Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

monia&Co napisał/a:

Mussuka napisał/a:

oj, cos o tym wiem..male musze co roku kupowac jakis debilny zestaw Wesola szkola i przyjaciele..chyba z 5 czy wiecej ksiazek w zestawie. W tym roku zastrajkuje i nie zapisze jej na polski, bo i tak g..sie tam nauczyla, pani opowiada dzieciom o swoich dolegliwosciach zdrowotnych przez cala lekcje a one nudza sie jak mopsy. No i jeszcze zmienili miejsce lekcji co mi bardzo jest nie po drodze.

Kurcze boje sie strasznie o mala jak sobie poradzi jak sie do Polski przeprowadzimy, dla niej to bedzie totalny szok. Kulturowo-jezykowy. Chociaz ona sie dosc szybko aklimatyzuje ale jednak tu wyrosla.

Kochana sama ja ucz polskiego!
A kiedy powrót na ojczyzny łono?

ona juz i polski i czeski i niemiecki w te wakacje liznela:) Do kelnerki w barze wyjechala luzacko: nasle! (skrot od nashledano) az sie Krecik poplakal ze smiechu. Danke, bitte, guten morgen i takie tam ja wohl tez w try miga opanowala. Tylko wstydu mi narobila jak szla na spacerze z taka parasolka na rzemuku na ramie i w pewnym momencie zarzucila go sobie na ramie, wycelowala do Iris (znajomej Niemki) i krzyknela "hande hoch!". Bogu dzieki Iris to osoba z podwojnym ADHD i akurat cos glosno nawijala do Reinera swego subnego i gafe mojej corci przeoczyla.

kjersti napisał/a:

Mussuka napisał/a:

Monia, ksiazek uzywanych nie mozecie kupic? Ja jak zostalam sama z rachunkami to moj syn poszedl latem do pracy zeby sobie na ksiazki do liceum zarobic, bo u nas to koszt tez 500 tylko w Euro. Na szczescie mala dostaje do szkoly wszystko gratis od panstwa. Ale..kochana, to co pisalam wyzej - smazone placki lepiej nam smakowaly od chwili rozwodu niz kotlety, ktore nam koscia w gardle wczesniej stawaly w obecnosci Jego Wysokosci.I w atmosferze domu pogrzebowego.

a wyjazdy? Kurcze, wyjazd z eksem do super hotelu w Turcji pare lat temu - totalna porazka i klotnie kazdego dnia o kazda pierdulke. Wyjazd na camping z Krecikiem i latanie z recznikiem pod prysznice w deszczu - cudowny! Z nim i na Syberii byloby dobrze i bezpiecznie i cieplo;)

Mussuka, ale pensje też macie odpowiednio wyższe. W moim przypadku takie 500zł na książki dzisiaj to byłaby 1/3 wypłaty. Ale też nie narzekam. W weekendy zawsze jeździmy z dzieckiem w fajne miejsca, wydajemy na pierdoły...Cieszymy się sobą. Potem jak trzeba zacisnąć pasa, też cieszymy się sobą

kjersti, pensje i CENY sa relatywne. Owszem, gdybym zarobila 1500 ojro na reke to moglabym juz sprzedawac mieszkanie i isc do socjalu po jakis lokal zastepczy. Poniewaz zarabiam wiecej niz to 1500 to moge splacac kredyt na to mieszkanie (1150?) a jak sobie dodasz wszystkie inne rachunki to wierz mi, ze rzadko zostaje mi na miesiac az taka zawrotna suma jak 1500? na zycie:) A zyje i mam sie dobrze;) trzeba kombinowac jak i gdzie sie da i sie da.

Mussuka napisał/a:

kjersti napisał/a:

Mussuka, ale pensje też macie odpowiednio wyższe. W moim przypadku takie 500zł na książki dzisiaj to byłaby 1/3 wypłaty. Ale też nie narzekam. W weekendy zawsze jeździmy z dzieckiem w fajne miejsca, wydajemy na pierdoły...Cieszymy się sobą. Potem jak trzeba zacisnąć pasa, też cieszymy się sobą

kjersti, pensje i CENY sa relatywne. Owszem, gdybym zarobila 1500 ojro na reke to moglabym juz sprzedawac mieszkanie i isc do socjalu po jakis lokal zastepczy. Poniewaz zarabiam wiecej niz to 1500 to moge splacac kredyt na to mieszkanie (1150?) a jak sobie dodasz wszystkie inne rachunki to wierz mi, ze rzadko zostaje mi na miesiac az taka zawrotna suma jak 1500? na zycie:) A zyje i mam sie dobrze;) trzeba kombinowac jak i gdzie sie da i sie da.

Toteż kombinujemy I póki co dziecko nie głoduje, a i na przyjemności starcza. Jakieś tam proporcje między wypłatami, a cenami zapewne są, choć ja się zastanawiam jakie, jeśli chodzi o Polskę. Przykładowo: Ja zarabiam teraz 1500zł na rękę. Gdybym była sama z dzieckiem musiałabym:
- wynająć lub kupić mieszkanie (wynajem kawalerki poniżej 40m to w moim mieście koszt od 1000 zł w górę plus czynsz plus rachunki, kupno - 40 m za minimum 250000zł - kredyt na 30 lat, rata porównywalna do wynajmu)
- nakarmić siebie i dziecko
- ubrać siebie i dziecko
- opłacić przedszkole (ok. 400 zł miesięcznie)
- opłacić komunikację miejską, telefon
Nie mówiąc o innych potrzebach. I teraz rozplanuj na to wszystko Mussuka, te moje 1500zł Jeżeli dostawałabym alimenty od FA, bo ojciec dziecka by się uchylał - maksimum 500zł, do tego zasiłek na dziecko 170 zł i dodatek do zasiłku 68 zł. I tak nie starcza nawet na podstawowe potrzeby. Gdzie to wszystko jest relatywne?

pomaranczowa 1 napisał/a:

Mussuka napisał/a:

Kurcze boje sie strasznie o mala jak sobie poradzi jak sie do Polski przeprowadzimy, dla niej to bedzie totalny szok. Kulturowo-jezykowy. Chociaz ona sie dosc szybko aklimatyzuje ale jednak tu wyrosla.

Bedzie Mussuka.

to jest totalne przestawienie.
Nie mowie juz o samej nauce, ale wszystkie inne aspekty.
Znam tutaj kilka rodzin , ktore tego dokonaly. Dzieci na poczatku szalaly. Wszystkie trzy  sa z dziecmi u psychologow, terapie i jakies adaptacje czy cos , rozmowy.
A to byly bardzo zdolne dzieci. Wyroznienia ze szkoly , zdaniem pedagogow tutaj  inteligentne ponad przecietna . Jedna nawet miala klase przeskoczyc. W Polsce sobie nie radzi...

ale ze co? poziom taki wysoki w Polsce czy fala je dopadla? Bo ja nie tyle o sama nauke sie boje ile o srodowisko szkolne i poza szkolne. Chyba jakiejs szkoly prowadzonej przez zakonnice poszukam, bo wlos mi sie jezy jak slysze o rozrywkach naszych rodzimych gimnazjalistow!

Malwina69 napisał/a:

... nu nu.. i tak kraj duzo robi dla matek... dla rodzin.. ąż dech zapiera w piersi..

Wiesz Malwina, ja już nawet nie oczekiwałabym jakiegoś mega socjalu. Ale godnej pensji. Normalnej, pewnej umowy. Bo tu jest tak, że człowiek chce pracować...i dostaje ochłap. Więc szuka znowu. I tak w kółko. Umowa na czas nieokreślony jest przecież obecnie na wymarciu. Jakimikolwiek pakietami poza pensją mogą się chyba poszczycić tylko oddziały pracodawców zagranicznych. Normą jest praca przy wypełnianiu obowiązków z paru stanowisk, po godzinach (za które nikt nie płaci), na stanowisku ponoć specjalistycznym za 2000zł. I najlepiej jeszcze na umowie cywilnoprawnej

kjersti napisał/a:

Malwina69 napisał/a:

... nu nu.. i tak kraj duzo robi dla matek... dla rodzin.. ąż dech zapiera w piersi..

Wiesz Malwina, ja już nawet nie oczekiwałabym jakiegoś mega socjalu. Ale godnej pensji. Normalnej, pewnej umowy. Bo tu jest tak, że człowiek chce pracować...i dostaje ochłap. Więc szuka znowu. I tak w kółko. Umowa na czas nieokreślony jest przecież obecnie na wymarciu. Jakimikolwiek pakietami poza pensją mogą się chyba poszczycić tylko oddziały pracodawców zagranicznych. Normą jest praca przy wypełnianiu obowiązków z paru stanowisk, po godzinach (za które nikt nie płaci), na stanowisku ponoć specjalistycznym za 2000zł. I najlepiej jeszcze na umowie cywilnoprawnej

A ja bym chciala pracowac wsrod ludzi, ktorzy sa przychylni samotnej matce z dzieckiem. Bo taki na przyklad Amerykanin ma w d..., ze moje dziecko jest chore i, ze chce wyjsc normalnie po pracy, ze nie moge zostac po godzinach (moj partner duzo podrozuje, nie zawsze moze mi pomoc), bo ktos inny zawalil albo bo on ma wlasnie kaprys. I jako samotna matka jestem bardzo czesto zmuszona sluchac, ze nie ma gorszej rzeczy niz zatrudnienie samotnej matki, bo z tym tylko klopot. A przeciez ja jestem super zorganizowana, tylko pan szef ma tendencje do pracowania do czwartej nad ranem. Masakra. I to nie tylko on. Najpierw jest zle, bo kobieta moze zajsc w ciaze, a potem jest zle, bo dziecko moze zachorowac.

Kawencja napisał/a:

kjersti napisał/a:

Wiesz Malwina, ja już nawet nie oczekiwałabym jakiegoś mega socjalu. Ale godnej pensji. Normalnej, pewnej umowy. Bo tu jest tak, że człowiek chce pracować...i dostaje ochłap. Więc szuka znowu. I tak w kółko. Umowa na czas nieokreślony jest przecież obecnie na wymarciu. Jakimikolwiek pakietami poza pensją mogą się chyba poszczycić tylko oddziały pracodawców zagranicznych. Normą jest praca przy wypełnianiu obowiązków z paru stanowisk, po godzinach (za które nikt nie płaci), na stanowisku ponoć specjalistycznym za 2000zł. I najlepiej jeszcze na umowie cywilnoprawnej

A ja bym chciala pracowac wsrod ludzi, ktorzy sa przychylni samotnej matce z dzieckiem. Bo taki na przyklad Amerykanin ma w d..., ze moje dziecko jest chore i, ze chce wyjsc normalnie po pracy, ze nie moge zostac po godzinach (moj partner duzo podrozuje, nie zawsze moze mi pomoc), bo ktos inny zawalil albo bo on ma wlasnie kaprys. I jako samotna matka jestem bardzo czesto zmuszona sluchac, ze nie ma gorszej rzeczy niz zatrudnienie samotnej matki, bo z tym tylko klopot. A przeciez ja jestem super zorganizowana, tylko pan szef ma tendencje do pracowania do czwartej nad ranem. Masakra. I to nie tylko on. Najpierw jest zle, bo kobieta moze zajsc w ciaze, a potem jest zle, bo dziecko moze zachorowac.

Skąd ja to znam Tutaj prawa pracownicze przysługują rodzicowi teoretycznie. Ponieważ wzięcie zwolnienia lekarskiego na dziecko spotyka się przeważnie z krzywym spojrzeniem i potem drży się o swoją umowę. Zawsze można "zlikwidować stanowisko" komuś na umowie na czas nieokreślony, a umowę terminową można wypowiedzieć bez podania przyczyny, więc...wystarczy, że pracodawcy zacznie bardziej przeszkadzać, że ma się dziecko. Znam tez przypadek postawienia ultimatum "podpiszesz rozwiązanie umowy za porozumieniem stron z terminem po Twoim urlopie albo likwidację stanowiska od razu" jako reakcję na złożenie przez pracownika-ojca wniosku o urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego.

I tak niczego nie zmienię, jeśli chodzi o nasz kraj, ale mam wpływ na siebie samą. Dlatego się dokształcam, mąż zakłada działalność gosp., dorabia dodatkowo. Różowo nie jest, ale w końcu dojdziemy do stabilizacji finansowej. Tymczasem cieszymy się tym, co jest Zresztą, zawsze może być gorzej...

kjersti napisał/a:

I tak niczego nie zmienię, jeśli chodzi o nasz kraj, ale mam wpływ na siebie samą. Dlatego się dokształcam, mąż zakłada działalność gosp., dorabia dodatkowo. Różowo nie jest, ale w końcu dojdziemy do stabilizacji finansowej. Tymczasem cieszymy się tym, co jest Zresztą, zawsze może być gorzej...

No i fajnie że masz męża, który daje pomoc i wsparcie.
Dupa! Mój też miał być takim, który wspiera. Wiedziałam, że jak coś nie tak pójdzie to jest jeszcze on...

I stąd mój strach i kółko sie zamyka!
I nigdy mu tego nie wybaczę! Gadowi jednemu!

Sory!
Nie mogłam się powstrzymać!

Malwina69 napisał/a:

Monia.. ucha do góry.. czas pokaże,że na żadne dno nie pójdziesz.. ,że wszystko sie poukłada i bedziesz jeszce bardzo szczęśliwa.. to jest możliwe a więć tak będzie..

A ból.. ból.. minie.. zagoisz sie...

Kurde, brakuje we mnie wiary....szczęśliwa?
Nie wiem, nie wiem!
Ale nie stoję po kolania w goofnie! Chociaż coś!

monia&Co napisał/a:

Musze sobie Was Kochane stawiać za przykład!
I mówić sobie! Nie dam się! Nie dam się suczy i poteflonowi!

Oczywiście, że się nie dasz :)Tych chwil zwątpienia będzie coraz mniej.

kjersti napisał/a:

monia&Co napisał/a:

Musze sobie Was Kochane stawiać za przykład!
I mówić sobie! Nie dam się! Nie dam się suczy i poteflonowi!

Oczywiście, że się nie dasz :)Tych chwil zwątpienia będzie coraz mniej.

Kjersti tak się zastanawiam jakim cudem ty mnie tak rozszyfrowałaś,bo ja naprawdę byłam uzależniona od męża i to on o wszystkim decydował ,a ja się nigdy dla siebie nie liczyłam .Teraz jest inaczej ,ale są momenty ,że jeszcze się na tym łapię .

Dzień dobry Dziewczyny..melduje sie..

Mam doła.

kjersti ...  ja tez jestem uzależniona.. od dłuższego czasu.. mi to chodzi po głowie...dlatego ten człowiek jeszcze nazywa sie moim mężem i mieszka ze mną.

nina1234 napisał/a:

kjersti napisał/a:

Oj tam, rozszyfrowałam...:) Mechanizm uzależnienia jest mi znany z autopsji, poza tym interesuję się tym już od dłuższego czasu i umiem rozpoznać pewne powtarzające się cechy. Pozwoliłam sobie Ninko na ocenę, bo w Twoich postach rzuciły mi się w oczy niepokojące objawy.

Ja już przykładnie pracuję. Właśnie widać jak przykładnie. Szkoda, że nie mogę się zatrudnić tu, na forum

Możesz mi dokładnie powiedzieć które to objawy ,bym mogła się ich pozbyć ?Bo może ja sama się oszukuję i nie chcę pewnych rzeczy dostrzegać .

Ogólnie można powiedzieć, że jest to każda myśl i postawa sprowadzająca się do:
- nie wyobrażam sobie życia bez niego;
- on jest moim sensem życia;
- robię i planuję wszystko z myślą o nim;
- usprawiedliwiam jego krzywdzące zachowania wobec mnie;
- przesuwam swoje granice żeby tylko nie kończyć związku;
- nie widzę źródła swojego szczęścia i samorealizacji w sobie, a w nim;
- nie potrafię spędzać czasu sama ze sobą;
- mam wyrzuty sumienia kiedy robię coś tylko dla siebie;
- daję z siebie wszystko dla związku nie wymagając nic albo wymagając niewiele;
- jestem niekonsekwentna - np. wymagam, aby zaprzestał zachowania raniącego mnie, kiedy on to ignoruje, przestaję wymagać i dostosowuję się do niego;
- zapominam kim jestem - co lubię, czego nie lubię, jakie są moje zainteresowania, nie mam własnych znajomych, swojego świata, wszystko kręci się wokół niego;

I pewnie wiele innych...

monia&Co napisał/a:

pomaranczowa 1 napisał/a:

Kobiety! Normalnie nie moge ! wlasnie dowiaduje sie, ze jedna z moich pracowniczek
( ktora notabene DWA RAZY wychodzila za tego SAMEGO FACETA (!!) ROZWODZI SIE!

To by potwierdzalo teze, ze jak raz masz komus cos do zarzucenia , to juz nigdy o tym nie zapomnisz.

LUDZIE!

Dwa razy za tego samego?
O ja pierdziu!
To może do trzech razy sztuka?

no chyba mialabym ja za wariatke...

P.S.
przy okazji sobie przelecialam w myslach...chyba z trzy pary znam , ktore zyja z jednym i tym samym partnerem.

Ludzie , jak im nie pasuje- to odchodza. I DOBRZE!

kjersti napisał/a:

Kawencja napisał/a:

A ja bym chciala pracowac wsrod ludzi, ktorzy sa przychylni samotnej matce z dzieckiem. Bo taki na przyklad Amerykanin ma w d..., ze moje dziecko jest chore i, ze chce wyjsc normalnie po pracy, ze nie moge zostac po godzinach (moj partner duzo podrozuje, nie zawsze moze mi pomoc), bo ktos inny zawalil albo bo on ma wlasnie kaprys. I jako samotna matka jestem bardzo czesto zmuszona sluchac, ze nie ma gorszej rzeczy niz zatrudnienie samotnej matki, bo z tym tylko klopot. A przeciez ja jestem super zorganizowana, tylko pan szef ma tendencje do pracowania do czwartej nad ranem. Masakra. I to nie tylko on. Najpierw jest zle, bo kobieta moze zajsc w ciaze, a potem jest zle, bo dziecko moze zachorowac.

Skąd ja to znam Tutaj prawa pracownicze przysługują rodzicowi teoretycznie. Ponieważ wzięcie zwolnienia lekarskiego na dziecko spotyka się przeważnie z krzywym spojrzeniem i potem drży się o swoją umowę. Zawsze można "zlikwidować stanowisko" komuś na umowie na czas nieokreślony, a umowę terminową można wypowiedzieć bez podania przyczyny, więc...wystarczy, że pracodawcy zacznie bardziej przeszkadzać, że ma się dziecko. Znam tez przypadek postawienia ultimatum "podpiszesz rozwiązanie umowy za porozumieniem stron z terminem po Twoim urlopie albo likwidację stanowiska od razu" jako reakcję na złożenie przez pracownika-ojca wniosku o urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Czyli to wszedzie tak jest, nie tylko tutaj. Tacierzynski w Belgii, w czesci gdzie mieszkam, nie jest popularny, moze na polnocy. Holendrzy i Flamandowie maja cos a la skandynawska mentalnosc i fajniejsze podejscie do dzieci. Szef Amerykanin badz Francuz wymaga od Ciebie pracy non stop, kiedy tylko ma kaprys wykorzystac Twoj potencjal. Czasami jestem taka zmeczona i mam taka paranoje, ze jak moje dziecko tylko zakaszle, to normalnie wali mi serce i panikuje, ze jest chora, a ja wlasnie w tym momencie nie jestem w stanie zalatwic zadnej opiekunki. A potem moja mama wsiada w samolot (opiekunka tutaj to 7.5 EUR za godzine). Ile oprocz nerwow kasy mnie to kosztuje to nie wspomne.

No to ja pochwale moja Skandynawie, ze primo: zadnych nadgodzin nie ma jak nie ma sytuacji awaryjnej, a za nadgodziny placi sie 2x stawke (w weekend chyba nawet 3x), macierzynski czy tacierzynski to standard i nie wolno nikogo ruszyc, bo zwiazki sie takiemu szefowi do dupy zaraz dobiora i tak ukarza, ze mu sie to nie oplaci, a na chore dziecko przysluguje 3 dni wolnego bez zwolnienia a powyzej zwolnienie lekarski i moze to byc nawet dwa tygodnie. Do konca podstawowki. W gimnazjum uz kawaler czy panna kuruja sie sami w domu.
A zeby panom troszke dopiec to dodam, ze tu tatusiowie BARDZO chetnie opiekuja sie malenstwami i czesciej widuje sie tate na spacerze z wozkiem albo z bobasem w piaskownicy czy na basenie niz mame. Tacierzynski to juz standard.

Niestety tylko ja trafilam na eksa z innej widac kultury niz skandynawska. Na szczescie obecny partner lepiej spisuje sie w roli ojca niz ten biologiczny.

Wielokropek napisał/a:

Jeśli chcesz podejmować decyzje na trzeźwo i wyjść z uzależnienia, masz do wyboru dwie drogi:
1. pracować nad sobą samodzielnie, posiłkując się starym wątkiem http://www.netkobiety.pl/t17705.html oraz lekturą mądrych książek (mogę przysłać Ci tytuły);
2. pracować nad sobą pod okiem specjalisty.

oj tam oj tam, zaraz specjalista:) Wystarczy zrobic sobie UCZCIWE zestawienie wszystkich klamstw, matactw i krzywd, jakie Misiek SWIADOMIE Malwinie wyrzadzil, zbilansowac to na tle wspolnie przezytych niewielu jeszcze lat (tak wczesnie zabral sie za oszustwa!!) i powiedziec mu"kochany, nie ma to tamto, wszystko sobie przemyslalam i przeanalizowalam, z takim czlowiekiem, ktory mnie oklamuje - wszystko jedno z jakich pobudek ale swiadomie - nie potrafie byc, bo mu nigdy juz nie zaufam. A zwiazek bez zaufania to dupa a nie zwiazek. W zwiazku z czym, pakuj sie i do konca tygodnia znajdz inne lokum".

I tu konczy sie uzaleznienie i cala terapia.

Wielokropek napisał/a:

Jeśli chcesz podejmować decyzje na trzeźwo i wyjść z uzależnienia, masz do wyboru dwie drogi:
1. pracować nad sobą samodzielnie, posiłkując się starym wątkiem http://www.netkobiety.pl/t17705.html oraz lekturą mądrych książek (mogę przysłać Ci tytuły);
2. pracować nad sobą pod okiem specjalisty.

oj tam oj tam, zaraz specjalista:) Wystarczy zrobic sobie UCZCIWE zestawienie wszystkich klamstw, matactw i krzywd, jakie Misiek SWIADOMIE Malwinie wyrzadzil, zbilansowac to na tle wspolnie przezytych niewielu jeszcze lat (tak wczesnie zabral sie za oszustwa!!) i powiedziec mu"kochany, nie ma to tamto, wszystko sobie przemyslalam i przeanalizowalam, z takim czlowiekiem, ktory mnie oklamuje - wszystko jedno z jakich pobudek ale swiadomie - nie potrafie byc, bo mu nigdy juz nie zaufam. A zwiazek bez zaufania to dupa a nie zwiazek. W zwiazku z czym, pakuj sie i do konca tygodnia znajdz inne lokum".

I tu konczy sie uzaleznienie i cala terapia.

nina1234 napisał/a:

kjersti napisał/a:

Oczywiście, że się nie dasz :)Tych chwil zwątpienia będzie coraz mniej.

Kjersti tak się zastanawiam jakim cudem ty mnie tak rozszyfrowałaś,bo ja naprawdę byłam uzależniona od męża i to on o wszystkim decydował ,a ja się nigdy dla siebie nie liczyłam .Teraz jest inaczej ,ale są momenty ,że jeszcze się na tym łapię .

Oj tam, rozszyfrowałam...:) Mechanizm uzależnienia jest mi znany z autopsji, poza tym interesuję się tym już od dłuższego czasu i umiem rozpoznać pewne powtarzające się cechy. Pozwoliłam sobie Ninko na ocenę, bo w Twoich postach rzuciły mi się w oczy niepokojące objawy.

Ja już przykładnie pracuję. Właśnie widać jak przykładnie. Szkoda, że nie mogę się zatrudnić tu, na forum

Masz 100% racji, tyle tylko, że patrzysz na to z pozycji osoby niezależnej, decyzyjnej, przytomnej. Z takiej pozycji zrobienie bilansu jest prostą sprawą, a decyzja o zakończeniu związku jest tylko konsekwencją ujemnego wyniku tegoż bilansu.
Malwina jednak myśli inaczej od Ciebie, czego dowodem jest jej ponadroczne wahania i dylematy oraz zamykanie oczu na rzeczywistość, nawet teraz.

Mussuka napisał/a:

No to ja pochwale moja Skandynawie, ze primo: zadnych nadgodzin nie ma jak nie ma sytuacji awaryjnej, a za nadgodziny placi sie 2x stawke (w weekend chyba nawet 3x), macierzynski czy tacierzynski to standard i nie wolno nikogo ruszyc, bo zwiazki sie takiemu szefowi do dupy zaraz dobiora i tak ukarza, ze mu sie to nie oplaci, a na chore dziecko przysluguje 3 dni wolnego bez zwolnienia a powyzej zwolnienie lekarski i moze to byc nawet dwa tygodnie. Do konca podstawowki. W gimnazjum uz kawaler czy panna kuruja sie sami w domu.
A zeby panom troszke dopiec to dodam, ze tu tatusiowie BARDZO chetnie opiekuja sie malenstwami i czesciej widuje sie tate na spacerze z wozkiem albo z bobasem w piaskownicy czy na basenie niz mame. Tacierzynski to juz standard.

Niestety tylko ja trafilam na eksa z innej widac kultury niz skandynawska. Na szczescie obecny partner lepiej spisuje sie w roli ojca niz ten biologiczny.

Ja mysle, ze gdybym byla zatrudniona w firmie z samymi Belgami, nie byloby tak zle, bo mialabym wiecej praw niz osoba przebywajac na kontrakcie. Mysle, ze amerykanski i francuski model pracy jest po prostu chory.
Ja tez mam dola. mialam jechac na wakacje z chlopem na 3 tygodnie, ale okazuje sie, ze sa takie przeszkody, ze on chyba nie moze jechac. Normalnie wczoraj sie rozplakalam. Z czystej zlosci. Moj facet jest rozwiedziony, eks zona wie, ze chcielismy wyjechac, uruchomila artylerie. Masakra. Siedze jak na szpilkach i czekam, co i jak, bo w piatek mielismy jechac, a wychodzi na to, ze czekaja go wakacje w sadzie i walka o kase na dzieciaki - maja dom do sprzedania, on chce , zeby kasa byla na dzieciaki, na studia itp. a ona chce kasy dla siebie. I zla jestem na niego, bo 7 lat po rozwodzie, a on sprawe odkladal na pozniej, dom byl wynajety. I teraz wlasnie sie zaczelo. W zeszlym roku tez nam rozwalila wakacje.

Mussuka napisał/a:

Wielokropek napisał/a:

Jeśli chcesz podejmować decyzje na trzeźwo i wyjść z uzależnienia, masz do wyboru dwie drogi:
1. pracować nad sobą samodzielnie, posiłkując się starym wątkiem http://www.netkobiety.pl/t17705.html oraz lekturą mądrych książek (mogę przysłać Ci tytuły);
2. pracować nad sobą pod okiem specjalisty.

oj tam oj tam, zaraz specjalista:) Wystarczy zrobic sobie UCZCIWE zestawienie wszystkich klamstw, matactw i krzywd, jakie Misiek SWIADOMIE Malwinie wyrzadzil, zbilansowac to na tle wspolnie przezytych niewielu jeszcze lat (tak wczesnie zabral sie za oszustwa!!) i powiedziec mu"kochany, nie ma to tamto, wszystko sobie przemyslalam i przeanalizowalam, z takim czlowiekiem, ktory mnie oklamuje - wszystko jedno z jakich pobudek ale swiadomie - nie potrafie byc, bo mu nigdy juz nie zaufam. A zwiazek bez zaufania to dupa a nie zwiazek. W zwiazku z czym, pakuj sie i do konca tygodnia znajdz inne lokum".

I tu konczy sie uzaleznienie i cala terapia.

Masz 100% racji, tyle tylko, że patrzysz na to z pozycji osoby niezależnej, decyzyjnej, przytomnej. Z takiej pozycji zrobienie bilansu jest prostą sprawą, a decyzja o zakończeniu związku jest tylko konsekwencją ujemnego wyniku tegoż bilansu.
Malwina jednak myśli inaczej od Ciebie, czego dowodem jest jej ponadroczne wahania i dylematy oraz zamykanie oczu na rzeczywistość, nawet teraz.

Wielokropek napisał/a:

Mussuka napisał/a:

oj tam oj tam, zaraz specjalista:) Wystarczy zrobic sobie UCZCIWE zestawienie wszystkich klamstw, matactw i krzywd, jakie Misiek SWIADOMIE Malwinie wyrzadzil, zbilansowac to na tle wspolnie przezytych niewielu jeszcze lat (tak wczesnie zabral sie za oszustwa!!) i powiedziec mu"kochany, nie ma to tamto, wszystko sobie przemyslalam i przeanalizowalam, z takim czlowiekiem, ktory mnie oklamuje - wszystko jedno z jakich pobudek ale swiadomie - nie potrafie byc, bo mu nigdy juz nie zaufam. A zwiazek bez zaufania to dupa a nie zwiazek. W zwiazku z czym, pakuj sie i do konca tygodnia znajdz inne lokum".

I tu konczy sie uzaleznienie i cala terapia.

Masz 100% racji, tyle tylko, że patrzysz na to z pozycji osoby niezależnej, decyzyjnej, przytomnej. Z takiej pozycji zrobienie bilansu jest prostą sprawą, a decyzja o zakończeniu związku jest tylko konsekwencją ujemnego wyniku tegoż bilansu.
Malwina jednak myśli inaczej od Ciebie, czego dowodem jest jej ponadroczne wahania i dylematy oraz zamykanie oczu na rzeczywistość, nawet teraz.

Bilans, zestawienie....

wszystko ładnie pięknie, ale gdy w grę wchodzą uczucia to nie jest takie proste....

No moja to samo!
Ja spojrze na ten kochany ryjek, to sie rozpływam! Aż strach, że za chwilę będzie pyskatą nastolatką!

nina1234 napisał/a:

Monia dziś to przeczytałam i pomyślałam o tobie .

Uśmiech dziecka

Kiedy cię smutne życie ku ziemi pochyla,
kiedy złością dokoła zieje cały świat,
aby się rozpromienić - spojrzyj na motyla
albo ptaka posłuchaj lub powąchaj kwiat...

A jeżeli masz dziecko, najszczęśliwszy z ludzi,
które jest jako ptaszek i motyl i kwiat -
spójrz w oczy twego dziecka...W sercu ci się zbudzi
radość, której nie zaćmi najsmutniejszy świat...

Jest podłość i jest rozpacz, i troska, i żal....
Są złe siły dokoła i jest moc zdradziecka,
co więdnąć każe kwiatom, ptaki pędzi w dal...
Moc tę zwycięża jedno tylko; uśmiech dziecka....

Poryczałam się!
Sama najprawdziwsza prawda!