Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Bo to jest niezrozumiale dla osób które siebie szanują, kochają, cenią. Przy pierwszej akcji, wywaliłyby faceta za drzwi.
Są jednak kobiety, które jak już wspomniałam z jakiś powodów same ze sobą mają problem.
Przykład. Dziecko alkoholika wdało się w związek z alkoholikiem. I co? Do czasu aż sobie nie uświadomi, że taki związek jest wyniszczający uzna, że skoro jej rodzice przeżyli razem x lat, to co w tym zlego, że ono także tak żyje.
Jestem w pełni świadoma, że Lilce, Mussu, nie mieści się do w głowie.

No ale, każda z nas w swoim czasie podejmuje walkę. I chcę wierzyć, że będą one wygrane

Podziwiam Cię Pytajko, to mądre podejście do sprawy, dojrzałe. Nie każdy to potrafi. Zwłaszcza wybaczyć sobie swoją słabość.

ponawiam wczesniejsze pytanie - skoro widzisz, ze szanuja Cie wszyscy inni dookola (poza moze mama i "partnerem"), to nie wyciagasz zadnych wnioskow? Gdyby takich czynow na Twojej osobie dopuszczala sie jakas inna osoba (szef, kolega z pracy, przyjaciolka, kuzynka) - nie wystaewilabys za drzwi albo sama za nie wyszla? Wiec z jakiego powodu ow "partner" cieszyl sie takim immunitetem?

Bingo - nie miesci mi sie w glowie, chociaz mam calkiem pokazna;) Jesli ogladam wegetacje ( a nie sielanke rodzinna) przez lat X, to na glowie staje, zeby sobie powtorki we wlasnym zyciu nie zafundowac.

niestety, nie kazda - przejzyj niektore watki. Rece opadaja, ale prawda odwieczna jest taka, ze tylko chcacemu sobie pomoc ktos inny moze te pomoc dac.

ale niska samoocena wypracowana jedynie na podstawie opinii czy podejscia jednej osoby - matki w tym wypadku? Przeciez nie zyjemy na wyspach bezludnych, oprocz naszych rodzicielek otaczaja nas setki ludzi, dziesiatki z nich wchodza z nami w trzne interakcje i tez wydaja swoje opinie. Jesli 90% z nich sa to opinie pozytywne, to jak mozna sobie zla samoocene wystawic?

Do dzis niepojetym dla mnie zjawiskiem sa zwiazki osob o bardzo wysokim IQ i cieszacych sie ogolnym powazaniem i sympatia innych ludzi z osobnikami, ktorzy ewidentnie krzywdza swoich partnerow i lamia wszelkie wpojone im (tym partnerom) zasady i to w bialy dzien na oczach tlumow. Czytalam opis takiej relacji pewnej mojej znajomej i nie moglam wyjsc ze zdumienia jaka wladze posiada w nas chec bycia w zwiazku. Za wszelka cene i pomimo tego co rozum podpowiada albo nawet wrzeszczy prosto do ucha.  Pomimo faktow udowodnionych, pomimo ostrzezen z zewnatrz, pomimo lkrzywd czynionych na codzien - ta sila okazuje sie czasem nie do pokonania. Jak amok, jak halucynacje pod wplywem twardych narkotykow, jak kurza slepota i utrata sluchu, wechu oraz pozostalych zmyslow i instynktow. Wspaniale, madre, szanowane i silne kobiety w relacjach ze swoimi pseudo partnerami staja sie jak bezwolne gumisie. Toi nie jest moja ocena ani krytyka tylko spostrzezenie, ktore mnie tak mocno zastanowilo po tej ostatniej lekturze.

no wlasnie o to mi wczesniej chodzilo, o ten czas oderwania sie od pepowiny i zycia na wlasna reke, rowniez emocjonalnie:) Ty Pytajko bylas doceniana w szole, w pracy, odnosisz sukcesy, masz przyjaciol i kolezanki/kolegow, nawet nas tutaj - osoby, ktore oceniaja Cie pozytywnie - dlatego nas tak tu dziwilo, ze z taka osobowoscia poddalas sie torturom jakiegos wygwizdka, ktory, no wlasnie, ktory kogo soba reprezentuje tak na chlodno oceniajac?Polecilabys go z czystym sumieniem jakiejkolwiek przyjaciolce?

Cześć
Tak sobie podczytuję co piszecie na temat uzależnień emocjonalnych. I powiem wam, ze niezbadana jest ludzka psychika.
Ja znam osobę, która jest bardzo inteligentna, po trzech kierunkach studiów, a uzależniona jest emocjonalnie najpierw od ojca i matki, a teraz od męża, z którym się męczy od 20 lat. Nigdy dobrego słowa nie usłyszała od żadnej z tych osób, ona kocha ich miłością bezgraniczną.
Doprowadzili ja do takiego stanu, ze wysiadł jej cały organizm, ma wiele różnych chorób o podłożu psychosomatycznym.  Przestała pracować, bo zdrowie jej na to nie pozwala. Uzależniona jest teraz finansowo od męża, który ma nad nią teraz jeszcze większa władzę.  Włos mi się na głowie jeży, jak czasem mi opisuje różne akcje w domu. A na to patrzy oczywiście jej córka, która jest w wieku mojej. Dziewczyna ma tez nieźle zrytą psychikę, i będzie kopią swojej matki w dorosłym życiu.
Strasznie to wszystko przykre. gdy próbuje ja namówić na terapię u psychologa, czy psychiatry to się oczywiście wymawia różnymi bzdurami.
A najlepsze jest to, ze córce do głowy kładzie, że najważniejszym jej celem w życiu jest znalezienie męża. Bo to podstawa; mąż, dzieci...

Pytajko ja walczyłam przez ok. 37 lat, i dopiero teraz jestem wolna.

Tak więc nie o to chyba chodzi.

Co innego wewnętrzne pragnienie bycia kochanym i brak możliwości pozbycia się go, a co innego przyzwolenie na niszczenie siebie przez innych.

Ja nigdy (od czasu aż stałam się na tyle silna) nie pozwoliłam na przemoc fizyczną wobec mnie.

Nigdy nie było we mnie przyzwolenia na jakąkolwiek przemoc wobec mnie.

Zawsze o siebie walczyłam i znałam swoją wartość.

Mimo przeciwności losu osiągnęłam wiele sama, ale ja zawsze o tym wiedziałam.

Matka mimo swoich usilnych starań matka nigdy nie odebrała mi mojej godności.

Dlatego opis Endi, jak jej mąż niesie pas aby matka wymierzyła mu sprawiedliwość, był dla mnie porażający.

Ja nigdy bym żadnego pasa nie przyniosła, to jest złamanie człowieka.

I nigdy nie uwierzyłam w to co mówi moja matka o mnie.

Mussu
Ja tez nie mogę zrozumieć dlaczego kobiety pozwalają siebie źle traktować, ale tu nie chodzi chyba o te "portki", przynajmniej nie zawsze,
to musi być coś silniejszego, jakiś mechanizm psychologiczny, który sprawia ze nie dostrzegają rzeczywistości, nie rozumieją co ludzie do nich mówią,
albo jakieś wyparcie, nie wiem co to jest, może uzależnienie od cierpienia.

W każdym bądź razie Pytajka pokonała to coś, dała radę choć nie było to łatwe.

a co ona z ta podstawa zrobi, jesli sama sie na cmentarzu albo w psychiatryku znajdzie? To sa istotne elemnety zycia doroslej kobiety, ale nie podstawa. A czy ona sama moniu zauwaza jakis problem? Bo to, ze 3 fakultety, to niestety niewiele znaczy, dlatego pisalam o kurzej slepocie i drewnianej gluchocie.

Zabrali ofiarę zamiast kata, paranoja jakaś.

doonna. a co zalezy od ciebie? na co masz wpływ?
co możesz zmienić?
co wymaga twojej decyzji o zmianie
a co wymaga tylko i wyłącznie wdrożenia zmiany?

napisałaś kiedyś, że tak prę do przodu.
\wiesz, to nie jest prawda.
ja po prostu żyję :uczestnicząco:.

wiem, że odbiór rzeczywistości zalezy ode mnie. mojego nastawienia i tego, co zobaczę w każdym dniu
mam cięzką pracę, stresującą
czasami zdarzają się burze z piorunami
czasami sunie nawałnica
czasami powódż

doświadczenie mnie nauczyło, że to wszystko mija
czasami potem cos jest w zgliszczach i trzeba to odbudowac
a czasami po proostu w trakcie nawałnicy minimalizujesz szkody

ale doświadczenie uczy, że po burzy i tak jest słońca

w zasadzie ono świeci tez w czasie burzy, tylko czasami nie potrafimy tego dostrzec

ja potrafię
potrafię w szarym dniu dostrzec kolory
ba
potrafię więcej
sama potrafię być takim kolorem

potrafię patrzec na ludzi z poczuciem, że sa darem, że są fajni i mają coś, co warte jest mojej uwagi, uznania i zaufania

potrafię patrzec na siebie jak na piekną istotę z otwartym sercem i umysłem

potrafię cieszyc sie dniem, mimo, że wstawanie było trudne
albo od dwóch dni chodze z napięciem w plecach, bo rozwiązuję trudną sprawę....
ale ale ale
dzisiaj mam piekną żółtą bluzkę na sobie i zrobilam pare fajnych rzeczy
podzieliłam się tez z kolezanką obiadem
i poplotkowałam z jedną o teściowej
killku osobom nie pomogłam, ale wyszli ode mnie z poczuciem, że byli dla mnie wazni i ich nie zlekcewazyłam

więc?/
czy mój dzień był wyjątkowy? nie\
czy bola mnie plecy? tak
czy jestem zmęczona? bardzo
czy mam pomysł na fajne życie? mam

takie tam zwykłe powszednie zycie
w którym nie chce mi się ostatnio ćwiczyć fizycznie
zechciało mi się przytyc jakieś nadprogramowe cztery kilo

i boże drogi i dziewczyny

jaka ja piekna jestem
w tym swoim byciu i zgodzie ze sobą samą...

AMEN

lilka. dlaczego do nas trafiłaś?

Tak to chyba jest Pytajka. Kazdy ma swoja wlasna droge, doswiadczenia i odpowiedzi na nie. Kazdy ma swoj subiektywny swiat, ktory czasem mniej, czasem wiecej spotyka sie ze swiatem innych osob, ale nigdy nie calkowicie, nawet u blizniat. Dlatego tak wazna jest empatia i szacunek dla innego czlowieka, dla jego innosci. Oczywiscie do zdrowych granic. Ale znow nie wszyscy potrafimy te zdrowe granice wyznaczyc i utrzymac ( z wielu powodow, zwykle maja w tym udzial inni ludzie, czesto rodzice, ale nie tylko). Wspaniale natomiast jest to, ze jako dorosli i odpowiedzialni za siebie ludzie mamy mozliwosc naprawienia tego, co ktos kiedys zrobil nie tak jak trzeba, to, ze mamy szanse cokolwiek by sie kiedys nie zdarzylo na zycie pelnia zycia. Lilka napisz o swojej matce na maila, tylko bardzo prosze na ten adres: renn-68@wp.pl.
Donna czy czujesz, ze masz relacje ze swoim partnerem? Czesto upodobania moga byc zupelnie inne i inny styl zycia, ale jesli ludzie znajduja jakas wartosc w danym kontakcie i czuja sie dobrze, gdy dana osoba jest w ich swiecie, to nadal jedna z glownych wartosci zwiazku jest spelniona. Czy czujesz, ze jestes z kims czy sama? Moze wciaz zyjesz w bliskosci emocjonalnej z bylym mezem i w takim razie nie ma miejsca na ten rodzaj bliskosci z inna osoba, niezaleznie od tego jaka jest. Moze jest cos innego. W stawianiu pytan i poszukiwaniu odpowiedzi pomoglaby Ci terapia. Szkoda zycia na bylejakosc.
Endi ciesze sie Twoim szczesciem i wiesz co, tez moge napisac, ze jestem i zawsze bylam szczesliwa, nawet gdy w jakiejs dziedzinie zycia cos dzialo sie zle. Cesze sie z tego ze zyje na Ziemi, ktora nieodmiennie mnie fascynuje tak jak i jej mieszkancy. Po prostu:-)

Cześć dziewczyny .
Ja dzisiaj odpoczywam ,robota nie zając nie ucieknie ,jutro nadrobię .
Jestem zmęczona tym jeżdżeniem ze szpitala do szpitala .Teraz jestem na dopieszczaniu się ,muszę nabrać siły i pokonać znowu anemię , ale już mogę spać spokojnie i planować co będę robić za jakiś czas .
Mam zapas książek i mogę leniuchować .
Jestem szczęśliwa .

Dziewczyny myślałam o tym dlaczego tak jest,  że ktoś pozwala się krzywdzić i dlaczego nie docierają do niego niezbite argumenty. Ja myślę że i Pytajka i Mussuko i Renatta macie rację, bo powody takiego stanu rzeczy są różne, dla jednego to pieniądze,  dla innego te portki, ale też jest coś takiego jak uzależnienie. Coś takiego co sprawia że człowiek nie myśli racjonalnie tak jak wtedy gdy jest w sekcie. Przypomniał mi się film o sekcie w Stanach oparty na faktach. Do dzisiaj pamiętam scenę w której rodzice oddają może 10-letnią dziewczynkę ich guru aby spłodził z nią "mesjasza". Wielu rodziców się na to zgodziło . I kto odpowie dlaczego?

Najgorsze jest to że wtedy ludziom nie można w żaden sposób pomóc.

Endi
Zaczęłam szukać w necie informacji o aseksualności, znalazłam forum, czytałam wiele wątków, niektóre przykłady dotyczyły zdrady więc zaczęłam czytać te historie. Potem przeczytałam "Dramat " Moni,  który mną wstrząsną, ja nie rozumiem jak można zrobić coś takiego najbliższej ukochanej osobie. Może dlatego tak mnie to poruszyło, bo jej rodzina była wypisz wymaluj jak moja, a więc skoro jej kochający ją przecież mąż mógł to zrobić to i mój może. Potem odnalazłam Monię na Zakręcie,  chciałam wiedzieć czy jest już wszystko dobrze. Chciałabym dla Moni cofnąć czas.
Przecztałam cały zakręt, poznałam i pokochałam Was wszystkie.
Tu na Zakręcie możemy nawzajem zapraszać siebie do swych wewnętrznych  światów, a Wasze są dla mnie fascynujące.
Ja Was naprawdę podziwiam za to jak poradziłyście sobie z przeciwnościami losu,  każda inaczej i każda w dobry dla siebie sposób.

Pytajka, a mozesz podeslac informacje o organizatorze i ew. kosztach takiego szkolenia? Tak mysle, ze i moim chlopakom przydaloby sie takie szkolenie, czasem musze im dodawac wiary w siebie, a powinni byc juz bardziej przebojowi:)

U nas wreszcie monsuny ustaly i wrocila, po raz kolejny tej zimy, zima:) Jest bialo i puszyscie:) Jeszcze za wiosna nie tesknie, jeszcze pozjezdzac troche musze, od marca bede czekac na roztopy:)

Monia fajnie to słyszeć od Ciebie, i tym samym wchodzisz "pod budkę" szczęśliwych.  Super
Wcześniej Walentynki nie miały dla mnie większego znaczenia,  teraz to się zmieniło,  ale tylko dla mnie,  dla mojego męża nie.

a to dziekuje z gory i czekam:)

pozdrowienia z nadal zimowej polnocy:) Jakos obeszlyscie to landrynkowe swieto w koncu? Ja dostalam roze i tort w ksztalcie serca, a sama podarowalam takie smieszne kartki kazdemu i po czekoladzie z roznym nadzieniem i to tyle naszych rodzinnych walentynek:)

Cześć dziewczyny

Ja mam dziś jakiś spadek formy. Fizycznie mam trochę zakwasy bo mnie koleżanka w sobotę wyciągnęła na zajęcia fitnesowe, ale to nie dla mnie. Jakoś nie złapałam atmosfery. Jak dla mnie za duży szał i lans.

Psychicznie też jakoś mi brak energii. Mój piękny pierw cały czas twierdził, że nie będzie brał urlopu w tym roku. Potem nagle zapowiedział, że bierze i że wymyślił żebyśmy pojechali do Czarnogóry (cel góry). Niby ok i powinnam się cieszyć bo wyjazd rodzinny (przecież o rodzinę mi chodzi, no nie?), ale jakoś mi nie do śmiechu.

Napisałam więcej ale skasowałam.
Bez sensu, sama muszę się ogarnąć ze sobą

Hejka

U mnie bezwalentynkowo, bo mnie to święto tak jak pisałam śmieszy troszkę, a motylek tez jakoś nie przepada za zagranicznymi wynalazkami

Silky, ja czuję, że Ty masz już tego samotnego ciągnięcia wozu pt Wasze małżeństwo, po kokardę i stąd ten brak energii.

Silky kochana mam wrazenie, ze nie bardzo wiesz, czego chcesz. Moze stracilas wiare w szczescie z mezem, niezaleznie od tego jak on bedzie sie zachowywal, moze Twoje uczucie jest juz slabe. Ale jesli zalezy Ci na rodzinie, na fajnym zyciu z mezem i synem, mysle, ze wciaz jest szansa, tylko badz madra. Teraz za was dwoje. Jesli maz decyduje sie na urlop, wspaniale. Czarnogora jest piekna (nie bylam, ale byli inni i opowiedzieli). Postaraj sie, by te wakacje byly dobre dla Waszej trojki.

U mnie Walentynki zdecydowanie dla doroslych. A jutro lecimy na kilka dni w cieple klimaty (Walentynki nie klimaty) wiec pewnie je przedluzymy. Do zobaczenia za tydzien. Trzymajcie sie zdrowo i optymistycznie.

Operacjo, Ty masz koszmarnie zanizona samoocene, ale czy tylko przez zdrade? Czy to znowu jakis problem wieloletni, wyniesiony skads tam?

Tak sie czasem zastanawiam, czy to dobrze, ze maz Ci o tej zdradzie w ogole powiedzial. Skoro dla niego to bylo tylko bzykniecie, bez planow na ciag dalszy, to moze lepiej bylo zachowac slodka tajemnice dla siebie? Ja bym tak wolala, pod warunkiem, ze to rzeczywiscie byulby jednorazowy numerek dla oczyszczenia organizmu a nie pelnokrwisty romans.

I nie szprycuj sie zadnymi lekami, bo one dzialaja doraznie, a Ty masz problem w duszy, w sobie. Potrafilabys zyc bez meza? Umarlabys bez niego? Na 100% nie (odpowiedz druga, nie pierwsza:). Wiec moze z takim zalozeniem zaczynaj kazdy dzien: z nim czy bez dam rade, bo jestem: mloda jeszcze, ladna, milutka w dotyku (zamiast gruba), mam super dzieciaki, fajny dom, stala prace, ludzie mnie chwala i lubia, nie mam wrednego charakteru i ...(pisz ile tego chcesz i uwierz, bo to przeciez zadna sciema). I nie chce byc: mlodsza o 20 lat albo tak zrobiona, chuda jak chart afganski, spalona na solarium, nie chce tipsow, klejonych rzes, przedluzanych blond wlosow, mini skorzanych spodniczek czy obcislych legginsow i szpilek 15 cm, bo to nie ja, nie moj styl. Lubie bys soba, najlepiej czuje sie ..... a jak komus to nie odpowiada, to niech spada na drzewo, nie moj problem tylko jego -meza w to wliczajac.

Operka, jak Ty sama, wlasnorecznie, nie zbudujesz swojego postumentu i sie na niego nie wgramolisz, to zadne dopalacze czy inne wesole rozowe pastylki nie zrobia tego za Ciebie. No i rusz sie z domu, dzieciaki masz duze, malzonek w rozjazdach, wyjdz i zacznij ze soba i dla siebie cos robic. Dzialalnoscia charytatywna sie zajmij, dolacz do kogos gdzies tam, zaangazuj sie w cos zebys slyszala mnostwo pochwal i poza mysleniem o zdradzie zajela glowe wazniejszymi kwestiami.

Tak mnie sie wydaje, no ale ponoc mam malo empatii w sobie:) i fakt, ze cale zycie lubilam chodzic jedynie we wlasnym obuwiu:)

Dzieńdoberek.
Rzeczywiście mam cholernie niską samoocenę.Zawsze był z tym problem,ale teraz to już rzechodzę samą siebie.I nawet nie wiem na co to zrzucić,co obwiniać.
Było kiepsko,a po zdradzie jest beznadziejnie.Po te leki poszłam,bo trochę mam przed oczami swoją mamę,która porządnie fiksowała na starość.Widzę czasami u siebie podobne zachowania.Przestraszyłam się bardzo swojego samopoczucia po tygodniu brana " tabletki szczęścia" i prędko tego nie powtórzę.
Ja akurat bardzo cenię rady Mussu,choć nie ze wszystkim się zgadzam,ale przecież to jest normalne . Mussu,wiesz na pewno,że szanuję Twoje zdanie i lubię dostawać od Ciebie wskazówki i zupełnie,ale to zupełnie nie rozumiem,że jeszcze nie pojechałaś po mnie tak porzadnie.Niektórym przecież już się dostało.
Generalnie-dam radę.
Przypomnę tylko,że on mi nie powiedział tylko ja znalazłam smsa,choć było już po. Obrazek mu się kużwa spodobał przesłany na urodziny. Paczcie jaka dusza artystyczna,cholera jasna.
Dużo się kłócimy obecnie ,chodzi o jego firmę.I niestety w takich chwilach mój żal wychodzi.Kiedyś przymykałam oczy na pewne sprawy,teraz nie widzę powodu,by to robić i powstają ciągle spięcia. Wiem też doskonale,że bez winy nie jestem.Cieżko mi jest nagiąć się teraz. Troche udry na udry,czy za udry-nie wiem.
Dobra,już nie wracam do tego. Zbyt fajne tu jest towarzystwo.
.
Lilka-dzięki za fajne słowa wsparcia.

Monia,ja nawet dostałam skierowanie na terapie,ale nie mogę się przemóc.Najchętniej zostawiłabym to już za sobą.
Nie wiem czy pamiętasz,że kiedyś chodziłam na zumbę.Strasznie mi się to podobało.Przestałam ,kiedy zmarli rodzice i nie wróciłam już pożniej.Niestety kilka kg doszło i obawiam się,że stawy mogą nie podołać.Kondycyjnie też bym nie wytrzymała.Ale ciągle o tym myślę.Kto wie,może jeszcze spróbuję.Byłam kilka razy na łyżwach.Niestety tu też odczuwam swoją wagę.

Czasami wydaje mi się,że daje radę sama.Bywają bardzo dobre okresy i nie wiem,co się dzieje,że wszystko wraca. Wszystko to bierze się chyba,tak jak zauważyła Mussu,z tragicznie niskiej samooceny,braku wiary w siebie,wstydu przed ludżmi.Pewnie to też jest zagadnienie dla psychologa.Kurcze,takie zajęcia w grupie dają tyle radości.Może powinnam w ten sposób sobie pomóc.

Ja mam skierowanie na terapie indywidualną na NFZ.Na prywatną raczej mnie nie stać.Kurcze,nie wiem już co zrobić.
Lilka-również chodzisz na zumbę?No,zawstydzacie mnie.

Witaj Silky.
Tyle lat wracamy już do tego miejsca. Ja trafiłam 5 lat temu.Niby tyle czasu,ale pamiętam doskonale te chwile.
Silky,staram się być na bieżąco z Waszymi historiami,ale coś mogło mi umknąć.U Ciebie nie było zdrady? Wasze uczucie jest zawieszone na kołku ?
Pierwszy raz masz kontakt z aikido czy to dawna milość?

Z tego co mi wiadomo, to nie było zdrady. Choć czasem sobie myślę, że to by wiele niezrozumiałych dla mnie sytuacji wyjaśnilo.

Aikido to moja nowa miłość, syn chodzi już drugi rok. Ja dopiero od początku lutego.
Obawiałam się jak mój mąż na to zareaguje bo grupa liczy 11 osób i jestem jedyną kobietą!
Ale jakoś to przełknął

Aż musiałam wujka gugla zapytać co to jest ta capoeira. Brzmi jak nazwa drinka hehe
Ale wygląda na ogromne wyzwanie!
Ja na aikido miewam regularnie problemy by powtórzyć jakiś prosty ruch rąk czy nóg! I to nie z braku kondycji a z jakiegoś zaćmienia w odwzorowaniu ruchu
Ale jak w końcu załapuje to jest spora satysfakcja! Grupa jest zaawansowana więc mam do kogo ciągnąć

FB wciąż nie mam. Czasem się zastanawiam, w sumie czasem mi tego brak. Póki co nie podjęłam tematu. Spodziewam się reakcji i nie mam na nią ochoty.
Ale o ciasta pytaj śmiało!!
dziś popełniłam tort bezowy i gniazdka - poszły do koleżanki :-)

Dobra, najwyżej wyjdzie że go tłumaczę. Myślę, że ma problem. Myślę, że ma problem z mega nadmierną zazdrością i brakiem zaufania. Z FB powstały mu w głowie pewne skojarzenia. Wg niego ja kiedyś przedkładałam FB ponad niego. Rok temu, gdy zebrał się by powiedzieć, że mnie kocha to ja po kilku dniach zrobiłam coś co go bardzo zabolało. Zrobiłam to zupełnie nieświadomie, co więcej ja wciąż nie umiem zrozumieć dlaczego on to tak odebrał. Ale odebrał, zabolało i ja nie mam na to już wpływu, nie zmienię tego. W wyniku jakiejś rozmowy na FB wyjęłam stare zdjęcia z liceum, ze studniówki. NA studniówce byłam oczywiście z ówczesnym chłopakiem, na innych zdjęciach też tam był, bo byliśmy w jednej paczce. Poskanowałam je i wrzuciłam na grupę klasową na FB i tyle. Niestety mój mąż zobaczył coś zupełnie innego. W jego oczach ja w wyniku jakiś podejrzanych kontaktów na FB wyjęłam zdjęcia starej miłości i wspominałam tego gościa. W sytuacji gdy między mną a nim było źle, gdy on cierpiał przeze mnie ja wróciłam wspomnieniami do poprzedniej miłości. Dla mnie było to zwykle oglądanie zdjęć, zupełnie nic ważnego emocjonalnie w kontekście damsko-męskim. Dla mojego męża była to ZDRADA.
Dlatego on jest tak nastawiony do FB i wszelkich portali społecznościowych. Staram się więc uszanować jego (jak dla mnie irracjonalny) strach przed FB.
Czasem mam wrażenie, jakby miał coś do ukrycia ze swojej przeszłości i bał się, że ja gdzieś, przez przypadek na coś mogę natrafić. Chroni przeszłości jak lew, nigdy NIC nie mówił, nie odpowiadał na jakiekolwiek pytania. Jakby jego życie zaczęło się w momencie gdy się poznaliśmy. Nie ma żadnych zdjęć z dzieciństwa, z lat młodzieńczych. Wiem o nim tylko tyle ile chciał mi powiedzieć. Ja natomiast czasem lubię powspominać stare dzieje, jak to było w szkole czy na studiach. Jest to jednak temat tabu w naszym domu.

W poniedziałki zostaje z młodym jak idę na aikido, kładzie go wtedy spać. W weekend albo znajomi przychodzą do nas (wtedy on gotuje) albo razem idziemy do znajomych (jedno, znajome małżeństwo). Wkręcił się mocno w te wakacje i planuje - pokazuje mi co chwilę jakieś filmy, rozmawia co trzeba zrobić i o czym pomyśleć przed wyjazdem.
Na dzień dzisiejszy przytula w sypialni i inicjuje sex.
Wciąż uważa, że ja jestem winna sytuacji między nami, a on jest jej ofiarą. Nie przekonam go, że wina (a raczej odpowiedzialność) jest po obu stronach. Przez ten cały czas zrozumiałam, że nie jestem w stanie zmienić jego obrazu świata, swojej osoby. Nie przekonam go do tego co sama myślę i widzę. On widzi inaczej. A prawda jest zapewne po środku.
.

Operacja rozmowa z psychologiem lub psychiatrą na pewno ci pomoże.  Mi pomogła dopiero u psychiatry bo to przecież też psycholog tylko  w razie czego  może  też przepisać leki. Mojego bardzo polubiłam, do tego stopnia, że rozmawiamy nawet o wakacjach i paznokciach.  Na pierwszej  wizycie popłakałam się ale teraz mam miejsce gdzie mogę o wszystkim porozmawiać.
Operacja tak naprawdę wszystko zależy od nastawienia, to on w obliczu jakiejś tragicznej sytuacji móże wydobyć z nas to co najgorsze lub najlepsze. Gdzieś przeczytałam tekst   ( serce radosne działa dobrze niczym lekarstwo, lecz duch przygnebiony wysusza kości )

silky, dla mnie sprawa jest dosc jasna - stracil pelna kontrole i wladze nad Toba i TO bardzo mu sie nie podoba. Wiec stosuje rozne metody szantazu i zrzuca wine na Ciebie. Jedno jest pewne - tacy ludzie raczej nigdy nie zmieniaja sie.

No i mnie mocno zaniepokoiloby to, ze facet "nie ma " przeszlosci. Bo miec to ja kazdy ma, tylko nie kazdy tak skrupulatnie ukrywa.

drogie panie, jutro wreszcie zostawiamy mury wielkiego miasta za soba i ruszamy w glab natury, czystej i niemalze dziewiczej:) Ciesze sie jak dziecko, bo dla mnie zima bez sniegu i nart nie istnieje:) A po feriach moze sobie zaczac topniec i splywac do Baltyku.