Pomocy ja chyba Kocham przyszlego szwagra! ;(

No właśnie już ostatnio zaczęłam się zastanawiać.. dlaczego tak, a nie inaczej.,.. ciągle to samo mały książę opowiedz swoją bo sama jestem ciekawa!!

cisowianka Dzięki!! za poparcie, nie jest łatwo żyć z takim kłamstwem.. ale nie wiem co zrobię, na tą chwilę wiem, że będę (będziemy) milczeć.

Wspominałam kiedyś, że mąż chce ściągnąć brata do nas... nie wiem jak to będzie, ale to znów się ponagliło...;( Jeśli szwagier zdecyduję się to do końca roku zamieszka z nami... nie wiem co robić...;/

Też mam taką nadzieje, że szwagier jednak się opamięta.
Wiem, że potrzebuje lepszej pracy niż ma, ale nie chcę by mieszkał z nami.
Jeśli już miałby tu przyjechać muszę przekonać męża by od razu poszukał mu gdzieś innego lokum.

Wiesz, nie mówię, że Ty nie masz racji.... że bredzisz itp.
Ja po prostu nie jestem jeszcze gotowa na to żeby wyznać prawdę, by powiedzieć mężowi o zdradzie. Po prostu jeszcze nie teraz.
Uważasz, że to takie łatwe by było? powiedzieć i wszystko będzie piękne? - ooo nie nie sadze!!..Znam męża,  mój mąż znienawidzi mnie i brata. nigdy mi nie wybaczy zdrady - zwłaszcza takiej!! Jak zdecyduje się powiedzieć, to odejdę, odejdę sama. Nie potrafiłabym później tak żyć, z brakiem zaufania..z wiecznym wypominaniem... o nie,.. to byłoby chore!!

Ufffff... nareszcie doczytałem do końca.

Więc tak:

Normalnie jestem za tym, aby przyznawać się do tego typu rzeczy, ale przeczytawszy te 11 stron dochodzę do wniosku żebyś nie mówiła tego mężowi. Nie przespałaś się z nim (o ile gdzieś to mi nie umknęło) więc z punktu widzenia faceta to jest priorytetowe, ale przede wszystkim (nie wiem jak innych użytkowników forum) mnie przekonałaś że NA PRAWDĘ kochasz męża (mimo że nie rozumiem jak można kochając kogoś tak się zauroczyć).

Ale pamiętaj jedno... kłamstwa mają taką dziwną tendencję w pewnym momencie wychodzić na jaw, szczególne te duże. Co zrobisz jak jakimś cudem do tego dojdzie?

Na dodatek co się stanie jak znowu zauroczenie wróci? Przecież kontakt ze szwagrem nadal masz... a w małżeństwie czekają jeszcze kryzysy, które mogą był dobrym gruntem do tego typu rzeczy.

Z mojej strony polecam się przygotować (choćby psychicznie).
I gratuluje że historia puki co skończyła się przyzwoicie

A no to w takim razie zmieniam zdanie jak najbardziej. Nawet co do tego że go "na prawdę" kochasz? Dlaczego? A no już Tobie tłumacze mój (osobisty oczywiście) tok myślenia:

Nie wierzę w coś takiego że jak ktoś kogoś kocha to jest odporny na zauroczenia i tym podobne sprawy. Tak samo jak w Twoim przypadku (choć zdecydowanie silniej)... po prostu się w kimś zauroczyła, kto miał coś specjalnego w sobie. To normalne że czasem fantazjujemy o kimś, bądź też myślimy o kimś (oczywiście nie w trakcie sexu ze swoim partnerem). Sztuką jednak jest trzymać to w zdrowych ryzach. Jeżeli Twój szwagier się Tobie podoba i się kręci... ok... ale jeżeli ktoś nie jest w stanie trzymać się tak "świętych" zobowiązań wobec osoby którą się rzekomo kocha... to tragedia. Skoro "miłość" (którą przynajmniej deklarujesz) nie jest na tyle silna aby powstrzymać Cię od przespania się z kimś kto cię zbajerował, to odpowiedz mi na pytanie: co stanowi esencję tej Twojej miłości do męża? Bo na pewno nie poświęcenie (nie poświęciłaś swoich pragnień w stosunku do szwagra na rzecz uczciwości co do męża). Dla mnie to nie jest miłość.

Przykro mi za te słowa (pewnie i tak wystarczająco wycierpiałaś).

W tak skrajnym wypadku jestem zdecydowanie za tym, aby mężowi o tym powiedzieć. Trzymanie tego dzielnie w tajemnicy "dla dobra związku" nie jest bohaterstwem... jest samolubstwem.

Nie twierdze, że nie macie racji, ani, że ktokolwiek kto tu napisał... po prostu każdy ma swoje zdanie. a ja na tą chwilę jestem w takim stanie, że nie potrafię podjąć decyzji...
Kiedy wstaje rano myślę sobie oki... wróci porozmawiam z nim... podejdę go jakoś i wyznam mu prawdę.. ale kiedy nadchodzi godzina powrotu męża do domu... zaczynam myśleć, nie lepiej niech jest tak jak jest. Przecież zranię go... i tak w kółko..
innym razem znów myślę... by spakować się, wrócić do Polski... zostawić kartkę i zniknąć...tylko co napisać?? jaki powód podać...?? napisać prawdę... Jej ciągle myślę by w jakiś sposób załagodzić to wszystko i mieć czyste sumienie... BEZRADNOŚĆ  ehh nie nawadze tego słowa..bo teraz w takim stanie jestem!!!

A tak poza tym to wiedz ona24, że mimo tego że wiele osób tutaj dość śmiało pisze o tym co by zrobili (między innymi ja) to nikt  nie wie na pewno, że nie postąpili by tak samo jak Ty. Ja osobiście nie dam ręki uciąć, że jak by mnie spotkało to co Ciebie, to postąpiłbym tak jak sam piszę. Może nawet cała ta sytuacja by mnie przygniotła i bym sobie nie poradził.

To przez co przechodzisz musi być niezwykle straszne i przygnębiające. Mam nadzieje że podejmiesz taką decyzję, jaką byś sama poleciła innej osobie w podobnej sytuacji.

Dziękuje za Twoje zdanie, każdy ma do niego prawo, ale SORRY nie jestem ŹDZIRĄ!!!
i uwierz mi, że przed "incydentem" ze szwagrem, miałam wiele okazji by "zaszaleć" i uwierz czy nie, nigdy nawet o tym ie myślałam.. często też latam sama do Polski z córką... i wychodzę na imprezy ze znajomymi, gdzie są tam też byli faceci.. nie jeden nie raz próbował podrywać... i jakoś potrafiłam powiedzieć:  sorry mam narzeczonego, Kocham go. Dawali sobie spokój, a ja nie żałowałam, że dałam kosza... więc NIE JESTEM ŹDZIRĄ!!! I sama do dziś nie znam odpowiedzi co ma w sobie szwagier, że az tak daleko to wszystko zaszło...;(

No niestety tu masz racje, życie to nie film, a szkoda bo przynajmniej tam kończy się wszystko HAPPY END-EM. Mam nadzieje, że podejmę w końcu słuszną decyzję, decyzję dobrą!! Która dla Wszystkich w jakiś sposób zakończy się dobrze.

Święte słowa... w końcu ktoś to napisał, nikt nie był w takiej sytuacji i tak na prawdę nikt nie wiedziałby jak w rzeczywistości postąpi. Innej osobie poradziłabym by zachowała to w tajemnicy jeśli byłaby pewna szwagra i że to się nigdy nie wyda... ale sama nie wiem co zrobię.
Z innej strony czytam każdego post z osobna i do każdego podchodzę indywidualnie i gdzieś tam w jakiś sposób wiem, że to pomoże mi podjąć decyzję... jakoś mi lżej, że ktoś(WY) jeszcze o tym wszystkim wie i mi radzi, wspiera, krytykuje...

Popieram wypowiedż Thirdkingdoma  .Natomiast uważam , że osoby radzace aby Ona wogóle  nie  mówiła o zdradzie  mężowi to są osoby  ,  które zdradziły lub zdradają i do tej pory się nie wydało. Byłoby to może " dobre " wyjście , tylko  jaka jest pewność  że się zdrada nigdy nie wyda .Natomiast jak pokazuje życie po roku , 2-ch , 5-u , czasami w najmniej oczekiwanych sytuacjach prawda o zdradzie się wyda .Ona 24 czekaj dalej , aż pewnego dnia twój mąż się o wszystkim dowie i co wtedy .Straci dla ciebie resztki szacunku za to , że oszukiwałaś go przez tyle lat i  zachowałaś się jak szmata . Czy o to tobie chodzi ? Bo wszysko robisz , aby tak to się skończyło.Ale do tego nie musi dojść , decyzja  należy jeszcze do Ciebie .

rozczaruję Cię mały książę ja nigdy nie zdradziłam swojego męża lecz odwrotnie i uważam ,że ona24 nie powinna mówić swojemu mężowi o tym co zrobiła, przynajmniej do czasu aż rozmówi się ze szwagrem .

Ja nie uważam ona24, że jesteś zdzirą po prostu dałaś się ponieść emocjom i uczuciom ,którym ulec nie powinnaś .Byłam rozczarowana twoim zachowaniem ponieważ kibicowałam Ci z całego serca i mimo wszystko dalej kibicuje

Masz absolutna rację.
Dlatego też nawet przestałam się w tym temacie udzielać.

Gdyby zrobił to facet to żywcem by go "zjedzono".

Taka jest niestety prawda...

Czas najwyższy zacząć czytać ze zrozumieniem!! Nigdy nie było sytuacji, ze jak Ty to napisałeś szwagier mnie "grzmocił" mąż (jeszcze wtedy narzeczony) spał obok(w innym pokoju)!!!! Nigdy tak nie było, zacznijcie czytać w końcu co niektórzy ze zrozumieniem!!! Bo piszecie żeby tylko czasami napisać, bo coś tam pamiętacie z tego wątku. Wiec sorry mały książę, ale to chyba Ty nie doczytałeś!!!

Może i macie racje, że faceta pewnie by tu zrównano z błotem jakby napisał, że zdradził... itp. ale co nie którzy potraktowali mnie jak "SZMATĘ" która puszcza się na prawo i lewo!!! matko boska!! jak możecie tak oczerniać człowieka, którego w ogóle nie znacie?! Nie Mydlę tu nikomu oczu thirdkingdom bo nie mam takiej potrzeby!!! Wszystko co tu napisała jest prawdą, nie ma ani jednej zmyślonej sytuacji, bo po cholerę miałabym tu pisać?? Ludzie CZY CZŁOWIEK NIE MOŻE POPEŁNIAĆ BŁĘDÓW?? - co nie których zdaniem NIE! tylko ilu z Was je popełnia? może nie tak nie dopuszczalne jak ja. ale każdy z nas ma coś na sumieniu i nie wierze, że nie!!!

Nie puszczam się z byle  kim, nie sypiam z każdym napotkanym facetem!! -NIE JESTEM DZIWKĄ. Przespałam się (zdradziłam) z jednym facetem, czego cholernie żałuje.
Nie jesteście w stanie zrozumieć ile człowiek w mojej sytuacji zrobiłby by cofnąć czas, by to nigdy się nie wydarzyło!!! By szwagier jako mężczyzna nigdy mi nie zawrócił w głowie. By nadal być szczęśliwą żoną i matką, wierną i poukładaną!!! Wielu facetów mnie podrywa (uwierzcie albo i nie) i nigdy żadnemu nie dałam się zbałamucić, nigdy!!! i sama nie potrafię zrozumieć co ma w sobie szwagier? co się stało, że to tak daleko zaszło, flirt, a potem sex... nie wiem;(

Ona24, opisałaś swoją sytuację a, że nie była to przyjemna sytuacja spotkałaś się z takimi a nie innymi komentarzami. Ja po pewnym czasie przestałam czytać ten temat, nie dlatego, że mam dosyć czytania tego ale dlatego, że kręci się w kółko jedno i to samo. Jesteś dorosła i najważniejsze, że wiesz co zrobiłaś, żałujesz i chcesz coś z tym zrobić, chcesz mieć normalną rodzinę. Nie będę Ci pisać, że jest już za późno bo twój mąż może Ci wybaczyć. Pewnie będzie potrzebował czasu ale wiele ludzi się zdradza i wybacza. Dla mnie nie jest to normalne ale oby twój mąż Ci wybaczył. Uważam, że będzie mu bardzo trudno bo był to twój szwagier. Mimo wszystko oby mąż Ci wybaczył. Mogę się tylko domyślać jak ciężko Ci jest ale nie będę pisać "na własne życzenie" bo nie raz pewnie to usłyszałaś od nas. Ważne teraz żebyś porozmawiała z mężem. Każdy zasługuje na drugą szansę.

Ona24, więc jesteś pewna, że kiedy wszystko się wyda nie ma szans na powrót? Domyślam się jak jest ci ciężko i jak ciężko będzie ci powiedzieć o tym mężowi. Ciesze się, że nie boisz się spotkania ze szwagrem. To spotkanie w porównaniu do rozmowy z mężem to nic. Wiesz już kiedy będzie to spotkanie i rozmowa z mężem?

Wiesz co Twoja sytuacja jest mało komfortowa.

Masz dwa wyjścia:

- w ukryciu życ - życie w kłamstwie, ale możesz być dla męża lepsza niż kiedykolwiek, całe życie się starając być najlepsza, bo masz dodatkową motywację - pokuta nie tylko przysięga małżeńskie.Wynagrodzisz mu zdradę choć trochę.
- powiedzieć prawdę - mężczyźni rzadko wybaczają zdradę, a ta jest dość oryginalna, że tak to ujmę, więc wszystko runie jak domek z kart.

Tak czy siak możesz ponieść konsekwencję. Dobre lub złe. Pewnie,że idealna jest opcja 2. Szkoda żyć w kłamstwie, ale jak dajesz sobie rękę uciąć, że już nie zbłądzisz to rozważ 1 pomijając cały aspekt moralny.

Jak masz problemy z decyzją. To weź monetę do ręki i rzuć raz. Zaakceptuj decyzję losu i skaż się na nią. Co my mamy Ci powiedzieć? Nie zadecydujemy za Ciebie.

Dlaczego chcesz ze szwagrem w ogóle rozmawiać? I dlaczego myślisz że odwlekanie rozmowy z mężem do czasu rozmowy ze szwagrem coś zmieni? Chcecie wspólną wersję ustalić?

Mam wrażenie ona24 że nie chcesz mężowi powiedzieć

CapitanWaffles na moje Ona24 chce rozmawiać ze szwagrem dlatego, że on też jest tu winny a w tym przypadku winą należy się podzielić. Dlaczego Ona24 miałaby sama ponosić konsekwencje tego co się stało? Ona24 jako żona zdradziła męża a on jako brat zdradził brata. Dwie idiotyczne sytuacje. Nie pozostaje to tylko i wyłącznie w jej interesie ale też w jego. Niech naważone piwo wypiją razem.

nie chciało mi się wszystkiego czytać i czytałam urywkami....radzić nie będę bo i tak zrobisz co uważasz ale powiem jedno....robisz z siebie ofiarę...a to mąż i córka są pokrzywdzeni...pomyślałaś wtedy że skrzywdzisz ich??? że kłamswto ma krótkie nogi? dziecko będzie mieć patologie przez Ciebie...jeszcze z rodziną to zrobiłaś!!!o losie. nie zdziw się jak Twój mąż od Ciebie odejdzie , zabierze Ci dziecko i w dupie będzie Cię miał Twój kochany szwagier...nie wiem czy Cię kocha...ale wydaje mi się że oleje Cie i pójdzie za bratem a Ty sobie bedziesz żyć sama ....dobra dam radę: myśl głową a nie dupą

Aż musiałam się odezwać
Gdzie Ty widzisz "te KAŻDE skinienie"?
Rozśmieszyłaś mnie
Chyba nie przeczytałaś wątku, prawda?

No Kobietoooooooo
Nie przesadzaj

Mogła wysyczeć mu w twarz "Nie patrz na mnie!!!!!!"

Jak Wy z tym bedziecie żyli?
To nie jest  zdrada z jakimś tam kumplem... szwagier będzie w waszym życiu zawsze...
A jeśli coś powie twojemu mężowi po pijanemu?
Masakra współczuje... (ale twojemu mężowi bardziej)

ehh nie wiem jak przetrwałam przez 12 str Twojego wątku ale czułam się jak w kinie, Twoja historia to całkiem dobry materiał na film/książkę...

ale tak poważnie to współczuję Ci serdecznie, wdepnęłaś w niezłe bagno ale na własne życzenie, od początku nakręcałaś się sama, ładnie pięknie mówiłaś jak ograniczasz kontakty ze szwagrem a robiłaś wszystko by je zacieśnić i stało się. To, że przespałaś się z nim 2x już kompletnie Cie pogrążyło -raz ok chwila słabości bla bla zdarza się ale Ty zrobiłaś to w pełni świadomie i tego nie usprawiedliwisz. Jesteś okrutną egoistką a nawet powiedziałabym egocentryczką! Zaraz się obronisz jak i w poprzednich postach ale niestety taka jest prawda. Robisz z siebie niewiniątko, najpierw to szwagier Cie zwodził, okrutny kobieciarz Ciebie biedną, taką zagubioną siłą z zaskoczenia wziął, teraz nie powiesz mężowi bo co? bo go zranisz?? boisz się o samą siebie, co ślicznie wyszło gdy pisałaś o ewentualnej ciąży. Kochasz swojego męża a z zimną krwią wmówiłabyś mu cudze dziecko żeby ratować swój tyłek - to obrzydliwe!!! Poza tym jesteś totalnie niedojrzała - kocham męża, nie wyobrażam sobie życia bez niego, - gdy szwagier wyznał Ci uczucia powiedziałaś to samo no na Boga!

totalny brak słów, mogłaś zostawić swojego narzeczonego nawet przed ołtarzem, skrzywdziłabyś go ale dałabyś równocześnie szansę na prawdziwą miłość i szczęście a tak odebrałaś mu to by uratować siebie. Powiedz mi jak Ty możesz spojrzeć sobie w twarz, jak możesz mówić mężowi, że go kochasz, jak możesz z nim sypiać. Masz chyba serce z kamienia jeśli w ogóle je masz...

przepraszam za ostre słowa ale niestety sama zapracowałaś na to. Założyłaś wątek (jak 100x powtarzałaś) by poprosić o radę a totalnie nie brałaś do siebie tego co tu Kobietki Ci pisały, jedna nawet podsunęła Ci identyczny temat, miałaś go jak na tacy ale cóż, Ty tak naprawdę od początku wiedziałaś czego chcesz...

dobre podsumowanie!

chyba raczej na brazyliade

Pewnie czytając to gdzieś z boku napisałabym to samo nie zła "telenowela" nigdy nie sądziłam, że tak może w życiu sie wydarzyć : brat z żoną brata!!;/

Przeczytałam tak sobie od początku do końca wszystko chyba z dziesięć razy!! Wniosek? - 98% z Was zjechało mnie po całości i namawia do wyznania prawdy! reszta? hm... pisze bym milczała by ratować związek, choć troszkę postawiła się w mojej sytuacji!!

Ktoś usilnie mi chcę wmówić, że ja już postanowiłam i nie wyznam prawdy!! jej nie znoszę jak ktoś gdyba i coś mi wmawia!! No wiec:
NIE POSTANOWIŁAM JESZCZE NIC, DO CHOLERY TAK CIĘŻKO ZROZUMIEĆ, ŻE NIE DA SIĘ TAK Z DNIA NA DZIEŃ ZAKOŃCZYĆ WSZYSTKIEGO?? TAK CIĘŻKO ZROZUMIEĆ, ŻE POTRZEBUJE CZASU? ... NIE NO OCZYWIŚCIE JA JESTEM ŹDZIRA, DAJE DUPY NA PRAWO I LEWO I POWINNAM SPAKOWAĆ WALIZKI I ODEJŚĆ OD MĘŻA BO CO NIE KTÓRZY ZA TAKA MNIE MAJĄ!!! OHH ludzie błagam Was !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wyszłam za męża bo chciałam z nim być, nadal chcę!! Nie wyobrażam sobie życia bez niego i jak ktoś tego nie pojmuje, to ich sprawa!!!

sonieczka123 no jednak trochę przesadziłaś nie jestem na skinienie szwagra i nigdy nie byłam i nie będę!! co miałam zrobić?? wychodzić za każdym razem kiedy jest włączony Skype? zaraz zaczną się pytania męża co się dzieje? ehhh wykrzyknąć mu? nie gap się, nie dzwoń kiedy jestem w  domu? ....

no właśnie!!! święte słowa!! w końcu ktoś mnie zrozumiał chociaż w tym i nie uważa, że spotkanie ze szwagrem tp tylko pretekst by go zobaczyć i być sam na sam!!

Tak jak wiele osób uważa i tu piszę, każdy ma swoje zdanie i każdy z nas, z osobna ma inne podejście..
Nie dziwie się, że większość z Was na mawia mnie do wyznania prawdy... ja po prostu potrzebuje czasuu!!! nie wiem czy to tydzień, dwa czy więcej. Może stać się tak, że w końcu siądę i mu o wszystkim powiem!! Chcę wyznać prawdę stąd rozmowa ze szwagrem!!

Ciekawe dlaczego te 98% ludzi tak zareagowało?
Milczeć by ratować związek mówisz? Boże... ale musisz być dzielna... tyle poświęceń z Twojej strony tylko i wyłącznie dla męża, miłości i związku. (paskudna ironia).

Po prostu ludzi frustrujesz tym że mówisz jedno a robisz drugie. Od samego początku tego tematu. Więc rady kobiet tutaj są niepotrzebne.

Nie sądzę abyś mu powiedziała. Odwlekasz wsio i sama nie wiesz na co czekasz aby mu to powiedzieć. Czekasz na rozmowę ze szwagrem... ok, a co potem? A jeżeli szwagier powie żeby mu nie mówić? (bo tego się spodziewam, Ty chyba też) W tedy wbrew temu co powiedział wygadasz się mężowi? Nie sądzę. Przecież nie jesteś w stanie sama decyzji podjąć TERAZ bez konsultacji z nim.

Hmmmm... chyba że chodzi o coś innego? Łatwiej będzie trzymać to w tajemnicy kiedy ta decyzja zostanie podzielona na dwóch prawda? W tedy nie będzie "nie powiedziałam bo tak zdecydowałam" tylko "a no bo on też...".

Normalnie jak spisek. Zamiast zająć się swoją częścią winy i przewinień w stosunku do męża, to starasz się to "zespołowo" załatwić. Tragedia. Ty jesteś jego żoną... nie szwagier!

A jeżeli on nie chciałby być z Tobą po tym wszystkim? Dasz mu chociaż możliwość zadecydować? A przepraszam, nie powiedziałaś przecież że mu nie powiesz. Powiedziałaś jedynie że jest 30% szans przeciwko 70% że mu powiesz... jak również to że wkręciła byś mu czyjeś dziecko (coś chyba było o tym pisane)... ale to przecież nic nie oznacza w kontekście tej decyzji którą masz teraz podjąć prawda?

Jasne że byłaś. Przeczytaj poprzednie swoje wypowiedzi. Przecież mu wyznałaś miłość

Nigdy nie sugerowałem że chcesz sięspotkać ze szwagrem dla samego spotkania z nim (chociaż teraz to cholera go wie).

Nie krytykuje Ciebie, tylko Twoje zachowania.
A co do rad, to otrzymywałaś je od samego początku... no cóż... na nic się nie zdały. Moja wina?
A żem znam Twoje zamiary... wiesz skąd? A stąd że robisz wszystko na opak w stosunku do tego co tutaj piszesz na forum. Więc dlaczego tym razem miało by być inaczej? Możesz mnie wyprowadzić z błędu?

Zarówno mnie jak i innych ludzi na tym forum to nie obchodzi. Ale skoro zdecydowałaś się tutaj napisać tę tragiczną historię swojego męża, powinnaś być gotowa że ludzie będą tutaj pisać swoje stanowiska.

Dobrze zdaje sobie z tego sprawę co dla Ciebie oznacza jak mu powiesz. Ale na tym etapie historii nie Ty jesteś ofiarą, tylko Twój mąż... a Ty jesteś katem. Więc już mnie nie interesuje co Ciebie czeka po tym jak mu powiesz. Ale interesuje mnie Twój mąż i jego los (może się z nim utożsamiam ponieważ sam zostałem kiedyś zdradzony). Pytanie jest tylko czy Ciebie jego los też interesuje?

Myślisz tylko o swoim tyłku. Przykro mi to mówić, ale Ty nie wiesz co to miłość... Jak można kochać kogoś a wyrządzić mu największą krzywde?
Boisz sie, rynsztok Ci sie leje z buźki w wypowiedziach do CapitanaWaffles...dlaczego? Bo prawda koli w oczy?
Boisz sie ze go stracisz, ze rozwalisz zwiazek... o tym trzeba bylo myslec przed zdrada...
Jeżeli kogos kochasz, to swoje szczescie odkladasz na boczny tor...
Nie pomyslalas o mezu przed zdrada... Pomysl wiec teraz. Nie masz sie co wahac dziewczyno!!! Kochasz go= nie wyrzadzaj mu juz wiekszej krzywdy tak okrutnym klamstwem. Pomysl, jesli laczy was silne uczucie, po Twoich dlugich staraniach maz byc moze Ci wybaczy. Byc moze nie- z tym tez musisz sie liczyc. Ale kazdy czlowiek ma prawo decydowac o swoim szczesciu, o swoim zyciu, nie odbieraj mu tego i wyznaj prawde.

berberyska znasz znaczenie słowa przenośnia lub sarkazm? zachęcam by zajrzeć w słownik;) Nie uważam się z ŹDZIRĘ, KTÓRA DAJE NA PRAWO I LEWO - bo tak nie jest!!

agata234 wyznam prawdę, tylko dajcie mi czasu nie nalegajcie!!
Szczęście męża jest da mnie ważne... i dlatego powiem mu prawdę... ale ja po prostu do cholery nie jestem jeszcze na to gotowa!!!!!

Mam nadzieje, że będziecie kiedyś w sytuacji, w których będziecie bezradni... nie będziecie potrafili sami sobie dać rade by coś powiedzieć, uczynić, zrobić... może wtedy przestaniecie tylko krytykować, a zrozumiecie drugiego człowieka!!

Uważacie, że mi z dobrze ze zdradą, że fajnie się bawię bo oszukuje męża, bo fajnie się bawię, że tu napisałam (ahh co za ubaw)... ehhh? ale po cholerę miałabym się fajnie bawić, po cholerę bym tu pisała gdyby to wszystko było mi obojętne.
Proszę Was na chłopski rozum... nie pisałabym tu gdyby mąż byłby mi obojętny i tylko moje szczęście by się liczyło!!! Nie pisałabym tu gdyby to co zrobiłam mnie rajcowało- żałuje jak cholera, boli ta zdrada jeszcze mocniej!! Boli to, że dusze w sobie wszystko i brak mi odwagi!!! Boli też to, że obcy ludzie, którzy w ogóle mnie nie znają... oceniają mnie jako SZMATĘ CZY ździrę. bo takie to mieszkają w domach publicznych!!! Ludzie zastanówcie się czasami... proszę!!!

polać mu!!!!!!! konkretna odpowiedz:D lepiej bym tego nie ujął:) gratuluje:) a koleżance przyjęcia tego do wiadomości bo to jest prawda czysta prawda:) gratuluje "wierności" do swojego męża, ukrywania prawdy no i oczywiście zdrady:) i twoje tłumaczenia na nic się zdadzą:) jeśli masz odrobinę odwagi chociaż wątpię w to to powiedz mężowi nie zważając na to co ci szwagierek podczas rozmowy powie i ponieś konsekwencje:) bo tak naprawdę ten facet nie jest wart takiej kobiety aż mi go żal . Gadasz że go kochasz, że chcesz z nim być? hahahahaha:D to po kiego grzyba poszłaś na bzykanko z tamtym bo po co? trochę bajerki i już? hahaha a gdzie wierność do swojego partnera. Ukrywasz prawdę, okłamujesz go. On żyje w tej nieświadomości, spotyka się z bratem a on (brat) jak nigdy nic normalnie spędza z nim czas, gada. HAHAHAA też niezły braciszek: tutaj normalnie z bratem się spotyka a nie ma jaj odwagi by powiedzieć że bzyknął jego żonę która sama tego chciała bo sorry sama w to weszłaś dobrowolnie nikt cię nie zmuszał i poszłaś w tango. Nie wierze w to że powiesz mężowi prawdę bo tak naprawdę on podejmie jedną i słuszną decyzję: Rozwód i bardzo dobrze sama sobie nagrabiłaś i teraz ponieś konsekwencje. Dzięki temu forum można zobaczyć jakie naprawdę kobiety (oczywiście nie wszystkie) są:) życzę miłego życia  w tym okropnym fakcie:) szkoda że twój facet nie wszedł na to forum może by mu się oczy otworzyły:) i by zostawił cię w pi.du bo nie jesteś warta innego zakończenia:) Pozdrawiam:)

CapitanWaffels, marios34 i inni mający głowę na karku. To samo co Wy pisałam parę tygodni temu,reakcja była identyczna jak teraz. Wymienilam z autorką kilka postów i dałam sobie luzik,bo do tej "osoby" nic nie trafia,niby przyjmuje krytykę i nikomu nie zaprzecza,ale walczy o swoje jak lwica. Szkoda tylko,że o rodzine nie potrafiła tak zawalczyć gdy romans zaczynał się od niby niewinnego flirtu.

Gdzieś niedawno przemknął mi takst typu " błagam dajcie mi czas" JA PIERD...   ONA!!! BŁAGAĆ POWINNAŚ BOGA I MĘŻA O WYBACZENIE A NIE NAS TUTAJ O CZAS NA WYJAWIENIE PRAWDY!!! Ja cie pierdziele,ale ona ma dziwny tok myślenia. Dajesz sobie czas,bo nie jesteś gotowa?! Babo wstrętna (bo kobietą wstyd cie nazwać) tobie się już czas nie należy i nie należał od samego początku! Zasłużyłaś sobie na to i dawno powinnaś się z tym ujawnić. Kiedy masz zamiar to zrobić? Jak nabierzesz siły,będziesz umiała to dźwignąć? A może jak wybadasz otoczenie i wybierzesz najdogodnieszy sobie moment na rozpad małżeństwa,bo znajdziesz prace gdzie indziej,a może poznasz kogoś, kto się tobą zaopiekuje jeśli mąż ci nie wybaczy... I tak wiem,gdybanie i snucie teorii na przyszłość tylko tego się dopatrujesz w naszych wypowiedziach,albo współczucia,albo snucia historii co cię bardzo drażni, zamiast posłuchać rad po które niby przybyłaś na początku (tak, wiem że m.in. bo przyszłaś też po wsparcie).

ja sie powtorze ale ejstem pewna ze rozmowa ze szfagrem nic nei da, przeciez to oczysiste ze nie bedzie chcial zebys powiedziala mezowi bo to bedzie i jego koniec. wydaje mi sie ze jak odejsc to tylko z jakims wymyslnym powodem, np ze juz go nie kochasz i nie wierze ze prawda cos mu da...

a ja ciagle widze jak bardzo sie meczysz a przede wszystkim jak mocno kochasz meza, uwazam ze powiannas uczyc sie zyc z tym wybrykiem przed slubem i NIGDY nie mowic, jak sie uczyc z tym zyc?? czas...
nie mow nic, sprawdz czy za rok nie bedzie lzej a jestem pewna ze bedzie ci lzej, nie mysl tyle o tym, nie pisz i nieanalizuj. wiem co mowie, trzeba zyc dalej

Autorka nadal się sama oszukuje mówiąc nie kocham szwagra, nie kocham, a ja uważam że sama mydli sobie oczy.

Zakochała się , zaangażowała od dawna, założyła watek i w tytule nie napisała Pomocy ja pożadam szwagra a chyba go kocham.

Czemu nie wyjawi teraz przed mężem co zrobiła, bo liczy i kalkuluje. Gdyby wszystko sie rypło, mąż i jego rodzina odwrócili by się i szwagier też więc nie było by już wzdychania i skradzionych pocałunków.

Autorka liczy tez na to że przez następne miesiące tak zaangażuje się mąż w ich związek, tak rozsmakuje się w rodzinie że nie będzie chciał tego zakończyć.
No bo jak będą już kilka lat po ślubie  Ona myśli ze ślad po zdradzie tak nie zaboli. Po kilku latach wspólnego życia mężowi będzie szkoda dziecku rozwalić rodzinę, no poza tym ona może jeszcze urodzić z jedno wtedy jej szanse rosną.

Po 10 latach powiedzenie oj kochanie wiesz w afekcie , po pijaku przespałam sie z X. Wiesz chyba pomyliłam go z tobą taki wiesz fetysz.Kochałam się z taką samą z wyglądu osobą a jednocześnie inną. 
Ona myśli że mąż powie oj tam ale to było po pijaku, oj raz to nie problem, szkoda zycia na wracanie do tematu. Tak ona powiesz zdradziłam ale wątpię byś powiedziała zdradziłam dwa razy świadomie, poza tym wiele razy w myślach.

Zdrada się nie przedawnia, boli z czasem jeszcze gorzej . Żyj uczciwie i odetnij się od szwagra bo  nigdy nie ułoży się między tobą a mężem.