Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Właśnie dobro dziecka!

Nie widze sensu burzyć jej świata jeszcze bardziej, więc swój DOM ma jeden. Tam w przyszłości ewentualnie swój kącik.
Córka ma telefon do taty i wie, że zawsze może dzwonić.

Myśle, że na razie informacja o innej kobiecie będzie zbyt dużym szokiem. Musi się najpierw oswoić z myślą, że tata z nami nie mieszka. Ja również!

monia&Co napisał/a:

Właśnie dobro dziecka!

Nie widze sensu burzyć jej świata jeszcze bardziej, więc swój DOM ma jeden. Tam w przyszłości ewentualnie swój kącik.
Córka ma telefon do taty i wie, że zawsze może dzwonić.

Myśle, że na razie informacja o innej kobiecie będzie zbyt dużym szokiem. Musi się najpierw oswoić z myślą, że tata z nami nie mieszka. Ja również!

Monia nie musisz mówić o tej kobiecie do póki córka nie będzie pytać ,gdzie i z kim mieszka tatuś ,wtedy powiedz jej prawdę ,bo inaczej będzie myślała ,że ją oszukujesz i straci do ciebie zaufanie .Kto powiedział ,że tata mieszka u kolegi?

Teo napisał/a:

(...)Co do opieki. Ja bym się nie broniła przed tym tydzień tu - tydzień tu. Może jeszcze nie teraz, ale za 2-3 lata? Ojciec jest pełnoprawnym opiekunem, córka ma takie samo przebywać u niego jak i u matki. Moim zdaniem jeśli jest to mądrze przemyślane to uniknie się sytuacji "weekendowego tatusia", który na wszystko pozwala i jest łagodny, a matka to "ta zła" bo ona wychowuje, zakazuje i nakazuje.

Bardzo podobało mi się rozstrzygnięcie włoskiego sądu, który uznał, że dziecko nie jest paczką, którą można sobie przekazywać po tygodniu i skazywać go na brak stabilności, poczucie tymczasowości, itd. tylko dlatego, że rodzice postanowili się rozejść. Zgodnie z tym wyrokiem, dziecko pozostało w dotychczas zajmowanym mieszkaniu, a co tydzień miejsce swego pobytu zmieniali... rodzice. To oni mieszkali tydzień z dzieckiem w jego mieszkaniu, a tydzień gdziekolwiek indziej, i to oni ponosili, większe niż dziecko, konsekwencje własnych decyzji.

Tatuś jej powiedział, że mieszka u kolegi. To niech tatuś jej powie później prawdę. Ja mogę udawać, że nic nie wiedziałam!

Ale, drogie panie, przyjmijcie do wiadomości, że facet to facet i ta jego dobroć się skończy prędzej czy później. Odcięty od opowiązków i odpowiedzialności za dziecko rozlezie się w szwach, a jak się pojawią inne dzieci to już w ogóle mała będzie na ostatnim miejscu. Więc własnie dla dobra dziecka trzeba obmyśleć NAJLEPSZY z możliwych planów.
O! A jakby przy tej rozdzielności majątkowej, to tak jak intercyza pomałżeńska, dodać kilka punktów odnośnie opieki i obowiązków? A niespełnienie ich będą karane karą finansową? Np, dodać punk że żadne z rodziców nie może nastawiać dziecka przeciwko drugiemu. Jeśli pojawią się inne dzieci, to pierwsze nie odczuje odtrącenia i będzie traktowane na równi. itp.

Wielokropek napisał/a:

Teo napisał/a:

(...)Co do opieki. Ja bym się nie broniła przed tym tydzień tu - tydzień tu. Może jeszcze nie teraz, ale za 2-3 lata? Ojciec jest pełnoprawnym opiekunem, córka ma takie samo przebywać u niego jak i u matki. Moim zdaniem jeśli jest to mądrze przemyślane to uniknie się sytuacji "weekendowego tatusia", który na wszystko pozwala i jest łagodny, a matka to "ta zła" bo ona wychowuje, zakazuje i nakazuje.

Bardzo podobało mi się rozstrzygnięcie włoskiego sądu, który uznał, że dziecko nie jest paczką, którą można sobie przekazywać po tygodniu i skazywać go na brak stabilności, poczucie tymczasowości, itd. tylko dlatego, że rodzice postanowili się rozejść. Zgodnie z tym wyrokiem, dziecko pozostało w dotychczas zajmowanym mieszkaniu, a co tydzień miejsce swego pobytu zmieniali... rodzice. To oni mieszkali tydzień z dzieckiem w jego mieszkaniu, a tydzień gdziekolwiek indziej, i to oni ponosili, większe niż dziecko, konsekwencje własnych decyzji.

Tak tylko z ciekawości pytam ? chodzi o użyte sformułowanie (tak wiem że się czepiam, ale tylko słów) rozumiem, że chodziło o prawo do przebywania z ojcem. W zasadzie to ojciec ma takie samo prawo do opieki nad dzieckiem jak matka, czy ktoś o tym pamięta ? sprowadzanie tego wyłącznie do przebywania ? czasem ogranicza spojrzenie na całość. Bo on ma takie samo prawo by się martwić, nadal pokazywać świat, objaśniać jak działa i tłumaczyć jak wystrzegać się błędów, nawet tych popełnionych przez siebie. I słusznie prawisz że pojęcie weekendowego tatusia ? to rzecz, której należy unikać. Ale tak z praktyki ? to spojrzenie opiekuna ? któremu pobyt stały jest przypisany dziecku ? powoduje, że to jego ?ja? stawia się wyżej ponad dobro ? dziecka, bo np. nie wyobraża sobie, by jego życie było determinowane kontaktem dziecka z drugim rodzicem? Mówi się o dobru dziecka, czy jednak nie jest ono zazwyczaj ? mimo chęci, deklaracji ? ale dla własnej wygody bywa niejako wypaczone.

Teo napisał/a:

Ale, drogie panie, przyjmijcie do wiadomości, że facet to facet i ta jego dobroć się skończy prędzej czy później. Odcięty od opowiązków i odpowiedzialności za dziecko rozlezie się w szwach, a jak się pojawią inne dzieci to już w ogóle mała będzie na ostatnim miejscu. Więc własnie dla dobra dziecka trzeba obmyśleć NAJLEPSZY z możliwych planów.
O! A jakby przy tej rozdzielności majątkowej, to tak jak intercyza pomałżeńska, dodać kilka punktów odnośnie opieki i obowiązków? A niespełnienie ich będą karane karą finansową? Np, dodać punk że żadne z rodziców nie może nastawiać dziecka przeciwko drugiemu. Jeśli pojawią się inne dzieci, to pierwsze nie odczuje odtrącenia i będzie traktowane na równi. itp.

Mam nadzieję, że się nie okaże takim padalcem, że zapomni o dziecku!
Zawsze był ojcem na 200%.
Mam nadzieję,że tego nie spieprzy bo ukatrupię!

Wielokropek napisał/a:

Teo napisał/a:

(...)Co do opieki. Ja bym się nie broniła przed tym tydzień tu - tydzień tu. Może jeszcze nie teraz, ale za 2-3 lata? Ojciec jest pełnoprawnym opiekunem, córka ma takie samo przebywać u niego jak i u matki. Moim zdaniem jeśli jest to mądrze przemyślane to uniknie się sytuacji "weekendowego tatusia", który na wszystko pozwala i jest łagodny, a matka to "ta zła" bo ona wychowuje, zakazuje i nakazuje.

Bardzo podobało mi się rozstrzygnięcie włoskiego sądu, który uznał, że dziecko nie jest paczką, którą można sobie przekazywać po tygodniu i skazywać go na brak stabilności, poczucie tymczasowości, itd. tylko dlatego, że rodzice postanowili się rozejść. Zgodnie z tym wyrokiem, dziecko pozostało w dotychczas zajmowanym mieszkaniu, a co tydzień miejsce swego pobytu zmieniali... rodzice. To oni mieszkali tydzień z dzieckiem w jego mieszkaniu, a tydzień gdziekolwiek indziej, i to oni ponosili, większe niż dziecko, konsekwencje własnych decyzji.

Tak tylko z ciekawości pytam ? chodzi o użyte sformułowanie (tak wiem że się czepiam, ale tylko słów) rozumiem, że chodziło o prawo do przebywania z ojcem. W zasadzie to ojciec ma takie samo prawo do opieki nad dzieckiem jak matka, czy ktoś o tym pamięta ? sprowadzanie tego wyłącznie do przebywania ? czasem ogranicza spojrzenie na całość. Bo on ma takie samo prawo by się martwić, nadal pokazywać świat, objaśniać jak działa i tłumaczyć jak wystrzegać się błędów, nawet tych popełnionych przez siebie. I słusznie prawisz że pojęcie weekendowego tatusia ? to rzecz, której należy unikać. Ale tak z praktyki ? to spojrzenie opiekuna ? któremu pobyt stały jest przypisany dziecku ? powoduje, że to jego ?ja? stawia się wyżej ponad dobro ? dziecka, bo np. nie wyobraża sobie, by jego życie było determinowane kontaktem dziecka z drugim rodzicem? Mówi się o dobru dziecka, czy jednak nie jest ono zazwyczaj ? mimo chęci, deklaracji ? ale dla własnej wygody bywa niejako wypaczone.

Teo napisał/a:

Ale, drogie panie, przyjmijcie do wiadomości, że facet to facet i ta jego dobroć się skończy prędzej czy później. Odcięty od opowiązków i odpowiedzialności za dziecko rozlezie się w szwach, a jak się pojawią inne dzieci to już w ogóle mała będzie na ostatnim miejscu. Więc własnie dla dobra dziecka trzeba obmyśleć NAJLEPSZY z możliwych planów.
O! A jakby przy tej rozdzielności majątkowej, to tak jak intercyza pomałżeńska, dodać kilka punktów odnośnie opieki i obowiązków? A niespełnienie ich będą karane karą finansową? Np, dodać punk że żadne z rodziców nie może nastawiać dziecka przeciwko drugiemu. Jeśli pojawią się inne dzieci, to pierwsze nie odczuje odtrącenia i będzie traktowane na równi. itp.

Mam nadzieję, że się nie okaże takim padalcem, że zapomni o dziecku!
Zawsze był ojcem na 200%.
Mam nadzieję,że tego nie spieprzy bo ukatrupię!

Dunkis napisał/a:

Wielokropek napisał/a:

Bardzo podobało mi się rozstrzygnięcie włoskiego sądu, który uznał, że dziecko nie jest paczką, którą można sobie przekazywać po tygodniu i skazywać go na brak stabilności, poczucie tymczasowości, itd. tylko dlatego, że rodzice postanowili się rozejść. Zgodnie z tym wyrokiem, dziecko pozostało w dotychczas zajmowanym mieszkaniu, a co tydzień miejsce swego pobytu zmieniali... rodzice. To oni mieszkali tydzień z dzieckiem w jego mieszkaniu, a tydzień gdziekolwiek indziej, i to oni ponosili, większe niż dziecko, konsekwencje własnych decyzji.

Tak tylko z ciekawości pytam ? chodzi o użyte sformułowanie (tak wiem że się czepiam, ale tylko słów) rozumiem, że chodziło o prawo do przebywania z ojcem. W zasadzie to ojciec ma takie samo prawo do opieki nad dzieckiem jak matka, czy ktoś o tym pamięta ? sprowadzanie tego wyłącznie do przebywania ? czasem ogranicza spojrzenie na całość. Bo on ma takie samo prawo by się martwić, nadal pokazywać świat, objaśniać jak działa i tłumaczyć jak wystrzegać się błędów, nawet tych popełnionych przez siebie. I słusznie prawisz że pojęcie weekendowego tatusia ? to rzecz, której należy unikać. Ale tak z praktyki ? to spojrzenie opiekuna ? któremu pobyt stały jest przypisany dziecku ? powoduje, że to jego ?ja? stawia się wyżej ponad dobro ? dziecka, bo np. nie wyobraża sobie, by jego życie było determinowane kontaktem dziecka z drugim rodzicem? Mówi się o dobru dziecka, czy jednak nie jest ono zazwyczaj ? mimo chęci, deklaracji ? ale dla własnej wygody bywa niejako wypaczone.

Właśnie Dunkis mam nadzieję, że tatuś mojego dziecka będzie nadal takim ojcem jakim był zawsze!
Bo  w tej kwestii nigdy nie miałam mu nic do zarzucenia. On nigdy nie "przebywał" ale był z dzieckiem, w pełnym tego słowa znaczeniu!

monia&Co napisał/a:

Teo napisał/a:

Ale, drogie panie, przyjmijcie do wiadomości, że facet to facet i ta jego dobroć się skończy prędzej czy później. Odcięty od opowiązków i odpowiedzialności za dziecko rozlezie się w szwach, a jak się pojawią inne dzieci to już w ogóle mała będzie na ostatnim miejscu. Więc własnie dla dobra dziecka trzeba obmyśleć NAJLEPSZY z możliwych planów.
O! A jakby przy tej rozdzielności majątkowej, to tak jak intercyza pomałżeńska, dodać kilka punktów odnośnie opieki i obowiązków? A niespełnienie ich będą karane karą finansową? Np, dodać punk że żadne z rodziców nie może nastawiać dziecka przeciwko drugiemu. Jeśli pojawią się inne dzieci, to pierwsze nie odczuje odtrącenia i będzie traktowane na równi. itp.

Mam nadzieję, że się nie okaże takim padalcem, że zapomni o dziecku!
Zawsze był ojcem na 200%.
Mam nadzieję,że tego nie spieprzy bo ukatrupię!

Niestety spieprzy, to kwestia czasu. Widziałam wielu kochających i oddanych ojców, którzy po rozwodzie  z roku na rok rozluźniali stosunki i wcale nie specjalnie! Działo się to naturalnie zupełnie - nowa rodzina, nowe obowiązki, nowe rzeczy, które absorbowały uwagę. Najpierw obiecywał, że stosunek do dziecka się nie zmieni, a potem ograniczał się kontakt do "widzeń" raz na dwa tygodnie.

Błagam Was nie dołujcie mnie!

Nie chcę dziecka okłamywać, nie chcę przemilczać niczego! Po prostu sama muszę się przygotować na takie rozmowy!

A jak tatuś okaże się choooojem to ....to nie wiem co.........

Błagam Was nie dołujcie mnie!

Nie chcę dziecka okłamywać, nie chcę przemilczać niczego! Po prostu sama muszę się przygotować na takie rozmowy!

A jak tatuś okaże się choooojem to ....to nie wiem co.........

monia&Co napisał/a:

Błagam Was nie dołujcie mnie!

Nie chcę dziecka okłamywać, nie chcę przemilczać niczego! Po prostu sama muszę się przygotować na takie rozmowy!

A jak tatuś okaże się choooojem to ....to nie wiem co.........

Monia Ci jest łatwiej to zrozumieć bo wiesz ,że on odszedł bo zakochał się w innej a ty zrobiłaś wszystko by było dobrze.Córka nie wie dlaczego odszedł ,może myśli ,że to jej wina .Powinna wiedzieć ,że ludzie popełniają błędy i ponoszą tego konsekwencje.Jej tata popełnił błąd ale mimo to ona będzie dla niego zawsze ważna.

Dunkis napisał/a:

hm... napisał/a:

Czyżbyś myślał, że związku mu zazdroszczę?
Sama go wywaliłam, drania.

Wszechwiedzący - jest właśnie tym, który zdaje sobie sprawę iz wie niewiele. W tym przypadku doszukiwałbym sie właśnie w tym słabych stron. Może właśnie to nie kwestia chęci - a nastawienie (niestety z mojego punktu widzenia negatywne) cyt.:"Mam to gdzieś" - jest sednem tego, że chęci nie wystarczają, zamykaja i ograniczają spojrzenie - albo próbę postawienia się - ponad to, właśnie dla dobra dziecka. Określenie - robię wszystko - oznacza jedynie robię wszystko co mi przyjdzie do głowy. Wszystko to wszystko - a nie tylko to co robię. Co do peirwszego zdania, poprawiłem.

A , i nie chodzi że zazdrościsz związku - ale o to, że obojętnie jakie są relacje, zawsze mozna je zmienić, najeczęściej rozmową. Drań, draniem ok, nawet niech będzie podły itd. - dużo zależy od nastawienia - drań to słowo i jednocześnie jakaś postawa - drań to nie morderca - o ile nie przypisze mu się zamordowania związku

Niestety nie zgadzam sie z Tobą, są osoby na które nic nie ma wpływu. Mój mąż jest zwyczajnym psychopatą, a z kimś nie do końca sprawnym umysłowo nie da się porozumieć. Niestety na badania psychiatryczne sądownie wysłać nie można.
I co ważne nie napisałam "mam to gdzieś", a "mam GO gdzieś". A to dlatego, że dogadać się ciężko. A staram się i nieraz o dziwo udaje się. N wielu polach odpuścił, może to zmęczenie materiały, a może zrozumiał coś w końcu.

monia&Co napisał/a:

Błagam Was nie dołujcie mnie!

Nie chcę dziecka okłamywać, nie chcę przemilczać niczego! Po prostu sama muszę się przygotować na takie rozmowy!

A jak tatuś okaże się choooojem to ....to nie wiem co.........

Nie przeginaj. Nic Ci to nie da. Lepiej rzuc talerzem np w Dunkisa

monia&Co napisał/a:

Dunkis napisał/a:

Nie przeginaj. Nic Ci to nie da. Lepiej rzuc talerzem np w Dunkisa

W czym przeginam?

z chooojem   po prostu nie lubie przekleństw ot cala tajemnica

hm... napisał/a:

Dunkis napisał/a:

Wszechwiedzący - jest właśnie tym, który zdaje sobie sprawę iz wie niewiele. W tym przypadku doszukiwałbym sie właśnie w tym słabych stron. Może właśnie to nie kwestia chęci - a nastawienie (niestety z mojego punktu widzenia negatywne) cyt.:"Mam to gdzieś" - jest sednem tego, że chęci nie wystarczają, zamykaja i ograniczają spojrzenie - albo próbę postawienia się - ponad to, właśnie dla dobra dziecka. Określenie - robię wszystko - oznacza jedynie robię wszystko co mi przyjdzie do głowy. Wszystko to wszystko - a nie tylko to co robię. Co do peirwszego zdania, poprawiłem.

A , i nie chodzi że zazdrościsz związku - ale o to, że obojętnie jakie są relacje, zawsze mozna je zmienić, najeczęściej rozmową. Drań, draniem ok, nawet niech będzie podły itd. - dużo zależy od nastawienia - drań to słowo i jednocześnie jakaś postawa - drań to nie morderca - o ile nie przypisze mu się zamordowania związku

Niestety nie zgadzam sie z Tobą, są osoby na które nic nie ma wpływu. Mój mąż jest zwyczajnym psychopatą, a z kimś nie do końca sprawnym umysłowo nie da się porozumieć. Niestety na badania psychiatryczne sądownie wysłać nie można.
I co ważne nie napisałam "mam to gdzieś", a "mam GO gdzieś". A to dlatego, że dogadać się ciężko. A staram się i nieraz o dziwo udaje się. N wielu polach odpuścił, może to zmęczenie materiały, a może zrozumiał coś w końcu.

Najpier piszesz, że nie masz wpływu - a potem że ciężko się dogadać, na końcu, że nie raz się udaje - no to jak w końcu jest?
Przyjmij ta ostatnią wersje i próbuj o ile jest to dla Ciebie ważne. nie odrzucaj w chwilach zwątpienia tego, że się nie da - jeśli w pewnych kwestiach osiągasz sukces, może tam gdzie go nie ma - to wyąłcznie kwestia zmiany argumentów lub nastawienia.

Dunkis napisał/a:

hm... napisał/a:

Niestety nie zgadzam sie z Tobą, są osoby na które nic nie ma wpływu. Mój mąż jest zwyczajnym psychopatą, a z kimś nie do końca sprawnym umysłowo nie da się porozumieć. Niestety na badania psychiatryczne sądownie wysłać nie można.
I co ważne nie napisałam "mam to gdzieś", a "mam GO gdzieś". A to dlatego, że dogadać się ciężko. A staram się i nieraz o dziwo udaje się. N wielu polach odpuścił, może to zmęczenie materiały, a może zrozumiał coś w końcu.

Najpier piszesz, że nie masz wpływu - a potem że ciężko się dogadać, na końcu, że nie raz się udaje - no to jak w końcu jest?
Przyjmij ta ostatnią wersje i próbuj o ile jest to dla Ciebie ważne. nie odrzucaj w chwilach zwątpienia tego, że się nie da - jeśli w pewnych kwestiach osiągasz sukces, może tam gdzie go nie ma - to wyąłcznie kwestia zmiany argumentów lub nastawienia.

To nie takie proste.
Jest tak.
On jest mściwy. Bardzo. Nie wiem co jest powodem dogadania. Na pewno nieco drastyczne metody załatwione przez są. Musiało do tego dojść, bo on najpierw mówił, że zrobi tak, a potem, że zrobi siak.No i oczywiście zawsze to ja muszę ustąpić. Myślę, że duży wpływ na to ma mój upór i usilne dążenie do celu. W tym przypadku chęć porozumienia.

Dunkis napisał/a:

monia&Co napisał/a:

Wiesz!

Ja nigdy nie klęłam!
Ale wystarczył mi rok takiej jazdy, jaką mi mąż zafundował, że się nauczyłam. czasem potrzebny jest taki wentyl.....

Jeśli potrzebujesz wentyla, to uśmiechnij się do mnie, ale tak szczerze, ok?

No to sie uśmiechnęłam 
Ale czy mi lepiej?

hm... napisał/a:

Dunkis napisał/a:

Najpier piszesz, że nie masz wpływu - a potem że ciężko się dogadać, na końcu, że nie raz się udaje - no to jak w końcu jest?
Przyjmij ta ostatnią wersje i próbuj o ile jest to dla Ciebie ważne. nie odrzucaj w chwilach zwątpienia tego, że się nie da - jeśli w pewnych kwestiach osiągasz sukces, może tam gdzie go nie ma - to wyąłcznie kwestia zmiany argumentów lub nastawienia.

To nie takie proste.
Jest tak.
On jest mściwy. Bardzo. Nie wiem co jest powodem dogadania. Na pewno nieco drastyczne metody załatwione przez są. Musiało do tego dojść, bo on najpierw mówił, że zrobi tak, a potem, że zrobi siak.No i oczywiście zawsze to ja muszę ustąpić. Myślę, że duży wpływ na to ma mój upór i usilne dążenie do celu. W tym przypadku chęć porozumienia.

Gdzie jest napisane, że musisz mu ustąpić? Im częściej ustępujesz tym większa stajesz się ofiarą. Tym dajesz mu większe poczucie władzy nad sobą. Złap go na czyms, na czym mu zależy i pochandluj - to może da mu coś do myślenia.

nina1234 napisał/a:

monia&Co napisał/a:

Błagam Was nie dołujcie mnie!

Nie chcę dziecka okłamywać, nie chcę przemilczać niczego! Po prostu sama muszę się przygotować na takie rozmowy!

A jak tatuś okaże się choooojem to ....to nie wiem co.........

Monia Ci jest łatwiej to zrozumieć bo wiesz ,że on odszedł bo zakochał się w innej a ty zrobiłaś wszystko by było dobrze.Córka nie wie dlaczego odszedł ,może myśli ,że to jej wina .Powinna wiedzieć ,że ludzie popełniają błędy i ponoszą tego konsekwencje.Jej tata popełnił błąd ale mimo to ona będzie dla niego zawsze ważna.

Staram się myśleć o ludziach iż nie zyją wyłącznie z myślą o tym by robić innym krzywdę - choć znam przynajmniej jedną taką osobę która temu zaprzecza. Patrząc na to obiektywnie, musze stwierdzić, że do niektórych jest nastawiony pozytywnie - zatem to raczej kwestia relacji - a zatem spojrzenia na siebie i innych, trzeba pamiętać, że relacje buduje się i zachowaniem i rozmową.
Żeby się zakochać w kimś, trzeba mieć na to miejsce w sercu, to nie kwestia przepychania się a miejsca - tak powtrzam się.

hm... napisał/a:

Wiecie co mówi informatyk po wyjściu z burdelu?

Ja nie wiem .

Dunkis napisał/a:

monia&Co napisał/a:

No to sie uśmiechnęłam 
Ale czy mi lepiej?

No to jeszcze raz, ok?

Napiszę Ci dowcip:

Rozmawiają dwie koleżanki:
- Wiesz, ja to nie mam szczęścia w miłości, a Ty?
- Ja? Ja mam ogromne szczęście w miłości, jeszce z żadnym kochankiem mąż mnie nie przyłapał.

No nieźle!!!

Cholernie mi nie do śmiechu!
W ogóle tyle we mnie pesymizmu, że nie chce mi sie wierzyć, że kiedyś będę się śmiała szczerze i pełna gębą...
Musze do Teo - czarownicy na Tarocika się "udać" jak sprzęt skompletuję! Może cos wypatrzy ....

No jest.
Bo wygodniej, bo prościej.
Bo jak ktoś jest szczery to wcale nie musi być miły.

hm... napisał/a:

No jest.
Bo wygodniej, bo prościej.
Bo jak ktoś jest szczery to wcale nie musi być miły.

Ale to przeczy naszej postawie - każdy chce być miły, bo być mily daje szanse być akceptowanym i nie prowadzi do kłopotów.
Stąd wniosek - ludzie są nieszczrzy, by być uznawanymi za miłych

ps
Ale glupoty wypisuje. Nie zdziwię się jak ktoś mi zaraz przywali.

Dunkis napisał/a:

hm... napisał/a:

No jest.
Bo wygodniej, bo prościej.
Bo jak ktoś jest szczery to wcale nie musi być miły.

Ale to przeczy naszej postawie - każdy chce być miły, bo być mily daje szanse być akceptowanym i nie prowadzi do kłopotów.
Stąd wniosek - ludzie są nieszczrzy, by być uznawanymi za miłych

ps
Ale glupoty wypisuje. Nie zdziwię się jak ktoś mi zaraz przywali.

Nie no masz rację.
Tak jest niestety. To sztuka być szczerym i bezpośrednim w dzisiejszych czasach. To wymaga odwagi.

Wiesz, tak przeczytałam tam wyżej kiedy o tym nastawieniu pisałeś itd. i masz rację, wielką rację. To jest proste i zirytowało mnie na początku przyznam, ale dało do myślenia. To jest klucz. Naprawdę.
Ile trzeba przeżyć i doświadczyć żeby było lepiej...
Dzięki.