Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Cześć!

Dziewczyny potrzebuję pomocy.
40 urodziny - śmieszny prezent-dobra koleżanka. Jakieś pomysły?

Ja mam zawsze problem z prezetami, wiec nie potrafie pomoc

Wiecie co, wrzucilam na luz.
Pogode mamy ostatnio tak listopadowa, ze wszystkiego sie odechciewa, wiec dalam sobie spokoj z zajmowaniem sie miskiem.
Zyje sobie z dnia na dzien, nie interesuje sie nim, niech sobie siedzi na tej kanapie, a ja zajmuje sie moimi sprawami.
Pocieszam sie haslem: ,,aby do wiosny" , na wiosne swiat wypieknieje i wszystko sie zmieni

Pozdrawiam zakretki.

Cześć dziewczyny

Dzięki Endi - zostałam przy dedykowanej koszulce. Do tego jakaś fajna kartka i myślę, będzie ok. Tym bardziej, że koleżanka absolutnie nie będzie się spodziewała czegokolwiek

Dziewczyny szaleję
Biorę udział w EKIDEN Poznań 2016. Maraton sztafetowy - drużyna złoży się z pracowników firmy (6 osób). Fajnie, bardzo podoba mi się pomysł, inicjatywa. W ramach samodoskonalenia wyraziłam chęć i czeka mnie 5400m do przebiegnięcia. Są ograniczenia czasowe, więc trzeba będzie to w miarę szybko pokonać. Nie mniej jednak już się cieszę na tą perspektywę.

Faktycznie coś pusto tu ostatnio. Wszystko ok u Was?

Lilko, ja uczę się żyć na nowo, takie mam wrażenie. Autentycznie, jak dziecko odkrywam rzeczy, których osoba dorosła powinna być świadoma. Generalnie chodzi mi o dawanie sobie samej prawa do pewnych zachowań, wyborów.
No i uśmiech, pozytywne myślenie o sobie, o świecie ...
Staram się czerpać energię i dawać energię

Zapomniałam! W Poznaniu jest organizowane fajne wydarzenie: festiwal progressteron. W mojej opinii bardzo fajne przedsięwzięcie.

Hej

No u nas już po feriach, dziecko niechętnie wróciło do szkoły.
Ja imprezowałam karnawałowo w ostatni weekend, jeszcze mam zakwasy w mięśniach i odciski na stopach.
Chyba coś złapałam, jakiś wirus, bo czuję się byle jak. Coś w ogóle mi odporność spadła, łatwo łapię różne paskudztwa. Od grudnia już się tak ciągnie. Wspomagam się różnymi specyfikami, może się jakoś ogarnę.

Cześć dziewczyny
Jestem, czytuję Was
Nie pisałam bo trochę miałam napięty grafik, trochę nerwów (M) itd.
O M nie będę się rozpisywała.
Dbam za to o siebie :-)
Ferie już za nami, młody w szkole. Również niezbyt chętnie ale poszedł. Za to w ferie było BARDZO fajnie! Byłam z młodym na obozie sportowym nad morzem. Młody mój chodzi na aikido i stąd ten obóz. Super sprawa - było trochę dzieciaków, 3 mamusie, 1 babcia, 1 tata :-) Codziennie 2x dziennie po 2h treningu. Treningi dostosowane do możliwości. Na obozie były zajęcia z podstaw aikido. No i stało się :-) uległam czarowi wschodniej sztuki walki!
W poniedziałek byłam na pierwszym treningu. Wczoraj zakupiłam kimono!!! Przeorganizowałam swój czas. Ograniczyłam odrobinę konie do 2h w tygodniu i dodałam treningi aikido
Długo się zastanawiałam czy powinnam się zapisywać, czy wypada itd. Zajęcia są o 19:30. Miałam dylemat bo młody, bo szkoła, bo nie wiem kto z nim zostanie.
Uporałam się z dylematami, znalazłam rozwiązanie i jestem z siebie dumna!

Też czuję w powietrzu wiosnę :-)

Teraz siedzę nad przepisami i zastanawiam się co zrobić na tłusty czwartek - to już jutro!

Cześć

Fajnie że jesteś Silky.
Uwielbiam czytać opisy Twoich przeżyć, widzę oczyma wyobraźni Twój piękny dom, jak pracujesz przy kompie, jak jeździsz na koniu  , niemal czuję smak tych bajecznych ciast i aromat kąpieli. A teraz widzę Cię w kimonie do aikido. Silky jesteś wspaniała i masz wspaniałe życie. Jak w pięknej powieści.
I wiesz co myślę Silky, że skoro jesteś teraz taka silna, to jest to czas żeby zrobić coś w sprawie M., chciałabym żeby Ci się udało z M., bo go kochasz.
Nie odpuszczaj tego tematu. Znajdziesz sposób.

Dziewczyny, ja Was wszystkie podziwiam i cenię. Każda jest inna, każda ciekawa jak otwarta księga.
Jesteście super siłaczki o pięknym wnętrzu.
Po prostu tak czuję i muszę tak napisać. Kocham Was

Witam poniedziałkowo

Endi jaka rasa psiaka?

Dziewczyny, idę dzisiaj na randkę Jestem bardzo podekscytowana. W ogóle ostatnio zauważyłam u siebie, ile rzeczy zaczyna mnie cieszyć.
Nawet w poniedziałek rano z wielkim uśmiechem wkraczam do firmy

Pogoda w weekend była piękna. Nadrabiałam spacery z psiakiem. Korzyści dla niego i dla mnie

Cześć
U nas dziś piękne słoneczko, może dzięki temu siły mi wrócą.
Pytajka cieszę się, że jesteś szczęśliwa.
Endi mądra kobieto ty sobie zawsze poradzisz.

rozyjski terier czarny;)

Będzie się działo, będzie zabawa Mussu, strzel jakiś opis krajoznawczo- sytuacyjny z Laponii. Pozdro.

Tak, tak Pytajko relacja musi być. Tylko pamiętaj bądź z lekka tajemnicza i niedostępna. Z lekka.

Endi toż to duży psiak jeszcze większy od mojego spodziewałam się jakiegoś yorka a tu proszę, jakie miłe zaskoczenie
Już jest na świecie, masz upatrzoną hodowlę, czy prywatnie od kogoś?

Mussu, facet poznany na sympatii. A co ja tam robie? Ano poznaję ludzi Nie tylko brzydszej płci. Poznałam bardzo fajną dziewczynę, w moim wieku, z identycznym imieniem i  z moją posturą Super babka ...
Co do facetów, to chciałam poprostu pogadać, bez parcia na rozmowę czy randki właśnie. Chciałam odświeżyć swoje kontakty z mężczyznami po tym całym koszmarze. Nie ukrywam, że jestem zdystansowana, ostrożna, trochę podejrzliwa ...
Tak się złożyło, że umowiłam się z jednym dzisiaj. Zobaczymy jak wypadnie relacja na żywo, bo pisało się bardzo fajnie. Aczkolwiek dla mnie to takie troche "treningowe" randkowanie, żeby sobie przypomnieć

no my jednak przy minus 25 C ubieramy naszego psiaka - krotkowlosego - w specjalne ubranko zimowe, takie, ktore chroni mu najbardziej narazone na wyziebienie miesnie. Oraz w kamizelke odblaskowa na poznowieczorne spacery.

mussu - tylko, że ja nie mówię o minus 25 stopniach, tylko np. plus czterech...i naszych pogodowych realiach
oczywiście, że są takie temperatury, które sprawiają, że psu zamarzają łapy i wtedy nie może chodzić na dlugie spacery;)

hodowla jest zrzeszona i porządna.

Wyglada na to, ze  ten nowy rok jest dla nas przyjazny. Zadnych (odpukac) dramatow a nowe inspiracje  i rozsadne podejscie do zycia. A gdzie rozsadek tam i o zdrowe i czyste uczucia latwiej. Pytajka usmiecham sie ze wzruszeniem, gdy Cie czytam, Lilka jestes taka pozytywna, Endi torujesz sobie prawo do szczescia i zycze Ci go, Nina Ty jestes wzorem dla mnie odbudowy swiata po traumie, Mussu zarazasz tworcza energia i oby tak dalej. Od kazdej z Was (od Moni, Silky i Donny i innych Zakretek) cos dostaje, od siebie daje wam cieple zyczliwe mysli o kazdej z Was. U mnie praca, domowe wieczory czasem ale tez wyjscia i wyjazdy tu i tam.  Zima teraz lagodna, kilka stopni na plusie. Lilka moze napiszesz cos wiecej o mamie. Co zrobila, czy czego nie zrobila, ze lepiej ci z obojetnoscia?

Cześć Dziewczyny

No więc spotkanie wypadło fajnie, chłopak inteligentny, kulturalny, znalazły się wspólne tematy do rozmów bez problemu Ogólnie spędziłam bardzo miło czas.

super!!
tajemnicza miałaś być dla niego, nam opowiedz coś więcej :-)
inteligenty, kulturalny - hi hi, jaka dyplomacja. A przystojny??

u nas też szaleją jakieś wirusy. Dzieciaki w szkole, znajomi wokół. Dopada człowieka ból brzucha, czasem i gorączka. Mój młody już ok (nie był kilka dni w szkole), starszy przyzwoicie. Mnie na szczęście ominęło :-)

obecny tydzień u mnie pod znakiem pracy i wypieków. Czekają mnie 2 torty urodzinowe - oba na czwartek, w tym jeden na 40-tkę i ciasto do szkoły na dzień babci - na piątek. MAM wyzwanie.
Jeden tort już wiem jaki będzie: limonkowo-miętowy
nad drugim się zastananawiam.... może czekolada-mięta....
na dzień babci chyba zrobię pączki i babeczki.... albo... sama nie wiem co...

A jak nasze wczesno-wiosenne pospolite ruszenie wagowe?
U mnie bez większych zmian bo podjadam słodycze, ale coraz więcej frajdy czerpię ze sportu :-))
i mam wreszcie okularki na basen, które mi nie parują i mogę pływać bez ciągłego przecierania szybek!!

zmykam do pracy, miłego dnia!!!

Renatto, piszesz tak pięknie i spokojnie.

Napiszę w mailu o matce.

Pytajko, mam wrażenie że jesteś jak ptak uwolniony z klatki. To wspaniale, że tak odżyłaś.

Dziewczyny na życiowym zakręcie - bierzcie przykład z Pytajki.

Wow Pytajko, gratulacje! Domyślam się że osiągnęłaś wagę idealną.

O tak, aktywność fizyczna to jest to co dla ciała i ducha najlepsze. Bieganie jest super zdrowe. Chyba też zacznę jak już będzie ciepło.

I dodam, że jeśli czujemy się piękne to inni nas też tak postrzegają. Sprawdziłam, szkoda tylko że tak późno.

Silky napisz co to za gogle masz i cenę od razu. Czy Tobie nie robią się zmarszczki od zakładania okularów i wody na basenie? A może to ja mam obsesję.

Za bieganiem nie przepadam - może dlatego, że nigdy nie próbowałam tak porządnie. Pływanie za to uwielbiam. Mój młody chodzi 2x w tygodniu na basen więc co by nie tracić czasu na siedzenie i czekanie to też wskakuję. Okularki musiałam kupić nowe, bo poprzednie mi młody posiał.
Poprzednio miałam Areny - leżały super, ale parowały. Koszt ok 70-80 zł
teraz mam speedo Aquapulse Max Mirror - koszt 120 ale zero parowania (póki co używane raz ;-)) Trochę dziwne te szkiełka odblaskowe i muszę się przyzwyczaić, że są trochę przyciemnione, ale leżą też super.
No i oczywiście jak pływać to tylko w płetwach!! Tak tygryski lubią najbardziej.

A zmarszczki? Hmmm.... od wody i okularów nie zauważyłam. Zauważyłam natomiast, że od marszczenia się na słońcu i od śmiechu to tak. Przed słońcem noszę więc okulary p/słoneczne. Śmiechu zaś nie unikam - wręcz przeciwnie!

Dla odmiany zauważyłam kilka siwych włosów. Cóż, czasu nie zatrzymamy....

Oj Lilka, Lilka - biedna pomarszczona od czepka i okularków hihihi
nie, ja pływam bez czepka - nie mam zbyt bujnej fryzury- takie do ucha, dołem podgolone ;-)
A Ty długowłosa?

uciekam przygotować ciasto na racuchy kukurydziane - zaraz jadę po dzieciaki, a jeden z nich jest bezglutenowy. Nie miałam dziś pomysłu na obiad. Nie miałam i nie mam, a jeszcze coś pięknemu muszę przygotować na wieczór. Mam polędwiczkę wieprzową w lodówce? Jakiś pomysł? Tak na szybko?
Gotowanie nie jest moją pasją

Ja mam długie włosy i basen gdzie trzeba czepek.

Wiem, że mi odbija ze zmarszczkami, ale ja ich nie chcę więcej niż muszę Jest mi ładnie bez nich.

Mussu nie umówiliśmy się wczoraj na kolejny raz m.in. dlatego, że mam bardzo mało czasu do egzaminu i się uczę.
Dzis podziękował za wspólnie spędzony wieczór, coś tam miłego o mnie napisał. Więc nie wiem, może będzie chętny. A ja? Na wspólne wyjście na piwo, niezobowiązująco - jak czas pozwoli to na pewno, na inną relację na chwilę obecną nie mam chyba ochoty ani nie jestem gotowa.

Donna,
jeśli coś Ciebie blokuje przed wywaleniem wszystkiego na forum, zawsze możesz np.do mnie maila napisać Odpowiem na pewno
Ponieważ tak do końca nie wiem, dlaczego jesteś w ostatnim czasie w kiepskim nastroju to napiszę tylko, że masz w nas mentalne wsparcie
Poza tym tutaj nie zawsze ma się tylko mądre rzeczy do powiedzenia, często są one bez ładu i składu - chociażby mój przykład jest tego dowodem. Więc jak masz potrzebę pisz, czy tutaj, czy na maila pisz śmiało
Ściskam mocno!

Donno, nie ma czego "zazdrościć". Mój związek chyba nigdy nie był "normalny". Były zdrady, przemoc fizyczna, przemoc psychiczna, policja, niebieska karta, całkowity brak poczucia bezpieczenstwa przez całe 5 lat i wiele innych rzeczy, o których dzisiaj wstyd mi pisać. I uwierz mi, moje poczucie własnej wartości to było dno. Myślałam o sobie najgorsze rzeczy.
W 2014 roku w ogóle było mi wszystko jedno, w lutym zmarł mój tata w okolicznościach, które były bardzo bolesne. Ponieważ byłam z Nim bardzo zżyta, praktycznie rok kręciłam się wokół tej straty. Zaczęłam dochodzić do racjonalnych wniosków właśnie w ubiegłym roku. Koło maja, czerwca byłam już pewna, że nie chcę tak żyć. I pracowałam nad samą sobą, żeby podjąć decyzję i jednocześnie mieć świadomość, że będę musiała ponieść jej konsekwencje w postaci braku partnera - bo tylko tego się zawsze bałam. Wiedziałam, że pod względem "życiowym" poradzę sobie bez problemu.
Uświadomienie sobie, że wpadłam w taki toksyczny związek z powodów, które tkwią we mnie pozwoliło mi założyć sobie, że rok 2016 jest dla mnie Podjęłam terapię u psychologa, okazało się, że mam nerwicę i depresję. Trafiłam do psychiatry. I pracuję, nad sobą, nad własnym szczęściem, zaczynam wierzyć w siebie (chociażby maraton sztafetowy). Dzięki temu nie wpadłam przez te ponad dwa miesiące w kolejny związek, który miałby mnie wyleczyć.

I teraz - byłaś może u psychologa? Wydaje mi się, że najpierw musisz nazwać te swoje "smoki", żeby je ogarnąć. Żeby być świadomą skąd to wszystko się wzięło. Często kobiety takie jak ja, Ty, borykające się z jakimiś wewnętrznymi bolączkami uważają za atrakcyjnych facetów trudnych, toksycznych, bo coś nam ta relacja przypomina. A dobrzy, spokojni, ułożeni są dla nas nudni. I nie wiem, ale może właśnie Twój partner/mąż jest fajnym, ciepłym facetem, może nie lubi aktywności fizycznej, ale nadrabia czymś innym, czymś co z jakiś powodów Tobie umyka?

Moja koleżanka kończy w tym roku 40stkę. Mentalnie to wciąż dwudziestoparolatka. Bo dba o samorozwój osobowościowy. Szuka właściwych ścieżek poprzez coaching, wykłady z ciekawymi dla niej prelegentami.

I co Ty na to?

Doonna

To co zrobił Ci mąż było niewybaczalne, dobrze że byłaś na tyle silna żeby nie pójść z nim na dno, z którego nie ma powrotu.

Mówisz, że za szybko związałaś się z "Miśkiem", ale z drugiej strony patrząc, to dzięki niemu mogłaś przetrwać ten najgorszy czas, no i trafiłaś na dobrego człowieka, to ważne. Po prostu na tamten czas ta relacja była dobra i potrzebna. Nie uważam żebyś go też w jakikolwiek sposób wykorzystywała. Dajecie sobie nawzajem tyle ile jesteście w stanie, a nie więcej. 
Teraz jesteś już na innym etapie, pragniesz miłości i ja Cię rozumiem, myślę że są ludzie którzy pragną normalnej codzienności, nie stawiają na pierwszym miejscu porywów serca, ale są i tacy dla których robienie czegokolwiek bez miłości nie ma sensu.
Dla mnie to oczywiste że Ty chcesz z nim spędzać czas, i wiem że to mogłoby was do siebie zbliżyć, ale co zrobić żeby on się zmienił. Na pewno potrafi bo pisałaś że na początku się starał i były wspólne wyjścia. Przecież to tak niewiele, a jednak tak dużo.
Moim zdaniem człowiek nie zmieni się jeśli nie będzie jakiegoś bodźca ku temu, sprawdziłam na moim mężu. nie chcę tego tu opisywać, bo boję się że ktoś ze znajomych mnie rozpozna.
Ale wiem jedno on może się zmienić i jeszcze być szczęśliwym z tego powodu że to sprawiłaś, tylko potrzeba radykalnych kroków.
Pisałam to tez do Silky, bo dopóki nie ma zdrady zawsze jest szansa na lepsze życie.
Ja nie odpuściłam i wygrałam.
Nawet na samym początku mu powiedziałam, ja zawsze osiągam swój cel  i zobaczysz że będzie tak jak chcę.
Teraz jest mi wdzięczny że się nie poddałam.

Z mojego punktu wiedzenia warto spróbować, ale robiąc nieustannie wszystko w tym kierunku, co dzień nie odpuszczać.
Jeśli jednak nie masz ochoty na to, albo czujesz że go nie chcesz to daj sobie prawo do szczęścia z innym człowiekiem.
A może mu to powiedz, kochanie wychodzę dziś z X do kina bo tobie się nie chce, więc chyba nie masz nic przeciwko, itd.
Tylko wyjdź z tym X, żeby było realnie.
44lata to niewiele, wszystko przed Tobą.

Tak. Ale mechanizm jest dużo bardziej skomplikowany. Nie zgadzam się z Mussu, że przeżycia z dziecinstwa, czy też późniejsze nie mają wpływu na nasze dalsze życie - mają i do ogromne. I jedni są bardziej podatni, inni mniej. Wiem Mussu, że miałaś ciężkie dzieciństwo, Ciebie to nie złamało tylko umocniło. Są tacy ludzie jak ja np. które niestety emocjonalnie sobie z pewnymi kwesiami nie poradziło. Nie byłam bita, molestowana, nie było alkoholizmu itp. Był natomiast chłód emocjonalny ze strony mamy, odkąd pamiętam i to miało wpływ na mnie. Co wychodzi teraz.

Lilka, szukałam miłości, akceptacji, bycia dla kogoś najważniejszą, jedyną. Tylko niestety sama siebie nie lubiłam, nie kochałam, nie szanowałam, nie doceniałam. Jak miałam jakieś sukcesy to zawsze mówiłam " miałam szczęście" zamiast " zapracowałam na to, to efekt mojej solidnej pracy" .. rozumiesz?

I dopiero jak ktoś pomógł mi sobie pewne rzeczy poukładać, uświadomić jest lepiej Jest to co już mam dzisiaj

- tu masz cala odpowiedz.

Dostaje mocnego w..wa kiedy obserwuje, jak bardzo nasze spoleczenstwo uzaleznilo kobiety od posiadania tego wlasnie partnera, tych portek u swojego boku, tego statusu "zony przy mezu", narzeczonej, dziewczyny czy jak tam zwal. To durnowate powiedzenie, ze niechby pil i bil byleby byl - kiedy to wreszcie zniknie z naszego myslenia  i kiedy inni ludzie zaczna nas postrzegac jako pelnowartosciowe osoby NAWET w wersji single? Bo ja rozumiem potrzebe milosci i bliskosci z druga osoba, ale nie rozumiem potrzeby posiadania partnera tylko jako partnera. Jesli on mnie nie kocha, nie jest mi bliski, nie szanuje mnie - to ja sie pytam: po kiego mi taki pseudo partner? Pytajka sama napisala, ze pod kazdym innym wzgledem swietnie sobie radzila i radzi, wiec jesli partner nie dostarcza tej brakujacej do pelni szczescia dawki milosci i wsparcia, to niech na ksiezyc spada. Spadl i Pytajka zyje dalej i co wazne, ma sie duzo lepiej. Bo to nie byl jej partner tylko kula u nogi. W atrakcyjnym meskim opakowaniu ale nic ponadto.
No tylko idz i wytlumacz to babkom, ciotkom, matkom, Kaskom, Baskom i calemu .....swiatu (kropki celowo, bo musialabym pewne zgrupowania obrazic:).

Mussu

Ja to wszystko wiem i całkowita zgoda co do tych " portek"
Ale jest coś jeszcze - taka emocjonalna potrzeba bycia rozumianym, akceptowanym i kochanym takie wewnętrzne zjednoczenie.
Tego się nie da zastąpić niczym.
Ale też nie można tego mieć na siłę.
No i nie dla każdego to jest ważne.

Mussu

Jeśli Ci się chce to napisz do Maruli35 w wątku "Jak dalej żyć", w dziale zdrady.  Myślę, że Ty możesz trzeźwo spojrzeć na jej problem, no i zawsze masz konkretne rozwiązania.
Ja się do tego nie nadaję.

Ale dziewczyny,

Czy to możliwe, żeby to wszystko znosić tylko po to żeby kogoś mieć?

Przecież ten partner niczego nie dawał Pytajce, niczego.

I ona miała świadomość całej sytuacji, a jednak nie potrafiła tego przerwać.

To musiało być uzależnienie.

Mussu ja nie winię nikogo. Ani mamy ani exa. Siebie samej również nie winię. Co nie zmienia faktu, że ja wiem, że cały związek i doświadczenia z nim związane są wynikiem mojej decyzji o byciu w nim.
Natomiast dzieciństwo w oim wydaniu takie a nie inne spowodowało brak szacunku, miłości akceptacji do samej siebie co pośrednio przyczyniło się do moich decyzji.
Mamie natomiast wybaczyłam,  zaakceptowałam, że to było. Dzisiaj budujemy fajną relację, krok po kroku. Świadomie.