Mimo upływu czasu nadal boli...

to przestan go wyszukiwac po internecie,,

Nie nie potrzebuje zainteresowania faceta mną, to nic nie da, jestem zalgowana na portalu randkowym pisałam z facetami, chcieli sie spotkac, al eja nie potrafię ;(więc to nie chodzi o nich. Chciałabym czasami żeby wrócił brakuje mi jego głosu i obecności nawet jako kolega nie jako facet do życia.

Witaj Frania
Nie pocieszę cię. Też miałam trudny okres w swoim małżeństwie. Mój mąż flirtował z koleżanką z pracy. Przeczytałam dwie wiadomości jakie do siebie wysłali. Byłam porażona. Wiem, że nie doszło między nimi do zbliżenia, bo szybko to odkryłam. Wybaczyłam mu, ale ciągle męczą mnie myśli o tym co się stało. Są dni że jest ok, a potem znów przychodzi kryzys i nawracające myśli. Myślę, że przysłowie czas leczy rany jest prawdziwe, tylko każdy potrzebuje innej ilości tego czasu. Uda nam się zobaczysz.

Doskonale Cię rozumiem,
też się zapisałam na forum, chciałam najpierw na siłę się z kimś zapoznać aby zapełnić pustkę, jak panowie zaczęli się odzywać - zaczęłam wymiękać - pisać mogłam ale nie spotkanie nie byłam gotowa tym bardziej, że pomyślałam, że będę kolejną z którą się spotykają a chciałam być jedyną.. choć aby być jedyną trzeba się poznać
moja psiapsióła sama zaczęła zajmować się moim życiem towarzyskim - wyciągać na imprezy, umawiać ze swoimi wolnymi kolegami - ale jak ja mogłam iść gdy w głowie monotemat
powoli zaczęłam wracać do równowagi po ok 7 m-cach, wychodzić z domu ale tylko do damskiego towarzystwa..
i wtedy skontaktował się ze mną on!
ja głupia myślałam, ze już mam wszystko w głowie ułożone i pomimo, że nadal mi go brakuje byłam pewna, że się nie złamię
pomyliłam się, przez jakieś 3 tyg było ok
nie wróciliśmy do siebie ale byliśmy w ciągłym kontakcie, spokojnie, bez pretensji wydawałoby się coraz lepiej
umówiliśmy się na coś ważnego dla mnie - nie dotrzymał terminu, dlaczego nie wiem.. nagle zaczął się zmieniać znów, agresja, brak kontaktu.. wiem na pewno, że kogoś poznał
po co to piszę
nie ma sensu czekać, łudzić się
boli jak cholera!
nawet płaczę jak to piszę, bo rozchwianie emocjonalne znów wróciło
idź do psychologa, bo z tego co piszesz sama nie dasz rady, a jeśli Ci pomoże (czego serdecznie życzę) daj znać u kogo byłaś jestem z gda - byłam u dwóch ale albo oczekiwałam zbyt szybkiego rezultatu, albo nie trafiłam na odpowiednich dla mnie..

serdecznie życzę powodzenia i nie wpuszczaj go z powrotem do swojego życia nawet gdyby chciał - choć każda sytuacja jest indywidualna, schematy są podobne
niektórzy się pewnie ze mną nie zgodzą ale takie jest moje zdanie

Witajcie!! U mnie na razie bez zmian, ale cóż żyje oddycham może kiedyś znowu będę sobą ...

A córka jest tam zameldowana?

Dużo zależy od tego czy rozwód jest z orzekaniem o winie którejś ze stron czy nie.
Co mąż podał jako przyczynę rozwodu?
Jeśli sąd wyda orzeczenie,  że rozwód nastąpił z winy męża to żona może otrzymywać od niego alimenty na siebie jeśli jej sytuacja materialna się pogorszy.

Na razie siedź w tym mieszkaniu bo masz prawo do czasu wyroku sądu w sprawie rozwodu. Potem gdy już rozwód będzie orzeczony masz prawo do podziału majątku bo rok byliście małżeństwem i to co zostało przez ten czas zakupione jest wspólne.
W podobnej sprawie żona ale bezdzietna mieszkała jeszcze kilka miesięcy w mieszkaniu byłego męża bo odwoływała się od eksmisji, potem była zima. Dostała też alimenty od niego mimo, że miała swoją rentę z powodu niepełnosprawności. Rozwód był z jego winy, sprawy ciągnęły się chyba przez 3 lata.

Dobrze by było gdybyś podjęła pracę i opłacała rachunki bo mogą wyłączyć prąd, wodę itp. jeśli to nie będzie opłacane.
Czynsz opłaca właściciel mieszkania i od niego będzie egzekwowany od administracji? czy wspólnoty?.
Mąż nie ma prawa do czasu rozwodu żądać od żony płacenia czynszu ani jej eksmitować. Tu chyba chodzi o zastraszenie żony.

Zapomnialam dodac czynsz ze spoldzielni jest. Ja pracuje ale sama corke wychowuje maz wiedzial o tym id 9lat

Tak wlasnie odpisze dla jego adwokata ze nie stac mnie na czynsz i ze z art 28&1 wynika....oraz art 27k.r.o ze obowiazek jest malzenski pomagac...nie jestem winna rozpadu. On nas porzucil bez slowa pewnie ma inna w norwegi dziwnie sie zachowywal. Albo to rodzinne u niego ojciec z matka jego tez po rozwodzie ojciec uganial sie za kobietami wyrzucil zone z mieszksnia kobieta zachorowala i oddali ja do domu opieki biedna. Moj maz ma 37 lat nie dorosl do malzenstwa zawsze byl sknera i rozliczal mnie z paragonow ach ta naiwnosc. On nide popusci za pieniadze w ogien by poszedl Na adwokata go stac itp. Tak ja takze bede miala adwokata od nast tygodnia zadluze sie ale tyle lat co nas oszukiwal nie podaruje jemu. Kobiety byly oszystwa chodzil do szkoly o ktorej nie wiedzialam ahhh

Ja to wiem ze przed slubem to nie jest wazne. Tak tylko napisalam. Juz rozmawialam ze swoim.adwokatem a od lutego raz w m-cu chodze do prawniczki takze wiem sporo rzeczy. Pozew juz mam odpisany z jego winy jakis dowod mam. Swiadkow takze. Nie mam tylklo fotek zdrady i nie wiem czy ma kogos

Spółdzielnia nie będzie wymagała czynszu od Ciebie tylko od właściciela lokalu. Do niego będą się zwracać, jemu naliczać odsetki karne.
Każda spółdzielnia rządzi się swoimi prawami, ma regulamin jakiś w którym chyba powinno być postanowienie co się dzieje jeśli właściciel lokalu  czynszu nie płaci.
Jeśli on chce sobie mieszkanie zadłużyć to mu wolno. Tylko musisz sprawdzić czy nie wyłączą Ci czegoś, nie odetną dostępu np. cieplej wody.
I chyba powinnaś rozglądać się za nowym lokalem dla siebie i dziecka  bo nie wiadomo co zdecyduje sąd i jak to długo potrwa do końcowej sprawy i orzeczenia o rozwodzie.

Ale do kogo on składa o eksmisję? To może zrobić dopiero po rozwodzie.

I tu może być problem. Bo za opłaty związane z eksploatacją lokalu odpowiadają solidarnie wszystkie dorosłe osoby korzystające z lokalu.

Jeśli czynsz nie będzie regulowany przez małżonka, spółdzielnia w drodze wezwania do zapłaty będzie domagała się jego uiszczenia. Takie wezwanie otrzymasz również i Ty.

Nie sądzę jednak by mąż ryzykował utratę statutu członka spółdzielni. Chce przecież mieszkanie zachować.

Swoją drogą myślę, ze adwokat męża blefuje z tym pismem. W dwa tygodnie kazać się Tobie wyprowadzić. Zart jakiś. A raczej wykorzystywanie Twojej niewiedzy w tym zakresie.
Bo po pierwsze jesteś jego żoną w świetle prawa, po drugie są pewne wytyczne kiedy współmałżonka mozna eksmitować (przemoc przede wszystkim). Twojej eksmisji moze żądać na okoliczność sprawy rozwodowej. Mówiłaś, że to jego majątek sprzed małżeństwa.

Nie masz z mężem żadnej umowy na najem tego mieszkania. Nie dostałaś prawidłowego wezwania do zapłaty. Do tego masz nieletnią córke. W najgorszym wypadku mozesz wyrokiem sądu otrzymać prawo do lokalu socjalnego.

Zdaje się, że do czasu rozprawy mozesz w miarę spać spokojnie. Ale sugeruję to co  Kleoma - szukaj lokum.

Co masz na myśli? Pisałaś, że odszedł bez słowa.

Więc zawrzyj to w odowiedzi na jego pozew. Bo tego akurat nie widać na zewnatrz.
Staraj się kontrolować zobowiazania wobec spółdzielni. Jesteś w swietle prawa jego małżonką.

Franiu...
Nade wszystko proszę byś się nie unosiła. Rozumiem Twoją frustrację. Porzucenie i sytuację ekonomiczną w jakiej się znajdujesz. Martwi Ciebie przetrwanie. To naturalny instynkt, bo masz przecież pod skrzydłami dziecko, które z tego co piszesz, cierpi emocjonalnie.

Zapamiętaj sobie jedno. Nigdy nie lekceważ swojego wroga. Nie pocieszaj się tez tym, ze dlugi wobec spółdzielni są tylko jego, bo to nie jest prawda. Art. 4 ustęp 6 Ustawy o spółdzielnisch mieszkaniowych wyraźnie mówi, że Ty będąc osobą korzystającą z lokalu odpowiadasz za wszelkie opłaty dotyczace eksploatacji lokalu. Sam własciciel również.

Powolujesz się na prawo rodzinne. I dobrze, masz tu rację. Ochrona w Twojej sytuacji nalezy się Tobie. Pamiętaj jednak by nie trzymać się kurczowo jednego paragrafu, bo prawo polskie jest nad wyraz skomplikowane.

Moje sformulowanie: " bo tego nie widac" dotyczyło przemocy psychicznej. Nie rozstawia śladów na ciele. sieje trwale spustoszenie w nas samych - w srodku.
I zapewniam Ciebie, że doskonale wiem o czym mówię. Inaczej nie wypowiadalabym sie na ten temat.

Prosze o jedno. Współpracuj z adwokatem. I broń się. Ale nie okaż taką kobietą, która w zemscie oskubie męża.
Wspomnialas o tym, ze dokladalas sie do jego kredytu. Masz na to dowody? Bo wszystko się moze Tobie przydać.

Pamiętaj. Ty i on jako, ze prowadziliscie wspolne gospodarstwo domowe to jedno, a relacja: spóldzielnia i wy zamieszkujacy to drugie. Pewnie i tak to będzie w rezultacie połączone (te dwie sprawy), ale spółdzielni nie będzie interesowalo czy się rozwodzicie czy nie. Zobowiazania czynszowe w terminie nalezy regulować.

Proszę zatem byś się tak nie unosiła, choć wiem, ze najchętniej wykrzyczałabyś całemu światu swoje delikatnie mówiąc niezadowolenie.
I jeszcze jedno. Ja Twoim wrogiem nie jestem. Próbuję tylko podejść do problemu ze wszystkich stron. Bo sytuacja jest złożona.

Zapomnialam dodac nigdy meza nie chcialam oskubac nie zalezalo mi na jego pieniadzach nawet intercyze podpisalam zalezalo mi na nim ale tez na wspolnej pomocy wobec siebie. Porzucil a wczrsniej sam odemnie wyludzal pieniadze przy swoich 10 tys zarobkach a moich 2tys plus dziecko na utrzymaniu. Chcem poprostu aby jakas sprawiedliwosc byla. A teraz wyrzuca mnie z mieszkania?

Im więcej wczytuje się w twoje słowa, tym bardziej mam wrażenie, że nie chodzi tylko o emocje związane z rozpadem związku, ale że jednak chcesz na nim żerować.
Podpisałaś intercyzę, zgaduję, że gość zaznaczył, że mieszkanie jest jego i tylko jego w tym dokumencie - ty się na to zgodziłaś, a teraz chcesz, by najlepiej płacił za mieszkanie (bo jego), ale abyś ty mieszkała w nim (bo jesteś jego żoną i art.) i korzystała z jego własności, czyli małżonek ma występować w roli sponsora, bo jeszcze się nie rozwiedliście się formalnie? Gdzie w tym logika?
Od samego początku wiedziałaś jaki on jest, może się łudziłaś, że się uda, ale się nie udało i wasze małżeństwo się rozpadło, a teraz chcesz "sprawiedliwości", by ciebie i cudze dziecko w dużej mierze utrzymywał, bo lepiej zarabia.

Bądź choć trochę szczera przed sobą samą - albo chcesz sprawiedliwości i skoro uznałaś jeszcze przed ślubem, że nie masz prawa do mieszkania, to respektujesz wasze ustalenia, albo chcesz odwetu, chcesz go oskubać, ale nie opowiadaj jak strasznie jesteś skrzywdzona, bo on lepiej zarabia, zastanów się dlaczego ty masz tak kiepską pracę, może powinnaś zamiast żerować na cudzym, zainwestować w siebie, poprawić swoje kwalifikacje, czegoś nauczyć się, znaleźć rozwiązanie swojej sytuacji życiowej. Skoro małżeństwo jest skończone, to zamknij ten rozdział i wynajmij sobie mieszanie, zacznij żyć swoim życiem.

Powiem jedno cios ponizej pasa to raz dwa to nie znasz sytuacji przez minione 8lat gdzie to przez poczatki ja go utrzymywalam i nie chcialam zlotowki. Kealifikacje pewnie ze bym chciala poprawic za co tylko? Sa prawa i obowiazki w malzenstwie a ja go z jego mieszkania nie wygonilam wiec prosze o mniej zlosliwosci co do mojej osoby.

Reasumując, znasz swojego (jeszcze obecnego) męża od 10 lat, od 9 latu wie, o twojej ~12 letniej córce. Od roku jesteście małżeństwem i nagle gość stwierdził, że nie chce mieć nic z tobą wspólnego.

Ty -

obecnie zarabiasz ~2 tys. chociaż kiedyś trzaskałaś taką kasę, że jeszcze sponsorowałaś swojego przyszłego małżonka, obecnie nawet nie stać cię na podnoszenie kwalifikacji, na wynajęcie mieszkania, chcesz tylko "sprawiedliwości", dlatego płacisz prawnikom, by wycisnąć jak najwięcej kasy od małżonka.

Masz rację, nie znam sytuacji ale nie kupuję tej bajeczki, myślę, że nie jesteś taka kryształowa. Fakt, że ktoś zwraca ci uwagę, na brak logiki w twoich wypowiedziach nie oznacza, że jest to cios poniżej pasa, raczej brzmi jak sama chciałabyś skopać swojego prawie ex poniżej pasa.
Nie chodzi o to, by cię oceniać, ale raczej by nie doradzać, jeśli potem wykorzystasz to, by się odegrać na ex, by skrzywdzić drugiego człowieka.

Jeszcze jedno nie place prawnikom mam za darmo pomoc prawna w cpk i mam adwokata w rodzinie. Wiec nie prosze Cb o rady tylko tych ktorzy znaja sie na prawie a ucb zadnej porady tutaj nie wyczytalam. Zegnam

Franiu...
Chciałabym, żebyś z jednego zdała sobie sprawę. Od przemocowca się ucieka. Nie walczy z nim. Skoro chcesz poczucia bezpieczeństwa dla swojej córki, nie tędy droga. Na nic ta walka. Ona Ciebie jedynie wyniszczy.

Wiesz... Ja jeszcze teraz zastanawiam się, dlaczego to wszystko mnie spotkało. I dochodzę coraz głośniej do wniosku, że sama sobie na to zasłużyłam. Bo.... To były moje wybory.

Byłam wtedy bardzo młodziutka. Miałam marzenia. O Domu. Teraz dostrzegam, że zapalały się tzw czerwone lampki. Ja je - zdaje się nie dostrzegając ich znaczenia, ignorowałam. A potem pewnie nie chciałam się wycofać, bo widziałam co zostawiłam za plecami (w rodzinnym domu). I uznałam, że lepsze to, co teraz. Że sobie jakoś poradzę, przetrzymam. Potem pojawiło się dziecko. I dla niego chciałam lepszego życia. A gdy chciałam się wycofać po latach, dostałam obuchem w twarz właśnie od dzieci.

Myślę sobie, że mój były być może nie byłby taki, jakim się okazał. Że to moja osoba, moje zachowanie, wyzwoliło w nim jego drugie "ja". Bo ponoć każdy z nas ma swoja mroczną stronę. I właśnie świadomość, że mogłam działać na niego jak przysłowiowa płachta na byka, powoduję, że czuję się winna. Jego straconych lat (bo takie zarzuty też usłyszałam), zafundowanych dzieciom przeżyć. Próbuję tę winę umniejszyć w sobie. Bo przecież on też wyborów dokonywał. Takich a nie innych. Powolutku małymi kroczkami próbuje się z ty uporać.

Nie walcz. Pójdź swoja drogą. Daj wiarę, że można utrzymać się za te pieniądze, którymi dysponujesz. Mam te same co miesiąc i dwójkę dzieci na utrzymaniu. Żadnych alimentów póki co na razie. Poszukaj mieszkania nie na wolnym rynku a bezpośrednio gdzieś u zarządcy nieruchomości. Tam będziesz miała czynsz o wiele niższy. Da się wszystko ogarnąć. Ja zaczynałam wszystko od zera w wieku 40-stu lat. Sama. Bez niczyjego wsparcia. Ty masz rodzinę.

Złość i poczucie skrzywdzenia, które w sobie nosisz do niczego Ciebie nie doprowadzi. Przesiąkniesz tym tak, że się zatracisz. Spójrz na swoje dziecko. Czy tego właśnie chcesz?

Bo walka jaką próbujesz toczyć to niekoniecznie uniesiona głowa Franiu...

Tak sobie czyta i czytam i....
tu mam pomoc prawną za fri tu mam w rodzinie adwokata. Chodzę do prawniczki, co miesiąc. Dobre!!!
Ja na miejscu tego pana to rozwiązałbym umowę o dostawę energii i innych mediów i sobie mieszkaj.
A wcześniej czy później i tak zostaniesz eksmitowana.
Pytanie czy właśnie nielepkiej jest z podniesioną głową wziąć się za siebie i stanąć na nogi? Czy może, żerować na kimś innym. Nie wnikam w głąb tej sprawy, bo aż zanadto w postach autorki sedno sprawy zostało wyartykułowane.
Ale właśnie niejednokrotnie taki jest świat.
Przykre!!!

Dziekuje za odp. Zamykam watek. Prosilam o odp na pyt jak w temacie a otrzymalam wiekszosc oceniajace moja osobe i moje zamiary. To moje sprawy i zycie. Moja sytuacja a to ze korzystam z porad prawnikow to sytuacja mnie zmusila jakbum takiej nie miala nie korzystalabym jak ktos jest np chory korzysta z porady lekarzy itd. Nie lubie nikogo sytuacji oceniac jak nie znam czlowieka ani sytuacji golym.okiem ale widze ze inni bardzooo to lubia. Pozdrawiam

Pozdrawiam tak ludzka zawisc jak komus cos hm...zycie nie zycze nikomu

Sponi - jeżeli Frania231 ma dostęp do prawników, to jaką lepszą radę mogą dać jej net-kobiety? Myślę, że prawnik nie może jej doradzać wbrew literze prawa, a wygląda na to, że z jakiś powodów mimo iż Frania231 utrzymywała gościa przed ślubem, to zgodziła się by ten kupił mieszkanie dla siebie, co więcej prawdopodobnie potwierdziła to w intercyzie małżeńskiej, jak wobec takich dokumentów ma się umowa ustna, że może mieszkać?

Prawdą jest, że Frania231 jak czołg rozjeżdża, tych co mają inne zdanie od niej. Niech jej będzie, jest najbardziej skrzywdzoną osobą na świecie, a jej facet to drań, bo nie chce jej w jego własnym mieszkaniu.

Averyl dziekuje za odp. nie jestem zla ze nie popieracie mnie nie zalezy mi na tym jestescie mi obcy i nie przejmuje sie tym.

Frania231 - jesteśmy tutaj by dyskutować.
Swoje prawdy życiowe o ocenianiu ludzi pozostaw sobie, nie jesteśmy w przedszkolu - tak, czasem zbieram swoje spostrzeżenia i wyciągam wnioski - możesz nazwać to ocenianiem. Nie zostawiłabym kluczy do mieszkania, komuś kto wygląda podejrzanie i nie bawiłabym się w poznawanie takiej osoby, a nuż okaże się wspaniałym, uczciwym człowiekiem. Nie muszę wszystkich dogłębnie poznawać, ale ty napisałaś całkiem dużo o sobie, wykazałaś się brakiem logik w przedstawieniu sytuacji i związków przyczynowo-skutkowych, a sposób dyskutowania powiedział o twojej osobowości jeszcze więcej, więc powiem ponownie - nie kupuję twojej bajeczki o tym, jak to mąż chce cię wyrzucić z domu (rozstajecie się, a  on chce odzyskać swoją własność, a ty chcesz się na nim odegrać).
Raczej to ty nas oceniasz, rozstawiasz po kątach, mówisz kto ma prawo, a kto nie ma prawa wypowiadać się na publicznym forum, mimo iż nas nie znasz.
Piszesz, że założyłaś wątek nie po to, by cię oceniano, tylko by ci doradzono - tylko co? Nie masz prawa do jego mieszkania, skoro sama przed ślubem podpisałaś intercyzę i potwierdziłaś ten fakt. Wszyscy dali ci podobne rady - wyprowadzać się i zacznij żyć dla siebie, dla córki, a nie dla zemsty, ale ty tak bardzo chcesz odegrać się na swoim facecie, że nawet nie jesteś w stanie zrozumieć, co inni chcą ci przekazać.

Rób sobie jak chcesz, zarówno dobro jak i zło wyrządzone przez nas zawsze do nas wraca z większą siłą.

Nie mam zamiaru juz nigdy wypowiadac sie na takim forum. Dobranoc. Cyt nie jestesmy w przedszkolu a widze bawi Cie ten temat i wypowiadasz sie

Tylko czytasz co chcesz bo nie wszyscy dali podobne rady Averyl! To tylko rady. Zycie samo wszystko zweryfikuje

A potem się obudziłam....

Jedyne slowo jakie mi sie nasowa do tej wypowiedzi to wielki żAl az Cie pozdrowie na koniec i jeszcze brak slòw. Życze dalszych owocnych docinek ludziom tu na tym forum Avrill widac kto ma problem z obudzeniem...