Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Zdradził drugi raz, ale czemu nie potrafi się zachować? Niedojrzałość?
Strony Poprzednia 1 2
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
On po prostu ma wyrzuty sumienia i próbuje je zagłuszyć, to taki sposób na usprawiedliwienie się przed samym sobą: "moja żona była i jest taka zła, że wprost MUSIAŁEM znaleźć sobie kochankę".
Nie, sądy się nie nabierają. Tam pracują doświadczeni, mądrzy ludzie, którzy już nie jednego łgarza i zdradzacza widzieli. Myślę też, że pomysł powołania kochanki na świadka jest bardzo dobry, choć dobrze by było mieć oprócz tego inne dowody, tak by nimi panienkę przyprzeć do muru.
Podobne tematy
Lelina, zastanawiasz się wciąż co Ty takiego zrobiłaś, że on tak Cię znienawidził.
Odpowiedź jest, że prawdopodobnie nic.
Dostojewski w Braciach Karamazow napisał tak:
"on, co prawda, nic złego mi nie zrobił, ale za to ja zrobiłem mu ohydne świństwo, a jak tylko zrobiłem, zaraz go za to właśnie znienawidziłem.?
I to jest bardzo trafna obserwacja, potwierdzona potem przez psychologię.
"Obwinianie ofiary - jeden ze sposobów łagodzenia dysonansu poznawczego. Gdy zrobimy komuś krzywdę, przezywamy nieprzyjemny stan wewnętrzny, bowiem pojawiają się wątpliwości co do naszej moralności. "Zrobilem komuś krzywdę. To znaczy, że jestem zły". Dla osób o prawidłowej samoocenie jest to przykre stwierdzenie, bowiem wchodzi w konflikt (dysonans poznawczy) z przekonaniem o własnej moralności i dobroci. Dysonans jest nieprzyjemny i motywuje nas do działania, którego celem jest jego złagodzenie. Jednym ze sposobów złagodzenia dysonansu jest obwinianie ofiary - "Owszem zrobiłem jej coś przykrego, bo na to zasłużyła".
Gdyby nie zwalił winy na Ciebie, musiałby, biedactwo, cierpieć na wyrzuty sumienia, a przecież nie może, bo to nieprzyjemne. 
Więc olej to co on o Tobie myśli ciepłym moczem, bo to się ma nijak do rzeczywistości, zwyczajnie nie jest prawdziwe, a Ty nie jesteś jego terapeutą zeby mu pomagać.
Mam wrażenie że wciąż trochę oceniasz własną wartość przez pryzmat tego, co on o Tobie sądzi. Nie rób tego. Jego zdanie jest ostatnim, jakie w ogóle powinnaś brać pod uwagę. Pierwszym jest Twoje własne
Pozdrawiam i życzę dużo siły.
Tu chyba nie chodzi o to, że mierzę swoja wartość przez Jego pryzmat...
Tu chyba chodzi o to , że jest mi zwyczajnie przykro, że nie pomimo tylu razem spędzonych lat, pomimo tego, ze miał we mnie wsparcie teraz nie potrafi okazac mi odrobiny szacunku i empatii, choćby ze względu na naszą córkę...
Ja nie zamknęłam się w sobie, prowadzę normalne życie, może nawet odrobinę lepsze dla mnie samej bo bardziej zaczęłam się na sobie koncentrowac i robić więcej dla siebie i córki, wychodze z przyjaciółmi , i nie - nie czuję się gorsza.... Ja po prostu chciałam ze wzgląd na to, że chcąc nie chcąc będziemy ze względu na dziecko mieć ze sobą kontakt !zawsze! sprawić, żeby byl on w miarę mozliwosci normalny... I pomimo tego, że stawiam na swoim i nie daję się mu zastraszyć to starałam się przynajmniej ze swojej strony poskramiać wszelkie emocje... zresztą chyba już zobojętnialam zupełnie...
Ale ja sama nie dam rady "unormalnić" tego co w tym momencie normalne nie jest...
A mój j.m. unika kontaktu ze mną, wysluguje się rodzicami, jak już przez przypadek sie na mnie natknie to nawet nie spojrzy... a w sms-ach i nawet pozwie sądowym kłamie, manipuluje, przeinacza, wymyśla... Cały pozew który dostałam jest jednym wielkim klamstwem...
A jak kazałam mu się wyprowadzić to pomimo burzy emocji byłam spokojna i wręcz prosiłam, żeby pokazał, że potrafi to zakończyć z honorem i wtedy stwierdził " że będzie mi pomagał i zadba zeby nam niczego nie brakło bo coś zrozumiał od poprzedniego razu"... Ta przemiana trwała 2 dni.... Teraz jest jeszxcze gorzej niz za pierwszym razem...
To jest to co mnie czasem boli...
Nie On, nie Jego decyzje, nie Jego życie.... Od tego pragnę tylko i wyłącznie się uwolnić bo nie wiem ile jeszcze zniosę biorą pod uwage te huśtawki... chce tylko normalnego, w miarę spokojnego życia.... Takiego jakie mialam zanim Go poznałam...
Dzien dobry kochani forumowicze. Po krótce co u mnie...
Dostalam pozew w czasie kiedy się zabierałam za swój... Byłam z nim u mojej Pani adwokat, bardzo się uśmiala z niego, stwierdziła, ze nawet nie znając sprawy od razu domyślilaby się o co chodzi tak naprawdę...
Powiedziała, ze w tej sytuacji absolutnie rozwod z orzekaniem, na pierwszego swiadka mamy szanowną mlodziutką panią kochankę... będzie rzeźnia... zwłaszcza z dowodami które mam ( wg Pani adwokat pogrążające ). Jak się mój j.m. nie przyzna i trzeba będzie je wyciągnąc na światło dzienne to chyba będę musiala wynająć ochroniarza, bo znając Jego charakterek będzie chciał mnie zabić... Ja nawet wstydziłam się Jej te cuda pokazać bo aż wstyd, że miałam takiego "wyzwolonego" małżonka... obrzydzenie...
Co do reszty, córcia taty nie widziala już 3 tygodnie i oznajmil ze nie przyjedzie do Niej tez przez cale wakacje bo ma inne plany...
Ja nawet jak staram się być uprzejma w kontaktach z Nim to i tak mnie zawsze zwyzywa, wszystko moja wina, nawet jak mnie nie dotyczy to i tak moja wina bo ja taka zła i niedobra... w każdy możliwy sposób mnie prowokuje, obwinia, nienawiści ciąg dalszy, coraz intensywniejszy... On mnie chyba obwinia ze instnieje w ogóle i jestem maly klopocikiem w Jego cudownym planie na życie... nowa praca u nowet teścia, szanowany przez środowisko bo potencjalny zięć bossa, nowa żona, kupa kasy, wszystko nowe super cudowne, tylko to stare go uwiera niepotrzebnie...
Ja po prostu nie wierzę, że tak traktując swoją rodzinę ( mam tu tez na myśli Jego rodziców i brata których zwyzywal i powiedzial ze mają mu dać święty spokój, bo ich usunie z kontaktów w tel. ), swoją żonę , ukochaną córeczkę i jeszcze bazując na kłamstwie w cały swoim nowym, lepszym życiu celebryty, naprawdę można spać w nocy...
Moje życie, zawsze do bólu normalne zaczęło przypominać kiepski serial...
Kochani moi, czy jest jeszcze sprawiedliwosć i uczciwosc na tym świecie?
Jeśli tak traktujemy swoich najbliższych to jak będziemy traktować swoich wrogów...?!
Lelinko jestem pełna podziwu dla Ciebie jako niezależnej kobiety, matki, a do tego spokojnej, rozsądnej i opanowanej osoby. Jesteś niesamowitą osobą, naprawdę, sama chciałabym taka być. Bardzo Ci współczuję tej całej sytuacji i tego, że musisz przechodzić przez to sama, że masz rodzinę daleko...
Wiem jak ukochana osoba może zmienić się o 180 stopni w ciągu 1 dnia, sama tego doświadczyłam, więc naprawdę wiem co czujesz. U mnie na szczęście zakończyło się to przed ślubem, ale bolało piekielnie.
Jeśli mogę Ci coś doradzić to to, żebyś mu NIE ODPUSZCZAŁA. Adwokat ma rację - walcz o orzeczenie JEGO WINY. Nie wiesz kochana co Cię spotka w życiu, a masz córeczkę na utrzymaniu. Czasem dzieją się rzeczy nieprzewidywalne (czego Ci nie życzę, ale zwracam Twoją uwagę) możesz stracić pracę, mieć wypadek, cokolwiek. Kochana masz na głowie córeczkę i kredyt! Alimenty nie wystarczą same w sobie, orzeczenie o winie pozwala Ci w ciężkiej sytuacji finansowej wnioskować o alimenty na CIEBIE. Musisz wywalczyć jak najwięcej, wiem, że jesteś dobrym człowiekiem, że nie chcesz się szarpać (co rozumiem), ale ten człowiek nie miał żadnych skrupułów względem Ciebie! Walcząc w sądzie nie walczysz tylko o siebie - walczysz też o swoją córkę. Nie wiadomo co się wydarzy, może on sobie zrobi dziecko z nową dziewczyną? Trzeba wywalczyć tyle ile się da. Nie bój się - rozprawa na pewno będzie ciężka, ale dasz sobie radę, jesteś silną i rozważną kobietą, wiem, że Ci się uda
Strony Poprzednia 1 2
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Zdradził drugi raz, ale czemu nie potrafi się zachować? Niedojrzałość?
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026