Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Lepiej niz sie spodziewalismy. Poszla do szkoly prywatnej, tzn jest kontrolowana przez ministerstwo oswiaty, a my placimy czesc kosztow. Dzieki temu ma male klasy. A poziom jest OK. Szkole pomogla nam znalezc poprzednia dyrektorka.
Ma juz znajomych, ma sasiada,ktory zaprosil ja urodziny.  Ja specjalnie nie szukalam pracy bo do konca pazdziernika chcialam sie nia zajac (szkola zaczela sie w polowie sierpnia), ale okazalo sie ze poszlo jak po masle.

.

Moja własnie zaczęła się uczyć w gimnazjum niemieckiego bardzo się jej ten język podoba, w przeciwieństwie do angielskiego.
I nawet póki co łatwo przyswaja
Ja sobie przy okazji przypominam co nie co i sobie szprechamy w domu

Motylek oczy do nieba robi, bo nie znosi szwargotania

Weź mnie nie denerwuj Ninka z tym wykańczaniem hehe
Ja na razie mam dawkowane jak lekarstwo

Ja w przeciwieństwie do ciebie ostatnio mam aż za
Czasami śmiejemy się ,że dla niektórych normę roczną my wyrabiamy w tydzień.

Monia weź ze sobą do łóżka marchewkę, gwarantuję ci że jak motylek ją zobaczy to się zmobilizuje

Wiesz, mam wątpliwości czy angielski jest prosty. Zwłasza jak widzę jak uczą tego anglika u nas
Niestety w naszych szkołach zamiast na mówienie, wciąż się stawia nacisk na gramatykę. No w każdym razie moja ma problemy z nauką anglika.

Z marchewki to sobie lepiej surowke zrob albo zupe krem ugotuj. Motylkowi potrzeba troche wypoczynku po ciezkiej pracy a potem troszke zachety;)

W to nie wątpimy.
Ja już po obiadku,tak sìę objadłam racuchami , że musiałam trochę od razu spalić.
Kijki dzisiaj konieczne żeby to wszystko strawić.
Dziś ciepło jak w Chorwacji, szkoda tylko ,że woda w jeziorze zimna bo bym sobie popływała.

Cześć
No to ja z kolei dziś mam wstrząsy i wymachy
A zmiksowana jestem po wczorajszym zebraniu w szkole to nieludzkie, żeby dwie godziny nawijać o dupie Maryni
A ile biurokracji w tych szkołach, matko kochana. Podpisać zgodę na wyjście, wejście, dojazd, odjazd do i ze szkoły, na mundurek, na wycieczkę Dżizas

No ale to pierwsze takie zebranie w nowej szkole, więc mam nadzieję, że kolejne będą krótko, zwięźle i na temat
No i całe szczęście, że jest e-dziennik, więc wszystko co będzie trzeba to się dowiem via internet

No Mussu to może weź fotke z Komunii i poproś o powtórkę fryzurki Będzie sentymentalnie

No u nas też sporo pogadanek na takie tematy własnie, jakie zagrożenia niosą te wszystkie internety i fejsbuki.
I dobrze, bo dzieciarnia ma jeszcze trociny w głowie i nie zdają sobie sprawy, jakie mogą być konsekwencje.

A co do fryzury, to ja na szczęście , krótkie włosy noszę, i nigdy nie mam problemów jakąż to koafiurę na głowie stworzyć

Mussu a panieński wieczór to przepraszam, kiedy i gdzie ?

Co tam panny, ważne, żeby była dobra zabawa
Tylko grzeczna bądź wśród tych pięciu panów )))

Witam poniedziałkowo

Dziewczyny, dołączyłam do grona okularnic. Na badaniach okresowych wyszło okuliście, że powinnam się zaopatrzyć w okulary pod kątem pracy przy komputerze. Zostawiłam to do załatwienia na po wakacjach i cóż, trzeba było udać się do salonu i zaopatrzyć w jeden egzemplarz.
Przyznam, że na początku dziwnie się czułam, miałam nawet delikatne mdłości, ale po ok pół godzinki minęły. Natomiast jak szłam po chodniku to miałam wrażenie, że ten chodnik jakoś tak za blisko mnie jest przy spojrzeniu w dół .... ehhh a Shrek mówił do osła idź do przodu i nie patrz w dół i co? I w dół patrzę

Miłego dnia wszystkim!!!

Witam drogie panie po dłuuuugiej przerwie

ja zarobiona, otumaniona w niedoczasie
ale juz się jesień zaczyna, to oznacza, że często dłużej w pracy siedze i wtedy fajnie dzień zakończyc czytając, co u was.
Silky. rozumiem, co piszesz i mysle sobie, że wiem, dlaczego nie zmieniasz swojego zycia.
bo nie widzisz alternatywy..
ja sądzę, że jak będziesz gotowa na zmianę, to zmiana przyjdzie. Ale fajnie byłoby, żeby to była twoja decyzja, a nie twój mąż, który za moment powie - wiesz, jesteś inna niz kidys, juz cię kocham, znalazłem inną... bo wtedy będziesz czuc saię przegrana.
a tak nie masz się czuć. otwórz się na zmianę. a zmiana przyjdzie. Nie oznacza to, że jutro masz się spakować. ale rozejrzyj wokół i zaufaj, że, jesli tylko zechcesz, życie przyniesie ci wszystko, co najlepsze.... i to przyjdzie...

malwinka - myslę o Tobie czesto. Bo ostatnio przeszłam kryzys z moim meżem, który zaczął być wiecznie rozdrażniony, niezadowolony, do tego konflikty dotyczące wychowania nastolatka, inne podejście, upierdliwi i psychicznie zaburzeni teściowie i....... doprowadziłam meża do powaznej rozmowy. Okazało się, że biedaczek nie bardzo wie o co chodzi, co mu jest, ale zasadniczo nie czuje się dobrze w swopjej skóze, w naszej relacji i tak dalej...
I tu Malwinka skojarzenie z tobą - bo ja miałam wyjście - więc zaproponowałam jego "wyprowadzkę"... . żeby poczuł w takim razie, jak wygląda zycie bez tego upierdliwego bagażu, jakim jest zona (syna mu zostawiłam.. taka głupia nie jestem...) powiedziałam, że ma iśc na jakąs terapie, poukładac swoje sprawy, Że ja sobie nie życzę, nie potrzebuje i nie będe trzymać za rączkę.  a jak się ogarnie i będzie wiedział, że chce życia ze mną.. to niech przyjdzie - wtedy możemy skonfrontować, czy ja też, po tym czasie będe tego chciała...

jak juz się ogarnie, może przyjść wtedy zobaczymy, co jest miedzy nami i jakie jest....

i takie terapie szokowe dobrze robią.
małzonek się stara... troszczy...szuka bliskości..

a ja nie wiem, co z tym zrobie. Wiecie, lubie tego faceta, duzo nas łączy, znamy się jak łyse konie. Dobrze mi z nim... ale to taki sygnał, który sprawia, że jestem otwarta na to, co przyniesie przyszłośc. na dwoje babka wróżyła.... wóz albo przewóz. ale jest we mnie gotowośc do ZAAKCEPTOWANIA tego, co ja będe chciała\   \może z nim przezimuję???;)))) a jak wiosna ruszy w powietrzu, to wylezę ze starego barłogu i szlus??
tego po prostu nie wiem. Swiadoma jestem tego, że każdy z nas wybiera.. każdego dnia od nowa... a ja? ja też codziennie szukam w sobie drogi wyboru
a mam ten luksus, że mam swój azyl, w którym moge być sama.. i nie musze mieszkać pod jednym dachem z koimś, kto nie wie czego chce....

kryzys wieku średniego, rozumiecie.. faceci... pierdoły takie....

o kurcze, jak mnie to postawiło do pionu. Olałam relacje z moimi tesciami, bo dbałam o nie tylko dlatego, żeby mój mąż był szczęśliwy.. ale teraz trykam... to nie mój wóz i nie moje małpy... niech sobie z psycholami wozi się sam;))

mussu - i w ten sposób zamknał sie proces edukacji egozentrycznej niejakiej END-aluzji. Bo jak wiecie, - endi wrazliwa jest, zaangazowana jest i dająca jest.... Ale Endi sie oczka otworzyły po raz kolejny w zyciu.. Endi droga - rób co swoje, zyj po swojemu, dbaj o siebie i swoje zycie....
co jst piękne?? uświadomienie sobie - i to także dzięki waszemu wsparciu - że decyzje i problemy mojego męża są jego problemami
i nie świadczą o mnie - o tym jaka jestem, ile jestem warta.
Bo ja juz sobie wypracowałam ile jestem warta. A to, że trzymam się swoich zasad i woich wartoci, daje mi pewnośc, że moje zyciowe wybory będa moimi życiowymi wyborami...

I wiecie co? jest mi tak cholernie dobrze samej ze sobą.... Silky - to jest to, czego ty jeszcze nie czujesz, dlatego szukasz na zewnątrz - konie, adrenalina, tatuaż.... ja już te wszystkie apanaże, atrakcje, motywatory - mam w środku..

Czy będziemy razem z moim mężem? nie wiem. On się teraz stara, bardzo. Jakby się obudził... może tak jest... może spał. nie wiem. Może dopadły go problemy i stracił z oczu cele i wartości, tak może być.
Bo teraz ustawicznie deklaruje wielką BIGLOW. alez prosze bardzo. niech się o mnie stara....

To, jaka jestem daje mi siłe do tego, by być otwarta... bo ja nie musze wiedzieć, czego chcę w tym momencie, ale wiem, że będe wiedzieć. I że to co robię i co zrobię, jest tym, co chce zrobić i robić...

I nawet nie jest tak, że czuje jakis źżal do niego.... trochę na chłodno obserwuje jego starania... wiem, na co moge się zgodzić, a na co nie.

i wiem, że wybiorę ja, wybiorę czego chce.
A piekne jest to, że nie musze iśc w nieznane. Bo mam swoje miejsce na ziemi. 

i naprawdę dobrze mi ze sobą

myślę sobie, jaką drogę wykonałam przez te pięc lat.... i jak ja lubie i cenie siebie teraz...

cięzko mi wytłumaczyć przyjaciółkom, że u mnie wszystko w porządku. ze, niezależnie od tego, co sie wydarzyło - u mnie jest po prostu wszystko w porządku....

renatta, a ja czytam te twpje posty i myślę sobie tak. jak ty pieknie zdiagnozowałaś i wytłumaczylaś swojego męża. i jak pięknie on sie ustawił.
przyznał Tobie, że masz rację, że ma osobowość narcystyczną i obydwoje się zastanawiacie, ile on jeszcze wytrzyma??
czyli, jak mu odwali powie, przykro mi kochanie, moja natura wzięła górę?/
rozumiesz rennata?
a co to ma do rzeczy, to, że ktoś jest chory oznacza, że ma prawo zarażać, czy się leczyć??

moi teściowe zerwali stosunki ze mną i własnym synem.. Zinterpretowali wydarzenie jako uderzające w nich... i wyciągnęli z przeszłości tysiące małych epizodów, które ich zdaniem świadczą o tym, że od 25 lat robimy wszystko, by oni zniknęli z naszego życia...
Mnie przy tym nie było.. bo wiecie... ja bym mogła nie zdzierżyć.. więc mąż wziął to na klatę...
\
moi teściowie: teściowa ma niskie poczucie własnej wartości, odrzucona przez matkę, teściu były wojskowy, psychiczny przemocowiec i manipulant o nadmiernie rozbudowanym ego uważający, że jest pępkiem świata.. Mój teściu, opowiadając o swoich przyjaciołach, członkach rodziny, znajomych z pracy, ludziach z mediów, najczęściej używa słów - to debil, palant, idiota, głupek... każdy -każdy jest gorszy niż on. Moja teściowa nie utrzymuje relacji z własnym bratem i resztą swojej rodziny, uważa, że wszyscy ją lekceważą i celowo ranią.. a ona taka biedna..najczęściej używane słowa mojej teściowej - to  - ja tez chcę.. dużo.. więcej..... dla mnie   .. a ja....

cokolwiek zrobisz, ilekolwiek im dasz -  zawsze będzie za mało, nie tak, \
typowi toksyczni, którzy uważają, że ich poczucie nieszczęścia wynika z tego, co ty robisz, a nie jacy oni są, że należy im się jak psu zupa, zasługują na szacunek.. i tak dalej...

czemu to pisze? z prostej przyczyny??
Bo to nie ma znaczenia. \niezależnie od tego, jak oni są pokręceni.. nie mają prawa oddziaływać na innych
i ja nie mam obowiązku usprawiedliwiać ich postaw. chociaż często się mimo wszystko na tym łapie. gdy moja teściowa ma jazdy.. ja myślę, ona to robi, bo czuje się wiecznie zagrożona, jest nieszczęśliwsza i nie ma na to wspływu

ale to nieprawda
ona ZAWSZE miała i ma na to wpływ
kobieta ma 65 lat i przez te lata nie zrobiła nic... by wyjśc na prostą? poradzić sobie z demonami??
to dlaczego ja mam te demony na siebie brać?? jest dorosła
ja też...

rozumiesz renatta? czy to, że moja mama była toksyczna naprawde tłumaczy, że wyrosłam na kawał skurwysynskiej cholery?? no nie. bo mam wpływ na to jaka jestem i co robię ze swoim zyciem...

żal mi mojego męża. widzę, jak się czuje, miota.. jak mu ciężko.. kocha rodziców

ale ja ich nie kocham. jesli myslę o konsekwencjach tego, co się dzieje w relacjach między nami a nimi - to martwi mnie to tylko dlatego, bo boje się, że mój mąż będzie miał poczucie winy, jak np. jego matka pójdzie w chorobę - co jest prawdopodobne - bo choroba to idealny sposób na wzbudzenie w kimś poczucia winy

ale z drugiej strony - jesli mój mąz jest dorosły i świadomy tego, co się z nim dzieje - to niech sobie kurna radzi z poczuciem winy i nich nauczy się nie wchodzić w schematy....
czemu ja mam się przejmować jego "niedojrzałością" w rozwiązywaniu własnych psychicznych zależności?/ przecież ma wpływ na siebie swoje życie, swoje postawy i uczucia, prawda?/ a jak nie daje rady, niech skorzysta z fachowej pomocy.. by się uwolnić od toksyn i budować relacje na zdrowych zasadach. na to nigdy nie jest za późno

rozumiesz renatta??
mam wpływ na siebie. swój rozwój, swoje wybory, postawy i wartości. każdego dnia, to ja decyduję, czy się uśmiechnę, czy rzucę z oczu gromy. każdego ja, to ja zdecyduję czy dzisiaj zrobię coś dobrego, czy zalezę komuś za skórę. każdego ja, to ja zadecyduje JAk przyjmę i zinterpretuję słowa kogoś w moim otoczeniu
każdego ja, to ja podejmuje decyzję kim będę, jaka będę, czego chcę i co zrobię ze światem wokół mnie...
\

taka decyzje podejmuje tez moja teściowa
\mój mąż
twój mąż renatta
i Ty

nie wierz w to, że robi to za niego jego penis, sfiksowana narcystyczna komórka w mózgu, czy zaburzenie funkcji poznawczych....

Nie kochana.. ON MA WYBÓR

niech będzie tego świadomy

i moja teściowa tez musi mieć świadomośc, że to ona wybira, że w jej życiu nie będzie uczestniczył jej syn, synowa i jedyny wnuk

no trochę tak. Widzisz, gdyby nie ta zdrada pięc lat temu, to po prostu oczywiste jest, że ludzie przezywają swoje kryzysy... ja tez miałam przez te ponad dwadzieścia lat współngo zycia momenty, że się zastanawiałam, czy chę z nim dalej być? czy ja go jeszcze kocham?? miałam, kto ich nie ma?/

i uważam, że dlatego powinnam oddzielić tę zdradę sprzed pięciu lat od tego, co jest teraz.
Nie mogę wpisac tego " na listę rzeczy, które były nie w porządku".
jest tu i teraz...
obecnie

w relcjach, które sa teraz
w uczuciach które sa teraz
w oczekiwaniach które są teraz
gdybym teraz , po pięciu latach wyciągnęła swój żal i ból ze zdrady i dodała moje uczucia, które czuję teraz, to to by znaczyło, że przez te pięc lat ja ciągle żyje w tej zdradzie

a tak naprawde już nie żyję. tamten czas przeminał, teraz jest inny

radośc daje mi to, że moge się nie miotać, nie przyglądać mu, nie analizowac jgo uczuć i potrzeb. To on musi tio zrobić

ja wiem co czuje, jak mi w tym związku jest, co w nim lubie, czego nie lubię
to jest stan na dzisiaj
jaki będzie stan na jutro? nie wiem
ale nie kieruje mną współczucie dla niego.. strach przed przyszłością, obawy przed konsekwencjami - przecież jedna już się wydarzyła.. ( relacje z teściami),
jestem otwarta na to, co przyniesie mi zycie i pozyytywnie nastawiona. wiem, że mam wybór i ufam sobie

Witaj Endi, cieszę sie że pojawiłas się tu znowu. Czytam Twoje wpisy i widzę silną kobietę, która mocno stoi na nogach i wie czego chce. Podoba mi sie ta Endi. Ale wiesz co mnie zastanowiło. Twój stosunek do męża. Jakoś tak bije z tych postów brak uczucia to niego a może nawet obojętność. Sama napisałaś, że nie współczujesz mu, zostawiasz go by radził sobie sam lub poszukał fachowej pomocy. A gdzie wsparcie z Twojej strony jako żony. Nie kochasz go już?

Podsumować mozna to tylko w jeden sposób - MASAKRA.
Ja wcale się nie dziwię, że nie chcesz mieć kontaktu z tymi ludźmi. Dziwie się, że Twój syn tak długo wytrzymał chodzenie tam. Męża żal, bo oczywiście jest między młotem a kowadłem. Jeśli w takiej rodzinie się wychował to podejrzewam, że uzależnili go emocjonalnie od siebie i nie potrafi się im "postawić".

Cześć wszystkim.
Witaj Endi
Powiem Ci, że jestem pełna podziwu dla Twojej cierpliwości, determinacji, żeby relacje rodzinne były utrzymane.
Nie wiem, czy mnie starczyłoby cierpliwości.

No ba

Hello Zakretaski! I nowe tez:-). Endi, to jest tak: ja mam wybor i M. ma wybor i Ty masz wybor i Twoj maz tez. Wazna jest by nasze wybory byly madre. Co to znaczy madre? Takie ktore przynosza najlepsze efekty w danych warunkach. Czyli potrzebna znajomosc warunkow lub wiedza o tym, jak je poprawic i jasnosc o jakie efekty nam chodzi. Czy Ty wiesz, czego chcesz i czy masz srodki, by to osiagnac? Ja wiem, ze chce bliskiego, pelnego zwiazku z M. M. jak deklauje chce takiego zwiazku ze mna. Zgodnosc celow:-).
Czy mamy srodki?  Niewystarczajace. Pracujemy, rozwijamy je (znaczy siebie samych). Ale jaki bedzie efekt? Jeszcze nie wiemy. Moze ja odejde, gdy uznam, ze to walenie glowa w mur jednak, moze M. odejdzie, gdy uzna, ze jednak zmienily mu sie priorytety... We will see jak to mowia starzy Gorale.
A poki co wychodze juz z pracy, pogoda piekna taka, ze tylko sie usmiechac. Biegne do fryzjera, bo jednak nie zdazylam w zeszlym tygodniu. Pozniej szlak wzdluz rzeki i kawa. Po poludniu pieczenie pyyysznej szarlotki a wieczorem znow troche pracy i spotkanie zawodowe. I taki to ma byc dzien. A narcyz niech powoli zmienia sie w w jakies inne zielsko, mniej obarczone mitologia.

Ja niestety też... Niestety, bo czasem łatwiej byłoby spuścić w czeluściach niepamięci niektóre słowa, zachowania, czyny skierowane w moją stronę...
Ale przecież łatwiej nie zawsze oznacza lepiej...

Swojego faceta trzykrotnie przyłapałam na pisaniu wiadomości z trzema różnymi dziewczynami.
Pierwsza z nich to była partnerka jego dobrego kolegi. Cała przygoda tej dziewczyny z moim facetem zaczęła się właśnie na przełomie obumarcia jej związku. Mój facet - będę oznaczała go pierwszą literą imienia, tak będzie prościej - miał z nią bezustanny kontakt - rozmawiał z nią, wysłuchiwał jej problemów, wspierał ją, prawił komplementy, czyli wszystko to, czego nie robił w stosunku do mnie od przeszło dwóch lat.
Zapraszał ją na spacer, na wspólne opalanie na plaży, zaznaczając że pójdą sami, bo ja nie lubię się opalać...
Wreszcie przyszedł czas na erotyczne SMS-y, w których m.in zapraszał ją do wspólnej kąpieli...
Nigdy nie przeglądałam mu telefonu, bo w kwestiach wierności zawsze miałam do niego bezgraniczne zaufanie. To ta dziewczyna do mnie napisała co mój facet wyczynia. Spotkałam się z nią, pokazała mi archiwum rozmów, a G przyparty do muru stwierdził, że to ten kolega, były facet tej dziewczyny, poprosił go o sprawdzenie jej, co rzekomo miało być dowodem na to, czy tej dziewczynie na nim jeszcze zależy... Podobnej głupoty dawno nie słyszałam, biorąc pod uwagę fakt, że ten kolega był już w nowym związku... Ogólnie związek z tamtą dziewczyną zakończył, żeby móc być ze swoją obecną partnerką...
Spotkałam się również z tym kolegą sam na sam, spytać go czy ta historia jest prawdziwa, i niby potwierdził wersję G, ale to raczej w akcie solidarności jajników, bo przez całe spotkanie stał odwrócony do mnie plecami, nawet na chwilę nie spojrzał mi w oczy.
G również przez cały czas utrzymywał tą żałosną teorię, choć przepraszał mnie kilkakrotnie, bo rzekomo już po fakcie stwierdził, że nie powinien tego robić, a ja postanowiłam odpuścić, bo nie chciałam przekreślać przez taki incydent całego związku.

Mniej więcej pół roku później, po powrocie z pracy, zastałam śpiącego na łóżku G z telefonem w ręku. Poszłam po koc, przykryłam go nim i chciałam odłożyć telefon na stół, ale... Jakiś szósty zmysł tknął mnie do tego, aby zajrzeć i przekonać się, czy wspominana, incydentalna historia, rzeczywiście była incydentem... Telefon był niezablokowany, otwarty na FB. Weszłam w wiadomości i moją uwagę przykuła rozmowa z nijaką Agnieszką.
Rozmowa, w której G. prawił jej komplementy, np. na temat jej biustu, jaki to on nie jest fajny... Że miło byłoby się spotkać, że ma na nią ochotę...
Że jej mąż to farciarz... Zwierzał jej się z naszych problemów, w których m.in. twierdził, że się zaniedbałam... Dziewczyna próbowała go stopować, delikatnie przypominając, że w końcu ma dziewczynę, że takie wiadomości nie są fair, i wtedy z rozmowy dowiedziałam się, że na pewno się o tym nie dowiem, co oni sobie tutaj wypisują... To była chyba najszybsza pobudka w całym jego 30-letnim życiu.
Powiedziałam mu, że wychodzę na kwadrans z domu, a gdy wrócę, ma go już nie być. Kiedy spakuję siebie i zwierzęta, dam mu znać i wtedy będzie mógł wrócić jako singiel. Początkowo nie wiedział o co mi chodzi, ale rzuciłam mu kilkoma soczystymi cytatami dla uświadomienia i wtedy zaczął się lament. Wybiegł za mną na ulicę, klękał, płakał, przepraszał, błagał żebym nie odchodziła, że on tą dziewczynę zna o wiele dłużej niż mnie - jakby to było jakieś usprawiedliwienie - i po prostu tak sobie z nią pisał - jak zwykle. Zorganizował tego samego wieczoru romantyczną kolację, podczas której widać było chęci do naprawienia tego, co spieprzył... Zmiękłam i zostałam, a może raczej nie miałam zbytnio innego wyjścia - chorowałam, nie miałam pracy, a jak nie ma się pracy, to i nie ma się pieniędzy, a bez pieniędzy człowiek w tego typu sytuacjach jest bez jakichkolwiek perspektyw na zmiany.
Mogłabym się wyprowadzić do mamy lub do przyjaciół, i zapewne bym tak postąpiła pod wpływem nerwów, ale gdy emocje opadły, przeraziła mnie perspektywa tego co potem, co dalej, bo pomieszkiwanie kątem u kogoś to przecież mocno tymczasowe rozwiązanie... I zostałam.

Trzecią panną była nasza wspólna znajoma i tutaj też nie odkryłam tego sama - z niewiedzy wyciągnął mnie jej facet, który pewnego razu czekał na nią w domu z obiadem, pilnował jej dzieci, podczas gdy ona była na spacerze z psem i G w lesie, i nawet nie raczyła odebrać telefonu... Wtedy cierpliwość mu siadła i zadzwonił do mnie. Początkowo nie robiłam afery. Postanowiłam odczekać i znów zajrzeć do telefonu G, aby przekonać się, czy nasz wspólny znajomy nie robi z igły widły. Niestety, tym razem G był ostrożny. Skasował całe archiwum rozmów z FB, co było zaznaczone w historii przeglądarki. Odnalazłam za to w wysłanych plikach jego bardzo intymne zdjęcie, które - jak się potem okazało - odnalazło się również w telefonie naszej wspólnej znajomej. Oczywiście postanowiłam z nim porozmawiać na ten temat, ale on rzecz jasna uważał, że nic złego nie zrobił, że ta dziewczyna tak naprawdę nie jest w jego typie i tak sobie po prostu pisali - jak zwykle, w co nie jestem w stanie uwierzyć, bo wypierał się nawet własnego zdjęcia, na którym co prawda nie było widać twarzy, ale umiem jeszcze rozpoznać swój pokój, bokserki mojego faceta i jego charakterystyczne tatuaże!

Nie przyłapałam go na zdradzie fizycznej, ale jestem przekonana, że coś jest na rzeczy - od 1.5 roku ze sobą nie sypiamy. Nie ma pomiędzy nami nawet najmniejszych czułości, jak chociażby buziak na pożegnanie przed pracą. Wiele razy rozmawiałam z nim na ten temat, proponowałam terapię, aby spróbować tą relację naprawić - JA ! Osoba, która najmniej winy w tym wszystkim ponosi!
Na terapię nie wyraził zgody, i tylko ostatnio stwierdził, że jest przemęczony i mam mu dać miesiąc, aby mógł sobie ułożyć pewne sprawy.
Spytałam, jakie? Spotkałam się z milczeniem...

Ja już teraz wiem, że z tej mąki chleba nie będzie.

Po pierwsze - wspomnienia. Ciągle wracają. Nie mam do niego zaufania, ale za to mam ciągłe podejrzenia.
Po drugie - brak szacunku, zarówno z jednej, jak i drugiej strony, który z dnia na dzień ciągle się pogłębia.
Po trzecie - on ciągle ze mną rywalizuje. Ciągle stara się udowodnić mi, że jest ode mnie lepszy. Tylko w czym...?
Ma bardzo dobrze płatną pracę i tutaj na pewno jest ode mnie o dziesięć level-ów wyżej... Ma mieszkanie - wprawdzie na kredyt, ale własne, nie musi tułać się po wynajmach... Ma zgraną rodzinę, która się nim interesuje, w której ma zawsze wsparcie i oparcie, ale nikt sobie bliskich nie wybiera, i ja nie miałam wpływu na to, że jestem córką ojca alkoholika i matki, która w wieku 47 lat ma problemy z usamodzielnieniem się...
Nie widzę w tym człowieku żadnych plusów. I nie chodzi tutaj o to, że żal, gorycz i złość, przepełniają mnie tak bardzo, że tracę wzrok...
Po prostu w charakterze tego człowieka negatywne cechy przyćmiewają te pozytywne... Tutaj nie ma żadnego bilansu dodatniego...

Jestem na etapie poszukiwań nowej pracy, a następnie wyprowadzki. Nie wiem ile mi to czasu zajmie, ale jestem przekonana, że sytuacja pomiędzy nami w żaden sposób się nie poprawi...

UFFF.... Rozpisałam się.

Hej
czytam, czytam :-)
Endi - mnie też zaskoczyło to co napisałaś, ale wiem że robisz dobrze i że będzie dobrze! :-)

czasu jakoś zrobiło sie mniej jak młody zaczął szkołę. W telegraficznym skrócie to szkoła super! Chodzi codziennie na rano, odbieram go ze świetlicy około 2-3 razem z koleżanką i czasem kolegą z klasy, którzy mieszkają na naszej ulicy. Popołudniami mamy aikido, basen i konie - ciągnie go do sportu i ruchu i to mocno, co mnie bardzo cieszy :-)
Do szkoły chodzi chętnie, panią lubi, z jednym kolegą się tłuką - ale cóż - chłopaki. Podpytałam panią, mówiła że wszytko w normie jak na pierwszoklasistów we wrześniu :-)
Z zadaniami domowymi bywa różnie, ale muszę go pochwalić że bardzo ładnie mu idzie pisanie!!! A wiecie jaką frajdę mu sprawiło, jak pokazałam mu swój zeszyt z II klasy podstawówki!!??

Z M.... tak sobie, po weekendzie była awantura, że się szlajam! Byłam w sobotę u naszych wspólnych znajomych (mój M nie poszedł bo szedł w niedzielę do pracy, poza tym nie miał ochoty). Zabrałam ciasto, które upiekłam, siedzieliśmy w trójkę i było wesoło - ja i znajome małżeństwo (znamy sie z nimi ponad 10 lat). Koleżankę zmogła senność i dobry drink i położyła się koło 24 na kanapie, my siedzieliśmy obok przy stole i gadaliśmy. Dobrze nam się gadało, czas szybko leciał i koniec końców zlądowałam do domu dopiero przed 5 rano. 2 tygodnie temu wróciłam od koleżanki z ulicy o 3.
Mój M miał ogromne pretensje, że się "szlajam", że moje koleżanki które mają mężów tak nie robią. No nie robią tak, ich mężowie im towarzyszom w wyjściach z domu, a mój nie ma ochoty!
Nie uważam bym zrobiła coś złego. Nie mam wyrzutów sumienia! Wiedział gdzie i z kim byłam, sam nie poszedł bo nie chciał, ja poszłam bo chciałam. Może do 5 to trochę długo. Jak u mnie była kumpela na kilka dni i też siedziałyśmy do rana to mój nie miał nic przeciwko. Tyle, że z dziewczyną i "na naszym terenie". Mam wrażenie, że najchętniej by mnie zamknął w domu na 4 spusty, choć deklaruje zupełnie co innego i wciąż powtarza, że to że on nie ma ochoty nigdzie wychodzić nie znaczy, że ja nie mogę. W najbliższy weekend jadę na szkolenie na 2 dni - mam nadzieję, że sobie z tym poradzi bo ja się nie zamknę w domu
Tym bardziej, że tryb pracy sprawia, ze powoli czuję że za przeproszeniem dostaję na głowę od ciągłego siedzenia w domu, w izolacji od ludzi. Brakuje mi kontaktu z ludźmi!! Nawet wyjście na zakupy spożywcze jest dla mnie ciekawą atrakcją ;-)

miłego dnia dla wszystkich i kawa (''')>

Nie dość, że międzynarodowo to i ruch się solidny zaczyna :-)

Tak poza tematem ślubnym i zakrętowym dziewczyny, przymierzam się do kupna własnych czterech kątów. Mam drobny dylemat, bo nie wiem w co uderzać, w mieszkanie w bloku, w bliźniaka, czy w domek wolnostojący ale z drugiej ręki, czyli z wtórnego. Każde rozwiązanie ma dodatnie plusy i ujemne minusy
Osobiście bardzo chciałabym mieszkać poprostu w domku, takim swoim, na własnej działce, gdzie pies biegający, szczekający po ogródku wadzić nikomu nie będzie. Nie ukrywam, że domek (nawet bliźniak) ma dużego plusa na starcie ze względu na mojego pupila własnie.
I mam wątpliwości mnóstwo, nie wiem jak do końca temat ugryźć i na co się decydować...

ojtam buuuu - październik fajny miesiąc ;-)
ja mam rocznicę 11, możemy prawie razem świętować hehe

a ta kiecka to w jakim kolorze będzie? Bo, że elegancja francja to nie da się ukryć!! Czekam na zdjęcia!!

ps.
Pytajka - odpowiem Ci na maila, tylko jakoś się z czasem nie mogę ogarnąć by napisać na spokojnie

domek albo blizniak:) w zyciu do bloku nie wroce jesli nie bede musiala.

Chciałabym domek. Bardzo. Jak zwykle ograniczeniem są finanse. Sama nie mam aż tak wysokiej zdolności kredytowej. Co nie znaczy, że nie byłabym w stanie sama raty za taki domek spłacać. No i jest pomysł, żeby oczywiście wspólnie z D. wziąć kredyt. I tutaj mam małe schody, bo nie wiem, czy ten związek jest tym czego chcę, bo pomimo, że problemy sprzed x lat faktycznie minęły i nie wróciły to idealnie nie jest. A to, że super nie jest wynika z różnicy charakterów i temperamentu i pewnie wychowania. I to mi ciągle czegoś brak w tej relacji na poziomie czułości, romantyzmu itp., mimo, że to nie tak że tego nie ma - jest, ale ja chciałabym więcej. No i własnie pytanie, czy ja za dużo bym nie chciała, czy nie mam mylnego wyobrażenia o związku itd ... No nie ważne

W każdym razie jest jeszcze opcja, żeby kredyt wziąć wspólnie ale nieruchomość będzie zapisana na mnie. Za taką opcją przemawiają  dodatkowo dwa fakty- zamieszkałaby z nami moja mama, i ja wpłaciłabym jakieś 30% wartości nieruchomości na wstępie. Ponieważ moja mama zamieszka ze mną bez względu na to co kupię, to domek/bliźniak też wydaje mi się opcją lepszą, gdyż każdy będzie miał więcej swojej przestrzeni.

Nie Mussu Ratę spłacałabym ja z mojego konta, natomiast jeżeli na potrzeby kredytu bank wymagałby spłaty raty ze wspólnego rachunku, to wówczas ja ze swojego przelewałabym tą częśc raty. Raty spłacałabym Ja. D. podniósłby mi tylko zdolność kredytową.

Tak, lokalizację mam upatrzoną. Uzgodniliśmy to z resztą wspólnie z D.
Mussu, może uznasz że to infantylne, ale boję się samej wizji zadłużenia na X lat. I dlatego jeszcze nie zrealizowałam planu. Dzisiaj moja sytuacja finansowa jest stabilna, jest pewna praca (na tyle na ile możemy być jej oczywiście pewni ), jest stały dochód, który na warunki mojego miasta jest dobry. Ale gdzieś z tyłu głowy zapala mi sie lampka ostrzegawcza, a co jak stracę tą pracę? Ta myśl mnie blokuje poniekąd.
Dzisiaj mam mieszkanie, w którym mieszka moja mama, ale wiesz, jest moje, więc w razie "W" mam dach nad głową.
Teoretycznie po stracie pracy zawsze znajduje się nową, wiem A mimo to uczucie niepewności jest.

Dziewczyny, ostatnio w ogóle stwierdziłam, że ja strachliwą istotą jestem. Przeraża mnie niespodziewany huk (dosłownie serce mam w gardle), horrory jak oglądam to zazwyczaj z zasłoniętymi oczami   i nie wierzę w swoje możliwości, co skutkuje często tzw. słomianym zapałem. Ale tak było od dawien dawna.

Nie martw sie na zapas:) W najgorszym wypadku mozna dom sprzedac i z zysku (wplyw ze sprzedazy minus splata pozostalosci kredytu) kupic mniejsze lokum. Ja tez mam kredyt wieloletni ale juz teraz po 6 latach splacania go mama "zarobione" na czysto ponad 100 tys Euro. Na korzysc wplynela sama koniunktura - kiedy kupowalismy z eksem to mieszkanie akurat ceny na nieruchomosci polecialy na leb na szyje, ponadto poprzednim lokatorom zalezalo na szybkiej sprzedazy i nie dali wygorowanej ceny. Teraz ceny w tym miejscu i domow z tego rocznika sa na o wiele wyzszym poziomie. Sa takie kalkulatory na stronach roznych posrednikow gdzie mozna wpisac dane swojej posiadlosci i wylicza Ci srednia cene czyli za ile moglabys teoretycznie dzis sprzedac.

Ponadto sa tez polisy ubezpieczeniowe na wypadek utraty pracy, istnieja przy bankach, placisz skladki i w razie takiej koniecznosci bank odracza Twoje splaty na np. rok a ubezpieczyciel je pokrywa. Dowiedz sie w banku, w ktorym planujesz ten kredyt. Ludzie boja sie kredytow, a przeciez wiekszosc zachodnich europejczykow tak wlasnie zyje, bo malo kogo stac na wplacenie z gory calej kwoty. Ja nie chcialabym jedynie miec wiecej niz jeden kredyt. To juz dla mnie hard core.

metrazem, iloscia pokoi, ogrodem (musial byc:), wiekiem domu, stanem technicznym, ustawnoscia pokoi i wyposazeniem no i cena rzecz jasna:)- to trudna decyzja i zanim znalezlismy dom, przy ktorym bylismy pewni, ze to TEN naogladalismyu sie ich dziesiatki. A to za maly, a to za ciemne pokoje, a to lazienka ciemna, a to stare podlogi, a to ogrod na ruchliwa ulice wychodzi...a jak wszystko pasowalo, to cena z kosmosu i od poczatku szukanie nowego:).

ten dom urzekl nas czystoscia, ladnym tarasem, nowoczesna kuchnia no i poza tym wszystko w nim pasowalo:)