Netkafejka Wierzących w Boga

Milionek zapodałaś dwa ciekawe teksty. A jak rozumiesz pierwszy? Odnosząc się do swojego życia.

Jeśli chodzi o mnie... czasami wydaje mi się zbyt ciężki.
Choć to są takie chwilki,kiedy upadam pod ciężarem
problemów. Po tym następuje radość na nowo podnoszę
się i wiem ,że nie jest tak całkiem zle. Po prostu muszę
od siebie o wiele więcej wymagać. Wtedy to co wydaje
się ogromne,można to przeskoczyć.

Ale wierząc w Boga mam o wiele więcej siły.

Wiesz nie sztuką jest złorzeczyć  Bogu,za to
co sobie sami powiedzmy uszykowaliśmy.
Nie raz człowiek aż kipi ze złości.................wołając DLACZEGO MNIE!!!
........................................................................DLACZEGO JA !!!
Pomocą jest obserwacja,co się dzieje wokół nas,analiza własnych
postępowań.Czy ja naprawdę robię czy też zrobiłam właściwie?
Czy nie krzywdzę nikogo,tak przy okazji?
Czy pomogłam tym co akurat tej pomocy potrzebowali?

Powiem od siebie,że czasami w tłumie ludzi, duży gwar
przykładem może być Ośrodek Zdrowia. Czekamy na swoja
kolej,bo jak wiemy od lat kolejki są i będą....
Pojawia się sytuacja, czy będziemy :
Cierpliwi
Uprzejmi
Wyrozumiali
Czy będziemy umieli zachować się w tak prostej sytuacji.
Dla mnie takie "wycieczki" uczą zawsze czegoś nowego.
Rozmowy z ludzmi , zwłaszcza ze starszymi osobami.

Tylko, że osoby, które chciałyby być asertywne, właśnie z powodu braku asertywności czują się niefajnie Wykorzystywane właśnie, toteż marzą, by umieć w końcu powiedzieć "nie".

Natomiast.... spaczyć można wszystko.

Witajcie:)

Allegra ,to nie jest takie  łatwe.Kiedy na kimś się zawiodę
a ten ktoś zdaje sobie z tego sprawę.... nie jest to
tak że zaraz po chwili,mówię okej nie ma sprawy.To boli
dlatego też wymaga czasu,aby "przestało boleć"
W głębi duszy wybaczam,z tym że chciałabym  aby
ten ktoś,odwrócił sytuację i poczuł w pewnym stopniu
jak to boli.

Na tę chwilkę tak odpowiem,choć jestem z lekka zaspana.

Ja w zasadzie też się nie kłócę. Ja narzekam bądź wyrażam swoje zdanie, kulturalnie oczywiście Tylko, że kogoś może to urazić niestety.
Już dawno nabyłam umiejętność, że urazy po pewnym czasie gdzieś ze mnie ulatują, uchodzą po prostu. Jedynie dość długo siedzi we mnie żal, gdy ktoś mnie potraktuje ewidentnie niesprawiedliwie. Miałam dwie takie sytuacje w szkole, które do tej pory pamiętam, mimo że to było dawno temu.

A właśnie, macie jakiś wrogów? Takie osoby o których wiecie, że was nie lubią i wam źle życzą?
Bo kiedyś gadałam z księdzem na jakiś temat i pytał czy modlę się za wrogów, to mu powiedziałam, że ja nie mam wrogów, to on mi na to, że każdy ich ma

Nie wiem, czy mam wrogów i szczerze powiedziawszy nie interesuje mnie to jakoś specjalnie.

allegra90 zadałaś pytanie "czy modlicie się o swoich wrogów" - osoba, o której właśnie pomyślałam, nie jest moim wrogiem, ale osobą już daleką, nasze drogi rozeszły się w nie-przyjaźni.
Dziś zobaczyłam jej zdjęcie i... ogarnął mnie jakiś smutek; zaczęłam jej....błogosławić. Mam nadzieję, że wszystko u niej OK., wiem, że Bóg jest z nią i będzie.

Błogosławienie komuś z kim rozstaliśmy się w nie-przyjaźni...hmm, kogo stać na taki gest? Catwoman wychodzi, że masz wielkie serce :-).
Osobiście brzydzę się uczuciem nienawiści, ale osoby których nie darzę sympatią lub które skrzywdziły mnie w jakiś sposób traktuję obojętnością, myślę, że to taka pozbawiona agresji zemsta.

Chyba nie da się przyjaźnić z całym światem, bo po prostu się różnimy
Aa, Catwoman, zapomniałam, co do linka co wrzuciłaś, odsłuchałam, ale trochę chaotyczna ta rozmowa tych panów.

A ja mam znowu pytanie do was, ale najpierw wstęp
Miałam akurat gorszy dzień (choć gorszy to mało powiedziane, czułam się zdołowana z kilku powodów) i zasiadłam do wieczornej lektury Pisma Świętego (choć słowo lektury jest tu chyba niewłaściwe :]), z cieniem nadziei, że doda mi to sił (bo zwykle tak jest, ale wtedy byłam już mocno zrezygnowana). I po kilku linijkach trafiłam na TAK IDEALNIE PASUJĄCY fragment, że mnie zamurowało... Boskie ścieżki są niezbadane. Od razu mi się jakoś przejaśniło w sercu i zły nastrój w dużej mierze się ulotnił, poczułam namacalnie Jego wsparcie. Takie sytuacje zdarzyły mi się już kilkakrotnie, ale zawsze są jakoś zaskakujące.

Też tak macie? Że Pismo Święte tak przemawia do waszego życia w taki sposób?

Też wyłapuję dużo takich pozytywnych zdań w Piśmie, zdecydowanie wolę Nowy Testament niż Stary, który jest dla mnie jakiś taki szowinistyczny...pomijając w ogóle fakt moich wątpliwości czasami, czy Pismo Święte faktycznie napisał ktoś natchniony, czy filozof-manipulator, ale to takie moje wątpliwości, tak mam, że wszystko za bardzo analizuję.
Swoją drogą niewielu ludzi dziś czyta Pismo Święte. Ostatnio jak byłam przejazdem w Monachium to na dworcu zaczepiła mnie jakaś dziewczyna a właściwie dwie i zaczęły nawijać o Bogu, wiadomo, świadkowie Jehowy i była zaskoczona, gdy jej powiedziałam,że znam Pismo Święte, bo czytam czasami i ona właśnie powiedziała, że niewielu ludzi dziś zna Pismo

Catwoman, niemniej jednak szowinistycznie to w Piśmie brzmi momentami i to częstymi wg mnie, nawet w 10 przykazaniach jest:" nie pożądaj żony bliźniego swego"..."ani żadnej rzeczy która jego jest"..
Mam wrażenie że ta cała religia to przez facetów i dla facetów stworzona.
Aczkolwiek ja mam swojego Boga w sercu i myślę że jeśli Bóg istnieje to właśnie w sercach ludzkich, jedni go mają tam inni nie.

przynajmniej można sobie bezkarnie pożądać czyjegoś męża

a co uważasz?

ja tak naprawdę to myslę że albo a. prawo to pochodzi od ludzi i to całkowicie tłumaczy dlaczego kobieta nie jest traktowana na równi z męzczyzną b. jesli pochodzi od Boga to jednak on też nie traktuje kobiety na równi z mężczyzną tylko stawia ją najwyraźniej gdzieś pomiędzy człowiekiem (czyt.mężczyzną) a rzeczą

ale apostołki jednak nie powołał

ależ dlaczego nie ma? do dziś kościołem kierują mężczyźni i jak ich zapytasz dlaczego to odpowiedzą że Jezus powołał wyłącznie mężczyzn do tego zadania

no a na czym opiera dopuszczenie kobiet do kapłaństwa?

kk tłumaczy swoje stanowisko następująco:

?Pan Jezus wybrał mężczyzn (viri), by utworzyć kolegium Dwunastu Apostołów, i tak samo czynili Apostołowie, gdy wybierali swoich współpracowników, którzy mieli przejąć ich misję. Kolegium Biskupów, z którym prezbiterzy są zjednoczeni w kapłaństwie, uobecnia i aktualizuje aż do powrotu Chrystusa kolegium Dwunastu. Kościół czuje się związany tym wyborem dokonanym przez samego Pana. Z tego powodu nie są możliwe święcenia kobiet?.

i co by nie mówić, nie da się tego zanegować cytatem z biblii

Cat, opierając się na NT nie da się zanegować kapłaństwa czy kościoła, w końcu do kogoś Jezus powiedział: co zwiążecie na ziemi będzie związane w niebie. Raczej nie miał na myśli wszystkich wiernych bo w takim przypadku mogłabym przyjśc do Ciebie żebyś mi udzieliła ślubu czy odpuściła grzechy.
Który kościół jest właściwy to już inna sprawa; faktem jednak jest że poza kościołem wschodnim i katolickim wszystkie inne są 'zmodyfikowane' myslą i interpretacją człowieka - dlaczego miałabym wierzyć że ten akurat człowiek ma rację? KK i wschodni wydają się wywodzić z korzeni chrześcijaństwa,oczywiście z wielką poprawką na to co same z tym chrześcijaństwem zrobiły

więc wracając do źródła i pomijając szowinizm ST, dlaczego nawet Jezus nie powołał kobiety - apostołki? czy nawet w oczach Boga żywego brak penisa jest przeszkodą w 'związywaniu na ziemi' i odpuszczaniu grzechów?

a mnie to skłania do myślenia że jeśli w/w rzeczywiście jest zamysłem Boga to nie traktuje on nas równo i nie widzę powodu dla którego mielibyśmy  (miałybyśmy) nadinterpretować 9 przykazanie i tworzyć zakaz którego nie było

powiedzmy że w tej kwestii zaufam NT a nie google

a co konkretnie masz na myśli?

Rz16,7 wraz z przypisem oraz inne przekłady.

Kobieta jest tą, która budzi pożądanie, a pożądanie jest bee wg wszystkich religii i myślę stąd ta niska pozycja kobiety w KK i nie tylko. Oczywiście to wielka hipokryzja bo pożądaniu ulegają w większości mężczyźni i to oni urządzali polowanie na czarownice :-).
No ale to spojrzenie wg filozofii stworzonej przez człowieka ( czyt. mężczyznę ), a ja wciąż nie widzę sensu w tym dlaczego Bóg stworzyła nas ludzi nierównymi.

Ja.
Dlaczego nie mogę mieć mocy odpuszczania grzechów tylko muszę iść z tym do faceta?

Każdy, o ile jest w nim wiara w Chrystusa - Syna Bożego. Tam gdzie jest Chrystus, tam jest Jego Kościół. Wszelkie podziały, struktury itd. pochodzą od ludzi, nie od Boga i to nam są one potrzebne, a nie Bogu.

Jeszcze bym do tej nierówności dodała moje beztalenctwo i socjofobię

Żeby mieć wieź z Bogiem to trzeba być przekonanym że on istnieje a ja nie jestem.
Nie czuję żadnej ręki która mnie prowadzi ani żadnej wielkiej miłości. Wręcz przeciwnie,wszystko w moim zyciu ma perfekcyjne logiczne wytłumaczenie: zapracuję to mam, nie pójdę do pracy to mi nic z nieba nie spadnie. Nawet moje beztalenctwo - nie miałampokim talentów odziedziczyć. Byłam brzydką, nieśmiałą, nieatrakcyjną dziewczynką  no to nigdy nie miałam faceta, nikt mi nikogo nie zesłał żeby odkrył moje 'wewnętrzne piękno', jestem nudnym socjofobikiem więc nie mam przyjaciół. Gdzie tu jakaś 'siła wyższa'?

Kizia, ale wg ewangelii Jezus dał prawo odpuszczania grzechów swoim uczniom, ale wyłącznie tym w spodniach.

Cat,ja po prostu nie upatruję w tym co nas spotyka działania siły wyższej.
Ludzie się zmieniają,a dobroć i moralnośc nie jest wprost propocjonalna do zaangażowania religijnego.

Po pierwsze nic wtedy nie wspomniał o tym, że aby odpuścić grzechy, trzeba je najpierw od grzesznika usłyszeć. Na ten pomysł wpadli dopiero mnisi irlandzcy w VII wieku. Po drugie zauważ, że jest mowa o tym, że Jezus przyszedł do domu, w którym przebywali uczniowie i do nich powiedział słowa o odpuszczaniu grzechów. Nic nie wspomina, że byli to sami mężczyźni. To my zostaliśmy tak nauczeni przez 20 wieków chrześcijaństwa, że uczniami byli tylko mężczyźni, ale Jezus przecież nauczał również kobiety i to właśnie kobietom ukazał się po Zmartwychwstaniu. Jedyne co wiemy to to, że apostołami byli sami mężczyźni, ale uczniowie to szersze pojęcie.
Osobiście też nie jestem gotowa na księdza- kobietę, ale sądzę, że to problem mojej psychicznej blokady i siła przyzwyczajenia, a nie zakaz biblijny. Skoro Jezus podkreślał, że jesteśmy równi wobec niego, bez względu na płeć, majątek, wiek, zdrowie, wygląd itd, to nie rozumiem dlaczego miałby jednej płci dawać jakieś szczególne przywileje. Jeżeli wybrał na apostołów mężczyzn to dlatego, że gdyby wybrał kobietę, to ówczesne społeczeństwo by tego nie zaakceptowało, żeby kobieta włóczyła się z obcymi sobie facetami, jadła z nimi i spała w jednym domu. Zlinczowali by ją.

Ja będąc kobietą czuję się bardzo dobrze w swoim Kościele i zupełnie nie uważam, że Bóg kocha mnie mniej, bo nie mogę być księdzem Od zawsze akceptowałam fakt, że różni ludzie mają na tym świecie różne zadania i różne talenty, ''gdyby każdy miał to samo, nikt nikomu nie byłby potrzebny'', że tak zacytuję ks. Twardowskiego.

Ja wiem kim Bóg jest dla mnie i tak jak na początku napisałam, Boga ma się w sercu i nasze czyny Go pokazują innym ludziom. Natomiast to co napisałam o nierówności ludzi, to coś co daje do myślenia, po co? dlaczego Bóg stworzył świat tak a nie inaczej? Nie tylko ja nad tym myślałam, już dawno temu jakiś filozof stwierdził że "natura jest dziełem Szatana"