Zdrada - czy chłopak może zorientować się, że nie jestem już dziewicą?

I znowu alkohol. Jesteś po prostu głupia- skoro miałaś odwagę pić na umór i dać tyłka dla obcego faceta to miej czelność i się przyznaj dla niego. I jak sobie wyobrażasz zbliżenie ze swoim chłopakiem? Przecież ty będziesz miała tą sytuację przed oczami, na pewno nie oddasz się ekstazie i facet to zauważy.

A czy zauważy czy już nie jesteś dziewicą to mało prawdopodobne jak będziesz "grać", że cię niby boli przy wkładaniu penisa do pochwy. Niektóre kobiety nie krwawią przy zerwaniu błony.

Mam nadzieję że twój facet się dowie o twoich wyczynach i rzuci jak śmiecia do kosza.

Teoretycznie nie może rozpoznać, że nie jesteś dziewicą. Chyba, że zdradzisz się zachowaniem. Nie wszystkie dziewczyny odczuwają ból, nie wszystkie krwawią.

Nie zmienia to faktu, że się nieźle urządziłaś...

Dziękuję za Wasze wypowiedzi. Myslalam, ze juz gorzej poczuc sie nie mogę, jednak mogę. 
NIGDY wcześniej nie byłam pijana, może jedynie lekko zakręcona, ale nigdy nie piłam czystej wódki, jedynie wino bądź jakieś słabe drinki, które wprawialy mnie w stan minimalnej nietrzeźwości. NIGDY nie należałam do imprezowych dziewczyn i nigdy nie zrobilam zadnego takiego głupstwa, tym bardziej po alkoholu, ktory zawsze spozywalam z umiarem. To byla jedna z wiekszych imprez w ktorych wzielam udzial, pamietam ze na poczatku wypilam lampke wina, potem szklanke piwa i kilka koleje wodki, do ktorych zostalam namowiona, potem wielu rzeczy nie pamietam. I nie probuje zaslonic sie alkoholem, ale naprawde NIE BYLAM SOBĄ! Stracilam zupelna kontrole nad tym co robie, i jeszcze w tym rzecz ze do konca nie pamietam co robilam, nie pamietam drogi z klubu do mieszkania tego chlopaka, nie pamietam tego jak to wszystko sie zaczelo, pamietam tylko ogromny bol ktory wyryl sie w mojej pamieci i jego obrzydliwe sapanie, nic wiecej nie pamietam. Obudzilam sie z bolem w podbrzuszu, w dziwnym stanie skolowania. I tak, czuje sie teraz jak ostatnia szmata i prosze was o pomoc, o jedna odpowiedz czy jest mozliwosc ze w jakis sposob moj chlopak sie zorientuje, a jeden z was mi ubiliza, a drugi ironizuje. Potrzebuje tylko rady, a nie oceniania, bo i tak w tej chwili czuje sie jak "śmieć". Kocham swojego chlopaka, to co sie stalo jest moim najwiekszym bledem, ale czasu nie cofne. Za dwa dni wraca, ma duzo swoich problemow z chorym ojcem, nie chce teraz jeszcze dowalac mi moja popieprzona zdrada, tym bardziej, ze widze jak bardzo mnie kocha i jak bardzo teraz mnie potrzebuje. Jesli dojdzie do nas do czegos, jest mozliwosc ze zoreintuje sie, ze nie jestem dziewica?

vinnga, dziekuję za odpowiedź! Wiemi nawet nie masz pojecia jak teraz sie z tym czuje.

ok, zatem, nie nie zorientuje się. Bo niektóre kobiety nie mają nawet błony dziewiczej, tzn maja, ale bardzo małą, której i tak nie da się przebić. inne sa "przebijalne", ale nie zawsze wystepuje ból i krwawienie.
Oceniać nie będę, bo sama wiesz, że stało się źle. chciałam Cię tylko uświadomić, że nawet jeżeli mu o tym nie powiesz, on prędzej czy później się dowie. nawet nie wiesz jak tego typu informacje się rozchodzą, a co gorsza ewoluują. Końcowo wyjdzie, że sama się prosiłaś, bo jesteś łatwa i że to nie taki Twój pierwszy przypadek. Zatem lepiej sama mu opowiedz, może napisz mu list i powiedz, zeby przeczytał. Jednakże uprzedzam, bardzo prawdopodobne, że i tak z Tobą zerwie. Przykro mi, że tak się stało. Trzymaj się i pamiętaj najważniejsza jest szczerość.

Cóż... Myślę, że powinnaś być fair i zanim jeszcze wskoczysz z chłopakiem pod kołdrę opowiedz mu o tej sytuacji. W innym przypadku skonczy sie  tak jak mowia pozostali - wyrzuty sumienia najpierw zaglusza cala frajde z seksu a potem zaczna cie dreczyc w innych sytuacjach zyciowych, bedziesz sie z tym dusila a nie daj boze dowie sie o calej tej sytuacji od jakiejs zyczliwej znajomej albo samego zainteresowanego i wtedy jeszcze stracisz twarz i nie wyjdziesz na ulice bez torebki na glowie.

Zdarza sie ze ludzie wybaczaja sobie takie rzeczy ale przede wszystkim powinna byc szczera rozmowa. Jesli masz zamiar to przed nim ukrywac to dowie sie o tym predzej czy pozniej w ten czy inny sposob... I o Tobie tez nie bedzie to najlepiej swiadczylo.

I tak, powiedz mu o tym, obwiesc mu to wlasnie w taki, a nie inny sposob. List bedzie dobrym pomyslem, a najlepiej wspomnij cos o checi naprawienia tego bledu.

Facet i tak już tobie nie zaufa bo jak będziesz chciała iść na imprezę sama to będzie miał ten widok przed oczami.

No i jeszcze ciekawy fakt- podczas zbliżenia również będziesz myślała, czy on zauważy że nie jesteś dziewicą. Wątpię w udane zbliżenie bo:
- możesz się zablokować
- możesz nie być wilgotna
- i jak wspomniałem wcześniej: będziesz zachowywała się dziwnie.

Dla faceta będą to sygnały, że coś jest nie tak.

wiesz, akurat te 3 podpunkty sa w większości pierwszych razów naturalne.
Problemem nie jest kwestia dziewictwa tylko szczerości.

Dziękuję, teraz wiem, ze gdybym nadal chciala "to" ukryć, to podczas seksu jest mała możliwosć, żeby coś podejrzewał. Ale to mnie w ogole nie uspokoiło. Naprawde chcialabym powiedziec mu cala prawde, ze nic nie pamietam, ze bardzo zaluje, ze to nic dla mnie nie znaczylo, ze czuje sie okropnie. O niczym innym nie marze, jak o tym, zeby wszystko z siebie wyrzucic, powiedziec mu o tym, ale boje sie jego reakcji, boje sie go zranic, a wiem, ze to go bardzo zrani, nie wiem co jest gorsze. Wszystko sobie planowalismy, powiedzialam, ze pomoge mu z ojcem, ze jakos razem damy rade, ze bedzie mogl wrocic na uczelnie, do pracy, ze jakos to RZEM pogodzimy, a tym wyznaniem zburze wszystko, jego zaufanie, najbardziej boje sie tego, ze bedzie cierpial, ze to wszystko zrujnuje. I tak jest mu ciezko, bo mial duzo planow odnosnie swojej przyszlosci,ktore musial zmienic ze wzgledu na ojca, a teraz ja doładuje mu swoja zdrada. Boze to jest jakis koszmar, chcialabym cofnac czas albo nie wiem, naprawde nienawidze siebie za to, ale zebym jeszcze cokolwiek pamietala procz tych kilku rzeczy, ja nie pamietam nic, nie wiem co mna kierowalo, co ja sobie myslalam

Musisz zrozumieć jedno: on i tak pewnie się dowie, a wtedy jeszcze bardziej będzie cierpiał. Bo będziecie wspólnie żyć, rozmawiać, zajmować się jego ojcem, zbliży sie do ciebie, bardzo bardzo pokocha, wtedy taka wiadomość może być tragiczna ws skutkach. Lepiej, że by się dowiedział teraz, pocierpi, pocierpi i mu przejdzie, a może i wybaczy, potem to na 99,9% nie wybaczy.

No to pozostaje ci przeczytac moj post nieco wyzej i pilnowac jak oka w glowie zeby sie ci dwaj panowie nie spotkali.
Do zrobienia. Nie kazdego znajomego z grupy musisz przedstawiac chlopakowi.
W twojej sytuacji im mniej powiesz do kogokolwiek tym lepiej. Jesli ten twoj przygodny tez nie byl rozmowny to  oznacza ze i jemu ta sytuacja nie specjalnie pomoze. Istnieje mozliwosc ze on tez bedzie trzymal buzie na klodke. Wiec oboje nic nie mowcie do nikogo. Nawet najlepszej kolezance nie mow. Czasem niestety trzeba miec tego typu sekrety.

Teraz nie wiem, której z Was słuchać. Naprawde dziewczyny mam w glowie metlik, wszystko sie we mnie kotłuje, nie wiem, co mam robic, a naprawde chcialabym postapic slusznie. Tak zle i tak niedobrze. Zawsze mialam nienaruszona opinie, kazdy ma jakies wady ja je tez mialam i mam, ale nigdy nie robilam zadnych rzeczy wbrew sobie, wbrew komus, i to wszystko mnie przerasta, bo ja nci nie pamietam, nie wiem co to w ogole znaczylo, co siedzialo w mojej glowie ze cos takiego zrobilam. Dlaczego wsiadlam z nim do taksowki, dlaczego do niego pojechalam. Malo spie, ciagle placze i nie pisze tego, zeby ktokolwiek sie nade mna litowal, po prostu nie wyrabiam. Caly czas mysle co zrobic, co powiedziec, czy moze nie mowic prawdy, sprobowac to ukryc, a moze jednak postawic na szczerosc. Nie chce go zranic, nie chce go dolowac bo wiem jak bardzo mnie kocha i jak bardzo na mnie teraz liczy. Zrobilabym naprawde wszystko, zeby bylo dobrze, ale jak mu powiem to chyba kazdy moze wnioskowac jak zareaguje...

Ten twoj facet jest daleko. Za granica, tak? To ja bym sie na chwile obecna nie martwila. Co, telepatycznie dowie? Nie

Nirvanka jak sie na plotki nie reaguje to one same umieraja smiercia tragiczna
O mnie tez wiecznie chodza ploty glownie natury seksualnej i co i rusz ktos do mnie przychodzi niby z glupia frant probujac cos ode mnie wydebic albo cos mi sugerujac.
W zeszlym tygodniu dowiedzialam sie zem sie przespala z facetem z dzialow inwestycji bo...poszlismy razem na herbate (kawy oboje nie lubimy)
Na firmowe komentarze pt "ty wiesz ze on jest zonaty?" odpowiadalam z zapalem "tak oczywiscie. Lubimy bawic sie w weekendy w zamiane partnerow, jego zona sypia sie z moim mezem a ja ide do niego. Niezla zabawa, powinnas sprobowac. Mysle ze znalezlibysmy dla ciebie miejsce. To co w ten piatek? " 

Ja na miejscu autorki watku na jakiekolwiek plotki reagowalabym "oczywiscie ze z nim spalam. I z Krzyskiem i Mariuszem i Januszem i MArkiem. A i z kolega Marka w piwnicy. A i jeszcze z Adamem z pierwszego pietra. I trojkat byl z Michalem i Robertem"
Serio mozna miec ubaw po pachy z plotek

Mi na nim zależy i własnie dlatego obawiam się jego rekacji i tego jak się poczuje, kiedy o wszystkim mu powiem. Ma wystarczajaco duzo problemow z matka, chorym ojcem, zebym teraz jeszcze ja dorzucała swoje. Boje sie, ze to go naprawde zalamie choc jest silnym facetem, majac 21 lat zgodzil sie sam zajac chorym ojcem, postanowił, że wroci na uczelnie i do pracy, jest pelen energii i dobrych checi, a ja chce mu w tym wszystkim pomoc. To mi najbardziej ufał, to ja caly czas go wspieralam, mowilam, ze bedzie dobrze, obiecalam, ze razem wszystko przetrwamy, a tymczasem osoba, ktorej najbardziej ufał tez go zawiodla. Przeciez jak ja mu to powiem, w ogole nie wyobrazam sobie jak ja mu to mowie, ale bardzo chce byc z nim szczera nie chce przed nim niczego ukrywac, ale nie wiem juz co jest lepsze, a co gorsze. Sadie ja na razie nie slyszalam zadnych plotek odnosnie tego zajścia, on nic nie mowi, inne osoby zywo opowiadaly sobie o tej imprezie, ze ta sie upila, tamta podrywala barmana, a tmta jeszcze cos, ale o mnie nie bylo slowa, zadnych spojrzen, dziwnych zachowan, nic takiego nie zauwazylam. I nie wiem, ale chyba zrobię tak jak piszesz...

Sadie, Vinnga, ale jesteście zakłamane...

Mam nadzieje ze kopnie Cie w dupe i zrobi z Ciebie w srodowisku taka jaka jestes rzeczywiscie: puszczalska dla ktorej strata dziewictwa to wystawienie tylka na imprezie. Pozdrawiam

"Bo pić to też trzeba umieć". Powiedzmy sobie szczerze- nie dojrzałaś emocjonalnie do związku i nie na dajesz się w chwili obecnej na partnerkę, której można zaufać.

Jeżeli nie masz krzty odwagi to zerwij ze swoim chłopakiem nie podając prawdziwego powodu.

Zadne chlopak nie bedzie dla niej za to jaka jest - czyli puszczalska.

majszter - tu nie chodzi o dziewictwo, ale zdradę.

krisskross, ulżyło Ci? Nie jestem puszczalską, choć w tej chwili tak się czuję, ale nie należę do tego typu dziewczyn i nie wystawiam tyłka na imprezach. Przyznaje, straciłam zupełną kontrolę w picu, nigdy wcześniej nie piłam takiej ilości, konczylo sie na kilku lampkach wina a tym razem nie wiem dlaczego pozwoliłam sobie na tak wiele, pisze poraz setny - nic nie pamietam, urwal mi sie film juz w klubie. Ten chlopak nigdy mi sie nie podobal, traktowalam go jak kolege, a moj facet byl dla mnie NAJWAŻNIEJSZY.
Słonko91, emocjom? Czy w tym momencie można mówić o jakichkolwiek emocjach skoro byłam kompletnie pijana, a byc moze nawet momentami wrecz nie przytomna? Czy w takich chwilach jest miejsce na jakiekolwiek uczucia, odruchy oprocz tych wymiotnych? Kocham mojego chłopaka i tak jak pisałam, zrobiłabym dla niego wszystko i w tej chwili właśnie tylko o nim mysle. Juz mam gdzieś swoją opinie, to co naprawde sie wydarzylo u niego w mieszkaniu, to ze rownie dobrze moglabym zostac wykorzystana skoro nic zupelnie nie pamietam, nad tym sie nie rozczulam, chodzi mi jedynie teraz o dobro mojego faceta, o nic wiecej.
Anja, wlasnie tego najbardziej sie boje, ze jesli zdecyduje sie nic mu nie mowic to i tak pewnego dnia sie o tym dowie.
majszter, traktujemy ten związek poważnie, zarówno on, jak i ja. Do cholery, ale ja naprawde nic nie pamietam i nie probuje tu tlumaczyc sie alkoholem, ja po prostu nic nie pamietam, a czy czlowiek z urwanym filmem, kompletnie wyłączonym mózgiem jest w stanie dokonać zdrady świadomie? Wiem, że zdrada, to zdrada, ale przestancie mnie ciagle oceniac i nazywac zdzira. To co sie wydarzylo bedzie mnie nekac do konca zycia i nigdy sobie tego nie wybacze, ale NIC NIE PAMIETAM, kompletnie nic tylko bol, jego sapanie, a ja bylam wrecz bezwladna. I nie wyolbrzymiam, nie koloryzuje!!!
Dzięki za odpowiedzi.

Ban, jeśli nie odróżniasz kwestii dziewictwa od kwestii zdrady, to tylko współczuć ci mogę...

Koleżanko- związek przyczynowo skutkowy się kłania. Gdyby nie było alkoholu to nie byłoby urwanego filmu. Prosta sprawa.

No koles ewidentnie Cie wykorzystal. Prostak!!!! Od zarania wiekow wiadomo, ze alkohol to zlo, wiec do cholery po co az tyle pijecie? Kazdy mniej wiecej zna swoje mozliwosci, a jesli "pic nie umiem - to nie pije".
Marysiu moge Ci jedynie wspolczuc, najlepiej bedzie jesli jak najszybciej sprobujesz wymazac to ze swojej pamieci, tylko ze to bedzie do ciebie powracalo.
Uwazam ze Twoj chlopak powinien poznac prawde, chociaz ta prawda go cholernie zaboli. Mozna byloby mu tego oszczedzic... Tylko obawiam sie ze ta tajemnica zacznie powoli niszczyc Ciebie.
Ciagle bedziesz miala obawy czy on sie "zorientuje", albo czy przypadkiem na ulicy ktos mu tego nie opowie. Staniesz sie klebkiem nerwow. Decyzje musisz podjac sama....
Trzymam kciuki za Was

Nie uwazam prawdy za najwyzsza wartosc.

Dzięki za odpowiedzi.
Nie wiem, czy był to gwałt, bo nic nie pamiętam. Film urwał mi się jeszcze w klubie. Koleżanki z grupy pytały się mnie, czy szczęsliwie dotarłam do domu, powiedziały, że byłam kompletnie pijana i ledwo co trzymałam się na nogach. Próbowałam się jakoś delikatnie wypytać o różne rzeczy, ale one również nie były pierwszej trzeźwości. Nigdy wcześniej nie doprowadziłam się do takiego stanu, nawet nie znałam swoich możliwości, bo bardzo rzadko piłam. Ten jedyny raz powiedziałam sobie, a co tam, napiję się - to było moje pierwsze zetknięcie się z czystą wódką i nie wiem, jak to możliwe, ale odleciałam po kilku kieliszkach - wcześniej wypiłam lampke wina i małe piwo. Nie pamiętam kompletnie drogi z klubu do tego chłopaka, nie pamiętam, co działo się w mieszkaniu, mam jakieś prześwity, ale w formie mocnego bólu i jego obrzydliwego sapania. Nic więcej. Na kolanie mam ogromnego siniaka, co świadczy o tym, że musiałam się przewrócić, czego też nie pamietam. Mam w pamięci dziurę i nic nie potrafię sobie przypomnieć.

Jak najbardziej chcę wyznać mu całą prawdę, ale cały czas myślę o tym, jak bardzo go to zaboli, jak zareaguje. Jest w bardzo trudnej sytuacji, a ja osoba, ktorej najbardziej ufał na którą najbardziej liczył - da mu największego kopniaka. Na początku uważałam, że milczenie będzie najlepsze, wtedy pojawiły się obawy odnośnie mojego dziewictwa, myślałam, jak tu to wszystko zatuszować i dizęki waszym odpowiedziom mam pewnośc, że jest małe prawdopodobieństwo, że czegokolwiek się domyśli, natomiast po wypowiedział niektórych coraz bardziej przystaje przy szczerości. Nie wiem naprawde nie wiem co zrobie, ale cos zrobic musze.

Na razie wymazanie tego z pamięci nie wchodzi w grę, minie dużo czasu zanim w ogole się z tym pogodzę.
niunia, ja juz teraz wariuje z wyrzutow sumienia, strachu, a co bedzie jak stane z nim twarza w twarz? Nigdy tak podle i źle sie nie czulam, nigdy

A moze psycholog moglby Ci pomoc?
Niestety czasu nie cofniemy a zycie toczy sie dalej.
Wymaz zapomnij nie wrcaj do tego dnia.
Sprobuj zyc tak jak by tego dnia nie bylo

Ja nie rozumiem czemu cos MUSISZ robic ale najwyrazniej na zlodzieju czapka gore
Jak nic nie powiesz to nikt nic wiedziec nie bedzie.

Dlatego kochana tak jak napisalam wyzej obawiam sie ze bedzie to Cie niszczylo.
Lec do psychologa, moze pomoze. Nic nie stracisz a duzo mozesz zyskac

Autorko "zaszalałaś" Czytając Twoje posty tak naprawdę nie wiem co jest dla Ciebie najważniejszym problemem teraz.
To co Ty zrobisz to już kwestia Twojego własnego sumienia.
Masz 3 wyjścia..
- wyjawić prawdę, bez względu na to jakie będą jej konsekwencje
- żyć w kłamstwie. A jedno kłamstwo w tym aspekcie będzie powodować kolejne.. I gdy tylko pojawi się ten temat, za każdym razem będziesz musiała kłamać.
- po prostu się rozstać bez podania powodu
Jest jeszcze opcja że Twój facet się dowie.. I co wtedy? Skrzywdzisz go podwójnie.
Nie wiem co Ty zrobisz, ale ja byłabym ewidentnie za wyznaniem prawdy.

Sadie zazdroszcze podejścia, ale nie wszyscy potrafią przejść do codzienności od, jakby nie patrzeć zdrady. Ja np bym się zamęczyła w takim związku wyrzutami sumienia, nie potrafiłabym nigdy przejść do codzienności. Jeśli autorka potrafi i uważa, że tak będzie lepiej to niech nie mówi, pytanie czy jej psychika jest na tyle silna.

Samobiczowanie nigdy nikomu nie pomoglo.
Rozumialabym gdyby autorka byla w wieloletnim malzenstwie, dzieci, zobowiazania, maz przylapal na goracym uczynku, jest dno i wodorosty i zycie kilku osob zlamane. Wtedy rzeczywiscie powiedzenie prawdy oczyszcza i przyspiesza ewentualne gojenie ran.
Ale w sytuacji kiedy autorka ma te 20kilka lat, jest w zwiazku w wiekszej czesci na odleglosc, upila sie i wydaje jej sie ze zdradzila (bo powtarzam moglo byc tak ze owszem zaczeli ale nie skonczyli bo i jedno i drugie nieprzytomne) a i facet daleko to mowienie prawdy niczego nie zmieni ani nie pomoze. Ona sie lepiej nie poczuje a on gorzej. Tyle bedzie. Rozstana sie przez glupote. To tak jakby po udanym ukradzeniu wozu napisac donos na policje na sama siebie.
A jak ona nic nie powie to skad ma facet wiedziec? Mowie po raz kolejny, ona na czole nie ma wypisane co zrobila.

A może warto pogadać z tym chłopakiem z grupy jak on do tego podchodzi? Ja myślę, że zaczęłabym właśnie od tego, może wtedy będziesz bardziej przekonana do któregoś rozwiązania.

A czy wiek ma tu jakiekolwiek znaczenie? Żeby uznać związek za dojrzały, prawdziwy i poczęty z prawdziwej miłości, musi być zwieńczony na ślubnym kobiercu? Masz 19 lat, jestes w zwiazku, to zdrada to nic? A jak jestes w malzenstwie i masz dzieci, to zdrada jest wtedy gorsza? Chyba liczy się uczucie, a nie kawalek papieru, jeszcze fakt, dzieci, ale nie uwazam, zeby mlody wiek czy brak slubu w jakikolwiek sposob ujmowało to naszemu zwiazkowi, czy czynilo nasze uczucie mniej prawdziwym. Zalowalabym tego wyczynu w wieku 19 jak 25 lat, tak samo mialabym wyrzuty sumienia, tak samo bym cierpiala i siebie za to nienawidzila. I nie uwazam swojej zdrady za glupote. Jesli mu nie powiem, to nie dlatego, ze uznam to za błachostke, ale tylko ze wzgledu na niego i jego dobro, choc nie wiem czy to bedzie dobre czy nie, boje sie i nie wiem, pisze to non stop i czuje sie ze ta rozmowa to jakies obledne kolo. Najpierw chcialam jedynie dowiedziec sie czy moze domyslec sie podczas stosunku ze nie jestem dziewica, bo wtedy nie chcialam mu o tym mowic, teraz sam fakt ze sie nie domysli w ogole mnie nie uspokoil i tak raz obstawiam szczerosc raz milczenie i nie wiem boze

Na razie w ogole ze soba nie gadalismy, jedynie czesc i nic wiecej, nawet jak siadamy w sali czy w auli to daleko od siebie. Ale macie racje, sprobuje  z nim pozrozmawiac, to wszystko by w jakis sposob ulatwilo tzn moj wybor. Dzieki!