Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

monia&Co napisał/a:

Jezu co ja bym bez Was zrobiła!!

Upiłabyś się

Ale jak juz wszystko załatwisz.. i juz odetchniesz i zaczniesz znów byc szczęśliwa i korzystac  z zycia  ( a nie wibratora) to sie upijemy wszystkie. To będzie dopiero okazja. Usprawiedliwona.

ALIMENTY ALIMENTAMI, ale poza tym wchodzą osobno - dzielone po połowie - - koszty chorób i ochrony zdrowia ( w tym dentysta, aparacik np, leczenia.....  - uwierz.. to sie przydaje)
koszty wakacji (kolonie, obozy....)
i edukacji (podręczniki, ewentualne czesne, korepetycje...)

wszystko co dotyczy tylko i wyłącznie twojej córki...

End_aluzja napisał/a:

ALIMENTY ALIMENTAMI, ale poza tym wchodzą osobno - dzielone po połowie - - koszty chorób i ochrony zdrowia ( w tym dentysta, aparacik np, leczenia.....  - uwierz.. to sie przydaje)
koszty wakacji (kolonie, obozy....)
i edukacji (podręczniki, ewentualne czesne, korepetycje...)

wszystko co dotyczy tylko i wyłącznie twojej córki...

jak tak mozne  to spuper - bo  dziecko  kosztuje a on ma  taki sam obowiazek  dbania o to dziecko jak ty alimenty  pokrywaja koszty codzennosci ... wszystko inne jest  osobnym wydatkiem

Monia zapytam sie  a jak on bedzie mial kontakt z dzieckiem? to  znaczy  bedziecie  dzielic opieke  czy  bedzie je odwiedzal od czasu do czasu ?

Nie wyobrażam sobie, żeby miałą tydzień u mnie a tydzień u niego mieszkać. Na razie pyta czy może przyjść.

W koncu ustalimy jakieś dni odwiedzin czy zabrania małej gdzieś...

End_aluzja napisał/a:

monia&Co napisał/a:

Masz rację!
Na razie na piśmie o alimentach a reszta notariusz!
Reszta to właściwie mieszkanie, bo samochod mamy jeden i ja nie jestem w stanie go utrzymać - za duży!
Może za jakiś czas kupię sobie jakieś małe pierdzikółko!
Rozwód dopiero gdzieś za pół roku o ile sie orientuję, bo wcześniej Sąd nie da, bo rozkład pożycia i takie tam...........

No i rozdzielność majątkowa, do czasu rozwodu. Bo za długi jeszcze męża nie odpowiadam.........

z tym pozwem o rozwód, to nie jestem pewna, bo zdrada i kochanka to jawny rozpad pozycia.. jesli masz jakiekolwiek jego maile, esemesy, dowody na to, że w zeszłym roku poinformował cię o zakochaniu się,, to możesz wskazać sądowi, że rozpad trwał od roku.. aż się w końcuu rozpadło

poza tym, moja wiedza na temat sądów jest taka, że jak nawet złożysz pozew niepełny, albo coś, to sąd ma obowiązek cię pouczyć.. a faktem jest wtedy, że ty działania rozpoczełaś. i ja bym temu glizdawcowi twojemu męzowi info, że przygotowujesz pozew przekazała.. z zapytaniem: jaką formę woli?/
albo się teraz dogadacie, deklaracja alimenty, przepisanie domu i majątku.... i wtedy bez orzekania o winie- szybko i bezbolesnie...
albo się nie dogadacie, a wtedy z orzeczeniem winy i znając realia - z dwa lata....

graj ostro... moja koleżanka, własnie w taki sposób, wywalczyła dom, działke i dobrowolne alimenty plus klauzula - ALIMENTY ALIMENTAMI, ale poza tym wchodzą osobno - dzielone po połowie - - koszty chorób i ochrony zdrowia ( w tym dentysta, aparacik np, leczenia.....  - uwierz.. to sie przydaje)
koszty wakacji (kolonie, obozy....)
i edukacji (podręczniki, ewentualne czesne, korepetycje...)

wszystko co dotyczy tylko i wyłącznie twojej córki...

Różnie z tymi sądami...rozpad pożycia sąd stwierdza na podstawie trzech elementów: więzi "duchowej" rozumianej jako zaufanie, przyjaźń, wsparcie, przywiązanie, więzi fizycznej i ekonomicznej. Więzi ekonomicznej już brak - depresyjny się wyprowadził, więc nie tworzą już wspólnego gospodarstwa domowego. Więź duchowa? Z Moni strony przywiązanie nadal jest, reszty brak, u niego null. Więź fizyczna - tylko Monia wie, jak jest.

Fakt, że im dłużej trwa ten rozpad (z im dłuższego okresu czasu można go udowodnić) tym większe szanse na rozwód. No i pamiętajmy o córce. Sąd nie orzeknie rozwodu, jeżeli zaszkodzi to dobru małoletnich dzieci. Tu jeszcze trzeba będzie wykazać, że Wasze rozstanie nie będzie dla Małej traumą...

Posiadanie kochanki przez męża, a wręcz rozpoczęcie przez niego całkiem osobnego życia z nią może być koronnym argumentem, ale dowody są konieczne.

Dziewczyny mają rację, na pierwszy ogień rozdzielność majątkowa i podział majątku u notariusza. Do tego alimenty. Szybko, póki depresyjnego sumienie gryzie.

A wiecie co mój rozwodowy mądry pan wymyślił, że rodzice dzielą się finansami związanymi z dzieckiem po połowie i jeżeli on wydaje na dziecko 2000to ja mam dawać trzy.

pomaranczowa 1 napisał/a:

Takie mieszkanie tydzien tu , tydzien tu -zadnemu dziecku na dobre nie wyjdzie.

ale nie wychodzi az tak zle jak niektorzy uwazaja  nawet jak ja tez mysle ze  lepiej  jest mieszkac "na stale" gdzies, u matki czy  u ojca ... natomiast  dziecko powinno miec miejsce i u tego drugiego  rodzica ..po prostu  - zeby nie byla gosciem a domownikiem nawet jak bedzie tam mieszkac przez co drugi  weekend  ....

To minie. Spokojnie. Po prostu czuje sie niepewnie. Widzi tez, ze Ty jestes smutna. Ona tez potrzebuje czasu, zeby sobie wszystko ulozyc. Uszy do gory!
jak to mowi Lec: wszystko mija, nawet najdluzsza zmija :*

O kurcze. Popatrzcie jakie rzeczy dziecko zauważa. Niesamowite.

Nie raz o tym rozmawiałyśmy!
Ale i tak widzę, że boi się jak wychodzę np do sklepu (ona zostaje z dziadkiem - ojcem mojego męża, a to inna historia), często dzwoni, dopytuje kiedy wrócę...serce mi się rozpada jak widzę ten jej lęk..............

maugosha napisał/a:

Monia uwazaj tylko zeby  dziecko nie zrozumialo ze tata nie tylko nie kocha juz mamusi - ale i nie kocha jej ... nie wiem czy rozumiesz o co mi chodzi .... czesto  te  tajemnice ( zeby oszczedzic dziecko) wywoluja niepozadany  efekt u dziecka, zwlaszcza jak dziecko  jest na tyle  male zeby nie  rozumiec sytuacji ... czasem lepiej  powiedzieci dziecku ze tata nie kocha mamusi ma inna kobiete ale nadal   jest kochajacym tatusiem swojego dziecka i ma ona miejsce u niego bez wzgledu na to kto znim mieszka albo mieszkal bedzie... 

teraz co prawda nie  wyskoczysz jak filip z konopii i nie powiesz jej ze tatus ma nowa babe ale jak bedzie pytala  kiedys , to  powiedzjej i zrob wszystko zeby  nie czula sie odepchnieta od ojca ( przez ojca)  bo nie ma potrzeby jej psuc dorastania, nawet jak sama masz duzo niechec do jej tatusia

Powiem jej za jakiś czas, bo to naturalnie może wyjdzie: przestał kochać mamusię i pokochał inną s........kę wrrrrrrrrrrrrr!
Podkreślamy często, że ją kochamy i to się nigdy nie zmieni!!

Tylko akurat tutaj nie wpadłabym chyba na to, że dziecko może być zaskoczone tym, że miłość się kończy i skoro kończy się miłość między rodzicami to dlaczego ma się nie skończyć miłość do dziecka.

Nie raz o tym rozmawiałyśmy!
Ale i tak widzę, że boi się jak wychodzę np do sklepu (ona zostaje z dziadkiem - ojcem mojego męża, a to inna historia), często dzwoni, dopytuje kiedy wrócę...serce mi się rozpada jak widzę ten jej lęk..............

jesli pozew on zlozy Ty bedziesz wnioskowała ( !!!!!) poprzez wniosek formalny o rozwód z WYŁACZNEJ jego winy.. to nie do końca prawda,że to długo trwa. U mnie poszło migiem, fakt była ciąża.. to argument nie do zbicia.. na badaniu psychologicznym był koszmar przez ogromne K. Mo syn mial wtedy 8 lat.. płakał strasznie i opowiadał jak bardzo kocha tate i chce zeby tata znow mieszkal z nami.. a na pyytanie kogo tata kocha oboje powiedzieli; pieniądze.

monia&Co napisał/a:

Nie raz o tym rozmawiałyśmy!
Ale i tak widzę, że boi się jak wychodzę np do sklepu (ona zostaje z dziadkiem - ojcem mojego męża, a to inna historia), często dzwoni, dopytuje kiedy wrócę...serce mi się rozpada jak widzę ten jej lęk..............

Monia córka będzie się bała dopóki nie poczuje się bezpiecznie.Po mojej chorobie gdy wychodzę dzieci dzwonią co chwilę by sprawdzić ,czy nic mi nie jest.Starszy ma czasami takie lęki ,że musiałam iść z nim do poradni ,gdzie stwierdzono podwyższony stan lękowy.

Malwina69 napisał/a:

jesli pozew on zlozy Ty bedziesz wnioskowała ( !!!!!) poprzez wniosek formalny o rozwód z WYŁACZNEJ jego winy.. to nie do końca prawda,że to długo trwa. U mnie poszło migiem, fakt była ciąża.. to argument nie do zbicia.. na badaniu psychologicznym był koszmar przez ogromne K. Mo syn mial wtedy 8 lat.. płakał strasznie i opowiadał jak bardzo kocha tate i chce zeby tata znow mieszkal z nami.. a na pyytanie kogo tata kocha oboje powiedzieli; pieniądze.

Masakra!

Nie chcę, żeby moje dziecko przechodziło taka traumę!
Czy takie badania zawsze się prowadzi?

nina1234 napisał/a:

monia&Co napisał/a:

Nie raz o tym rozmawiałyśmy!
Ale i tak widzę, że boi się jak wychodzę np do sklepu (ona zostaje z dziadkiem - ojcem mojego męża, a to inna historia), często dzwoni, dopytuje kiedy wrócę...serce mi się rozpada jak widzę ten jej lęk..............

Monia córka będzie się bała dopóki nie poczuje się bezpiecznie.Po mojej chorobie gdy wychodzę dzieci dzwonią co chwilę by sprawdzić ,czy nic mi nie jest.Starszy ma czasami takie lęki ,że musiałam iść z nim do poradni ,gdzie stwierdzono podwyższony stan lękowy.

Biedne dzieci!
Cholera zasługują na beztroskie dzieciństwo! To nie fair, ze muszą przez to przechodzić!

Normalnie się cała trzęsę, że ja i moje dziecko bedziemy musiały przez gada depresyjnego przechodzić takie jazdy...
Kurna, a było: świadomy praw  i obowiązków.........i że Cię nie opuszczę ........i inne takie sratatata..

Wściekła jestem!:o:o:o

A ja uważam,że nasze prawo w tych kwestiach jest straszne. Krzywdzące. Badanie było wymagane przez sąd. Były koniecznością do orzeknięcia przez sąd rozwodu. Nikt chyba sie nie zastanawiał jak to wpłynie na dzieci. Ja przeżyłam to strasznie..bo jak się chce uniknąc ze wszystkich sił..bólu dzieci.. chcesz bardzo aby były od tego z daleka .. a się nie da...bo nikt się tym poza Toba nie przejmuje... dla mnie to był wstrząs...

Moniu,
sąd nie zleci przeprowadzania badań psychologicznych dziecka w ośrodku diagnostycznym, gdy rodzice przed sądem przedstawią, zaakceptowany przez oboje, plan wychowania dziecka, tzn. ustalą między sobą miejsce zamieszkania dziecka, terminy i czas wizyt, odwiedzin czy pobytu w domu drugiego rodzica, kwestie opieki i finansowania dziecka, itp.

Teo napisał/a:

monia ja bym zaczęła kombinować, żeby dziecko w to nie wplatywać. Nie wierzę, że wszystkie rozwody takie są. Pewnie głównie wtedy jak sie rodzice żrą. Zastosuj jakieś środki prewencyjne, nie wiem, zapisz córkę do psychologa niech ten orzeknie, że dziecko nie może zostać narażone na taki stres, że rozwód przejdzie spokojnie itp itd. Uważam, że można uniknąć takiej traumy tylko trzeba wiedzieć jak. Nie będziesz miała sprawy o opiekę, o walkę nad dzieckiem więc z logicznego punktu widzenia nie ma co dziecka w to wciągać, bo chodzi o rozwód tylko i wyłącznie.

Co do opieki. Ja bym się nie broniła przed tym tydzień tu - tydzień tu. Może jeszcze nie teraz, ale za 2-3 lata? Ojciec jest pełnoprawnym opiekunem, córka ma takie samo przebywać u niego jak i u matki. Moim zdaniem jeśli jest to mądrze przemyślane to uniknie się sytuacji "weekendowego tatusia", który na wszystko pozwala i jest łagodny, a matka to "ta zła" bo ona wychowuje, zakazuje i nakazuje.

Musze wszystko ze ze spokojem poukładać, przemyśleć.
Pomysł z przebywaniem  tydzień tu- tydzień tu trochę trudny logistycznie. Ale jakoś sobie trzeba z tym poradzić!

Teo napisał/a:

(...)Co do opieki. Ja bym się nie broniła przed tym tydzień tu - tydzień tu. Może jeszcze nie teraz, ale za 2-3 lata? Ojciec jest pełnoprawnym opiekunem, córka ma takie samo przebywać u niego jak i u matki. Moim zdaniem jeśli jest to mądrze przemyślane to uniknie się sytuacji "weekendowego tatusia", który na wszystko pozwala i jest łagodny, a matka to "ta zła" bo ona wychowuje, zakazuje i nakazuje.

Bardzo podobało mi się rozstrzygnięcie włoskiego sądu, który uznał, że dziecko nie jest paczką, którą można sobie przekazywać po tygodniu i skazywać go na brak stabilności, poczucie tymczasowości, itd. tylko dlatego, że rodzice postanowili się rozejść. Zgodnie z tym wyrokiem, dziecko pozostało w dotychczas zajmowanym mieszkaniu, a co tydzień miejsce swego pobytu zmieniali... rodzice. To oni mieszkali tydzień z dzieckiem w jego mieszkaniu, a tydzień gdziekolwiek indziej, i to oni ponosili, większe niż dziecko, konsekwencje własnych decyzji.