Po jakim czasie od poznania byliście parą?

Mi się chce śmiać, że ktoś kogoś spotkał no w autobusie Ja uważam, że bardziej prawdopodobne jest to, że Marsjanie wylądują na naszej planecie i ją zniszczą niż to, że ja tak z bomby kogoś spotkam w busie czy na przejściu dla pieszych czy w kolejce w sklepie
Kurde ale to musi być fajne tak kogoś poznać w takich okolicznościach.

Mnie również nie raz zaczepiali w autobusach, nie zawsze kulturalnie, ale najczęściej zniechęcali się moim wiekiem- wyglądam bardzo poważnie, mam taki lekko elegancki styl, a w rozmowie nie przejawiam zainteresowań jak typowa nastolatka. W wieku 18 lat gdy poszłam do swojej siostry na uczelnie (3 lata starszej) wszyscy myśleli, że ja już po studiach jestem Ostatecznie i tak jestem z 5 lat starszym facetem i dogadujemy sie jak rówieśnicy

tylko z wyglądu

Ja z moim mężczyzną poznaliśmy się w pubie Ja- zwiałam z zajęć, on- oblewał z kolegami jakieś wydarzenie Czystym przypadkiem okazało się, ze mamy wspólnego znajomego, przysiadł się do nas a ja normalnie odpłynęłam. Ej no jak on wyglądał! Od razu poznałam, ze słucha rocka! Ten zarost! Te włosy! Normalnie nic, tylko go bzyknąć! Oczywiście, zachowywałam się normalnie, w sumie to poza wyglądem,to mi był trochę obojętny, bo co ja mogę powiedzieć o facecie poznanym 5 minut temu?
Później zdobył mój numer, docieraliśmy się ze 2 miesiące,takie tam, niezobowiązujące rozmowy, raz często spotykaliśmy się w gronie naszych znajomych, ale ostatecznie zaczęliśmy się regularnie spotykać w 3 miesiącu znajomości. Po prostu zadzwonił i zaczęliśmy rozmawiać... zeszło nam na samej rozmowie z 4 godziny, nie pamiętam, o czym, ale od tego się zaczęło.

Później okazało się,ze nie dość, ze rock, to jeszcze kucharz- odwalił mi taki deser pewnego razu, że prawie zemdlałam Ale te najważniejsze słowa padły po pół roku spotkań- ale padły tak już szczerze Wtedy poczułam, że naprawdę do siebie pasujemy, że może się udać...no i co, teraz chodzę z brzucholem i spieramy się o imię dla córeczki

Mnie co chwilę ktoś zaczepia, na portalach typu fb ciągle ktoś coś pisze... Trochę to wkurzające, takie opędzanie się. Na jednym portalu dla pasjonatów nie ma miesiąca, żebym nie dostawała dziwnych wiadomości od facetów, którzy wcale nie koniecznie chcą poznać towarzyszkę na chodzenie po górach. I najdziwniejsze, że tych młodszych ode mnie nie zniechęca fakt, że jestem starsza, a wszystkich, że mam faceta - to akurat widać na zdjęciach. A nikogo nie szukam przecież. Naprawdę dziwię się tym facetom, ja mam już 31 lat, może młodo wyglądam, ale wiek wszędzie jest wpisany, mam ustalone priorytety życiowe i nie mam zamiaru zmieniać partnera. A ci mimo to piszą i piszą... Wrrrrr...

hm, a najlepsze sa proste rozwiazania:) ja poznalam chlopaka i po tygodniu zapytal czy ZOSTANE JEGO DZIEWCZYNA:) -mile bardzoo:)  hm, czy bedziemy zyli dlugo i szczesliwie?-okaze sie, ale wiem ze mam chlopaka:) i od kiedy;)

dobre.

heheh, no lubia:D ale my tez lubimy gorrrracych facetow ok. 30r.ż. moj ma 29-jestem mlodsza;p

Hej
a u mnie było tak, że poznaliśmy sie przez internet on wrócił z zagranicy na stale do Polski po 1 miesiacu pisania  i od tamtej pory jestesmy razem juz 2 miesiace mineły a my juz myslimy o dziecku bardzo oboje go pragniemy ale ja sie jeszcze troszke zastanawiam nad tym czy jest jeszcze odpowiedni czas na to chociarz z drugiej strony nie ma takiego czegos jak odpowiedni czas na dziecko ja juz od samego pisania z nim na fb i rozmów na skype wiedzialam ze to bedzie ten jedyny. i naprawde jest miedzy nami super. ) aha a sex był odrazu na pierwszym spotkaniu bo jakos sie nie umielismy powstrzymac chociarz nie ukrywam jakos probowalismy pozdrawiam

Witam!!! Jestem nowa i jeszcze nie bardzo "ogarniam" to forum:-)
zostaliśmy parą po 2 tygodniach od poznania i tak leci Nam 4 roczek:-)

Wydaje mi sie, ze nie ma jakiejs granicy kiedy trzeba sobie juz powiedziec 'jestesmy' para. Uczucie potrzebuje czasu zeby sie zrodzic. Mysle, ze po wspolnych spedzonych razem chwilach mozna stwierdzic czy to cos wisi w powietrzu. Ja przyznam, ze moj zwiazek to wogole zaczal sie w bardzo szalony sposob, bo poznalam go przypadkiem, kompletnie nie planujac sie z kims wiazac, wrecz przeciwnie chcialam sie swietnie bawic jako singielka:D. Ale jakos tak wyszlo, ze zaczelismy sie umawiac, a kiedy chwycil mnie za reke zrozumialam, ze cos sie swieci, po kilku randkach nastapil nasz pierwszy pocalunek i byl juz to pewien rodzaj zwiazku, ale wydaje mi sie, ze dopiero po kilku miesiacach bycia razem w tych lepszych i gorszych chwilach poczulam, ze to zauroczenie to juz cos wiecej. Ale nigdy nie bylo granicy, ze juz teraz mowimy o osobie para. Z drugiej strony wedlug mnie koledzy sie nie caluja, ani nie chodza ze soba do lozka, chyba, ze zawieraja taki uklad, ale mi to raczej jest obce:D

domcia_1983  masz racje ja w moim przypadku jak pisałam juz na naszym pierwszym spotkaniu ,, na żywo'' już sie z nim kochałam bo juz nie moglismy wytrzymać tak oboje sie pragnelismy, że masakra generalnie na skypie juz wystarczająco sie na siebie napatrzelismy jak ja to teraz wspominam mam mega usmiech na twarzy

Suahili myślę, że nie ma na to reguły. Pomiędzy mną a moim mężem nie było w ogóle takiej rozmowy czy spotykamy się bo się spotykamy czy nam zależy na sobie. Ot po prostu lubiliśmy swoje towarzystwo, długie spacery, rozmowy i jakoś to samo wyszło. Po jakimś 1,5 miesiąca wiadomo jak to facet próbował zaciągnąć mnie do łóżka, ale odmówiłam. Nie zostawił mnie, nie obraził się, poczekał. Po 8 miesiącach się zaręczyliśmy, a po roku od zaręczyn wzięliśmy ślub. I tak tkwimy w tym naszym związku 9 lat odkąd się poznaliśmy i 7 po ślubie. Dorobiliśmy się syna, psa, kota, królika, a za jakiś miesiąc znów powiększy się nam rodzina o kolejne dziecko Mamy wspólne rachunki, kredyty, nie ma sytuacji, że ja czy on ma problem - to jest nasz problem. I wiesz co? Nie zamieniłabym go na żadnego innego

Witam. Moja historia zaczęła sie 11 lat temu. Zacząłem moja pierwszą pracę, w firmie gdzie większość stanowiły piękne, młode dziewczyny, a w śród nich ta jedna, jak sie później okazało jedyna. Nasza znajomość rozpoczęła sie od swobodnych rozmów w czasie przerw, wspólnych wyjść na papierosa ( ach te nałogi, szkodliwe ale gdyby nie one ). Jakoś po miesiącu była firmowa impreza, usiedliśmy obok siebie i już nas nic więcej nie interesowało. Były pierwsze pocałunki, przytulania i taniec. Byliśmy tylko my i nic wokół nie miało nam prawa przeszkadzać. Pierwszy sex po tygodniu od imprezy, mało romantyczny na tylnym siedzeniu mojego auta ( dobrze, że było duże i wygodne, chociaż my na to uwagi nie zwracaliśmy ). Dla mnie to był mój pierwszy raz, wiedziałem, że to jest kobieta mojego życia. Po kolejnych 6 tygodniach oświdczyłem się. Pół roku od zawarcia znajomości byliśmy małżeństwem, jesteśmy do dziś i mam nadzieję oraz wiarę, że będziemy już na wieczność. Mamy dwóch wspaniałych synów i ciepły rodzinny dom. Osobiście uważam, że nie ma reguły kiedy należy mówić tej drugiej osobie, iż się ją kocha. Trzeba słuchać własnego serca i uczuć. U nas poszło to bardzo szybko i z dobrym skutkiem, ale znam przypadki gdy ludzie zwlekali z tym zbyt długo i nie kończyło sie to szczęsliwie. Pozdrawiam wszystkich i życzę samych trafnych decyzji.

Znaliśmy się półtora roku, parą byliśmy 3 lata : )

Z ostatnim eksem - na drugim spotkaniu dowiedziałam się, że jesteśmy już razem :> Piorun istny

poznanie jakies 6 lat przed...