Miłość trwa

Terese, nie miłąś pwnie takiego zamiaru, ni ejest to tez twoj wina. Po prostu piszesz prawdę.
A on ajest dla mnie oktutnie bolesna....!!!!
Słowa, on Ci eni ekocga, ranią...
Kurczę się...
Chciałabym zniknąć
Boje się, że nie przetrzymam, że się cłąkiem załąmię.
A tego nie chcę, bronię się przed tym.
Bycie użalającą się nad sobą kobitką mi nie pasuje.
Byliśmy razem prawie 20 lat.
Ale nie staż jest najważniejszy.
Mąż się tłumaczył, że on przecież nigdy wcześniej mnie nie zdardził. To tez nie ma znaczenia.

Załamałam się.
Jechałam samochodem i ryczałam, muzyka na full a ja ryk, płacz. Taki z rozpaczy.
" on Cie nie kocha"

Dlaczego nie umiem się z tym pogodzić, mam gdzieś tam cień nadziei, że ta miłość jeszcze żyje,
Że jeszcze tli się jakaś iskierka.
To nie jest tak, że wciąż go kochałam. Moje uczucie w pewnym momencie przygasło.
Właściwie to nie wiem jak to się dzieje, że coś się jeszcze pojawiło.

Uczucia są wbrew logice.
Nie jestem zdesperowana, żeby do mnie mąż wrócił. Właśnie nie.
Ale może chiałąbym aby zawalczył. Może poczułąbym się lepiej. Mogłabym się łudzić, że jednak coś do mnie czuł.

Jak to łatwo, jak to prosto, aby całe życie się poprzestwiało. A najsmutniejsze jest to , że ulatuje uczucie.
Z każdym spojrzeniem na kochankę, z każdą nocą z nią spędzoną ulatnia się.

Mam tak wiele obowiązków. Wicąż pranei, jakieś prasowanie, kąpiel dzieci, przewijanie, to znowu karmienie. Nie mam z czym pojechać na zakupy. Nie mam dla dzieci rzeczy na zimę.
A co on robi. Co on robi przez całe dnie, weekendy - no jasne, wiadomo co.

Żeby nie mieć przez tydzień nawet godziny dla dzieci, nawet 20 minut.

A ja, dzielnie znoszę te zniewagi, wybaczam. I cierpliwa, cierpliwa.

Dziewczyno,

co Ty piszesz. Poradzisz sobie. Już to pokazałaś. Jesteś silna. Co może nie pójść nie tak? Masz wspaniałe dzieci. Jesteś samowystarczalna. Pomyśl może jak się wyrwać z tego miejsca, gdzie mieszkasz.

Syn nie musi chodzić do prywatnej szkoły - to jest cena jaką zapłaci za błędy swojego taty. Może przy okazji coś jego to nauczy.

Macie wspólny majątek z mężem - spotkaj się z nim. I powiedz wprost, że masz już tego dosyć. Sprzedajcie i podzielcie się - nie pół na pół - Ty zostajesz z dziećmi. Bądź stanowcza. Zabawa się skończyła. Musisz zrobić coś ze swoim życiem. Nie czekaj na jego decyzję. Ty jesteś kowalem swojego losu. Nie on.

Bet, proszę trzymaj się , tylko dla Ciebie tu zaglądam.
Dasz radę, już dajesz, dzieci dorosną.
Mnie mąż, nawet pijany, nigdy nie powiedział :wredna, mściwa, fałszywa, złośliwa, głupia, kredynka poje....
on się nie zmieni
przytulam Cię mocno

hej
twardogłowa, napisałam ci mailika:)

Cześć Bet, część dziewczyny.

Z góry przepraszam, że w Twoim poście. Może mi coś poradzicie. Czuję się bezradna, mam obrzydzenie w stosunku do mego jm. Przez jego zachowanie, czoraz częściej zastanawiam jak mu dokopać sensownie. Moje samopoczucie dotyczy alimentów.

Jak juz wspominałam wygrałam sprawę alimentacyjną. Nie zapłacił mi zabezpieczenia powództwa. Poszłam mu na rękę. Płacze, prosi, tłumaczy, że nie ma. ja mu tłumaczę, że to jego problem. Mimo tego, próbuje się z nim dogadać. Mówię, że jeżeli nie da mi choć (konkretna kwota), to zmusi mnie do pójścia do komornika, w celu, abym dostała za 2 m-ce z funduszu aliemntacyjnego. Robi się wtesy bardzo nie przyjemny, chamski i opryskliwy. Straszy mnie:
- że pójdzie do sądu o obniżenie alimentów - to ja na to to idź.
- że komornik narobi tylko problemów, bo będą koszty sądowe, a ja i tak niczego nie uzyskam, bo on nie da mu
- że narobi mi w zyciu jeszcze problemów
- że wskaże komornikowi samochód, którym ja jeżdże jako jego własność i mi go zabiorą (czy mogą to zrobić, jako żona chyba jestem współwłaścicielką - był kupiony przed rozdzielnością majątkową)
Próbuje mu wytłumaczyć, że chcę się dogadać, a on nie chce w żaden sposób, jak będę miał to Ci dam, na razie nie mam. Słyszę to od kilku miesięcy. Poprostu mam juz dosyć. Jestem zdesperowana pod tym względem. Powiedziałam mu nawet (wykrzyczałam), że przez takie zachowanie pokazuje tylko brak szacunku w stosunku do mnie i do dzieci.  On na to, że nie ma ochoty juz ze mną rozmawiać, temat jest skończony. I coś w rodzaju rzucenia słuchawką. Ja go rozumiem, że on nie ma ( = "nasz problem", ale ja także nie (= mój problem).

Bet, co wogóle u Ciebie? jak się czujesz? Rozmawiałaś z mężem? Postanowiłaś coś?

Chwilę mnie nie było...
Przez przypadek się wylogowałam.
Ale może i dobrze. Przez ostatnie kilka dni spałam po kilk agodzin. Jaj juz szłam spać o 2, 3 w nocy to ze zmęczenia i tak nie mogłam zasnąć. Siedziałam nad wnoskiem, psypały mi sie tabele itd.
No, ale wczoraj oddałm. Kobiety poszły mi bardzo na rękę. wydrukowałam to u nich na miejscu.
Zostały 2 godziny dłużej. Głupio mi strasznie...
Ale w sumie im tez zależy, bo to wizytówka ich firmy.

Bedzi jak będzie. Jeszcze klienci wysyłali mi umowy przedwstępne.
Tak sobie myslę, że kurcze tyle osób mi pomaga właściwie bezinteresownie.
Syn najstarszy tez pomógł mi baaaardzo. Bez jego pomocy nie wyrobiłąbym się w czasie.
Wklepywał jakies dane. Potem leciał po literówkach, sumował zestawienia, wpisywał opisy sprzętu. No po prosu super. Obojetne teraz czy dostanę ta kasę czy nie, syn pokazał się z najlepszej strony.
Wysciskałam go . Powiedziałąm , zę warto było te pampersy zmieniać wsawać po nocach.
Kiedy był w podstawówce musiał oddawać projekty na angielski i przyrodę.
Kompletnie mu nie szło. Siedziałam czesm do 1 w nocy i mu ozdabiałam te projekty.

No, a teraz syn siedział po nocach i pomagał mamie...:)

A z mężem. Nie miałam czasu o tym mysleć.
Ale chyb az nia nei jest. Rozmawiałąm z nim, na poczatku zeszlego tygodnia.
Powiedziałąm wprost, że potrzebuję wiećej pieniędzy na dzieci , że nei mam dla nich rzeczy na jesień/ zimę, że nie mnie przekonał, że nic się nie zmienilo.
Nie są razem. Tak myslę. To co mówi mąż nie ma znaczenia. cały czas twierdzi ,że z nią nie jest. Ma wycieczki, przychodza oglądać mieszkanie ktore wynajmuje. Facet poszedł mu na rekę, że może wyprowadzić się wcześniej ( chodzi o kasę) jeśli znajdzie kogoś na swoje.
Twierdził, że jak kroś się znajdzie od raza się wyprowadza, że szuka mieszkania i w ten weekend powinien się przrpeowadzić.

Zapytał, po co miałby mnie teraz oszukiwać że z nia nie jest i klamać.
Odpowiedziałam z tchórzostwa.

Ale czuję, że mówi prawdę. Nie byłby w stanie mieszkać z dziewczyną i palnowac przeprowadzkę, wpuszczać ludzi, żeby oglądali mieszkanie. To byłoby bez sensu.

Zreszta wczoraj się widzieliśmy. Wyglądał innaczej. Podejrzewam, że pije.

Co jest lepsze, seks z kicią, czy popijanie?
Przecież jeśli ktoś chce to może wyjść z uzależnienia. On nie był chyba jeszcze aż takim pijakiem. Wile osób popija. On za dużo, w pewnym momenci ewymknęło się to spod kontroli.
Wieci ejak to jest. Za bobrze znam swojego męża. Wiem jak wygląda po wczorajszym piciu.

Syn młodszy jak jechał z nim na tenis zauważył prawie 50% alkohol ( chyba że coś pomylił).
Meldował starszemu bratu.

Ale to co mąz robi ze swoim życiem zależy od niego. To on musi mieć silny charakter.
Dobrze, że nie mam tego w domu.
Jestem jednak stuknieta. Normalnie martwię się o niego. Szkoda mi go.
Z wesołego  chłopaka w którym byłam zakochana zroił się facet który pogonił za blichtrem.
Zgubił jakby jakiś sens. Picie, awantury, agresja słowana i nie tylko.
Moze to jest psychopata.
Ale ja tego człowiekak pokochałam. Nie wiem dlaczego. Nie wiem dlaczego właśnie jego.
A teraz martwię sie o niego jak o własne dziecko.

Znałam go może za dobrze, albo tylko tak mi się wydaje.

Wziął wczoraj na chwilę małego na ręce. Jakoś tak innaczej. Widziałam ojca z synem.
Wreszcie jakby zauważył że ma syna. A nie trzyma jakiegoś tłuściutkiego obslinionego pluszaka.
To jednak jeszcze o niczym nie śiwadczy.
Zreszta musze sie postarac ,żeby bardziej dbał o dzieci, żeby im się lepiej żyło.
Jak tylko powiem ,że potrzebuję to zostawia mi pieniądze. Ale za mało. A wtedy wstydze się pwiedziećn że to nie mi nie wystarczy.
Nie jest źle. Po prostu tak przyzwycziłam się, że musiałam się o nie wykłócać, że on cięgle nie mam, nie mam.
To co mi teraz zostawił to na ciuchy i buty dla małej może nie starczyć.
Problem w tym, ze ja zrobiłam sie za miękka. On chodzi odstawiony, zyje chyba na luzie.
A dzieci mają potrzeby, może jemu trzeba powiedzieć wprost, potrzebuje tyle i tyle.

Nie jest źle. Po tym koszmarze, który miałam jest wręcz super. Ale różnica polega gównie na sposobie, że to teraz on przychodzi i wrecza mi kasę a nie ja wyciagam mu ją z  du...
Załatwił synowi halę na zimę do gry w tenisa, treningi. Zobowiązał się,że będzie go woził.
Wczęśniej ja woziłam i płaciłam. Nakupował mu tenisowych ciuchów. Kupił na urodziny komputer.
Chce kupić dzieciom nowe narty i żeby kontynuowałi jazdę w klubie.
W poniedziałąek ma wypłaty, powiedział, że postara się zostawić więcej.
No i przekonuje mnie ,że sama zobaczę jak się zmieni jak już się przeprowadzi, bo zarzuciłam mu że może dla niego się bardzo pozmieniało, ale i tak nie ma czasu na dzieci.

Dla mnie chyb aważne jest też to, że oddaje mi moje zlecenia. Przejął je, ale teraz napisał żebym zrobiła listę klientów do której ktoś z kim współpracuje nie będzie wysyłał oferty.
To dośc skomplikowane, nie będę wchodzić w szczegóły ale dla mnie istotne.

Może to banały, ale moja rodzina jest jak firma. Dobrze kiedy o dzieci dba obydwoje rodziców.

Zagubiona, jęsli chodzi o finanse to byłabym nieugięta. Ty dasz sobie radę. Ale mu nie popuść.
To normalne, że on nie ma. Jak jest inna, to chce się popisać przed nią. Niektórzy już tak mają...

Bet
ja to myślę tak:

z żoną to na pełnym luzie,rozluźnione poślady na maksa,
mężuś może i podłubać w nosie, pierdzieć na legalu w domu, zostawić skarpetki pod stołem, pełen luz, bezpieczne ciepło, swój znany kąt,

a z kochanką?

poślady spięte na maksa, zawsze zapięty na ostatni guzik pod szyją, naprężony jak struna, stroi się i dwoi aby zatrzymać kochankę i ukryć upływający czas, koniecznie nowe slipy i siłownia, czasem wyrywanie siwych włosów lub farbowanie.

    Według mnie to nie aż tak, że wszystko dla kochanki, to raczej oni walczą z upływającym czasem, ze starością, chcą widzieć zachwyt w oczach młodej dziewczyny, szukają potwierdzenia swojej atrakcyjności w oczach młódki.

   Z czasem osiadają, nie dają rady na dłuższą metę jechać na takim dupościsku i wracają do bezpiecznego domku, do żony, którą zawsze kochali tylko czasem niezaspokojone ego pogoniło ich szukać eliksiru młodości, dreszczy na kręgosłupie.I rozluźniają poślady.
Okazuje się, że to prawdziwa miłość, zawsze była, wsparcie, rodzina, dzieci, opiekuńcza żona -  dreszcze związane z kochanką to tylko mżonka nie warta utraty rodziny.

Nie bronię ich, doświadczenie mi to pokazało.
A o kici to on za jakiś czas nie będzie chciał myśleć, rozmawiać, będzie się cholernie wstydził, czasu potrzeba.

Czy będzie jak kiedyś? Nie
Czy będzie dbał? Możliwe.
Mój o mnie dba, o mnie i o moje potrzeby. Bardziej niż kiedyś, bardziej świadomie, pyta co ja chcę ale niespodzianki też robi.
We wtorek  rano przyniósł mi kwiaty do łóżka, w sobotę bukiecik zielonego koperku, kupił mi auto jakie ja chciałam, ale to tylko dobra materialne.

Bet
U Ciebie emocje już powinny opaść, według mnie tu trzeba spokoju, spokoju i jeszcze raz spokoju i...  zimnej kalkulacji.

   Dbał o Ciebie jak potrafił najlepiej, miej na uwadze, że wychował się bez matki, ojciec nie wpoił mu tak pewnych rzeczy jak matka.
Nowe auto, narty, ciuchy to rzeczy materialne, najpierw trzeba ożywić uczucia, odbudować związek. Na prezenty przyjdzie czas.
    I nieprawda, nie dbał o kochankę jak o żonę!!!  Zabiegał o kochankę, nie o przyszłą żonę. 
Gdyby traktował ją jak żonę rozwiódłby się od razu a nie zrobił tego, nie dbał o jej uczucia tylko bzykał ją sobie ile chciał nawijając jej makaron na uszy wiedząc, że ona to produkt tymczasowy, tak, produktem dla niego była, stworzył ją, wylansował ale uczeń przerósł mistrza i poleciał w siną dal. Sama mówiłaś, że ona chciała aby się rozwiódł ale on nie chciał, jak myślisz, dlaczego???
Elu, Ty wiesz dlaczego 

Kocha Cię. Musicie się odnaleźć. Daj mu czas, emocje na wodzy.

Cześć Bet,

fajnie, że u Ciebie się układa. Z tego co piszesz, to powoli zaczynasz się dogadywać z mężem:) Pamiętaj jednak, że Ty dla siebie powinnaś być najważniejsza, jesteś bardzo silną kobietą. 

U mnie zasadniczo nic nie wiadomo. Żyję sobie swoim życiem. Szukam dodatkowej pracy, aby mieć jeszcze trochę na głowie - jakbym miała mało   Ale chcę zmienić swoje życie. Być sama ze sobą szczęśliwa. Nawet ostatnio odkryłam, że ja z dzieciakami mamy swoje miejsce, gdzie nie myśli się o tacie. Pierwszy raz poszłam tam, 3 dni po rozstaniu. Powinno mi się kojarzyć smutno, a tak nie jest.  To jest tylko nasze miejsce i to mnie cieszy.

Mój mąż od jakiegoś czasu się zmienił - oczywiście nie wspomnę o kwestii pieniędzy. Cały czas tłumaczy mi, że ich nie ma. Jak się wkurzyłam, to zadzwoniłam do teścia i zakomunikowałam, że potrzebuję - nie było problemu wciągu kilku dni miałam chociaż część na koncie. A co do dziwności mego męża. Zachowuje się tak jakby szukał kontaktu ze mną, prosi mnie o różne przysługi, coraz częściej używa zwrotu "nasze" (do tej pory było moje, chyba, że w kilku kwestiach takich jak dzieci mówił inaczej), często tłumaczy mi się, tak jak dzisiaj, że nie może wziąć 2 naraz, bo brat złamał po raz 3 rękę i może nie podołać, bo w każdej chwili może musieć jechać do szpitala, jego nie przyjście na urodziny dziecka spowodowane było wstydem przed moją rodziną (jakiś czas temu twierdził, że nie zależy mu na relacjach pomiędzy nim, a moim tatą, jak trzeba to nawet nawsadza - wiem infantylne).  Chce zabierać dzieci do siebie. Co mnie zdziwiło przestał się liczyć pod tym względem ze swoją matką, która zabroniła mu przywożenia do domu 2. Co do jego dziuni, to nie wiem jak jest - i w dużej mierze mnie to już nie interesuje. Ostatnio jak wziął małą, to jej nie było - córa od razu powiedziała z dumą, że spała z tatą - oczywiście dopytał o flądrę, ale zaprzeczyła, że byli razem w łóżku - w zasadzie o to mi chodziło, czy nie pojawił się etap - tata + córa + dziunia = śpią w jednym łóżku - to by było ostatnie jego spotkanie z dzieckiem. Nawet teść zaczął ponownie ode mnie wymagać zwrotu tata jak mówię do niego. Od kiedy się rozstaliśmy mówiłam na Ty, ale nie używałam tego słowa, jakoś przez gardło mi nie przechodziło.

Jednak pamiętam, że jego zmiana rozpoczęła się kilka tygodni przez rozprawą o alimenty - ściśle wiąże to wszystko z tym faktem. Jeszcze jest jeden powód. Ostatnio spotykam się z kolegą (po przyjacielsku), chodzimy z dzieciakami (moimi i jego) na różne spacery. Córa często powtarza wujek Darek. Pewnie do niego też doszło

Jak tam rolki? Pogoda jeszcze dopisuję, bo u nas od kilku dni jest pięknie - prawie 20 stopni wciągu dnia.

Bet
to jaki? Biały czy czarny?
Teraz  biały jest na topie 

Nosy do góry,

czyż nie twierdziłam, że idzie dobre?
Bo idzie

Której herbatki angielskiej przywieźć?

Gdzie to Karolkę wywiało?
wykasowałam gg bo mi lapka zamulał.

ja poprosze dobrą herbatę;)0
i twój mocny twardy łeb trawdogłowa na dokłądkę;)))

Twardoglowa, znowu ryczalm. Jestem zaryczana.
Pokłóciłam sie z nim wczoraj, wywalilam z siebie z mailu chyba za duzo. I ma w sobie zlosc i gorycz.
Mam ochote oskubac go do zera.
Oczywiscei odkrylam zdjeci aapartamentu ktory wynajmuje.
Ten luksus mnie dobil. Takie designerskie odpicowane mieszkanko, ze głowa boli.
A na dzieci nie bylo.
Obkradal moje dzieci. to j acholera niema w domu piekarnika.
No nie wyraże tego jak tam odstawione a jak my zyjemy. Tego sie ni eda porównac.
Oczywiscie robil jej zdjecia i potem dawal grafikom do retuszu. W reczniczkach Hugo Boss i Carlo Bruni. Ta lazienka, ta podloga, to łózko. Ten tupet.
Graficy mnie znaja , widuja, mieszkam nad firma. Znaja dzieci. I musza obrabiac jego kochanke.
Kzałam mu wypie..... z domu.
A on na mnie obrazony. Powiedzial, że to bez sensu, bo ja zawsze bede mu wypominac.
A ja mu to co mam siedziec cicho i tlumic wsztsko w sobie, udawac ze nie widze.
Bo mowilas ze wybaczasz. Ale to o czym wtedy wiedzialm.
Co innego domyslac sie ze wygodnie mieszkal, a co innego zobaczyc to na wlasne oczy.
A to co zobaczyalm przeroslo moje wyobrazenia.
Troche pogadalismy, oczywiscei z miojej inicjatywy.
On sie spieszyl. Odczuwam wprost, ze ma mnie w du...
Npisalam mu maila o tym co czuje. Ze mam gdzies co sobie pomysli.
Ze wisze głowa w dol i mam byc cierpilwa, ze dlugo tak nie wytrzymam, a w zyciu bedzie mi brakowalo milosci i uczucia.

Bet
w porównaniu z Toba ja mam lekko
]jedna zdrada, trzy spotkanka, jak sie dowiedziałam definitywnie zakończył to gooofno i od trzech lat jest przykładem tegho - o czym wy tutaj marzycie, jak powinien zachowywac się mąż zdrajca, który chce odbudowac związek.
od trzech lat walczy o mnie, o moja miłośc, przyjmuje wszystko na klatę, nie tylko deklaruje, ale tez faktycznie pomaga mi przejśc przez wszystkie emocje i uczucia

a mimo to - to jest bardzo trudne
bo nadszarpnięte zaufanie
bo wiem, że zapomniał o mnie
bo nie byłam wazna
bo się nie liczy łam
bo krzywdził
z premedytacją i świadomie
i ciężko sie otworzyć
cięzko kochać.. własnego oprawcę

nie czuję się wygrana tym, że jesteśmy razem
wiem, że wybrałam najtrudniejszą drogę - pokochać kogoś, kto zadał nam tyle bólu, w kogo przestaliśmy wierzyć, kto nas zranił, kogo musielismy nauczyc się nienawidzieć?/
zdrada budzi nienawiść, nie mówicie że nie
budzi mysli w rodzaju, jak mogłeś, dlaczego mi to zrobiłes...
twój mąz ustawia się w pozycji

ja szanowny mąż bet jestem skupiony na rozpoznawaniu moich potrzeb
ja szanowny mąz bet teraz potrzebuję kochanki
ja szanowny mąz bet teraz mam swoje potrzeby finansowe - bo ja chcę od zycia wszystko i ja jestem najważniejszy
ja szanowny mąz bet teraz uznaję, że jednak potrzebuje jej, mojej zony i chcę wróci,ć

ja szanowny mąz bet, nie rozumiem, o co jej chodzi - przecież ja - szanowny mąz bet wybrałem ostatecznie ją - a to juz jest ogromna moja zasługa - a dla niej zaszczyt i wyróznienie

i ona nie powinna mi tego utrudniać, bo ja, szanowny mąz bet, mogę uznać, że to dla mnie za trudne jest...

a wtedy wybuore to, co dla mnie najlepsze jest.. oczywiśta!

i ty nie dasz rady zamknąć w niepamięci tego, że syn musiał zrezygnować z tenisa
że z pozycji bezpiecznego i dobrego zycia weszłaś na pozycję kobiety żebrzącej o kasę na podstawowe potrzeby
a wiesz, że w tym czasie małżonek dbał o potrzeby swoje i kochanki

wiesz, że w czasie, gdy nie był lojalny wobec ciebie i waszych dzieci był lojalny wobec niej
wiesz, że sie nią opiekował i dalej jest wobec niej lojalny

i to nie jest tak, że przestanie boleć
to nie jest tak, że za[pomnisz
a jak on nie zaakceptuje twpoich uczuć, twojego sposobu radzenia sobie z bólem
to nic z tego nie będzie

jesli ty nie zaakceptujesz, że przeżyłaś kryzys i traumę i masz prawo do swoich uczuć- to tez nic z tego nie będzie bet...

tak ja sądze

ale może ja sie mylę, bo ja nie jestem ta szczęsliwa i wygrana po zdradzie

ja jestem ta wciąż i wciąż na zakręęcie...

jemu jest cięzko po rozstaniu??
z kim??
z kochanką?
czy cięzko po rozstaniu z tobą?

bet...
egoizm az bije w dzwony

czemy TY masz sobie dac z tym radę?
z czym?/
z JEGO zdradą?
bet, jesteś heroską
wiesz co to oznacza
że stać cię na słabość
największa odwaga to przyznać sobie samej prawo do słabości

największa odwaga, to odrzucić wyuczone hasło - dam sobie z tym radę...

nie dasz bet
bo to nie twoja sprawa

to jego sprawa
twój ból i cierpienie, twój żal - to dzisiaj jego sprawa
częśc jego powrotu

no to karolina, jak juz triumfujesz, że mąz się opamiętał, to zacznij analizowac swoje uczucia

jak bys się czuła z tym,, że teraz by wrócił?
czy pozostanie w tobie żal?
brak zaufania?
czy będziesz bała sie przyszłości i powtórki z rozrywki?
czy będziesz porównywac się z kochanką?
czy jak zamknie oczy kochając się z tobą będziesz się zastanawiać, czy czasem nie mysli o tamtej?
czy jak mu nie stanie, co się zmartwisz, że go nie podniecasz, a ona go na pewno podniecała?

karolina - po burzy zostaje troche połamanych drzew.. i piotunów kulistych w ziemii.., odnajdz sswoje i wylecz - zanim z nim odbudujesz cokolwiek wartościowego

bo go nie masz na co dzień
bo nie myslisz o tym, że cię tak potraktował i tak zranił
bo jest teraz trochę "zakazanym, niedostepnym " owocem
'bo chciałabys zatriumfować, że ty wygrałaś z suczą
bo pamiętasz jak było, a jak juz nie będzie

bo nie wiesz, jak to jest, gdy ktos mówi kocha.. a ty myslisz, wtedy tez tak mówił, a się z nią spotykał wtedy...

ja? ja karolina postanpowiłam ratowac związek po zdradzie, pomna wspólnej przeszłości i tego, co kiedys nas łączyło
więc dzisiaj wiem, że wybrałam najtrudniejszą drogę, bo ciągle stoję w miejscu.,..

czy walczyłam??
w zyciu!!!!!

on walczył i walczy nadal

nie odszedł
zerwał kontakt gdy sie dowiedziałam
ale to nie ma znaczenia
bo zerwał, bo ja się dowiedziałam
bo mnie to boli'bo mnie zdradził
bo nie był lojalny wobec mnie
bo nie pomyslał o mnie

postanowiłam ratować, to znaczy powiedziałam - daję ci szanse i daję nam, bo spędzilismy razem wiele lqat i to może byc kapitał na początek

ale on się wyczerpał karolina' nie da się stara miłością kochać nowego, nieznanego nam faceta, który w imie własnych potrzeb zaprzedał ciebie.. zapomniał, odrzucił, zdradził

więc ja wiem, że jestes w MANI
że chcesz walczyć za wszelką cenę
ale poczytaj wątki operacji, ewki123, moje
spójrz na to trzeżwym okiem
spójrz na niego trzeżwym okiem
kim jest ten facet, który przyjdzie do ciebie wieczorem?
czy wiesz co mysli? wiesz co czuuje? wiesz czego cche? wiesz, czego się po nim  spodziewać? możesz mu zaufać? możesz uwierzyć, że mówi prawdę? wiesz, kiedy kłamie? wiesz, kiedy jest szczery? znasz go??
kto to jest karolina??
co ma wspólnego z twoim mężem?
czy twój mąz zdradzałby ciebie? kłamał? oszukiał? odszedł? zostawił? czy twój mąz, ten którego znałaś i któremu ufałas zrobiłby to wszystko?
więc kim jest ten facet??
NIEZNAJOMYM....

U mnie tak samo. RATUNKU!!!
Kolejna afera. Byłam pod blokiem gdzie mieszka.
Sieło mnie. Nrmalnie nawet nie wiedziałm , ze u nas jest tak luksusowo.
Budynek jest tak strzezony , z parkingami podziemnymi, ze głowa boli.
Rozmawiałm z takim dziadkeim co wyszedł z pieskiem.  Na miesiac nei ma szans zeby nie było grubo ponad 2 tys za wynajem.
Njapierw szlaban na karte do garażu, potem taka zarabista brama, która się sama otwiera.
Budynek klikanascie pieter. Super, designerski. To jest luskus w Kato.
Byc moze najlepsza lokalizacja.
Byłam w sklepie z rzeczami w jakich mężuś robił jej zdjęcia. Szlafrok Hugo Boss prawie 800 zł, ręczniki Hugo Boss, Carlo Brunni.
A ja z dziećmi... inny śiwat.
Niedobrze mi.
Laska stoi tam w sc przy Audi.
Zaraz dowiem sie pewnie czemu nie sa razem.
A prawdopodobnie poszło o rozwód i ślub no i ona chce mieć z nim dzieci.
Nie ma się jej co dziwić. Życie jak z bajki.

Olać to , ale nie dałam rady nie wkurzyć się.
Dobrze, że ni edostałam zawału. wiedziałam , ze bedzie luksus, ale w ne aż taki.
Mąż zaszalał. No naprawde gościu ma gest. Potrafo zadbać o kobiete, co prawda odbierając dzieciom, ale coś... one przestają się liczyc.
I wiecie co, przy tym wszystkim zdrada, to jest już szczegół.
I bardzo dobrze, bo miłośc nei potrzebuje pieknego wnętrza, odjechanego łożka, apartamentu.
Może nawet taki luksus ją zagłusza. Widać pustkę.
Wskoczył na wyższy poziom. Wreszcie mieszkał tak jak marzył.
Jak mi niedobrze, ciężko.
Ok, to było. Ale ze mnie się smiał.
Oczywiście pisze jakies pierdoły ,że to była sesja, ze on te rzeczy wypożyczył.
Jasne, mieszkanie też. Wczasy też.
I to boli, bo w domu jest czwórka dzieci.
Zobaczę co będzie dalej. Została mi jeszcze sprawa rozstania i tego co cały czas robi ( po pracy).
Mam rachunki za przejazd autostradą. Godziny w weekendy itd.
To wyjdzie. Wszystko wychodzi. Kwestia czasu.

Takze Karolina, ty tez dowiesz się co sie dzieje. Spokojnie, po prostu to wyjdzie.
Ale zazdroszczę Ci, ze umiecie sobie pożartować.
Kiedy mój mąż z nią był nie umiałam z nim rozmawiać. Odrzucało mnie. Żarty, nic z tego.
Może się próbowałam pośmiać, ale raczej mnie skręcało.
A może Karolina, on już z nią nie jest.
Jak sobie pomyślałam, ze tu ze mną gada, a za chwilę jedzie i żyje z inna - to mnie odpychało.
Jesteś niesamowita.

A na razie ty sie karzesz bet...
Nie on

On łaskawca swoją obecnością cie uszczesliwi.

Bet. Ty go nie karaj.
On sam sie ukara. Ukarał. Zobaczysz.
Ty go odstaw.
To trucizna jest.

Brawo,

nie licząc ostatniej linijki, to zazdroszczę Ci szczęścia - nawet tak pogmatwanego. Jestem zazdrosna, ale nie zawistna.

Niech Wam się uda:)

Jestem skupiona przede wszystkim n aratowaniu siebie, żebym sie nie pogubiła.
Pisząc o nim  bardziej relacjonuję wydarzenia, przebieg rozmowy.
Piszę, że nie jeste, w stanie spełnić jego oczekiwań.
Ja się włąśnie przyznaję do słabości. Nie dam rady udźwignąć jego problemów, bo sam apotrzebuję pomocy, jestem wykończona.
I tak myślę, że może to zrozumiał, bo doszliśmy do wniosku, że obydwoje jedziemy na resztkach.
Ja z jego powodu, ale nie ma sensu licytowanie się. Ja walczę o siebie, a że myślałam że odfrunę ze złości jak zobaczyłam gdzie i jak mieszka to trudno. Wywaliłam to z siebie.
Ja takie rzeczy przeżywam.

Preszkód będzie wiele. End_aluzja trochę mnie przerażasz tym rozpamiętywaniem.
End _aluzja, a może warto pomysleć, że zdrada jest teraz powszechna, że to taka choroba cywilizacyjna. Oni są czasem tacy durni. Boli strasznie, sama widzę jak to męczy i że to jest bardzo trudna droga. Ale z drugiej strony wydaje mi się, że zdrada tak zmienia życie, że już każda droga jest trudna.
Za małao może muślisz o innych wyjściach. Ja miałam czas zobaczyć te plusy i minusy.
Ludzie potrzbują bliskości. Wydaje się nam , że spotkamy kogoś odpowiedniego , bo ten nas zawiódł.
A to nie takie proste. Rozwódek jest masa, a i facetów kórzy zdradzili.
W pewnym wieku porządny mężczyzna jest z reguły zajęty.
Nie ważne, Endaluzja ciesz się z tego co masz.
Facet zabiega, stara się, świetnie sobie radzicie. A tobie wciąż mało.
End aluzja , jesteś szczęsciara. Chciałabyś przechodzić takei cyrki jak ja.
Masz to za sobą. A w tobie jest takak melancholia.
Napisz, że wracają czasem zmory, przygnębienie. Ale jest cudownie.

Mój mąż mi dzisiaj powiedział, na moje wątpliwości, że już nie jestem ta najważniejsza, jedyna.
Krótko i tak jak logicznie. Przecież jesteś, wybrałem Ciebie.
Czego mi tylko brakuje najbardziej co tez powiedziłam , że ona zabrała nam część miłości.
Może to wróći. To zależy od niego.

Wiem,że to głupie, ale przez moment poczułam się szczęsliwa. Bardzo tego potrzebowałm.
Chyba powariowałam. Zwykłe przytulenie, a mnie dało tak wiele. Chciałabym, żeby jemu też.

Zagubiona, wiesz jakie u mnie to wsztsko pogmatwane i jak jeszcze wszystko daleko.
Wiem co masz na myśli z tą zazdrością. Kurcze, no ja też się cieszę.
Na prawdę, wiem , ze wszytsko jest kicha. Ale te chwile były cudowne.

A z tą ciążą to dlatego, że nigdy nie wiadomo. Jesli już się zdecydował, ja też jestem gotowa jakos dać nam szansę to wiadomo, że to byłby problem.
Zagubiona, wiesz jak to jest. To jest najgorsza wiadomość.

Lepiej o tym nie mysleć. Ale jeszcze przez jakis czas będzie stres.

Zagubiona , a jak u Ciebie. Tak bym chciala żebyś była szczęśliwa. Z nim lub bez niego, albo z innym.
Ja tez bardzo chiałabym być szczesliwa.
Nie oszukujmy się. Dzieci dają szczęście, ale czegoś brakuje.

A dowiedziam się jak to prawnik namawiał go, żeby był ze mną. Ma dać mu znać, jak mu idzie.
Powiedział, jak to ja go do reszty znienawidze, znienawidza dzieci - jesli będzie rozwód. Predstawił wizje, ,jak to wygląda kiedy już zdecyduje się na powrót, zeby nie liczył na to że wróci do domu.
Ja też trafiłam na w porządku prawnika.

Wiem, że nie ma co wymachiwac rozwodem kiedy nie jesteśmy pewni.
Oni zazwyczaj chcą powrotu. Nie wracają, kiedy ni ema już do czego.
Stałymi wymówkami też można spieprzyć. Faceci nie lubią chyba żyć w poczuciu winy. Nie za długo.

End_Akuzja, trochę się mrtwiłąm czy Cię nie urażę.
Masz wszystko. Masz miłość i starającego się męża. Ptrzysz czego nie masz.
Dobrz ewiem o co chodzi, gdybym też mogła cofnąć czas, wymazać to co złe.
Ale dobrze wiemy , że się nie da. Jeśli się wtym nie odnajdziemy, nie zauważymy dobrych stron to i ja będę się karac ale ty też.
Co prawda u mnie to jeszcze daleka, przynajmneij do grudnia będzie stres.
No i obawiam się, czy wróci miłość. Czy mąż wróci do mnie sercem.

End_Aluzja ty to masz.
Pomyśl ile jest małżeństw matwych. Nie am zdrady, ale nie ma uczucia. To są trupy, to jest strata życia.
Zdrada może ożywić związek, umocnić.
Wasza miłośc tą probę przeszła. Obroniła się.
Masz problem, żeby zbudować szczęście na włąsnej krzywdzie.
Weźmy przykład z kochanek. One nie patrzą na to, że on je zdradza z żoną.
Idą w to. Nie patrzą na innych, na to co powiedzą ludzie.
Myslą o włąsnych potrzebach, o włąsnych uczuciach i biorą to czego chcą.

A my...?
End_Aluzja, ty masz się cieszyć. Masz wielkie szczęście. Ty się raduj swoją miłością,, miłością twojego męża.
Sama piszesz, że to jest budowanie od nowa.
Co masz od nowa. Związek marzenie, a wracasz do przeszłości.
Przecież ja wiem jak to wszystko tkwi, boli.

Ale trzymaj się tego, że on wie że źle zrobił. Żałuje tego i wybrał Ciebie.
Ile jest udanych prawdziwych małżeństw.
Ocknijmy się. Twoje End_Aluzja jest wyjątkowe!!! Jest najpiękniejsze, ono prztrwało i ciesz sie nim, pielęgnuj je.

I żeby nie było. Radziłąm siobie. Prztwałam z trudem , ale jednak tridne chwile.
I zamierzm dalej być silna.
Jeszcze się obawiam ( ta c...), obawiam pelnego zaangażowania.
Ale jesli nie będzie tej przszkody, to zamierzam pokonać to brzemię.
To nie ja dźwigam brzemię, to mąż dziwga brzemię zdrady.
Ja chcę być silna i będę się starać, żeby wykorzystać szansę.
Szansę na swoją miłość i na czym mi najbardziej teraz zależy to na wzajemności.
Szacunku można się nauczyć, pewnych zachowań również, ale niczym nie da się zastąpić uczucia.
I nie mam wątpliwości, że robię to dla siebie. To ja tego chcę.
A po drodze jest cały czas niezależność.

End_Aluzja, zazdrościmy Ci tu chyba wszystkie, nie pieprz sobie sama tego szczęścia wracając do starych śmieci.
Napisz nam jaka jesteś szczesliwa, jak jest cudownie.
Dodaj otuchy...:)

No, nareszcie, czekamy:)

Kochamkonwalie, dowaliłaś mi.
Też się tego boję.
O ciążę boję się, bo przecież z nią sypiał. Może przyjśc za miesiąc i powiedzieć , że jest w trzecim.
Ale mniejsza o to. Co będzie to będzie.  Czy mnie ponownie zdradzi.
Nie myślę o tym. Przez 20 lat znajomości wierny. Niekoniecznie skreślam go po d tym względem.
Boję się, że ona w naszym życiu będzie. Kiedy będzie źle, boję się że łatwo mu będzie wrócić.
Kiedy jej się nie będzie ukłądało będzie się kontaktować.
Nie można żyć z kimś kiedy jest takie awaryjne wyjście w postaci czekjącej zakochanej kochanki.
To od niego zależy.
Zresztą nei wiem jak to będzie.
To prawda, że się nie słucha rad. Robi się swoje, ale chcetnie z tobą porozmawiam.
Bardzo chętnie, bo warto zanć zagrożenia.
Tak, było mi dobrze kiedy się do niego przytuliłam. Nic na to nie poradzę.
Co piwnnam zrobić nie wiem.
Ale instynkt mi podpowiada - spróbuj.
Mam maleńkie dziecko. Mam uczucia. Ryzyko jest w każdą stronę.
Nie wiesz tez jak potoczyło by się twoje życie gdybyś pojęła inną decyzję.
Wychodzę z założenia, że każda decyzja którą podejmę zgodnie ze sobą będzie dobra.
Właściwie to mogłabym żałować, że kiedyś zostałm jego żoną. Ale kto wie, jak wygłądałoby moje życie.
Przecież ja z nim nie mieszkam. chociaż chciałby, ale powiedziałam, że na razie to niemożliwe.
Po prostu nie mówię, że nie ma szans. To zalezy do niego. I od tego czy poczuję, że mnie kocha.
Dla mnie to proste. Niestety mu ufam. Jeszcze nie do końca.
Tylko, że kłąmstwa szybko wychodzą na jaw.
Jeśli zamieszka w wynajętym mieszkaniu, to to w żaden sposób nie wpływa na rozwód.
Mam profesjonalnie zebrane takei dowody jeszcze z czasów kiedy byłam w ciązy, tyl enagrań, smsów, nagraną rozmowę z nią itd, full rachunków, maili.
Nie nie ma szans. Te dowody będą już zawsze, dobrze ukryte, poza domem.
Tak jestem naiwna, może i marionetka w jego rękach.
Ale właściwie to co ja takiego zrobiłam, że nagle jestem marinetką.
O pieniądze się staram. Żyję tak jak żyłam. Ani z nim nie mieszkam , ani nie sypiam.
Ani dowdów zdrady nie spaliłam na jego oczach.
Może ilepsze jest samotne życie.
Prezent dla męża i jego kochanki w postaci rozwodu. Podział majątku, wiązanei końca z końcem i samodzielne wychowywanie dzieci, bez ojca.
Bo będąc z nią, kontaktu z dziećmi nie będzie.

No, ale miałabym dumę, ze nie jestem marionetką.
I pewnie te maluchy podziękowałyby mi  kiedyś,  że są szczęsliwe, bo mamusia uniosła się honorem i kiedy tata chciał wrócić, chciał być z nimi to powiedziała: nie, kocham go , ale nie, bo może mnie kiedyś zdradzić, bo jestem tak zakochana że łatwo mną manipulować.
Za dwa lata to mogę być nawet wdową, albo on wdowcem.
Zreszta sadzę, że minie okk roku zanim będzie szansa, żebyśmy razem zamieszkali.
Lepiej żebym sama siebie skrzywdziła tak na wszelki wypadek.
Dla mnei 2 lata, to dużo. Będę miła wtedy 19 letniego syna, 15 letneigo, 6 letnia córke i prawie 3 letniego syna.

Bet. Mam chwile. Ale cos napisze. Dzisiaj wrócił mój mąż. Powiedział ze Musial zmienić dźwięk esemesow bo jak mu wieczorem wysyłam serie to go ten dźwięk denerwował. Ale oczywiście bardzo sie cieszy ze ja pisze.

I teraz ci wytlumacze na czym polega moja totalna bezradność która robi ze mnie melancholiczke. Ja po prostu nie wiem. Patrzę na niego i nie wiem czy kłamie czy mówi prawdę... Patrzę na niego o jestem bezradna. Myśle- pewnie ma dosyć mnie już. Myśle- już odpuścił już mu sie nie będę zabiegać o moje uczucia o moje dobre samopoczucie. Myśle- limit dobra sie wyczerpał teraz chce mieć święty spokój. Myśle- on przecież żartuje. Myśle- przecież to nic nie znaczy. Myśle- pewnie wieczorem z kimś sie spotyka i jak napisze mi esemesa dobranoc to znaczy ze jest zajęty czymś innym. Myśle- to nie ma sensu. Myśle- o co mu chodzi. Nie mam pojęcia co sie za tym kryje.

To bezradność bet.
Jest obcy.
Nieznany mi.
Nieprzewidywalny.
Groźny.

Jest źle, mąż zrobił jakieś tam zakupy w makro.
Przyszedł za chwilę i powiedział, że właśnie przeczytał pismo z banku i wypowiedzieli umowe kredytową na dom.
Mamy miesiąc czasu, żęby spłacić 280 kilka tysięcy.
I jeszcze jedna super wiadomość. Miał od dzisiaj mieszkać bliżej nas. Pojechał spisywać umowę a babka powiedziała , że już to mieszkanie komuś wynajęła. Do wtorku ma opuścić ten lux apartament.
No więc się sputałam czy on dalej z nią mieszka.
Nie, ale on ama tam jeszcze jakieś swoje rzeczy. To musi po nie przyjść.
A taki piękny dzisiaj dzień.
Powiem , że ja juz nawet chyba nie jestem zła, jestem załamana!!!

Jjoanna, to nie było do mnie, ale przeszły mnie dreszcze i oczywiście prawie się popłakałam ( chyb ataki objaw kobiet w moim stanie).
Też uważam End_aluzja, że powinnas wreszcie sie cieszyć. Cieszyć, cieszyć i korzystac ze swojego szczęscia pełna gębą. I nie myśl tyle , że to się może powtórzyć. Jak się powtórzy to trudno.

To jest największy błąd żon po zdradzie, do których wracają mężowie. Brak zaufania i dźwiganie ciężaru.
Babranie się w tej naszej krzywdzie.
Ale to było.
End_ aluzja czerp ze swojego szcześcia kiedy jej masz.
Pamietaj, po weekendzie zdajesz nam relacje, jak to jest dobrze i że się da.
I nie ma się czego wstydzić, że się wybaczyło, zapomniało.

Może mnie tu ktoś zbeszta, ale wczoraj jak się o tym,  że właściwie jesteśmy z dziećmi bezdomni dowiedziałam to wstapiła we mnie taka wola ratowanie tego co zostało, że aż się sobie dziwię.
Jakieś miszkanie od kumpla do konca miesiaca mąz sobie załatwił.
Z tym domem to przeprosił i napisał, ze z tego wyjdzie ( rewelacja!!!) i że czasem to mu juz brakuje tego jego głupiego optymizmu.
A ja mu na to, że to nie optymizm tylko wariactwo i obłęd, ale da się z tego wyjść.
Że wpakował nas w straszne tarapaty, ale dla mnie najwazniejsze jest , żeby się wreszcie opamiętał i zaczął realnie oceniac sytuację. Że narobił strat i ma wreszcie naprawić swoje zycie, póki nie wszystko stracone.
Napisałam mu, że jestem z nim...
Trochę wyrzuciłam, że cenę za to płacą dzieci i ja.
Że nie uwierzyłabym jakby mi ktos kiedyś pokazał jej ładną buzię, że tyle złego zaznamy z jej powodu ( chociaż to bardziej wina męża, ale po co mu to dalej wypominać). Pytałam co jej zawiniły nasze dzieci, co ja jej zawiniłam.
A zakończyłam, że pozbieramy się z tego.

I wiecie co, cieszę się że mąż chce to zakończyć. Chce wrócić kiedyś do domu, chce odbudować to co było.
Dla mnie to bardzo dużo. I chcę mu w tym pomóc.
Przede mną ciężkie zadanie. On mnie olewa, nadal olewa rodzinę.
Niby nie tak całkiem, ale nie jest tak jakbym tego chciała.
Dawałam sobie radę, teraz też mam zamiar przez to przejść. Wyjdzie to dobrze, nie uda się to trudno.
Ale spróbuję. Choćbym miała mieć te kilka chwil kiedy się rozpływam. Choćby ludzie mieli mnie wytykać palcami, że to ta co wybaczyła takie straszne rzeczy. Dołożę wszelkich starań żeby to poczucie krzywdy nie zniszczyło mojego życia, żeby wywalić z siebie ten smutek i żal, nie obarczać nim męża, nie zatruwać sobie życia.
Tak, mogę być tą naiwną , silną, poświęcającą się i trzymającą rozbrykanego męża za rękę.
Ale dla mnie rodzina jest bardzo ważna. Szczęsliwa rodzina.
Co więcej, wierzę, że ludzie mogą się zmienić. Wierzę, że może się poukładać, że mogę jeszcze być z nim szczęsliwa, brać to czego mi potrzeba.

Witam serdecznie.
Wlasnie przeczytalam post skierowany do End_aluzji. Nasze historie sa podobne i wstyd przyznac,ze ja radze sobie jeszcze gorzej.
Jjoanna Twoje slowa sa ostre,ale do bolu prawdziwe. Codziennie,kiedy rano sie obudze,powinnam sobie przeczytac ten post,by mnie otrzezwil. Bardzo dziekuje ze taki kubel zimnej wody. Brakuje mi slow.
Musze jednak stanac w obronie End_aluzji. Wielokrotnie mi pomogla,ma w sobie duza dawke optymizmu,dawala dobre rady,by podnosi  sie z dolka pozostajac z mezem.

Artemida

Napisałam swojego posta pod wpływem takiej mniej więcej rozmowy:

bet: End_Aluzja, zazdrościmy Ci tu chyba wszystkie, nie pieprz sobie sama tego szczęścia wracając do starych śmieci.
Napisz nam jaka jesteś szczesliwa, jak jest cudownie.
Dodaj otuchy..
End_aluzja: dzieki bet;)
wywołaąs wielki usmiech na mojej twarzy i wlałas mase pogody w moje serce
to ja poszukam w sobie radości i napisze wam po weekendzie - że jestem szczęsliwa;)
bet: No, nareszcie, czekamy:)
End_aluzja: To bezradność bet.
Jest obcy.
Nieznany mi.
Nieprzewidywalny.
Groźny.

I ja poprzez swój post chcę usłyszeć to: "jestem szczęśliwa", bo przecież obiecała ale słowa póki co nie dotrzymała.

Ale jeżeli poczuje się tym postem urażona to oczywiście ją przeproszę.

Przecież nie chcę źle, chcę tylko, aby była szczęśliwą kobietą bo na to zasługuje.......

ps. przepraszam End_aluzja i bet, że to tak za waszymi placami o Was

Dajmy już spokój.
End_aluzja ja Cię doskonale rozumiem.
W ogóle dziewczyny, to właśnie tu pisałam jak wszedłdo mieszkania mąż.
Ja w szlafroku przy kompie. Myślałam, że zemdleję.
Mąż jakiś taki przytłoczony. Rozamawialiśmy ponad godzine na dworze.
Rozamwialiśmy chwilę o niej. O mnie. Pytał sie mnei czy się z kimś spotykam, bo codziennie wyjeżdzam.
Ale jestem durna, powiedziałam ,że jeżdże na rolki.
Powiedziałm mu , że podobam się facetom.
Stwierdził, że takich kobiet jak ja już chyba nie ma, jest niewiele, że zdaje sobie sprawę że jestem marzeniem mężczyzn.
Wiecie co, ja go pocieszałam, że z tego wyjdziemy, że będzie dobrze, że te prolemy finansowe są do rozwiązania.
Musiałam go jakoś podtrzymać na duchu, żeby go to nie przerosło i nie spieprzył do kici.
Nie czułąm bliskości, wcale. On o niej jeszcze myśli. Jeszcze mu jej w jakiś sposób brakuje. On abyła dl aniego dobra, okazywała mu uczucia.
Trochę to przedyskutowalismy. Podobno mu to pomogło.
Cholerka, ona nas jeszcze dzieli. Był taki sponiewierany. We wtorek mają się spotkać i zdać klucze.
On boi się, że nie starczy mu życia żeby odbudować to co zniszczył.