Miłość trwa

Bet

A ja rozumiem End_aluzje doskonale. Wydaje mi się, że jesteśmy w podobnej sytuacji, nasi faceci wyjeżdżają służbowo a my mamy mnóstwo czasu na rozkminianie. Wybaczyć łatwo ale już gorzej z zapominaniem. I ta nadwrażliwość to chyba syndrom zdradzonych kobiet. To również chciałam Ci napisać Bet, że nawet jak jest dobrze, nawet bardzo to gdzieś w środku siedzi w Tobie diabełek, który podpowiada różne wątpliwości. A widzę, że Ty tez należysz do kobiet, które chcą wiedzieć wszystko.
Nie uważam, że End-aluzja jest niewdzięczna, nie wierze, że na co dzień zachowuje się jak melancholiczka. Dzieli się z nami swoimi spostrzeżeniami, uczuciami; gdyby nas znała pewnie nie była by taka szczera. I ja to rozumiem, bo ja tak właśnie też mam.

Bet

Nie zapomniałam o Tobie, zadzwonię ale potrzebuje chwili na spokojną rozmowę.

Doczytałam resztę postów i niestety znowu mam pewność, że chyba Twój mąż nie jest wobec Ciebie szczery. Ciągle Ona w Waszych rozmowach, właściwie główny temat. Wydaje mi się, że to raczej On został porzucony, do tego nie przeciął pępowiny. Rzeczy pozostawione, wspólne oddanie mieszkania (klucze można wrzucić do skrzynki na listy, przesłać kurierem) albo jak ktoś napisał pójść razem z nim. Super rozwiązanie i do tego łatwo sprawdzić intencje Twojego męża.

Joanna nie odchodź....

No i dobrze, ze z nim nie pojedziesz na zdanie kluczy, bo zobaczy ze zaczynasz mu ufać a skoro zaczynasz to znaczy że już coś odbudował i pójdzie krok do przodu.

Musisz pamiętać o jednym. O jego słowach "Ciebie wybrałem".
w tej chwili dotarło do niego ze skrzywdził ciebie, dzieci, kochankę.
Bo kochanka to tez ofiara.
Ty byś nie zdradziła bo Ciebie tak nauczono.
Ale przykład. Ojciec alkoholik, maż alkoholik. Ani nauki ani miłości.
Ojciec jej nie nauczył co dobre i złe bo pił.
Trafił jej się alkoholik, bo tylko taki wzór miała, bo uważała ze nic jej się od życia więcej nie należy.
Ale pragnienia miłości, ciepła każdy chce.
A u niej ta potrzeba miłości jest jeszcze większa i już nie patrzy czy to mąż czy wolny człowiek.

Myślisz że taka kochanka to nie chce mieć swojego i tylko swojego męża.
Sama pisałaś o niej jaka to ona jest trzaśnięta.
Myślisz ze ona chce być taka trzaśnięta.

On cierpi bo zrobił jej krzywdę. a Twoim zadaniem jest mówić: Dobrze zrobiłeś bo tu jest twoje miejsce, tu jestem ja twoja żona i nasze dzieci.A kochanka zasługuje na to żeby znaleźć sobie wolnego człowieka i z nim budować swoje szczęście.

Nie traktuj kochanki jak swojego wroga.
Bo im bardziej ty przy nim będziesz ja atakować, tym bardziej on pomyśli. Może rzeczywiście ta kochanka jest lepsza od mojej zony skoro w niej tyle nienawiści.

Twoim zadaniem jest szukanie dobrych stron tego co się stało. Im więcej ich znajdziesz tym bardziej on pomyśli: możne aż źle nie zrobiłem.

A pyta się czy kogoś masz, bo zastanawia się czy rzeczywiście jest do czego wracać.

Skoro on kogoś znalazł, to może Ty tez znalazłaś.
Skoro on Cie okłamywał, to może Ty też go okłamujesz i szukasz zemsty.......

Wiec musisz go w tym upewniać: że byłeś, i chociaż zbłądziłeś ja cały ten czas na ciebie czekałam.

jjoanna
napisałaś:
"Twoim zadaniem jest szukanie dobrych stron tego co się stało. Im więcej ich znajdziesz tym bardziej on pomyśli: możne aż źle nie zrobiłem."
To zdanie powyżej wywołało u mnie szok, obrzydzenie, irytację i nie wiem co jeszcze. Zresztą cała wypowiedź.

Szukanie dobrych stron tego co się stało? Czy ty nie przesadzasz? Jakie mogą być dobre strony romansu, porzucenia dzieci i żony?
Nie ma dobrych stron romansu dla porzuconej żony i dzieci!!!  Można wyciągnąć wnioski dlaczego to się stało ale nie można stwierdzić, że romans ma dobre strony.  Można odbudowywać na nowo związek ale nie kiedy jedna ze stron uważa, że romans był dobry i kiedy nie ma zadośćuczynienia, pokory, zadumy dlaczego do tego doszło. Poromansuję cała w skowronkach a za chwilę wrócę do żony i niech ona nie wypowiada się źle o kochance bo wybiorę kochankę? A paszoł w pizdu.
Głaskanie męża bo miał romans? Bo sugerujesz głaskanie go, przynajmniej ja tak to odebrałam.
Nie wypowiadanie się źle o kochance? To już przegięcie.
Każda z nas ma prawo wyrzucić z siebie to co nas boli, co w nas krzyczy i nikt nie może nam tego zabronić.
Nie wypowiadanie się o niej źle bo on pomyśli, że jednak niunia była wspaniała skoro żona tak źle o niej mówi?
To może wogóle zacznijmy chodzić wokół pateflonów na paluszkach bardzo uważnie dobierając słownictwo bo jeden akcent misiowi się nie spodoba i poleci do  niuni!!!
To oni mają odbudować, nas zdobywać, to oni mają zrozumieć swój błąd a my ze swojej strony pomyślmy co zawaliłyśmy ale za wszelką cenę i nie za cenę milczenia i kochance i tym co o niej myślimy.

Z Twojego postu:
"On cierpi bo zrobił jej krzywdę. a Twoim zadaniem jest mówić: Dobrze zrobiłeś bo tu jest twoje miejsce, tu jestem ja twoja żona i nasze dzieci.A kochanka zasługuje na to żeby znaleźć sobie wolnego człowieka i z nim budować swoje szczęście.

Nie traktuj kochanki jak swojego wroga.
Bo im bardziej ty przy nim będziesz ja atakować, tym bardziej on pomyśli. Może rzeczywiście ta kochanka jest lepsza od mojej zony skoro w niej tyle nienawiści."
No,
to po twojej wypowiedzi powinnam zadzwonić do suni mojego męża, zapytać jak się czuje, zaprosić na obiad a najlepiej przelać jej okrągłą sumkę na konto  A niech ma dziewczyna skoro mój mąż przestał ją  dotować. Kurczę, w końcu znam jej numer konta 

No ja pier...lę 
czy Ty kobieto masz własne zdanie w swoim związku? czy możesz lekko z pełną piersią oddychać i mówić co myślisz?
czy mówisz tylko to, co twój mąż chce usłyszeć?
Bo ja mogę mówić wszystko co chcę i on słucha co mówię, nie tylko słyszy, nie czaję się co powiedzieć aby mu się podobało.
"On cierpi bo zrobił jej krzywdę" Jasne, a żona i dzieci to h...j  One cierpieć mogą i zona ma być wdzięczna mężowi że ją wybrał pan łaskawca.
Nie chcę cię urazić ale według mnie potrzebujesz odbudowy własnej wartości.

Ja podczytuję ten wątek i dokładnie tak samo to odebrałam: facet nasrał do własnego gniazda, zrobił bet i dzieciom bagno z życia a ona ma POKORNIE I Z WDZIĘCZNOŚCIĄ czekać na jego łaskawy powrót na łono rodziny. I Boże broń nic złego na temat kochanicy - najlepiej niech ją bet regularnie zaprasza do siebie do domu, żeby łzy rozstania osuszyć...

"Analizować dlaczego ona wybiera starszych to proste. Woli starszych bo starszy ma już wypracowany status finansowy, odchowane dzieci, dobre pieniądze, znudzony żoną i monotonią w związku."

To samo miałam napisać. Gdyby mąż bet był magazynierem i zarabiał 1500 złotych, kicia nawet by na niego okiem nie rzuciła. Kasa misiu, kasa - mąż bet z ciuchach z lumpeksu nie chodzi i kebabów z budki nie jada - więc dziewczynka słusznie pomyślała, że uda się jej ustawić.

"Co może jej dać 25 letni chłopczyk..."
Przeciętny nie może jej niczego zaoferować. A taki młody imprezowicz z bogatej rodziny na nią nie zwróci uwagi, bo w każdym klubie znajdzie dziesięć innych wyglądających lepiej od niej. No i do drogich prezentów może być nieskory....

Eluś
przecież nie musiałaś go słuchać, nie musiałaś mu się tak podporządkować. To, że czułaś się jak na smyczy - sama wypracowałaś taki stan, pozwoliłaś mu  na kontrolę już od początku i tak poszło, pozwoliłaś zawładnąć sobą, życiem, czasem, hobby. Gdyby nie było romansu nie mogłabyś jeździć na rolkach? Zobacz jak to brzmi: dałaś się ubezwłasnowolnić, pozwoliłaś na to, nie czuł Twojego oporu więc chciał więcej i więcej dla siebie.
Sęk w tym aby to nie wróciło. I dlatego właśnie musisz wypracować przestrzeń dla siebie teraz. Będąc uległą i cichą nie zatrzymasz swojej wolności, znów Tobą zawładnie.  Milczenie jest przyzwoleniem.
Nie musisz się ze mną zgadzać Bet ale obie miałyśmy podobną drogę.

joanna, artemida, bet, twardogłowa, operacja, jestem, czytam uwaznie wasze posty
nie mam nic przeciwko, że rozmawiacie o mnie i że moja historia jest dla was podstawą do analizy włąsnych uczuć i potrzeb
tak działa to forum;)
joanna - co do niepomagania - jasne, że tak, że nie mam nic do powiedzienia, co nie jest moją historią
ale, nauczona włąsnym doświadczenie, pamiętam te euforię i wole walki z pierwszego etapu po zdradzie. i dlatego pozwalam sobie na zwracanie uwagi zonom po zdradzie, które tak jak postanawiają odbudowywac związki - mówię - to nie jedyny etap, przez które przechodzisz, będą też inne, będą załamania, będa słabości, będzieżal, będzie nienawiśc, będziesz musiała uczyć się kochać na nowo
twardogłowa - z tego co piszesz zdrada twojego męża cię uwlniła- od wiecznego planowania, od odpowiedzialności za cały świat
bet - piszesz, że czujesz się wolna, że odetchnełaś pełną piersią i nauczyłaś się siebie, gdy męża zabrakło
ja, przez zdradę męża uwolniłąm się z poczucia odpowiedzialności za cały świat, przyjełam do wiadomości, że są tysiące, miliony obszarów, na które nie mam wpływu i które moga jutro się posypać
i dlatego się teraz nie boję
nie boję się, co przyniesie przyszłość
owszem, jestem tu melancholiczką.. ale moje drogie... gdzieś muszę
w każdej z nas zderzają się tysiące emocji związanych z tym, co przeszłysmy
i uznaję prawo do ich wszystkich

a kiedy zaczynam się za bardzo stresowac w pracy, myslę - a co tam, są gorsze rzeczy, a co tam, nie zginę
jesli przezyłąm stratę dziecka i stratę ufności w miłości - to przezyję wszystko
zdrada mnie wzmocniła
i na co dzień przypominam twardogłową, bo ciesze się dobrymi dniami i korzystam z tego, co mi życie przynosi
i trochę przypominam bet - bo najbardziej walczę z moim mężem wtedy, gdy czuję, że próbuje wstawić mnie w ramki - podobne do niego, podobne do jego mamy, podobne do tych modeli związku, które on ma....
ale na co dzień jestem - KOLOROWA
nie boję sie świata, nie boję się przyszłości
kiedyś się nie bałam - bo wierzyłam, ŻE MAM WPŁYW na wszystko i steruję swoim zyciem
teraz się nie boję, bo wiem, że NIE STERUJĘ swoim zyciem i nie mam wpływu na wszystko

kiedyś miłośc po proostu BYŁA - taka łatwa, prosta, naturalna, pewna

dzisiaj miłość to DAR
nie jest łatwo kochac, prawda?

Czytam i jestem
i argumentu bet o szczęsciu - wreszcie i dla siebie - to dobre argumenty
argumenty mussuki o konsekwencjach i zamykaniu złej przeszłości z dala od nas - to tez dobre argumenty

one wszystkie we mnie są

ale ja tutaj tak mimochodem, bo przecież mam wam napisać o szczęsciu.. ale to jeszcze musze trochę nazbierać;)

dawno temu stworzyłam tutaj taki wątek - JESTEM SZCZĘŚLIWA - dajmy nadzieję tym, którzy odbudowują swój związek po zdradzie

próbowałąm zaprosić tam kobiety, które pozostały ze zdrajcami i które, z perspektywy czasu potrafią powiedzieć proste: JESTEM SZCZĘSLIWA..

a może wejdziecie tam i dacie nadzieję?

to był dobry wątek.. dla tych wszystkich, którzy budzili się rano i nie wiedzieli, czy byc z nim, czy też nie..
to był dobry wątek, który mówil - daj sobie czas,pzowól sobie na decyzję, która będzie twoją decyzją, a nie decyzją twoich znajomych, twojej rodziny, twoich zasad, porad, psychologa....

czy zgodzicie napisać się na nim, że JESTEŚCIE SZCZĘSLIWE?/
http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?pid=965278#p965278

PIERWSZY POST, gdyby nie chciało się wam czytac całości:

Drodzy forumowicze. z wiedzą o zdradzie męża borykam się równe 14 miesięcy. Miałam dobry bagaż wspólnych lat, który pozwolił mi na próbę odbudowania tego, co było dla mnie w życiu najcenniejsze. To nie jest tak, że jest i było łatwo. To nie jest tak, że da się zapomniec o zdradzie. To nie jest tak, że nie czuje się bólu i upokorzenia. a cały czas pomaga mi to forum i mozliwośc wysłuchania kobiet, które wybrały podobną drogę i próbują zyc dalej.
A kiedy przychodzi zwątpienie, szukam odpowiedzi na forum: której sie udało? czy będzie lepiej? czy w końcu przestanę zachowywać się irracjonalnie? czy w końcu przestanę czuć tę ogromną złość. czy w końcu przestanę w głowie rozważać, jak to wyglądało, jak się zachowywał, jak wyglądały ich spotkania... czy za nią tęskni... czy mnie jeszcze zdradzi??czy mam sie bać? czy musze wariowac zawsze, gdy wyjeżdża, czy uda mi się zaufać mu ponownie??

FORUMOWICZE- dajmy nadzieję tym, którzy przechodza przez ten sam kocioł i młyn każdego dnia. Którzy cierpią, płaczą, nienawidza o kochają. Któzy uczą się kochac od nowa i cieszyć się każdym dniem..

Napiszcie- mnie sie udało. jestem szczęsliwa, nie żałuję, że zostałam. trudne chwile mam za sobą, a teraz czerpię radośc z życia? pokażmy, że SZCZĘSCIE jest mozliwe??

och nie jestem jjoanna
nie jestem
nic dla mnie nie jest proste
nic nie jest czarno białe
szukam odpowiedzi i zadaje pytania
jestem tutaj, bo tutaj moge spojrzec na siebie białą, na siebie czarną, na siebie szarą.
tutaj moge narysować swój portret po tej i po tamtej stronie lustra...

Ten watek jest Twój, bo to część Twojego życia.

Pierwszy post: "mąż mieszka z kochanką"
Przedostatni post: sms "ufam Ci"

Ostatni post: każde słowo, które tam napisałaś woła : JESTEM SZCZĘŚLIWA

Joanna
to nie chodzi o atakowanie kochanki, wyzywanie, obrzucanie błotem, to nie o to chodzi. Ja nie kipię złością na myśl o suni mojego męża, ba, nawet żal mi jej, kiedyś jej syn dowie się, że matka nie  chciała robić z nim figur z kasztanów bo wolała pojechać do burdelu, wolała łajdaczyć się nad jeziorem z facetem w ciągu alkoholowym ale z grubym plikiem pieniędzy w kieszeni niż prowadzać małe dziecko do szkoły bo to pierwsze dni roku szkolnego. Żal mi jej bo ta szrama(bo nie rysa) pozostanie na zawsze na jej wizerunku, nie będzie mogła wspiąć się wyżej po szczeblach kariery bo znajdzie się ktoś, kto ją rozpozna i powie, że to dziwka, ktoś, kto opublikuje jej zdjęcia pornograficzne z mężczyznami, a są takie. Ona na mój temat tworzyła różne fantazje aby tylko wyciągnąć jak najwięcej kasy i odciągnąć męża ode mnie. Mąż przed miesiącem na moje pytanie, czy odzywała się do niego w dość niecenzuralny sposób wyraził się na jej temat i na temat jej stanu psychicznego.
Ja po prostu nie mogę o niej nic dobrego powiedzieć i nie powiem nic dobrego jako o matce, żonie, córce i człowieku.
   Matka, która porzuca dziecko i wyjeżdża do burdelu pracować, kochanka, która ma pracującego męża policjanta i dziecko kilkuletnie, nie puszcza się za pieniądze bo musi ale dlatego, że kocha kasę i to jest łatwy pieniądz. Ma pracującego męża, ma dość dobrze ustawionego ojca, zostawia dziecko i jedzie do agencji towarzyskiej. Mojemu mężowi wciska kit, że ja mam kochanka(rzekomo ona mnie i mojego kochanka zna, widziała), mężowi wciska kit, że jest panną z dzieckiem zmuszona na zarobkowanie w ten sposób  a tym czasem jej mąż czeka w domku na comiesięczną kasę ze sponsoringu, W jakim celu wciska ten kit? Dużo mogłabym napisać na jej temat ale nie mam na to siły.
Twierdzę, że romans mojego męża nic dobrego mi nie przyniósł, ani jemu ani mnie. Nie będę tu pisała o szczegółach ale jest wiele, bardzo wiele złego.
A wolność, którą mam sama sobie wypracowałam jak był ze mną. Mam luz bo stwierdziłam, że on nie jest wart mojego zachodu, starania się, skoro nie widział tego wcześniej, olałam pewne rzeczy nie przez romans a śmierć mojej teściowej i moje sprawy zawodowe, on je przejął.
Joanna ja ciebie nie rozumiem i nawet nie będę się starała, to nie moja bajka, nie akceptuję zachowań, rozwiązań, jakie prezentujesz, proponujesz. Ja nie jestem i nie będę uległa, cicha, nie będę wyrażała się dobrze o kochankach.
Takie rozmizianie, oh i ah, wróciłeś moje szczęście, czekałam na ciebie wiernie  a teraz bądź a ja będę ci stopy lizać  i bron boże o złego słowa o twoim nowym kochaniu - to nie mój styl 
   Wybierasz sobie wersje, które są dla ciebie łatwiejsze do przełknięcia( a nie prawdziwsze życiu), ja nie mogłabym żyć z kimś, kogo wszyscy woków nazywają łajdakiem a  siebie kreować na Matkę Boską Cierpiętnicę, tę szlachetną przyjmującą wiarołomcę pod swoje skrzydła: patrzcie wszyscy jaka ja wspaniała, przyjęłam łajdaka choć nie wart tego, podziwiajcie mnie bom warta tego
Ja jestem jedna: taka sama tu na forum i taka sama w realu. Ty jesteś w dwóch postaciach, okłamujesz sama siebie bo tak ci łatwiej ciągnąć żywot ze swoim łajdakiem, ja żyję z  moim mężem.
Ja nie mam wrogów, jak ktoś ma problem z moimi poglądami na życie - może mnie unikać, komuś nie odpowiada mój sposób życia - przecież ma wybór.

Endi

ja jestem szczęśliwa
ale
nie dlatego, że on jest ze mną, kocha mnie, co dzień mi to okazuje na różne sposoby.
  Ja jestem szczęśliwa bo wiem ile jestem warta, bo mam zdrowe wspaniałe dziecko, pracę, którą sama sobie stworzyłam, bo mieszkam w pięknym rejonie Polski, bo mam cudacznego psa, bo rankiem idąc do pracy mijam cukiernię z której ulatniają się wspaniałe zapachy a krawiec z naprzeciwka mówi mi cześć blondyna 
Jestem szczęśliwa sama dla siebie, ja jestem powodem mojego szczęścia, mąż jest dodatkiem do tego, absolutnie nie jest przyczyną czy celem 
I to chyba o to chodzi i dlatego też udało mi się przetrwać, nie zwariować w pogoni myśli dlaczego, jak mógł, czy była lepsza, czy o niej myśli. Mam to głęboko gdzieś.
Stworzyłam dom, do którego wszyscy lecimy po skończonym dniu pracy, z którego ciężko nam wyjechać gdziekolwiek a jak już wyjedziemy i wracamy to stwierdzamy, że wszędzie dobrze ale w naszym domu najlepiej. On twierdzi, że to najcieplejsze, najbezpieczniejsze miejsce w którym był, córa mówi, że swojego domu nie zamieniłaby nawet na willę na Karaibach, po powrocie z Anglii 2 dni symulowała ból brzucha żeby tylko nacieszyć się domem

Myślę, że czas ulotnić się z tego miejsca,
jestem z przodu,nie chcę oglądać się wstecz.

trzymaj się twardogłowa ciepło!;)
jestes wspaniała

ja tez rozumiem, że w sobie mam pokłady szczęscia i ode mnie ono zalezy
i będe o siebie dbać;)

twardogłowa

Człowiek się rodzi, w głowie nie ma nic. Rozwija się i obserwuje otoczenie i staje się takim co zaobserwuje. Obserwuje rodziców, nauczycieli, panią na ulicy, czyta książki, ogląda telewizję.
I jeśli gdy dziecko przyjdzie do domu i powie: mamo śmialiśmy się z kolegami z kolegi, który złamał nogę. Matka nie reaguje. Następnie rośnie i znowu z kolegami śmieje się że ktoś bije człowieka.
Matka, która zareaguje i powie: synu to jest niewłaściwe bo nie wolno się śmiać.
Wtedy on gdy będzie bity człowiek i choć koledzy będą się śmiali to on już będzie wiedział, że
to niewłaściwe.
A reakcja matki będzie zależeć od tego co ona sama zaobserwowała.
Jakbyś wychowywała się wśród samych kobiet co bija dzieci to też byś tak robiła.
No bo niby skąd miałabyś wiedzieć, że można inaczej.

Miałaś wzór takiej matki i taką matka jesteś, kochanka Twojego męża miała inny wzór i jest akurat taką matką.
Ja jak tu czytam to forum, to też już zaczęłam używać słów typu : to jest moje i mam do tego prawo. Wcześniej ja takich słów nie używałam.

To wszystko co piszę wyniosłam z wykładów socjologii. Gdyby nie to, też bym Ci może mówiła "zachowuj się tak jak ja bo to jest dobre".

Kiedyś wykonano taki eksperyment. Zaproszono 10 osób. 9 osobom powiedziano, że jak zapali się  czerwone światło to mówcie że jest zielone. Jedna osoba o tym nie wiedziała. Weszli do sali, ta 1 osoba na końcu, zapaliło się czerwone światło. I tak po kolei każdy mówił, że pali się zielone światło a osoba na końcu choć wiedziała że pali się czerwone to powiedziała jak wszyscy, że pali się zielone.

Ty sobie wybrałaś wersje do przełknięcia i ja sobie wybrałam wersje do przełknięcia. Dla mnie ona jest dobra i dla Ciebie jest dobra. Takim naturalnym zachowaniem staje się to że każdy uważa że jego wersja jest najlepsza. I bet, która czyta i mnie i Ciebie to wybierze swoja wersję. Wybierze to co dla niej jest najlepsze. Może trochę z Ciebie trochę ze mnie, a są jeszcze inne osoby.

I ona tu jest i obserwuje nasze zachowania. Bo przecież nie wyjdzie na ulice i krzyknie kobiety zdradzone jak mam żyć. Jeżeli w jej otoczeniu jest zdradzona kobieta to z jej doświadczeń tez skorzysta.

Każdy żyje inaczej, każdy ma inne poglądy i chodzi o to żeby jeden drugiemu tego nie narzucał.

ps. dla zainteresowanych Norman Goodman "Wstęp do socjologii"

End_aluzja

Jaka ja mogę dać nadzieje skoro czytać nie umiem

Nie mam łatwości pisania i napisanie jednego posta to dla mnie "droga przez mękę".
Można Ci tylko pozazdrościć tego pisania.

Trzyma za Ciebie mocno kciuki. Jesteś bardzo dzielna i silna. Wierzę, że w tej trudnej sytuacji poradzisz sobie na medal. Bo masz dzieci, które kochasz i które kochają Ciebie. Masz rodzinę. A twój mąż? Nie mam słów by opisać moje obrzydzenie. Mnie również skrzywdził narzeczony, oszukiwał mnie przez 5 lat związku, od samego początku. Ból niesamowity. Nie mam dzieci, moja sytuacja nie równa się z Twoją, ale mogę się domyślać, co czujesz. Choć w innych sytuacjach, obie staramy się wyjść na prostą, poukładać życie na nowo. Życzę Ci wszystkiego, co najlepsze. Odzyskaj spokój i szczęście. A z czasem może spotkasz jeszcze mężczyznę, który na Ciebie zasługuje.

Mała ma paskudna anginę. Bardzo wysoką gorączkę, do tego znowu infekcję dróg moczowych.
Dziewczyny jestem zdruzgotana.
Zeszłam na ziemię.
Mąż, kochanka, mąż kochanka - a ja się o tą moją jedyną córunię tak bardzo boję.
Źle wygląda. Jest wychudzona. Waży chyba mniej niż dwa lata temu.
Znowu pojawił sie ten lęk, strach, ze ją stracę.
Nie przeżyję tego. Nie chę przeżyć...
Tak bardzo mi jej szkoda, że mam wrazenie że zraz pęknie mi serce.
Ona jest taka cudowana.

Z anginy pewnei wyjdzie, ale każda infekcja zostawia u niej ślad na rerkach.
W zeszłym roku było już bardzo źle, tragicznie.
Ona nawet nie wygląda na aż tak chorą.
Nie wykluczone, że już potrzebna bedzie operacja.
Może jeszcze trochę.
Będę o nią walczyć. Njagorsze, że na tę chorobę genetyczną nie ma lekarstwa.
Nie da się uratowac nerek. Preszczep jest nieunikniony. A dl atak małego dziecka nie ma dawcy. Preszczep rodzinny jest możliwy oczywiście jesli jest zgodnośc u starszego dziecka. Tak żeby organ pasował.

W dodatku jestem nerwowa.
Nie umiłam podać małej lekarstwo. 3 x wypluła, obudziła brata, zaczął płakać, musiałam podac jej na siłę zatykając nos.
Byłam zdenerowwana, na to że ona musi je wziąć.
Jestem strzębkiem człowieka. Jestem za nerwowa!!!

Mąż drugi dzień nie pojawił się w pracy.
Zadzwoniłam dzisiaj do niego.
Zapytałam czy z nią mieszka.
Powiedział, że nie. Że nocował u kolegi, jeszcze nic nie znałazł. Rzeczy trzyma w samochodzie.
Miał przyjechać i zostawic pieniądze na lekarza.
Chyba sie nie pojawił wcale.

Rozmawiałm z teściem. Teść uważa, że mąż pije i jakby mieszkał z nia to przyjechałby chociaż na chwilę do pracy.
Ma problemy finansowe. Właściwie to mamy.

Joanna nawet nie chciało mi się odpowiadać na twój post. Ale niech tam.
Ja jestem twarda dziewczyna, bezpośrednia i walę prosto z mostu. Takie och i ach mnie nie wzruszają. Nie będę poklaskiwała kochankom, nie wiem kogo uraziłam, w pewnym wątku to ja byłam atakowana przez dziewczynę, nie odwrotnie, wczytaj się dokładnie, atakowała nie tylko mnie  Ja się nie dałam. Przeoczyłaś, że ona zabawiała się w kochankę żonatego.
Kochanki chcą pochwał, poklasku, że dobrze postępują, a gdy ktoś odbiera im skrzydła to pióra lecą.
   Jeżeli poczułaś się urażona to znaczy, że dotknęłam głębi twojego problemu, dotknęłam tego co cię boli a skrywasz to głęboko. Twoje wypowiedzi przynajmniej dla mnie są bez życia, mdłe,  bez treści, słowa płyną sobie nad ziemią nie przynosząc mądrości. Być może dlatego, że ja uważam, że trzeba ostro, dosadnie bo to daje kopa do działania, przywołuje do zdroworozsądkowego myślenia. Mizianie rozflejtusza, nie będę głaskać.
    Być może dlatego, że ja już nie żyję przeszłością, nie rozpamiętuję, nie płaczę bo ani on ani ona tego nie warci. Kocham siebie i na sobie i dziecku najbardziej mi zależy, taki egoizm mi służy, zdanie innych najmniej mnie obchodzi.
    Gdy ktoś mówi, że miał zajęcia z filozofii, psychologii czy pedagogiki i czyni tu swoje wywody na podstawie mądrych książek - wybacz ale pusty śmiech mnie ogarnia. My mamy te doświadczenia w jednym paluszku, życie nam podarowało w niechcianym prezencie zdrady, rozwody, kłamstwa, kryminały, alkoholizm, naloty policji o 6 rano, choroby, śmierć. Ja tego wszystkiego doświadczyłam w ciągu 3 lat i na co dzień się z tym borykam, uwierz mi -  zdrada męża to był pikuś przy innych zdarzeniach.
Mam prawo wyrazić swoje zdanie co nie oznacza, że cię oceniam, czy krytykuję.
Wiesz, wiele razy byłam atakowana za ostre słowa, które w końcowym efekcie okazały się pomocne.
  Na forum dla alkoholików zaatakowała mnie sunia mojego męża podszywając się pod mężczyznę, nie wiedziała tylko, że osoby z forum znają mnie osobiście a sunię miała okazję poznać moja przyjaciółka z tego forum gdy sunia balowała z moim mężem nad jeziorem aż do zatrucia alkoholowego Chciała się wybielić moim kosztem  Nie udało się i uciekła z forum jak kundel z podwiniętym ogonem i jazgotem.
Wiem, że na tym forum ona też jest, czy ty nią jesteś czy ktoś inny  to już dla mnie nie ma znaczenia. Ona czai się cały czas wyszukując informacji czy znów może udawać miłość do mojego męża w zamian za profity. Bez znaczenia, mała, wrocławska wsza.
Któraś z powyższych dziewczyn nazwała swojego męża łajdakiem, być może to nie ty, mogłam przeoczyć. Jeżeli poczułaś się urażona- nie chciałam tego.
Ja mam dość zdrad, rozpaczy, melancholii, czarnych dziur, jestem tu tylko dla Bet, rozmawiałam z nią nie jeden raz i nie sądzę aby czuła się urażona moimi wypowiedziami tak samo jak Karolina i Małgorzata.
Nie będę więcej z tobą polemizowała, twoje wypowiedzi będę pomijała.
Wszystkiego dobrego życzę.

Ale prostactwo - sorry z gory jesli kogos urazilam.

Każdy ma prawo wyzrazić swoją opinię.
Każdt jest inny.
To co sobie cenię to szczerość.
Twardogłowa mnei się z tobą swietnei rozmawia. Barszo mi pomagasz.
Zresztą rozumiem Cie.
Nie widze tez nic złego w tym, że mimo tego co ci się przytrafiło masz pragnienie bycia szczesliwą.
I z całą pewnością stwierdzam że jest zwyciężczynią.
Jest teraz taka subtelna różnica. To ona decyduje czy chce dalej byc ze swoim mężem.
Może ktoś tego nei zrozumie. Ale miłośc potrafi wiele wybaczyć.
Kocha się nie za to jaki ktoś dla nas jest. Zdrada nie ma znaczenia. Liczy się to czego my chcemy.
I mimo miłości po prostu możemy już nei chcieć miec z ta osba nic wspólnego.
Prawdziwa miłośc nei uleci w momencie zdrady.

Rozumiesz Swanen, to tak nie działa.
Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę jak czuje się taka kobieta jak ja.
Nie jestem w stanie opisać tego słowami. Ale wydaje mi się jakby ktoś mnie przyduszał. Tak ściskał za szyję.
Być może teraz mój mąż jest z nią i dlatego tak się czuję.

Kiedy jesteś z kimś blisko to znasz jego mysli, odczuwasz to co on czuje.
Chcesz się z tego uwolnić, a jednak...

Swanen, nie chciałabym zostać kochanką, tak jak nie jest łatwo być zdradzoną żoną.
Mój mąż był pewny że NIGDY tego nie zrobi.
Widze co dzieje się z dziecmi.
Nasza rodzina jest stracona. Przekreslona.
Nie liczy się czego ja chcę, czego chciałyby dzieci.
Liczy się czego chce jego kochanka.

A mąż. Ona dobrze wie, że jesli juz się zdecyduje to bedzie się starał zapewnić rodzinie jak najlepsze zycie.
Ma swój cel. Ja i dzieci nie istniejemy.
W dodatku ja nei umiem brac go na litość.
Nie potrafię skomleć jak bardzo kocham, jak niszczy mi życie itd...

Coż mi pozostaję, wypłąkac się i żyć dalej.
Cokolwiek zrobię i tak będę tą złą, tą wariatką żoną. Wredną, fałszywą i nie kochającą tak mocno jak kochanka.

Czy jest dla nas jeszcze jakaś wspólna przyszłość. Kochanka nie odpuści.

Co jeszcze, dlaczego Twardogłowa nie ma się czuć zwyciężczynią.
Może ma się wstydzić, że zdradził ją mąż.
Czy ja mam się wstydzić, że zdradził mnie mąż.
A kochanki?
Kochanki nie wstydza się, że nie potrafia znalęźć sobei faceta wolnego, że rozbijaja rodzinę.
Mają głupie tłumacznia: zakochałam się - o rety...
Mają wymówke, ona była dla niego niedobra.
Jasne i nie rozwodził się - dlaczego?!!!

A i jeszcze dzieciom nie dzieje się krzywda. Placi na nie i jest super!
Jakos nei wstydza się że kradną ojca , męża.
One sa najważniejsze.
I dla Twarodgłowej ona sam ajest dl asibei najważniejsza. A tak się składa, że on atego męża chce.
Zwyczajnie jest jej mężem. I sa osoby dla których to coś znaczy. Jest ojcem jej dziecka i to co było mają za sobą.
Jest też radość z wybaczenia.
Myślisz że człiwiek który umie wybaczyć nie jest szczęsliwy, nei jest zwycięzcą.
Nie ukrywa, że ma uraz. Nie ukrywa, że ją może jeszcze boli.
Wyrzuca z sibei złość. Może dlatego jest sczęsliwa, bo nie kumuluję w sobei złych uczuć.
To raczej taki etap. Minie kiedyś.
Chociaż zdecydowane pogłady może mieć zawsze.

Każda z nas po przejsciach ma ze sobą jakiś problem.

A Jjoanna, napisała , że ma problem z wyrażaneim myśli. Czasem chcemy coś przkazać, co jest błednie odczytywane przez innych. Wynikają nieporozumienia.
Napisałam raz, nei wszystko rozumiem. Jelsi nei rozumiem, nie będę sie wypowiadać.

Mój wątek nei jest dla ideałow. Nie jest dla samych zdradzonych.
Kazdy popełania błedy. Takie jest zycie.
I raczej oczywiste jest , że nikt tych błędów nie planuje.

Jestem dzisiaj mega smutna. Zaraz zwinę się w kłębek i będę płakać, beczeć tak długo aż poczuję się lepiej.
Nie będę afiszować się przed mężem ze swoim smutkiem. Nie zrobię kochance konkurencji.
Popłaczę i usunę się.
Potem wysprzątam i będę żyła dalej.

Dzieki End_aluzja, bardzo jestem smutna.
Łzy mi ciekną...

Zgodzę się. Mnie Twardogłowa skutecznie przepędziła z wątku swoją niepohamowaną arogancją, kierując na terapię dla kobiet kochających za bardzo, tylko dlatego,że próbowałam Bet przedstawić mój sposób (nieco łagodniejszy i na poziomie) na odzyskanie relacji małżeńskich po zdradzie.
Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Okazało się,że innym na tym forum mój sposób na życie odpowiada. Dlatego dziewczyny nie ma o co się doprawdzać, tylko poszukać milszego towarzystwa do zwierzeń. W końcu jesteśmy tu dla siebie.  To ma być forma terapii, a nie odpierania ataków!!!

Drogie Panie - jestesmy tutaj by pomoc beti, bo ona jest teraz w naprawde trudnej sytuacji.
Kazda z nas jest inna, kazdy z bylych czy obecnych partnerow jest tez inny.

Nie ma dobrej czy zlej metody dzialania w takiej sytuacji; mozna sprobowac jedna metode i trzymac sie jej do konca zycia lub tez jak  jedna nie dziala to przerzucic sie na inna.

Boli mnie, ze  kobiety dotkniete tym samym nieszczesciem (zdrada meza) krytykuja inne kobiety za to, ze nie podchodza w ten sam sposob do tej sytuacji. Niestety - przepisu jak sie zachowac i co zrobic w takiej sytuacji nie ma......
Mozemy sie tylko uczyc z doswiadczen innych, ale sytuacja kazdej z nas bedzie oddmienna.

Bet dobrze ze z siebie wszystko wyrzucasz - przynajmniej bedziesz zdrowsza. Moze usiadz i napisz na spokojnie co naprawde TY pragniesz, potem sa DZIECI a na koncu on.

Poniewaz szarpia toba nadal emocje ( i to normalne ) sprobuj zastosowac metode "szachownicy" - ustaw jego, siebie, dzieci -ta sucze i innych jako pionki na szachownicy i popatrz z gory bez emocji jakie ruchy sa mozliwe.

Potem napisz to na kartce i wymagaj od niego, ze jesli on chce wrocic to powinien to i to zrobic. Mozliwe ze nie bedzie chcial... to znow  bedzie inna sytuacja pionkow na szachownicy. Jest to metoda oderwania emocjonalnego - mozna wtedy popatrzyc na sprawy bez tych ogromnych emocji.

Dzisiejszy dzień nie był taki zły.
Niestety była awantura z synem ( poszło o pilota do telewizora!!!!).
Jak wytrzymać z tym trzynastolatkiem. On jest taki mega złośliwy.
Rzuca mi jakiś przeżuty papier toaletowy na podłogę.
Właściwie to można po nim sprżtać non stop.
Nie mam do niego cierpliwości, a w środku mi ciężko, bo czuję że się nie sprawdzam.
Nie umiem mu pomóc. Nie jestem taka matką jakbym chciała i potem jestem na sibie zła.
Czuję się beznadziejnie.
Jakie to życie ciężkie...!!!!

Od najmłodszych lat miłam z nim ciężko. Ale teraz dorastanie i może jeszcze ta cała sytuacja.
Koszmar!!!!
Czy to kiedyś minie?

Dobra, może jakoś to przeżyję, oby to minęło, było kiedyś lepiej i żebym teraz się nerwowo nie wykończyła.

Mąż wczoraj jeszcze dzwonił. ale nie słyszałam. Nie odzwoniłam.
Zamylałam tylko drzwi na dole, zeby mu czasem nie przyszło do głowy nagle mi się pojawić w domu.
Chciałam mieć spokój.
Ide za chwilę spać. Najczęsciej padam koło 9 wieczorem.
Trochę poćwiczę ( jakieś 5, 10 minut) i kładziemy się z córcią spać.
Maluchy już wykąpane, maluszek dawno zasnął.
Cudownie...

Co jaj teraz zrobię bez tych moich ulubionych rolek.
Może lodowisko wkrótce uruchomią. Niestety jest dostępne tylko od 15, bo wcześniej jeżdżą szkoły.
Mam jeszcze niedaleko takie byle jakie pod namiotem.
Ale łod jest tam paskudnei cienki i miekki.
Syn namawia mnie na siłkę, żebym się trochę ponaciagała itp. , bo nie musiałby jeździć autobusami.

Chyba się nie skuszę...
Zasypiam...

Tak z ciekawości: gdzie to wyczytałaś ? Chyba, że twardogłowa napisała Ci to na privie, bo raczej nie tutaj...

bet, trzymam kciuki;)

bet

nie masz mnie za co przepraszać
potraktowałam to pisanie jako formę samooczyszczenia i wystarczy........koniec

Chyba ty przesadzasz albo nie przeczytalas tego tekstu twardoglowej dokladnie, bo nie powiesz mi, ze to jest tekst osoby z dystansem do siebie samej.

Nie wiem o co chodzi, kto ma zwiększyć dystans itd. Sory, jestem tak ogłupiała swoimi problemami, że wto nie wnikam.
Mąż dzisiaj po 12 pojawil się w pracy.
Zjawił się w domu z pieniędzmi.
Zapytałąm się go jak wyjazd i gdzie się tak opalił.
Nie wygłądał źle.

Może mi już bije, nie wiem co się dzieje.
Potem musiałam załatwić parę rzeczy. Ta choroba maluchów mnie wykończy.
Okropnie boli mnie głowa, źle się czuję. Oczy jakby miały mi wypłynąć.
Miałam kiedyś bardzo wysokie ciśnienie w oczach. Wydaje mi się, że mam z tym nadal problem.

Poszłam późneij do męża do biura.
Zapytałąm co z bankiem, z kredytem na dom.
Było po 14 dopiero wyciągał z szafki laptopa. Zupełnie nie pamiętal o co chodzi.
Poiwedziąłm mu, że uważam że cały ten czas spędził z nią.
Zaprzeczył.
Powiedziałam, ze sory, ale mu absolutnie nie wierzę.

To prawda. Nie wierzę.
Opwiadał mi , że ma mieszkanie u kolegi. Miał auto pełne gartów.
Dla mnei to są żenujące bzdury.
Wiece on wzbudził we mnie takie cholerne obrzydzenie.
Poczułąm jakby on zchrzanił jakąs szansę, która dla nas była.

Może byłąbym w stanei wybaczyć mu, że z nią był. Ale to uczucie że mnie oszukuje nei daje mi spokoju.
Może zrobiłąm źle, mówiąc mu o tym.

Czuję jednak, że nic z tego nie będzie. Jeśli kłamie to dowiem się o tym.
Prosiłam tylko o szczerość, o prawdę, jakakolwiek by nie była.

Teraz zatrudnia nowa dziwczynę na recepcję.
Można zgadnąc ile ma lat. Na imię ma tak jak kcohanka.
Jest oczywiście baardzo łądna i dyskotekowa.
Przezroczysty sweterek, wycieniowane długie włoski, widiczny stanik ( no bo sweter ażurowy), sweterek spada z ramienia - więc całe ramię gołe. Różówe paznokcie.
Nie mam nic przeciwko różowym paznokciom, ale widze jak dziwczyna się zachowuje.
Jej poprzednia praca - klub nocny.
To będzie niezły numerek. Ale chyba tak włąśnei mąż lubi.
Z nim jest coraz gorzej.
Za chwilę będą flirty w pracy.
Oczywiwście mąz aprzeczy, ale co mam zrobić że znam chyba lepiej niż on sam siebie.

I nie da się mu przemówić. On wie lepiej.
Tak samo było z kochanką.
Była 1 sesja. Uparł się, że kalendarz nie będzie ciekawy i trzeb azrobić fotki z innymi modelami.
Takie goła panienka i super fury.

Jak się przystojny, ustawiony facet otacza młodziutkimi dziewczynami o niespecjalnie wyśrubowanym systemie wartości to wręcz prosi się o problemy. Zwłaszcza, ze uwielkbia z nimi rozmawiać i żartować.
Problem murowany!!!

Córeczce się pogorszyło mimo antybiotyku.
Zdycham!!!

Bet - skoncentruj sie na sobie i dzieciach - nie mysl o tym co on teraz robi. Twoje zdrowie - fizyczne i psychiczne jest teraz najwazniejsze.
Idz do okulisty - nich ci sprawdzi to cisnienie w oczach, to jest bardzo wazne - nie odkladaj tego.
Pamietaj ze im dluzej bedziesz zyla w stresie tym bardziej ucierpi twoje zdrowie. Masz male dzieci, musisz sie nimi zajmowac, one ciebie potrzebuja.
Mozliwe ze twoj maz przezywa "druga mlodosc" i dlugo ja jeszcze bedzie przezywal; musisz sie psychicznie odizolowac bo to ty sie wykonczysz.

A moze powiesz mu ze musisz wyjsc na testy do lekarza czy szpitala i niech on sie zajmie dziecmi - niech pozyje twoim zyciem. Moze uda ci sie gdzies wyjechac na kilka dni i odpoczac - przeciez on jest tez ojcem a nie tylko "kochasiem" modych d...p.

End_aluzja, jestes tak cholernie mądra, że aż wstyd pisać takie głupoty jak ja.

Udało mi sie dzisiaj trochę zrealaksować. Byłam, na lodowisku. Było cudownie. Stopy mi drętwiały, bo nie przywzwyczajone i chyba za mocno ścisnęłam, ale uwielbiam to.
Jak ja się lekko potem czuję. Odswieżona psychicznie i lekko fizycznie.
Wydaje mi się nawet ,że mam dobra kondycję.
Szkoda, ze teraz popijam kakao i podjadam suszone wiśnie.

Wczoraj machnęłam maila do męża.
Ale mi głupio !
Nie wiem czy nie przegięłam. To było trochę osobiste.
E tam, może nie.
Własciwie to nic takiego.
Nawet dokłądnei nie pamietam.

Wiecie co, napisałam mu, że życzę tej dziwczynie żeby poznała co to prawdziwa miłość. Nie taka planowana, bo mam byc taki a taki. Nie opatra na łzach innej kobiety.

Mąż kiedyś napisał mi, że może jest w tym wszyskim jakaś nadzieja.
Napisałam mu " jest" i może dla niej również.

A mnie , ze jest łatwiej wybaczyc i mysleć o tym co teraz i co będzie bo mam małego.
Gdyby nie ta sytuacja, kto wie czy byłby ze mną.
Jestem bardzo szczęsliwa, że go mam. Npaisałam mu jaka jestem w nim zakochana.

Bo jestem strasznie. On jest tak niesamowicie kochany, że się na myśl o nim rozpływam.
Czasem nei docier ajeszcze do mnie to szczescie, że on jest. To jest jakby nierealne.
To piękne jak kochaja dzieci.
Nie patrzą na to czy ktoś jest ładny, czy bogaty, stary czy młody. Tak zwyczajnie kochają. - tego nie pisałam.

Dzwoniłl do mnei dzisiaj kolka razy. Nie mogłam odebrać, ale chodziło o sprawy zwiażane z odbirem syna z zajęć.

Wieczorem tez dzownił, ale akurat rozmawiałam z koleżanką. Napisał, że syn ma jutro tenis.
Nie odzwaniłam, bo po co.

Trochę mnei koleżanka nastraszyłą, że ja moge wszystko zepsuć. Że on za chiwlę sobei kogos znajdzie jak nei będzie miał seksu.
To jakiś absurd.
Facet mnie ignoruje, znika. On ajest jeszcze w jego myslach. Nie mam nawet peności, czy się z nia nei spotyka.
Nie ma z jego strony gestów swiadczących o bliskości.
To jak niby z tym seksem.

Nic na to nie poradzę.

Moze bedzie sie rozgłądał za następną. Tez trochę bez sensu. Facet rezygnuje z laski , która chce z nim być po to żeby szukać następnej.
I to nie chodzi o to, ze ja jestem przeciwna, tylko pewne rzeczy się czuje.
Nie, to jest absurd!!!
Zdenerwowałam się trochę. My dopiero zaczynamy rozmawiać. Nie wiem gdzie mieszka, co robi.
Dzieli nas półtora roku osbnego życia, kochanka, przykre wydarzenia.

End_aluzja maluszek nie jest rekompensatą. Jestem  w nim zwyczajnie zakochana.
Tak jak kazda mama w swoim maleństwie:)
W dodatku on podobno bardzo jest do mnie podobny. Podobno ja byłam takim pogodnym, wesołym dzieckiem.
Ma moje paluszki, stopki i owal twarzy. Wszystkie pozostałe dzieci mają po mężu.
Ma męża nos i oprawę oczu.
Jest mięciutki. No jak się nie zachwycać takim maleństwem. Nie zdecydowałabym się na czwarte dziecko.
A ciesze się bardzo, że jest z nami. Córeczka jest zachwycona, że ma młodszego brata.

Przepraszam, ze tak pieję  z zachwytu, ale to chyba taka normalna reakcja mamuski. Juz tak mam.
Kiedy ma się czterdzieści lat i będzie to raczej moje najmłodsze dziecko, radośc jest wielka.
Kiedyś jak chcłopcy byli jeszcze mali, mój mąż często się z nimi bawił ( do zabawy jest najlepszym ojcem). W zabawie wymieniał różne imiona. To znaczy starszych dzieci, dziewczynki i małego. Mały wciskał plastelinę w klawaiture itd.
I taki jest.

Koleżanki nie za bardzo słucham. Tylko było mi przykro. Powiedziała, że obawia się, że ja wszystko zepsuję...
Jest rozwódką, swojego obecnego faceta pilnie przede mną strzeże.
Kiedy byłam w ciąży i zaraz po porodzie nie było problemu. Ale teraz...

Dzieki, End_aluzja... ja też mam podobne podejście.

A na łyżwach muszę poćwiczyć. Robię jaskółkę, przekładanki, przysiady, dwa lata temu próbowałam obroty.
Zamierzam się w tym roku podciągnąć. Mam taka sarysfakcję kiedy uniosę wysoko nogę, kiedy daję z siebie tyle, że czuję że jestem na granicy wytrzymałości. Lubię poczuć ból przy rozciąganiu.
Plecy sa proste, ruchy płynniejsze.
Dziewczyny - polecam!!!

Cześć Bet, cześć dziewczyny.

Szkoda, że choroba Cię dopadła. Ale przy takiej pogodzie to nic dziwnego. 2 weekendy temu moje córy kąpały się w morzu, a teraz śnieg za oknami. Ta pogoda wykończy wszystkich.

Jak układaj się sprawy z mężem? Posuwacie się do przodu?

Ja od wczoraj mam mega doła. Znowu nie chce mi się nic i niczego, Siedzę i myślę o nim, nawet nie mam siły się popłakać - a wiem, że to by pomogło. Czasem czuję, że nie mam już łez w sonie. Nie mam już siły dalej tak funkcjonować. Ale nie mam pomysłu jak to zmienić, aby być wreszcie szczęśliwa., przynajmniej niesmutna, zdołowana.