Zdradziłam męża z jego bratem...

Endi ja nie mam czasu na wycieczki personalne. To jest wątek Estery (nie Esterki, jak infantylizujesz jej nick dla podkreślenia lekceważącego stosunku)- tyczący się jej problemów. Tak jak napisałam, nie daję jej przyzwolenia,ani przyklasku dla tego, co robi.
Nie daję jednak  również przyklasku dla osobistych frustracji innych użytkowników, dalekich od dystansu i obiektywizmu, w temacie dla tego nie dedykowanym. Skończmy tę rozmowę. Masz problem, jak większość tutaj (w tym i ja) i szczerze trzymam kciuki, że wyjdziesz z tego na emocjonalną prosta. Tego też życze Esterze.

Estera, jesteś młoda. Gdyby taki tajfun emocjonalny dopadł kogoś starszego, być może uporałby się z tym mając za oręż doświadczenie i zahartowany rozsądek. Sytuacja jest trudna. Wielu ludzi prawiło Ci tutaj mądre rady. Twoim przekleństwem nie  jest nawet wiara w tę bajkową miłość, a to, że identyfikujesz ją ze szwagrem. Jeśli to uczucie, które w Tobie trwa  jest tak silnym, jak o nim piszesz, walcz. Nie jednak tak, jak sugerują tu inni.
Jesteś młoda i nie masz lwiej odwagi. Nie zerwiesz małżeństwa, nie postawisz wszystkiego na jedną kartę. To awykonalne, bądźmy realistami. Jedyne, co możesz zrobić, to przerzucić tę odpowiedzialność na Szwagra- jako mężczyznę, jako tego starszego, jako odważnego wojaka. Zamiast się przytulać i spalać w fascynacji, wymuś rozmowę (na tyle odwagi powinno wystarczyć). Konkrety.
Chcecie być, niech on jako Twój obrońca i wybawiciel weźmie trud na swoje ramiona. Jeśli okaże się, że jesteście pewni, by razem rozpętać burzę z całym światem, zróbcie to- ramię w ramię.
Jeśli jego miłość nie będzie tym, co w chwili obecnej gloryfikujesz i widzisz odmówi. Będzie chciał uciąć kontakt, jak lata temu. Wtedy zyskasz świadomość, że to nie niespełniona milosć Romea i Julii. To fizyczna fascynacja, bez pokrycia na płaszczyźnie emocjonalnej.
Nie będzie żadnego wytłumaczenia pt "bo to brat" - nie ma, powtarzam NIE MA TAKIEJ SIŁY, która powstrzyma faceta, który kocha by być z kobietą.

Gdy nie sprawdzi się, jako ten Książe na białym rumaku, być może krytyczniej spojrzysz na niego- nie jak na udręczonego miłością Wertera, a słabego, po prostu słabego faceta. Łatwiej Ci będzie ochłonąć.
I być może uratujesz swoje małżeństwo. To starszne,co teraz napisze, ale rozczarowanie,a co za tym otrzeźwienie bardzo ułatwia spojrzeć na osobę, którą skreślałaś (mąż) trochę inaczej.

Powodzenia!

PS: Osobiście znam historię, gdzie dziewczyna chodziła z jednym z braci,a wyszła za mąż za drugiego. Byłam świadkiem tego piekła. Obroniło ich to, że kiedy uświadomili sobie, że nie potrafią bez siebie żyć szli w zaparte, chociaż świat się odwrócił. Stali za sobą murem, mimo gradu kamieni. Inaczej, potężne ciosy wziął na siebie ten wiarołomy brat, z pełną świadomością, ale i zdecydowaniem.Dlatego zaciekawiła mnie ta historia.

Wybacz supermasive ale co ja mam tutaj radzic, skoro juz wszystko zostalo wylozone autorce jak kawa na lawe??? Bo nie rozumiem.
Mam doradzac jak sie plawic luksusie stania w rozkroku i latania z pokoju do pokoju na salonach??
"Co w rodzinie to nie zginie" wiec moje rady tu sa zbedne... ale obrzydzenie mnie bierze czytajac takie wypociny autorki. A i ironiczne formy Twojej krytyki jako jedynej jak dotad osoby krytykujacej mnie i moja postawe tutaj, sa jak widzisz nie na miejscu.

Prawda?

Mi podobne reakcje zdarzaja sie, kiedy ktos nie potrafi przeczytac tekstu ze zrozumieniem.

Dla podpowiedzi dodam, zebys zobaczyl co jest na koncu slow, ktore sam cytujesz.
To samo tyczy sie fragmentu o ratowaniu Estery.

Ach, te emotikony... Cóż, najwyraźniej poprzez bzdurność Twoich poprzednich wywodów czytając tamte słowa nie wziąłem pod uwagę, że to może być ironiczne w stosunku do tego "młodziutkiego dziewczęcia" którego błędy tak usprawiedliwiasz...

Endi, daj już spokój. Powiedzialam, co sądzę na temat wylewania pomyj na autorkę i tyle. Nie mam nic do Ciebie dziewczyno. Każdy ma swoje własne demony. Sama byłam zdradzona i z agresją odnosiłam się do tematów wiarołomstwa. Mnie osobiście strasznie to spłycało personalnie i nawet po powrocie partnera destrukcyjnie wpłynęło na new start. Dla mnie teraz, to udzielanie się w afroncie do "kamieniady" to forma ćwiczenia mastermind : łapać obiektywizm i dystans dla takich sytuacji, bez swojego skrzywienia.

Endi, Bags ja do Was nic nie mam, jak jesteście z południa mogę Was nawet wyciorać na drinku :-) Wsadziłam kij w mrowisko z brutalną premedytacją, bo w ostatnich postach wszyscy zapetlili się na formie prześmiewczej autorki. A przecież nie o to tutaj chodzi.

Jak pisalam w pierwszym poście- zalążek decyzyjny, większa świadomość. Niska merytorycznie krytyka, ocierająca się o epitety nic nie wniesie. Doprowadzi do buntu i przeświadczenia, że nikt nie rozumie jej i jej uczuć. Am I right?

supermassive
Trochę tej racji masz jeśli chodzi o te tzw.kamieniowanie ale jest też druga strona medalu całej tej sytuacji.
Mianowicie coraz wieksza społeczna akceptacja zdrady ogólnie rozumianej
Niby jej nieakceptujemy ale jednocześnie prawie nic nie robimy by ją napiętnować faktycznie.Takie chowanie głowy w piasek.Co osobiście mnie nie dotyczy to nie mój problem.Tak niestety często jest.
W którymś wątku opisywałem moją autentyczną sytuację gdzie wracając z pracy znalazłem leżącego obok przystanku mężczyznę gdy obok stało kilka osób i żadna z nich nie zwracała na faceta uwagi bo myśleli że,jest pijamy.Jak się potem okazało był cukrzykiem i nie wzioł na czas insuliny co spowodowało źe,stracił kontakt z otaczającym światem.
To tylko przykład znieczulicy spolecznej która coraz bardziej rozpowszechnia się wśród nas.
Podobnie jest ze zdradą.
Nie reagując dajemy w jakiś sposób przyzwolenie.
W żadnym razie zdradzający nie może być ofiarą własnej głupoty i nie ponosić z tego powodu konsekwencji.
Jednym z przykładów tych konsekwencji jest uświadomienie tejże głupoty w którą zdradzający wybrał świadomie i na własną odpowiedzialność a co za tym idzie nic nie może go tłumaczyć i bronić przed konsekwencjami.
Żadne motylki,nieświadomość,pomroczność jasna i etc.
Zdrada to świadomy wybór tego który się jej dopuszcza.

i podobne cytaty typu zaobrączkowani sp.oo/ rzygać mi się chcę etc?

Co to jest?  Co to do diaska jest? Asertynwość i wyrażenie sprzeciwu dla postępowania autora? Sprzeciw może być konstruktywną krytyką, może skłonić do refleksji, może motywować do lepszego zrozumienia istoty błędów, jakie człowiek popełnia. Daje możliwość ich skorygowania.
Może również być infantylnym przepychaniem słownym, merytorycznie miałkim, które nie będzie niczym więcej niż biciem piany.
Temu się sprzeciwiam, Alterego. Nie napiętnowaniu zdrady, a brukaniu drugiego człowieka.

Bags odpusc sobie ten protekcjonalny ton w stosunku do mnie.

Ja z Toba w taki sposob pisala nie bede.

Nowaja ile jest w tym prawdy, ze jak suka nie da to pies nie wzmie?
Piszesz ze troche?
Ile to ejst troche?

Wstyd dziewczyno...

Latwiej sie patrzy majac bagaz doswidaczen i wiecej lat na karku.

Zdradzila swojego chlopaka, stalo sie. Koniec.
O wiele powazniejszym bledem byl slub, a teraz ma syf.

Szwagier w razie problemow, pewnie by sie ulotnil, a za wszystko oberwalaby ona.
Su.ka w koncu dala, jakos tak to bylo, nie?

Estera mam dla Ciebie rade, powiedz szwagrowi ze moglibyscie razem byc, ze mozesz wziac rozwod. Zobaczysz co zrobi.

No i właśnie o to chodzi z tą całą wiernością.
Wiernym trzeba a nawet należy być samemu sobie,swoim zasadom i regułom a przez to innym osobom.
Takie to proste lecz dla wielu trudne do zrozumienia a tym samym do wykonania.

Wiek nie tyczyl sie Twojej osoby.
Napisalam nizej ogolnie.

Odnioslam sie do tej su.ki.

Nie glaszcze jej.
Nie zieje na nia oddechem swoich bolaczek.

cytowalas mnie i bagsa wiec wniosek prosty ale ok skoro pisalas ogolnie ... Mysle ze autorka juz sie nie odezwie ale mam nadzieje, ze posty choc troche trafia do niej i postara sie chociaz przemyslec swoja osobe...

oczywiscie ale to juz ewenementy ludzie z zasadami ale trafnie to napisales gr

Oddychaj.
Ani ja,ani autorka tekstu nie musimy wiedzieć czym zajmowałaś się w swoim poprzednim wcieleniu - napisałaś to w wątku Estery i ten wątek,a nie Twój czytałam.

Słabe.Rozmowy o kobietach lekkich, czy bardzo lekkich obyczajów w odniesieniu do historii tego wątku sugeruje taki, a nie inny wydźwiek, przykry dla odbiorcy.Kropka.
Jesli masz potrzebę rozmowy na temat swoich przezyć z Danielem czy ze mną, bez odniesienia do tematu autorki to służy do tego priv, bo ja już czuje lekkie zażenowanie offem, jaki się rozwinął.

Estera/mod - wybaczcie.
Over&out:)

Moi znajomi, którzy przeżyli historię miłosnego trójkąta, byli nieco starsi niż Estera. Dziewczyna-27, Chłopak- 28, Brat -30.
Inna także była ich sytuacja ekonomiczna - dziewczyna nie była uzależniona materialnie od partnera. Natomiast brat miał żonę. Para miała już zaplanowany ślub, ich rodzice się lubili i przyjaźnili. Pełna symbioza.Z bratem chłopaka znała się także lata - traktowała jak starszego brata, powiernika. Miłość przyszła nagle. Fascynacja, ale i ogromny strach przed otoczeniem, wyrzuty sumienia. Uznali, że to było chwilowe, słabość charakteru. Podobnie,jak Estera i brat chłopaka, zakończyli ten epizod. Oboje zdradzili swoich partnerów.  Ile ja łez widziałam z tego powodu, ile nieprzespanych nocy z powodu sumienia,co drążyło dusze. Sama miałam mieszane uczucia- lojalność wobec powierniczki i oburzenia na czyn, jakiego dokonała. Było w niej sporo nienawiści do siebie,bo uczucie mimo racjonalnych decyzji, nie zniknęło. Wstręt do siebie i nadzieja, poczucie obowiązku dla obecnych partnerów, a z drugiej strony uczucie, którego nie mogli się wyzbyć.
W pewnym momencie, po dłuższym czasie, gdzie każde z nich starało się skupić na obecnym partnerze i próbować ratować wszystko, doszli do wnioku, że nie potrafią bez siebie żyć.
W tym układzie dziewczyna była bardziej przerażona wojną jaka się rozpęta, facet wziął cały impet na siebie. W jednym niemal czasie został złożony pozew o rozwód i odwołany ślub. Rodzina i znajomi ich przeklnęli.Dziewczyna od samobiczowania, w pewnym momencie tak wpadła w depresję, że otarło sie o próbę samobójczą. Była terapia i nieustające wsparcie faceta. Nigdy jednak nie zrezygnowali z siebie.
Od zdarzenia minęły prawie 4 lata. Przez 2 lata nie mieli całkowitego kontaktu z rodziną. W chwili obecnej odbudowują relacje z niegdyś bliskimi osobami.
Jej ówczesny chłopak związał się z kimś innym i ożenił. Była żona wiarołomnego brata wróciła do swojej pierwszej miłości.

Piszę o tym dlatego, że znam relację osoby, dziewczyny.
Mimo, iż była dużo starsza od Estery, nie miała dziecka z partnerem była sparaliżowana strachem,miłością, cierpieniem, które zadała innym. I gdyby nie zdecydowanie obecnego partnera, ur i konsekwencja, nigdy nie zdecydowałaby się na taki krok. Nie miałaby odwagi. Odrzucenie rodziny,to cena jaką płaci do dziś, za miłość. Do dziś ma wyrzuty sumienia, że swoje szczęście zbudowała na czyjejś krzywdzie. Wina obojga jest bezsporna. On zostawił żonę, ona przed ślubem narzeczonego. Wszystko w rodzinie. Dlatego łatwo jest doradzać- postaw wszystko na jedną kartę. Młoda dziewczyna z tego wątku nigdy nie będzie miała odwagi. Niech jednak wskrzesi w sobie odwagę, do postawienia przed murem Szwagra. Tej odwagi jej życzę. Konfrontacji własnych pragnień z rzeczywistością.

Dlatego wcześniej pisałam, że to onpowinien wziąć ten impet na siebie. Jeśli tego nie zrobi, uniknie odpowiedzialności, zwycięży strach - będzie miała świadomość, że to nie jest niczego warte. I być może odnajdzie siebie u boku męża.

Nie potępiam Cie, staram się Ciebie zrozumieć, i to co dzieje sie za plecami Twojego męża jest straszne, ale każdy chce być szczesliwy i jesli Tobie wlasnie to sprawia szczescie to idz w to dalej, lecz uważaj bo niestety wierze w karme, i zebys Ty nie zostala zdradzona.

Kibicuje Tobie i jestem bardzo ciekawa co u Ciebie

Może i egoizm, ale kazdy zasługuje na bycie szczesliwym, przestancie ją potępiać, wasze gadanie nie zmusi jej do powiedzenia męzowi prawdy.
Ja osobiscie bym odeszła z takiego związku, ale widocznie Esterze tak pasuje.

raptorrr, you dont want to live on this planet, well you havent seen anything yet. Gorsze rzeczy sie dzieja na swiecie, move on

Po pierwsze, mnie to nie dotyczy, ani nie boli, więc żadne "move on".

Po drugie, skoro każdy ma prawo być szczęśliwym, to ma je również jej mąż. Więc dlaczego estera go krzywdzi i okłamuje, odbierając mu to prawo?

Aha, no tak... "bo widocznie jej tak pasuje".

Im mniej wie, tym lepiej spi.
Czasem lepiej nie wiedziec takich rzeczy, bo gdyby Ona teraz powiedziala męzowi, że Go zdradzila z bratem, to nie dosc ze sklociłaby rodzine męza, to w dodatku jej dziecko zostałoby pozbawione tatusia na codzien bo wiadomo, ze by sie rozstali. Mąż ma rodzine i żone, i  na pewno jest szczesliwy takze moim zdaniem nie powinna nic mu mowic, bo przeciez wiadomo nie bedzie z bratem męża, wiec niech lepiej zostanie z tak jak jest.
Z reszta jestem pewna, ze jej szwagier niedlugo znajdzie sobie również kobiete i ta cała bajeczka sie skonczy.

Nie naskakujcie na mnie, bo ja osobiscie odrazu bym mężowi powiedziala i odeszla od niego. Ale tez trzeba zrozumiec Estere, a przynajmniej starac sie.

I mały off top,  co do Raptorrr, to te Twoje '' po pierwsze, po drugie '' są smieszne więc  od tej pory nawet nie bede ustosunkowywać się do Twoich wypowiedzi, ponieważ  nic nie wnosza do sprawy, a wręcz czuje duży atak na autorke z Twojej strony. Rozumiem męska solidarnosc ha ha . Powodzenia

Pozdrawiam

bounty
Tak,tak.Tylko pomyśl jaka byłabyś szczęśliwa gdyby twój mąż był na miejscu Estery.I zapewne niczego nie domyślałabyś się gdy twój mąż kochając się z tobą myślał o twojej siostrze.Prawda?.
Wiedziałabyś a raczej czułabyś że,coś jest nie tak gdyby mąż był daleko emocjonalnie od ciebie.To się zwyczajnie czuje.
No chyba że,mąż byłby super świetnym aktorem potrafiącym rozdzielać uczucia do żony i kochanki w zależności z którą się kocha.
Jest też ta najbliższa rodzina i znajomi którzy nie są ślepi jak mąż/żona i gruchające gołąbki.
Rodzina i znajomi widzą więcej niż kochankom się wydaje.Proste gesty,uśmiechy etc mogą zdradzić każdego.
Trzeba naprawdę ogromnej siły woli by samokontrolować się 24h/dobę.
Niewielu to potrafi ot tak.
W służbach specjalnych uczy się tego żołnierzy cały czas a i tak nie każdy to potrafi a tym bardziej nie potrafi tego Estera i jej szwagier bioroc pod uwagę to że,są zaświergoleni na Amen.

Ale po przysiędze już nie zdradziła

Ale mówiła mu przecież, a jeśli on obraca to w żart to już jego problem.

Alterego1, znaczy wiesz jesli rodzina widzi co sie dzieje miedzy Esterą a szwagrem to moim zdaniem powinni zareagować, a juz tymbardziej powiedziec jej mężowi.
Maż tez głupi skoro nie widzi, że jego żona slini sie na widok jego brata. Mozna kochać rodzine męża, ale bez przesady. Może mąż sie domysla, ale woli siedziec cicho.

Nie mam pojecia, bo skoro taki wulkan uczuć jest miedzy nimi, to faktycznie ciezko tego nie zauwazyc ze strony osób trzecich.

Ogolnie moim zdaniem to zeby zdradzac, to trzeba byc inteligentnym zeby nie wpasc. Moja siostra ukochana była z facetem 4 lata mieszkali razem, a On mial kochanke w innym kraju która utrzymywał. On 30 lat a kochanka 19, mloda smarkula ktora myslała ze On zostawi moja siostre dla niej, niestety źle na tym wyszła bo tak sie nie stalo. Moja siostra wybaczyla mu, lecz ich zwiazek sie rozpadł poniewaz bardzo ciezko jej było zaufac mu poraz kolejny. A wydawało sie, że juz zawsze beda razem .

Moim zdaniem Estera nie zrezygnuje ani z męża ani ze szwagra, i albo wpadnie z tymi klamstwami albo wlasnie co jakis czas beda sie widzywac i flirtowac. Nie daj Boże przeniesie sie to do łozka

nie chodzę.

Jasne, że od sposobu przekazania informacji zależy jej odbiór, ale jak wytłumaczyć sytuację, w której żona siedzi wtulona w szwagra bądź SIEDZI NA NIM,  a mąż znajduje się obok i nawet tego nie komentuje, "nie zauważa" ?
Miłość braterska miłością braterską, ale tu naprawdę jest coś nie tak. Z mężem również.

Cytuję:
"Na początku tylko siedal obok mnie. a teraz nie przeszkadza mu to,że mój mąż a jego brat jest obok. siedzi obok ale tak blisko ,że jestem w niego wtulona jak w poduszkę. Mąż nic nie widzi! Nie widział nawet tego,że  siedziałam na nim (sytuacja dwuznaczna nawet dla osoby  obcej)."

Także nie uważam, by to był normalny związek. Po prostu nie mieści mi się w głowie, iż mąż "nie widzi problemu", bo tak bardzo ufa swojemu bratu.

Ok.Ale ta opisana przez autorkę sytuacja wcale nie musi być tak jednoznaczna dla otoczenia i męża.To jest było nie było brat męża autorki i pewne granice które w innych przypadkach są w innym miejscu u nich są dalej posunięte.
W analogicznej sytuacji ale gdy na miejscu szwagra byłby kolega lub ktoś inny z po za rodziny sytuacja byłaby jasniejsza dla zauważenia dla postronnych.
Nadal wydaje mi się dziwna ta bierność męża i rodziny choć też nie wykluczam też możliwości źe,autorka jest bardzo sprawną manipulatorką i to mogło by choć nie musi tłumaczyć bierność męża i rodziny.
Możliwe że,mój nick byłby bardzo właściwy dla autorki.
Dwie osoby w jednym ciele.
Jedna to nasza portalowa autorka a druga to jej alterego.

Mam nadzieję, że to co przeczytałem to jakaś prowokacja. Jeśli nie, to droga autorko tematu, NIEZŁY KABARET SOBIE Z ŻYCIA URZĄDZIŁAŚ. Z tym, że po wielkim finale nikt śmiać się nie będzie. Niee, nie chce mi się wierzyć. To ściema z tym całym wątkiem.

Estera dam ci rade powinlas  sie zastanowic i powiedziec prawde i sie rozwiesc z mezem moze to go bolec ale musisz prawde powiedziec

Żeby nakarmić sumienie powinnaś wziąć wszystko na klate powiedzieć prawdę. Pozdrawiam

...