Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

renatta, jak masz 80 procent ok, to jak to mozliwe, jeśli psychofagowe weekendowqe rozwazania zajmują ci już prawie cały drugi tydzień? to może to nie takie są proporcje?/
bo jak się ma 805 ok, to sie człowiek nie daje wciągnąć w te 20% śmiecia... a ja widzę to inaczej.. u ciebie albo schodzicie sobie z drogi i udajecie ze jakoś to gra 9to jest to 80%) albo cos wybucha - i się wtedy kręci - to jest to 20%
ale to typowa karuzela przemocowa.. eskalacja.... przemoc.. miodowy miesiąc... chwila spokoju.. znowu eskalacja....

jakie chcialam, zostalam? przeciez ten weekend dopiero nadchodzi. Ja pisalam o tym teraz a nie o tym, co juz stracony za Toba. Chcesz to jedz, a nie chcesz, zostan, ale dla siebie nie dla niego.

Ja rozumiem, ze haloween, duchy, cuda itd. ale Ty naprawde wierzysz w te 100%/100% ze bedzie dobrze? Chyba, ze Ty sie tak diametralnie uniezaleznisz od M. ze juz zadne jego zagrywki nie zrobia na Tobie wrazenia i splyna jak woda po kaczce. Ale do tego to chynaba transplantacja mozgu jest potrzebna, zeby sie tak o 180 stopnii zmienic.

Jesli nie chcesz od niego odchodzic to badz, ale naucz sie zyc bez niego. Nawet jak jest obok. I cos pod nosem mruczy.

aaa, no to teraz wszystko jasne:) te pokrywajace sa bezbarwne to moga byc:)

Ależ Ty już się godzisz na byle co Renata. A przez pierwsze dwa lata to w ogóle było chyba piekło. Ty strasznie relatywizujesz rzeczywistość. Albo też jesteś zaburzona i dramatyzujesz. Tak było np. u Malwiny. Jest to zgodne z zasadą, że zdrowy nie wybierze chorego. Jeśli on jest psychofagiem, a sama mówisz, że jest, to nie ma bata. Z Tobą także musi coś być nie halo. Bo wybrałaś psychofaga, żyjesz z nim pomimo świadomości tego, kim jest. I jeszcze bezpodstawnie przypuszczasz, że jesteś taka odporna, że dasz radę z nim żyć bez konsekwencji dalszej degradacji Twojej osobowości. A to jest niemożliwe. Bo to on ściągnie Cię do swojego poziomu i pokona doświadczeniem. Nie ma innego wyjścia. Jeśli jest psychofagiem, to on się nie zmieni. Co więcej, jego rajcuje taka gra. Bo dostarczasz mu wielu wyzwań, i to codziennie. Ale jest duża możliwość, że Ciebie także rajcuje taka gra. Wtedy jest ok. Bawicie się oboje i tak możecie trwać lata całe w wielkiej wojnie np. 30-letniej.

Z mojego doświadczenia napiszę, że bujałam się na emocjonalnej karuzeli z borderline/histrionikiem. Po latach mojej pracy nad sobą zaczęłam odmawiać tej jazdy. Raz, drugi, kolejny. Mnie było w tym super, jemu nudno i seks mu trochę siadł. Więc zaczął rozglądać się za inną zawodniczką. I wkrótce zaczął się kręcić na karuzeli z kimś innym. Bo on nie umiał żyć bez skrajnych emocji. Są ludzie tak zaburzeni, że właśnie MUSZĄ być stale w cykle: napięcie, eskalacja napięcia, wybuch, miesiąc miodowy, napięcie, eskalacja napięcia. I tak w kółko. Dlatego napisałam, że kiedy ofiara odmawia współpracy, kat nie może działać. Próbuje stale wprawić karuzelę w ruch, czasami nawet na chwilę się uda, ale to nie tak szybka jazda, za małe bujanie. Brak odpowiedniej dawki wyrzutu adrenaliny. Więc w końcu szuka innej ofiary. Bo inaczej żyć nie umie. Do tego często ofiara/kat wymieniają się rolami.

To jest bardzo uzależniający sposób życia. Bo ten wyrzut adrenaliny, czy tez innych podobnych, bardzo uzależnia.  Można z tego wyjść. Jeśli Ty odmówisz współpracy, to on będzie stale próbował i testował. Może się na chwilę przyczaić, ale będzie próbował. Albo on także zacznie się zmieniać. Ale musi to widzieć i bardzo tego chcieć. Jeśli dwie osoby widzą to i chcą, to jest szansa. Ale raczej nie da się tego zrobić bez pomocy z zewnątrz. Kogoś, kto będzie kierował tym procesem, będzie punktem odniesienia. Bo jeśli bez pomocy z zewnątrz, to ta niby praca może okazać się tylko kolejną zmianą prędkości, czy bujania karuzeli, która będzie się kręcić przez kolejne lata.

Musisz uważać na to, aby siebie dobrze zdiagnozować. Czy jesteś także zaburzona i jak mocno, czy raczej przypadkiem weszłaś w tą karuzelę. A to bez pomocy z zewnątrz znowu jest bardzo trudne. I znowu z własnego doświadczenia. Jestem rok bez toksyka. Niby jest stabilnie emocjonalnie. Ale ... są momenty, w których sama się nakręcam. I ciało reaguje, bo pamięta, i umysł wchodzi na obroty. Czasami to wyłapuję, czasami nie. I muszę się stale pilnować, być swoim Obserwatorem na co dzień. Trudno jest wrócić do tzw. normalności. Pewnie tarantella mogłaby o tym dużo powiedzieć. A z toksykiem na co dzień, to niemożliwe.
Bo w nie normalnej rzeczywistości nie da się żyć normalnie. Wiem, bo przerabiałam. I także łudziłam się, że toksyk wydoroślał, zmienił się, znormalniał.
A on znalazł sobie kogoś, z kim teraz buja się tak, jak nie bujał się od lat. Moja wieloletnia praca poszła ... się bujać.
Piszę to, bo czytam jak racjonalizujesz, łudzisz się, że masz kontrolę nad swoim życiem. A nie masz.

Ja kupiłam komplet semilac na allegro . Koszt ,od 150 zł,w zależności od tego ile jest kolorów lakieru ..

Wróciłam ze spaceru z psami. Ciemno jak w d..e u murzyna. Bez księżyca. Nie lubię latarek i świecenia w ciemnościach. O wiele więcej widzi się w ciemności, nawet takiej mocnej.  Niby cisza, ale jednak pełno dziwnych głosów i szelestów. Nawet mój tchórzliwy pies był spokojny  i wyluzowany. No, czasami fajna jest ta moja samotność. Te samotne chwile w przyrodzie są piękne, takie monumentalne. Albo kiczowate jak kto woli. Dobry czas.

Renata
Bardziej chcesz przekonać nas czy siebie? Nieważne. Pisz o wszystkim, nawet o tym, co będzie dla Ciebie trudne i wstydliwe. Ten kto przeszedł przez to wychwytuje wiele niuansów. A może u Was będzie właśnie ten fajny przypadek wychodzenia z toksyczności? Dobrze by było. A na razie ciesz się tym, co masz. Martwienie się na zapas to kiedyś moja działka była.

To co piszecie o malowaniu paznokci brzmi ciekawie. Dobrze, że nie muszę w to wchodzić. Wystarczy mi temat budowa. Dzisiaj przerabiałam kładzenie dachówki. No, kolejność działań ważna jest.

"Nie chce mi się analizować Jego zachowania. Nie chce mi się. Szkoda mi energii na to. Wolę ją wykorzystać na siebie. Jakbym drążyła to nie daj Boże jeszcze bym Go usprawiedliwiała jak niegdyś ... Przekazałam Jemu swoje stanowisko " nie toleruje, nie akceptuje, takiego zwracania się do mojej osoby, nie podoba się? Na siłę nie trzymam". I już."

No i tak jest najlepiej:-).

"Poza tym łapię też doła w wyniku zbliżającego się 1. listopada ... Zawsze beznamiętnie podchodziłam do tego świeta. Od zeszłego roku bardzo mnie dotyczy i emocjonalnie przeżywam bardzo. I wiem, że będzie ryk ... brrrr... Pierwszy raz od dawien dawna wolałabym, żeby było po tym weekendzie."

Wspolczuje. U mnie tez to swieto znow stalo sie trudne od zeszlego roku. A wczesniej je lubilam.

Witam piątkowo

Mussu ja również mam bardzo podobne podejście do Twojego. Ja zawsze beznamiętnie do tego świeta podchodziłam. Jechało się na grób babć, dziadków, zapalało znicz i już. Trwało to chwile. Nigdy nie dałam się zapędzić do uczestnictwa w tych mszach odprawianych na cmentarzach. Nie poczuwałam się ...

Ale w ubiegłym roku zmarł mój tata ... najbliższy mi członek rodziny, i niestety każde święto przypomina dotkliwiej, że Go nie ma. Bardzo często jestem na grobie, własnie żeby posiedzieć, podumać. Wtedy to tak na spokojnie podchodzę, jakby jednak gdzieś obok mnie był. Ale świeta to czas, kiedy nie ma taty fizycznie przy mnie i odczuwam to bardzo, może za bardzo z punktu widzenia innych, ale ja zawsze byłam za bardzo emocjonalna.  A 1. listopada będę, żeby nie czuł się "opuszczony", żeby okazać szacunek, który i tak okazuje za każdym razem jak jestem... nie wiem, czy jasno potrafię wyrazić to co bym chciała powiedzieć. Wiem, że tata życzyłby sobie mojej obecności, więc będę - może tak

Mussu brokacik ładny, ja niestety mam krótkie palce, małą płytkę paznokcia, więc wszelkie dodatki optycznie jeszcze mi je skracają - dlatego daruję je sobie.

Cześć

Podobnie jak wy, tez bardzo odczuwam brak bliskich mi osób w ten czas. Szczególnie taty, którego mi bardzo brakuje. Kurcze to już trzy lata minęły, jak odszedł. Mam poczucie, ze wiele rzeczy nie zdążyliśmy razem zrobić, przeżyć. Zwłaszcza, że tata był młody jeszcze, bo co to jest 62 lata. I przyznam, ze zawsze jak jestem na grobie, to te łzy wciąż lecą.

A tr hybrydy paznokci nie niszczą Nina? A ile czasu trwa robienie manikiur?

Endi nie wiem jak samodzielnie, ale kosmetyczka całość robi w 40-50 minut. Frencha, bo kolor zapewne pójdzie szybciej.

Wydaje mi się, że paznokcie mogą się niszczyć przy zdejmowaniu hybryd acetonem. Ale to też kwestia indywidualna, mam koleżanke w pracy, która od lat regularnie ma hybrydy (również sama sobie robi) i paznokcie ma w dobrym stanie.

Dzięki za zaproszenie Moniu.

Witam wszystkie kobiety na zakręcie.

Moje paznokcie trochę ucierpiały. ..Hybryde nałożyłam trzeci raz ,aceton je osłabia, szlifowanie również. Zależy wszystko od płytki paznokcia, moja po chemii jest słaba.
Teraz odczekam dłuższy czas ,a odrosty pomaluęj podobnym lakierem .
Mi nakładanie zajmuje  koło godziny, ale to dlatego ,że nie mam wprawy . Za pierwszym razem jest szybciej bo nie trzeba zdejmować .
Popatrz na filmiki na YouTube jak się nakłada hybrydę, jest ich pełno . Są różne techniki nakładania, ja robię osobno kciuk i każdą dłoń osobno.

Ninka

To już tyle lat. Mam dwoje dzieci żyjących, rany się zabliźniły.
Ja lubię ten dzień szczególnie w Polsce. Bo pokazuje jednak przywiązanie do wartości i tradycji. Kiedy tydzień przed widzę wiele samochodów przed cmentarzem i tylu ludzi na cmentarzu, tyle troski o groby, to dobrze się czuję. Pomijam te głupie historie, kto/co/jak itd, ale rodzina się spotyka. Dzisiaj rodzina (ta większa) spotyka się najczęściej na pogrzebach i na cmentarzach, już mniej na weselach. To dzień zrywu narodowego , tak jak wielka orkiestra. I fanie, i śmiesznie.

No ja mam do obskoczenia 4 cmentarze, 2 w dużym mieście i dwa po 40 km ode mnie. Z reguły rezygnuję w ten dzień z 2 poza i obskakuję te dwa największe, bo tam najważniejsze groby. A kiedyś latałam po czterech przez cały dzień.Więc teraz luzik i często zaliczamy obiad w drodze.

Dzisiaj biegałam po innym lesie, bo zmieniałam opony na zimę. Zgubiłam się i w sumie było kształcąco. Jak w sezonie gdzieś nie wjadę rowerem, to zaskakują mnie nowe domy, a dzisiaj zaskoczyło całe osiedle. Nawet ładnie położone, na polanie w lesie. Taki trochę niemiecki ordnung. Ja jednak wolę zagubione, śmieszne domki.  Dobiegłam do takiego pięknego domku drewnianego na ogromnej działce, zagubionego w lesie, z widokiem na zalew. Czasami zaglądam tam, jeśli mi po drodze. Niestety niezamieszkany i zniszczony trochę przez wandali. Wybite okno i drzwi frontowe. Po co?  Posiedziałam tam chwilę na ganku, pozachwycałam się widokiem, a potem zagubiłam się w lesie. I żadnego pożytku z psa, bo to ja musiałam się odnaleźć.
Najważniejsze, że już zima mnie nie zaskoczy, bo mam zimowe opony. A w sumie to czekam już na śnieg, bo lubię narty biegowe. Ostatnie dwie zimy były do de, bo bardzo mało śniegu. Biegałam tylko kilka razy. Więc teraz przebieram nogami. Zima, słońce, iskrzący się śnieg, las - no niech już będzie. I to zaraz.

Witam listopadowo

Ależ piękną pogodę mieliśmy w weekend, słońce grzało niesamowicie. Fajnie.

Dziewczyny, pierwszy raz zdarzyło mi się, że hybryda mi poodpryskiwała Inna kosmetyczka (nowo zatrudniona) robiła mi w salonie, do którego zawsze chodzę, więc podejrzewam, że to nie kwestia samych lakierów.
Wczoraj sama zdejmowałam hybrydę, bo już wypadało

Nie powiem, byłam zła. Nie dość, że wydałam kasę za manicure, który miałam mieć 2-3 tygodnie, to wytrzymał mi tyle co zwykły ...

No nic.

Miłego poniedziałku

Mussu, zastanawiałam się, czy nie pójść. Hybryda ma to do siebie, że "się trzyma", ja zdejmowałam po 2-3 tygodniach ze względu tylko i wyłącznie na odrost paznokcia, bo sama hybryda trzymała się idealnie. Dlatego teraz byłam bardzo zaskoczona.
W piątek wyjeżdzałam już do mamy, więc w sobote jak się to zadziało nie miałam jak zareagowac u kosmetyczki, wczoraj z kolei uznałam, że trudno, nie pójdę i nie będę się domagać naprawy tych hybryd, trochę dlatego, że nie chciałam z takimi paznokciami do pracy śmigać a po trochu dlatego, że nie lubię takich sytuacji spornych. Więc odpuściłam. Natomiast jeśli jeszcze kiedyś pójdę do nich na cokolwiek to tylko do kosmetyczki u której zawsze coś robiłam i nie omieszkam wspomnieć o tym incydencie paznokciowym.

Dekoracje świąteczne? Już ?OMG ... No klimatycznie się robi, aczkolwiek na mnie żadne dekoracje nie działają jak śniegu brak Dla mnie święta mogą funkcjonować bez dekoracji ale koniecznie pożądanym jest biały puch ...

na bialy puch, to przyjdzie jeszcze troche poczekac:) Ja mam w tej chwili widok z okna na przepieknie blekitne niebo, jeszcze gdzieniegdzie kolorowe krzaczki i zupelnie zielone trawniki. Nawet w Laponii kapki sniegu jeszcze nie ma, a zazwyczaj w listopadzie juz pierwsze wyciagi ruszaly.

Czesc Zakretki w piekny sloneczny i wcale nie jesienny listopadowy wtorek. Taki listopad to ja naprawde liubie, bez deszcu, szarosci, wilgoci, blota.
Poszlismy wczoraj wieczorem na bardzo dlugasny spacer z kijkami i zaskoczeni bylismy jak duzo juz jest tych dekoracji swiatecznych w oknach, na balkonach i w ogrodach. Nigdy tak wczesnie ich nie zauwazalam. Nie zeby mi to przeszkadzalo, jest kolorowo i weselej dzieki tym lampkom.

Monia, mam pytanie o Twoja corcie - jak ona odnajduje sie w gimnazjum? Ma tam jakies problemy w sensie nauki albo z kolegami? Pytam, dlatego, ze rozwinal sie watek dot. gimnazjow i szczerze jestem zaskoczona opiniami, ze to wylegarnia patologii. Jest az tak zle? Moja mala jest zadowolona z gimnazjum, syn ppo pierwszym krytycznym roku (ale to byla tez przeprowadzka na poludnie i zupelnie obce srodowisko) tez sie swietnie zaaklimatyzowal. Ja sama bylam z jego klasa na tzw. zielonej szkole i  wiekszych rozrob nie bylo, ok, byly papieroski, slownictwo i jakies wyglupy do muzyki, ale zadnego bicia, dokuczania, wandalizmu itp.

Ale poniewaz nie znam polskich gimnazjow to chce poznac opinie kogos, kto ma z tym kontakt na zywo i codzienny.

Cześć
Mój syn też  poszedł do gimnazjum i jest zadowolony. Starszy był szczęśliwy jak zmienił otoczenie i poszedł do gimnazjum. Prawdą jest to ,że  dzieci mają dostęp do papierosów i alkoholu, ale  w podstawówkach też mają. Co do programu to masz Monia racje, sporo uczą się rzeczy niepotrzebnych . To czy w gimnazjum jest bezpiecznie czy nie zależy przede wszystkim od nauczycieli i rodziców.  Jak ktoś będzie udawał, że nic nie widzi to I przedszkole będzie niebezpieczne.

Cześć Dziewczyny

Chcę Wam powiedzieć, że ja Was wszystkie z tego wątku kocham!!!

Czytam Was od niedawna, a zaczęło się od Moni (od jej wątku 'Dramat"). Teraz jestem na 245 stronie. Ale nie odpuszczę ani stroniczki. Tylko się martwię co u niektórych, bo że u Moni jest dobrze to wiem i kamień z serca, że jest szczęśliwa. Jesteście bardzo potrzebne, nawet tym które nie zostały zdradzone (jeszcze!). Czytając Wasze historie można wiele wynieść dla siebie, mnie np. zaświeci się czerwona lampka w głowie jak mój mąż zacznie zachwycać się koleżanką z pracy, albo chodzić z telefonem do WC. Ja z moim mężem rozmawiałam na temat zdrady, opowiedziałam mu Wasze historie, tak trochę chciałam mu uświadomić, że to byłaby wielka tragedia dla mnie gdyby mnie zdradził, no i koniec wszystkiego między nami.
Jesteście wspaniałą grupą wsparcia dla siebie nawzajem i dla tych którzy Was czytają choć nie piszą.
Pozdrawiam szczególnie Monię, Mussu, Endi, Malwinkę, Operację, hm..., Kawencję, Pomarańczową, no i Daniela.
Pozostałych osób jeszcze nie znam.
Trochę Wam zazdroszczę, że macie siebie nawzajem. To wielkie szczęście mieć tyle przyjaciół, gdy jest się w potrzebie. Jak ciężko musi być tym osobom, które pozostają same ze swoim cierpieniem; znikąd porady, pocieszenia i wsparcia. A dawniej forum nie było. Dlatego dzięki dziewczyny, że jesteście!

Moim zdaniem to byłaby głupotę teraz znów robić wielka rewolucje w szkolnictwie. Pomijam koszty całego przedsięwzięcia, ale zawsze to jakoś sie rykoszetem na dzieciakach odbija.
Co do reżimu hehe, no masz rację, że jest trochę, ale ja go podobnie jak Ty odbieram pozytywnie. Bo oprócz tego, szkoła ma do zaoferowania o wiele więcej. Zobaczymy jak to będzie dalej, ale z perspektywy tych pierwszych miesięcy jak na razie duży plus dla tej szkoły.
Mały minus że przesadzają z ilością sprawdzianów i testów. Młoda czasem nie wie za co się najpierw zabrać.

U mnie też 

Dzisiaj tutaj tez pieknie. I wczoraj tez. Chodzilismy z M. po okolicach po calkiem kolorowych jeszcze lisciach, a i na drzewach jeszcze jest ich troche i natknelismy sie na dziko rosnaca jablon juz blisko domu. A na niej duze zolte jablka, w smaku jak antonowki, jesli znacie. Wrocilismy juz wyposazeni w plecak i plony jesieni  mamy juz w domu, a wlasciwie w garnkach. Zrobilismy marmolade bez cukru i jest slodka. Dodatkowo zrobilam zapiekanke z ryzu i jablek. Niesamowita frajda.

Lilka witam, tak to takie miejsce, gdzie ludzie daja Ci uwaznosc, ktorej w codziennym zyciu nie ma tak wiele.

Hej,
napisałam b. długą wiadomość. Ale mnie serwer wylogował
Jest u mnie nieciekawie, łącznie z tym, że padły moje słowa o jego wyprowadzce.
Dziewczyny czuje sie jak jego sprzątaczka. Sam sobie gotuje, ale nie sprzata po sobie. Zebym mogła cos zrobić dla siebie, musze ogarnać bałagan. Dzień w dzień po 2, 3 razy dziennie.
Czuje sie lekceważona, ignorowana- po sprzeczce potrafi blokować mój numer, jest niemiły, ma chamskie i szczeniacki odzywki (rodem nastolatka), jest złośliwy w czynach. Jego odpowiedzi są takie,żeby nie było wiadomo jakie.
Ostatnio poruszyłam temat dziecka, dla niego moment był niedogodny. Probowałam drugi raz, to usłyszałam, że miałam mnostwo czasu wczesniej na rozmowy, a za 10 minut on sie zbiera na siłownie. Tylko ja nie mam szklanej kuli, ktora mi podpowie kiedy on bedzie mial ochote rozmawiac. Tak jest zazwyczaj, gdy poruszam tematy dla niego niewygodne. Potrafi się przestać odzywać i mimo, że proszę (czasami nawet zapłakana) żeby mnie tak nie traktował - on nadal mnie ignoruje. Czuję się upokorzona wtedy.
Upokorzona tym, że muszę się prosić o rozmowę z człowiekiem, który jest moim narzeczonym, z którym jestesmy pond 4lata razem. Nie moge naturalnie poruszyć ważnego dla mnie tematu, bo jesli dla niego nie jest on istotny to słysze, ze on o pierdołach nie bedzie rozmawiał i to ja mam problem, ze chce o tym rozmawiać. Wyjdzie do drugiego pokoju i traktuje mnie jak powietrze, mimo że wie, że mnie to boli, bo ja takiej ciszy pomiędzy nie znoszę.
Prosze zeby nie palił w moim aucie, zeby go nie zasmievcał - on to robi. Umawialismy sie ze na siłownie bedzie chodził 3-4 razy w tygodniu, nie przesadze jak powiem, ze chodzi 12-13 razy, czesto drugi raz w ciagu dnia po 21 i wraca po 23. Mowiłam, że nie chce zeby tak pozno wychodził, tym bardziej ze on w domu po pracy ląduje ok 16, wiec ma czas wczesniej. Nic z tego, jego argument-  wieczorami jest mniej ludzi i mniej czasu czeka na wolny przyrząd. Generalnie on robi co chce. Ja to tak widze.

Wczoraj zapytał co sie ze mna dzieje. ZE MNĄ. Bo marude, narzekam, jestem smutna, nic dla siebie nie robię,. płaczę. Moja odpowiedź, że to przez jego zachowanie, przez to jak sie do mnie odnosi, jak traktuje według niego jest błędna. A nawet jesli jakims cudem to przez niego, to NA PEWNO nie jest to jedyny czynnik. Powiedziałam, ze jak ma zamiar tak mnie dalej traktować, to lepiej, zeby sie wyprowadził. Obraził sie. Spi w innym pokoju.

Dziewczyny, czy ja przesadzam? Czy ja jestem taką młodszą wersją teściowej Endi? Czy jestem przewrażliwona na swoim punkcie w tych sytuacjach?
Czuje sie jakbysmy byli współlokatorami, nawet z seksem jest tragicznie. Są chwile miłe, jak tamta sobota. Ale one nie rekompensują mi tej codzienności. Czasem mysle, ze jest ze mna i mieszka z wygody, bo blisko ma do pracy, bo ma darmową sprzataczke, praczke. Czuję w sobie bunt, złość, rozczarowanie. I myśle, że lepiej będzie mi bez niego. Coraz częściej tak myślę.

Silky wiem, że to huśtawka. Wiem, że to ciągłe bujanie się. Tylko nie rozumiem mechanizmu. Ja też jestem współodpowiedzialna za tą huśtawkę. Bo się na nią godzę, bo jestem w tej relacji. Pytanie "dlaczego"? Do czego mi to potrzebne? i czy w ogóle?
A jeśli nie, to dlaczego nie uciąć? I pytanie podstawowe, czy to ja zatruwam codziennosc czy on mi ją zatruwa?

Dawniej bardzo wisiałam na nim, wiem, że to nie było normalne. I dzisiaj zastanawiam się, czy nie w porządku z mojej strony jest oczekiwanie, że on tą siłownię np. ograniczy. Bo słyszę, że "ograniczam". Ale zdrowy rozsądek podsuwa "ale w czym ograniczasz? Co niewłaściwego jest w tym, że przeszkadza mi rytm dnia : on wstaje o 5 rano, zeby na 6 pojsc na siłownie, po pracy robi sobie obiad po którym zazwyczaj kładzie sie spać na 2 godziny, bo musi ranne wstawanie odespać, po czym jak wstanie to przez pół godziny omijam go szerokim łukiem, bo rozespany jest drażliwy, po czym poświeci mi moze 1 godzine na zasadzie siedzenie na fotalach i wpatrywanie sie w program/film, po czym zbiera sie na siłownie i wychodzi i wraca jak ja już spię. Po czym skoro wyspany siedzi do późna. " Nie, w mojej opinii nie ograniczam go. Nie zgadzam się tylko na taki UKŁAD. Bo w czasie kiedy on spi ja sprzatam po jego porannym i popołudniowym gotowaniu. Bo wieczór de facto spedzam sama, bo nie moge porozmawiać, chyba że od czasu do czasu on łaskawie mi to umożliwi ale na swoich zasadach. Bo wreszcie wiem, że fajny związek wygląda z goła inaczej, bo mam koleżanki, bo z "zazdrością" słucham jak opowiadają o swoich związkach, mimo, że nie jest też to tylko cud i miód.

Monia tylko widzisz, jak mu mówię, że mnie szanuje, nie zwraca uwagi na mnie, na to co mówie, na moje uczucia, to słyszę - jak ty taka jesteś to o co Ci chodzi? mam ciebie nagradzać? Bo wg niego ja mu zatruwam codzienność, marnuje jego czas na rozmowy, męczę go pretensjami o sprawy o których już wspominałam. I nic nie trafia.  Żadna rozmowa, żadne tłumaczenia. NIC.

Jeśli kogoś dzisiaj drażnię swoimi wynurzeniami - przepraszam z góry. Naładowało mi się, chciałam gdzieś to wyrzucić, gdzieś gdzie ktoś obiektywnie się odniesie. Nawet jeśli po głowie dostanę.

Sobie, sobie bo jada steki, których ja nie znoszę. Czasami jak robi kurczaka to pyta, czy ma zrobić też dla mnie.
On uważa, że jak ja "marudze, narzekam, mam pretensje" to dlaczego on ma byc dla mnie miły? W jego mniemaniu w takiej sytuacji bycie dla mnie miłym to nagradzanie mnie za moje "niestosowne" zachowanie. Serio.
Gdybym wszystko robiła, gdybym nie poruszała swoich tematów byłoby super - miałby niemarudzącą dziewczyne, rozmawiałby tylko o tym, o czym sam by chciał. Miałby spokój jednym słowem. A że ja pyskata jestem, staje okoniem no to później jest góra lodowa.

WTF??? I Tobie nie zapalila sie jeszcze latarnia morska z syrena o zasiegu oceanicznym???

Sorki Pytajka, ale Ty serio chcialas sie z nim kredytem i nie daj Bog, dzieckiem wiazac? Z takim egoista?

Mianowicie?

Kredyt nie był dla mnie problemem, bo pisałam na jakiej zasadzie procedura cała miałaby się odbyć. A dziecko? Chyba nie. Temat poruszyłam czysto teoretycznie, bo czuje że marnuje czas, cenny czas na to, żeby coś fajnego z tego życia mieć.

To nie jest akurat w ten sposób. On dla mnie nie robi rzeczy, których ja nie lubię. np. stek .On jada ze względu na swoją dietę. Natomiast jak robi coś co wie, że zjem to pyta mnie czy mam ochotę i czy ma zrobić więcej. Tak samo jak się kawę albo herbatę robi Pytasz wtedy domowników czy również się napiją. I my tak robimy. Natomiast jak wiemy ze czegos nie lubimy to robimy dla siebie. Kiedyś było inaczej. Jadaliśmy to samo. Ale to było przed fit bzikiem.

Ja wynajmuję. On uważa, że wszystko jest ok, ze on chce być dalej razem i póki "mi nie przejdzie" wynosi sie do drugiego pokoju spać.

Mussu dla mnie jego podejscie do związku jest niepartnerskie. Czesto mam wrazenie ze on mi cos mówi, zobowiąże sie do tego tylko dla świetego spokoju a później słyszę "odwołuję" to co powiedziałem/obiecałem. To nie jest poważne i nie daje mi to poczucia bezpieczeństwa w związku.