Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

AKEME własnie wspierając inną "towarzyszkę" niedoli widzisz jak na dłoni jej chore mechanizmy i pomagając otrzymujesz pomoc dla siebie, tak to działa, tak działają Anonimowi Alkoholicy-wsparcie, wsparcie i jeszcze raz wsparcie.
Od kilu dni masz ciężko z nami-JESTEŚ NASZYM ANIOŁEM STRÓŻEM!!!!

Dziewczyny, a może to pogoda? nadchodzące święta? cz co???
Bo ja nawet nie za nim tęsknie...ja sama nie wiem co chcę...głowa boli mnie 2 dzień, nic nie pomaga...gniję dziś cały dzień w łóżku, to zły znak...jutro muszę się zwlec i jechać na egzamin i dobrze, nie ma wyjścia-muszę!
Najgorsze dla mnie są weekendy...

Pozostała pustka po nim...czarna dziura i niemal fizyczny ból pomieszany z lękiem...teraz moje zadanie-zapchać dziurę, ale nie kolejnym facetem a SOBĄ!!! Wiem o tym i jedyne co przychodzi mi do głowy, to to, że na to potrzeba czasu-to proces...

Gdzie moje euforia???

Witaj Dobrze trafiłaś. Poczytaj nas i rozgość się
Na to się nie umiera. Dasz rade!
Mi na początku pomagało czytanie lektur KKZB, chcesz na e-maila w pdf? Wyślę Ci jak napiszesz na priv.

A ja się przeciwstawiam. Wiem co na mnie oddziałuje rozmiękczająco i gdy to coś pcha mi się do głowy, to -chociaż czasami muszę się zmusić- natychmiast przywracam pamięć o 'twardych realiach'. Odwyku nie mogę sobie zaserwować, ze względu na synka. Pozostaje nie zapominać o tym, kim K okazał się być. To jest czasami samogwałt z mojej strony. Ale co pozostało... torturować się? stawiać na piedestał kogoś, kto mnie skrzywdził? Bez sensu. Przeciwstawiam się doszukiwaniu się w K kogoś, kim chciałam by był. Nie ma takiej osoby. Być może nigdy nie było.

witajcie, mnie tez jakos ostatnio gorzej jakos nie mam ochoty ani na spotkania z  przyjaciolmi, ani na bieganie, ani na nic... Brakuje mi przytulenia, cieplego, czulego
Akeme dobrze ze Ty sie dobrze trzymasz!
Bubble, Barbarka, musimy dac rade. Chyba rzeczywiscie teraz ta cala swiateczna atmosfera wprowadza jakis klimat nostalgii... Chcialoby sie dzielic ten czas z bliska osoba, a tu czarna rzeczywistosc... Moze to taki etap tesknoty znowu? echh te etapy odchodza i wracaja jak bumerang. Samotnosc jest dobijajaca

A najgorsza jest ta świadomość jak wiem, że facet który mnie zranił jest szczęśliwy z inną doskonale sobie radzi i spedza z nią święta. A ja mam doła nie radzę sobie na studiach nic mi nie wychodzi

Po prostu nie daję rady.. Wiem, że muszę być silna, że mam dla kogo żyć, mam wspaniałego Syna.. Że muszę stanąć na nogi... Wbijają mi to do głowy, choć ja to wszystko wiem.. Co ja mogę, kiedy ta bezsilna pustka mnie pogrąża? najchętniej bym nie wychodziła z łóżka.. przyjaciele pomagają na chwilę, chcę pokazać, że jestem twarda, ale to zbyt ciężkie dla mnie.. Czuję się, jakby życie mi się rozsypało na miliardy kawałków, i boję się, że ich nie pozbieram znów w całość.. Szukam Go na ulicy, myślę, tęsknię.. mam nadzieję.. ? tak bardzo bym chciała wstać rano.., spojrzeć sobie w lustro, uśmiechnąć się i powiedzieć.. "jestem wolna, nic nie czuję..." i że ten przenikliwy ból minął...

akeme karteczko babelku      do czawartku było dobrze myslałam o nim ale tak spokojnie takie puste mysle, a od 2 dni nie wiem co sie dzieje taka dziwna tesknota nie wiem jak to opisac :
( walcze ze soba zeby mu czegos nie napisac szukam pretekstu chodź wiem że nie chce nie moge

babelku pytałas o znajomość spotalismy sie 4 razy porozmawiać posiedzieć z kimś    cały czas piszemy do siebie skutecznie odwraca mysli od D. tyle ze od 2 dni nie wiem co sie dzieje w mojej głowie nie chce żeby ten stan sie pogłębiał

bubble, mnie tez sie odechciewa swiat jak sobie pomysle o tych wszystkich pytaniach co sie stalo, jak sie czuje itp. A ja bede siedziec tam ze sztucznym usmiechem i mowic ze daje sobie swietnie rade... Dobijajace jest to ze mam bardzo liczna rodzine i kazdy jeszcze swiezo po slubie lub szczesliwie zakochany, w mojej rodzinie nie ma rozwodow ani nieszczesliwych malzenstw... Tylko ja taka czarna owca, juz po 30stce, na ostatnim spotkaniu rodzinnym chwalilam sie ze sie zareczylam i planowalam slub, a teraz przyjade sama i bede robic dobra mine do zlej gry....
Najchetniej zaszylabym sie w jakims kacie i przeczekala te cholerne swieta

Dziewczyny, jedna rada na pytania od zainteresowanych. Na samym wstępie zaznaczcie, że NIE CHCECIE ROZMAWIAĆ NA TEMAT WASZYCH ZWIĄZKÓW. Nie ma tematu.

Magia świąt? przestałam zwracać uwagę na lampki, prezenty, mikołaje i te inne. Magia się rozpłynęła. Inna sprawa, że ja siedzę w domu z dzieckiem i nie widzę tych wszystkich ozdób, a poniedziałek od soboty nie różni się dla mnie niczym. Nie ma weekendu przy niemowlaku. Może dlatego mi łatwiej ignorować atmosferę przedświąteczną. W zasadzie na nic nie czekam, nie licząc postów na Forum, czy maili.

I jeszcze jedno. Dziewczyny, nie wkręcajcie się w te myśli, jak to Wasi ex przymierzają się do pierwszych świąt z tą drugą. Myślę, że zamiast tym się dołować, złóżcie im w duchu życzenia świąteczne. Myślę, że to bardziej ukoi zszarpane nerwy, niż udawanie czegokolwiek, a tym bardziej karmienie siebie żalem, że ich przy Was nie ma.

Będzie dobrze.

Czegoś tu nie rozumie fragment książki jest w ramce oznaczającej cytowanie kogoś. Nawet nazwa przycisku jest cytuj post.
BBCODE bym się nie czepiał nie każdy musi go znać.
Kiedyś forum było dość szare z rzadka jakiś obrazek. Bawiło mnie używanie kolorów i obrazków.     
Dziś na szczęście uważam że moja słowa nie są na tyle ważne by je ozdabiać. A forum kapie od ozdóbek i kolorów.
pozdrawiam

ja Ci tyłek skopię, tak porządnie, będzie bolało kilka dni....
niech sobie myją te okna, czym sie przejmujesz, a co pogoda u Ciebie taka aby okna myć?
u mnie paskudnie i pada deszcz

Bubble, chodzi o to, ze wszyscy zajęci i mi sie nudzi. a jak mi sie nudzi, to mnie jednak przygniata troche. u nas pogoda nijaka. szaro jest. moze za pol godziny wdepnie do mnie brat, to sie troche rozerwe. Krzys ostatnio tylko na rekach jest spokojny a to mnie zasadniczo jeszcze bardziej ogranicza.

Bubble, Głupio tak z dala od bliskich. Masz rację co do Krzysia. Coraz częściej uspokaja się jak jest wypionowany. Brat przyjechał, więc na chwilę znikam...

Chęć zemsty tylko odciąga Twoje myśli od przykrości. Na chwile będziesz się czuć lepiej, ale potem krzywdy wyrządzone drugiej osobie wrócą do Ciebie.

Czarna,
życie przez cały czas zemstą na drugiej osobie, nie do końca jest dobre. Tobie sie wydaje, że jest Ci lepiej jak sie zemścisz, ale tak naprawdę, ta chęć zemsty chyba sama Ciebie wykańcza. Ja nie z tych, co chcą zemsty na byłym za to co mnie spotkało. Postąpił podle, ale mścić się nie będę, nie przyniesie mi to ulgi, a pokaże jedynie moja słabość, pozłościć się mogę w swoim towarzystwie i to wystarczy, ale mścić się, nie, to nie w moim stylu, może za stara na to jestem.

Nie wykańcza Cię ta chęć zemsty, nie czujesz się słabsza?

po prostu Cię nie kocha..? właśnie to tak bardzo boli.. Mi powiedział, że nie wie, co czuje.. jak można nie wiedzieć, co się czuje? wiem, że dużo w związku było mojej winy.. wiem.. Cały czas mówi, że nie widzi naszego związku przeze mnie.., że nie potrafimy się dogadać, rozmawiać, itd... Do mnie to, jaka ja byłam dotarło aż zanadto.., ale wiem, czuję, ze chcę i jestem w stanie to zmienić.. On nie mówi, że jest pewien, że nie kocha.. Wbił sobie do głowy jakieś zasady i się ich 3ma.. nie daje szansy pokazania mi nawet, ze zrozumiałam..? tak się da, gdy jednak się coś czuje..? poza tym aż tak Mu to wszystko obojętne..? 5 lat tak o łatwo Mu skreślić? Potrzebuje spokoju, nie bycia w związku.. nagle..? Sam mi powiedział, "że jest jeden krok do skreślenia i jeden do rozpalania w Nim uczucia na nowo" więc...? ale z góry skazuje wszystko na nie ...  Poza tym, ja wiem, że była moja wina, że doszło do tego, co doszło... ale nie zgodzę się, że tylko moja.. a On patrzy tylko w to, co ja zrobiłam... nie mam już sił.. dołek totalny.. nie pomagają znajomi.. Rodzina w Polsce a ja co.. ? zostałam sama z dzieckiem mając tu 2 przyjaciołki, za które dziękuję Bogu, że są.. Myślałam nad powrotem do Polski, ale jeszcze bardziej się boję.. Tam się poznaliśmy, cała rodzina Go znała, najlepsze wspomnienia z naszego związku.. boję się, że tam mnie wszystko dobije podwójnie..    jestem w takim dole, że aż sama siebie się już obawiam.. Patrzę w lustro i co widzę? Zagubioną osobę, która przeszła dużo, może zbyt dużo w dzieciństwie..? Która jak na swój wiek dojrzała zbyt szybko..? Która pierwszą, poważną miłość musiała zakończyć, bo 2 osoba zdradziła mimo, że było między nami dobrze? 2 związek poczuła podwójnie mocno, mimo, że było Jej ciężko zaufać, ale to zrobiła..? Oddała się opiece? Zawsze mimo wszystko byłam niezależna, jeśli chodzi o finanse, teraz też jestem, ale oddałam się uczuciowo.. aż za bardzo..? Chciałam, żeby ktoś w końcu zaopiekował się mną tak naprawdę.. ? Sam mi powiedział, że "jestem dziewczynką, która potrzebuje opieki", może i tak.. skoro jej poniekąd nigdy nie miałam, może w końcu kiedy pokochałam naprawdę mocno chciałam ją mieć? może to było dla Niego zbyt wiele? może to mnie zgubiło..? że zamiast być dojrzałą kobietą, niezależną kobietą zrobiłam się dziecinna, niedojrzała..? zazdrosna? czemu to wszystko dociera do mnie dopiero teraz? czemu On nie chce zobaczyć (skoro nie wie do końca, co czuje), że może jest jednak ta szansa...?

ja po pracy zabrałam sie za porządkowanie pokoju, i gdzie nie ruszę jego rzeczy...ciężko, co chwilę spływa mi kilka łez po policzku, cholerny ten świat i ci faceci...

Mychanka,
mój eks, też spędza z tą idealną muchą gnojówką czas ...

Zdałam egzaminy w szkole, oba na 5...ale mnie to nie cieszy.
Ubrałam choinkę z córkami...ale mnie to nie cieszy...

Próbuję cieszyć się z tego co mam, a nie tęsknić za tym czego nie mam...i nie wychodzi.
U mnie jest inaczej, bo to ja zdecydowałam, że koniec związku i same widziałyście jak euforycznie reagowałam...teraz przyszło mi do głowy po koleżanki poście o zemście...że może właśnie zemsta powodowała u mnie ten dobry nastrój? Ten jego widok...małego ukaranego chłopczyka, łzy, prośby, zaklęcia...to, że wiedziałam, że będzie musiał zacząć od zera? Chciałeś bzykać silikony, to masz!!! Małolaty, to masz! Chciałeś pornole, seks czaty, potajemne smski, to masz! W nosie mam co się z tobą stanie i epitety. Za moją krzywdę! Za zbrukane nadzieje! Za moją miłość! Za poświęcenie! Za wszystko! Nikt nie potrafi tak na mnie zadziałać, żebym do tego stopnia traciła kontrolę... Kiedy jednak po wymianie wiadomości na fb, to ja dałam mu się sprowokować i odczułam jego równowagę...poczułam się zle, bo zrozumiałam, że da sobie radę beze mnie???

mój wieczór popłynął we łzach, znowu mam durny napad placzu, cofam sie znowu, jeden krok w przód, pięć w tył, nigdy z tego bagna nie wyjdę.....
przeglądalam dzisiaj oferty mieszkań w mieście do ktorego chce wrocić i sie przeraziłam, zmiana mieszkania, zmiana miasta, zmiana pracy czy dam radę, i chyba wyszlo, że nie skoro placz mie pokonal, jestem bezsilna dzisiaj, jakos nie moge znaleźć sposobu na wlasna ja...
przeraża mnie wizja pozostania w tym mieście, a perspektywa tylu zmian na raz dobija na maksa...
nie wiem jeszcze jak przebiegnie rozmowa z eks w przyszlym tygodniu, co zaproponuje, czy wytrwam z pokerowa twarzą i nie rozlecę sie na drobniutkie kawałeczki... nie wiem co mam robić...

zostac w miescie którego nie lubię, ale mam gdzie mieszkac, poki co i mam pracę, czy wyprowadzic sie do miasta które kocham, byc bliżej rodziny, ale wiąże sie to z poszukiwaniem pracy, poszukiwaniem mieszkania... mam poplątanie z pomieszaniem w glowie, czuje się taka malo konkretna, jak nigdy

czesc moje dzielne kobietki ja dałam sie dzis zaprosic na mecz bo kolega gra w piłke mam nadzieje miło spedzic wieczór .. zobaczymy

chciałam wczoraj zabrac troche swoich rzeczy napisałam do D. dopiero po kilku godzinach odpisał ze jest chory .... byłąm gotowa poleciec do apteki ale pomyslałam chwila chwila tak nie bedzie ...

Być może efekt myśli o nim?

No i zakupy prezentowe za mną. Było ok, choć frajdy nie miałam, jakieś serce ściśnięte trochę.
Dobrze, że już załatwione.

Wiecie co? Ostatnio modlitwa daje mi ukojenie, uspokaja mnie. Nigdy nie myślałam, że może tak działać. Tym bardziej, że już od kilku lat całkowicie oddaliłam się od Kościoła, głównie za sprawą męża. Teraz wiara mi niesamowicie pomaga. Ciekawe...

zazdroszczę tych zakupów, ja nie mam siły ani pomysłu, chodzenie po sklepach, mnie męczy, tym bardziej, że to eks uwielbiał po nich chodzić, a ja lubiłam z nim...a samej mi się nie chce,

siedzi w mojej głowie przez zeszły tydzień i cały weekend... ciężko,

porządki częściowo za mną, ale tyle wspólnych rzeczy przejrzałam, boli, bardzo, może dlatego tak o nim myślę, bo w tym roku Wigilia miała być w naszym nowym mieszkaniu, w zeszłym roku nie zdążyliśmy z remontem, chciałabym cofnąć czas, aby to wszystko się nie wydarzyło....

Akeme, współczuje.
Ja na razie nie myślę o rozwodzie, ale mój mąż w nerwach ma tendencje o nim napomykać. Dobrze, że te chwile kiedy emocje go pokonują i uderza agresywnie we mnie zdarzają się już coraz rzadziej. Wydaje mi się, że też nie myśli na serio o rozwodzie narazie. Za świeże to wszystko. To chyba tylko taki szantażyk emocjonalny z jego strony

Dziś jak brał dzieci to odwieźli mnie do centrum i przejeżdżaliśmy koło naszego wspólnego liceum gdzie się poznaliśmy i zaczęliśmy się spotykać. I jak gdyby nigdy nic zaczął opowiadać dzieciom, że przejeżdżamy koło naszego liceum. Syn - "to tu się poznaliście tak?". Mąż: "tak"

Łzy mi same poleciały... Niestety chyba to zauważył...

Moja kuzynka przechodzi przez rozwód obecnie. Wiem jakie to wykańczające
AKEME - rozwód będzie bez orzekania o winie? Byle tak, bo jest wtedy dużo szybciej i łatwiej.

Mąż kuzynki nie chciał jej dać rozwodu mimo wcześniejszych ustaleń i się teraz musi z nim szarpać przed sądem...

AKEME, bo oni są dla nas obcy...nie są facetami z którymi myślałyśmy, ze jesteśmy

Bardzo Ci współczuję...i nie wiem co napisać Ci mądrego.
Tulę Cię cieplutko

Hej Kobietki... ja wiedziałam, że w grudniu złoży pozew. Szczerze... jeśli ma to nastąpić, to niech już się stanie. Im szybciej, tym wcześniej będzie za mną. Ja swoje już przeżyłam, gdy oznajmił mi te 5 m-cy temu,  ze chce odejść. Teraz juz jestem na swój sposób z tym pogodzona. Co mógł, to mi odebrał wcześniej (głównie chodzi o chwile związane z pierwszym dzieckiem, karmieniem...). Mychanka, jest orzekanie o winie, ale K bierze tę winę na siebie.

Mychanka, jemu zależy na jak najszybszym rozwodzie, bez zbędnych 'ofiar'. by to maks. przyspieszyc dal mi projekt pozwu do zapoznania i 'akceptacji', tak bym po prostu przychyliła się do pozwu. Nie chce korzystać z tzw przywilejów, czyli alimentów na siebie. Duma mi nie pozwala na takie coś. Ale chce by było jasne, że to on dał ciała...

Dzisiaj w radiu usłyszałam:
"gdy mężczyzna ma 37 stopni gorączki, spisuje testament,
a gdy 39 to już potrzebuje ostatniego namaszczenia" ;D

AKEME, a Ty masz w miarę dobry kontakt z tym Twoim bubkiem byłym? Jak on Cię poinformował o tym pozwie, osobiście? Jak Ty w ogóle na to reagujesz, on wie jak cierpisz? Spędza czas z dzieckiem, odciąża Cię, masz chwilę dla siebie czy może przychodzi na godzinę, pobuja dzieciaka w wózku, pocmoka nad nim i leci na siłkę uznając, że już się spełnił rodzicielsko?
Mam mieszane uczucia co do tego faceta, naprawdę.

Mam nadzieję, że jak Krzyś nieco podrośnie i przestaniesz się bardzo bać o jego bezpieczeństwo jako niemowlaczka, to bardziej uświadomisz jaśnie panu tatusiowi, że ojcostwa nie da się tak po prostu wpisać w grafik, bo w środę ma akurat wolne 3 godzinki. Co za szuja, ja kumam odkochanie się, zakochanie w innej, nosz kurna naprawdę wiele jestem w stanie zrozumieć albo chociaż ogarnąć mózgiem, ale świadome podjęcie decyzji o poczęciu dziecka i zostawienie tego dziecka w cholerę to już przerasta moje pojęcie. Bardzo lubię czytać to, co piszesz, sama też sporo siły z Twoich wpisów czasem czerpię. Zbyt inteligentna i mądra życiowo jesteś dla tego "emocjonalnego embriona", tyle chociaż dobrego, że otworzyła się przed Tobą szansa na spotkanie kogoś, kto Cię w pełni doceni.
Ściskam Was wszystkich, dziś jakoś mi tak refleksyjnie i nie do końca wesoło, ale power jest, chałupę na błysk wysprzątałam

Ale dlaczego on wmawiał Ci beznadziejność? Dobra, głupio zadane pytanie. W jaki sposób niby według niego beznadziejna byłaś? Co w Tobie było według niego nie tak, że sprawił, że uwierzyłaś, że jesteś tak beznadziejna? Temat mi bliski, bo mnie człowiek z zerowym poczuciem własnej wartości sprowadzał do swojego poziomu przez konsekwentne wmawianie mi podobnych głupot, nawet chyba nieświadomie to robił, ale w tak wyrafinowany sposób był wstanie odwrócić kota ogonem. Tak dużo wyżej ode mnie później siebie stawiał, doszło do tego że nie podobało mu się że poświęcam mu za mało czasu, bo mam szerokie grono znajomych, więc z chęcią zaczęłam spędzać więcej czasu z nim, a on odchodząc wyrzucał mi, że czemu z nim chcę o nas rozmawiać, dlaczego właśnie jemu się żalę, chyba muszę być bardzo samotna i nie mieć wokół siebie nikogo... Ja? Samotna? Dusza, kurde, towarzystwa, w związku z samotnikiem i introwertykiem z dwoma kumplami na krzyż, wycofana z życia towarzyskiego na własną dupka prośbę! Rozpaczał, że ja to go wcale nie potrzebuję, co spowodowało moje pełzanie wokół niego i udowadnianie, że jest mi potrzebny, powtarzanie mu każdego dnia, bo och jaki on biedny, trudne dzieciństwo, odrzucenie, niech ze mną czuje się pewnie i bezpiecznie! Efekt? Proszę bardzo, szokujące przy rozstaniu "jesteś bluszczem, beze mnie nie potrafisz nawet wybrać sobie spodni". JA? Bluszczem? W związku na odległość, do którego usiłował mnie zagonić przez rok, bo zawsze miałam dużo zajęć, bo przez większość tego związku był zły że nie odbieram na każde gwizdnięcie telefonu, bo jestem w pracy/na siłowni/na zajęciach/podróżuję/robię milion innych rzeczy? No ale przecież tak go "oplotłam", że szok. Ty wiesz, że ja w to wszystko wierzyłam?...
Opowiedz, proszę, w jaki sposób on Ciebie chciał udupić. Właśnie się wygadałam, 100 kilo z pleców... Dawaj, pomaga na chwilę. Ale się zeźliłam