kochanka zawsze winna?

mikaxxs1  pięknie to wszystko ujęłaś nic dodać nic ująć:)I choć jestem osobą zdradzoną,przyklaskuję właśnie Tobie.
                                             
" I na koniec tylko jedno jeszcze. Ja się jak piszesz puściłam.... hmmmm... Bardzo możliwe. Tylko jak Ty w tym świetle wobec tego wyglądasz? Casting na super kochanka jak piszesz jest zdaje się prostymi słowy puszczaniem się na prawo i lewo celem wyłonienia tego, który mi zrobi dobrze. Bra wo. Aż boję się pomyśleć ilu w tym castingu zostało zaliczonych, czy też może Ciebie zaliczyło....hmmmm...."   

  Chciałam się również odnieść do słów Kriss:)ale widzę że nie mam już do dodania nic więcej:)

KRISS
Witaj bardzo lubie Twoje wypowiedzi ,hhmmm interesuja mnie rowniez ,zachowania ludzkie ,rowniez brzydze sie zdrada sma nigdy nie zdradzilam ,nigdy nie zachowuje sie dwuznacznie przy meszczyznach ,sama wiele osiagnelam w zyciu i duzo wnioslam w zwiazek ,myslalam dlugie lata ze ,moj maz jest podobny do mnie.Jednak okazalo sie ze nie jest , okazalo sie ze jest zupelnie moim przeciwienstwem .Mimo tej calej swiadomosci swojego istnienia wpadlam w pulapke .......Dzis szukam i zbieram sie ,szukam tej kobiety sprzed dwuch lat.Zaczelam duzo czytac o zdradach relacjach,jest temat rzeka ,wydaje mi sie jednak ze zdradzaja ludzie ktorzy nie poukladali sobie piorytetow w glowie

Witaj Pati31. :)Moim zdaniem wszystko zależy od granic. Tych które sama wobec siebie sobie wyznaczasz i tych, które wyznaczasz otaczającym Cię ludziom. Pewnie, że człowiek się zmienia, ewoluuje w dowolnym kierunku. Inna byłam mając lat dwadzieścia kilka - a inna jestem teraz. Pewne rzeczy są jednak stałe. Pewnych granic nie przesuwam, nie niweluję. Głównie są to granice te moje - które stawiam aby chronić własną osobę. A wiadomo, że najbardziej zrani nie obca osoba - ale ta najbliższa - mąż, dziecko, rodzic. Dlatego ja, na przestrzeni tych kilkunastu lat - ostro przewartościowałam pewne sprawy. Dlatego stawiam wymagania właśnie osobom które są mi najbliższe. Zwisa mi kalafiorem co sobie myśli, jak się odnosi i czy mnie szanuje jakiś obcy czy obca Iksińska. Natomiast ja szanuję najbliższych i szacunek do mnie jest rzeczą jakby naturalnie-mi-się-należącą. Na pewne zachowania - bardzo charakterystyczne (każda która dostała po dupie od faceta z pewnością wie o czym piszę) - no więc pewne zachowania, gesty - niby nic nie znaczące - wymagają NATYCHMIASTOWEJ reakcji. W przeciwnym razie - granice się przesuwają. Nie. Wrrróć. To kobieta (w tym przypadku) pozwala na ich przesunięcie. Sama. Bo nie reaguje, reaguje za słabo, nie ma siły na reakcję. Faktem jednak jest - że brak tej reakcji - powoduje przesunięcie granicy. Jednej, drugiej, milionowej.

I wtedy nagle, ni stąd ni zowąd - kobieta jest prztłoczona. Proces oczywiście jest długotrwały - wiadomo. Gdyby ślubny powiedział tuż przed sakramentalnym "tak" - "będę chlał/bił/zdradzał/nie szanował" - w życiu by za niego nie wyszła prawda? No więc proces gotowania żaby - długotrwały, przez co mniej zauważalny, jakby mniej bolesny. Budzi się jedna z drugą jak pierdykną banią o trotuar. Pierdyknięciem może być wizyta w szpitalu, obdukcja, zdrada, albo zwyczajna obserwacja , że moze być inaczej - na przykłąd u znajomej pary.

I wszystko pięknie, tylko ja z siebie nie dam wała zrobić. To, że ktoś się godzi byc poniewieranym przez lata - to jest tylko i wyłącznie jego decyzja. Zostawmy tego, co poniewiera. Przyjrzyjmy się "ofierze". Jeśli nie jest ona przetrzymywana w piwnicy, przytwierdzona do kaloryfera, więziona czy finansowo totalnie ubeswłasnowolniona (chociaż znam kobiety, które i to przeskoczyły) - to wieloletnie poniewieranie jest tylko i wyłącznie JEJ zasługą. To ona przesuwa granice w nieskończoność - a oprawca z tego korzysta. Przecież jest oprawcą - to czego się tu kurna spodziewać?!

Owszem. Dzięki moim wyśrubowanym castingom - znam sporo takich mężczyzn. Psychicznych oprawców. Emocjonalnych, zakamuflowanych przemocowców, którzy w bardzo wysublimowany sposób potrafią tak kręcić i kombinować na zupełnie podprogowych bodźcach, że kobieta w końcu nie wie - no leci w konia czy nie? Szanuje mnie czy nie? A może to ja źle robię...może zupa była faktycznie za słona. Ależ oczywiście - to że wyeliminowałam takie zbuki - jest nie do wybaczenia. Powinnam się hajtnąć jako dziewica z mózgiem nienaruszonym męską manipulacją, a teraz gryźć pazury. Oczywiście (i tu nastąpiła wizualizacja gestu Kozakiewicza).

Pati31 - zapraszam na bloga. Poczytaj, odżyjesz. Autorko - wejdź, poczytasz, skumasz czaczę o której gwarzę. Pozdrawiam Cię również.

Na bloga zajrzę napewno Kriss. A mam tylko pytanie. Taka jestes pewna,że po tym castingu wybrałaś mądrze? Skąd wiesz, co jeszcze w zyciu przed Tobą? Nie życzę Ci absolutnie, aby coś się w Twoim życiu zmieniło, no chyba że na jeszcze lepiej. Ale uważaj, bo życie jest nie do przewidzenia. A ci najmądrzejsi z zasady najgłupiej pózniej postępują. Wiem po sobie.
Malwina - kogo Ty tam jeszcze w życiu być może skrzywdzisz tez nie możesz wiedzieć. Pozyjemy zobaczymy. A ja nawet jesli kogoś skrzywdziłam, to kogos, kto sobie na to jak najbardziej zasłużył. Więc mam to w nosie. Nauczyłam się mieć. I nawet nie wiem, czy skrzywdziłam. Krzywda, bo dała kopa komus kto kopał całe życie? Też mi coś. Szkoda, że nie dostał dwóch. Moze na dobre by wyszło.

W momencie wyboru - wiedziałam. Na dzień dzisiejszy - nadal wiem. Nie wiem co przyniesie jutro. Pojęcia nie mam. Mogę być pewna tylko siebie, bo nie mam wpływu na poczynania drugiego człowieka, wiem jednak co u mnie przejdzie a co nie. I on też wie. Jasno o tym mówię, komunikuję, piszę. Jesteśmy równoprawnymi partnerami, wolnymi ludźmi, którzy zdecydowali się żyć razem w imię wspólnie przyjętych i aneksowanych z zgodą obydwu ze stron - zasad. Jasne są reperkusje za zasad złamanie. Wszystko jasne i klarowne. Jeśli któraś ze stron zdecyduje - może odejść. Jeśli moja miłość się wypali - odejdę ja. Nie dlatego że kogos poznam - bo żeby kogos poznać i być wrażliwą na jego wdzięki - musiałabym się odkochać. Więc najpierw odkochanie - a potem cała reszta. Jestem pod tym względem bardzo prosta w obsłudze.

Tak. Miałam na mysli również jego byłą żonę. A może zwłaszcza ją. Przy niej, to nawet mój były mąż nie jest jeszcze taki zły. Ale pewnie sobie wymyślam, bo się chcę wybielić. To że pierwszy mąż ( mój narzeczony był drugim) tez zrobił to samo, to pewnie tez dlatego, że ona taka dobra jest tylko zle trafia. Pominę dwóch panów, którzy przez ostatnie pół roku pojawili się w jej życiu i równie szybko zniknęli.Pewnie tez się nie poznali na jej dobroci. Nie ma usprawiedliwienia dla nikogo i na nic. Cały świat jest winny, tylko nie ja. Typowe myślenie ludzi, którzy jak najbardziej zasłużyli na kopa i go dostali.

Taaak, jak na osobe o wrednym charakterze, ta pani ma jakas magiczna moc przyciagania mezczyzn. Pewnie chociaz ladna jest:) Poza tym to oceniac ja i jej charakter powinien co najwyzej jej byly a Twoj obecny partner. Ty tyle wiesz ile on Ci o niej opowie. A swietych stapajacych po ziemii to jeszcze nie widzialam.

Uwazaj z tymi kopami, moze Ci sie kiedys rykoszetem zwrocic.

A gdzie ja napisałam,że jestem pewna siebie?? pokaż mi?? ja podejmując decyzje zyciowe (zwłaszcza życiowe) staram się nie krzywdzić ludzi..jestem odpowiedzialna.. i jest to dla mnie sprawa bardzo ważna...a jesli skrzywdze to niezamierzenie!!! Ty byłas świadoma co robisz..cieżko to zrozumieć?

Ciężko jest prowadzić dyskusję, gdy jedna strona to zdradzone żony, a druga, szczęśliwe kochanki. Każdej ze stron mogło się udać i każdej mogło się nie udać. Każdej ze stron wydaje się, że to ona ma racje bo wie to i to i wyznaje takie, a nie inne zasady.

Powodów do rozwodów jest mnóstwo jak i powodów do zdrad. Wiadome jest, że najbardziej cierpi ta strona, która po tym wszystkim nie ma perspektywy, ta, która dostała "kopa". Cóż mogę powiedzieć, chyba tylko tyle, że takie jest życie i tylko od nas samych zależy czy wyjdziemy z tego wszystkiego z twarzą czy nie. Dożywotnie obwinianie kochanki/kochanka za rozpad związku jest bez sensu. Niesprawiedliwe to wszystko, ale takie jest życie. O wyklinaniu i zaklinaniu, że komuś się należało, albo ktoś dostanie rykoszetem, bądź "nie ciesz się tak, bo ciebie też ktoś kiedyś kopnie w dupę", nie ma co nawet myśleć, bo zwykle ten szczęśliwy, albo ten, co mu się udało w takim szczęściu pozostaje, a cała reszta to tylko pobożne życzenia.

Rozumiem żal kobiet zdradzonych. Rozumiem też szczęście tych co im się udało. Nie ma co specjalnie na ten temat dyskutować, bo jak świat światem tak zawsze było, jest i będzie, a to, że wszyscy będą wobec nas fair to jedynie pobożne życzenie.

Powinnam się hajtnąć jako dziewica z mózgiem nienaruszonym męską manipulacją, a teraz gryźć pazury. Oczywiście (i tu nastąpiła wizualizacja gestu Kozakiewicza- ja wlasnie tak zrobilam ,tak zostalam wychowana ,ehhhhh

napewno wejde na bloga.

Brak porozumienia, nuda, chęć przygody, związek tylko na papierku, perfidia, chamstwo, pijaństwo, amnezja, sytuacja chwili, wszyyyystkooo co sobie tylko wymyślisz Pisząc to nie miałam na myśli USPRAWIEDLIWIONYCH powodów tylko powodów samych w sobie, bo każdy powód jest dobry jak człowiek sobie coś wymyśli.

Ale co? Stało się, bywa. Musi być "ale"?

Aczkolwiek mam wrażenie, że bardziej obwiniasz kochankę niż męża.

Tak, bo zwykle tak bywa, że nasze szczęście to cudze nieszczęście i tak jest zwykle w każdej dziedzinie życia. To nieszczęście nie musi być duże, może być chwilowe, ale zawsze jest.

Wymówki, powody - jeden pies. Nie istnieje dobry powód, albo dobra wymówka, żeby zdradzić, ale ludzie zdradzają i myślę, że jeżeli ktoś nie jest zaawansowanym seksoholikiem, albo uderzonym w głowę człowiekiem, to musi mieć, choćby najmniejszy powód, żeby zdradzić, a ten zawsze się znajdzie

Teo.. nie wiem skąd nasuwa Ci sie wniosek,że bardziej obwiniam kochankę niż eks mężą.. tego ani nie da się zważyć ani zmierzyć..winni sa dla mnie jednakowo..

A odnosząc się do całości wypowiedzi odnoszę wrażenie,że nie pozostaje nic innego niż pogodzić się ze zjawiskiem zdrady.. niech sobie będzie..  co tam..

ja jednak doskonale pamietam co zdrada zrobiła z moja psychiką.. co przeszłam.. nie użalam się broń Boże..ile błędów popełniłam, w jakim dole byłam.. jaką miałam złość i gniew w sobie.. za siebie i 16 dobrego życia, za dzieci które to strasznie przeżyły, za głupote w czystym wydaniu mojego eks męża..za tupet kochanicy... miałam prawo do tych emocji..ale miałam tez prawo ich nigdy nie doświadczyć.. nie dano mi wyboru.

Ja doskonalE pamietam jak eks kochanka mojego męża napisała mi ze zachowanie mojego męża to niE jej sprawa. Ze ona ma swoje życie.
Tylko ze ja z zasady szanuje ze każdy ma prawo do swojego życia.
Ale ona uznała ze do mojego życia prawo miała. Chciała się zabawić. Z mOim mężem. Mój mąż chciał się zabawić. Z nią.
I co ja chciałam? Co ja się czepialam? Czy ona miała cos do mnie? Nie! Czy ja miałam Wogole prawo się z nią kontaktować? Jej zdaniem nie.
Tylko ze ona nie uszanowala mojej przestrzeni.

Chodzi tylko o uczciwość. Uczciwość w określeniu co robię i jakie są tego konsekwencje. Kogo to dotyka i kogo dotyczy. Jaka ja mam motywacje i jakie mam z tego korzyści a jakie plusy.

Powinnam wpisać jej na tablice na facebooka- znajoma- była kochanka mojego męża.  No w końcu nic się złego nie wydarzyło. Ona nie jest niczemu winna i uważa ze z jej strony była prasowe uczciwość i właściwośc bo przecież ONA nikogo nie zdradzala...
Więc jeśli jej otoczenie się dowie to przecież nic się nie stanie prawda? )) przecież z jej strony wszystko jest cacy.
Miała pełne prawo korzystać! Miała pełne prawo do bycia kochanka!!!

Oj ja głupia. Wreszcie zrozumiałam.

Powiem wiecej.
Jestem strasznie głupia i tepa!!! Przecież mój mąż się nie zaangażował!! Niczego jej nie obiecał!! Niczego jej nie deklarował!!! Wieeeeecccc- co z tego się się z nią rznal??? Przecież to mnie nie dotyczyło! To nie była moja sprawa! To nie było moje życie...

Uffff. Ulga ze weź!!!

End_aluzja.. sedno problemu ujęłaś..

Ja pamiętam swój strach..paniczny.. zostałam sama a musiałam się usmiechać.. bo dzieci.. i odpowiadac na miliony pytań, rozwiewać ich iluzje,że tata wróci.. wysłuchiwac ich bajek jak to będzie gdy wejdzie i powie "wróciłem" do dziś płacze na wspomnienie jak mój syn 8 letni wtedy... pocieszał mnie dzielnie; mama ja się będę o Ciebie troszczył i będę Ci pomagał, musisz mi tylko kupić męskie kosmetyki bo tata wszystkie zabrał...

Pamiętam jak szukałam odpowiedzi na pytania ; dlaczego mi to zrobił?? Przecież mówił mi; jesteś moim najlepszym i jedynym przyjacielem, najbliższą mi osobą, kocham Cię nad życie,  przy Tobie jestem prawdziwy...   

To nie są ot takie tam pierdułki.. to było ważne .. bardzo.. czyli JAKIM złamańcem trzeba być żeby kogoś tak wprowadzać w błąd???

A po zdradzie.. kiedy dostał szansę; Ona była nikim, i tak bym ją kopnął w tyłek bo to materialistka i wyrachowana szmata była, doczepiła się, brzydka, wielka dupa, zarosnięta.. " dałem ją " koledze.. jakim idiotą byłem, Ty jesteś taka silna..tyle pracy włożyłaś żeby mi pozwolić naprawiac to wszystko.. nie umiałbym Ci już nigdy zrobić świństwa..

Mam na to świadków.. naszych przyjaciół którzy do dziś nie chcą go znać...

Jak sie dowiedzialam o romansie meza,przezylam szok,szok bo.......... przeciez bylo dobrze ,dopiero urodzil sie nam drugi syn ,nastepna kopia meza ,pownien byc szczesliwy wniebowziety ze ma taka rodzine.Cholera dopiero na spotkaniu z nia, zrozuimialam ze moj maz ja tak samo zmanipulowal
Spytalam czy nie lepiej poczekac do rozwodu ? ,a ona mi opdowiedziala ze Ty i tak nie mialas dla niego czasu ,niewiesz jaki skarb mialas w domu.
Doszlo do spotkania bo..............ja nakrylam ich u siebie w domu
Wiem co przezylam dopiero dzis moge powiedziec ze jestem od tego wolna
Potem czytalam esemesy w ktorym jego przyjaciel pisal do niego zeby dal spokuj nie tracil tego co ma ,jego odpowiedz byla ze wie co ma ,ale ze mna bedzie dokonca zycia i ze chcial sie zabawic ,a jej tez nagadal bzdur ze ja kocha
Przeliczyl sie bo powiedzialam dosc i wykop z mojego zycia
to biedny stwierdzil ze zawsze bylam perfekcjonista i mam pul dnia zajety swoja praca i pasja ( moja praca to moja pasja),ze chcial cieplego domu i zony (kury domowej),ze mialam rozumiec ,gdybym byla wyrozumiala to zrozumialabym ,ze chcial sie pobawic
.

S

CZESC
sytuacja bardzo ,skomplikowana ,wiedzialam ze ma kochanke pojechalam z dziecmi na wakacje ,on niewiedzial co sie dziejje,Wrocilam iiiiiiiiiii
Przezylam bardzo szok ,szok nie da sie opisac.

Skoro tak to właśnie uchwyc się tego pozytywnego akcentu; juz TYLE za Toba.. wiele pzreszłas ale już jestes na prostej.. Zycie wreszcie zacznie sie układac.. Wazne spojrzeć na wszytsko z  boku.. Powodzenia Dzielna Dziewczyno  ;-)

Bet, piszę, że spała, bo spała. Gdyby fruwała, to tak bym napisała. Czy nie potrafię ocenić dobrze byłej żony? Bardzo potrafię. Dlatego do dziś pozostaję w przyjazni z byłą żoną mojego byłego. Zaprzyjazniłyśmy się, bo to jest super babka. I ta przyjazn trwa do dziś. Trwała przez całe moje małżeństwo. Bo kiedy ją poznałam zobaczyłam, że wcale nie jest taka okropna jak mi o niej opowiadał. Choć początkowo nie byłam do niej pozytywnie nastawiona, właśnie przez to co mi o niej opowiadał. Ale zobaczyłam, że to nie jest prawda i że ich małżeństwo rozpadło się głównie z jego powodu. Więc chyba potrafię być obiektywna. Zreszta jest do dziś jedną z moich najbliższych przyjaciółek. Tak - przyjaciółek. Bo wiele rzeczy w małżeństwie przetrwałam i nie zwariowałam tylko dzięki niej. Jest moim prawdziwym przyjacielem. Jest wspaniałą kobietą. Równie mądrą co piękna. I potrafię to przyznać. Co więcej. powiem Ci bet, że jest ładniejsza ode mnie. I nie mam z tym problemu.
A jesli o tej piszę, że jest taka a nie inna, to dlatego, że taka jest. I kiedy wraca od niej dziecko i mówi, że nudziło się bo mama cały dzień spała i złościła się kiedy ją budziło, to pytam po jaki h..... bierze to dziecko? Żeby rodzina wiedziała, że się widuje? Kiedy skarży się, że u mamy jest bardzo brudno. To śmiem twierdzić, że jednak mój partner nie kłamał mówiąc o niej to czy tamto. Zresztą sąd nie bez powodu dał dziecko nam. Ale to nie ja potrafię być obiektywna tylko wy prawda? Wszystkich wrzucając do jednego worka. Chyba tylko teo potrafi tu spojrzeć na sprawę z głową a nie zacietrzewieniem, że mąż zawsze niedobry, kochanka be, nie było powodu. Czasem powodów jest całe mnóstwo. wiem, że dziś często spotyka się sytuacje takie o jakich piszecie. Mąż się zabawił i tyle. Ale nie zawsze tak jest. Pisałam o mojej sytuacji. Bo czasem jednak się zdarza, że to żona jest be. Szkoda, że wsród tego waszego "obiektywizmu" nie widzicie tego.

polecam ksiazke 'wlosy mojej mamy",depresja rodzica widziana oczami dziecka ,ciekawe kto ja doprowadzil do takiej depresji ,pewnie maz ! Przedwszystkim przesypianie ,apatia to juz gleboka faza depresji ,zamiast na nia jechac trzeba jej pomoc skoro wykonczyliscie ja do tego stopnia.Nikt zdrowy nie achowuje sie tak ,byc moze wczesniej zanim go poznalas dal jej popalic dlatego teraz opadla z sil

Swoje zdanie napisalam wczesniej ,nie potepiam ludzi ,ktorzy sie rozwodza i zaczyznaja zyc razem !
Bardziej zastanowilo mnie tutaj zachowanie tej kobiety i Twoje podejscie
Teraz jestes zakochana ,i pewnie nie patrzysz racjonalnie na pewne sprawy.Akurat na jej zachowanie o to mi tutaj chodzi.Jestes silna osobom i denerwuje Cie fakt ze nie kazdy ci przyklaskuje zapewne w zyciu tez tak masz ,to moje zdanie .Wlasciwie to chodzi mi tutaj obys to ty za 10 lat jak juz bedziesz zla zona ,nie zostala tez tak okrzyknieta .

To nie jest walka ani chęć poklasku. Bardziej przedstawienie jeszcze innej wersji i powodu rozstania i założenia nowej rodziny. Wszystkie krzyczycie na zło i niesprawiedliwość tego świata, bo każda z Was dostała tego przysłowiowego "kopa". Obruszacie się za każdym razem, kiedy Autorka przedstawia, że poprzednie małżeństwo jej obecnego narzeczonego było niewypałem i wydaje mi się, że tak rzeczywiście mogło być. Bronicie co sił w palcach pozostawionej żony, bo same jesteście porzucone/zamienione, a nie bierzecie pod uwagę, że ona jednak jest taka, jak ją Autorka przedstawia, dlaczego uważacie, że każdy chce się na silę wybielić? Patrzycie z wlasnej, zranionej perspektywy i stąd brak jakiegokolwiek obiektywizmu i to jest zrozumiałe. Wiem, nie powinno się zdradzać tylko najpierw odejść, ale doskonale wiecie, że to wcale nie takie proste odejść jak jest źle, bo gdyby tak było to żadna z Was nie ratowałaby związku po zdradzie męża tylko odeszła, a jednak są wśród Was takie, które starają się wszystko ratować, a po co, jak jest źle?

Ja nie bronie byłej żony, być może była guzik warta i dlatego jeśli sytuacja nie miała perspektywy zmiany na lepsze..  skoro męzówi  nie pasowała powinni rozwieść się. Nie zdradzać. Bo może ona była fajna babka do czasu kiedy On poznał inną i zaczął ją zaniedbywać.. ja uważam i będe uwazała,że jesli ktokolwiek trzeci miesza się w związek dobrze w nim dziać sie nie będzie. Tyle.. I powtarzam; zony bywają złe, mężowie też.. jsli coś nie gra.. rozwodzimy się bo nikomu taki związek nie przynosi nic dobrego.. a  ZDRADA to jest świństwo.

Mika, kochanka nie zawsze jest winna.
Ja nie rozumiem dlaczego jej były z nią był. Co się z kobietą stało i tak jak pisze Pati czy oby nie ma w tym waszej winy.
To nie jest normalne zachowanie, ta kobieta musi mieć jakis powód. Ludzie, którzy mają depresję często są skłoceni z bliskimi, znajomymi. Wali się im wszystko.
Łatwo jest stwierdzic ona jest taka zła. Tu nie chodzi o winę, ale zwyczajnie o matkę rownież waszego dziecka.
Przecież ona jest też człowiekiem.
Zabraliście jej dziecko, odszedł od niej mąż. Może ona tylko udaje taką dobrze się bawiącą, może wam to na rękę, że ta kobieta sobie nie radzi. Nie czujesz sie winna, bo ona jest taka zła.
Zrozum, kochanka nie jest winna. To Twój obecny partner odszedł od żony, Ty mogłaś być jedynie powodem tego odejścia - poniewż obojętne jakim "koszmarem" była żona - zakończył małżeństwo będąc już z Tobą.

Dzieki Teo za odpowiedz. Wiesz ja chce i planuje odejsc i to niedlugo, tylko jakos myslenie o tym, ze mam zostawic mojego obecnego partnera boli i czuje sie nieuczciwie bo wiem, ze gdyby nie moj przyjaciel moj zwiazek jeszcze by sie nie rozpadl i moze moj partner sam by zauwazyl, ze to nie ma sensu, co rownaloby sie mniejszemu bolowi rozstania. Poza tym mieszakamy razem od poczatku - poznalismy sie jako wspollokatorzy, a przyjaciel tez mieszka ze swoja dziewczyna, z ktora maja wspolny kredyt na dom, wiec nie jest to wszystko takie rozowe. Jeszcze raz dzieki za wsparcie .

To Ty tylko i wyłacznie sie upierasz.. tak jakbys wcale nie czytała tego co piszemy... albo nie przyjmujesz tego do wiadomości.. wypierasz to.. bezsensu.. ale ok.. Kochanki sa fajne, uszczęśliwiają naszych mężów, mają to " cuś" w sobie czego my wstretne, leniwe, grube , śpiace  non stop zony nie mamy i miec nie będziemy.. Zasłużyłysmy sobie na zdradę.. Teraz ok? pasuje?

mikaxxs1... własnie tak ubiera swoją sytuacje w słowa bo tak jest w stanie z tym życ..w ten sposób ładniej to wszytsko wygląda.. a Ona nie zrobiła nic złego..ba!! ona wybawicielką jest.. reszta nie ma kompletnie znaczenia.. Ja mam dośc tej dyskusji bo mikaxxs1 zarzuca nam nie obiektywizm a sama ma TYLKO jedną wersję na wszystko. Dzieki.. nie ma sensu ten wątek.. dla mnie przynajmniej..

Przeczytałam cały wątek ad A do Z i takie mam odczucia. Jeśli chodzi o pytanie "kochanka zawsze winna?" to ja twierdzę TAK i jeszcze raz TAK a precyzując WSPÓŁWINNA na równi ze zdrajcą ( bez względu czy robi to facet czy kobieta) Dla mnie nie ma usprawiedliwienia - powodów do zdrady a próby tłumaczenia się zdrajcy i jego kochanki/kochanka to tylko chęć umniejszenia swojej winy i tyle.
Co do ciebie droga autorko to logicznym jest że będziesz bronić swojego zdania jak niepodległości bo innym wypadku gdybyś przyznała rację tym które twierdzą że to co zrobiłaś (zrobiliście) było podłością to obraz twojego szczęścia nabawiłby się "brzydkiej rysy" a ty sama jak i twój wybranek okazalibyście się nie tak dobrzy, piękni i warci szczęścia jak próbujesz to sobie i nam wmówić. Musisz wierzyć w to co nam próbujesz wmówić bo tylko ta wiara pozwala ci widocznie spać spokojnie bez wyrzutów sumienia.
A jeśli chodzi o depresję żony tego pana to guzik wiesz o objawach depresji.
Myślę że twoja sielanka zawsze będzie miała w tle nieszczęście tej kobiety i do końca waszego związku cieniem będzie się kładła na wasze życie.

Krzyczę o kolejności i robię w kolejności. I jakl Ty teraz bez rąk wyrobisz? No i para rąk na forumowiczkę, czy pojedynczo? Bo ja księgowa też jestem.

Jak rozumiem poprawiłoby Ci bardzo humor, gdybyś znalazła kogoś w identycznej sytuacji - "weźmy się za rączki, kochamy Cię Mika". A tu ni ma. Nie rozumiem że tak trudno pojąć że nie zdradzam jak mi źle. I że jest nas więcej. Ja też zdradzana nie jestem. Można? Można.

Poprzednie partnerki mojego męża (owszem, straszna rzecz, ale on TEŻ dziewicem nie był, kyrie elejson, a kysz, zgiń przepadnij siło) mnie generalnie zwisają kalafiorem. Natomiast sposób rozstania mojego wtedy jeszczeniemęża z nimi - już nie. Dlatego byłam łaskawa dowiedzieć się czy mój małżonek w stosunku do przynajmniej ostatniej z nich - dźentelmenem przy rozstaniu był. Bo że rozstany - to podstawa. Ale czy mimo jej karygodnych wyskoków, manipulanctw, jakichś bankowych historii - czy on, mimo to - zachował się z honorem. Bo to świadczy. Jak mężczyzna kończy.

A to jaka tamta kobita była, co wyprawiała nawet już ponad dwa lata po oficjalnym rozstaniu, wyprowadzce, podziale, jakim ona jest człowiekiem czy inną amebą - to mni wali. To wpływu nie ma. To co i jak zrobił mój wtedy jeszczeniemąż - wpływ ma. Tak na przykładzie.

DOMA masz dzieci z tym tyranem? Jeśli tak, to gdzie one były przez te 17 lat?

tak mam dzieci i to troje i to jedyne co piękne mi dał niestety wiele bardzo wiele widziały na własne oczy dzisiaj są pod opieka psychologa i są cholernie szczesliwe ze mam nowego pertnera którego wrecz uwielbiają do tej pory były za małe kiedy podrsły same prosiły mnie o odejscie od ojca i okazało sie ze maja wiecej odwagi niż ja z usmichem na twarzy siedziały u prokuratora a syn jeszcze mu powiedział kiedyś ci wjebie tak jak ty mamie zebys poczuł taki ból jak czuła mama wiec uwierzcie nie mam zadnych wyrzutów sumienia teraz tylko usmiech zemam wspaniałe dzieciaki . A A A JUTRO MAM ROZWÓD  trzymajcie kciuki