pierwszy raz pisze coś na forum więc proszę o wyrozumiałość:-)
mam 33 lata, jestem po rozwodzie i właśnie zakończył się mój kolejny związek. Trwał 6 lat, facet był młodszy ode mnie o 4 lata. Ex mąż dał mi popalić tak, że postanowiłam zmienić nawet miejsce zamieszkania i... i wpadłam z deszczu pod rynnę. Przeprowadziłam się zupełnie sama do nowego miasta i poznałam pana K. na początku wydawało mi się, że w sumie może być (chociaż pierwsze wrażenie: babiarz) bo i tak po małżeństwie nie zaangażuje się w nic nowego tak szybko. Po roku znajomości kiedy to wyciął mi pierwszy numer zorientowałam się, że już się zakochałam. Długo by opisywać co się działo w tym związku, wiec postaram się to skrócić.
Po roku przyłapałam go jak namiętnie całował jaką babę, chciałam odejść bo przerabiałam już związek bez zaufania, nie pozwolił mi, miał klucze od mieszkania, przyłaził, błagał itp dałam się nabrać i od tego momentu zapaliła mi się lampka alarmowa. Czegokolwiek bym nie ruszyła, typu: skype, gg, FB itp wszędzie jakieś flirty itp ale to w sumie nic złego myślała bo przecież mnie nie zdradza, a jak się pewnie domyślacie zdradzał i dowiedziałam się o tym, wybaczyłam bo już kochałam (idiotka!), wybaczałam nie raz ani nie dwa, mieszkaliśmy razem więc było ciężko tak po prostu odejść.
Jednak przyszedł dzień, że w końcu się wyprowadziłam (i dziękuję za to Bogu i mojej mamie), myślałam sobie, może teraz udowodni jak kocha itp bzdura ale tak wtedy myślałam. Po mojej wyprowadzce też oczywiście nie stronił od kobiet, tłumaczył mi to, ze ma słabość, że walczy z nią, że jego cała seksualność został upośledzona przez matkę (że niby chce się dowartościować) i takie tam bzdury ale, że oczywiście mnie kocha i tylko ja się liczę, że chce mieć ze mną dzieci i itp. W listopadzie 2012 okazało się, że ma kolejny romans z 20-latka, poznał ją jak nam się nie układało i jako pierwszą kobietę (będąc w związku ze mną) "polubił" - wyjaśniam, nie chciał tylko się z nią przespać.
Odeszłam...ale po 2 tyg stwierdziłam, że skoro tyle już przeszliśmy to może jest jeszcze co ratować (nawet jak to pisze to wiem, że to skrajna naiwność). Zeszliśmy się, obiecał zerwać z nią kontakt i przez miesiąc było super, ja zrozumiałam swoje błędy on też się zmienił i w końcu było tak, jak być powinno. Zamieszkałam u niego znowu ale mając ciągle swoje mieszkanie (aż taka głupia nie byłam) i jeden tylko raz posprzeczałam się z nim, to nawet nie kłótnia ale poszłam na noc do siebie i co... i okazało się, że ona tam wtedy spała (mniejsza o to jak do tego doszło, bo coś tam próbował wyjaśniać). Odeszłam, spakowałam rzeczy, oddałam klucze i od 3 tygodni nie mam z nim kontaktu.
Pan K. spotyka się z ta małolata bo podobno się zakochał, do mnie też pisał, siedząc z nią w domu, że kocha i że w ogóle o co mi chodzi.. Wiem, że to nie jest facet dla mnie, że szkoda czasu, jest alkoholikiem, ma problemy natury psychicznej (zażywa leki psychotropowe), jest niedojrzały emocjonalnie, niczego mi nie dawał ten związek (mam na myśli poczucie bezpieczeństwa itp) ale jest mi źle!! wiem, że część z was napisze, że chyba jestem nienormalna itp. wiem, że z czasem przeminie uczucie do niego ale fakt, że kolejny facet zrobił mi coś takiego jest nieprzyjemny. jestem dobrym człowiekiem, nikomu nie robię krzywdy a regularnie dostaję po dupie, mam ogromne poczucie niesprawiedliwości tego zepsutego świata. Pan K. siedzi sobie zadowolony z 20-latką a ja nie potrafię się pogodzić z faktem, że po tym wszystkim co dla niego zrobiłam i jaka dla niego byłam jakaś małolata potrafiła zawrócić mu w głowie. Nie wrócę do niego, tego jestem pewna ale dlaczego mi tak ciężko? dlaczego nie czuje ulgi, że pozbyłam się dupka, który mnie zdradzał? tak na prawdę wiem, że to była moja jedyna szansa na uwolnienie się z tego chorego związku, bo to jego niby uczucie do 20-latki przyćmiło mu rozum i dzięki temu nie pisze, nie dzwoni daje mi odejść. sama nie wiem dlaczego tak podle się czuje. może to ja powinnam się udać do specjalisty. Miało być krótko:-)
