Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

czesc poweekendowo i fajnie mroznie:)

pierwszy puszek tez juz mamy, poki co bardziej dekoracyjnie i z wyjsciem na sanki jeszcze troche przyjdzie poczekac:) Za to na polnocy przygrzalo niezle, prawie minus 20 i sniezylo nimalze wszedzie. W calym kraju juz zima, u nas taka byle jaka ale mam nadzieje, ze i tu przyjdzie:) Z kazdym dniem przybywa tych swiatelek swiatecznych, fajnie jest wieczorem na spacerach, zwlaszcza jak z kominow unosi sie dym palonego drewna, super:)

weekend fajnie minal, z jakiegos powodu nastroil nas do wiekszego sprzatania i w niecale 3 godziny jak burza przelecielismy dywany, okna, podlogi, firany i inne takie tam, przed swietami bedzie mniej do ogarniecia:) Rozpoczaelismy tez sezon skokow, niestety nie bylo za bardzo czym sie cieszyc, poki co nasi sie rozgrzewaja:(

silky, sama chyba wiesz, ze ciagniesz jak kon pod gorke woz zwany waszym malzenstwem, od ktorego juz jedno kolo dawno odpadlo, a widac, ze pozostale tez juz ledwo trzymaja sie osi. M. powiedzial juz ponad rok temu, ze chce rozwodu, teraz, ze nie ma juz nic dla Ciebie a Ty nadal wierzysz, ze miedzy Wami jest jakies uczucie? Nie wiem jakie to dno musi byc, ktorego masz siegnac, bo w moim odczuciu, to Ty juz od dawna na mieliznie siedzisz. Mloda kobieta nie pisze o sobie, ze jest apatyczna i zrezygnowana jesli czuje sie kochana. Wiec sama wiesz skad te odczucia u Ciebie. Nie ma milosci - nie ma radosci. A co to za zycie bez milosci?

Hej, ja mam od wczoraj zupę gulaszową, więc coś tylko dla dzieciaków, które gulaszowej nie lubią - może rybkę z patelni?

Ja już usmażyłam wątróbkę z cebulą ,a dla męża ugotowałam mięso drobiowe.

Mniam, jak apetycznie. Lubie dobre jedzenie i lubie gotowac. Mussu czym roznia sie bramboraki od plackow ziemniaczanych? Placki robie i lubie.  A dzisiaj gotuje zupe grzybowa z jesiennego grzybobrania.

Jesien juz tylko w garnku jednak i w pamieci, bo od  kilku dni sypie nam tutaj troche sniegiem. Natomiast uwaga wszystkich skoncentrowana jest na oponach - prozaicznie ale i praktycznie. Ja tez po poludniu jade na zmiane opon, ale teraz mam kilka godzin pracy w domu. Milo. Grzyby pachna, mala chionka, ktora dostalam od klientki,  blyszczy czerwonymi serduszkami, za oknem pruszy lagodnie snieg. No swiateczna atmosfera po prostu.

I w sercu tez jakos tak cieplo i godnie. Pozdrwiam Was wspaniale dziewczyny. Takaja trzymam kciuki za wyjscie na prosta.

To znaczy, że terapia zadziałała pozytywnie tylko na niego? skoro zmienił zdanie? A dlaczego chciał rozwodu, jakie były argumenty?
Przepraszam, dawno tu nie zaglądałam (terapia i inne niespodziewane rodzinne zakręty) i nie jestem w stanie tak szybko nadrobić braków .

Czesc:)

Po kolei: Rene, bramboraki to czeska odmiana naszych plackow ziemniaczanych a mnie smakuja bardziej niz te nasze tradycyjne (tzn. te, ktore ja albo mama przyrzadzamy), bo maja troche czosnku, majeranku a nawet kapke mleka dodana do masy ziemniakowej a ziemniaki starte sa na duzych oczkach i dzieki temu fajna jest ta chrupiaca konsystencja, nie taka rozlazla jak w naszych (moich:). Ale taki bramborak usmazony jeden na cala mala petelenke wystarcza mi calkowicie, zwlaszcza jesli jest z jakims garniszem dodatkowo.

Silky, wlasnie na Zelmery patrzylam i wybor jest od prostej maszynki do agregatu z turbo doladowaniem:) Ale skoro marka sprawdzona, to cos z tego wybiore:)

A teraz tak ogolnie: czytam czesto o tych przeroznych terapiach i tak sie zastanawiam, skad ta moda przyszla. Pewnie niektorym cos te terapie daja, znajac siebie nie mialabym zadnego z nich pozytku, bo mam charakter, ktory nie dopuszcza ingerencji osob trzecich w mije zycie i uczucia wiec musze z problemami radzic sobie sama. Ale jeszcze jakies 20 lat temu tylu przreroznych terapii nie bylo, zamiast posiedzenia w grupie, w parze czy solo u specjalisty szlo sie na spacer albo na kawe z przyjaciolka, na wodke z przyjacielem albo wyplakiwalo w rekaw mamy i jakos dalej zylo. A teraz co watek, co post to czytam, ze ktos idzie albo jest albo byl na terapii takiej to albo innej. Czy to nie przyszlo przypadkiem zza oceanu, te wszystkie psychoanalizy i sesje na kozetce? No i kasa z tego pewnie tez niezla plynie. Ja pamietam jedynie jakies kliniki AA i ew. dla osob z rodzin patologicznych, gdzie wystepowala agresja. Ale takich do naprawiania zwiazkow jak zyje nie pamietam. Czyzby nasze mamy twardsze byly, albo zwyczajnie nie bylo takiej oferty na rynku? Takie sobie srodowe dywagacje:)

Pogodowo wrocila jesien tu na poludniu, plus 4 i po sniegu ani sladu. Ale zapowiadaja biale swieta w calym kraju:))

Helo Rene - myślę i czuję, że tak, choć jestem już bardzo zmęczona sytuacją.

bramboraków nie jedłam i szybko nie zjem w związku z żelaznym postanowieniem ;-)
ale słyszałam już o plackach ziemniaczanych z ziemniaków tarkowanych na grubych oczkach. Te klasyczne - uwielbiam. W wersji ze startą cebulą jeszcze, podawane z solą i czasem z kwaśną śmietaną.

Wyniki projektu podam jutro rano ;-)

Silkytouch

Powiedz mu wyraźnie o tym że ma czas do końca roku. A potem rozstajecie się i pozew o rozwód.

Z takiej sytuacji tylko taki potężny wstrząs może go wyrwać. On sam tego nie zmieni. I ty sama też nie. Musi poczuć co stracił.

Absolutnie nie możesz pozwolić siebie tak traktować przez niego. To przemoc. To Cię niszczy. Będziesz potem długo leczyć te rany, a słowa będą wciąż
wracać. Musisz to przerwać.

Takie zachowanie świadczy o tym że on ma jakieś zaburzenia. Jeśli terapia już była i nie pomogła, to chyba więcej już nic nie można zrobić.

Jeśli Twój synek będzie patrzył na to jak Cię mąż traktuje to w dorosłym życiu może powielić ten schemat.

Jesteś jak rajski ptak uwięziony w klatce. Daj sobie prawo do szczęścia i miłości. Nie da się żyć bez miłości, a Twój mąż po prostu nie umie kochać.

Ja bym jeszcze sprawdziła czy on Cię nie zdradza. Musiałbym mieć pewność w takiej sytuacji.

Przychodzi mi tu na myśl żona Daniela z tego forum, odeszła niby do matki z powodu DDA, on przeszedł piekło rozstania. Gdy wyszedł na prostą i poznał wspaniałą dziewczynę i jej powiedział, to ona wtedy się przyznała, że spotkała kolegę, zostawiła go i zastanawiała się którego wybrać.

Ja bym tak zrobiła na Twoim miejscu, ale wiem że każdy jest inny i ma prawo do własnego zdania i własnych decyzji.

Trzymaj się Silkytouch i pisz, bo to pomaga. Dziewczyny będą Ci doradzać i może wybierzesz coś dla siebie, coś co będzie najlepsze dla Ciebie.

No tak, a ja wracam wczoraj wieczorem do domu i co mi pachnie pieknie? Swiezo upieczone placki ziemniaczane (a mowi sie ze mezczyzni nie maja intuicji:-), nie bramboraki co prawda, ale chrupiace i pyszne. Jakos nie pomyslalam, ze jestem na diecie... Silky piekny wynik po dwoch tygodniach, u mnie taki sredni, ale masz przyklad z plackami. Ale i tak ograniczylam to i owo, no i jest jakis efekt i tego bede sie trzymac.

Silky jesli wciaz kochasz meza, to zawalcz o zmiany w Waszym zwiazku. Jesli dalas  sobie dwie opcje: godzisz sie na zycie w nieszczesliwym zwiazku lub odchodzisz, to nie masz nic do stracenia a tylko do zyskania.  Trwanie w tym co jest nie ma sensu (Lilka to obrazowo napisala). Moze zdecyduj sie na takie oswiadczenie - albo beda zmiany albo rozstanie. 

Takie oswiadczenie ma byc jednak  dokladnie przemyslane i przekazane. Najlepiej w trakcie krotkiej (max godzina) rozmowy. Moze byc taki scenariusz:

Zapros meza na rozmowe (bez dziecka). Powiedz, ze masz na nia godzine (to wazne, zebyscie nie zagubili sie w roztrzasaniu win itp. Nie pij alkoholu (w ogole) ale melise na przyklad. On tez niech ma trzezwy umysl.

Zacznij od tego, ze zalezy Ci wciaz na nim i na zwiazku.  Powiedz, ze jestes jednak nieszczesliwa w malzenstwie, i nie chcesz dluzej zyc w ten sposob. Nie mow, co ci nie pasuje, bo on to juz to zapewne nie raz slyszal.

1. Zapytaj czy jest cos co ty moglabys zrobic, zeby polepszyc malzenstwo, ale popros o konkrety. Nie wchodz w dyskusje, gdy bedziesz czula sie oskarzana, a pewnie bedziesz. Sluchaj, co mowi Twoj maz, dopytaj co ma na mysli, jesli to zbyt ogolne. Jesli nie umie czy nie chce powiedziec konkretnie i poprzestaje na ogolnikach typu "nie chce, zebys mi niszczyla zycie" powiedz  "OK" i nic wiecej. (Ten fragment rozmowy jest wazny, ale wymaga duzego opanowania, jesli nie czujesz sie na silach, przejdz od razu do punktu 2.)

2. Wymien, czego Ty potrzebujesz, by poczuc sie lepiej, ale konkretnie  np. "chce zebys odpowiadal na pytanie, gdy je zadaje" zamiast "nie chce zebys mnie ignorowal" ;  "nie chce slyszec ani jednego wyzwiska skierowanego w moja strone" zamiast "chce bys mnie szanowal" itd. Nie musisz mu tlumaczyc co Ci to robi i jak sie z tym czujesz. Po prostu komunikujesz co ma sie zmienic, zebys chciala z nim zostac. Na koniec powiedz jeszcze raz, ze chcesz byc szczesliwa i nie godzisz sie na bylejakosc i jesli nie bedzie poprawy, odejdziesz.

Sluchasz meza, jesli ma cos do powiedzenia,  ale juz nie komentujesz. Jesli milczy, dziekujesz mu za rozmowe i idziesz do swoich spraw. To rozmowa informujaca, sama rozmowa nie ma na celu zalagodzenia, poprawy czy natychmiastowej zmiany. Licz sie tez z tym, ze maz powie, ze jemu na zwiazku nie zalezy i zmian nie chce.

Taka rozmowa ma sens, gdy rzeczywiscie jestes gotowa  na rozstanie, gdy sytuacja sie nie polepszy.  Jesli to tylko czcze pogrozki, nie ma sensu rozmawiac.

Raczej nie warto komunikowac terminu do kiedy podejmiesz decyzje, lepiej obserwowac czy sa zmiany, czy nie. Jesli maz powiela stare zachowanie, przypomniec krotko "nie zycze sobie takiego zachowania", jesli sa zmiany na lepsze - docenic i okazac zadowolenie.

Silky napisalam  taki scenariusz, moze Ci sie przyda, a moze nie. Ale im dluzej jestes w takiej syutacji, tym trudniej bedzie o zmiane. Moze wiec jednak...

No i co tak cicho? Na kawe sie zbieramy na poczatek tygodnia. Co U Was? U Ciebie Lika na pewno dobrze, skoro to zmarszczki od smiechu. U mnie jeszcze troche potrwa, zanim znow takie sie pojawia. Moj narcystyczny M. zachowuje sie o wiele lepiej niz kiedys, to fakt. Tylko ze ja juz nawet na niewielki jego "blad" reaguje jak byk na plachte. Moze mi to przejdzie, ale stracilam CALKOWICIE  tolerancje na wszystko co wykracza poza zjawisko "wspanialy mezczyzna". Tak ze szala przechylila sie na druga strone. Ale na razie nie umiem inaczej. Teraz jestem jak bez skory i reaguje na male uklucia jak na strzaly z karabinu.   
No a z innych spraw, rozwijam sie nieco zawodowo, co bardzo lubie i nieco zwiajm obietosciowo, co tez jest OK. Dzisiaj w planie praca w domu.
Dobrego tygodnia, mam nadzieje, ze zajrzycie tutaj wkrotce.

Cześć.
U mnie pada,a ja dziś leżę i nie bardzo mam siły żeby coś robić.
Dobrze ,że mam zapas książek to mogę cały dzień czytać.
Jak dojdę do siebie to będę piekła z dziećmi pierniczki na święta.

Nigdy nie pomyślałam w ten sposób. Dzięki, że mi uświadomiłaś pewne sprawy.

Mnie w wewnętrznej przemianie pomogły wypowiedzi na forach. Czytam ten wątek od początku mimo że opisane są tu wydarzenia sprzed kilku lat i uważam, że to ważne poznać doświadczenia i zdanie innych osób w różnych kwestiach. Zawsze starałam się być coraz lepszym człowiekiem, ale teraz widzę, że nie zawsze wiedziałam jak to robić. Myślę, że w realnym świecie taka wzajemna i szczera wymiana myśli z tyloma osobami nie byłaby możliwa.

Toska to dobrze, że trafiłaś na skuteczną terapeutkę. Nie wiem jakie masz problemy, czy pisałaś o nich w tym wątku? Nie przeczytałam jeszcze całego.

Dziś jest trochę lepiej ,ale nie doszłam jeszcze do siebie.Za kilka dni będę miała zdjęte szwy i pewnie będzie mniej bolało.
Czytam ostatnią książkę, którą mam.

Pomagamy sobie wzajemnie
W realnym świecie rzeczywiście trudno o tak szczere rozmowy. I w tak dużym gronie kobiet z tak różnorodnym doświadczeniem.

W życiu miewałam różne problemy i zdarzało mi się sięgać po wsparcie forumowe, było to dość dawno i na innym forum. To wtedy była dla mnie bardzo wielka odskocznia od trudnej rzeczywistości. Potem w moim realnym życiu zmieniło się wiele, byłam szczęśliwa, bardzo zajęta.

Jednak od pewnego czasu znów źle się dzieje, choć wychodzę na prostą. Myślałam że poradzę sobie sama i było tak przez jakiś czas, ale po roku znów przyszła depresja i czułam, że sama nie dam rady, stąd terapia.

Teraz dokucza mi przede wszystkim samotność, brak najbliższej osoby. Jestem po zakończeniu drugiego związku. Pierwszy pękał z hukiem przez 7 lat. Drugi wygasał po cichutku przez 5 lat. Tak niepostrzeżenie. Pewnego dnia zorientowałam się, że nic prócz poprawnego seksu nas nie łączy. Nie było sensu ciągnąć. To był nieformalny związek, a nawet mniej niż nieformalny, bo i nie mieszkaliśmy razem, więc rozstanie nie wymagało wielkiego wysiłku. Choć oczywiście nie było łatwe, nigdy nie jest. I to była moja decyzja.

Mimo rozstania nadal rozpamiętuję ten związek i nie umiem poradzić sobie rozczarowaniem. Pamiętam swoją euforię w pierwszych latach, nadzieję, że będzie inaczej niż w pierwszym małżeństwie i było inaczej. A potem tak jakoś zmarnowaliśmy oboje to uczucie, po prostu. I przygniata mnie ta świadomość zmarnowania szansy. Z tym się teraz mierzę i oczywiście ze sobą, bo podświadomie obwiniam za tę sytuację też i siebie (nie umiem zbudować dobrego związku - dwie porażki itd.).

Ninko jak samopoczucie? Jaki to zabieg był? Jak ogólnie z teraz Twoim zdrowiem?

Jesteśmy z Tobą i przytulamy kochana.

Renatto świetnie to ujęłaś. 

I niech to będą mikołajkowe prezenty dla Nas wszystkich.

Cześć Toska

Dobrze, że poszłaś na tą terapię. Może wszystko sobie poukładasz i wrócicie do siebie jeszcze.

Ja myślę, że każdy człowiek potrzebuje drugiego do szczęścia. Dziewczyny tu często piszą: kochaj i dbaj o siebie. Tak, ale to nie wystarczy. Każdy chce kochać i być kochanym. Jeśli jest między Wami to uczucie to jest szansa że odżyje. Kiedyś dla mnie gadka, że o związek trzeba dbać to były puste, nic nie znaczące słowa. Było tak dopóki nie przekonałam się na własnej skórze, że to prawda jest. Może każdy musi się tak przekonać.
Toska, myślę że ty to silna dziewczyna jesteś, że potrafiłaś przerwać ten związek. Inne nie potrafią choć męczą się strasznie. Wszystko ma swój sens, może to potrzebne było abyście odnaleźli się na nowo. Ja już wiem, że to jest możliwe i że może być lepiej niż wcześniej. Można się drugi raz zakochać w tym samym człowieku, a wtedy już wiesz jakich błędów nie popełnić.

Pozdrawiam i wspieram

Co u Was słychać " Matki Założycielki" Zakrętu?

Malwinka, Mussuka, Kawencja, Endi, Monia, Teo, Operacja, Alcedo, Żabusie, Rossanka, Krejsti, Aisa i wszystkie które tu pisały - tęsknimy za Wami!

To niehumanitarne tak zaniedbywać wątek!

Wszystkie dziewczyny z Zakrętu to siłaczki. Wspaniałe siłaczki. Przesyłam ciepłe uczucia dla wszystkich Zakrętek!

Dziewczyny, a może tak w związku ze zbliżającym się końcem roku zrobimy jakieś podsumowania? Co nam się udało i jakie mamy cele na przyszły rok?

Co Wy na to?

Cześć Dziewczyny!

Dzięki Silky za kosmetyczne wskazówki. Ja myślałam od dawna o robieniu naturalnych kremów, ale jakoś nie mam czasu. Może kupię jakieś robione kremy przez internet.
Silky podziwiam Cię, że masz energię do robienia tylu fajnych rzeczy. Ja nie mam takiej energii życiowej.
Czego chciałaś się uczyć na tych studiach?
Aha, pamiętaj żeby pić wodę tylko o niskiej zawartości minerałów, bo inna zamiast pomagać to szkodzi.

Czesc i czolem w piekny sloneczny i prawie wiosenny poniedzialek.

Niech mi ktos zaprzeczy, ze klimat sobie pozmienialismy, to mu osobiscie rozesmieje sie prosto w twarz. Wichury mielismy nieludzkie od piatku do dzisiaj, za to temperatury bardzo nieskandynawskie. Wczoraj + 10. Skorzystalam i podczas spaceru z psiakiem postanowilam sprawdzic temperature wody w jeziorze, nogami wlasnymi. Pobrodzilam tak sobie z minutke do kolan i to bez wiekszego wstrzasu termicznego. Za to pozniej jakie fajne krazenie uruchomilo sie:), stopy grzaly jak rozrzazone cegly:) Tylko vzy to jest normalne, zeby w polowie prawie grudnia, w kraju "skandynawskim" lazic boso do jeziora? Pamietam, ze jeszcze rok temu, dwa lata, 5 lat wstecz zima to byla zima a nie zimopodobna wiosna. Jeszcze troche i kwiatki zaczna znow wylazic z cebulek. Drzewko rozane w doniczce na tarasie nadal kwitnie i wyglada dosc, ehem, dziwacznie na tle lampek swiatecznych.

I co gorsza ochlodzenia nie zapowiadaja:( Ja sie nie zgadzam, reklamacje wnosze do matki natury, niech odda nam piekna biala i mrozna zime.

Cześć dziewczyny
Lilka nie mogę tu napisać jaki miałam zabieg skoro szanowna pani sucz mnie tu śledzi .
Dziś szwy zdjęte , ale rana bardzo źle się goi bo jeden szew wypadł wcześniej .Chciałam zrobić zakupy, ale tak mnie bolało po zdjęciu szwów ,że od razu wróciłam do domu .
Silki jak masz te książki w pdf to mi wyślij ,chętnie poczytam .A jak ci się nosi aparat ,bo mnie na razie boli .
Dziś mamy piękną wiosnę .
Pierniczki zgodnie z tradycją przez calą rodzinę zrobione .Dzieci wycinały a mąż oblewał czekoladą .
Mussuka a ty już szykujesz urodziny dla córki ?

Hej Dziewczyny

Mussu - fajna sprawa takie moczenie nóg w grudniowym jeziorze, osobiście jednak bałabym się, mam skłonności reumatyczne. Ale jak miło byłoby wspominać z ukochanym przy kominku i lampce grzanego wina za 10 lat, gdy przyjdzie ochłodzenie klimatu - "Pamiętasz, jak w grudniu 2015 brodziłam boso w jeziorze?" Ja np. tak wspominam dzień 10 stycznia, gdy w 4 lub 5 klasie szkoły podstawowej wracałam do domu w cienkiej bluzeczce, bo było tak gorąco, że zdjęłam płaszcz i sweter. Potem przeżyłam jeszcze kilka śnieżnych i mroźnych "zim stulecia".

Renatta - zazdroszczę Ci tych wędrówek z M, mnie zostały tylko zdjęcia i wspomnienia z takich wycieczek z moim M. Teraz nawet sama nie mogę powędrować zbyt daleko, mam w domu pod opieką babcię, której nie można zostawić na dłużej, więc nie ma mowy nie tylko o wyjeździe, ale i o kilkugodzinnej wędrówce. Jednak nie narzekam, bo to mój wybór, tylko mi się tęskni czasem za wyjściem w siną dal...

Co do książek - ostatnio pod hasłem generalnych porządków dobrałam się do jednej półki z książkami, gdzie od lat nie zaglądałam. Postanowiłam przewietrzyć bibliotekę, oddać co zbędne, bo coraz mniej miejsca w domu. I znalazłam dwie bardzo stare książki, nie pamiętam skąd je mam i z pewnością ich wcześniej nie czytałam, więc przed oddaniem postanowiłam nadrobić. Obie o podobnej tematyce, choć dwoje całkiem różnych autorów. Kate Chopin "Przebudzenie" i William Faulkner "Dzikie palmy". I co dziwne obie pozycje bardzo pasują tematycznie do tego wątku "Kobiety na zakręcie" Ot taki zbieg okoliczności.
Nie recenzuję, bo sama nie lubię znać wcześniej cudzych opinii, dla mnie były ciekawe.

Dobrego tygodnia Dziewczyny

Hejka
Czy ktoś wie, gdzie się zima schowała ?  Jeszcze trochę, to śnieg tylko w tv będziemy oglądać, ewentualnie w zamrażarce

U nas jarmark świąteczny już się zaczął, a w niedzielę mają być rzeźby lodowe pięknie podświetlone, jak co roku. Tylko kurka przy tej temperaturze, to za długo nie postoją. No ale się wybieram, bo urok tego naszego Betlejem Poznańskiego co roku mnie porywa. Pycha jedzonko, grzane wino itp.
No a dziecię moje jedzie sobie w piątek do Drezna na wycieczkę i każe mi o nieludzko dziwnej porze wstać, żeby ją odstawić. Odjazd o piątej

Brrr a ja potem w pracy zapałki w oczach

Popieram w pełni. U mnie na południu nie było dobrej zimy od kilku lat. W zeszłym roku nie było nawet z czego bałwana zrobić.

Takie kąpiele i brodzenie w zimnej wodzie to samo zdrowie. Jest nawet taka metoda leczenia opracowana przez doktora Kneippa.
Z braku dostępu do jeziora, można zawsze skorzystać z zimnego prysznica, a jak ujędrnia. Czytałam kiedyś, że udowodniono naukowo, że bieganie i zimno przedłużają życie.

Super Renatto! Ja też napiszę, tylko jeszcze przemyślę.

Ja ostatnio nie czytam, bo jak zacznę to nie mogę skończyć i robota stoi, a ja na to nie mogę sobie pozwolić. Jestem uzależniona od czytania.
Teraz widzę, że i od forum też. Mam postanowienie, że czytam i piszę tylko tu.

Chciałabym jednak nabyć książkę Tarantelli z forum. Dziewczyny podajcie tytuł, albo jakiś namiar, to sobie zamówię.

Nóż mi się w kiszeni otwiera jak czytam o tej suczy.
Że też takie chodzą po tym świecie. Ja nie umiem tego zrozumieć, jak można komuś świadomie, dobrowolnie i z premedytacją  niszczyć życie. Ja bym sobie na sumienie ludzkich łez nie brała.

Trzymaj się nam Nino zdrowo. Dobro w końcu zawsze zwycięża.

Endi przed chwilą to przeczytałam i jestem w szoku. Nikt kto tego nie przeżył nie jest w stanie wyobrazić sobie co czuje dziecko, które niesie pas dla siebie. Co innego jak Cię ktoś dorwie i Cię zleje, bo masz szansę uciekać schować się, może uda się przeczekać aż temu komuś przejdzie. Ale tu, to zdeptanie całkowite godności. To nieludzkie dla mnie. Jeśli On nosił ten pas to kim On był w swoich oczach? Takie przeżycia zostają w człowieku na zawsze. Ja przynajmniej nie musiałam mojej matce kabla nosić. Ja uwolniłam się mentalnie od matki dopiero w wieku 38 lat. Uwolniłam się od miłości do niej, od pragnienia bycia kochaną, potem od nienawiści. Teraz całkowicie w prawdzie mogę powiedzieć, że jest mi obojętna. A myślałam, że nigdy mi się to nie uda. Nie mieszkacie z rodzicami, na miejscu Twojego męża już dawno zerwałabym wszelki kontakt z nimi, po co się samemu katować ich obecnością.

Endi, jeśli popełniłam nietakt wracając do tego, to wybacz mi, ale zbyt mnie to poruszyło, żeby milczeć.

dziewczyny, jestem, pamiętam o was
dla mnie koniec roku to zawsze latawica straszna ze wszystkim, ledwie się wyrabiam
w pracy natłok jest zawsze

staram sie rozwijac, w tym terapeutycznie,w przyszłym roku chce kontynuować moje terapeutyczne "studia".

zycze wam wszystkiego najlepszego w tym pieknym grudniu ciepłym jak z bajki np. mi się rukola wyrosła młoda z nasion

pracuję nad zebiskami swoimi.. co czasami bywa cięzkie, ale dzieki temu będe mogła zdobywac wielkie zmarszczki ze smiechu

Witam Piękne Koleżanki przy porannej kawie i popełnionym wczoraj serniczku.

Moje podsumowanie tego roku:
plusy: zdrowe dziecko, odkrycie miłości małżeńskiej na nowo, zajefajny sex dla obojga nas, stabilizacja finansowa, świetna figura, nowa fryzura i ekstra wdzianka, na które wcześniej nie było mnie stać, całkowite uwolnienie się od toksycznej matki.
minusy: zaniedbywanie swojego zdrowia, za mało pracy na rzecz rozwoju mojej firmy.

Ciesze się, że jestem jaka jestem. Nie mam żadnych kompleksów z tytułu zbliżającej się 40-stki.
Ponieważ jestem szczęśliwa słyszę tylko ochy i achy na temat urody. I pytania: co ci się stało, że tak pięknie wyglądasz?

Chwilo trwaj!

Pisałyście kiedyś, że boimy przyznawać się do szczęścia. To prawda. Zawsze gdzieś w środku jest lęk, że to tylko chwila.

Hejka

Ja również mam w planach lepienie pierogów w weekend. I to w hurtowych ilościach, bo moje dziecię najchętniej tylko to by jadło w święta. No ale ja robię z kapustą i grzybami leśnymi, pieczarki dla mnie to profanacja tej potrawy ( bez obrazy Silky )
Jejku jak przeczytałam, że chcesz mężowi podarować noże w prezencie to aż mnie zmroziło
Jakoś przesądna jestem w kwestii darowania noża w prezencie a poza tym wyobraziłam sobie sceny małżeńskie w nożami w tle

Hehe no ale spoko, żarcik makabryczny taki

Prezenty się kupują, Wigilia będzie u mnie kameralna na szczęście, tylko we troje. No ale szykuje się nalot młodych motylków w drugie święto, więc za długo spokojnie nie będzie.

Nigdy w życiu kaczki nie robiłam.
Wyluzowac kaczkę? O co kaman?