Wg Kościoła nie ma takiego wynalazku jak "dobry człowiek" i "zły człowiek", bo każdy człowiek (bez wyjątku!) jest grzeszny i słaby
(święci też święci nie zawsze byli wink)
Takie gadanie po próżnicy z tobą. Według nauk Kościoła człowiek rodzi się z grzechem pierworodnym. Czyli rodzi się i dobry (jako bardzo dobre stworzenie boskie, które powstało na jego obraz i podobieństwo) i grzeszny z natury swojego istnienia. Z tym, że Kościół warunkuje i rozgranicza ludzi - ścieżkę jaką podążają - właśnie na tych dobrych i złych. Uzasadnia to wychowaniem, genami, środowiskiem, "naturalnymi predyspozycjami". Stąd potrzebne jest istnienie Kościoła jako strażnika moralności, sędziego i kata w każdej sprawie - bo to Kościół ustanowił prawo, to księża decydują co jest, a co nie jest grzechem i jaką karę za to nałożą. A dziwnym trafem większość grzechów wynika z faktu, że prawa ustanowione przez Kościół stoją w sprzeczności z naszą biologią. Mamy więc istne perpetum mobile. Mechanizm wręcz idealny, a wypracowany i utrwalany wiekami tortur, ludobójstwa, ogniem i mieczem.
Jak myślisz, czemu Kościół potępił i odrzucił nauki Pelagiusza? Bo po zagłębieniu się w istotę omawianego problemu okazuje się, że instytucja Kościoła jest zbędna. Dlatego wszelkie pytania o moralną zasadność owych fundamentalnych praw Kościoła są co najmniej niewygodne i śliskie, gdyż są niewytłumaczalne w oparciu o tą okrojoną Biblię jaką mamy. Jedynym wytłumaczeniem ustanowienia i podtrzymywania tych nauk jest konieczność zapewnienia i utrzymania wpływów Kościoła na politykę międzynarodową i przychodu mamony do watykańskiego skarbca.
Poczytaj choćby Ks. Misiarczyka na ten temat to może co nieco cie olśni. O ile potrafisz podejść krytycznie do rozważań tego typu.