chyba się zakochałam. jestem przerażona.

Zamiast sie tak meczyc i gdybac, zapros go na kawe czy drinka. I tyle.

Nie pisałam że nie jestem dziecinna. Sama wiele rzeczy robie które już nie wiem czy są pważne na miejscu czy dziecinne

Też nie wiem czy to dobry pomysł z zaproszeniem. On jest facetem. Nie mówie że to tylko on może zrobić ale posuwa się swoim rytmem z inicjatywą więc powinien to ciągnąc boje się że jak zaprosze to się wystraszy uzna za nachalna i odpuści. Mówił że chce ze mną dłużej porozmawiać ale nie wiem czy z grzeczności czy rzeczywiście się do tego zbiera. Najlepiej byłoby zaprosić ale czy się nie wystraszy...?

Tak jak mówiłam olewałam go. Gdypodchodził specjalnie się nie odwróciłam gdy coś mówił, zbliżał sę i wszedł na mnie. Nie stałam na przejściu. Nie wiem co to miało być. Poszedł dalej wołając studenta, ale sie nie obracając, żadnego dzień dobry, zadnego przeprasza. On sobie trochę waży...
A teraz już zgłupiałam. Koleżanka opowiadała że on sam powiedział naciskającym go studentkom że jest biseksualny Były też jakieś zdjęcia, na których całuje się z kolegą. Nie zrozumiałam czy one je widziały, czy on im mówił że są w necie. Opowiadał dziewczynom wszystkie szczegóły co robił z nim po imprezie (nie ma z nimi tak mega przyjacielskich relacji przynajmniej nie ze wszystkimi które tam były) Ten koleś pilnował nas na kole. One mówiły że nazywa się inaczej, niż ten którego znalazłam na FB...
Jedna z tych koleżanek broniła go przed obgadywaniem ze strony innych nauczycieli mówiąc że jest hetero i tego się trzyma. Nie wiem co jest prawdą. Patrzę na niego z obrzydzeniem teraz. Jakieś uczucia jeszcze są, ale obrzydzenie zostało. Miotam się.

Młoda, ja bym sobie go odpuściła już dawno. Niby dorosły facet, a zachowuje się jak gimnazjalista. Szkoda czasu, nerwów i zdrowia na takiego oszołoma.

Sorrrrry...ale wykładowca opowiadający wszem i wobec takie historie, tym bardziej swoim studentkom(bo co innego wśród znajomych)... hmmm...może zostawię to bez komentarza...
Na pewno taki facet nie miałby nawet szans aby wzbudzić moje zainteresowanie.

Szantazowaly...? Blaaaaagam... to on nie wie jak mozna sobie poradzic z bezczelnymi studentkami? Biedny chlopczyk z niego, czy dorosly facet? Daruj go sobie, bo nie wyglada na "dobra partie" ... niedojrzaly, chwiejny emocjonalnie, nie radzi sobie nawet z utrzymaniem stosunkow "wykladowca-student"... Jak dla mnie, kompletnie nieinteresujacy egzemplarz

A chcesz miec takie "ciele"? Nie jestes zbyt energiczna osoba, aby za "cieleciem" biegac? Nie obawiasz sie, ze skoro juz teraz sie nie mozecie dogadac, to potem lepiej nie bedzie? A co bedzie, jak bedac juz w zwiazku z dziewczyna, znow go studentki zaczna szantazowac? Znowu bedzie " bla bla bla...bo jest ok, tylko ciele"?, nie wiadomo co nastepnym razem beda chcialy z niego wyciagnac.

Nie chodzi mi o macho, ale o zdecydowanego faceta.
Jesli chodzi o to "dogadanie sie"... mialam na mysl jakakolwiek konstruktywna rozmowe. On wpada na Ciebie, tu sie usmiechnie, to znowu olewa...
Moze wiec Ty przejmij inicjatywe skoro tak Cie to dreczy? Podejdz kiedys do niego, gdy bedzie sam i spytaj dlaczego tak sie zachowuje i nie chce normalnie pogadac.

Ok, dobrze ze pomogl, ale nie o pomoc tu chodzi.
Sprobuj przejac inicjatywe w sprawie waszych wzajemnych relacji. Powiedz, ze chcialabys pogadac po zajeciach. Wtedy zapros go na spacer, powiedz ze nie wiesz dlaczego raz usmiecha sie do Ciebie, a zaraz potem ignoruje i ze przykro ci wtedy, bo chcialabys go blizej poznac.

Skoro wolisz czekac, niz w koncu go przycisnac i wiedziec na czym stoisz
Mozna i czekac...oby nie za dlugo

Już zakończył się rok akademicki, że nie ma go na uczelni?
Co do zawiedzenia się odnośnie zachowania, to chyba wolałabym zawieść się teraz, niż czekając kolejne miesiące (od września minęło już 9 miesięcy) i być może tracąc czas. Oczywiście nie musi tak być i po tych kolejnych 3 miesiącach, może nagle wszystko się zmienić. Co jednak zrobisz, gdy tak nie będzie? Dalej będziesz czekać? Musisz opracować jakiś plan

Jeśli nic się nie zmieni do października(ponad rok czasu ), to zastanowiłabym się albo nad "przyciśnięciem" go, albo nad zmianą obiektu westchnień.

Dawno nie pisałam. Miałam opory, bo nikt nie traktował mnie tu poważnie.
Myślałam długo nad jednym faktem... pominęłam go w całym tym wirze. Zbiorę się na odwagę tu napisać.
Zastanawiałam się, czemu nic mi nie proponował. Pisaliście też w innym wątku, by go zaprosić na kawę itp. Nie chciałam. Było jedno zdarzenie, które nie wiedziałam jak ugryźć i czy w ogóle gryźć.
To było po mailu wysłanym do niego. Nie odpisał, ale zaczepił mnie na koryatrzu. Długo nawijał. Ja opróćz przywitania się nie powiedziałam nic. Miał zajęcia, które już sobie na dobre trwały. Powiedział, że ma zajęcia musi iść, ale chcętnie by ze mną pogawędził dłuzej. Trochę to dziwne skoro to był monolog. Odburknęłam, że później. Nie było mi to na rękę że mnie zaczepił. Stał jeszcze chwile (widocznie mu się aż tak nie spieszyło) nic do siebie nie mówiliśmy, aż wreszcie poszedł. To było dziwne nie powiem.
Mimo że Wam może się wydawać, że szaleje na punkcie tego tematu, to tak nie jest. Nie jestem osobą która lubi analizować, lubię działać. Jednak teraz chciałam się wstrzymać. To nie jest proste jak w wypadku zwykłego chłopaka zza płota .
Starałam się jednak bardzoo tego nie analizować. Jednak wpadłam w dół, miałam dużo czasu i zaczęło się myślenie. Bardzo możliwę że na dniach będziemy się widzieć na uczelni.

Otworzył usta może. Może właśnie o to chodziło. Może się boi mi czegoś proponować, póki nie pozna moich intencji. Może wystarczyło żebym powiedziała, że też tego chce to by się otworzył. Może...

A może tez jest tak, że go onieśmielam, że byłam za odważna, że poprosiłam o rozmowę, żę w czasie tej rozmowy go pochwaliłam, że uznał nasze spotkania niby przypadkiem za nachodzenie (widział mnie tam wg niego kiedy nie powinnam być w tym miejscu, może sobie ubzdurał i się bał, ale wtedy nie proponowałam niczego było samo "dzień dobry"). Ktoś wczoraj otworzył mi oczy, że on nie jest zainteresowany, a ja nadinterpretowałam, że on tak ma skoro publicznie przy innych studentkach, nauczycielach mnie obamcywał. Tylko dziwi mnie jedno czemu siła próbował mnie -rzy sobie w uścisku zatrzymać. Skoro widział, że niekonfortowo się czuje powinien mnie puścić. No jedno wychodzi, jeżeli chcę wg tej osoby zachować resztkę godności powinnam się odsunąć. Nie potrafie ocenić sytuacji, może ta osoba po prostu nie chce żeby się to udało, bo to przeczy jej przekonania, a może ma racje. Jest mi ona obca, ale też pomogła

Mogę powiedzieć, że to przypadkowy wykładowca. poprawki u niego nie miałam, skończył mnie uczyć po 1 semestrze.
Wtdy co nie chciał mnie puścić, zależało mu żeby doszła do koła. Powiedziałam mu wcześniej, że chętnie, ale od nowego roku. Był zawzięty, żeby jednak doszła natychmiast. Prowadzi to koło, ale też są tam inni nauczyciele. Nie chciałam wtedy bo miało być ostatnie spotkanie, dziewczyna która to prowadzi też nie chciała, na to też nawet "regulamin" nie pozwala. Był załamany, zirytowany, nie rozumiał co mówimy no jak to możliwe, że nie mozna.
Napisałam mu 2 dni później emaila, że nie będzie mnie. Wytoczyłam te same argumenty, co w rozmowie sprzed dwóch dni. Parę dni później zaczepił mnie na korytarzu. Wyluzował trochę. Powiedział, że tez coś mu wypadło i nie było go na nim. wtedy nie odpisał na maila, wtedy niby coś napomknął o spotkaniu/dłuższej rozmowie i wtedy nic nie mówilam. Plotki też wtedy sięgnęły zenitu "niesmaczności" i poziomu zażenowania u wszystkich. On nie wiedział, że ja wiem.

Spróbuje. Akurat może na dniach będziemy sie widzieć. Będzie to jednak trudne, żeby część mojego roku, albo inni studenci tego nie zauważyli...

Całkiem możliwe, że już osiwiałam, a ciężko stwierdzić, bo mam jasne włosy . No ale nic. Nie chodzi o to, by był ośmielony, ale czy w ogóle miałby się z czego ośmielać. Może o nic mu nie chodzi.

Nie cykam. No to fakt, ale zaczepianie z byle powodu,nie wiem czy jest ok. To że chce się dowiedzieć o co mu chodzi zapraszając go na kawę może go wystraszyć. co innego jakby on zaczął rozmowę. Wiedziałabym, ze mnie pamięta, chetni porozmawia itd. Są szanse, bo już to mówił, że chętnie porozmawiałby dłużej i w ogóle.

Jak podejdzie i sam coś powie sprawi, że nie będę mieć oporów przed niczym, bo będę widziała że jest chętny

To przytulania itd trwa od maja, więc to nie tak znowu długo.
Chcę by był pewny. chyba to nie takie trudne żeby do mnie sam podszedł. To samo mogę napisać co ty, co mi z kogoś takiego jak sieboi do mnie podejść.
Jak podejdzie to zrobie co trzeba i będę już bardziej bezwzględna. Jest pierdoła i tym mnie zauroczył różni sie od podrywaczy których całe życie spotykam. Nie chcę tego zawalić, bo nie mam wiele szczęscia.
może już zaprosił, a ja mu odmówiłam i sę wystraszył. Nie da za wygraną skoro sie wtulił po moim złym traktowaniu,

Za 2 lata już okazji nie będzie .
Aż taka piedoła nie jest, coś tam osiąga w życiu, miał kogoś nawet i dawał radę. Na prawdę nie chce tego zepsuć.

No nie dowiem się.
Ale ja chcę mu zaproponować, ale gdy do mnie podejdzie, wykaże chęci jakiekolwiek. Wedy jestem w stanie przełamać bariery i [powiedzieć dosłownie wszystko. Inaczej wygląda takie coś, a inaczej łapanie go i zaczepianie go byle czym. Nawet nie chodzi już o to, by się odezwał pierwszy, ale nawet o dłuższy kontakt wzrokowy, uśmiech, zatrzymanie się na parę sek.

Ma namiary, ale u nas na uczelni źle się na patrzy na romanse. Flirty i przyjaźń to ok. On nawet na piwo z uczniami nie chodzi jak inni wykładowcy. Zresztą non stop dawałam mu znać, że nie jestem zainteresowana.
Przytulał się i dotykał mnie też na siłę? Zmuszał go ktoś?
Zresztą może czeka też na kontakt z mojej strony skoro powiedziałam później porozmawiamy, a po paru dniach się wtulił we mnie. Czeka na jakiś sygnał, bo może myśli, że to ja nie jestem zainteresowana.
Wszystko właściwie to może być.

To już bezsensu wszystko. Dawałam sobie rady z zawodami, facetami, a teraz dosłownie nie chce mi się żyć. Ledwo wstaje z łóżka rano. Nie widzę w sensu w niczym. Próbuję się ogarnąć. Wiem, że napiszecie, że jestem głupia, że sa poważniejsze problemy i zapomnij o nim bla bla bla... ale to nie pomoże.

Skoro pan pochwala jego zachowanie i nie widzi nic złego w jego obmacywaniu, obejmowaniu, wtulaniu się we mnie na prawie pustym korytarzy, to już nie mam po co pisać na forum. On pomacał i jest w porządku bo tylko flirtował a ja jestem nienormalna?
Co gorsze gorszy panią chdzenie na piwo z wykładowcami i przyjaźnienie się z nimi. Gdzie tu logika ?

Jest mi na prawdę przykro i po raz kolejny przekonałam się, że nie jestem tu poważnie traktowana. Jestem traktowana przez pryzmat studentek które kochają sie wykładowcach i wyobrażają sobie "Bóg wie co". Przykro mi.

A co do tego, że nic nie proponuje. Napisze po raz kolejny Zaproponował rozmowę na osobności. Nie zgodziłam się. Pare dni później się we mnie wtulił. Nie mówie, że chciał mi wtedy na osobności coś wyznać. Bez przesady. Jednak, gdyby to było ważne, związane z uczelnia powiedziałby to od razu, po drugie olał by temat i nie wtulał się we mnie.

Dobra, tylko ja nie rozumiem...Wmawiasz mi że miała mejsce jedna sytuacja, kiedy ja pisze jeszcze o innych .
Rozumiem że to objęcie nie miało dla Ciebie wdźwięku intymnego. Ja też tego nie potraktowałam poważnie i nie o objęciu w talii piszę przez jakiś czas, no ale ok . Rozumiem że nie masz co przytakiwac skoro wiesz że tylko to się zdarzyło.
Dla mnie to już było niepokojące, bo masował mnie przez położeniem łapę na talii po plecach ale nawet ja to zignorowałam. To co działo się później jest dla mnie ważniejsze.

Tak, pominęłaś i to trochę, ale szkoda rozmowy już...
Nie mam już siły pisać, bo czytasz to co chcesz.

- proponuje rozmowę na osboności mówi o tym, że bardzo che ze mną dłużej niż zwykle rozmawiać, gdy mu coś odburknęłam,czeka aż rozinę temat
-mizia plecy, przyciska do siebie na parę min, przy studentce i później mi mówi ciepłe słowa gdy ona odchodzi,nadal przytulony
-gdy chce się wyrwać chwyta mnie jeszcze mocniej
-wtula się we mnie na pustym korytarzu i odchodzi bez słowa
-załatwia za mnie moje sprawy, mimo że wie że umiem je załatwic i wiele razy to robiłam
-przymyka oko na moje maile (specjalnie pisałam nieoficjalnym językiem, kiedy on się czepia oficjalnych formuł i obraża każdego kto tak nie robi, odpisuje mi tym samym językiem)
skoro mówisz że takie pieszczoty i propozycja rozmowy na luźniejszy temat dłuższej po zajęciach na osobności jest czymś normalnym, no to ok. Skoro jesteś za takim wyzwolenie na uczelni, że każda się wtula do swojego profesorka, a profesor łapie za tyłek to nie mam słów, a czepiasz się zwykłego towarzyskiego spotkania na piwie grupy z wykładowcą.

i nie umawiał się na spotkanie poza uczelnią, tylko na spotkanie koła, on też kołem "rozporządza" razem z ta koleżanką przed którą mnie chwalił. Dowiedziałam się od tej dziewczyny. Nie umawiał się nigdy z żadną studentką na radnke

Nie mogę się zgodzić, ani nie zgodzić z tym co pisze lanjelin. Wałkuje jednak to co robię i co on zrobił po raz setni, nie powiem aż do czego... Może też mieć rację. Jak jednak widzisz dawałam mu sprzeczne sygnały, ale ewidentnie chciał mnie lepiej poznać niż inne, bo i inaczej też mnie traktował, ale co mu chodzi nie wiem.
Ta rozmowa na pewno nie byłaby o uczelni, o sprawach koła itd. bo z tym by się nie krył. Jednak nie wiem, może miał problem, czy coś. Jednak by to nas jakoś zbliżyło.

Ale skoro wg innej wykładowczyni akie zachowanie to dopuszczalny, normalny flirt to o co się pytać?
Jak to tylko flirt ośmiesze się pytając. Wiem, że tak myślicie, tak od poczatku pisaliście wszyscy, więc po prostu może ja się myliłam.

Ale skoro sama nie chciałam z nim odbyć luźnej rozmowy, kiedy on chciał to co miał dalej robić? Co proponować? Kino, kawa, skoro na uczelni nie chciałam rozmawiać... Gdyby mu zależało to też ile ma sie starać. Jak tylko mnie lubi, to po prostu odpuścił
Tak, twierdziałam i widzę, że każdy ciągle o mnie myśli w jeden sposób. Dla mnie to jest dziwne że nauczyciel się do mnie miza i że mam to traktowac normalnie. Non stop jednak wałkujecie że to tylko ja się mylę. Za długo to już mówicie, zaczynam już w to wierzyć.

Nie mam o nic do nikogo pretensji. Każdy mówi jak widzi, ale każdy mówi to samo. O to mi chodzi.
Zachował się jak zachował to fakt. Nie bronie go, ale ja tez nie byłam fair. Tylko wobec siebie, bo nie wyjaśniłam sytuacji od początku, tylko czekałam co będzie dalej. Jednak ja tez nie dałam mu szansy. Dawałam już od początku sprzeczne sygnały. Owszem chciał pokazać żeby sie pochamował, ale fizycznie nie dałam rady uciec mu. Gdy zdejmowałam mu rękę z talii, odepchnął moją i swoją siłą przycisnął do znowu. Ucieszyło mnie to nie odezwałam się. To był błąd. Nie mogłam go też objąć, a żałuje pozanałabym jego reakcję. Możliwe że w tej częśći korytarza innych nauczycieli nie było. Gdyby sie odsunął miałabym jakis krok. Później odepchnęłam jego prośbę o rozmowę... Nie dziwie się że nic nie zrobił dalej.
Jednak jeżeli dla niego to był flirt to ja tego nie ogarniam jak można takie coś robić studentce, bo on tak chce i to nie raz, nie przypadkowo.

W czerwcu. I ok uprzedzam fakty, Nie robił nic od tego czasu, tzn. nic nie chciał.
Tylko jak pisałam, nie chciałam z nim rozmawiać, ani też później nie podjęłam rozmowy choćby na mailu lub na korytarzy kiedy się wtulił. Mogłam go złapać z łatwością nawet do 2-3 godzin po. Przez parę dni po, kiedy jeszcze byłam na uczelni był też na niej obecny. Też nic nie robiłam.

Może tak, może nie.
Nie dał może za wygraną mimo że nie chciałam rozmawiać to sie wtulił.
Faceci łatwo nie odpuszczają jak im zależy.
Niestety wtedy nie myślałam, by pisać. Myślałam, że może to nie na miejscu. ba, nawet teraz nie wiem, czy pisać.

Co bym mogłazresztą nawet wtedy lub teraz napisac...?

Nie, to było kolejne zdarzeniem o którym też juz kilka razy pisałam.
Stałam na korytarzu, prawie pustym. Był tylko pan, który kseruje, on ja i student, który szedł za nim. Wtulił się bez słowa do moich pleców, kiedy stałam tyłem do niego przy kserze. Odszedł tak bez słowa, co jest dla niego dziwne. Jest gaduła normalnie powiedziałby coś zażartował, przywitał... Nawet się na mnie nie spojrzał.

zdarzenie*

Już to napisałam. Wtulił się w moje plecy. Ok skoro nadinterpretuje to trudno. To Wasze zdanie,
Proponował rozmowę na później. Odmówiłam to to zrobił. Już na prawdę nie mam siły w kółko to pisac.

Mogę tylko napisac, a nie mówiłam. Traktujecie mnie nadal jak narwana studentkę. Szkoda naprawdę moje czasu i nerwów. Jak mogłam niby sobie to znadinterpretować? Wyobraziłam sobie? No jak? Nie musicie mi wierzyć.

Tą "kawę" mi proponował. Powiedział wyraźnie, że chce dłużej niż zwykle i inaczej ze mną porozmawiać. Mimo że podczas tej rozmowy milczałam. Czekał aż coś na to powiem. Powiedziałam później, czekał jakiś czas aż coś dalej powiem. Nie powiedziałam to odszedł.

Nikt z nas nie wie o co do końca chodziło, ale ja jestem z góry traktowana. Pisze że chciał ze mną gdzieś wyskoczyć, ew. na uczelni dłużej po jego zajęciach porozmawiać. A Wy nadal że sobie wyobraziłam wszystko od poczatku do końca. Ok, widzę że jeszcze się wahasz, ale inni już dawno co innego prosto mówili.

I o to zakochanie chodzi. Ciągle mi wmawiacie, że jestem zakochana tak ślepo że wszystko inaczej, mylnie widze. Jakie macie na to dowody? Byłyście przy tym. Możeice gdybać, ale Wy mówicie na pewno że tak jest.