Zdrada - czy chłopak może zorientować się, że nie jestem już dziewicą?

I nie przejmuj sie tymi co tu na forum mieszja Cie z blotem, bo tak naprawde nikt nie wie co tak naprawde sie wydarzylo. Dla mnie to sa hieny, ktore ciesza sie z nieszczescia innych i lubia kopac lezacego.
Ciekawe czy byliby tacy madrzy jakby takie cos im sie przytrafilo albo komus im bliskiemu

takie rzeczy to tylko w Erze... przeczytałem całość i coś nie chce mi się wierzyć w tą historię. Zdradziła, dziewica i jeszcze kolorytu sytuacji dodaje fakt, że chłopak lada dzień wraca. Trochę to grubymi nićmi szyte. Ale temat nośny - 2 dni i pięć stron zapisanych jak nic. Dziewica, która nie daje się dotknąć chłopakowi, nie pije (prawie wcale) - a tu jedna impreza i idzie na całość (to co że po alko). Nie to - że oceniam - ale jak dla mnie mało wiarygodne.

Przyznam się że końcówkę tematu czytałem trochę pobieżnie.

marysia6052 bardzo Ci współczuję całej tej sytuacji. Czytałem, że podjęłaś decyzję powiedzenia prawdy chłopakowi. Nie potrafię postawić się na Twoim miejscu, prędzej na miejscu Twojego chłopaka i powiem Ci, że ja osobiście chciałbym w takiej sytuacji usłyszeć prawdę. Nie przylepiłbym Ci też chyba etykietki "puszczalska". Na pewno taka wiadomość by mnie trochę zabolała. Łatwo jednak się coś takiego pisze gdy to nas nie dotyczy a pewnie ciężej przez to przejść kiedy ma się z tym do czynienia osobiście. Dodatkowo ja nie mam żadnego doświadczenia bo nigdy nie miałem dziewczyny i nie znam może jakichś szczegółów ani Ciebie ani tego chłopaka. Może nie powinienem się wypowiadać, ale chciałem coś napisać. Zdarzyło się, widzisz że to był błąd więc jest dobrze choć wiem że takie określenie nie bardzo pasuje do tej sytuacji.

Życzę Ci żeby Ci się wszystko jakoś ułożyło.

yoghurt - jeśli wszystko co powyżej to prawda - tu chodzi do licha i o jedno i o drugie. Zresztą - tak jest w temacie tego wątku. Co oczywiście dodatkowo dramatyzuje sytuację

no faktycznie nieciekawie .... Ja bym sie przyznała na Twoim miejscu . 
I szkoda tylko, że nie przezylas swojego pierwszego razu jak nalezy-z ukochanym chłopakiem , a tylko po pijaku z kolegą . Ja bym sobie tego chyba nie wybaczyła . No ale co sie stało to sie nie odstanie . No a chłopak zasluguje na prawde . Zreszta moze sie domyslić....

yoghurt, Ty to nazywasz zwykłym moralniakiem? Kacem? Moralniaka, to ja mogłabym mieć, gdybym upiła się i zaczęła tańczyć na barze, a ja zrobiłam coś o tysiąc razy gorszego, a do tego nic z tego nie pamiętam. Podobno miałeś wiele akcji, jesteś doświadczony w piciu i urwanych filmach, i co po nich miałeś zwykłego moralniaka? Dalej popełniałeś te same błędy? Ja nic nie pamietam, czuje sie jakbym miala dziure w mozgu, wyrzuty sumienia i proby przypomnienia sobie czegokolwiek wykańczają mnie psychicznie. Nie potrafiłam i nie potrafie w ogole skupic sie na nauce a mam za soba sesje i to nieudana, szykuja mi sie poprawki, caly czas mysle o tym co sie wtedy wydarzylo, co mam zrobic, jak powiedziec o tym chlopakowi, czuje sie upodlona i cholernie winna. Nigdy tak sie nie czulam i nigdy nie mialam do siebie takiej niecheci i odrazy, wiec nie mow mi, ze po tym "moralniaku" na pewno jeszcze kiedys tak zaszaleje, ze jestem mloda, niedowiadczona i to dopiero poczatek moich wyskokow, bo tak to odbieram. Moze 19 lat to nie jest duzo, nie jestem tak doswiadczona jak Ty, ale uwierz mi, ze to co sie wydarzylo i teraz dzieje w mojej glowie, dalo mi nauczke na cale zycie i nie wiem w jakim obracasz sie towarzystwie, nie oceniam, ale ja na wlasnych bledach sie ucze, a to jest moj najwiekszy blad. I masz rację może kiedyś zdarzy mi sie sięgnąć po alkohol, tego nie moge obiecac, ale za kazdym razem kiedy bede pila chociazby lampke wina bede "pamietala" tą noc i zawsze zachowam umiar, bo dla mnie "nie picie" alkoholu nie jest jakąś męką czy katastrofa.

Dzięki wszystkim za odpowiedzi! Niunia, nie wiem czy była to pigułka gwałtu, nie bede kogoś tak ostro posadzac, nic nie pamietam i nie chce juz tego roztrząsac. Jeszcze raz dzięki za słowa otuchy.

jeśli to wszystko prawda - w co wątpię, ale niech tam! Ktoś wcześniej pisał, że są (przynajmniej) trzy rozwiązania. Ja myślę, że są dwa. Prawda, szczerość - czym one są dla związku - ktoś powie, że podstawą. Ok, ale jeśli się tą podstawę, podwalinę naruszyło? A chce się, żeby związek trwał. Nie mów nic - jeśli prawdopodobieństwo tego że się nie dowie jest niewielkie, a zależy Tobie na chłopaku - nie mów nic. Weź to na klatę - to Twój problem, nie jego - Ty musisz z tym żyć, jeśli on tutaj nie jest w niczym winny. Takie "słodkie" kłamstwo mniej boli niż naga prawda. A co do nagiej prawdy. Jeśli powiesz mu prawdę - prawdopodobnie będzie to koniec. Inaczej być może by było gdybyście byli kilka, wiele lat razem - zdarzyłby Ci się "skok w bok po pijaku" - to można przeżyć (choć nie wszystkie związki taką próbę przetrwały). Wasza sytuacja jest inna. Tak naprawdę nie byliście jeszcze razem fizycznie - facet po paru miesiącach wraca do kraju, a tu.. hmm, nowa rzeczywistość.
Mam znajomego, który był kiedyś z dziewczyną - swoją pierwszą, do niczego poważnego wtedy między nimi jeszcze nie doszło. Ona nie była gotowa, to nie był ten czas, etc. Dziewczyna dostała propozycję stypendium w UK. Pojechała, zachłysnęła się życiem, straciła dziewictwo z jakimś Hiszpanem, po czym skruszona wróciła do kraju licząc że wpadnie w ramiona chłopaka i spotka się ze zrozumieniem czasu i chwili. Życie napisało inny scenariusz - obecnie są (szczęśliwi?) w swoich związkach małżeńskich, ale nie są razem.
Reasumując - Twoja szczerość musi być nastawiona na rozstanie - On tego nie przetrawi, wbrew temu co piszą kobiety na tym forum. Nieszczerość - może mieć szanse powodzenia - ale musisz się BARDZO starać.

jedyna nadzieja w tym ze jeste niedoswiadczony.... zreszta .... po mnie nie widac bylo ze to moj pierwszy raz... zero bolu, krwawienia... gdyby nie wiek i to ze bylam ze swoim dlugo i dobrze mnie znal to pewnie by nie wierzyl...

Nirvanka87 - wiem o czym mówisz, bo tą różnicę widzę. Ale jak sama zauważyłaś: gwałtu nie było, a zachowuje się jak jego ofiara. To jest pewna mentalność - mentalność ofiary. Nie neguję tego, że bardzo mocno to przeżywa. To widać gołym okiem. Ja jedynie wątpię, aby jakąkolwiek lekcję z tego wyciągnęła na przyszłość. Gdyby tak było, to całą historię zachowałaby dla siebie. A gdyby cokolwiek się działo, jakieś plotki itp, to szła by w zaparte, że się urżnęła i poszła spać. I tyle co pamięta. Z nauką poszłoby samodzielne zmierzenie się z wyrzutami sumienia. Przetrawienie tego wszystkiego i przyjęcie do wiadomości oraz zaakceptowanie tego, co się stało. Pod jakimś pretekstem rozstałaby się, aby zaoszczędzić sobie dalszych wyrzutów sumienia i bólu swojemu facetowi. Bo nie oszukujmy się - kiedy zacznie uprawiać seks ze swoim partnerem i zobaczy jego dumę i szczęście, że był "pierwszy", kiedy zobaczy jego starania.....to rozpadnie się psychicznie do reszty.

No, ale właśnie...ona chce tym wszystkim obarczyć swojego partnera. Czemu? Po co? Ze zwykłej uczciwości i szczerości? Wątpię. Ona chce się po prostu pozbyć w ten sposób wyrzutów sumienia. I przy okazji drugi raz zrobi z siebie ofiarę, bo jakąkolwiek decyzje wobec niej i ich związku podejmie jej partner. Choć w tym wypadku będzie bardziej oprawcą niż ofiarą...ale wciąż to nie ona będzie decydować o dalszym losie jej związku, bo na to nie ma siły i odwagi. Szczerość i uczciwość wobec partnera nie będzie w tym wypadku prawdą, ale rozstaniem z zachowaniem prawdziwej wersji wydarzeń dla siebie. Tak też zachowałaby się osoba, która czegoś z takiej lekcji by się nauczyła. Prawda i tak skończy się rozstaniem, choć zapewne nie od razu. A to wydarzenie zniszczy chłopaka i będzie o tym pamiętał do końca życia. Bo czy może być większa potwarz dla faceta od takiej sytuacji?

Właśnie dlatego uważam, że podobny (może nie kropka w kropkę, ale co do zasady) błąd popełni znowu. I jest to jedynie kwestia czasu. Bo nie myśli, jest słaba psychicznie i brak w niej dumy oraz siły do zmierzenia się z konsekwencjami własnych czynów oraz podejmowania odważnych decyzji.

Na szczęście jeszcze zdążę się wypowiedzieć Przeczytałem większość tematu i wypowiem się w zdecydowanie inny sposób. Po pierwsze nie będę oceniał Marysi, bo i po co? Przeszłości się nie zmieni, trzeba sobie teraz z nią poradzić i nauczyć żyć.
Napiszę to ze swojego punktu widzenia, jak ja bym odebrał coś takiego i co bym zrobił. Znasz swojego mężczyznę, wiesz mniej więcej jak bardzo moje poglądy są zbieżne z jego poglądami
Ja jestem facetem, który ceni sobie przede wszystkim szczerość, lojalność i uczciwość. Nienawidzę obłudy. Dodatkowo mam wbudowany "barometr na uczucia" w ciągu kilku sekund potrafię ocenić, czy człowiek coś przede mną ukrywa, czy coś go gryzie. Nie sądzę, bym zauważył to, że nie jesteś dziewicą, ale natychmiast wiedziałbym, że coś się stało.
Po drugie, szczerze NIENAWIDZĘ, brzydzę się robieniem czegoś "dla mojego dobra". Do licha ciężkiego, nie jestem bezbronną, niewinną istotką, którą trzeba za wszelką cenę chronić. Jestem dorosły, muszę sobie radzić z życiem, sam mam prawo wybierać co jest dla mnie dobre, a co nie, samodzielnie decydować o swoim życiu. Jeśli bym się dowiedział, w przyszłości, bliższej, dalszej, że zataiłaś cokolwiek, udawałaś, to z miejsca trafiłby mnie szlag, w 10 sekund byłabyś za drzwiami, bez najmniejszej nadziei na powrót, dlatego, że nie masz prawa decydować za mnie.
Dochodzimy więc do wniosku, że jednak warto powiedzieć prawdę
Gdybym coś takiego usłyszał, z pewnością by mnie zamurowało. Zdecydowanie nie pozytywnie Mam dość wybuchowy charakter, więc raczej poszłoby na ostro, choć może nie miałbym nawet na to siły. Nieistotne, na początku byłbym wściekły tak, czy inaczej, ostry, pełen krytyki ogólnie okropny. Ale złość by ze mnie dość szybko zeszła, taki jestem. Zacząłbym analizować w jakiej sytuacji się znalazłem. Wszystko zależy od tego, jak byś to przedstawiła. Musiałbym skalkulować co jest dla mnie najważniejsze. Plany, oczekiwania, Twoja osoba u mojego boku, męska duma, zaufanie. Trudny to rachunek. Z marginesem błędu, mogę stwierdzić, że na 75% bym Ciebie nie odtrącił. Sporo by się zmieniło, wymagałbym od Ciebie dużo więcej, ale raczej tylko na starcie. Obserwowałbym Ciebie, Twoje reakcje, słowa, wszystko. Później dokonałbym oceny, czy faktycznie mnie kochasz, jesteś oddana, żałujesz tego, co zrobiłaś, dostałaś nauczkę na całe życie. Pamiętaj jednak - obserwuję czyny, nie słowa! Nie umiem powiedzieć, ile trwałaby taka obserwacja... Zapewne do momentu, kiedy zyskałbym pewność swojego wyboru. Może być to długi proces, lub jeden gest, który by mnie przekonał - życie by pokazało
Jestem człowiekiem, który wie, że można czasem pobłądzić, niecelowo, zwyczajnie z głupoty. Brak premedytacji, głupotę, mogę wybaczyć. Raz. Jeśli przetrwałabyś u mojego boku ten ciężki okres, nie widzę powodu, bym mógł się z powrotem zaangażować w taki związek w pełni. Z czasem przestałoby mieć dla mnie to znaczenie. Ale musiałabyś się przygotować, że na starcie to Ty musisz dawać od siebie dużo, a oczekiwać niewiele. Kolejnym faktem przemawiającym za tym, że mógłbym się z Tobą pogodzić droga Autorko, jest fakt, że moje życie poniekąd już z Tobą zaplanowałem, liczyłem na Twoją pomoc, zawierzyłem Twoim słowom i jeśli byś ich dotrzymała, byłbym naprawdę wdzięczny, pomimo wszystko.

Tak więc, trzymam kciuki i życzę powodzenia

Napisz jak poszło, w miarę możliwości postaram się coś jeszcze doradzić. Cieszę się, że mogłem pomóc.

EDIT: Raczej nie palę za sobą mostów, w każdym człowieku jest przecież coś dobrego

"Zaczynam powątpiewać w wiek, który wpisałeś sobie w profilu" - też o tym pomyślałam...

Myślę, że wszystko w tym temacie zostało już "powiedziane", ale wyrażę swoją opinię.
Uważam, że człowiek ma prawo wiedzieć z kim się związał i sam powinien zadecydować o swoim życiu. Czy chce żyć z kimś kto zdradził ( obojętnie w jakich okolicznościach), czy nie.
W dorosłym życiu trzeba ponisić konsekwencje swoich czynów.

Autorko wątku, życzę  Tobie powodzenia i wyrozumiałości ze strony Twojego partnera.
Oby myślał, tak jak Asmo. Trzymam kciuki

Macie rację, w tym wieku to troszkę nakłamałem, na wyrost wpisałem, bo ja z końca lutego jestem
Dzięki za miłe słowa Chciałem zwyczajnie pomóc autorce, bo temat mnie zainteresował, a na niektóre wypowiedzi tutaj patrzeć nie mogłem i trzeba było dziewczynę trochę poratować A po jej słowach widzę, że raczej warto jej przebaczyć, tylko dlatego się tutaj wypowiedziałem

Jeśli można tłumaczyć zdradę tym, że się piło alkohol to coś jest nie tak. Bo za chwilę, każdy facet wymyśli - zdradziłem, bo piłem, zrozum kobieto. Przejechałem, bo wypiłem, zrozum Sądzie, wypełniłem źle roczną deklarację podatkową - zrozum U.S., bo wypiłem...

Cóż błąd autorka popełniła, żal do siebie ma, teraz oczyszczenie - powiedzieć temu facetowi, a potem czeka pokuta - koniec znajomości. Czasami trzeba przejść takie etapy, by lepiej zrozumieć czego się nie robi. Nie wierzę, że zostanie ten wybryk wybaczony i zapomniany, może przez kobietę doświadczoną tak, ale nie przez mężczyznę. Wyobraźmy sobie, że autorka mówi prawdę chłopakowi, ten ma dylemat, idzie do ojca i rozmawia z nim - mówi, byłem za granicą, ona miała czekać, ale upiła się i przespała z kimś... Jest krótka piłka - nie trać czasu na nią. Są inne.

Niedorzeczne, tak? Być może. Ale to tobie palą się portki na tyłku, bo "ukochany" wraca, a ty nie jesteś dziewicą. Szukałaś wręcz błagalnym tonem porady co zrobić, aby twój facet się nie dowiedział. Większość kobiet ci radziła "to nie mów, bo i tak się nie zorientuje". A ty co robisz? Stwierdzasz, że i tak mu powiesz. Choć doskonale wiesz, że ci tego facet nie wybaczy.

vinnga - a sama powiedz - jak to jest najczęściej z osobami, które zarzekają się i obiecują głosem jakby świat miał się kończyć, że "oni już nigdy nic" ? Mało to wątków pod tytułem on/ona zrobił coś okropnego, płakał(a), obiecywał(a)...minęło trochę czasu, a potem wszystko od nowa? To jest dokładnie ta sama sytuacja. Czemu? Bo wydarzenie to nie ma jakiegoś specjalnego uzasadnienia. Jest po prostu efektem głupoty. Sama zobacz, że przez cały wątek ani razu nie zmartwiła się ciążą, nie pisała o podjętych krokach w tą stronę. Nie pisała również nic o chorobach itp. Nawet przez sekundę się nie zająknęła - choć powinna to wszystko sprawdzić. Przypadek, czy kolejny przejaw...braku myślenia przyczynowo-skutkowego? Przecież przygodny seks po pijaku, z którego niewiele pamięta, różnie może się skończyć. Czy naprawdę olałaby te wszystkie kwestie, gdyby wyciągnęła wnioski z takiej lekcji?

A może faktycznie czegoś ją to nauczy? Oby. Będę się wtedy cieszył z bycia w błędzie.

Nigdzie nie pisałem o patologicznej przyszłości, ale że jedynie kwestią czasu będzie popełnienie kolejnego głupiego błędu.

Czy jest puszczalska? Cóż...nie robi tego ciągle, więc nie. Ale jednak w tym wypadku to się puściła.Nie bójmy się nazywać rzeczy po imieniu. Niegodna związku? Trochę to nie tak. Po prostu w tej sytuacji nie ma dobrego wyjścia. Co nie zrobi, to będzie źle. Zobacz, że wyrzuty sumienia w niej narastają. Co będzie kiedy skłamie i jak już faktycznie pójdzie do łóżka ze swoim chłopakiem? A czy jak powie prawdę, to facet jej wybaczy? Czy ona wybaczy sobie? Może byłoby ok, gdyby to nie chodziło o ten "pierwszy raz"....może...

Dlatego uważam, że po prostu powinna rozstać się z nim. Powiedzieć, że po 6 miesiącach odległości coś się w niej zmieniło. Obejdzie się bez bolesnej prawdy i bez kłamstwa tak naprawdę. Tu nie chodzi kompletnie o bycie "niegodnym". Tu chodzi o jakiejś wyjście z sytuacji, które byłoby najmniej krzywdzące. Wiadomo, że chłopak nie odpuści tak szybko. A i jej zmiany nastrojów byłyby wtedy zrozumiałe. Po kilku tygodniach rozłąki i swoistej walki...może udałoby się to jakoś wyprostować. Ale kiedy mu takim newsem dowali po takiej rozłące....to ja winszuję dalszej przyszłości.

chlopak chyba odcial jej internet za kare...

dokładnie, ja bym napisał taki temat to dziewczyny tutaj by mnie zżarły żywcem jakim to ja nie jestm k**em... a ona jest biedną dziewczynką ofiarą alkoholu... jak ja napisałem i jakaś Pani w jednym ze wcześniejszych postów to nie jest tak że po alkoholu pękają wszelkie bariery, są kobiety które mają hamulec mimo wszystko, a u takich które są w stanie pójść z kimś po pijaku do łóżka i zdradzić chłopaka po prostu alkohol jest pomocnikiem do ujawnienia prawdziwego ja... podobnie jak ludzią rozwiązuje się język po alkoholu... to co mówią nie jest czymś nowym tylko czymś co myślą tylko po prostu na trzeźwo tego nie powiedzą ;>

Każdemu facetowi po alkoholu "nie dyga". Zależy to tylko od dawki alkoholu. Chociaż i mi się zdarzało, że kompletnie nic nie pamiętałem, ale wszystko działało jak powinno. A z opowieści znajomych wiem, że to ja wciąż byłem inicjatorem. Tylko, że wtedy byłem dużo młodszy i poziom hormonów był inny.