Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Kawcia. Sa na to sposoby. Trzeba pozwolić jej przeanalizować te strachy i dowiedzieć sie jak sobie z tym radzi. I to wzmacniać.
Ja drogie moje wlasnie sie uczę... Usilnie i silnie. Jednej z metod terapii. To sie nazywa terapia krotkotrrminoeana skoncentrowana na zasobach.
Polega na tym, ze człowiek uczy zasobów i wyjątków. Dobrych. I na nich buduje rozwiązania.
Nie mówisz o problemach ale dążeniach. Fajna sprawa.
Zofja i gia- wasza nadwrażliwość i branie wszysykiego do siebie jest normalne. Same sie złe ze soba czujecie i łatwo podważyć wasze samopoczucie czy zaufanie do samych siebie.
Jesteście w bardzo trudnym czasie. Pogubione. Zagubione. Rozbite miedzy przeszłością a przyszłością.
Prawdę ktos powiedział. Choćby ktos przewidział wasz scenariusz na przyszłość i powiedział gia- ty odejdź. Zofia zostań. To i tak nic to nie da. Musicie dojść do tego same.
Życie po zdradzie to inne życie. Naprawde. Ja jestem inna. Moj maź jest inny. Nasze relacje sa inne. Rozmawiałam z koleżanka ktora powiedziała mi ze wokół niej jest kilka par ze zdrada w tle. I w jej opinii tylko mnie i mojemu mężowi sie udało. I ona nie wie jak. I ma problem. Bo sie boi ze to upadnie. Jak w tamtych związkach.
Ze ludzie nie dają sobie rady ze zdrada w związku.
I ja myśle sobie. Czemu mi sie udało? Czemu czuje sie szczęśliwa? Czemu przeszłość mnie nie trzyma w kajdanach i nie przeraża?
Bo minęła. Nie zmienię jej. Juz była. Nie jest moja przyszłością ani teraźniejszością.
czy to oznacza ze uważam ze przeszłość nie miała znaczenia? Ależ miała.
Czy uważam ze nic sie nie stało? Ależ stało. Stało. Duzo sie stało.
Kto poniósł konsekwencje zdrady? Moj maź. Ja. Nasza relacja.
Jestem inna kobieta niz kiedys. Lepsza? Gorsza? Inna.
jestem z moim mezem zdradzaczem. Wiedziemy zwyczajne życie. Sprzeczamy sie o metody wychowawcze wobec syna. Realizujemy marzenia ktore sa wspólne. TrosCzymy sie o dom. Mamy wspólne ulubione seriale. Rano do łóżka dostaje kawkę. Uwielbiam długie kąpiele i domowe spa. Opowiadam o mojej pracy. On o swojej. On robi zakupy. Ja lubie gotowac.
Jesteśmy zwyczajni. Tu i teraz. W dobrych relacjach. Dbający o siebie. Kochający sie. Śmiejący sie razem.
Tak sobie żyjemy.
Nie z przeszłością. Ale w teraźniejszości.
Czy to było łatwe? Zakrętki najbardziej wiedza ze nie. Ale tez tarantella. Kachna. Aga33. Dziewczyny ktore wtedy tu były. Słuchały i szanowały moja drogę.

Wracam tutaj dla nich. Dla was zakrętki. Bo tak jak tarantella. Mam poczucie ze kazdy wątek jest o tym samym. Ze przecież juz wczesniej cos pisałam. Cos komentowałam. Swoje zdanie wyraziłam.
I myśle. Znowu? Znowu mam napisać... Pamiętaj. Zdradził bo chciał. Wybrał. Podjął decyzje.
Ja juz to przerobiłam.
Przerobiłam nawet to ze został ze mna i przy mnie bo chciał. Podjął taka decyzje.
A ja jestem z nim bo chciałam. Podjęłam taka decyzje.
Przerobiłam nawet pewność ze te decyzje moga sie w każdej chwili zmienić.
Przeszliśmy wiele. Zdrada dała nam doświadczenia i emocje, ktorych naprawde starczyłoby na pare żyć.
Nic z tego co czułam było nieważne. Wszystko sprawiło ze teraz jestem taka end_aluzja. Jaka jestem.
I co?
Dziewczyny ja naprawde siebie lubie. Lubie moje życie. Lubie moja postawę.
Potrafię opiekować sie soba. Potrafię sie śmiać. Potrafię sie lenić i pracować.
Czy jestem taka bo maź mnie zdradził? Czy pomimo tego? Czy jestem z nim dlatego bo mnie zdradził? Czy pomimo tego?
To nie ma znaczenia. Bo jestem tu i teraz.
Co przeszłam zeby tutaj dojść? Nic fajnego. Na tyle nic fajnego, ze wiem ze nigdy wiecej i drugi raz.
Wiem. Ze łatwiej by mi było odejść. Ta zmiana jest mniejsza strata. Niz obserwowanie jak umiera bliskość. Miłość. Zaufanie.
Rodzi sie nienawiść. Złość. Samotność.
Potem powstaje obojętność i poczucie ze ten człowiek jest obcy.
A potem go poznajesz. Zaczynasz sie z nim śmiać. I zaczynasz go lubić. Od nowa..
Gia. Zofia. Walczycie jak lwice o to, by wasze życie sie nie zmieniło. Ale ono juz sie zmieniło. I nigdy nie bedzie takie jak kiedys.
Czy zostaniecie z nimi. Czy odejdziecie.
To jest zupełnie inne życie.
Z mojego doświadczenia powiem jedno. urządzcie sobie pogrzeb. Zmarł wasz maź a wasza rodzina zgineła w wypadku. Amen.
To co jest teraz to nowa rzeczywistość.

Czy bedzie dla was dobra? No jasne. Jeśli będziecie dobre dla siebie.
Martwicie sie o dzieci.
A ja powiem tak. Jeśli człowiek nie potrafi zaopiekować sie nawet samym soba... To jak moze zaopiekować sie kimkolwiek innym?

Endi,
Piękne napisane choć to mnie nie dotyczy.

Napisz mi cos bliżej... Analizować rozmawiając z nią, czego się boi?

Cześć Dziewczyny

Mussu zazdroszczę urlopu - że tak niedługo już będzie leżing plażing i inne -ing
Ja swoich wakacji nie mogę się doczekać - pierwszy raz w życiu urlop spędzę na Wyspach Kanaryjskich, ba, pierwszy raz uskutecznię przelot samolotem! Ale to dopiero 30 sierpnia ...
Juz planuję jak się kosmetycznie wyfiokować i Mussu super, że napisałaś o tej trwałej rzęs - nie miałam pojęcia, że coś takiego istnieje. Myślałam, żeby sobie jak Kawcia - doczepić do swoich, ale może faktycznie skuszę się na opcje wywinięcia ich.

No a tak mniej entuzjastycznie - w lipcu mam egzamin państwowy i jakoś tak ta nauka mi średnio idzie ... ehhhh
Ale jak zdam, w nagrodę dostanę super śliczną bransoletkę Więc jest o co walczyć

Co do zdrad i sytuacji nowych dziewczyn - hm... powiem tyle - przewrażliwienie jest ogromne, branie wszystkiego do siebie również. Sama to przerabiałam. Ale, osobiście wydaje mi się, że twarde stanowiska Mussu czy innych kobitek wynika ze zmęczenia juz tego materiału. Kiedy Monia, Endi borykały się z problemami, to były pierwsze tak szeroko opisywane/komentowane/rozkładane na czynniki pierwsze historie. Więc też cierpliwości w tłumaczeniu były większe.
Grunt to jak Endi prawi - przyjąć do wiadomości, że ten stan ktory jest (zdrady, rozżalenie, ból, wściekłość itp.) to stan faktyczny. Nie oszukiwać się, nie szukać w sobie winy (nawet jeśli nie byłyście partnerkami roku, tudzież dekady ). I absolutnie nie idealizować i nie usprawiedliwiać facetów!!! A kysz. Nie wolno! Nie ma usprawiedliwienia! Analizowanie ciągle i wałkowanie tego w głowie też nie ma sensu, bo się zamęczycie.

A propos urlopu - koniecznie musze schudnać a opornie mi to idzie .... Motywacja ogromna, łakomstwo niestety też ...

Hej dziewczyny

Pytajko zazdraszczam Wysp Kanaryjskich
Ale po ciężkich egzaminach się należy, a co
Kiedy trzymać kciuki???

My skromnie wakacje, bo niestety wojaże zagraniczne są poza moimi możliwościami finansowymi.
Wyszukuje zawsze jakieś tanie i sympatyczne kwaterki w naszej pięknej ojczyźnie.
W tym roku nie jedziemy zbyt daleko. Ale za to nad piękne i czyste jezioro, wśród lasów i z dala od wszelkich tandetnych, jarmarcznych wakacyjnych atrakcji. Sama natura
Już się nie mogę doczekać, ale to dopiero na początku sierpnia

Co do odchudzania ech, się nie wypowiadam

Zaczynam tutaj wsiąkać normalnie

Mussuka - udanego urlopu i naładowania się słońcem, widokami i przede wszystkim relaksem !
Taaa nasze morze z kolei ma kapryśną pogodę, ale plaże zawsze mnie zachwycają zwłaszcza jak słońce wstaje i na plaży pustki, uwielbiam taki klimat.

MoniaCo - jakoś stajesz mi się bliższa przez te historię Twoją, jeszcze nie skończyłam czytać ale to co przeszłaś...cieszę się w każdym razie że wszystko się Tobie z czasem poukładało

operacja - skończę z Monią to przerzucam się "na Ciebie"
Czytając trochę Was chociaż poznaję, a trochę tez nie czuje się w tym wszystkim sama.

Pytajka - witaj właśnie: NIE ANALIZOWAĆ PO RAZ N-TY ! powtarzam to sobie, jednak z marnym skutkiem. Muszę jednak z tym walczyć, bo czasem czuję się tak zmęczona tym tematem, tym przerabianiem tego w głowie,  że nie mam nawet tak po prostu fizycznie siły na nic. Zajmuje się zatem mnóstwem mniej lub bardziej ważnych czynności żeby się wyłączać choć na chwilę.

Mussu... urlopuj się pełną piersią 

Ja mam roboty full i na dodatek rozchorowałam się dosłownie z godziny na godzinę.. w oka mgnieniu.. Gdyby nie to, że koleżance przyśnił się urlop to bym była na zwolnieniu bo mi kapie dosłownie z nosa..  masakra.

Ja w długi weekend mimo obecności wnuczka, który zawsze wyzwala we mnie dobry nastrój dostałam dwa razy dosłownych spazmów ze złości..( Aleks tego nie widział). Niby nic się nie działo ale mój jeszcze mąż ( MJM) potrafi mnie dość błahymi sprawami rozstroić  totalnie.

Był w szoku. Uspokoił mnie jakoś. A ja jego szoki mam w duupie...

Zeszła aktualnie ze mnie para i funkcjonuję normalnie.

To konsekwencje.. jedne z wielu, które po tym wszystkim towarzyszą latami......

He he Mussu reisefieber masz

Malwinko duzo zdrówka życzę

Pytajko będe trzymać kciukole mocno
A moje dziecię tylko 4 cm niższe ode mnie, a ma dopiero 13 lat a ja w końcu do niskich się nie zaliczam
No w szkole jakoś ogarnęła, chociaż zero przejęcia stopnaimi. Luzik totalny
Właśnie kończy podstawówkę, organizujemy dzieciakom imprezkę na koniec. Mój boszzz przysięgam, że nigdy więcej nie dam się wciągnąć w organizację czegokolwiek

Czesc i czolem.
Mussu wyslalam Ci na FB wiadomosc,na ktorys z profili,nie wiem jakie to ma znaczenie.
Jakbys mogla to spojrz.
Wy pewnie cieszycie sie z nadchodzacego weekendu,a ja szykuje sie na 2 dni pracy.Masakra.
Milego dnia.

Zofio.. bo nigdy nic nie wiadomo. Każdy ma inaczej poukładane emocje. Jedni przerobią i uporają się z bólem, inni nie. Ja jestem zwolenniczką racjonalnego ocenienia sytuacji. A KAŻDA bez wyjątku taka sytuacja jest bardzo złożona. Tu nie ma prostych schematów. Inaczej oceniamy sytuacje kogoś innego będąc z boku, inaczej kiedy sami jesteśmy w takich okolicznościach. Mówię tak bo tego doświadczyłam. Ja przy okazji pierwszego małżeństwa nie miałam nawet cienia wątpliwości w KAŻDEJ decyzji jaką podjęłam.  i Obie były dobre. Dałam szanse( sama się nie spodziewałam, że jest mnie na nią stać ). Zawiódł mnie. Rozwód. Bez dyskusji. I nie żałuję. Mam spokój w sercu, że JA zrobiłam tak jak czułam. Nie istotne co on z tym zrobił. Teraz jest inaczej bo zwyczajnie cała sytuacja jest inna. Po prostu. Odeszła bym ale z miliona jeszcze innych, dodatkowych powodów.... i odejdę.. przyjdzie ten piękny dzień.

Rozumiem. Naprawdę, też się tego boję, że nabiorę się na fałsz, albo stracę czujność i dam się omamić. Z drugiej strony, boję się, że to co się teraz dzieje, jak bardzo ten człowiek się stara, jednocześnie nie żebrząc, nie zrzucając ani na mnie ani na tą sucz odpowiedzialności, nie tłumacząc się słabością zaniedbaniem brakiem zrozumienia, tylko zwykłym sku...stwem i myśleniem ch...em. Boję się że ja przegnę i że chcąc go upokorzyć zemścić się jakoś, poniżyć stłamsić pokazać jakim jest podczłowiekiem, że ja zepsuję coś z czego mogłoby powstać w końcu to o czym marzyłam.
Z trzeciej zawsze będzie świadomośc tego jakim kosztem to powstało i będzie to we mnie budziło obrzydzenie...i wiesz, nadal czasem łapię się na myśleniu, przecież to jest niemożliwe, to się nie stało, nie on...
Konsekwencje zdrowotne, ja te 9 lat temu po nałykaniu się pigułek uszkodziłam mięsień sercowy, durna debilka chciałam się zabić mimo ze nie miałam pewności że to zrobił.. może dobrze się stało że wiem dopiero teraz. On uważa że ja to sobie wymyślam, ze te szopki z sercem miały inne podłoże, że bajka o pigułkach jest stworzona na potrzeby zdołowania go bardziej, fakt nie było go przy tym. A nie wracałam do tematu, wogóle ten temat omijałam przez te lata.

Jutro psycholog. Po 10 miesiącach piekła mąż stwierdził, ze jeśli ja chcę cierpieć bo lubię to on już nic nie może zrobić i jedyne co jeszcze  może to iść ze mną na terapię. A do tej pory uważał że takie rzeczy robią tylko inni ludzie, ci słabi, podatni na psychologiczne gadki i motywacyjne warsztaty,  jego to nie dotyczy. Zobaczymy jak to będzie wyglądać.
Miłego wieczoru nam wszystkim życzę. Mam michę truskawek drinka i rozpalony kominek...jakie to by było cudowne gdyby mężczyzna obok nie pukał  sobie paszteta w samochodzie będąc moim mężem...

A bo on potrafi byc niefajny. Ale potrafi tez być fajny. Dziś mam mętlik w głowie. Chyba ucichnę na moment. Dzień Dobry i na chwilkę Dowidzenia

Endi ok, rozumiem. Ale powiedz jak nie skupiać się na mężu ? Jak nie skupiać się na tym dręczącym mnie ciągle pytaniu "DLACZEGO ?"
Wiecie, że ja nie potrafię o tym nie myśleć.
Oczywiście powiedzmy, że znam odpowiedź. Tzn prawdę jaką mi oznajmił typu
" czułem się niedoceniany, niedowartościowany" etc etc ( pisałam o tym w moim wątku )

A wczoraj kiedy zahaczyłam o ten temat usłyszałam nawet niekochany..
I zbaraniałam serio !
Oczywiście nie było sielanki przez 10 lat w każdej sekundzie, jestem impulsywna, zatem kiedy czekałam aby coś zrobi, naprawił i tak czekałam z miesiąc to naprawdę wybuchnęłam ale to był element - drobiazg dla mnie.
Jeszcze nieraz M śmiał się, że lubi ten mój wachlarz nastrojów.

Więc jaka jest recepta ? nie ma?
Dałam z siebie wiele..Rany nawet tak nie myślałam że coś daję, po prostu kochałam. Nie spychałam go na drugi plan po dziecku, nie pracowałam do nocy, organizowałam wiele wyjazdów, weekendów po to abyśmy byli RAZEM
Zawsze razem, ale też wszystko szło naturalnie, jakoś tak zapatrzeni w siebie

hehe wydawało mi się to "zapatrzenie"

I wczoraj kiedy po raz n-ty słuchałam jaki on to się czuł niedowartościowany...taaak ..niby moja wina bo znowu zaczęłam "ten temat" i pytania w stylu "po co" , "dlaczego"
słuchałam i kuliłam się w sobie, bo ok, powiedział mi to raz, drugi, ale teraz powinien już to przeskoczyć, skierować rozmowę  na inny tor, na mnie....Nie wiem..
Cały czas mam poczucie, że on robi się czasem bardziej poszkodowany niż ja...
Oczywiście potem płakał, słaniał się na nogach bo go serce bolało etc etc

Mam tyle w sobie żalu, goryczy, smutku, rozczarowania jego osobą. A dostaję jeszcze tą kwestię "że czuł się czasami niekochany" hm...więc po co mu taki związek ?
Miałabym teraz wychwalać pod niebiosa ????
A jak tego nie zrobię to co ???
Naturalne że teraz chcę skupić się na sobie, że wszystko się we mnie przepełnia, wszystkiego za dużo...

Więc będę teraz o niego dbała MNIEJ niż przed zdradą.. I co ? Znowu mnie zdradzi ??

GIA - nie ma odpowiedzi DLACZEGO, żeby cię zadowolić.
to co mówi, to sa jego metody oczyszczenia i usprawiedliwienia siebie, co jest zuprełnie naturalne, każdy z nas to robi.. nawet, gdy robimy rzeczy nie dkonca w porządku - usprawiedliwiamy się. bo musieliśmy, bo ty zrobiłes tak.. bo...

więc nikt ci nie odpowie na pytanie DLACZEGIO
bo odpowiedź jest jasna - zrobił to, bo chciał, podjał taką decyzję, miał na to ochotę, ta ochota była w tym momencie wazniejsza niż ty i wasza rodzina.
po prostu - zrobił to - BO TO ZROBIŁ

chcesz, żeby ci powiedział - zrobiłem to, bo jestem głupi, malutki i myslę quutasem?? wtedy odetchniesz z ulgą? poczujesz się lepiej?? nie

Czy miałaś wpływ na tę zdradę? nie
czy mogłas robić coś inaczej, żeby cię nie zdradził? nie
czy dzisiaj masz jakikolwiek sposób, żeby zapobiec zdradzie w przyszłości? nie

czy scenariusz mógł wyglądac inaczej - NIE

tylko on miał wpływ na to co zrobił
i tylko on zadecyduje, czy zdradzi cię kiedyś czy nie
dla ciebie wazne jest to, żebyś ty wiedziała - co z ta zdradą zrobisz..
dojdziesz do momentu, w którym zrozumiesz - że nie ma takiej opcji, takiego zachowania, takiego poświęcenia i takiego twojego dostosowania się do jego potrzeb, żeby dac ci pewnośc, że to się nie powtórzy

nie ma takiej opcji
zrozumiesz, że zarówno on, jak i ty - każdego dnia podejmujecie decyzję - czy następnego dnia będziecie dalej razem

zrozumiesz, że nie masz wpływu na jgo wybory
on nie ma tez na twoje
bo to ty zadevcydujesz co zrobisz
i on zadecyduje co zrobisz

ty masz wpływ na to, co ty zrobisz z tym, co on zrobi

i tak dalej

nikt i nic nie zabezpieczy cię przed zdradą. przed zawodem
TY - nie zrobisz niczego, by tego uniknać
to może zrobić tylko twój mąz i to jest w jego zasięgu

tak jak i twoja decyzja, czy pójdziesz do łozka z kolega wpracy
i choćby twój mąz był aniołem - jak będziesz chciałą, to pójdziesz...

Endi uwielbiam Cię, serio Nawiasem mówiąc przeczytałam już sporo Twoich wypowiedzi i często mi one pomagają - dzięki raz jeszcze.

Ale Twoje pytania...Hm...szczerze ? Szczerze to ja się czasem zastanawiam, może powinnam go częściej doceniać, dostrzegać etc etc Może wtedy by tego nie zrobił ..?  I winię trochę siebie. Fakt, schylam przed Wami głowę - bijcie - czasem winię trochę siebie..

Tylko z drugiej strony myślę: jestem osobą bardzo ciepłą, baaaardzo czułą ( wręcz nieraz mój M mówił że bardziej wylewnej kobietki to nie spotkał ) z naprawdę większym temperamentem niż mój M..
Ok, starczy tych komplementów na swój temat

Zatem dostawał wiele...wiele mnie...

Nie wiem Endi co ja chciałabym od niego usłyszeć bo wszystko mnie boli, ale czasem nie potrafię przestać pytać..

On często się pyta jak mi jeszcze pomóc ...A ja nie wiem nawet co odpowiedzieć.
Nie wiem, bo często czuję ..wewnętrznie czuję że tego nie zniosę..
Że myślę kim byłam dla niego jeśli ukoronowaniem naszej 10 tej rocznicy był dzień później wyjazd z suczą na 2 noce do hoteliku..
Bo ciągle mam obrazy że przy niej się budził, zasypiał, adorował...

Mam za dużo tych obrazów i to nie pozwala mi iść naprzód.

Cześć
Tak sobie czytam i mnie naszło...
Widzisz Gia, dawałaś z siebie co mogłaś, wydaje mi się, że nie miał raczej powodów żeby narzekać. A jeśli cos mu nie pasowało, to po to się ma gębę, żeby ją użyć i wyartykułować swoje  potrzeby.
Co jeszcze masz zrobić, żeby jego ego trochę urosło? jak dopieścić, jak dogodzić...nosz kurde.

Zaraz mi się przypomniał film " Żony ze Stepford", pewnie widziałyście ten film.
Idealne żony: piękne, dogadzające, niewymagające, oddane mężom...niestety Gia, nie masz szans im dorównać.
Choćby z tego względu, że nie masz funkcji bankomatu. Jest scenka, gdy mąż wkłada żonie do ust kartę kredytową, i ta zaczyna wypluwać banknoty

Kochana no nie dorównasz...no chance!

No nie dziwię się, że się sarkazm włącza. Bo takie gadanie, jest zwykłym dorabianiem ideologii do k..stwa

No to Twój pan terapeuta mógłby sobie rękę podać z moją terapeutką. Te same metody terapii. Co było źle, czego mu brakowało? Wszystko wokół niego...a mnie nie było w tym.

Widzisz Gia, dobra metoda. Powiedz jaśnie Panu, że byłaś niedogłaskana w czwartek 15 tego, i w związku z tym idziesz się dogłaskać gdzie indziej

Tarantella - fajnie, że jesteś W ogóle dziewczyny cieszę się, że Was tak przynajmniej "wirtualnie" poznałam.

I tak jeszcze wracając do terapeuty, to mój Monia właśnie przeraził się na wieść że podczytuję forum ! Jakby mógł to zabrałby mi kompa ! hehe Twierdząc że on też w internecie może być przystojnym blondynem i same "prawdy" pisać..
A ja go zapytałam " myśli Pan, że naprawdę kobiety piszące o zdradach robiłyby to dla rozrywki ??? Tak dla zabicia czasu tworząc historie które nie istnieją ???? "
Kiwnął głową....
Niesmak mi pozostał...zwłaszcza jak na 2 sesji stwierdził że nie powinnam o "tej sprawie" rozmawiać z przyjaciółką ..bo moze mi źle doradzić..bo nie była w takiej sytuacji etc etc

OK ! Ale gdyby nie moje 2 istoty "wspierające" po tym październiku to sfiksowałabym na pewno !

Tarantella też się sama z tego śmieję czasem. Ale tym balsamem to mnie rozwaliłaś na łopatki !

Widzisz moje potrzeby na razie są nierealne..Nierealne ponieważ jeszcze marzę o poprzednim swoim życiu..Choć wiem, że już go nie ma..Pewnie to też mój charakter - zawsze byłam sentymentalna

Ale pomału staram się sobie odpowiedzieć na pytanie co dalej...co będzie dla mnie najlepsze..

Ściskam Was mocno dziewczyny !

Cześć

Mnie rozłożyła grypa .Dziś już trochę lepiej ale wczoraj koszmarnie . Zawsze po jakimś czasie wpadam w panikę i strasznie się  boję .
To tak jak w każdej sytuacji strach zabija .

Malwina współczuję ci tego lęku ,ja teraz jestem spokojna ale był czas ,że ona nie odpuszczała i robiła wszystko żeby on z nią był . Teraz znalazła sobie następnego jelenia ,porzuciła własne dzieci (albo mąż jej odebrał ) i zrobiła sobie nowe .

To zdjęcie widocznie sobie zostawiała bo pewnie jest wyretuszowane no i tam pewnie nie widać ,że zamieniła się w ździrę .
Ciekawe co jej mąż na ten tekst ,pewnie nie ma pojęcia co ona tam wypisuje .

A pisałam, że się odchudzam....?   

Malwino, jeśli masz ochotę mogę się podzielić dietą pewnego dość znanego ostatnio pana na G...
Jest skuteczna. Tylko nie wiem jak mam to zrobić bo wkleić jej tu nie mogę.

Możesz przesłać mi na maila...

Pigwa     w kupie raźniej.. zapraszamy    siadaj i opowiadaj  ...

Tak na serio to dużo seksu
Kiedyś słyszałam taki kawał
Żona namawia męża na jeszcze jeden numerek a mąż na to żeby dała mu spokój bo dla faceta  jeden raz to jak okrążenie kilka razy boiska sportowego ,na to żona odpowiada -chyba cię pogięło przez trzy minuty ?

mam taki zwyczaj że jak wchodzę na wątek to lubię wiedziec o czym piszecie
jak troszkę załapię,włączę sie do rozmów

To ja jeszcze znam dwa sposoby
MŻ
ŻP

Wczoraj odebrałam telefon i usłyszałam nagrany głos _tu wróżbita Maciej ,właśnie wybrałem dla ciebie kartę itd .
Przypomniało mi się Monia twoje wróżenie przez Teo i wróżbite tylko nie pamiętam czy ci się sprawdziło ?

Moja z TV też..

Jego nawrócenia????

Wkurza mnie ogromnie. Jest w delegacji od poniedziałku. Ja jutro jadę na Mazury z Córką i Wnukiem. Spotkamy się dopiero w niedziele. Nie tęsknie za nim!!! Za takim jakim teraz jest... w ogóle!.. Chce mi się płakać. Teraz przyjął taktykę ignorowania moich złych emocji. I mnie ogólnie. To zła taktyka bo powoduje,że opadam z sił zupełnie i dostaje wkurwa. Bo od razu staje mi przed oczami biling... Dziewczyny ja nie mogę z nim być.. marnuje czas i zdrowie.

Tak. Ale liczyłam,że teraźniejsza codzienność będzie lżejsza.

Trudna sprawa....

Kafejka jest. Istnieje. Działa. Podaje kawe.
Czasami nie ma czasu by pisać wiecej ale troska i uwaga zawsze tu sa.
Droga renatto uderzyla mnie jedna rzecz w twojej wypowiedzi.
Zacytuje;

. Raz czuje, ze moje zranienia nie zostaly opatrzone, zrozumiane i utulone przez meza i pewnie nigdy nie beda. Po drugie mam obawy, czy sytuacja sie nie powtorzy, jesli pozwole sobie na slabosc.

Kochana. Znam ten stan. Pamietam. Człowiek poszedłby do przodu. Ale jak tu iść. Skoro pamięć nam została. Skoro ryzyko jest.
Ale to ryzyko dotyczy nie tylko ciebie renatto. Czy mnie. Czy operacji. Ono dotyczy każdej kobiety. I pewnie każdego mężczyzny. Ale pytanie nie brzmi ; czy to sie stanie.
Pytanie brzmi; co zrobie? Jeśli to sie stanie?
Rozumiesz? Nikt nie da ci gwarancji ze nikt juz nigdy nigdzie i nijak. Ale ty możesz wiedzieć i rozumieć co to dla ciebie znaczy i co z tym zrobisz. To wlasnie da ci. Tak potrzebny. Spokój i pewność.

Cytuje raz jeszcze...

. Raz czuje, ze moje zranienia nie zostaly opatrzone, zrozumiane i utulone przez meza i pewnie nigdy nie beda. Po drugie mam obawy, czy sytuacja sie nie powtorzy, jesli pozwole sobie na slabosc.

A czego oczekujesz? Jak miałby cie opatrzyć? Zrozumieć? Czemu miałby zrozumieć co czujesz? Czy ty byłaś w stanie zrozumieć czemu zdradzał? Czy jestes w stanie zrozumieć innego człowieka? Stać sie nim? Możesz zrozumieć siebie. Ty możesz opatrzyć swoje rany. Tylko ty wiesz czego potrzebujesz. Czego potrzebujesz dla siebie. Od siebie kochana.

To nie maz sprawia ze ci smutno i źle. Tylko ty... Rozumiesz? To jest w tobie. W twojej głowie. Gdyby był teraz inny. To wcale nie powiedziane ze lepszy. Byłby inny. Ale on  a chodzi o ciebie.