Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Czesc Zakretasy,

Widze, ze powazne tematy wiec nie bardzo czuje sie w porzadku pchac sie ze swoim naladowanym nowa energia jestestwem, bo troche to byloby dziwaczne. Zatem krotko tylko donosze, ze snieg byl, mrozek lekki byl, renifery byly, Swietego odwiedzilismy, nogi umordowone ale cale, relaks na stokach, przy kominku i w saunie nieziemski:) A zdjecia wkleje na FB.

Teraz czas nadrabiac zaleglosci w pracy i na emeryturke zarabiac

Ale czytam Was i czasem robie wielkie oczy a czasem banana na buzi:)  Pokomentuje jak sie troszke obrobie z zaleglosciami.

Mussako, ależ skoro jesteś szczęśliwa powinnaś to wyrażać bez żadnego skrępowania, wywalczyłaś to cieżką pracą i to jest Twoje zwycięstwo.
lilka787- jak zlapię trochę siły emocjonalnej dopiszę resztę.

Odpowiedzialność za własne życie, co jakby ją wziąć i mimo rozterek postawić na tą drugą kartę. Skoro tyle lat było źle to dlaczego następne miałyby to zmienić, dlaczego zakładam że nastąpi pogorszenie i stracę wszystko bez niego, jak ja mogłam tak mocno wbić sobie w tą główkę. Co sie stanie jak powiem w końcu głośne NIE. Oszaleję? Popadnę w ciężką depresję? Stracę pracę? Nikt już mnie nie zechce? Guuuupie myśli.

CD- Lata w których kłótnie zdarzały się dość często. Stawałam się coraz bardziej umęczona psychicznie, nie rozumiałam co się dzieje. Pojawiły się somatyczne dolegliwości, okropne bóle głowy. Później dziwne widzenie, i ciach lęki. Rozchorowałam sie na nerwicę. Brak snu, praca ledwo utrzymywana, zawroty głowy, niedziałające a pogarszające stan leki. 3 miesiące najgorszego koszmaru mojego życia. On wciąż zdystansowany, nerwowy i taki emocjonalnie daleki. Oparłam sie na matce, która siedziała ze mną w nocy i wspierała jak mogła. On żył obok, jeździł na ryby, na mecze, a ja poczułam się sama. Postanowiłam że stanę na nogi i uda mi się uwolnić. Po pół roku miałam już grono znajomych z podobnymi nerwicowymi przejściami z którymi wiązały mnie ciepłe relacje. Poznałam też kogoś, kto okazał mi dużo ciepła i postanowiłam że odejdę i przejdę od razu w nowy związek. Z dzisiejszej perspektywy uważam że to był błąd, ale pierwsza próba odcięcia się dzięki temu się odbyla. Na początku potraktował to jako "zdradę stanu", jak mogłam coś takiego mu zrobić. Już tydzien później zmienił front i zaczął zaklinać na wszystko, że mnie kocha, że się zmienił, zrozumiał i wszystko zrobi żeby mnie odzyskać. Nieugięta byłam 3 miesiące, ale w końcu zaczęłam mieć wątpliwości. On,  regularnie pisał do mojej mamy, dzwonił do pracy, ciągle był gdzieś niedaleko.

Stało się, zakończyłam nową relację. Ja wróciłam do mojego domu, za wcześnie było zamieszkać z nim. Musiałam uspokoić emocje. Te 3 lata spotykaliśmy się w wknd, czasem w tygodniu. Szybko moje odejście obrócone zostało znowu w skrzywdzenie go, a on był tym który nacierpiał się ale został przy swojej złej kobiecie.

Obecnie w nowym roku, powiedział że powinniśmy się rozejść, co przyjęłam na początku bardzo dobrze. 1,5 miesiąca żyłam sobie normalnie, on non stop pisał przedziwne rzeczy. Że wylatuje ze znajomymi w czerwcu na wakacje, kupuje samochód, dom, później jeszcze jakieś wakacje- codziennie zdawał relację ze swojego życia. Gratulowałam, ale podejrzewałam że to forma manipulacji. Później znów upominał mnie że jakoś nic sobie z tego nie robię że się rozstaliśmy. Chciał bym przyjechała, na zbliżenie, ale i tak powtarzał jak to dobrze teraz układa sobie życie. Totalny metlik.

po 1,5 miesiąca, zaatakował mnie lęk. Wystraszyłam się brakiem snu i kolejnymi atakami paniki, więc odezwałam się.
I znowu wróciliśmy do sytuacji, że mieliśmy się strać to naprawić. Resztę będę pisać na bieżąco, bo każdego dnia zdarzały się rzeczy o których nie sposób wspomnieć w tej historii.

W czym problem? Ano dopuszczam możliwość, że naprawdę jestem zła i że tylko postrzegam się jako ofiarę. Wtedy myślę, że on ma rację.

Mielgo dnia, kochane

Doonna- tak to mój kielich goryczy, te przeświadczenie o byciu złą. Nie wiem na ile to było jego działanie bym miała mniemanie takie o sobie, na ile sama mam skłonności by widzieć się w roli ofiary.
Co mam do wyboru teraz? Odciąć się, odejść i zobaczyć czy przeżyję. Walczyć i też zobaczyć czy przeżyję. Smutne,

Jeśli chodzi o pomoc to mam psycholożkę od roku, jednak nie ona winna za mnie podejmować decyzje o czym wiem i ja i ona.
Dziś poczytam starsze posty, bo jeszcze nie jestem z Wami na bieżąco.

Nie no, przy piatku i zalamujecie mnie. Tego nie da sie na trzezwo czytac dziewczyny. Jak ktokolwiek moze o sobie samym myslec, ze jest zly?O ile nie uslyszysz tego od przynajmniej 5-ciu osob, to wybij sobie to z glowy.

Pytalam podobnie Pytajke: w czyich oczach byla ta "zla". I odpowiedz bylka - tylko w jego i ew. wczesniej mamy. Jesli wiec czujemy sie zle albo jako te zle w towarzystwie konkretnego wampira emocjonalnego, to najlepszym wyjsciem i w zasadzie jedynym jest izolacja - calkowita albo chociaz maksymalna. Wampira sie nie bierze na przetrzymanie czy na pokonanie - strata czasu i krwi. Od wampira trzeba odejsc jak najdalej. I do tego nie potrzeba sil Goliata, wystarczy drobna damska raczka z dlugopisem i nowa para kluczy.

A co jeśli to ja jestem tym wampirem? Może tak walczyłam jak don Kichot w wiatrakami, których nigdy nie było? Są takie kobiety co histeryzują, a ich mężowie cierpią przez to. Ciężko mi siebie w tym momencie określić.
Dwa, jak u Pytajki, on jest prawnikiem, tylko nie 4, a 9 lat wspólnych perypetii.

Czy któraś z Was urzeduje w wawie?

Sluuu- tu zawsze tak w weekendy ;-)

Cześć Zakrętki
Zaczynamy nowy tydzień.
Jutro idę do psychologa!

Miłego poniedziałku i całego tygodnia

Czesc Zakretki,
zyje sobie, staram sie zyc szczesliwie, beztrosko i z pasjami )

Jeden problem powstal:
Kiedy to tak sobie zyje i probuje poukladac moj swiat wedle przepisu Endi,
to Misiek wchodzi mi w parade...
nawet bym sie nie pogniewala, ze chce sie dolaczyc do ,, mojego szczesliwego zycia",ale on chce
abym toczyla szczesliwe zycie przy nim, najlepiej na kanapie przed TV.

Czuje sie zle, tak jak bym go odrzucala,
a prawda jest taka, ze nasze drogi coraz bardziej sie rozchodza

Zyjemy jak stare malzenstwo, ktore nie ma sobie nic do powiedzenia,
w ktorym to zona ciagnie meza, aby wstal z fotela
i kiedy jej sie udaje, dziadek podnosi sie na chwile,
steka, narzeka,
idzie z babcia, ale babcia juz ma wyrzuty sumienia, ze go z tego fotela wyciagnela i mysli sobie, ze nastepnym razem pojdzie sobie sama...

tak to mniej- wiecej wyglada.

Doonna- a jeśli on lubi takie swoje życie, o ile nie utrudnia Ci Twoich szczęśliwości to może pozwolić mu być sobą?

Jeśli się zastanawiacie dziewczyny nad toksycznością, to proszę przeczytajcie to

http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obc … rects=true

Wiecie, też energię życiową czerpałam z problemów. Dlatego lgniemy do problematycznych typów, by żyć, ale to nie jest zdrowe, o czym mówi prawie każdy podręcznik.
Czy można żyć inaczej? nie wiem. Linia kobiet w mojej famili to kobiety uzależnione, bez wyjątku. Całe życie uczyłam sie jak taką być, mimo że zarzekałam się że będę samodzielną kobietą.

Nie chcę już walczyć o szacunek, chcę go mięć.

Dzięki  Mussuka
Ja życzę wszystkim przede wszystkim wiary w siebie i dużo, dużo zdrowia.

a masz go w sobie? Od tego miejsca nalezy rozpoczac naprawe. Od siebie samej. Przeciez jesli Ty siebie bedziesz szanowac ( a nie pisac : jestem zla, jestem border czy cos tam), to zyskasz szacunek u innych. To takie proste i takie trudne.

Mussu, co do szacunku do siebie to święta racja, pewnie dlatego wciąż jestem sobą.
Nawet matka nie odebrała mi szacunku do siebie.
Nikomu na to nigdy nie pozwoliłam. I inni to widzą, dlatego nie przekraczają moich granic.
A jeśli byłam na słabszej pozycji i ją jednak przekraczali to dostawali jasny komunikat,  że to robią wbrew mojej woli.
Już jako kilkuletnie dziecko potrafiłem matce powiedzieć,  że szacunek należy się każdemu człowiekowi, dziecku też i że nikt nie ma prawa stosować przemocy wobec kogokolwiek. Nie żeby mnie w szkole tego uczyli,  nie te czasy. Po prostu od dziecka uważałam że nie robi się komuś tego czego samemu by się nie chciało. To był zawsze wyznacznik dla mnie co jes dobre a co złe.

Dzięki za życzenia.

Dla Nas wszystkich - prostowania zakrętów aż do skutku.

Dziewczyny górą !

Zniszcze Cię? Nie wiem co to assets, ale skąd jego pomysł, że go zdradzasz. Współczuję stresu, oj ja wiem co to lęk, bezsenność i smutek. Trzymaj się i staraj się nie walczyć za wszelką cenę.

Pisz Donna, wyrzuć ten smutki. Nie trzymaj w sobie.

Hej Pytajko,
Napisałam priv.

Renia
Jakim sposobem potrafisz kochać człowieka, który Cię straszy i szantażuje, którego się boisz.

Jak by się sprawy nie potoczyły już teraz zadbaj o swoje dobra, żebyś zawsze mogła powiedzieć że jesteś z Nim bo chcesz a nie dlatego że musisz.

Monia jak u Ciebie i córki minął Dzień Kobiet?

Pisz pisz Rozbita ...
Ja wczoraj odwiedziłam swojego. Zwyczajnie obejrzeliśmy film, później trochę rozmawialiśmy.
Czuję straszne przywiązanie, a z drugiej strony ten strach.

Psycholog mam w następnym tygodniu.
Czekam z utęsknieniem, choć te spotkania na NFZ raz na 3 tygodnie to słaba opcja.

to nie jest słaba opcja sluu, bo psycholog to nie jest twoje koło ratynkowe, a jedynie pewnien kompas
czas pomiedzy wizytami jest twój
psycholog nic za ciebie nie zrobi i nic z toba nie zrobi

tylko ty sama możesz
i masz w sobie wszystko, czego potrzebujesz - a psycholog ma ci pomóc to zobacvzyc

czyli jego rola nie jest wielka
twoja rola jest wielka

jesteś bogiem
dla siebie\'

Czesc,

Pozdrawiam juz prawie wiosennie rozkwitajace Zakretki:) nie pisze teraz duzo, bo nowego nic sie w sumie nie dzieje, wiosna oczywiscie idzie choc u nas wolniej niz u Was (Monia widziala:), a poza tym praca wrecz rzuca sie na mnie. Wyjazd za wyjazdem, jutro Wrocek a potem dwa razy pod rzad Budapeszt. Tam to juz pewnie kwiatty i krzewy kwitna:)

Do swiat pierwsze porzadki zrobione a z reszta to sie zobaczy, no stress w kazdym razie, dywany sie wywali na slonko i wiatr, jajek nagotuje, bazie do wazonu wstawi i bedzie:)

Trzymajcie sie Zakretki i piszcie czasem.

Dzisiaj kawiarnia serwuje czerwona herbate z egzotyczna nuta - plastrami pomaranczy i imbirem. Za oknem szaro, pada deszcz i tak bedzie przez najblizszych kilka dni. Ale poprzedni weekend byl prawie wiosenny i taki ma byc ten najblizszy. Nie nacieszylam sie sniezna zima niestety, ale juz i tak czekam na wiosne. To taka optymistyczna pora roku no i przedsmak lata. A lato lubie najbardziej.
Swieta mam tutaj wyjatkowo dlugie, bo polaczone polskie i tutejsze trwaja od piatku do poniedzialku. Zaczynam myslec o  swiatecznym  menu.  Jakies  pomysly?
Nina, zdrowie przed uroda. Chyba ze moga isc w parze, to najlepiej. Mussu, satysfakcjonujaca praca i dobre relacje z bliskimi to filary szczescia. Monia rozumiem podrozujesz po Europie? Czy wirtualnie tylko?  Lilka, dobry duchu Zakretu, serdecznie Cie pozdrawiam, dziel sie swoim optymizmem i umiejetnoscia zdrowej milosci. Prawie wiosenne Zakretki - tutaj kawa i herbata zawsze gorace.

Cześć
U mnie wszystko w porządku.
Pogoda w kratkę, ale wiosnę już widać. Powoli zabieram się za porządki w ogrodzie.
Przygotowujecie się już do świąt.?

Renatto

A czy w weekend Kawiarnia "Na Zakręcie" działa"?
Wiesz, że ja też myślałam o takim miejscu - oazie spokoju, relaksu i przyjemności.
Mam takie marzenie, że z mężem prowadzimy maleńki pensjonat, wśród pięknych gór.
Przyjeżdżają do nas goście i przyjaciele, każdy ze swoją historią.
Mój mąż kocha ludzi i kocha spokój. Byłby tam szczęśliwy, tam gdzie Jego korzenie.
Jeśli miałabym Go określić jednym zdaniem, to powiedziałabym, że jest dobry jak chleb.
A jeśli chodzi o filmy, to najbardziej lubię kreacje, które tworzy Anthony Hopkins i Jodie Foster.
Grają tak realnie, jakby to naprawdę się działo.

Witam...
Dołączyć chciałam...
....od tygodnia czytam - jeszcze tylko 662 strony , kiedy to ogarnę? ! A półtora roku temu mogłam, taka i owaka, zacząć, czasu nie marnować.
Nie wiem, czy przyjmiecie, ale jużescie mi bliskie/bliscy.
...ze snu wariata - pozdrawiam...

Cześć Kochane Dziewczyny

Bardzo Was proszę przeczytajcie te książki, zwłaszcza tę o współuzależnieniu. To nie jest tylko o alkoholizmie, tam jest o wszystkim.
To może być pierwszy krok w walce o siebie.
Tam są odpowiedzi na pytania: dlaczego?

Pytajko, zdrowienie to proces, nie od razu jest cudowne uleczenie. Będą jeszcze chwile zwątpienia.
Ale już nigdy nie wrócisz do tego piekła w którym byłaś. Dla Ciebie polecam jeszcze tę książkę "Uratuj mnie", naprawdę poruszająca historia.

Nowe Dziewczyny witajcie i piszcie tu, żeby uwolnić swoje emocje, to jeden ze sposobów.
Nie zajmujcie się wątkami innych zbytnio. Innych jest trudno zrozumieć, przekonać, przecież każdy wie najlepiej.
Po prostu piszcie co Wam na sercu leży.
Ale pamiętajcie, że w trudnych chwilach niezbędna jest profesjonalna pomoc.
Zdrowienie to długi proces.
Czytanie fachowej literatury pomaga nam zrozumieć co i dlaczego się z nami dzieje.

Gorące całusy dla Wszystkich. Wiosna idzie

Madameschizofrenia

Nie ma potrzeby żebyś czytała cały wątek, chociaż ja tak zrobiłam. Chciałam wiedzieć co u Moni.
Dziewczyny, które pisały na początku w większości już nie piszą, dołączyły nowe.
Po prostu zacznij pisać o sobie, a dalej samo pójdzie.
Pamiętaj, że forum uzależnia, więc ostrożnie z tym.

Drogie Zakretki, "stare" i nowe, zaliczam miedzyladowanie i za chwile kolejna podroz, tym czasem sliczny wiosenny Budapeszt:) Poniewaz wracam za pare dni to juz dzis skladam Wam wszystkim slonecznych, radosnych i zdrowych swiat i niech Wam zajace cale kosze jajek naznosza:) I mezczyzni nie zapomna tradycyjnie skropic w Dyngusa:)

Tryzmajcie sie cieplutko i do zobaczenia po swietach:)

Dzięki Mussuka

Życzę Wam, Kochani,
aby te święta wielkanocne
wniosły do Waszych serc
wiosenną radość i świeżość,
pogodę ducha, spokój, ciepło i nadzieję.