Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

KWiatek77- poszukaj forum prawnego i napisz konkretnie jak wygląda sprawa z kredytem itd, zapytaj, że chcesz rozwodu, ale nie wiesz jak to wygląda z punktu prawnego. MYślę, że w każdym większym mieście są poradnie prawnicze. NP mój kolega w takiej pracuje

DAwidj90- bądź dobrej myśli, wierzę, że będzie dobrze. MAsz wiele planów, i trzeba je realizować DAj znać jak tylko czegoś się dowiesz

Moi Drodzy,

Nie ukrywam, że chodzę po różnych forach. I olśnienie!
Przeczytałam historię jednej dziewczyny. Prawie jak moja - zostawił ją po trzech latach bo ma jej za dużo (usłyszałam dokładnie to samo). Później powrót, jakaś koleżanka w tle (raczej zapewnienia że to koleżanka). Czytałam to i byłam przerażona. U mnie to samo. Zrozumiałam, że byłam naiwna. Nie chcę siebie za to obwiniać, myślę sobie, że miałam prawo mu ufać. Tutaj misiu, kochanie, tak próbujemy ale wolniej, swobodniej. Ja mówiłam - ma rację, powoli. Jestem bluszczem to dlatego. Ale ja się stałam tym bluszczem przez niego!! To nie pierwszy raz kiedy pisał z koleżankami, one były różne w różnych odstępach czasu - oczywiście tylko takie, które jawnie na niego leciały. Trzy razy tak było, pomimo mojego mówienia, że mi jest z tym źle.

Histroia tej dziewczyny otworzyła mi oczy. On mi nigdy nie powiedział, że to koniec nie dlatego, że chciał próbować, on się bał!Chciał tę odpowiedzialność przenieść na mnie (ja podjęłam ostateczną decyzję). Może  wyrachowanie i perfidnie tego nie planował ale nie miał jaj, żeby wybrać. Pewnie też czekał aż jej sytuacja i kryzys się jakoś rozwiąże. Teraz podejrzewam, że są razem.

To boli nie będę ukrywać, że nie. Ale ja oprócz miłości do niego po prostu bałam się być bez niego. Chyba dlatego te 4 miesiące trwaliśmy w takim układzie.
Bałam się i nadal się boję. Samotności, kogoś nowego, nękania przez wspomnienia, w ogóle końca. Cierpiałam ale trwałam ze strachu. Bo wiedziałam, że będę tęsknić, będę cierpieć, bałam się jak to życie będzie wyglądać. Wiedziałam jak pewne rzeczy w życiu przechodzę i chciałam tego uniknąć.

Pozwolę sobie wkelić wierszyk, który napisała jedna z forumowiczek (mam nadzieję, że nie będzie miała za złe o prawa autorskie ):
Zgadnij, Kochanie, czy kocham Cię dziś
bo właśnie naszła mnie taka myśl
żebyś mi dziecko urodziła
chociaż pociąga mnie moja była

ożenię się z tobą! dobra, żartuję
bo tak naprawdę to ja nie czuję
żebym cię kochał z początkiem miesiąca
i może tak będzie do jego końca

Ale już w grudniu, będę oddany
wierny i miły, i nawet kochany
nie obiecuję, że tak się stanie
musisz poczekać po prostu Kochanie.

Bo mi Kochanie, potrzebna swoboda
tak jak roślince niezbędna jest woda!
Co? Jestem oszust, co ciągle mataczy?
Ależ Kochanie, to nic nie znaczy!

Ożenię się z tobą, najdroższe Kochanie
stawię na każde twoje wezwanie
kupię Ci pałac, diamenty i futra
lecz może mi się odmienić do jutra.

Dzisiaj cię kocham, jutro - być może
pewne to niczym pogoda na dworze
zakochać się mogłem w byłej dziewczynie
ale spokojnie - pojutrze mi minie.
__________________

Jak to pomogło, chociaż na chwilę. Teraz czuję w sobie jakąś taką siłę, mam nadzieję, że utrzyma się chociaż na kilka godzin. Będę wracać do tego postu za każdym razem!

I wiem, że będę tęsknić, będę wspominać, będzie mi brakować jego (a raczej tego jaki był kiedyś i jakiego ja go sobie stworzyłam) ale powoli może coś zrozumiem. Teraz staram się skupić na jego wadach. Owszem było fajnie, było cudownie ale to było moje dopowiadanie, idealizowanie. Z kims byłam, bałam się nowościm, bałam się zmian, więc trwałam w tym.

Przepraszam, że post jest taki nieskładny, ale jestem tak podekscytowana.

kwiatek77 jeśli macie kredyt wszystko idzie zrobić. Przepisać go tylko na męża. Spokojnie bez obaw. Jak sama piszesz tylko mąż pracuje więc w zasadzie on spłaca kredyt. Nawet jeśli żyranci są po stronie twojej np. rodzice . Płacenie czynszu to inna strona medalu bo jeśli się wymeldujesz i kredyt będzie na jego to niestety nic ci do tego mieszkania tam. Będzie albo przymusowa przeprowadzka i znalezienie pracy chyba że się dogadasz z nim w co wątpię. Jedyny minus taki że niestety mieszkanie czy co tam macie nie będzie należeć do ciebie po prostu zostaniesz z "gołą dupą" ale lepiej tak a być szczęśliwym moim skromnym zdaniem.

NO ja czasami sama łapie się na tym, że  myślę o twojej byłej"no jak może ona tego nie rozumieć i nie myśleć trzeźwo i obiektywnie" ale zaraz myślę, że to nieważne ile wiosen ma, gdyż to NIE one warunkuja dojrzałość emocjoalną...

LUdziom żyłoby się lżej gdyby zawsze problemem był wiek, ktory można byłoby obwiniać cały problem komunikacji i zrozumienia...

CZy ona pierwsza pisze?
TRzymasz w ryzach to co piszesz?
TAk naprawdę nie powinieneś odpisywać...

LAkos do tego by doprowadziło, że miałaby świadomość,że to już nie jest wspaniały 16 krotny powrót ze wczasów pod gruszą gdzie zmienia się wszystko i ostatecznie nic...

WYczuwa grunt czy to TY przypadkiem się nie złamiesz i powiesz "lessie wróć..."

Powinieneś poprosić ja by nie pisała, i pozwoliła CI przemyśleć pewne sprawy. POtrzebujesz czasu by uporządkować wszystko u siebie w głowie a dopiero potem działać na innych płaszczyznach ...

To tylko ja taka stara...

He he to Ci pojechałam teraz równo. A jak Lexpar wpadnie tu to będę fruwać

Ufff chociaż on hehe

Jak to co??? Próchno się z dooopy sypie

Bags mój zegar biologiczny właśnie dzisiaj wydał dźwięk budzika!!! Już ostatni dzwonek a tu nie chu chu się nie dzieje

Akurat nie ten na myśli miałam hehe ale dobra może faktycznie mi się wydawało

I ja dziś jakiś taki nostalgiczny. Wczoraj rozmawialiśmy i niepotrzebnie chyba spytałem - "co to właściwie teraz jest między nami". Że tak sobie gadamy, piszemy, opowiadamy. I że do czego to ma prowadzić. Powiedziała, że za jakiś czas nie będziemy już mieć pewnie kontaktu...

Powiedziałem, że na koleżeństwo szans nie ma. Bo nie będę słuchał o jej nowym chłopaku i tym bardziej ona by pewnie nie chciała słuchać o mojej dziewczynie nowej (której w ogóle nie zamierzam teraz mieć..).

Ech, źle się czuję. Syntia, pomóż!

Racja, racja, racja!

Ja zawsze w gorącej wodzie kąpany. Taki narwaniec i ciśnieniowiec, zamiast se kurwać dać na luz i czekać cierpliwie. Esz!

Wiem że trudne ale musisz dać na wstrzymanie bo tym jedynie sobie szkodzisz...

"Teściu"
Pół roku Ciebie nie widział, nie wypił kawki, nie pogadał i etc.
Jeśli coś wysyłać, to bezpośrednio do zainteresowanego, esemesik może być zignorowany w doręczeniu przez "pośrednika".
Życzenia skromne, proste, bez zbytniego rozczulania się nad sobą i tematem pobocznym - związkiem.

"Powrót ex partnera, który uwierzył..." tym jedynie to się może różnić. Bo nawet od strony psychologicznej harlequina schemat "nawrócenia" jest niemalże identyczny. I co mi z tego, że jestem po ślubie, nawet tym konkordatowym, żebym to jeszcze miał zapędy, by jakoś się "wyróżnić z tłumu" tych, co są po cywilniaku. Ale na szczęście nie mam takich chorych ambicji. Nic, kompletnie nic, a poza ciężką przeprawą rozwodową, która raczej mnie czeka, to jeszcze ta potłuczona "kategoryzacja" facetów - rozwodników, że są be. Upolować żonatego to "smaczny kąsek" ale jak już ten układ poluje w odwrotnym ustawieniu, no to popłoch, siwy dym i popelina.

Jestem w stanie wyznaczyć sobie tą granicę - rozwód, owszem, czuję się na siłach do tego kroku. Bo po pierwsze mam za sobą bite 7 m-cy walki o związek z całym zapleczem ludzi gotowych mi pomóc "na zawołanie". A po drugie doszło do czegoś czego ja nie akceptuje w związku i o czym również ex żona wiedziała. Chciała mi przyłożyć tym wyskokiem a paradoksalnie przyłoży sobie z nawiązką, jaką jest jej psychologiczny problem rodzinny, ciągnący się jak smród po gaciach za nią, z którego onegdaj sobie kpiła.
Ja wiem i mam osobiste powody do tego, by odejść - pomimo zbrukania mnie i zmieszania ponownie przy rozwodzie z błotem - z klasą. Wyczerpałem do granic możliwości pomysły, chęci Innych i sposoby na wyrwanie z tej patologii mojej jż. Wiem, że zrobiłem wiele, by uratować wszystko; poległem na polu bitwy mogąc sobie spojrzeć teraz w oczy przed lustrem, tudzież z czystym sumieniem pokazać tamtejszym ludziom.

Reasumując, jestem w takiej samej sytuacji jak Ty, bo to małżeństwo dla mnie już nic nie znaczy i by po nim posprzątać - potrzebny mi jest rozwód.

Jeśli kochasz, to mimo wszystko pozwól mu odejść, bo jak widzisz, już nie Ty jesteś jego priorytetem. O miłość się nie błaga a tu ona jest jak sama widzisz fałszywa. Okruszki nadziei zmieć ze stołu i wyrzuć je, bo czekaniem nawet na najmniejszy gest z jego strony - katujesz siebie. 34 kroki w tym pomagają...

Hmm, nie żebym bronił i idealizował, ale czemu tak nagannie i kategorycznie oceniacie jej zachowanie? Jest aż tak wyraźnie nastawione jednostronnie, że trudno wierzyć w wiarygodność i szczerość?

Chciałbym myśleć, że naprawdę kocha tak mocno jak twierdzi, ale po prostu nie umie ze mną być. Że teraz się waha, że ma rozterki i że nie wynika to z żadnego planu, czy chęci badania gruntu, działania na dwa fronty itp. Kurczę, trochę wiary w człowieka? Czy niekoniecznie..

I może w takiej sytuacji dobrze byłoby spytać wprost o co chodzi? Do czego ma to zmierzać? I ewentualnie kategorycznie skończyć kontakt, czy może tak jak pisaliście powyżej - prowadzić dialog w delikatny sposób i liczyć na to, że sama zechce wrócić..?

Szczerze - nie chcę jej tracić. Chciałbym z nią być, tak sądzę. Bo bardzo kocham. Poza tym rozstaniem nie zrobiliśmy sobie żadnej krzywdy, nie było zdrady, przemocy itp. Po prostu.

Smallangel nie do końca zgodzę się z Tobą. To taka utarta opinia że jakby kochała to byłaby z nim. A może ona właśnie nie wie czy kocha i potrzebuje pobyć osobno aby się przekonać o tym??? Znam to bo byłam w identycznej sytuacji i wcale nie znaczyło to że jestem egoistką. U mnie sytuacja ta trwała jak jeszcze mieszkaliśmy razem ale jednak odwrotna bo to on się wyprowadził choć to ja mu mówiłam aby to zrobił. W złości...w żalu,że nie ma już prawdopodobnie nic... Ale do czego dążę...choć ona mówi mu,pisze że nie kocha już być może jest tak a być może właśnie kocha tylko sama już nie wie co robić. Podjęła decyzję o rozstaniu uważając że to dobra decyzja i nie chce się teraz wycofywać z tego aby nie wyjść na desperatkę,idiotkę czy nazwijcie to jak tam chcecie...

Tak jak pisałam wyżej przyjmijmy że czuje coś do Ciebie lakos ale to ona sama musi podjąć decyzję co dalej z tym zrobi. Nie możesz jej zmusić do miłości,do jakiś deklaracji. Chciałbyś być w związku w którym ona jest z Tobą z przyzwyczajenia,przywiązania bądź z powodu bo Ty naciskałeś??? Podejrzewam że nie więc nie bądź nachalny ale jednocześnie bądź gdzieś tam "po cichu" z boku...
Gdyby mój eks jednak był gdzieś tam właśnie tak to kto wie czy dzisiaj nie bylibyśmy nadal razem. Jednak on skreślił wszystko gdy tylko zamknęły się drzwi,ja nie prosiłam,nie żałowałam. Jesteśmy dorośli to była wspólna decyzja a najważniejsze dałam jemu i sobie czas na przemyślenie co dalej,co czujemy. On także nie walczył więc teraz z perspektywy czasu stwierdzam ze lepiej że stało się tak jak się stało. Najwyraźniej też stwierdził że tak będzie lepiej dla obojga. Dzisiaj dziękuję mu za to ze nie prowadziliśmy jakiejś batalii,nie robiliśmy sobie wyrzutów,że rozstaliśmy się z klasą,kulturą. Szanuję go za to i pozwól swojej kobiecie aby ona też zachowała szacunek do Ciebie. I daj jej ten czas i wrzuć na luz!!!

P.S. ja nie oceniam jej zachowania

Lakos... dupek z Ciebie. Robisz wsio na odwrót zamiast to kategorycznie uciąć... Żenada,

A nie lepiej Ci będzie M jakiś drobiazg kupić i wysłać paczką zamiast przepłacać 10-krotność jego ceny na portalu poczty kwiatowej? No pomyśl logicznie. Żeby to jeszcze był formalny, poślubny teść i bez Twojej następczyni...

Nie, bo bezpośrednio też jest i bierzta nogi za pas, a nie bedę co randkę wręczał wizytówki z linkiem do swojego wątku;)

Ja też miałem i "mam" ten sam problem co Ty - nie mam świeżych informacji to dokładnie nie wiem - ale ze świadomością w kategorii żona/mąż jest jeszcze ciężej. Tak sądze pomimo tego, że Wy się z reguły bardziej angażujecie w związku... A skoro tak jest, no to ja trafiłem na taką niedokształconą

Skoro on odszedł to po kiego grzyba Ty masz się płaszczyć przed nim prosząc o co? O litość byście byli razem? Miej godność i szacunek kobieto do siebie.
Dzwoń jak już do tego siwego Pana u góry... tam partyline i inna gorąca linia zawsze otwarta i anielski zastęp konsultantów czeka 0-700-800-900 pierwsza minuta połączenia 700,-; każda kolejna - 100 więcej

pozwolicie, ze dołącze do wątku:)Wątek typowo dla mnie, a razem zawsze razniej
Pozdrawiam

Chłopie nie czytasz kroków ze zrozumieniem, nie czytasz Nas ze zrozumieniem i dalej nie rozumiesz kompletnie niczego... lobotomie mózgu miałeś? Wszystko jasno mówi NIE pisac, NIE dzwonić, NIE nachodzić a i Was też już NIE ma. Twoje wyobrażenia o cudzie znad wisły, to istny skrajny odpał, umysłowa padaczka.   O tempota, o mores

Ojej, ależ się ktos zdenerwował, jak moge swoje dorzucić:P

Nie znam Twojej historii, ale jak Ci to pomoże, to moze lepiej się zdenerwować niżdusić w sobie albo poniżać...

Helął Mawrula witamy w wątku. Pisz co leży na sercu co i jak .

Lakos można powiedzieć " a nie mówiliśmy"

Ojjj u mnie
Już troche lepiej
ale macie wątek, zdrada, ucieczka, samotnośc, tam opisałam moja historię, teraz czeka mnie ciężka rocznica 3 lipca, czuję się samotna, ale cóż,...zycie

Nie, Lakos po prostu wciąż próbuje to wszystko naprawić... ale niestety nie tak jak powinien...

Lakos - teraz jestreś zły i masz dość - oby to uczucie trzymało Cie dłużej niż godzinę, dwie albo dzień... Wszyscy piszą żebyś się nie kontraktował - tak, może dobry sposób - ale czy potrafisz? a skoro już będziesz musiał zadzwonić to zero rozmów o Was, o uczuciach - to ją odstrasza i dodaje jej siłę by się z Tobą nie kontaktować, by mówić NIE....

No i widzisz w tym sęk i Twoja przewaga (jak i każdego kto ma męża/żonę... status ten pozwala na dużo więcej niż "była dziewczyna"... gdybym była żoną nie byłoby w tym nic dziwnego..,.. a nawet więcej pewnie nadal utrzymywalibyśmy kontakt... a tak, co nas łączy (pisze teraz o jego rodzicach) NIC....

kupić jakiś drobiazg... pewnie, że może i lepiej... masz/macie jakiś pomysł, na coś małego i oryginalnego - coś co będzie miłe, a jednocześnie niezobowiązujące? - skarpetki odpadają czteropaku piwa też nie kupię... czekoladki? - jakoś tak głupio... krawat - bez sensu, spinki do mankietów - mogą spowodować, że źle się poczują... hmmm a może jakiś bilet dla niego i mamy R - np do operetki? (tylko czy będą mieli czas pójść ...

z kobietą (jego mamą) nie miałabym problemu faceci (byli teściowie) to troszkę magia

Pomocy?

to może na czole jakiś mały tatuażyk? a tak na serio to przecież nie mówisz przy 1 spotkaniu, że jesteś po rozwodzie - a jeśli już zejdzie na taki temat to przecież nie rzucasz hasłem "jestem rozwodnikiem" i koniec... zazwyczaj jest to rozmowa a w rozmowie można wszystko wyjaśnić...

Tak myśli? Was przynajmniej czeka sprawa rozwodowa... wspiera Cie rodzina i przyjaciele, bo to przecież oczywiste - jesteś MĘŻEM ... a ja co? po 10 latach spakowana w tydzień i każdy ma to gdzieś... jakiekolwiek moje starania czy próby walki będą skutkowały ośmieszeniem wśród jego znajomych... moja rodzina powtarza - daj sobie spokój, nie był wart... tyle, że ja tęsknie, przeżyliśmy ze sobą sporą część życia i nie potrafię tego ot tak wymazać ...  ale jakie mam prawo do czegokolwiek skoro byliśmy TYLKO razem???... w tym momencie dla nikogo nie liczy się staż (nawet dla R.) spakować, zamknąć drzwi i spokój...
to strasznie przykre tak mało znaczyć, tak szybko zostać wyautowanym...

rozumiesz?

Bo tęsknię? Bo kocham?

oj tak, gdyby tylko mogło to coś zmienić to chętnie wykonałabym taki telefon... nawet gdyby był dwa razy droższy...
i nie dlatego żeby prosić aby wrócił jeżeli jest szczęśliwy... ale dlatego żebym i ja w końcu mogła ruszyć dalej... nie chce go unieszczęśliwiać, ani do niczego zmuszać - jednak tak się czuć też nie chce... a skoro miałby  być szczęśliwszy z kimś innym, ok niech i tak będzie, jednak nie moim kosztem...

więc albo razem (ech...)
albo osobno ale bez mojej tęsknoty, łez, rozterek, zagubienia, pragnień, smutków - ogólnie jednostronnej miłości....

M. napisz do administracji forum

Mawrula -fakt, trzeba mieć swój honor -  dlatego nie stoje pod jego pracą, nie dzwonię i nie piszę błagając o powrót, nie narzucam mu się, nie obdzwaniam jego rodziny, znajomych i nie proszę by mi pomogli, nie sterczę pod jego drzwiami itd...
To że mam rozterki, to że nie chce się poddać nie oznacza że nie mam honoru

"w miłości i na wojnie wszystkie chwyty dozwolone" - podobno

misiek666 - zadam może głupie pytanie, ale naprawdę nie wiem - jak to się robi? tzn gdzie mogę znaleźć do nich maila?
Mawrula - umrzeć nie umrę, jednak trochę to dziwne - piać, że się za kimś tęskni, a mieć nicka podłączonego do tematu "nie chce znowu zdradzić...(...), nie sądzisz?

Lakos... dupek z Ciebie. Robisz wsio na odwrót zamiast to kategorycznie uciąć... Żenada,

żadna żenada ! żaden dupek ! dlaczego aż tak surowo ? on nadal kocha, jest zaślepiony i wierzy choć pisze inaczej, że ona wróci i z nim będzie ! to normalne ! to początek cięzkiej drogi !!! czemu tak go krytykujecie ? skoro wciąż ona siedzi w jego głowie i sercu to będzie w nim cząstka nadziei na powrót ! nim on zrozumie, że nie warta jest jego bólu i cierpienia minie sporo czasu ! a każdy początek rozstania polega na tęsknocie, wy też mieliście metlik w głowie i zastanawialiście się " a może..." skąd w was tyle jadu ? ok, może i źle postępuje ale kto z nas na początku był taki mądry jak teraz ? wy nie płakaliście i nie łudziliscie się ? no sorry trochę wyrozumiałości i bez takich tekstów, bo tego się nie czyta miło.

To ja napiszę jedno - podziękowałabym takiej osobie. Osobie niedojrzałej emocjonalnie, bo uważam, że taką osobą jest. Albo się kocha, albo nie i w miłości nie ma nic pomiędzy. Bo miłość albo jest albo jej nie ma. Ona przeczy sama sobie, kocha -ale się wyprowadza, tęskni - ale nigdy nie będziemy razem. To jest miłość? Ona zamiast podjąć walkę - zrzuca odpowiedzialność za niepowodzenie w związku na lakos-a. Robi wszystko tak- by oczyścić siebie, aby On czuł, że nawalił na całej linii. I Jej skutecznie to się udaje. Ona wie z kim wojuje i wie jak lakos ją kocha.

LAKOS ma prawo przechodzić żałobę po zakonczeniu związku, a takie popędzanie go by zapomniał już teraz natychmiast nie jest na miejscu.

Nie prawda, płeć nie ma tu nic do rzeczy. raczej jest to indywidualna sprawa każdego człowieka w jaki sposób woli być pocieszany i co do niego trafia.

bags "rozmawia" z lakos-em jak facet z facetem. I lakos nie ma Mu za złe to, że jest tak bezpośredni - zna sens wypowiedzi. Tak właśnie rozmawiają faceci. Jest problem- jest rozwiązanie. I nie ma żadnych innych dywagacji.