Czy wrócić do byłego...

Ach, stąd taka więź między nimi... teraz rozumiem. A to, że wykonuje bez oporu jej prośby świadczy o nim. Dobry chłopak z niego. Nie zrobi Ci krzywdy.

Nie wiesz jak będzie, nie obieraj za każdym razem najgorszej wersji.

No to na pewno zajrzę tutaj. Wzajemnie miłej.

Andy wiesz, my teraz się widzimy tak często. I dzisiejsze spotkanie, po którym właśnie jestem było naszym ostatnim, teraz długo, bardzo długo się nie będziemy widzieć z powodu zapracowania, braku czasu.

Tak jak napisałam, spotkałam się z nim.

Powiem tak, już całkiem straciłam rachubę co się właściwie między nami dzieje i dokąd to prowadzi. Zacznę od początku.
Początek spotkania bardzo miły, śmialiśmy się oboje. Było naprawdę zabawnie. W pewnym momencie zbliżył się do mnie aby "rzekomo" (a może i nie rzekomo) odgarnąć mi włosy. Wtedy spojrzał na mnie, tkwiliśmy w tym spojrzeniu, które chyba coraz bardziej nas nakręcało. I wtedy zaczął mnie całować. Zaczęliśmy się dotykać, pieścić i w końcu oboje zostaliśmy nadzy. Dalej chyba nie muszę pisać co było...

To wszystko działo się tak szybko, oboje spragnieni siebie nawzajem. Wiem, że to może nie był udany krok (a może i był) ale nie żałuję, że się kochaliśmy. Mówił, że nie przypuszczał, że do tego dojdzie, zresztą ja też nie przypuszczałam..

Tak spontanicznie, było cudownie i nie żałuję tego, ale chyba zaczyna do mnie powoli docierać, że nie będziemy już razem. Nie chce budować niestabilnego związku. Mimo, że go kocham, to po prostu nie potrafię chyba budować wszystkiego na niepewności. Bo on właśnie taki jest - niepewny . Jego obawy są bardzo głęboko umieszczone w jego psychice z tego co obserwuję..

Właśnie chyba nie... Napisałam wyżej, dlaczego tak uważam..

Pamc, my nie jesteśmy razem. Gdybyśmy byli, cieszyłabym się bardzo, bo wiedziałabym, że jego decyzja jest w stu procentach pewna.
A jego obawy niestety zostają niezmienione. Po prostu chyba zaczynam się utwierdzać w przekonaniu, że nie minie mu to (choć bardzo bym chciała) .

Też sądzę że mu minie:) Zobacz jak duże postepy ostatnio są. Odzyskiwanie kogoś to długotrwały proces, ale zobacz jak dużo lepiej jest niż na początku. On z czasem będzie coraz pewniejszy, jak poczuje że jestes z nim nawet jak nie jest idealny, jak się przyzwyczai że wiesz, kochasz go, i chcesz go, to z czasem na pewno poczuje się dużo pewniej.

Jakby ktoś Ci powiedział z 3 dni temu jak dzisiaj spędzisz dzień, to jednak chyba byś ta łatwo nie uwierzyła co?:)

Naprawdę, sądzę że idzie w dobrą stronę, i jesteś naprawdę coraz bliżej szczęścia:)

Nie wiem, gdybym ja tak miał byłbym szczęśliwy. Widać że oboje siebie pragniecie, chyba nie ma lepszej podstawy do związku prawda? Do bycia ze sobą na stałe:)

Teraz będzie jeszcze chwiejnie, wiadomo że to dużo emocji, ale naprawdę sądzę że można pozazdrościć tego jak u Ciebie to wyszło, będzie teraz raz lepiej, a raz gorzej, ale ogólnie będzie coraz lepiej z tego ci widać:)

Kochacie się, reszta przyjdzie z czasem, włącznie z pewnością siebie u niego.

Trzymaj się katee:) Znalazłem ciekawy cytat, nie wiem czy mądry ale go wkleję:)

'Prawdziwa miłość zawsze błądzi nim dotrze do sedna doskonałości,inaczej nie moglibyśmy jej nazywać prawdziwą .'

Trochę patetyczny, ale coś w nim jest.

Miesiąc przerwy to też będzie dla Was teraz sprawdzian. Jeśli wedrze się silna tęsknota - to tym bardziej związek ten zasługuje na swą realizację.
Jeśli chodzi o cytat, to owszem, zgadzam się z nim. Ach, prawdziwa miłość... ona pokona wszystkie przeciwności losu...

Pamc, my nie widujemy się często, teraz po prostu jest mniej pracy, to dlatego. Poza tym czasem jaki teraz był, nasze spotkania są rzadkie. Pisałam, że co około 2-3 tygodnie ale to jest tylko średnia. Czasem zdarzało się, że 3 tygodnie, jeden raz, że ponad miesiąc.

Także to nie będzie raczej test dla Nas. Ale wiem na pewno, że uczucie tęsknoty na pewno będzie nam towarzyszyć, lecz nie jest to tak silne uczucie , jakie doświadczaliśmy razem podczas związku, gdy się długo nie widzieliśmy (wtedy długo dla mnie to ok tydzień-półtora )

Spokojnie, wszystko w swoim czasie.. Dobrze, że macie ze sobą kontakt, to najważniejsze, że umiecie ze sobą porozmawiać ;)
Możliwe, że ten chłopak, z którym teraz jest, jest tylko taką jakby "odskocznią" od Ciebie. Nie wydaje mi się, aby ona traktowała go poważnie. I rozumiem ją doskonale, że chce zacząć pracę i wynająć mieszkanie, zawsze jest lepiej "na swoim".

I to teraz ja Tobie zazdroszczę, że kontaktujecie się tak często ;)

Nie dziękuj mi ;) Staram się pomóc i przede wszystkim nie dopuścić abyś został sam z tą całą sytuacją, która Cię otacza.

Nie oddzwoniła... Wiesz, myślę, że bez powodu tego nie zrobiła, bo jak mówiłeś sam, rozmawiacie ze sobą. Wiem, że przez gg czy tego typu rzeczy czasem rozmowa wygląda dziwnie u Was tzn z dystansem, a przez telefon jest zupełnie inaczej, bardziej na "luzie".

Może cały dzień była zapracowana, może zostawiła gdzieś telefon, może dzisiaj jest smutna i nie chce z nikim rozmawiać... Wiele może być powodów, ale na pewno nie dopuszczaj myśli, że zrobiła to celowo.
Poza tym pamiętaj, że nie jesteście razem i z drugiej strony kontakt między Wami jest ograniczony. I jest to niestety naturalna kolei rzeczy.

Jeśli jej zależy, jeśli chce to na pewno do Ciebie oddzwoni czy odpisze. Troszkę cierpliwości. Wiem doskonale, że łatwo się mówi, ale powiem szczerze, że nie raz się przekonałam, że cierpliwość jest diamentem.

Główka do góry, pamiętaj, że nie zostałeś sam. Zresztą, sama mam sytuację wiesz jaką...  ;)

Tak właśnie zauważyłam Twój status wcześniej ;) Cóż, bardzo męski, to z pewnością ;)

Też pomyślałam, że on może na nią naciskać, jednak z drugiej strony ona trzyma Wasze rozmowy w tajemnicy... prawda? Czy może mu o nich mówi? Bo jeśli mówi, to szczerze mówiąc robi duży błąd. I nic dziwnego, że on potem się denerwuje i być może zakazuje jej kontaktu z Tobą.

Nie miej takiego podejścia jak "typowa" nastolatka.. Że ktoś nie od razu oddzwoni, napisze i w głowie natychmiast powstaje obawa "on/ona nie chce ze mną być"  ,  "on/ona mnie unika"  ,  "on/ona ma innego/inną"  .  Takie myśli są strasznie pochopne, nie należy przywiązywać do nich zbyt dużej wagi.

Życzę Ci miłego wieczoru, zmęczona jestem po dzisiejszym dość zapracowanym dniu, także pójdę już spać.
Spokojnej nocy ;)

Miałaś rację kaatee po raz kolejny, zadzwoniła i wszystko jest fajnie:)

A jak u Ciebie, coś się zmieniło? Rozmawialiście?

No na początku mnie przeprosiła że nie dzwoniła tyle, że generalnie "nie miała ostatnio głowy zupełnie". Jednak zadzwoniła jak wyjechała od niego, to zakładam że mogła po prostu woleć rozmawiać bez tamtego w pobliżu. Ale była bardzo miła, i się super rozmawiało, jeszcze ma dzisiaj zadzwonić, widać że potrzebuje mi się wygadać czasem:)

Hm,a w Twojej sytuacji plusem jest to że było spotkanie, a do tego bardzo miłe, to zawsze dobry znak:) W takich jak to ujęłaś "chorych" sytuacjach, a tak naprawdę po prostu pokręconych, człowiek prawie codziennie nie ma już sił. Ale z czasem się można przyzwyczaić, a wszystko idzie raz lepiej a raz gorzej, ale w dobrym kierunku.

Każdy ma takie huśtawki nastrojów lekkie, raz jest nadzieja że będzie dobrze, raz się tą nadzieję traci i jest złość, albo smutek albo rozczarowanie. Ale jak się zaciśnie zęby, to wtedy da się przetrzymać. A po kazdej burzy jest w końcu piękna pogoda, czy jak to szło;) Tak naprawdę spotkanie było dość udane, więc nie sądzę że jest się czym przejmować, teraz masz okres proby, czyli mniejszego kontaktu, ciężko będzie, ale na tym polega odzyskiwanie miłości. Właśnie tym się różnią ludzie "zakochani" od tych którzy czują do siebie prawdziwą miłość, Ci pierwsi nie daliby rady przejść takiej próby, bo by zabrakło motywacji. Ale jak się kochacie, to ledwo ledwo, ale dacie radę, a może kiedyś przyjdzie dzień że będziecie opowiadać znajomym piękną historię Waszej miłości, a potem znajomi się rozkleją jak słodko:) Miałem znajomą jedną, też się rozstali, też była pewna że to koniec, ale się okazało że z czasem chłopak jednak się ogarnął, stanął na wysokości zadania i była w szoku że jednak znowu są razem. A byli z innych krajów, więc problem był poważny bo rzadko kiedy się widzieli. Ale dali radę, i teraz opowiadają o tym jak o takiej historii po której się cieszą że wytrwali:)

Myślę że mimo wszystko będzie dobrze, teraz przetrzymaj okres bez kontaktu i zobaczymy co będzie dalej:)

No, martwiłem się bez sensu:) Ogólnie okazuje się że Ona aż tak za tym kolesiem chyba nie przepada, dzisiaj wiem że wyszła od niego sama, i że się bardzo zdziwił, a Ona widać że chciała spędzić czas bez niego. Natomiast ze mną rozmawiała całą drogę do i z miasta do którego jechała. Przedstawiłem jej ofertę wspólnego zamieszkania, gdyby potrzebowała to że może bez żadnych "zobowiązań" zamieszkać, że to jej da swobodę w decydowaniu o różnych rzaczach z tym obecnym, jak ma świadomość że ma możliwość mieszkać u mnie w kazdej chwili.Powiedziała że na pewno będzie pamietała, i że świadomośc takiej opcji na pewno da jej właśnie więcej swobody. Więc chyba na horyzoncie dopuszcza taką myśl, skoro moja oferta daje jej cokolwiek, to znaczy że byłaby to może realna możliwość. Jest dziwnie, ale odzyłem po tej rozmowie:)

Między innymi mówię o tym również dlatego, że chyba mamy wbrew pozorom sytuacje podobne. Sprzeczne sygnały ciągle, nie wiadomo co z tego wyniknie, raz wygląda że jest dobrze a raz że źle. Jak widać, po dzisiaj nawet u Ciebie i u mnie pojawiła się opcja teoretycznego byćmożego mieszkania razem kiedyś kiedysiasto. Z tymże u Ciebie wygląda to o wiele lepiej, bo wprost Ci to powiedział:)

Sądzę że na serio Wam już powoli wszystko się udaje odbudować, teraz głowa do góry, nie dośc że ostatnie mieliście bardziej "parowe" momenty, teraz pojawia się temat mieszkania razem. I nie, nie jest to dziwne, bo jak się kogos kocha to nawet jeśli nie ma związku oficjalnego, to i tak chce się być blisko tej osoby. Sądzę że powoli u Ciebie zaczyna być na ostatniej prostej Kasiu:)
Wygląda na  to, że i Ty i On, zaczynacie się z powrotem czuć i zachowywać jak para, a Wasza rozmowa wygląda że ewidentnie Was do siebie ciągnie, jak dwa magnesy:)

Ja tam bym powiedział że to tylko kwestia czasu aż wszystko się ułoży, powinno być coraz mniej wybojów na Waszej drodze;)

Będę pamiętał Kaatee:)

To pisz jak coś się u Was rozwinie:)

Właśnie, właśnie - ja również wciąż tu zaglądam.

Wow, wiedziałem że się dobrze rozwinie:) W sensie u Was:) Jak jest pociąg, sympatia i przyjaźń, to trudno zeby związku nie było w sumie;)

U mnie nie wiem, chyba znośnie, wiem że z tamtym chłopakiem nie spędziła walentynek, ogólnie coraz częściej słyszę że ją irytuje swoim zachowaniem, mimo że i tak są dalej słodcy dla siebie, natomiast w walentynki musiała załatwić coś nagle i odwołalismy wyjście. Widzieliśmy się w tym tyg w środę, był obiad, kino, wspólne zakupy, przymierzała różne ubrania i pytała mnie co sądzę , ja warowałem pod przebieralnią:) I razem cośtam jej kupiliśmy, było bardzo luźno i miło, kilka razy ją przytuliłem czasem buzi w ramionko jakieś, ogólnie często patrzenie w oczy na dłużej..Ogólnie ciągle żartowaliśmy i było tak jak w czasie związku, bardzo dobrze się obydwoje bawiliśmy. Na dowidzenia dostałem buziaka przy ustach, ale powiedziała że w usta to "nie wypada jej przecież".

Takze było niby miło, ale jednak potem wróciła do domu z tamtym, i od tej środy w sumie nie rozmawialiśmy jeszcze, za to dałem jej mały prezent na walentynki i go przyjęła bez oporów. Jutro zadzwonię.

Także niby lepiej, niby wszystko idzie ku dobremu, ale jednak nadal nie ma regularnych spotkań, dalej mieszka z tamtym, dalej z nim spędza większość wolnego czasu. Więc sam nie wiem jak jest i czy w ogóle się poprawia.

Zobaczymy co z tego wyniknie... Narazie wszystko jest powiedzmy dobrze, ale nie mam pewności dokąd to zmierza. Poczekamy zobaczymy.

Pamc cieszę się, że u Was wszystko w porządku. Tyle siedzisz tam u niego, zazdroszczę tak częstych widzeń. ;)

Andy, tak jak przypuszczałam między nimi zaczyna się psuć i moim zdaniem to kwestia czasu jak ich związek się rozpadnie. Uważałam i uważam nadal, że On był tylko taką "odskocznią" od Ciebie i to wszystko. Nic więcej.
I cieszę się, że tak spędziliście razem miło środę. Cały dzień no proszę. Zakupy pewnie na koniec Cię dobiły ;) Mój były powtarzał mi zawsze podczas związku, że jak dobrze, że robię zakupy "ubraniowe" szybko. Że jak coś mi się podoba to biorę i już a jak nic nie widzę, idziemy dalej - bez zbędnego zastanawiania się. Że wszystko szybko trwa i po krzyku ;)
Ja też byłam z moim byłym w kinie (pamiętacie na pewno kiedy, to było ostatnie spotkanie, takie jakby pożegnalne przed długą przerwą nie widzeń) na filmie, który był po prostu okropny. "Człowiek na krawędzi" jakoś tak. Nie polecam tego filmu, zupełnie nie moje kino. A Wy co wybraliście? Mam nadzieję, że coś ciekawszego ;)

3-4 godziny, dość szybko jak na kino, obiad i zakupy. Może Wy mieliście wszystko po drodze.
Gdy ja byłam z moim byłym w kinie ostatnio, trwało to tyle co u Was czyli właśnie 4 godziny. Bez obiadu i zakupów. Po prostu mamy wszystko nie po drodze, w innych kierunkach i dojazd w tą i z powrotem troszkę zajmuje czasu, ale ostatecznie dajemy (dawaliśmy) radę.

Tak mam z nim kontakt, ale bardzo ograniczony. Piszemy lub dzwonimy różnie, czasem co 4 dni , czasem co 2 tygodnie. Nigdy codziennie, tak jak to było w związku. Cóż, taka kolei rzeczy...

Filmu "Człowiek na krawędzi" naprawdę nie polecam. Wiesz, z drugiej strony może być tak, że Tobie się spodoba i to zrozumiem ;) Każdy ma inny gust. Jednakże my wybraliśmy właśnie ten film i żałuję. On częściowo, uważa go za średni, miejscami denerwujący. Za to mnie zupełnie nie przypadł do gustu. Co do filmu o Monroe - tak słyszałam o nim. Sama jestem go ciekawa, ale chyba wybierzemy inny (bo widzimy się w ten weekend i ponownie wybraliśmy kino) . Jeszcze nie jesteśmy zdecydowani na jaki film ostatecznie się wybierzemy ;)

Tak, cierpliwość jest diamentem, dostrzegałam i dostrzegam to w dalszym ciągu z coraz mocniejszym przekonaniem.
Co do naszego związku - .... sama nie jestem pewna już teraz jak to powinno być. Kocham go, On mnie, lecz cały czas mam przed oczami Jego, który mówi mi po ślubie, że on chyba jednak nadal nie dojrzał do stałego związku, że to nie moja wina, że po prostu nie umie żyć w partnerstwie. To są właśnie jego obawy... A ja o nich często myślę.
Tak jak podkreślałam to kilka razy, tak podkreślę i teraz - pragnę stabilnego związku opartego na silnych i stałych fundamentach. Muszę być pewna, że On wie czego chce, że chce stałego związku na pewno.

Nie wiadomo, czy zmierza to wszystko w dobrym kierunku - i u mnie i u Ciebie. Zawsze wolę trzymać się nieco na dystans. Dystans to również diament, podobnie jak cierpliwość - pamiętaj o tym.
Nie wiesz co się wydarzy jutro, pamiętaj aby zawsze cieszyć się i doceniać każdy dzień. Bo tak jak napisałam wyżej - nie wiesz co się stanie następnego dnia. Wiem co mówię, nie raz i nie dwa to przerabiałam. Oczywiście - miej nadzieję, pokazuj jej, że ją wspierasz w trudnych dla niej chwilach, że może się czuć przy Tobie swobodnie i co najważniejsze - bezpiecznie. Lecz nie zapominaj, że ona jest w związku. Wiem, że im się nie układa i nadal uważam, że ten związek nie przetrwa, dlatego bądź i wspieraj ją na każdym kroku gdy tylko tego zacznie potrzebować.

Mam ogromną nadzieję, że Wam się uda, że będziecie razem szczęśliwi i co najważniejsze - że oboje zrozumieliście swoje błędy jakie popełnialiście w trakcie związku i nigdy ich ponownie nie powtórzycie.
Niestety trzeba się liczyć również z tym, że nie wrócicie do siebie. Tak jak ja się liczę z tym, że On nadal będzie miał swoje obawy i my również nie wrócimy do siebie.
Mimo tych wszystkich uprzedzeń i ostrzeżeń , naprawdę mam nadzieję, że się Wam uda

Odpisałam Ci, sprawdź pocztę.

Historia podobna do mojej............ rozstania ,powroty (ciagle mnie zostawiała mówiąc ,że kocha itp... właśnie dzisiaj zostawiła mnie ponownie...
Trzeba zapomnieć i żyć własnym życiem..... Wiem ,że nie warta była moich starań ,wyrzeczeń ..... po prostu nie możemy być razem pomimo uczucia jakim się darzymy ot taki paradoks......

Jak się kogoś kocha i chce się z nim być to się jest a takie rozstania i powroty wyniszczają i prowadzą do stanów depresyjnych ( brak snu ,skupienia , jedzenia ) funkcjonowania w społeczeństwie .

Z moich doświadczeń trzeba próbować zapomnieć (nie kontaktować się)...... trudne to wszystko sam mam problemy ale tak trzeba....

Ja się też zastanawiam nad tym, co czasem daje większe szanse na poprawę pamc.

Czasami bycie w kontakcie ciągle, nie daje aż takiej szansy na poprawę, a zerwanie kontaktu na dłuższy czas może sprawić że dwie osoby poczują że im siebie brakuje naprawdę.

Też próbowałem trzymać kontakt, myślałem że to lepiej rokuje, ale w pewnym sensie zamiast zostawić drugą osobę z wizją osoby którą kochała i odeszła, zaczyna się robić nowa dziwna relacja, która jest jakimś dziwnym kompromisem. I z czasem można zapomnieć że się tą drugą osobę kochało, jak wszystko było "normalnie" i szczerze.

No i chyba tak, są sytuacje w życiu że rozstanie jest na tyle silne, że jedyna możliwość na powrót to chyba gdy 2 osoby naprawdę nie znajdą nikogo kogo by tak kochały jak siebie nawzajem. Jeśli to naprawdę jest wyjątkowe na całe życie, jest szansa na powrót mimo masy krzywd. Jeśli to nie było aż tak wyjątkowe, i można znaleźć inną miłość, takie coś tak czy inaczej się musiało chyba skończyć.

Pamc dużo by tutaj troszkę opowiadać ;)
Więc tak, pamiętasz na pewno jak od Naszego ostatniego razu gdy wylądowaliśmy w łóżku pytałam się Was co zrobić kiedy taka sytuacja się powtórzy itd. Taaak... otóż taka sytuacja powtarzała się i to nie raz. Wczoraj spotkaliśmy się w restauracji, spędziliśmy wspólny wieczór, potem przenieśliśmy się do mnie. Noc była bardzo upojna ;)
Niby wszystko zmierza w dobrym kierunku ale... no właśnie zawsze jest ale/..

W restauracji zapytał się "co byś powiedziała, gdybym zaproponował abyśmy do siebie wrócili? " . Nie powiem, byłam trochę w szoku, nie spodziewałam się takich słów. Odpowiedziałam, że nie chcę mu udzielać odpowiedzi na pytanie które jest tylko sugestią. Bo nie zapytał się wprost, tak na poważnie czy chcę wrócić, tylko było "co byś powiedziała gdybym..." . Także z jego strony to była tylko sugestia. Dlatego też powiedziałam mu, że na sugestie nie odpowiem, odpowiem mu wtedy gdy zapyta się poważnie, ze stanowczością itp ;)

Zrozumiałam o co mu chodziło gdy mówił mi jakiś czas temu, że boi się, że nie będzie się starać po naszym powrocie.. Kurcze teraz wiem jakie uczucie mu towarzyszyło gdy mi to mówił. Ja teraz czuje to samo - te same obawy. Że wszystko wróci, czy to na pewno dobry związek itd. Także super - obawy mam i ja i On. Kiedy w końcu skończy się to wszystko. Niby z jednej strony trzeba czekać na rozwój wydarzeń a z drugiej ma się dość czekania.

Opowiedz jak tam u Was ;p

Witam. Twój ukochany ma jakieś wahania nastrojów.MOże coś mu dolega i nie chce się do tego przyznać? Pewnie rozmawiałaś z nim na ten temat? Ja nie wiem czy,on rzeczywiście jest gotowy na poważny związek,ale pewnie znasz go na tyle,aby mu wreszcie zaufać.Życzę Wam wszystkiego najlepszego,a tak a propos,jeśli będziecie sobie przeznaczeni, to nic i nikt wam tego nie zepsuje,a co ma byc - będzie.Powodzenia i do usłyszenia.Pa.

Pamc niestety wszystkiego nie da się łączyć z miłością. Między Nami jest ogromna miłość, przyciąganie. Niestety to nie gwarantuje niczego. Są teraz we mnie ogromne obawy wewnętrzne. Zupełnie nie wiem co robić. Moim zdaniem On nie długo się mnie zapyta czy chciałabym wrócić do Niego. Znam go dobrze i wiem, że nie długo to zrobi. Jego zachowanie mówi wiele. Jednak ja nie wiem wtedy co mu odpowiedzieć. Potrzebuję czasu, dużo czasu, a On może to źle odebrać. Sama nie wiem co robić..

Nacieszcie się sobą, jak najbardziej ;) Opowiedz jak tam urodziny Wam minęły. Co tam wykombinowałaś ? ;)

Oj Andy zawsze pozytywnie jeśli chodzi o moje problemy ;)
Niestety ja tak tego nie odbieram. Czas to teraz chyba coś, czego potrzebuję. Dużo czasu.