Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Witaj Angie..jedno Ci powiem z mojego doświadczenia i pewnie wielu innych..ŻADNYCH KONTAKTÓW..!!!!!!!!!!! to zawsze rozpierdziela emocjonalnie..zawsze..nie zapomnisz nie wyciszysz sie jak wciąz bedziesz Go widziec , słyszeć czy czytać..

M. - no i jak sie ogolnie z tym czujesz? po tym spotkaniu? cieszysz sie ze to zrobilas? pytam, bo mam nadzieje ze chociaz nie zalujesz i ze czujesz sie lepiej? niepotrzebnie tylko plakalas.... wiem, ze latwo mowic, ale naprawde niepotrzebnie. czy utwierdzilas sie w tym, ze on nie jest Ciebie wart? powinnas. byc moze kiedys byl kims innym, bylo wam dobrze. 10 lat to szmat czasu, ale teraz on juz naprawde ma nowe zycie, juz od pol roku tak naprawde i Kochana musisz Ty zaczac swoje. naprawde.

fajnie ze masz juz laptopa, to moze wreszcie pogadamy

U mnie zaczyna się 4 tydzień jak kopa w dupę dostałem czuje się coraz gorzej i mam coraz więcej problemów które się zbierają bo stan do jakiego doprowadziła mnie była nie pozwala mi na ich rozwiązanie. A jeszcze jak czytam ze np kogoś nie pościło po 7 miesiącach to zaraz mi do głowy przychodzi ze pewnie będę miał tak samo

zostawił Cię dla kogoś czy od tak lata wolny?

M. odnoszę wrażenie że ta rozmowa nic nie wniosła do tego wszystkiego ale jeśli Ci pomogła w jakimś stopniu i lżej Ci na sercu to dobrze ale jak widzisz sama on ma swój kierunek już obrany i koniec. On wie swoje.

Smutny24 spokojnie nie patrz na innych tylko zajmij się sobą. U każdego to trwa dłużej lub krócej. Grunt to aby się nie poddawać.

Angie001 pisz jaka to historia mamy czas. Ja uważam że przyjaźń nie istnieje a tym bardziej po rozstaniu i tak krótkim czasie. Jedynie po długim okresie i mając inną miłość można co najwyżej być kolegą a to i tak ciężko gdy dwóch ludzi łączyło uczucie i to poważne.

mnie zostawiła po 6 latach (wybraliśmy już pierścionek) dla jakiegoś kolesia którego poznała w weekend który miała spędzić z koleżankami z tym ze jedna przyprowadziła kolegę. Wróciła powiedziała ze to koniec i ze to moja wina tydzień temu się sprzedała ze się zakochała w nim

zastanawiam się kiedy ja w dupę kopnie bo podejrzewam ze tak będzie... teraz ma ja na weekend (ona do niego jeździ co jest śmieszne) wiec może robić co chce a jak się przeprowadzi do jego miasta to już nie będzie tak kolorowo. Ciekaw tez jestem co jej rodzice na to ze chce się przeprowadzić do kolesia którego widziała 3-4 razy w życiu. Wiem tez ze bardzo mnie lobią może nawet już kochają jak własne dziecko

1. znamy sie od kilku dobrych lat znajomi
2. nasz zwiazek rodził się powoli, na zasadzie przyjaźni - wspólna gra w koszykówkę itd"
3. ja wyjechałam na studia jak zaczynał się nasz związek, ale to nie było żadnym problemem
4. wspieralismy się, poznalismy swoje rodziny, wspólne święta
5. często sie kłóciliśmy, ale w sumie do razu godzilismy
6. przenisosłam sie ze studiów z małego maista do większego, a po roku znalazł w tym mieście pracę mój były chłopak co było jak spełnienie marzeń bo dwa lata byliśmy na odległość
7. nie ukrywam, ze wydaje mi sie że to ja go trochę nastawiłam pozytywnie że mu sie uda, ze da radę w wielkim mieście, wspierałam go i to bardzo.
Mój były znalazł świetną pracę i zamieszkał z kolegami z pracy. wczesniej zyłam w systemie weekendowym, czyli w duzym mieście praca studia, ale najlepiej czułam się z nim w miescie z którego pochodzę. dodam tutaj jeszcze, że dwa lata studiowałam w mniejszym mieście i tam miałam prawdziwych przyjaciół, jak przyjechała do większego jakos nie umiałam sie otworzyć na nowych ludzi, nie miałam żadnych znajomych.
Problemy największe zaczeły się kiedy około roku temu coś zaczeło się ze mna dziać. nie miałam tutaj nikogo oprucz niego..do tego doszły przejsćiowe problemy finansowe...i po prostu się wykruszałam. Jedyne o czym myślałam to skonczyc pracę i jechać do niego. bywałam u neigo praktycznie codziennie, nocując tam. on nie miał zycia. a ja nie miałam siły żeby walczyć, otworzyć się na nowych ludzi, na robienie nowych rzeczy.
popadłam w jakis marazm, chyba to była depresja, całyc zas czułam sie samotna, bezwartosciowa, do niczego nie mogłam się zabrać. na studia nie jeżdziłam przez 3 miesiące o czym nikt nie wiedział.
co mnie nie usprawiedliwia bo mam wrażenie że przygniotłam go swoimi problemami, pretensjami kłotniami o byle szczegół.
I on chyba zaczął sie wypalać. Byłam jakąś "małą zagubiona istotą co sama sobie z niczym nei radzi, a nigdy taka nie byłam"
Na początku starał mi się pomagać, przyjeżdzał, tłumaczył, ze musze walczyć o siebie. ale oczekiwał że to stanie się już od razu. pogadamy a ja następnego dnia wstanę rano i wszystko sie uda. obiecywałam że się zmienię, że schowam te "awantury w kieszeń" ale nie do konca mi się to udawało.
Dobijały mnie jego różne teksty, czułam sie przy nim źle, niedoceniona, cały czas czułam że zeby mnie kochał muszę cos z tym zrobić. a on rzucał w końcowym już etapie teksty typu " patrzysz na telefon, przecież i tak do ciebie nikt nie dzwoni". albo przyjechałam do neigo na weekend i pytam czy mogę w szadce rzeczy sobie ułozyc a on mi"że kochanie, przecież nie mam miejsca - dwie szuflady wolne,a  ty mieszkasz u siebie".
rozstaliśmy sie 7 miesiecy temu - awantura z mojej winy o byle co. chociaż jak później zaczełam to analizować to miałam wrażenie że woli kolegów po prostu. co mowilam, kochanie wiesz jakie super miejsce znalazłam" on" to swientie, moze wybiore sie tam z chłopakami". i te jego słowa powodowały umnie agresje.
rozstalismys ie 7 miesiecy temu - powiedział ze już nie da rady, przytulał mocno i płakał szczerze.
pierwsze 2 miesiące- moje prośby i płacz zeby wrócić do siebie - żenujące, nie wiem mam wrażenie ze pisze o kims innym, mowil ze nie jest gotowy na zwiazek ze mna, ze nie zaklada ze razem bedziemy ani ze tego nie wyklucza, jestemsy czysta karta
potem, zblizylimsy sie do siebie nie tylko psychicznie  na zasadzie bez zobowiazan -on przyjezdzal do mnie i wtedy bylo jak dawniej smialismy sie wyglupialismy sie, zapomnielismy o tym co bylo.
potem ja nie dałam rady tak funkcjonować, nie podobał mi sie cały ten uklad, zrywałam go dwa razy, za drugim definitywnie
odwazylam sie go zapytac, czy skoro udalo nam sie zapomniec o tym co bylo i wrocic do tego ze umiemy spedzac ze soba swietnie czas bez klotni to moze bysmy sprobowali- powiedzial, ze on o tym nie myslal, ze nie ma czasu na zwiazek, ze mogloby to zrujnowac ansza przyjazn, i powiedział wprost ze wtedy bylo mu zle a teraz jest mu dobrze...
potem przeszlismy na kontakt "niby przyjacielski" , ale na zasadzie co tam słychac, jak w pracy, spotkanie dretwe jak cholera
spotkalismy sie nie dawno bylo znowy srednio- niby dobrze, ale atmosfera dystansu w powietrzu
zapytal co chce z tym zrobic, czy naprawić, zostawić tak jak jest czy odpuscic
napisalam mu całą wiadomosć dlaczego tak jest, ze nigdy nie bylismy przyjaciółmi i ze to trudne
na co on ze nie napisalam co chce z tym zrobic
wkurzylam sie, bo on zawsze twierdzil, ze ja chce wszystko naprawiac i napsialam ze nie umiemy sie teraz dogadac wiec moze za jakis czas spotkania beda swobodne
po cyzm ok on szanuje ma decyzje,ale uwaza ze jak sie chce to sie da
tydzien pzoniej zapytal czy zmienilam moze zdanie o nas na co mu odparlam ze nie, bo do tego potrzeba szczerej rozmowy na zasadzie dialogu a nie monologu ( on zadaje pytania i ja mowie wszystko jak uwazam )
on twierdzi ze kompletnie nie wie o co mi chodzi,
napisalam mu ze nie rozumiemy siebie, ani on mnie ani ja jego. i zebysmy te spotkania zostawili w spokoju.
Dodam tylko że to jest facet: trzeźwo myslacy, a nie małolat .
  Przepraszam strasznie za długość wiadomosci,ale musiałam to wypuścić w końcu z siebie !!!

Ty po znajomości masz miejscówę za darmo i bieliznę z metkami, która nam się nie przydała

Też taka byłam, a potem to tak, jakby ktoś rzucił na mnie zły czar, zmieniłam się nie do poznania i przez kogo ja się pytam? Nigdy więcej.

Calienda, lepiej bym tego nie ujeła.

Angie001 i Calienda nie tylko wy się zmieniłyście. Sądzę że zmiany nadeszły po to aby dostosować się do momentu w jakimś się znajdujemy. Życie te które miałyście pod koniec związku swoje piętno odcisnęło. Z resztą u mnie nie było lepiej ale fakt jest taki że zmieniamy się dla nich i dostosowujemy się do sytuacji a potem chodzą po tym świecie świry

Dobranoc kochani

Blog "terapia przez pisanie" - fragment pt. ZERO KONTAKTU warto w tej kwestii ew. kontaktow poczytać.

Dzień dobry Kochani!

Wstajemy, wstajemy!

Na kawkę zapraszam i śniadanko! Miłego dnia Wam życzę!

Nadziewana czekoladko czy to ma znaczenie jak miała na imię zdzira , z która Cię zdradził? Daj spokój i nie zamęczaj się, może to i lepiej, że nie wiesz. Ja wiem , znam ją i co to mi dało...nic...kompletnie nic...

Ale jesteś pewna, że Cię zdradził?

Niestety tak. znalazłam dowody w aucie, zrobiłam awanturę, przyznał się, nie miał wyjścia.
Tylko za nic nie chce mi powiedzieć co to za kobieta. Na 100% to nie była żadna dziwka. Nie chce powiedzieć jak ją poznał, co robi itd. tylko zapewnia, ze z nią już skończył.

Witam i miłego dnia kochani u mnie słońce w końcu haha

Lexpar hmm Ty się cieszysz z tego czy nie ? Wolisz być singiel czy dalej walczyć ? Bo odnoszę że masz tego już dość a żona daje sprzeczne sygnały a Ty się miotasz w tym wszystkim

Witajcie,
U mnie dzisiaj też słońce - a przynajmniej jeśli chodzi o pogodę

Rozmowa dała mi znowu trochę do myślenia:
1) najpierw mów, że ma mi do zarzucenia tylko parę rzeczy, a po chwili że było tak źle i tak fatalnie że nigdy nie będziemy już razem - przekaz jasny, ale gdzie logika?
2) ma do mnie żal o wakacje na które pojechałam bez niego (ja i 2 koleżanki) - jeden jedyny mój wyjazd bez niego w ciągu naszego związku - on miał ich mnóstwo

i jeszcze parę rzeczy (opisze po pracy być może...)

ale jednocześnie pokazał (kolejny raz) że nie mam na co liczyć... więcej się już nie odezwę

moje samopoczucie - mogło być gorzej, wczoraj po napisaniu do Was kumpel zabrał mnie na piwo - trzęsłam się jakby było -10....i wstawiłam się po 2 piwach!
dzisiaj (oczywiście śnił mi się) ale teraz nie jest tak jakby było jeszcze 3 miesiące temu po kontakcie z nim...

ech... będę tu Wam pisała i żaliła się... proszę pomóżcie wytrwać...

Angie001 - zazdroszczę poczucia tego, że pomimo tego że nastąpił koniec to wiesz że byłaś kimś ważnym (świadczy o tym to że utrzymywaliście kontakt po ...) mój R.mnie totalnie odciął...

Misiek sam już nie wiem co by było lepsze.
Chwilami mam tego serdecznie dość i ochotę machnąć na wszystko ręką.
A najgorsze to jest to, że już nie boję się samotności a, że jestem desperat to pod wpływem inpulsu mogę podjąć decyzję i to  nawet głupią.

Dziękuję

Lexpar - bo wiem że kij ma zawsze dwa końce i tak jak pisałam wcześniej moje zachowanie nie było odpowiednie.... zbyt późno (niestety) zdałam sobie z tego sprawę....

chociaż w tej rozmowie powiedział mi, że już od powrotu z wakacji czekał tylko na odpowiednią chwilę żeby powiedzieć mi że to koniec... później stwierdził, że u niego koniec nastąpił w listopadzie... nic mi się tu kupy nie trzyma...

M. no pewnie ze bedziemy sluchac, czytac. kiedy mozemy pogadac?:) ja dzisiaj wreszcie po pracy bede wolna wiec jakby co to chetnie.
kazdy z nas ma chyba jakas przypadlosc, tendencje, al Ty, M. masz akurat to do siebie ze obwiniasz sie po prsotu masakrycznie, z boku naprawde dobrze to widac. i moze dlatego wlasnie tak dlugo to wszystko tak bardzo boli?

Przecież napisałas tyle, ze mogę ewidentnie gościa podsumować jednym słowem: toksyk. Jak masz możliwość to poszukaj na necie i przeczytaj książkę w pdf Jay Cartera "Wredni ludzie". Jesli to będzie mało, to przejrzyj blog "moje dwie głowy" i "apel do pani ropuchowej". On brał Cie na milczenie dialogowe, bys dała mu fory w Waszych sprawach i przytakiwała na jego zasady.  Nie zdziw się, gdy w tych materiałach znajdziesz wiele analogii do jego zachowan i osoby. Pierwszy chory aspekt, to przewaga kumpli nad Toba. Jesli tak za każdym razem - z jego strony - wyglądała hierarchia wartości w Waszym związku... to szczerze współczuję.

Czegos tu nie rozumiem... skoro facet od dłuższego czasu prowadził podwójne życie i nosił sie z zamiarem wcześniejszego zakończenia związku, to dlaczego Ty sie za to wszystko obwiniasz??? Jeszcze nawet na tym forum nie było sytuacji, w ktorej to zdrajca wziął winę na siebie. Zawsze scedowane były te potłuczone zarzuty na partnera, że to wszystko przez niego. Przemysl to i zweryfikuj swoje poglądy jeszcze raz pod tym kątem.

Przeczytam...

dlaczego się obwiniam? bo na wiele rzeczy mówiłam "nie", z wielu rzeczy byłam niezadowolona, na wiele rzeczy reagowałam impulsywnie, za rzadko używałam słowa "dziękuję, przepraszam", uznawałam wiele rzeczy że są - bo mi się należą.... byłam samolubna i niewdzięczna. często pokazywałam jego wady, a rzadko zalety... przytłaczałam go (( robiłam to nieświadomie... (( boję się, że byłam toksykiem... a teraz mi nie wierzy, że już zrozumiałam, że jestem inna (( dlaczego jeśli ktoś szczerze żałuje to i tak nie ma szansy na szansę???

moim zdaniem jest z nią od końca listopada (wtedy się całowali) - ale psychicznie był już z nią wcześniej...
innym mówią, że od stycznia bo ona podpisała z mężem jakiś papier, że niby od stycznia mogą się widywać z innymi i nie wpłynie to na sprawę... jest wogóle coś takiego możliwe???

zwłaszcza, że rozwód jeszcze w toku ....(miał się zakończyć na początku kwietnia a trwa nadal...)

co do zmiany - to on właśnie się zmienił, ale ja tego nie widziałam bo mnie nie było ((( ale byłam głupia

Bags - szukam i ne potrafię ich ściągnąć ;/ możesz podesłać jakiegoś linka? czy Ci wredni ludzie to ludzie DDA?

He he pierwsze słowa...myślałam że o majtkach piszesz
Nie gniewaj sie to tak dla rozluźnienia

M. spokojnie moja eks przeprosiła mnie raz w życiu prze 7 lat związku. Da się da .
Obwiniasz się to normalna rzecz tylko czy przypadkiem w związku nie powinno być  tak że mówimy sobie to czego pragniemy że to i tamto nam się nie podoba. Zawsze to zawodzi i się sypie wszystko. On jako partner powinien dać Ci do zrozumienia że coś jest nie tak i jakoś spróbować to zmienić a nie lecieć na inny "kwiatek".
Trochę relacji międzyludzkich i inne życie.

Kiedyśbyłam podczytuje ten temat w którym się udzielasz wraz z M. i mam mętlik w głowie . Tak w skrócie nie lepiej powiedzieć wprost czego chcesz od niego ? Czy czekasz aż spadnie zbawienie na niego i wszystko się naprawi samo ?

głodnemu "cos" na myśli... bez podtekstów mi tu proszę, bez podtekstów

misiek kiedysbyla powiedziala wprost czego by chciała - problem w tym, że gdyu mówi wprost on zakłada swoją skorupkę... myślę, że tutaj trzeba delikatnie... po co ma sobie przysparzać dodatkowych emocji związanych z ewentualnym poniżeniem???

Natomias jeśli chodzi o mój związek to niestety oboje mówiliśmy co nam nie pasuje - problem w tym że było to na zasadzie odbijania piłeczki... ktoś słuchał, ale nie słyszał... ech przykre to bardzo

możesz rozwinąć skrót DDD?