Żona rzadko ma ochotę na seks, szukać kochanki?

Ale czy to nie jest takie trochę instrumentalne traktowanie samej siebie? Trzymanie faceta za rozporek w obawie przed zdradą i rozstaniem?... Tożto desperacja!...

Hmmm.....<confused>

Sisley - jestem kobietą i nie mogę powiedzieć, ze to jest prymitywne podejście, co by nie było to też element życia. Wiadomo nie jest to najważniejsze w związku, ale mimo wszystko zachowanie tej intymności, czy namiętności jest ważne jak i ważne jest współżycie z ukochaną osobą. A coś z czym mogę się z Tobą zgodzić to to, że nie powinno się robić odskoczni w postaci kochanki, bo wierność jest jednak najważniejsza...

Założę się że Ty sama źle byś się czuła gdyby Twój mężczyzna nie miał w ogóle ochoty na seks z Tobą, więc proszę nie obrażaj mężczyzn...

mysza93, jak któryś z partnerów traci ochotę na sex to znak ze coś się złego dzieje, nic nie bierze się samo z siebie. Należy szukać przyczyny i jeśli partner naprawdę kocha to rozumie problem i pomaga go zwalczyć. Jakby mój partner stracił zainteresowanie sexem to owszem byłoby mi nie przyjemnie ale pomogłabym mu znaleźć przyczynę tego stanu i wspierałabym go w trakcie leczenia. Na pewno nie groziłabym rozstaniem ani nie tworzyła teorii spiskowych że go zostawię bo mnie nie zaspokaja.

Sorry koleś jesteś ŚMIESZNY. Pouczasz ludzi ,że napisali "nie daje" moralizujesz, udajesz mądrego
A NAJMNIEJSZYM SZACUNKIEM TO WŁAŚNIE TY DARZYSZ SWOJĄ ŻONĘ
dla mnie to czysty egoizm swędzą Cie jaja to idź do łazienki i sobie strzep . Jesteś po 1 cienkim bolkiem ,który nie potrafi zaciągnąć żony do łózka 2 intrygantem 3 Egoistą , skoro masz głęboko potrzeby zony i jedyna myśl w dobie nieładu intymnego pożycia to KOCHANKA

Jeżeli byłaby taka sytuacja to znaczy ze druga osoba nie widzi problemu?może problem jest dużo większy niż się wydaje? może wygasło uczucie drugiej osoby? to zbyt delikatna sprawa żeby od tak stawiać diagnozę.
Nie można na pewno brać tylko jednego czynnika pod uwagę, trzeba zanalizować relacje miedzy partnerami. Czy partner tylko odsunął się w sprawach łóżkowych czy calkowice nas odtrącił. możne w grę wchodzi zdrada?

Może być tak, że ma kochanka ale nie musi tak być. Jednak wydaje mi się, że niekoniecznie musi być z Tobą szczera. Być może chodzi o jakieś potrzeby seksualne które ma, a o których boi się Tobie powiedzieć, w obawie o Twoją reakcję. To co w tej sytuacji należałoby zrobić to po pierwsze postarać się o lepszą komunikację. Musisz jej także powiedzieć, że dla Ciebie ta sytuacja jest trudna, ze względu na Twoje potrzeby seksualne które są naturalne, tym bardziej że przecież jesteście w związku. Powiedz jej że to dla Ciebie bardzo ważne. Wszystko zależy od słów których będziesz używał, po to aby rozmowa nie kończyła się kłótnią. W momencie kiedy zaczniecie ze sobą normalnie na ten temat rozmawiać, sytuacja najprawdopodobniej się polepszy.

Pomysł z kochanką do seksu moim zdaniem sobie daruj, przynajmniej dopóki nie masz jasności że ona Cię rzeczywiście zdradza, i dopóki Ci na niej zależy.

Dyskusja już dosyć stara...Ale dziwi mnie, że niektórzy nie rozumieją że seks to jedna z podstawowych potrzeb, prawie jak jedzenie i picie, na samym dole tzw. piramidy Maslowa. Jeśli nie jest zaspokojona, reszta potrafi zejść na drugi plan.

Sama jest w takiej sytuacji, że mój mąż ma rzadko ochotę na seks - kochamy się często raz na 1/2 tygodnie, a ja chciałabym się kochać dużo częściej. Jeśli już się kochamy, to jest całkiem fajnie, ale dużo za krótko, a on potem nie potrafi doprowadzić mnie do orgazmu. Owszem, jakiś czas często sama inicjowałam seks - ale jestem jednak zdania, że to facet powinien być na mnie napalony i ciągle mieć na mnie ochotę, nie odwrotnie, chciałabym być zdobywana. Czułam się upokorzona faktem, że tylko ja mam na niego ochotę.

Już widzę jak się posypią rady - porozmawiajcie, naucz go, pokaż mu, inicjuj seks, czy on jest zdrowy - wszystko już było przez nas omówione w ciągu długoletniego związku. Generalnie wniosek jeden - jest zdrowy, kocha mnie, jestem dla niego najbardziej atrakcyjną kobietą na świecie i lubi seks ale ma po prostu duużo mniejszy temperament- kiedyś jak mieliśmy po 20, 21 lat te potrzeby były takie same, teraz moje się zwiększyły a jego zmniejszyły, w łóżku jest też mniej "dziki" niż ja, a do tego niezbyt sprawny "technicznie". Pokazywanie, mówienie wprost nic nie zmieniło - a ja naprawdę nie jestem pruderyjna i potrafię powiedzieć wprost o co mi chodzi.
Traktuje małżeństwo jak coś świętego - naprawdę. Jesteśmy ogólnie udanym związkiem. Ale ten seks...dobija mnie czasami, naprawdę, w takie dni jak ten dziś na przykład czuję się najbardziej niespełniona na świecie. Wtedy myślę sobie to co autor wątku - może najłatwiej znaleźć kogoś drugiego, żebym czuła się pożądana i zaspokojona. Póki co udaje mi się te myśli odganiać, ale co będzie za 5-10 lat?
No i w tych złych chwilach właśnie wszystkie inne aspekty mojego życia, dużo tak naprawdę ważniejsze, schodzą na drugi plan, tak jak wtedy, kiedy jest się bardzo głodnym albo chce się pić.
Eh, dobra, wyżaliłam się, trochę mi lepiej.

Odpowiedź była taka, że on się postara to zmienić i poprawić. I było faktycznie lepiej przez 2 tygodnie, minęły 2 miesiące i znowu tak samo...Dziś wraca z tygodniowej delegacji, zobaczymy co się będzie dziać, bo napisałam mu kilka dosadnych maili siedząc samotnie w domu.
No i na innym wątku ktoś doradził, że żeby bieganie dobrze działa na podwyższenie libido, a jajka, orzechy, czekolada na sprawność, więc od dziś będzie biegać i jeść jajeczniczki na śniadanie

Nawet nie wiesz jakie cuda mogą zdziałać tabletki anty. Wiem po sobie. Moje libido nigdy nie było super wysokie ale i nie przeszkadzało mi w normalnym funkcjonowaniu (współżyciu). Po 3 latach brania tabletek libido spadło dużo poniżej 0. Na samą myśl że dziś mężowi "będzie się chciało" ,bo wkońcu już prawie miesąc minął, robilo mi sie niedobrze. I to dosłownie niedobrze. Wcale nie dlatego że go nie kocham. Wręcz przeciwnie, kocham Go bardzo mocno, ale nie byłam w stanie się zmusić. Chciałam ale nie dawałam rady się przymuszać do współżycia. No i odstawiłam tabletki. Wszysto wrócilo do normy. Prawie, bo pozostały cykle bezowulacyjne na które się leczę u endokrynologa-ginekologa. I ŻYLI DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE!