Dzięki Ci Panie za Mussukę, Wielokropka i inne dobre dusze na tym forum. Takie, co to przytulą do serca, względnie kopną w dupkę.
Moniko, Malwino, zrozumiałam, że jesteście w o wiele gorszej sytuacji niż ja. Widmo eksowej mojego P. przeważnie jest blade, prawie niewidzialne, chyba, że wypracuje je i wyostrzy moja nabuzowana wyobraźnia.
Wasze zmory co chwila wyłażą jak Alladyn z zakurzonej lampy i robią więcej dobrego niż złego. Wystarczy lekko potrzeć takie naczynko z duchem, a on wyhynie z czelusci i owionie nas oddechem złej przeszłości. A może należałoby mieć pod ręką taki magiczny korek, którym się czerupę zamknie zanim zjawa się całkiem wyłoni? Nie dość, że nie wylezie do końca, to jeszcze będziemy miały satysfakcję, z przycięcia jej mniej lub bardziej zgrabnych nózek w szpilkach, czy bez, hehe.
Czekam na Wasze propozycje korka.
Moim będą dobre myśli i wspomnienia najpiękniejszych chwil, które potwierdzają jego oddanie i miłość.
Co do grubej, czarnej krechy - nie zgadzam się. Nie da się ot tak po prostu zapomnieć o tym, co było wczoraj. Nie da się wymazać z pamięci biegu przez tory, ucieczki w środku nocy z ramion kochającego faceta. To, co było zawsze będzie rzutować na nasze życie, na każdy dzień, chwilę, każdy sen, każdą myśl, ale tylko od nas zależy jak bardzo zburzy nasz spokój.
Wierzcie mi, choć my nie zasłużyłyśmy na to, co oni nam zrobili, lub prawie zrobili, nasi faceci, mężowie, kochankowie nie zasługują na to, co my robimy im teraz. Zapłacili swoje i do końca życia będą płacić, o ile mają w głowach choć trochę oleju, a wszystko wskazuje na to, że mają.
Wybór zasugerowany przez Ciebie Mussuko (który - choć kierowany do Malwiny - odebrałam bardzo osobiscie), wstrząsnął mną tak jak każdy Twój post, jaki przeczytałam.
Owszem, miewam myśli, co by było gdyby...., ale bardziej dotyczą one przeszłości. Co by było, gdybym nie spotkała P. ? Żyłabym w swoim kokonie, z książką w dłoni, pod ciepłym kocykiem, i kubkiem herbaty, ale sama... Czy byłoby lepiej? Tego nie wie nikt.
Mam kompletny dylemat....
