Ilu partnerów to dużo lub... za dużo?

Wilczyca89 zawsze nowy związek to ryzyko, ale choćbyś zaklinała rzeczywistość nie wiem jak mocno, to jednak zdecydowana większość par to nie jest ten pierwszy i jedyny, a kolejny.

I teraz chodzi o zdefiniowanie, kiedy ten "kolejny" świadczy o patologii.

A według mnie to, czy ktoś jest pierwszym partnerem nie ma większego znaczenia, jeżeli chodzi o ewentualną zdradę. Jeżeli ktoś będzie chciał pójść w tango z kimś innym to pójdzie i tak czy siak,a to że miał już kiedyś doświadczenia seksualne i się wyszalał mu w tym nie przeszkodzi. A jeżeli komuś jest dobrze z pierwszym i jedynym partnerem i ma zasady moralne to z ciekawosci  i chęci sprawdzenia jak to jest z innym zdradzac nie będzie. Bo wedlug mnie taka ciekawość to mały powód do zdrady, jeżeli miałyby na tym ucierpieć związek który jest udany i szczęśliwy.
Poza tym, jeżeli ktoś jest rozwiązły pod tym względem to pewnie będzie sie nudzil na dluższą metę z jednym partnerem.
Zresztą, sam fakt, że ktoś miał mało partnerów albo 1 świadczy o tym, że raczej taka osoba starannie wybiera partnerów, nie daje sie ponieść emocjom i nie rzuci sie na pierwszego lepszego... Jeżeli jej związek jest udany to nie zaryzykuje swojego związku dla kogoś tam z ciekawości. Czego nie byłabym pewna w przypadku osób, które lubią eksperymenty seksualne i mają ich wiele na koncie. Taka osoba chyba łatwiej daje się ponieść przyjemności.
Tak mi się wydaje... Więc ja obstawiam, że prędzej wierności dotrzyma pierwszy partner, niż osoba która miała ich aż nadto. Ale różnie w życiu bywa i na pewno nie jest to regułą.

Dlaczego nie zrobiłoby wrażenia?? Taka twarda jesteś?

W moim przypadku religia wog.nie ingeruje w moje zalozenia. Nie ma to zadnego podliza religijnego.

Tez mi sie wydaje ze ktos kto mial wiele partnerow predzej zdradzi i odejdzie zamiast walczyc z problemami poniewaz ta osoba ma jakies to porownanie i pomysli " eee tam mi bylo lepiej,przeciez nic sie nie stanie jak nastepna bedzie 16sta"
a osoba ktora ma jednego partnera nie odejdzie i nie zdradzi tak latwo bo jest mocno di niego przywiazana i trudniej jest osobie z jednym doliczyc drugiego.
Latwiej jest doliczyc do zycia seksualnego 15stego partnera niz drugiego.

Muszę przyznać te idealistyczne wizje o jakich tu czytam wywołują uśmiech na twarzy nawet w taki dzień jak poniedziałek. Z chęcią będę obserwował ich rozwój.

Złowieszczą bo zazdroszczą... Ja tylko nie chcialbym by grupą ankietowanych w tym temacie byli dyskotekowi ruchacze, bo takich moralność, inteligencja mocno zachwiane. Na szczęście nie wszyscy ludzie to szybcy chłopcy i łatwe panienki. Są tacy dla których emocjonalność, duchowość w związku to podstawa a seks budowany na niej, nie odwrotnie. W kryzysie najprościej uciec w romanse, którymi przecież można się pochwalić, jak niektórzy tutaj...

Obawiam się, że źle odczytałeś moje słowa. Nie miałam tutaj na myśli siebie, ale tych ludzi, którzy wyznają podobną zasadę i dążą do jej realizacji. Znam takie osoby, zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Niektórzy są samotni, inni w związkach z osobami wyznającymi podobne wartości. Ja życzę im wszystkiego dobrego i wierzę, że uda im się przeżyć wspólnie całe życie (bo niby dlaczego miałabym nie wierzyć? Nie mam absolutnie żadnych podstaw, aby to robić).

Ja również, jako osoba wyznająca etologiczną koncepcję człowieka, wychodzę z założenia, że ograniczanie się do jednego partnera i wstrzemięźliwość seksualna przed ślubem są sprzeczne z naszą ludzką naturą. Bo są, nie oszukujmy się. Człowiek jednak, w przeciwieństwie do zwierząt, wytworzył takie wynalazki jak kultura, cywilizacja i wiążące się z nimi normy społeczne. Z racji zmiany środowiska zmieniła się również realizacja podstawowych potrzeb człowieka (przypominam, że tymi potrzebami nie jest jedynie papu, piciu i chędożenie). Dlatego też obecnie zaspokajamy potrzeby w zupełnie inny sposób, niż nasi przodkowie. I jeżeli spojrzymy na ten problem nieco krytycznie, odkryjemy, że robimy tak naprawdę mnóstwo rzeczy niezgodnych z naszą pierwotną naturą (co nie zawsze jest zjawiskiem negatywnym), gdyż tak zostaliśmy ukształtowani przez naszą kulturę i bez tego dostosowanie do grupy społecznej nie byłoby po prostu możliwe. Dlatego twierdzenie, że zachęcanie do wstrzemięźliwości seksualnej jest "be", ponieważ jest niezgodne z naszą naturą, uważam raczej za wygodną wymówkę dla rozwiązłości seksualnej i wynik pewnego rodzaju ignorancji, niż rzeczywisty argument, nad którym trzeba byłoby się jakoś głębiej zastanawiać. Kto będzie chciał zachować czystość (nie lubię tego określenia, ale jest ono wspólne dla obu płci, dlatego go używam) do ślubu i uprawiać seks tylko z jednym partnerem, ten dzięki dobrej woli, pracy nad sobą, samoświadomości i wierności ideałom będzie to robił. Taki człowiek nie musi postępować zgodnie z wyimaginowaną "naturą" - ważne, aby postępował w zgodzie ze sobą samym.

Oho, widzę, że rośnie nam na forum Wielki Bojownik Przeciwko Teorii Ewolucji .

Również jestem w związku. Trwa on 3 lata z przerwą małą, ale mam nadzieję, że żadne z nas nie "pęknie". Może cukierkowo nie jest i nigdy nie było, bo nadmiar cukru szkodzi i robi się mdło. Ale jeżeli chodzi o seks, to jest on coraz lepszy, ba jest tak dobry, że żadne z nas nie ma potrzeby szukać bodźców w innych łóżkach. A że zauważam progres w tej kwestii, to wróżę, że może być jedynie lepiej.

I tak jest(tak mi się wydaje) w każdym związku, że jeżeli w łóżku nie ma problemów, to żadne z partnerów nie musi szukać ekscesów gdzie indziej.

Jakiś czas temu usłyszałam od cioci, że ich receptą na udany związek było to, że do łóżka nie "wnosili" swoich konfliktów. Mogli być pokłóceni, ale kładli się i mimo, że problem nie został rozwiązany, nie miał mieć wpływu na ich pożycie. Mówili, że na drugi dzień albo jeszcze w łóżku po seksie, zawsze znajdowali kompromis.

Ja jestem w związku kilkanaście lat. Seks jest super i może faktycznie dlatego jest stabilnie i często wracamy do nastrójów narzeczeństwa (nigdy się nie kłóciliśmy). Ale cóż -- od strony duchowej nie jest kolorowo, wiele romantyzmu zostało wypalone i już nie wróci, bo tam gdzie zatracił się szacunek, gdzie zostało za dużo powiedziane, gdzie wola została złamana, tam już nic nie urośnie. NIe mam siły walczyć z żoną o swoją duszę.

Nie znam małżeństw w pełni szczęśliwych. Większość po kilkunastu latach patrzy na siebie zimnym wzrokiem. Wielu po kilkunastu latach nie patrzy sobie w oczy.

Ideały w miłości, to głównie to czego uczą nas w lekturach szkolnych za młodu. "Miłość na całe życie" jest tylko frazesem chyba. A wracając do głównego wątku, to mi się wydaje, że jednak liczba partnerów, czy też partnerek swojej drugiej połówki ma znaczenie. Jeśli kobieta miała kilku facetów rocznie, to co sobie o niej może pomyśleć facet? Raczej matki dla swoich dzieci w niej widział nie będzie. Ja nie związałabym się z facetem - rekordzistą w łóżkowych wyczynach, bo to byłoby oczywiste że za chwilę mnie rzuci albo zdradzi.

Więc co - trzymasz się jednego partnera, bo inny, który miał już jakieś kobiety wcześniej, to na pewno zdradzi? I podobnie jak Letho z Gulety pytam: gdzie jest ten "rekord" ?

Skoro wiesz, że z czasem wszystko się zmienia, a jednak druzgocąca większość nie trwa w jednym (i jedynym) związku aż do śmierci, to czemu uważasz, że niesłusznie generalizuję? Bo ubrałem w słowa pewne twoje ukryte obawy, z których powoli zaczynasz zdawać sobie sprawę?

Jaga Baba07 nikogo z ciebie nie robiłem. Odpowiedz na proste pytanie: czy większość trwa w jednym związku aż do śmierci, czy jednak ma przynajmniej kilku partnerów? Spośród wszystkich par, które znasz, to ile jest takich "od kołyski aż po grób" ?

Skoro ty znasz tylko jedną taka parę, a ja nie znam w ogóle, a większość tutaj i tak gdyba (bo albo się nie zalicza do tej grupy wyjątków, albo zna takie wyjątki ze słyszenia, ewentualnie kojarzy jedną czy dwie pary tego typu), to dlaczego moje rzekome uogólnienie jest błędne i krzywdzące? Bo ja właśnie mówię tutaj o parach gdzie ludzie są dla siebie pierwszymi i jedynymi partnerami....

Widzę ten wątek zaczyna się zaogniać na linii wiara - wiedza, jedni wierzą, że coś może być a inni wiedzą, że tak nie jest. Mnie zdecydowanie bliżej do tych drugich co opierają swoje sądy na wiedzy.

A przynajmniej tak twierdzą

Akurat jestem w tym wieku, gdzie pokolenie naszych dziadków zaczyna umierać i naprawdę wiele takich par, które wszyscy postrzegali jako kryształowe, to wcale takimi nie było, co się okazywało dopiero przy sprawach spadkowych....

Najbardziej mi się podobała jedna sprawa, o której opowiadała moja ciotka. Rzecz działa się na wsi. Więc tam koligacje różne - wiadomo. Sprawa dotyczyła ziemi. Rozprawa się zamknęła - świadkowie zgodnie zeznawali na korzyść "jedynego" spadkobierca. Który na dodatek był faktycznie święcie przekonany, że jest jedyny. Tymczasem po rozprawie owi świadkowie (generalnie dziadki) biorą na bok delikwenta i mówią: panie - ten pana dziadek to niezły numerant był - na weselach, a nawet chrzcinach to żadnej nie przepuścił. Z sąsiadami to tak miał na pieńku, że z jednym to się siekierami ganiali, a z drugim widłami, bo w sumie nie wiadomo które dzieci są kogo i tylko można snuć domysły po włosach i oczach. Ale że to inne czasy były, a większość nie żyje, to co my tam będziemy kijem wodę mącić....

Ja też nie twierdzę, że takich par nie ma. Są one w zdecydowanej mniejszości obecnie. Z mojej obserwacji wynika, że najtrwalsze związki tworzą ludzie, ze zbliżonym licznikiem.

Tutaj nie chodzi o to, żeby ślepo podążać za hasłem "hop siup zmiana pup" bo byłby to szczyt głupoty, tylko o to że wbrew pozorom stabilne związki łatwiej budują ludzie doświadczeni. Bo żeby mieć więcej przygód łóżkowych nie można być aspołecznym mrukiem tylko osobą kontaktową, ciekawą ludzi itp.

Jaga Baba07 - skrajności zawsze są złe.

Ale mam lepsza historię - z mojej rodziny. Pradziadek był młodym wdowcem z jednym synem, którego rodzina jego zmarłej żony nie chciała mu oddać. Jechał trochę podpity na rowerze przez jakąś wieś i patrzy, a za stodołą stoi dziołcha w sukni ślubnej i płacze. Zatrzymał się i zapytał co się stało. No to ona mu mówi, że rodzice jej wybrali męża, że ona go pierwszy raz dopiero na ślubie zobaczyła, a że stary i że brzydki i że ona go nie chce. Uciekła sprzed ołtarza i teraz do domu nie wróci, bo ojciec ją z widłami gonił, a matka powiedziała, że bez męża to nie ma czego szukać w rodzinnym domu. No to dziadek niewiele myśląc rzekł "ja się z tobą ożenię". I tak też się stało, bo pojechali od razu do księdza.

Wtedy to zupełnie inne czasy były. Inna mentalność, inne realia. Nie ma co porównywać związków sprzed kilkudziesięciu lat, do tego co mamy obecnie. Bo pozory odgrywały tam ogromną rolę, a o wielu rzeczach się nie mówiło. Wiele rzeczy rozwiązywało się jedynie w gronie zainteresowanych (np siekierą), bez angażowania w to innych ludzi, policji czy sądów.

Jaga Baba07 - gdzie zatem dla ciebie będzie "dużo" ? 5-10-15 partnerów?

dziwny02, bo czy się to tobie podoba, czy nie, to większość decyduje o moralnych i etycznych wzorcach.

Co do pytania autorki.. jeden to mało.. a dwóch to za dużo .. a dla kogo ta sonda ?.. dla dziennika tv ?.. to bez kozery powiem pincet !..

Twój wiek Cię usprawiedliwia w Twoich opiniach.

Nie mialbymś u niej szans hehe Co zabolalo? bez obrazy oczywiscie

??? u kogo nie miałbym szans i na co bo nie rozumiem ???

Cos w tym jest

Na dobry początek sugeruję poznanie znaczenia słowa mieć zasady to możliwe, że później będzie o czym dyskutować. Żeby nie było niedomówień to ja mam w głębokim poważaniu co kogo w życiu czeka poza mną i moimi najbliższymi. Co do owego doświadczenia to po obejrzeniu większości działów na tym portalu wiem, że na placach u rąk policzę Tych z którymi mógłbym sobie rękę podać w temacie.

Ani protekcjonizm ani cynizm tylko zwykły fakt

Piękne to są nasze Góry i Morze.

Jest takie powiedzenie kto nigdy nie zmienia poglądów

Gratulować to można zdobycia mistrzostwa w czymkolwiek a nie poglądów.

A moze ty sam jestes 15sty czy 20sty i Ci przykro poprostu dlatego tak piszesz.

W tym tkwić będzie wiecznie Twój problem.

Pisząc chwalić się sama sobie wystawiasz świadectwo. Nie obraź się ale poziom naiwności nawet szczerej z Twojej strony to dla mnie za dużo. Co nie znaczy, że nie życzę Ci szczęścia w Twoim związku bo będzie Ci potrzebne.

A czym jest seks nie służący prokreacji jak właśnie nie dobrą zabawą dwojga ludzi? Zacieśnia więzi - to prawda. Jest jednym z filarów związku - to też prawda. Jest sposobem okazywania uczuć - też prawda. Ale nie jest jedynie fizyczną manifestacją miłości, bo tak po prostu nie jest.

Owszem - nie wszystkie swoje partnerki "kochałem". Ale nigdy nie były to przypadkowe osoby (poza akurat tą pierwszą partnerką, gdzie byłem zbyt pijany, żeby odmówić i nawet jej nie pamiętam). Nie zmuszałem ich do seksu - wiedziały co robią i czego mogą oczekiwać w zamian. I robiły to chętnie. A do pustych niuń bym tych kobiet nie zaliczył, bo takimi to akurat gardzę.

Widzisz, ja miałem więcej niż te 10 partnerek i to bolało moją narzeczoną, dla której byłem pierwszym (nie licząc jej doświadczeń oralnych). I to stanowiło dla niej duży problem. Nie dla mnie. To jej się chciało ruchać z innymi, a nie mnie. To ona stwierdziła mając 28 lat, że jeszcze się nie wyszalała i nie wie czego oczekuje ode mnie. I to dlatego powiedziałem "dość" jej ciągłym humorom i niezdecydowaniu oraz bezpodstawnej zazdrości.

sandziax2 - zauważ, że my ciebie nie oceniamy. Życzymy ci szczęścia. Ale podobnie jak Letho z Gulety podchodzę do sprawy realistycznie - właśnie ze względu na większe doświadczenie. To nie my robimy problem z ilości partnerów seksualnych, ale ty i osoby, które tego doświadczenia nie mają (co chyba jest znamienne). Jeśli okażesz się inna niż te wszystkie osoby, które tak się zapierały, tak wycierały sobie twarz zasadami, a i tak koniec końców zdradzały czy odchodziły dla lepszego seksu czy po prostu seksu z kimś innym, to chwała ci za to. Ale póki co, to nic za tym nie przemawia - a już na pewno nie twój wiek ani brak doświadczenia, bo sądząc po twoich tematach/wypowiedziach, to twoja przygoda z seksem zaczęła się w ciągu ostatniego półrocza.

No właśnie w tym - nikt nigdzie nie mówił, że o wartości człowieka decyduje ilość partnerów seksualnych. Starasz się udowodnić moralną wyższość swoich poglądów deprecjonując tych, którzy mieli większą ilość partnerów niż ty. Nie tędy droga....

Chłopy, zejdźcie z tej dziewczyny, bo mi cycki opowiadają, jak czytam Wasze wypowiedzi i próby udowodnienia jej, że skoro ma ideały i jest szczęśliwa ze swoim partnerem, to oznacza, że jest naiwna, nieżyciowa, niedojrzała i w ogóle "be". Ciągle próbujecie wycierać innym mordy swoim "doświadczeniem", kreować się na Naczelnych Mędrców Forum i zachowywać jak psy ogrodnika - skoro Wy nie jesteście szczęśliwi, to innym również chcecie odebrać to prawo. Pragnę zauważyć, że w przeciwieństwie do Was dziewczyna jest w związku i to bardzo udanym. Moglibyście sami zająć się szukaniem sobie partnerek zamiast wylewać tutaj swoje frustracje pod nazwą "doświadczenia". Albo wyjdźcie na spacer, to chociaż ochłoniecie i się dotlenicie. Zrobił się tutaj potężny offtop i czas to ukrócić.

sandziax2 - Pomimo że zaliczam się do osób które mją licznik ponad 10 i nie wierzę w miłość do grobowej deski myżlę że jest możliwe życie z tym samym partnerem seksualnym całe życie, ale wszystko zalezy od charakterów tych dwóch osoób które są w związku i od okoliczności, od wydarzeń jakie spotkaja te osoby na swojej drodze. Jeśli jest się szczęśliwym i zadowolonym z życie razem i z sexu i ma się szacunek do drugiej osoby i do związku to myślę że nie myśli się co się straciło będąc z tą osobą a nie z innymi.

Tylko że najczęściej jest tak że nie jest się do końca szczęśliwym, nie umie się iść na kompromisy i nie umie się cieszyć z uzyskanych kompromisów, jest się często na to za młodym, ma się inne priorytety w życiu które ciężko pogodzić.

A co do sexu to jeśli obie osoby są dla siebie pierwszymi to wymaga od nich bardzo dużo pracy i cierpliwości żeby uzyskać zadowolenie, ale też z drugiej strony mogą odkrywać wszystko wspólnie i zdobywać doświadczenie wspólnie bo dla nich obu wszystko będzie nowe. Jeśli tylko jedna osoba ma doświacznie to będzie się starała to swoje doświaczenia narzucać tej drugiej osobie a szczególnie dotyczy to panów że oni uważają że wiedzą najlepiej co i jak i uważają się za najlepszych i najczęsiej się okazuje że ten ich schemat nie działa na kobietę tym bardziej że wiekszość z kobiet musi sie nauczyć przyjemności i znaleźć do niej drogę.