Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Drogie Panie, chciałbym dołączyć do Waszego  forum, Witam zatem 
AKEME - jestem pełna podziwu dla Twej postawy, rad, życiowej mądrości i wyważenia
Ciepło pozdrawiam -  Wszystkie Panie

Kochani,
życzę Wam Wszystkim zdrowych i spokojnych Świąt.
Spędźmy je w wyciszeniu, będzie bardzo potrzebne, cieszmy się chwilą spędzoną z osobami nam przychylnymi i szczerymi.
Ściskam Was bardzo mocno, jeszcze zapewne do Was zajrzę, bo Wasza obecność pozwala mi przeżyć kolejny dzień..... w tych ciężkich chwilach.

Dawno nic nie pisalem, ale okazja jest taka a nie inna, wiec chcialem Wszystkim forumowiczom zyczyc spokojnych i radosnych swiat, wyciszenia, ukojenia bolu, zeby czas "dzialal" szybciej i pomogl uporac sie ze wszystkimi problemami!
Wesołych Świat
Wojtek

Zdrowych i pogodnych Świąt dla wszystkich

Kochani dziękuję za tak wspaniałe życzenia. Ja Wam życzę spokojnych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia oraz błogosławieństwa Bożego. Niech dobry Was Bóg prowadzi

A jeśli chodzi o to co u mnie, to czuję ogromną ulgę... Pożaliłam się dziś Mamie co zrobił mój były (do tej pory nie mówiłam w domu o tym) i ona powiedziała mi tyle mądrych słów, że wcale nie mam ochoty na to żeby do mnie wrócił. Nie chce mnie to niech spada!!! Zarzeka się, że mnie kocha tylko "potrzebuje czasu, odpoczynku ode mnie" to ładna miłość w takim razie. Jak się kocha, to się nie krzywdzi.

Żegnam się kochani, wpadnę jeszcze do Was, jak nie dziś to jutro

Witaj Kiedysbylam, u mnie ta sama sytuacja, radosny i zadowolony z siebie sms z banalnymi życzeniami... po drugiej stronie ja we łzach.

Życzę Wam wszystkim Kochani wszystkiego dobrego, dużo siły i może odrobinę nadziei. Dziękuję za Wasze wsparcie przez ostatnie miesiące.

Specjalne życzenia i pozdrowienia dla AKEME.

Jestem cały czas z Wami.

Oby ten dzień się już skończył...

Zdrowych, spokojnych i wyciszających Świąt

Witam w ten świąteczny dzień,
cicho, słonecznie, trochę smutno, wczoraj do południa tragicznie....płacz i żal.
Wczoraj rano dostałam sms, że przesyłka z prezentami czeka na mnie w pewnym miejscu, odebrałam i zadzwoniłam do niego, i chyba poleciałam po bandzie, powiedziałam mu, że życzę mu szczęśliwych świąt z nowa rodziną.....powiedział, ze nie będzie miał nowej rodziny, a ja poleciałam mu kilka słów, że idzie w bardzo dobrym kierunku, że na pewno jest szczęśliwy i tego mu życzę, ale mówiłam to z przekąsem, chyba to wyczuł.....

po co mi te prezenty... nie potrzebuję ich, mógł je dać swojej nowej laluni, tym bardziej, że u niej był dzień wcześniej... bez sensu to wszystko....

Hej
We mnie zaczyna buzować złość przeplatana z tęsknotą. Zaczynam widzieć coraz więcej jego wad, a może sama chcę w tym momencie widzieć tylko wady? Wtedy jest mi łatwiej.
Mój były łaskawie zaproponował spotkanie w święta, odmówiłam... Miałam w głowie jedną myśl "nie chcesz ze mną być, a chcesz wspólnie spędzać święta?" - o nie, tak nie będzie. Zapewne gdybyśmy dalej byli razem to już biegałabym koło niego, dokładając mu co chwilę nowych smakołyków. Zanim się rozstaliśmy to kupiłam mu prezent pod choinkę, nie dostanie nic ? nie zasłużył. Wybaczcie moją ironię i żal w tym poście, ale pisanie tu na forum traktuję w pewien sposób jako terapię. Oczyszcza mnie to i wylewam swoje żale i złość.
Pozdrawiam.

Rok temu i ja byłam przygnębiona sytuacją życiową. W tym roku wigilię spędziłam już jako rozwódka. Jest mi sto razy lepiej, zaczynam wszystko układać sobie na nowo. U Was też będzie lepiej. Może jeszcze nie do końca tak łatwo w to uwierzyć, ale będzie dobrze!

Tatuś od 7miu boleści miał wczoraj cały dzień wolny i nawet Maluchem się nie umiał zająć. ;] Pojechał na "wigilijny obiad" do mamusi, zostawiając nas samych.. ;] dobrze wiedział, że nie mam tu nikogo, żadnej rodziny.. Poza tym już nie chodzi o mnie, ale o Małego... Przed wyjściem do przyjaciółki napisałam Mu esa, że żałosny jest, że nawet w święta nie potrafi się dzieckiem zająć.. ;] Nie wspomniałam nic o tym, że nie wracamy na noc, bo w sumie nie mam potrzeby się Mu tłumaczyć. Zadzwonił koło 23, że gdzie ja dziecko wyniosłam, haha - jasne.. Już pewnie myślał, że robię nie wiadomo co z nie wiadomo kim.. ;] wyczułam to w głosie.. powiedziałam, że nie wracamy, że Maluch już sobie dawno grzecznie śpi.. rozłączył się z tekstem "pi***** się" hah, może myślał, że On nas zostawił, pojechał sobie, a ja mimo to będę grzecznie i potulnie na Niego czekać..? no to się zdziwił.. i zdziwi się jeszcze wieele razy.. już ja o to zadbam.. jaka ja byłam głupia przez tyle czasu..

Dlaczego płakałaś? Wkońcu rozwiodłaś się. A w takim razie jaki był powód, bo raczej jak jest rozwód to impreza, wolność i swoboda.

Czasem tak bywa z ukochanej osoby robi się potwór. Tak w jedną stronę tak i w drugą.

Podpisuję się obiema rękami. Jak odzyskana "wolność" może cieszyć kogoś, kto jej nie chce? Według mnie wolność w tym kontekście to po prostu samotność, bo przecież bycie w związku nie oznacza niewolnictwa... Tak jest. Samotność skryta za eufemistycznym pojęciem wolności. Ja też jej nie chcę...

Co z nami, ludźmi, którzy w wieku 30, 40 lat musimy zaczynać wszystko od zera? Z bagażem rozczarowań i zmartwień, utraconych marzeń? Jak odzyskać nadzieję, którą mieliśmy 10 lat temu?

Pozdrawiam wszystkich

AKEME, ściskam Cię, trzymaj się ciepło, napiszę jak zwykle

Dobry wieczór wszystkim, jestem nowa, jakiś czas się zarejestrowałam, moją historię opowiem później, czytam Was od paru miesięcy i żyję nadzieją że nadejdzie lepsze jutro

Witaj Pokonana. Kiedyś będziesz Zwycięzcą. Czekamy na to, co chcesz nam powiedzieć...

Bubble, pewnie jak zawsze będzię troche nieznośnie i wtedy odpalisz Forum i zaraz będzie trochę weselej

Witam wszystkich, ja też jestem tu nowa już od paru tygodni czytam co tu piszecie. Pomaga mi to bardziej otworzyć oczy na rzeczywistość. Wreszcie się zarejestrowałam i dołączę do rozmów. Moją historię też opowiem przy okazji. Pozdrawiam Cieplutko.

Witaj Inaaa,
napisz coś więcej o sobie, tutaj każdy przeżywa trudne chwile, ale wspieramy się na wzajem jak możemy, niestety chwile Świąt i czas wolny nie sprzyjają pozytywnemu nastrojowi...jest ciężko, ale miejmy nadzieję, że będzie znacznie lepiej za jakis czas....

ja wczoraj wieczorem poszłam zwiedzać miasto wieczorową porą, nie przypuszczałam, że będą takie tłumy, starówka i Krakowskie Przedmieście pięknie oświetlone....na chwilę zapomniałam o tym, że muszę zacząć wszystko od nowa......
wiecie co mnie martwi najbardziej, czego nie rozumiem w jego postępowaniu, tego, że od ponad 2 miesięcy nie jesteśmy razem, a on nadal nie załatwił braku mojego dostępu do jego konta, to jakby znęcanie się psychiczne nade mną, abym widziała gdzie z nią jest, co jej kupuje, gdzie z nią spędza weekendy, nie chce załatwic spraw finansowych ze mną, chociaż juz dwa tygodnie temu sam zadzwonił, i powiedział, że ma umowę wstępna na przepisanie na mnie naszej działki z domkiem, do tej pory jej nie dostałam, nawet mailowo, nie załatwił sprawy samochodu (jest nasz wspólny), wszystko jest ta gdzie miałam mieszkać na południu, wszystko tam przewieźliśmy we wrześniu, nic z tego nie rozumiem, czuję jakbym była jego więźniem, bo cały czas trzyma mnie w potrzasku, w niepewności....

cześć Bubble... ten gość jest niepoważny. Tylko że nic z tego nie wynika, że sobie to tutaj napiszemy. Słuchaj, a próbowałaś z tymi prawnikami gadać, czy jest jakikolwiek sposób na załatwienie tego? Kurde, no bo jak to od jego dobrej woli zależy, to jak na razie tej dobrej woli nie wykazuje, a Ty delikatnie do tego podchodzisz. Ja rozumiem, że szarpanie się o sprawy związane z majątkiem są niewygodne, ale to jest przecież kwestia przyzwoitości, by Ciebie nie zostawiał z niczym. Żeby aż takim być pasożytem???

Witaj,

jesteśmy w tym samym wieku, ja po 15 latach związku, bez dzieci. Porzucona, od roku ukochany prowadził podwójne życie, oszukiwał, zdradzał, teraz w szczęśliwym związku z panienką, gdybym nie wykryła zdrady i kłamstwa pewnie trwałabym w tym związku nadal, niestety mieszkalismy ze względu na prace w dwóch różnych miastach, ale nowy rok miałam przywitać w naszym domu, remontowanym i urządzanym od roku, jednak to miejsce było zarezerwowane dla innej...przykre ale prawdziwe....
ja jestem z przymusu w centralnej Polsce....

Jak ja sie ciesze ze te swieta sie wreszcie koncza,cale przelesalam w lozku az mnie wszystko boli,zawsze bylismy razem i cos ciekawego robilismy a teraz samotnosc i nuda.jak nigdy ciesze sie ze jutro ide do pracy,wreszcie jakis kontakt z ludzmi.nic mi sie nie chce,tylko lezec i plakac.jest mi bardzo ciezko,liczylam ze choc zyczenia esem wysle a tu nic.chyba pojade zaraz jakies winko sobie kupic i sama zrobie sobie toast za to by wreszcie nad moja glowa slonce zaswiecilo a nie wisialy ciezkie,czarne chmury.o was tez pomysle,bysmy wreszcie przestaly cierpiec.nie dajmy sie tej brzydkiej ploci,nie tensknijmi za tymi draniami nie wartymi nas,nie ronmy lez bo nie warto.ja od jutra przestaje o nim myslec i wiecznie sie rozklejac.zycze naj

Wszystko zaczęło się 7 lat temu. Wiadomo były zloty i upadki w naszym związku jak w każdym. Zamieszkaliśmy razem . Po 3 latach zaczął pisać z znajomą sms'y typu "chciałbym, żeby ktoś wreszcie mnie pokochał"  ukrywanie telefonu itp. Spotkał się z nią za moimi plecami . A jak się zapytałam czy widział się z nią , kłamał mi prosto w oczy , że nie . A ja wiedziałam jaka jest prawda. Skończyło się, wybaczyłam mu. I dalej żyliśmy według mnie szczęśliwie. Ostatnie wakacje były rozkwitem naszej "miłości" cieszyliśmy się sobą, dbaliśmy o nasz związek. Słuchaliśmy piosenki na pierwszy taniec. Śmialiśmy się , że będzie miał nazwisko po mnie po ślubie. Rozmawialiśmy o imieniu dla dziecka. Było cudownie aż do października. W pracy pojawiła się nowa koleżanka. I wtedy zaczęły wychodzić różne informacje. Jego przyjaciółka nawet nie wiedziała , że jesteśmy razem ( mieliśmy mała przerwę w związku ale po jakimś czasie zeszliśmy się) Dostał od niej wiadomość "Jak tam flirtowanie z X na uczelni?"(bo X też chodzi na te same studia) Zapytałam się o co chodzi a on że nie ma władzy nad tym kto co piszę. W pracy udawał wolnego. Widziałam jak się odsuwał ode mnie, jak piszę z nią po kryjomu, jak usuwał połączenia. A każda kłótnia kończyła się tym , że to moja wina , ze mam obsesje , że wszędzie widzę zdradę. I ja zaślepiona , przepraszałam go za wszystko.. A to że on pisał jej że jest boska i że zawiesił oko to też była moja wina. Powiedział mi, że o  nie może się zaangażować, dać mi tego co bym chciała (a chciałam tylko żeby po prostu był i kochał) że dla niego ślub to jest nic. Że jest beznadziejny bo nie może mnie uszczęśliwić. Dzień przed zerwaniem w oczy mi mówił, płakał , że mnie kocha , że nie mógł by zaprzepaścić tych wszystkich lat, że mnie nie opuści. Na drugi dzień rzucił .. zwalił na mnie całą winę . To wszystko przeze mnie , że stworzyłam z niego wrak człowieka. Aktualnie nie chce być w związku. Tak pisał naszym wspólnym znajomym. A po tygodniu już był szczęśliwy z X.  Opisałam tak w skrócie to co się zdarzyło. Ja głupia wszystko wierzyłam, idealizowałam go przed sobą..innymi. Mówiłam , że oddałabym wszystko za niego. Powoli otwieram oczy jak to naprawdę  wyglądało..choć ból jest przeogromny .. Po tylu latach dowiadujesz się , że nie znasz tej osoby. A pamiętam jeszcze 2 miesiące temu rozmawiałam z znajomą "Jestem najszczęśliwsza osobą na świecie.. mam cudownego mężczyznę, firmę .. nic mi nie brakuje" . Przemyślałam to sobie i teraz widzę , że zatraciłam się w tej miłości. Chciałam jego szczęścia a o swoje nie zadbałam. Moje szczęście opierało się na nim. A teraz już go nie ma.

Był najważniejszą osobą w moim życiu.. doradzałam, wspierałam na każdym kroku z pracą , z studiami, z życiem. Postawiłam go do pionu. A nie  usłyszałam nawet dziękuje. Potraktował mnie jak najgorszą osobę na świecie. Kłamał na każdym kroku. Zrobił to z taką nienawiścią.

Pierwsze tygodnie były okropne , czułam się jakby ktoś wyrwał mi serce i zostawił z raną... a teraz niech się goi. Ból jakby mi łamali kości w środku. Strach przed tym co będzie, jak ja sobie poradzę. Strach przed przyszłością. Panika. Dusiłam się jak wychodziłam na zewnątrz. Teraz jest lepiej choć święta to nie jest najlepszy okres na złamanych serc . Myślałam , że łzy już się skończyły a przy wigilijnym stole same poleciały.

Wiem , ze ciężko będzie jeszcze długo, ja praktycznie nie pamiętam życia bez niego. Nie mam wspomnień bez niego. Dlatego teraz ważne jest bym zaczęła robić nowe rzeczy. Postanowiłam zabrać się za podróże . Zawsze to było moim marzeniem a przy nim uciekło na drugi plan. Zrobię to co przy nim było mało możliwe.

Nasze szczęście ma opierać się na nas a nie na kimś.

Cześć AKEME,
rozmawiałam, albo dobra wola i wszystko jak zapewniał przepisze, albo walka latami w sądzie, wiesz z czym to się wiążę, świadkowie itp. lata walki, martwi mnie to, że wszyscy mi piszą ( z jego rodziny), że nie da się z nim rozmawiać, że jest cały czas zdenerwowany, ja zostałam jego wrogiem numer jeden. on nie wie zupełnie czego chce, pogubił się, zastanawiam  się czy to nie początek jakiejś choroby.

Delikatnie podchodzę, bo siłowo, nie mam szans nic załatwić, jest taka agresja na mnie skierowana, że jestem zszokowana... przez 15 lat wydawałoby się, że człowieka można poznać, ale nie, nie można, on zachowuje się jak w amoku, wszyscy sa wrogami, bo jemu jest źle, bo nie wie co ma zrobić, jak sobie z tym poradzić...
zaradny życiowo człowiek, stał się marionetka w rekach innych, i nie potrafi podejmować decyzji, a i ona ma duży wpływ na jego decyzje, i boję się, że to ona bardziej tutaj miesza, bo wiedziała dokładnie co nas jeszcze łączy finansowo, i czuję, że wyczuła szansę dla siebie skorzystać z 15 lat czyjejś pracy i budowania swojego miejsca, kosztem innych...
na pierwszy rzut oka ma francowaty wyraz twarzy....nie wiem co bym zrobila gdybym ją zobaczyła face to face

Bubble13,

też mam myśli , że nie spotkam nikogo , nie będę potrafiła tak zaufać a przed oczami będę miała ciągle jego. Znajomym mówiłam wszyscy ale nie on . On nie jest zdolny do takiego czegoś. On mnie tak kocha. Staram się uwierzyć/wmawiać , że to co się stało jest szansą na lepsze życie. Mam nadzieję , że za jakiś czas napiszemy tutaj , że wszystko się poukładał, że czujemy się szczęśliwe i spełnione. Jak wcześniej pisałam chce odbudować swoje szczęście dzięki mnie a nie dzięki komuś.

Ja nie rozumiem jednego jak można tak skrzywdzić kogoś i nie mieć żadnych wyrzutów sumienia.. nic.

a ja już mam dość jestem tym zmeczona ciągle myśle jak on spedza swieta co robi już mnie to cholernie wkurza czuje że jade niewłaściwym torem ... chce wrócić na swój !!! przez te 3 dni codziennie rano miał jakis plan na wieczór ... lodowisko spacer i co dziennie to samo koncze przed tv   jutro wybieram sie na dużeee zakupy kupie sobie ekstra bielize a co mi tam :):)

Najlepiej nic nie robmy,tylko myslmy o tych lajdakach.ciekawe czy o nas tak mysla jak my o nich.gdyby mysleli to probowaliby skontaktowac sie z nami,ale nie oni juz nas zapimnieli,maja swoje zycie,ktore im sie podoba,podoba mimo ze nie ma nas,nas ktore nadal kochamy i tesknimy

Przejechalam sie i to bardzo,moze ty sprawisz ze zmienie zdanie o was.faceci tylko potrafia klamac nic wiecej

Witam Wszystkich Poświątecznie,

Święta, Święta i po Świętach.....szybko minął ten czas, tyle przygotowań przed, a tu już po....
a jak Wasze nastawienie do życia?
ja dzisiaj się obudziłam i od razu w moich myślach pojawił się on....
wiecie co, nie płakałam od Wigilii, ale do południa w Wigilijny dzień miałam ciężki nastrój, chyba uświadomiłam sobie, że to koniec, taki naprawdę koniec, bo przecież Wigilie i Święta spędza się z osobami, które się kocha...jego przy mnie nie było i przypuszczam, że gdybym ja nie zadzwoniła i nie podziękowała za prezenty (dla psa), to on by nie zadzwonił i nie złożył mi życzeń.

od ostatniej rozmowy w Wigilię nasz kontakt się urwał całkowicie...
trochę przez Święta sobie przemyślałam spraw, i postanowiłam, że koniec dzwonienia i proszenia o cokolwiek co obiecał, a słowa nie dotrzymał, mam postanowienie nie odbierać od niego telefonów w miarę możliwości, mam zamiar zająć się sobą w 100%, myśleć tylko o sobie i postaram się nie zaprzątać nim głowy, odciąć się całkowicie...mam nadzieję, że wytrwam w moich postanowieniach

byle do nowego roku 2014, ten 2013 chcę pożegnać jak najszybciej, zbyt wiele złych wydarzeń miało w nim miejsce...

a i jeszcze ukradł mi ktoś choinkę w Wigilie sprzed domu, po prostu ją uciął i zabrał sobie...skandal