Kultura wypowiedzi na forum.

Wchodzę do tematu... Śledzę ten watek z zainteresowaniem od samego poczatku
Ostatnio przestałem sie udzielać na Forum, bo spotkałem sie z zarzutem, że stałem sie ...napastliwy i bardziej podobny "inkwizycji" niż komuś, kto służy radą i pomocą... Nie ze strony forumowego Moderatorium A mojego "prywatnego"... A to podcięło mnie mocno niestety. Wiec wolałem "sie zamknąć" niż dalej - w zaślepieniu i wściekłości - sączyć swój jad
Przyznaję, często mnie ponoszą tu emocje, ale zazwyczaj staram sie je trochę trzymać na wodzy... Może nazbyt słabo - nie wiem...?
A wracając do sedna, do "kultury wypowiedzi...": jesteśmy tylko ludźmi i jako tacy mamy swoje uprzedzenia, emocje, skojarzenia...
Kwestią osobistej kultury (wyrafinowania?) jest to jak je obnażamy przed innymi...

A ja bym była za tym, żeby dopuścić te ostrzejsze wypowiedzi. Fajne są takie żywiołowe dyskusje. Nie mówię o obrażaniu kogoś czy podkreślania swoich emocji za pomocą jakże popularnego słowa na K, ale widzę, że osoby często się obrażają, za jakiekolwiek negatywne opinie i to nie pod ich adresem, tylko pod adresem tego, co robią. Przecież nie chcemy chyba mieć dyskusji typu:
- Najmocniej panią przepraszam, ale jednak uważam...
- Z całym szacunkiem, droga X, ale wydaje mi się, że jesteś w błędzie, gdyż...
Emocje są fajne, wtedy chce się dyskutować - dopóki się nikogo nie obraża, to krytyka nie jest niczym złym - a już raz się dowiedziałam, że tragedia, bo wytknęłam komuś jakąś nieścisłość. Inna sprawa - wątek o wielodzietnych rodzinach, nikt nikogo nie obraża, kilkanaście osób rozmawia i to wybitnie na poziomie, ale poglądy różnorakie - a jedna z użytkowniczek napisała, że się nie wypowie, bo zostanie zjedzona, gdzie w całym wątku nie było żadnych ataków skierowanych w kogoś. Takie burzliwe dyskusje są fajne, szuka się argumentów, uczy się logicznie bronić swojego zdania, a wątki, gdzie wszyscy się kochają, głaszczą, tulą i lofciają (przepraszam za ironię ) - to tam nie ma co pisać, bo po co .