Brak pożądania a miłośc

Rada jest raczej prosta. Od dzisiaj żadnego seksu i pokazujesz się mu jedynie w kompletnym ubraniu. Zobaczysz jak długo tak wytrzyma

Nie powinnaś mieć żadnego problemu ze zrozumieniem. Jeśli codziennie będziesz jeść budyń to w końcu na samą myśl o nim zbierze ci się na wymioty. Ale jeśli kilka dni nie będziesz go jeść to znowu stanie się smaczny. Jeżeli w tym czasie spróbujesz galaretki czy kisielu to i tak budyń nadal będzie ci smakował.

Oj można,można....seks,to tylko dodatek.W młodym wieku-bardzo potrzebny,później-niekoniecznie.Można żyć bez seksu i cieszyć się zdrowiem.

Tryton, tak więc co proponujesz? Koniec z monogamią w związkach?

fenix, nie wiem, czy można uprościć wierność do reguły "raz się zdarzyło, będzie zdarzać się zawsze". Nie ma jakiegoś obiektywnego prawa, które rządzi wszystkimi przypadkami. Dlatego właśnie każdy na własną rękę decyduje zarówno o tym, co sam robi, jak i o tym, co wolno zrobić bliskiej osobie. Ja zdrady nie wybaczam, niezależnie od tego, jaką ideologię sobie do tego dopiszę, natomiast moja przyjaciółka wybacza zdradę, choć z dużymi oporami i także znajdzie jakieś "usprawiedliwienie" dla swojej tezy. Która z nas ma rację? Najprawdopodobniej mamy ją obie, bo wiernością nie rządzi żaden uniwersalny kodeks

Chyba sobie żartujesz. Nie po to rodziliśmy się piękni żeby się tym dzielić. Miłość jest tylko dla tych co sobie na nią zasłużyli urodą. A brzydale jak nie chcą się męczyć to zawsze mogą popełnić samobójstwo. Sami są sobie winni. Po co się tacy rodzili. Nikt ich takich nie prosił na ten świat. W dodatku krzywdzą innych. Spojrzysz na takiego i od razu ci się humor psuje... fuj...

Z tym że jak popełnią samobójstwo to nie będzie miał kto za dla nas pracować. Proponuję żeby powiedzieć im że jak popełnią samobójstwo to spotka ich kara. A jak będą wiernie nam służyć to zostaną nieskończenie bardzo wynagrodzeni. Po śmierci

Ale zaraz... chyba ktoś już to wymyślił... nazywa się to religia...

Myślisz, że ten nowy i piękny się zgodzi?

Wiesz co?zastanawiam się czy jak to pisałeś to byłeś całkowicie świadomy-no jak można coś takiego napisać!!!!!!!
nawet Hitler na to nie wpadł!!!!!
Nie wiem co ty bierzesz przed wejściem na forum ale radzę ci-odstaw to!!!!!Na to wygląda że jeśli urodzi ci się kiedyś dziecko i będzie w twoim mniemaniu brzydkie to je zabijesz?a jak ci się kobieta roztyje po porodzie i zrobi się nie atrakcyjna to co?zakopać w ogródku?po twoim poście można tylko wnioskować że jesteś bardzo nieszczęśliwym człowiekiem:=(

no to masz bardzo angielskie poczucie humoru i ciężki sarkazm-nie pisze się takich rzeczy,bo czytają to także ludzie o bardziej unormowanym spojrzeniu na świat i ludzi.Jak to mówią:"nie wszystko złoto co się świeci"

no nie chcę myśleć co by było gdyby ktoś przyjął sarkazm trytona jako ideę życia

I jaka trauma!!!!!!
Lepiej używajmy bardziej trafnych metafor i piszmy ze zrozumieniem dla ogółu.

O ile czytelnicy sarkastycznych postów Trytona mieliby jeszcze jakikolwiek życiorys, bo w końcu "dyplomacja" Trytona mogłaby kogoś zaprowadzić do trumny

Fenix-dlaczego ty się tak upierasz przy tym żeby to akurat ON oceniał czy jesteś atrakcyjna,pociągająca itp?czy nie dociera do ciebie że do puki nie pokażesz mu siebie zupełnie innej,niezależnej i silnej ON nie będzie widział w tobie niczego interesującego?
Ja wiem ze to brzmi dziwnie ale  tak to właśnie jest że przygasłaś w tym domu z dzieckiem siedząc i nie jesteś dla niego kobietą która wzbudza emocje-a to jest jemu potrzebne i tego szuka poza domem.
Jeszcze mam pytanie:dlaczego wizyta z dzieckiem u twoich bezdzietnych koleżanek jest krępująca?????moje koleżanki też nie wszystkie mają dzieci-jak idę do tych które ich nie mają z moim maluszkiem to one pieją z zachwytu!!!!
Fenix-koniecznie musisz coś ze sobą zrobić-nie dość że zasiedziałaś się w domu i uzależniłaś od męża to jeszcze widzisz problem w posiadaniu dziecka-a to nie masz co z nim zrobić,a to nie możesz iść do koleżanek z synkiem-takim myśleniem nie zmienisz niczego.

Brysiu wiesz moje znajome dziećmi się nie zachwycają ponadto mieszkają 25km od mojego domu ( tu gdzie mieszkam nie mam znajomych) a Kuba jest bardzo nadpobudliwy po takiej wycieczce do karkowa jest nieznośny i wizyta u kogoś kto nie ma dzieci kończy się na tym że muszę wyjść przed dopiciem kawy w dodatku  z histerią przez następną godzinę . On jest znudzony i zmęczony i dlatego nigdzie nie chodzę. Niestety co do zasiedzenia robię co mogę ale pracy nadal nie mam a w wyniku desperacji zgłaszam się na wszystkie spotkania co i tak guzik daje. Nie mam co ze sobą zrobić, bo nie mam na to wpływu mój związek jest w rozsypce a ja marze by uciec jak najdalej mam już tego dość i nie mam gdzie uciec. Co do niego niestety wygasło coś i nie mam na to wpływu jak mam naprawiać nasze małżeństwo gdy on unika kontaktu ze mną a szuka gdzieś poza domem.
Mam dość zamknięcia ale jaki mam wybór co do dziecka już też mam dość ani jednego dnia dla siebie ale co mam zrobić idąc do pracy poszedł by do przedszkola a tak siedzi w domu ze mną i się nudzi .

Przepraszam za takie stwierdzenie, ale mam wrażenie, że obie wzięłyście sobie za męża osobę znacznie ładniejszą od was. I możliwe, że wasi mężowie doprowadzą do równowagi znajdując sobie ładniejsze żony, a wy będziecie musiały znaleźć sobie brzydszych mężów. Przestroga dla jeszcze niezamężnych dziewczyn.

nie mam pojecia jak pomoc naszemu malzenstwu
proponowalam wizyte w poradni malzenskiej ale on nie chce nawet o tym slyszec.czuje sie taka samotna ze przestaje sobie juz radzie.czuje ze zaczyna mnie to przyprawiac o depresje.

a serio, bez uśmiechu do Trytona, który bardzo prosto ujmuje problemy związku .

Myślę, że nie ma złotej recepty na to, jak podobać się mężowi/chłopakowi/sąsiadowi;), jeśli zmiany wynikające z fizyczności (a nie ze znudzenia, szarosci i codziennośc) nie pozwalają na satysfakcjonujący seks, to no nie wiem:
- odciełabym całkowicie dostęp na jakiś wyznaczony czas do mojego punktu G;), a także innych częście ciała, aby uzyskać potwierdzenie, że on nie potrzebuje, bo ma za dużo:P, bo ma jakiś problem, bo ... wpisz cokolwiek

- po czasie wyznaczonym zapytałabym, jak mu się pdooba taki styl życia i braku pożycia, i czy "razem coś z tym zrobimy" - tu najlepiej byłoby właśnie dojść do wniosku, że jednak brakuje nam seksu, ale to optymistyczne założenie

- gdyby on nie widział problemu, zapytałabym dalej, czy swoje potrzeby seksualne załatwia sam, przy pomocy koleżanki, czy nie czuje potrzeby seksu w ogóle

- po wykreśleniu środkowej opcji zapytałabym, czy nie umówiłby się ze mną na randkę, podczas które spełnię jego trzy życzenia, a on moje trzy (podałabym kartkę z trzema wyuzdanymi życzeniami) - jak nie ma życzeń to będzie spełniał 6 moich;)
- wiem, że dla faceta świadomość pójścia do lekarza jets problemem, dlatego nie reagowałabym na tą sytuację złością, przybiciem, tylko żartobilwie, żeby wykrzesać ze związku to, co było na początku, spontaniczność i radośc bytowania ze sobą:)

może to utopia i teoria i gadam co mi ślina na palce przyniesie, ale to wpadło mi do głowy

tak sobie jeszcze myślę, że seks seksem, uwielbiam i musi istnieć, ale to jest już wynik pewnych działań, bo gdzie jest w tym wszytskim chęć dotykania, bycia i bliskości. To jest jakby filar dobrego seksu, smyrnięcie to tu to tam, przypadkowo przechodząc obok siebie w przedpokoju:). Czułe słówka, sms z serii co Ci zrobię jak Cię złapię:).

myślę, że ja nie miałabym ochoty na "sam" seks bez tej całej otoczki, o której wspomniałam...

Czemu tak bardzo się starałam i tak walczyłam o to by mnie pragną bo go kocham ale na nic to, stało się właśnie odszedł mówił ze kocha a jednak odszedł . Za dwa dni mam pogrzeb ojca siedzę i pije czemu by nie czuć by nie myśleć, tylu facetów chciało by ze mną być a ten którego kocham jest teraz z nią gdy tak bardzo go potrzebuje gdzie popełniłam błąd ?
Mówią że życie zsyła na nas tyle ile możemy wytrzymać czy aby na pewno, wiem mam dziecko i powinnam się trzymać ale jak gdy co drugi dzień go widzę że idzie do niej gdy widzę że moje życie to dno i nie ma ratunku chciała bym przestać  go kochać ale jak i jak to wytrzymać.

chciała bym to po prostu skończyć zasnąć i już się nie obudzić...................

Fenix strasznie mi przykro z powodu śmierci taty trzymaj się kochana. I Tryton ma rację - nie pij, bo masz dziecko, które Ciebie kocha. A Twój mąż...hmmm...zostawił Ciebie w tak trudnej sytuacji...nie jest wart Ciebie kochana... Ale bądź dzielna, trzymam kciuki...

Fenix tak mi przykro z powodu taty,wiem jak teraz musi być Ci ciężko.

Twój mąż okazał się najgorszym draniem pod słońcem,nie zaprzątaj sobie nim głowy kochana,on nie jest wart Twojej miłości jeżeli nawet w tam ciężkim dla Ciebie okresie nie był przy Tobie.Już teraz wiesz jak możesz na niego liczyć,uwolnij się od tego uczucia do niego bo ono Cię zniszczy a on dalej będzie skakał z kwiatka na kwiatek.

Może będzie ci łatwiej, gdy uświadomisz sobie, że to co cię spotyka jest nieuniknioną karą, którą musisz ponieść za to, że przy wyborze męża kierowałaś się jedynie własnym egoizmem wybierając pięknisia, który nie tylko nie miał nic więcej do zaoferowania, ale w dodatku dostarczał ci mnóstwo sygnałów, że nie jest odpowiednim kandydatem na męża dla ciebie (dopiero teraz przeczytałem twoją historię w innym wątku), a w konsekwencji co zrobiłaś swojemu dziecku (rozbite małżeństwo).

Pewnie masz racje tylko to nie jest takie proste bez jego pomocy niestety nawet nie mam jak szukać pracy a siedząc zamknięta w domu popadam w coraz gorszy stan. Ponadto w tym wszystkim najgorsze jest to że ja nie mam do niego żalu o zdradę a jedynie o to że poszedł na łatwiznę mam tego dość ale jak dalej żyć .

No i tak sprawy się nie ruszyły ani o włos poza kwestią tego że pogodziłam się z tym faktem że tego się nie da uratowac , rozwód na razie nie wchodzi w gre dopuki nie znajde pracy, i ciągle musze udawac że jest ok moja mama załamała się śmiercią ojca i niechce jej przyspażac kolejnych trosk, czy życie musi byc takie ne fer........