Pomocy ja chyba Kocham przyszlego szwagra! ;(

Masz kiepską sytuację niestety na własne życzenie.
Myślę że,powinnaś powiedzieć i pozostawić mężowi to prawo do wyboru jednocześnie staraj się odzyskać jego zaufanie i zranione uczucie tak jak on teraz stara się to robić dla ciebie.
Oboje już po chwili prawdy potrzebować będziecie wsparcia specjalisty by poskładać wasze wspólne lub osobne źycie.
Jeśli prawdą jest że,mąż cię kocha i ty jego tak samo to za jakiś czas dojdziecie do porozumienia lecz musisz liczyć się z tym i uszanować jego decyzję która moźe być na nie dla waszego wspólnego jutra.

Ty sie zastanawiasz czy odejśc czy zostać jak powiesz męzowi prawdę, a ja sądzę że maż wyrzuci Cię na zbity pysk jak sie dowie że go zdradzałaś z jego własnym bratem. Nie ma na to usprawiedliwienia. Skrzywdziliście go strasznie obydwoje. Teraz zdecydowałaś się nagle mu o wszystkim powiedzieć bo jak będzie awantura to będziesz uzywała tego że Ci powiedział prawde przeciwko niemu i bedziesz mówiła jemu -że przecież zrobiłeś mi to samo. Dla mnie nadal żenujące. Powiedz i odejdz jak chcesz, ale ja bym nie mówiła nic i udawała dalej.

Dusia
Jak długo twoim zdaniem człowiek np ty potrafi żyć w kłamstwie?
ona24
Mam nadzieję że,nie chcesz użyć ciąży jako "argumentu"za pozostaniem z tobą męża.
Chyba lepiej żeby dowiedział się o twojej zdradzie za nim zrobisz test.

Czytam to wszystko i rzuca mnie na boki - co za nieodpowiedzialnosc z jednej i drugiej strony.
Z tym, ze Twoje postepowanie jest wyjatkowo wredne - wychodzilas za maz ze swiadomoscia, ze bedziesz sobie poromansowywac ze szwagrem. O zdradzie meza nie wiedzialas wtedy nic, zreszta byl to beznadziejny wybryk po pijaku bez dalszych konsekwencji, w przeciwnienstwie do Twojego misternego planu.
Teraz raptem, po wiadomosci od "przyjaciolki" i zrobieniu dziecka przez szwagra innej, wkraczasz na sciezke niemoznosci zycia w klamstwie.

No i teraz w obliczu  tej odnowy moralnej - decyzja - zafundujemy dzieciom sliczna rozbita rodzine.

Proponuje zamknac rozdzial - wziac w koncu zycie na powaznie, przestac bredzic o romansach, zdradach i zajac sie wychowaniem dzieci.
Jezeli jakies uczucie miedzy wami jest, moze jeszcze uda sie cos sensownego zbudowac.

Piszesz - dam sobie rade sama.
Owszem Ty sobie rade dasz, ale nie wiesz jak dzieci beda "szczesliwe" z dochodzacym tatusiem.
Obawiam sie, ze ta PRAWDA, ktora chcesz tak zaserwowac  nie przyniesie nic dobrego.

Kolezance pogratulowac - co za szlachetnosc, no i przede wszystkim refleks - dobrze, ze nie czekala do zlotych godow.

Zadziwiające
Czyli co autorka ma zrobić?
Siedzieć cicho i liczyć na to że,nikt nie doniesie mężowi o jej zdradzie?
W imię dobra dzieci.Tak?.
Nieistotne że,mąż żyje w nieświadomości pozbawiony wyboru.
Ciekawe czy jak autorem wątku byłby mężczyzna to także podpowiadalybyście mu przemilczenie zdrady w imię dobra dzieci?.
Takie to mało obiektywne.
edit
Doradzając autorce wypadałoby postawić się choć trochę na miejscu tego zdradzanego męża i pomyśleć czy chcielibyście żyć w nieświadomości.
Sami byliście zdradzeni i zapewne ta wiadomość była bolesna ale napewno lepiej że,dowiedzieliścię się o zdradzie niż żebyście były nadal oszukiwane przez partnera.Prawda?
Doradzając milczenie oceńcie to też z tej strony.
Oszukiwanie w imię dobra dzieci nie wyjdzie dobrze właśnie dla nich bo one teź jak mąż będą żyły w iluzji zwanej rodziną a której podstawy zostały zachwiane vel zburzone.
Doradzając milczenie trzeba też myśleć w szerszej perpektywie niź kilka lat bo prawda i tak wyjdzie na jaw.
I co wtedy?
Co powie autorka dzieciom za np.20 lat gdy wszystko wyjdzie na jaw przypadkiem?.
Może to że robiła to dla ich dobra?.
Napewno uwierzą i zrozumieją intencje matki
Ciekawe po której stronie staną?

Dziewczyno,
-mogłaś skutecznie zawalczyć z chęcią zasmakowania szwagra,
-mogłaś odejść po pierwszym razie ze szwagrem,
-mogłaś powiedzieć mężowi co czujesz do jego brata,
-mogłaś powiedzieć mężowi gdy już nie mogłaś się powstrzymać i posmakowałaś szwagra,
-mogłaś wstrzymać się z planowaniem drugiej ciąży biorąc pod uwagę swoje wybryki,
-mogłaś po prostu odejść nie gnojąc między braćmi.

Pisanie teraz, że nabrałaś odwagi po ujawnieniu zdrady męża jest co najmniej żałosne.
Sama sobie wystawiasz tym stwierdzeniem ostateczną decyzję.

Powiedz mężowi co zrobiłaś, powiedz prawdę i TY daj mu podjąć decyzję co dalej.
To on musi zmierzyć się ze światem, rodziną tobą.
A jego zdrada jest doskonałym pretekstem dla ciebie, wiesz do czego? wiesz...:lol:

twój mąż bije się z myślami co dalej, boi się o małżeństwo bo zdradził, czeka na twoją decyzję, szarpie się sam ze sobą sam nie wiedząc, że ma poroże od Australii po Alaskę. Ob brata i zony.
Bądź dorosła, zrób z tym porządek.

rednight
Nie czytasz uważnie.
Autorka już właściwie podjeła decyzję że,powie prawdę.(mam rację autorko?)
Zastanawia się vel czeka tylko na odpowiednią okazję do tego.
Tylko jest jedno ale
Nigdy nie będzie takiej właściwej okazji bo zawsze takie wiadomości bolą tak samo.
Więc czym prędzej tym lepiej a im później to gorzej.

Nie musze sobie tego wszystkiego co napisałas wyobrażać - ja po prostu wiem co będzie! Ich rodzina jest sobie bardzo bliska, a co gorsze, nasze rodziny mają ze sobą świetny kontakt.

Ktoś zasugerował bym przyznała się mężowi do zdrady, ale nie wyjawiała, ze to był jego brat, takie rozwiązanie też rozwarzam. Dlaczego przez moją głupote ma cierpiec tyle osób, wystarczy ze zniszczyłam swoje zycie, nie musze niszczyc ich rodzinnego spokoju. Jej jakie to wszystko chore... dlaczego człowiek jest zawsze mądrzejszy po czasie;( po latach...:/

Nie ważne, kto co też zasugeruje, decyzja zapadła, jak tylko zostaniemy sami bez corki, powiem mezowi prawdę!
Już pisałam wcześniej i co nie którzy powinni czytac wyraźniej posty!!
Nie będę za nic obwianiać męża, juz to mówiłam, pisałam...
Wspominając co mam na sumieniu, nawet nie zrobiłam mu o nic avantury, przyjełam jego zdrade "na klatę"! poszlochałam, myśle o tym codziennie... ale nie zamierzam robić mu wyrzótów i o nic go obwiniać.
Jednak nie uwazam jak inni, ze powinnam przymknąć oko na jego zdrade bo to było po pijaku, nikt z nas nie wie czy powiedział mi prawdę, długi czas po narodzinach córki spedzilismy osobno ja w Pl, on w Uk.
Być moze powiedział mi tylko to co się dowiedziałam, nie ważne nie chce juz tego drapac i dowiadywac się wiecej, stało się. ZDRADZIŁ! i ja go ZDRADZIŁAM. Wiem tlko jedno nasze życie to sterta kłamst, oszustw inie wiem czy będzie co sklejać.
Mimo wszystko wiem,że to co zrobiłam jest świństwem, zauroczyła się szwagrem i dałam się ponieść jego uwodzeniu. ehhh - zamknąc oczy i nigdy się nie obudzić!

Dlaczego chcesz chronic szwagra. Niech on też ponosi konsekwencje tego co robił. Sama tam w tym  łózku nie byłaś, nie zaciągnełaś go na siłe i On Ciebie też nie. Więc nie widzę sensu mówiąc prawdę nadal kłamać . Albo mówisz prawdę albo nie mów nic wcale. Jak juz zdecudowałaś powiedzieć mężowi to wypijcie to razem co nawarzyliście. Szwagier będzie patrzył jak rozpadło się Twoje małżenśtwo i z nową panną przychodził na piwko do swojego brata , a Twój mąż nie świadomy będzie mu się żalił, no i znająć życie brat będzie go pocieszał i mówił jaka to Ty jesteś świnia i w ogóle straszna baba i jak to ośmieliłaś się go zdradzić, jednym słowem będzie udawał głupa i pocieszał brata

Bliskie więzi?
Jakie bliskie więzi?
To wygląda tak że,chronisz szwagra bo nadal jest ci bliźszy niż mąż a te bliskie więzi to sztuczny powód wytworzony na poczekaniu.
Jesteś lojalna wobec szwagra a już wobec męża nie.
Myślisz że,rodzina oparta na iluzji da radę przetrwać.
Gdyby,jak twierdzisz,w tej rodzinie były tak bliskie więzi to stało by się to co się stało.
Zastanów się dlaczego to robisz kobieto.
Czy uczucie które podobno masz do męża to miłość jeśli jednocześnie jego brata stawiasz na wyższym poziomie.

Ależ bronisz bo zapewniasz mu bezpieczne życie na które nie zasłużył kosztem twojej rodziny.
Postaw się w sytuacji męża.
Myślisz że,jak mu powiesz o zdradzie a nie powiesz z kim to będzie dobrze?.
Nie nie będzie bo będzie go dręczyć pytanie kto to był itp.
W każdym facecie którego ty kiedykolwiek znałaś będzie widziła jego
Pomijaj oczywisty fakt że,to będzie kolejne twoje kłamstwo bo będziesz musiała wymyśleć jakąś bajeczkę by nie domyślił się kto jest tym kochankiem.
Wniosek z tego taki
Albo mówisz wszystko albo nic.
Wybór należy do ciebie.

Ola
Masz rację.My zdradzeni,nigdy niezrozumiemy jak można być szczęśliwym i jakie można mieć wspomnienia jednocześnie robiąc krzywdę własnej rodzinie bo zwyczajnie nam się to w głowie nie mieści że,można tak postępować i podobno kochać.
Jeśli chodzi o ciebie to już po tym wpisie widać czego źałujesz a czego nie.
Pomyśl nad tym.

Olu, to że "bardzo kochałaś" kochanka, nie jest żadnym usprawiedliwieniem. Jeśli byliście razem tak szczęśliwi, trzeba było oświadczyć mężowi (tym bardziej że nie macie jeszcze dzieci), że jesteś z nim nieszczęśliwa i odchodzisz. Odejść, usamodzielnić się, a potem cieszyć się szczęściem "z nim". Wtedy byłabyś w 100% usprawiedliwiona, nikt nie miałby prawa powiedzieć złego słowa na twój temat. odeszłabyś od męża, to fakt, ale dlatego że brakowało ci czułości, miłości i szczęścia. Miałabyś prawo tego szukać w życiu. Jednak nie w taki sposób, jak wybrałaś i jaki wybrała ona24.

Zawsze myślałam, ze tylko mnie spotkała taka historia, a każdy tlyko po mnie jedzie bo mnie nie rozumie.
Wiem co czujesz, wiem! Tak samo jak Ty zdradziłam ze świadomością, bo tego w pewien sposób chciałam!... tak jak i Ty dziś ŻAŁUJE. póki nie dowiedziałam się o zdradzie męża jakoś sobie z tym radziłam, myślałam, wpsominałam.. wracałam do tamtych chwil... ale za jakiś czas znów zapominałam a życie się toczyło.
Po wiadomości, ze ja także została zdradzona... wszystko sie zmieniło.. juz teraz wiem jaką krzywdę wyrządziłam. SOBIE, DZIECKU I MĘŻOWI ;( ... i całej rodzinie.
Wiem jedno gdyby dało się cofnąć czas moje życie wyglądałoby zupełnie inaczej!
Każdy obrzucał mnie tu błotem, ale nikt chyba tak na prawde nie jest wstanie zrozumiec, że każdy człowiek popełnia błedy, których niesttey nie da sie naprawic, że trzeba z nimi zyć i probowac wszytsko naprawić, zwłaszcza jeśli się czegoś cholernie żałuje!! Każdy pisze, że brzydzi się zdrady, że to najgorsze świństwo, że jak mogłam...że myślałam tylko o sobie... ehhh życze w takim razie wszystkim tym osobom, by nigdy nie znaleźli się w mojej sytuacji... bo to cholernie boli, a nietstey żado z nas nie wie co los przyniesie!!

Tez nie wiedzialam i nadal nie wierze ze tam mozna kogos pokochac majac meza. Bo ja sie zakochalam. Bylam szcesliwa i nikt wiecej sie nie liczyl tylko on i wiem ze on tez tak mial. Czulam to. Ona24 ja zdradzilam meza z mezczyzna ktory mial zone i dzieci i to po slubie. To bylo najgorsze ale silniejsze ode mnie. Nikt nie zrozumie jak to jest byc w obieciach faceta z ktorym bylam tak szczesliwa.... Nigdy tego nie zapomne. Nigdy nie chcialam mu niszczyc zycia bo kocha bardzo swoja coreczke i synka ale my wtedy sie tak pogubilismy ze swiat nam zawirowal i nic oprocz nas nie istnialo. Teraz wszystko sie skonczylo, emocje opadly i inaczej sie do tego podchodzi. Wiemy obje ze to bylo zle ale nikt tu nie szuka rozgrzeszenia tylko kazda z nas chciala sie wygadac. Mam nadzieje, ze te Wasze bledy wzmocnia tylko Wasz zwiazek. Mnie to wszystko duzo nauczylo i juz nigdy nie dam sie wkrecic w zaden romans... Za duzo mam do stracenia i wiem ze nie warto....

ona24 - nikt ciebie nie obrzucał błotem
wszyscy ci uświadamiali, jaką krzywdę popełniasz

ale ty tego nie rozumiałaś, bo widzisz tylko to co się kończy NA DŁUGOŚCI TWOJEGO NOSA

nagle zrozumiałaś, bo ciebie to do9tkneło??
a przedtem wspominałaś, rozpamiętywałaś i uważałaś, że to nic złego??
ale nagle własna dupka cię zabolała i zrozumiałaś, że inni ludzie tez mają dupki, które ich bolą, jak się w nie kopnie?/
nikt oprócz ciebie nie rozumie, że można popełniać błędy, których się nie da naprawić... ale tweój maz nie mogł takie błedu popełnić??

przecież nie chciał, przecież nie miał wpływu - jak u ciebie kochana... ty też nie miałaś, wpływu, sytuacja, los, fatum rzuciły cie w ramiona szwagra... i co?? uważałaś, że ty jesteś biedną ofiarą cudownego zauroczenia.. więc dotyczy to TYTLKO I WYŁĄCZNIE ciebie a nie innych ludzi i ich uczuć?/

a tutaj nagle uświadomiłaś sobie, że boli,, więc nagle  - bingo - zrozumiałaś , że innych tez boli??

gdybyś miała pięć lat - i walneła koleżankę w piaskownicy przez łeb...
a potem ona ci oddała - i uśświadomiłabys sobie, że to boli jednak i że nie powinnas koleżanki po łbie tłuc - to bvy6m zrozumiała - niedojrzały mały dzieciaczek

ale ty6 jesteś dorosłą kobietą a zachowujesz się jak trzylatka w piaskownicy, rozumiesz?/
musiał cię ktoś obuchem w głowę walnąć, żebyś zrozumiałą, CO TO JEST KRZYWDA????

czy w innych obszarach swojego życia postępujesz tak samo??
depczesz po ludziach, bo nie wiesz.. że to ich boli??

Czytam te posty i nie mogę uwierzyć. Taka historia. Szkoda tylko, że wątek  się urwał i nie wiem jak to się zakończyło...

I co, jak tam sie trzymasz? Powiedziałaś mu?