Witam,
czytam forum juz od rana i postanowlam opowiedziec Wam moja historie. Moze dzieki Wam zrozumiem co sie dzieje i moze Wy ocenicie czy warto miec nadzieje.
Na poczatek chcialabym z gory przeprosic za moje bledy ortograficzne - od dziecka mieszkam za granica.
Co do mojej histori... Najlepiej zaczne od poczatku od tego jak sie poznalismy wytrwajcie prosze do konca...
Czesto z rodzicami jezdzilam do polski. duzo czasu spedzalam u mojej siotry ktora tez zjerzdzala na urlopy w te same okolice. Bawilam sie z moja siostrzenica jej kuzynem i kuzynka w piaskownicy a moj maz ich brat (w brew pozora zadne pokrewinstwo) rok starszy odemnie zawsze przechodzil obok taki nie dostepny robil wrazenie akiego doroslego.
Z uplywem czasu jak dorastalismy moja siostrzenica poznala chlopaka - wtedy najlepszego kolego mojego meza. Zaczelismy sie coraz czesciej spotykac on zawsze byl z nami - bo byl jego kolega. Moj maz zaczol mnie podrywac, ja wtedy zakochana po uszy w kim innym nie traktowalam tego powarznie.
Pewnego razu jechalam do PL z moja siostra i siostrzenica. Spedzilam cale dwa tygodnie u niej i oczywiscie ciagle go widzialam. Wtedy jeszcze byl ten drugi krecili sie kolo mnie we dwoch ale tylko jeden mial szanse....
Pamietam to jak dzis... kiedy zaczelo rodzic sie malenkie uczucie do mojego meza. To byla zima szlismy we czworke -moja siostrzenica z chlopakiem i my - zucalismy sie sniezkami turlalismy w sniegu. To byl dzien odjazdu do "domu". W drodze powrotnej do DE moj maz napisal do siostrzenicy ze sie we mnie zakochal i zeby mi o tym powiedziala. Cieszylam sie bo go polubilam ale nie wiedzialam ze bede go kiedys tak kochala! Potem pisal do mnie ze mnie kocha, zebym mu powiedziala na ile mu sie podobam i tak mijal czas az pojechalam znowu do PL.
Wtedy zaczely psuc sie relacje z moja wtedy miloscia. Zerwalismy kontakty. Moj maz przybral role pocieszyciela, byl w najgorszych chwilach mojego zycia. Pewnego razu jak spacerowalismy znowu we czworke zlapal mnie za reke, i tak szlismy. Pomyslalam sobie "czemu nie?". Od tego czasu zaczol starac sie o mnie jeszcze bardziej... Prosil balagal zebym z nim byla. Chodzil calymi dniami zdolowany. W dzien przed jego urodzinami spalismy wszyscy w jednym domu. Za sciana... Napisal mi sms czy chce z nim byc.. Zgodzilam sie. heh nasza rocznica jest w jego urodziny...
Potem wszystko bylo cudownie coraz bardziej go kochalam. Ja bylam dla niego wszystkim (chociaz zawsze jego rozina a najbardziej mama byli najwazniejsi to nawet oni poszli na drugi plan) robil dla mnie wszystko i okazywal uczucie jaknajlepej sie da. Mialam 16 a on 17 lat. Dzielilo nas 300 km. Wiecznie tesknilismy pisalismy na gg. przy kazdej mozliwej okazji sie widzielismy. KIedy bylam w PL on byl caly czas u mnie bylo cudownie (juz rycze ;( jejku jak mi ciezko). Po 2 latach takiego zwiazku pelnego uczuc i tesknoty postanowilismy cos z tym zrobic. Myslelismy nad roznymi obcjami - poczekac jeszcze rok az skoncze ta szkole? wziasc slub i przyjechac do niemiec? - Postanowilismy sie pobrac. w wieku 18 lat wyszlam za niego za maz. Bylo nam cudownie. Mieszkalismy rok z moimi rodzicami, musialam skonczyc szkole a chcialismy odrazu wyprowadzic sie do innego miasta BERLINA. To byly nasze pierwsze dwa bledy - mieszkanie z rodzicami moze troche mniejszym ale przeprowadzka do tego miesta ogromnym... Szukalismy mieszkania. Wszystko pozalatwialam maz znalazl mieszkanie. Jak bardzo sie cieszylismy jak je dostalismy bylismy szczesliwi. W wieku ja 19 on 20 lat wprowadzilismy sie do NASZEGO mieszkania. Cieszylismy sie mielismy radoche przygotowujac je na nasze gusta. ja chodzilam do szkoly on uczyl sie jezyka. Chodzilismy po okolicy i rozmawialismy o naszej przyszlosci.. ze odwiedzimy kazda knajpke kazda restauracje w poblizu... planowalismy. Mamy pieska ktorego dostalam na moje 18 urodziny...
Czemu o pisze o piesku? Zaczelo sie od wychodzenia z nim na spacery.... Poznawal kolegow polakow. Coraz czesciej do nich wychodzil to na piwo to pogadac. Coraz czesciej siedzialam sama w domu nie chcial zebym szla z nim "boje sie ze powiem cos na co bedziesz co ci sie nie spodoba i bedziesz zla" nie wiem czemu tak myslal... Nie chcialam z nim wcale chodzic do nich za kazdym razem ale chociaz od czasu do czasu.
No i tak to trwalo poglebialo sie. Ja sie zaniedbalam, czulam sie niepotrzebna... zaniedbalam dom... a on coraz wiecej wychodzil.
W nasza druga rocznice slubu bylo cudownie. Caly dzien spedzilismy razem. Wyszlismy na spacer nad jezioro a na wieczor przygotowalam kolacje. Odmowil jednemu koledze powiedzial ze ma rocznice i nie moze. BArdzo mnie to cieszylo. Po kolacji zadzwonil do niego kolega... poprosil o pomoc(moj maz jest taki ze zawsze wszytskim stara sie pomuc nigdy nie odmowi pomocy) wyszedl razem z psem powiedzial ze zaraz wroci... W nocy martwilam sie niemilosiernie. jakos po polnocy zadzwonil do mnie ze jest na komisarjacie ze nie wie ile to zajmie. Okromnie sie przerazilam dzwonilam po komisarjatach musialam odebrac w nocy psa... pojechalam z siostra gdyby nie ona to pewnie wtedy bysmy sie rozstali taka bylam wsciekla 
na komisarjacie dowiedzialam sie ze przewiezli meza do laboratorium prowadzil samochod pod wplywem alkocholu inarkotykow. Mial niezle powyzej dozwolonego. Juz wtedy zaczelam sie zastanawiac ze to przeciez nie on to nie jego czyny...
Czekalam na niego do rana. NIe krzyczalam nie robilam wyrzutow - wiedzialam ze to by przynioslo odwrotny skutek. Powiedzial ze odwozil kolege do domu. Zabrali mu prawojazdy na 9 miesiecy wlepili kare ktora splaca do dzis. Myslalam ze sie opamieta. Tak tez bylo na krotki czas. Potem zaczelo sie to samo. Tyle rozmow z nim przeprowadzilam tyle ryzy obiecywal i przyznawal mi racje. Nic to nie dalo.
W lutym dowiedzielismy sie ze jestem w ciazy. Jak wielka mielismy radosc. Latal kolomnie, dogadzal, staral sie, wydzwanial wszedzie gdzie sie dalo, stawial piwo na ta okazje, nawet pojechal na weekend do mamy zeby pokazac im zdjecie usg. Tak sie zmienil ze nawet pisalismy jak byl w PL na gg wypytywal jak sie czuje i co u dziecka - a pojechal tylko na dwa dni. Pod koniec marca stracilam dziecko... Bylo nam cholernie ciezko. Plakalam on pocieszal tak samo tym przejety jak ja. chodzil ze mna na spacery przesiadywal ze mna i o tym rozmawial. kiedy widzial ze cierpie milczal poprostu bylismy dla siebie. Obiecywal ze jak wyzdrowieje po tym wszystkim to postaramy sie znowu. Staralismy sie co miesiac...
W te wakacje znajomy znalazl mu robote na budowie. Na poczatku bylo niezle. Przychodzil do domu zjadal obiad byl w domu. Dzwonil jak sie spoznial lub jak mu cos wypadalo - wczesniej zawsze mowil ze za 15 min. bedzie a byl po 2-3 godzinach... Pewnego razu zadzwonil ze juz skonczyl i ze zaraz bedzie w domu. Wyszlam z psem i czekalam... napisal sms ze szef ma urodzinyi ze stawia piwo. Wkurzylam sie bo caly dzien czekalam na niego z wiadomoscia ze wyszedl mi test... Zadzwonilam podniesionym glosem powiedzialam co o tym mysle. Wylaczyl telefon, wrocil pozno pijany... powiedzial ze sie pakuje i wraca do polski. wtedy mu powiedzialam o tescie. Zostal. Na drugi dzien opowiadal mi ze poznal w pray kiku nowych znajomych... (teraz wiem ze to bylo najgorsze ze wszystkiego...) w srod nich byl pewnien starszy pan... zaczelo sie. Jezdzil zalatwial mu i jego rodzinie wszystko ciagle przebywal z nimi. pewnego dnia wstal rano i powiedzial ze jedzie do urzedu z nim. wrocil wieczorem. powiedzialam mu ze to mi sie nie podoba ze nie chce juz tak a on "moze nie powinnismy brac tego slubu" ze on nie wie czy to milosc czy przyzwyczajenie. Poprosilam go zeby dal nam miesiac chociaz. Odszedl z tamtej pracy bo mu nie zaplacili tyle ile powinni. Pojechalismy do PL. bylo super coraz lepiej. Zaczol sie znowu robic czuly, mily, romantyczny... Przytulal sie calowal. Mowil ze mnie kocha bez wymuszania tego na nim i to nawet raz dwa razy pod rzad... u jego mamy planowal powrot (zgodzilam sie ze jak wrocimy to bedziemy mieszkac u niego) jak bedziemy zarabiac jak przebudujemy dom zeby bylo miejsce... W dzien powrotu do DE planowalismy... przez droge do "domu" tez bylo dobrze. Jak wrocilismy tydzien nie szedl do pracy. Byl cudowny. nadal uczuciowy, flirtowa, przytulal, mowil ze lubi mnie dotykac, zaczepial, nawet rysowal mi plany jak przebudujemy dom, pokazywal projekty lazienek i smial sie z naszego pieska ze bedzie mieszkal na wsi...
Potem poszedl do kolejnej roboty... Z synem tego faceta co mu zalatwial... zaczelo sie... Przychodzil do domu coraz pozniej z wymowkami ktore juz mnie nudzily... dowiedzialam sie od jego bylego szefa ze dostanie nie cala zalegla wyplate ze to ze palil (nie papierosy) i sie obijal. Tak trwalo to 3 tygodnie. coraz bardziej sie odemnie oddalal... obtaczal sie coraz wiekszym murem. byl coraz bardziej niedostepny, oschly i nie mily. Byl dzien ze mu powiedzialam zeby sie mna wiecej zajol "jak zona" to sie polorzyl przed komputeram na moich kolanach. Pewnego dnia jak wrocil podjelam rozmowe. powiedzialam ze okazuje sie ze mamy kilku wspolnych znajomych (chcialam mu dac do zrozumienia ze wiem o jego paleniu) to chyba byl kolejny moj blad... na drugi dzien jak poszedl do pracy napisalam mu sms zebysmy pojechali na dluzej do PL (zawsze tam jest inny chcialam to wszystko ratowac) napisal mi ze nie moze tak dlugo tam byc bo myslal nad rozwodem i znalezieniem sobie nowego mieszkania i ze bedzie mial duzo zalatwiania i do konca roku chce miec to zalatwione... Zawali sie moj swiat...
Wrocil do domu jak by nigdy nic. Nic na ten temat nie mowiac zrobil nam kawe, wyszlismy z psem. Polozylismy sie spac... Musialam zaczac ten temat ja. a on na to "co ci mam jeszcze powiedziec?" spytalam co do mnie czuje "obojetnosc" spytalam czy bylo mu ze nmna dobrze "bylo dobrze ale moglo byc lepiej" znow ze chce to jak najszybciej zalatwic. bylam spokojna wzielam tabletki... Nie moglam tego wytrzymac. Powiedzial mi tak a potem spokojnie zasnol w NASZYM lozku. Poszlam spac do rodzicow (przeprowadzili sie do naszego bloku ale zadko kiedy byli bo zawsze byli w PL) wtedy akurat byli. Przychodzil do domu po pracy wczesnie (nie musial juz wymyslac wymowek) myl sie zjadl i wychodzil... zostawial tylko brudne zeczy i gary... Przyszedl pewnego dnia i postanowilam z nim porozmawiac. Powiedzialam zebysmy sprobowali zeby jeszcze raz to przemyslal. siedzial zamyslony przytakujac mi. Dal mi cukierka i wyszedl. na drugi dzien jak sie szykowal do roboty byl znow niedostepny powiedzialam mu zeby przestal sie zachowywac jak bysmy byli kolegami, wyszedl. Napisal mi sms ze nei czuje do mnie nic wiecej niz jako do kolerzanki... potem juz nie mial czasu rozmawiac... przyjechala moja siostra (mam ich 4) kazala go spakowac, zmusila mnie wrecz... wystawlismy walizki za drzwi, napisala mu sms ONA. przyszedl po te walizki nawet nie probowal wejsc... Bylo juz po 24. przyszedl z kolega. wziol je i poszedl. Siostra sterczala nademna az mu zablokowalam karte tel.... po 4 dniach pojechalam z rodzicami do PL tak mi strasznie ciezko.... Nie kontaktowalismy sie przez dwa tygodnie. opowiedzialam wszystko jego mamie czekalismy bo mial przyjechac na weekend. Przyjechal najpierw nie chcial ze mna rozmawiac. POtem szlismy spac. jego mama chciala zebym zostala u nich. zrobila nam razem lozko. lezalam tak i czekalam az przyjdzie. przyszedl przytulil sie i powiedzial "teraz mi powiedz co chcialas mi powiedziec" powiedzialam ze mi go brakuje... zaczol mnie calowac... kochalismy sie. Cala noc sie do mnie przytulal, nie wiedzialam co myslec. Na drugi dzien wstal znow taki sam... nie widzial mnie. Wydzwaniali do niego ciagle koledzy i ta cala "kochana" rodzinka ktorej udalo sie mi go ukrasc... pote rozmawialismy. powiedzial ze nie chce, ze moze nie dorosl, ze za duzo bledow popelnil. Prosilam... powiedzial "zobaczymy ale na ta chwile nie" pozniej pocalowalam go a potem on mnie... potem jeszcze rozmawialismy ale on sie upieral grozil ze jak sobie cos zrobie to go popamietaja ci co mu doradzali. mowi ze to mieszkanie to juz nie jego dom. tak bardzo ranil w dzien jego powrotu do DE znow z nim rozmawialam... powiedzial ze nic nie czuje... jak juz mial odjerzdzac przytulil mnie spytal czy oddwiezc mnie do domu. porzegnal sie z reszta i wsiadl. spytalam czy jecze mnie przytuli, wysiadl przytulil i tak trzymal w ramionach. Pocalowalam go odwzajemnil. i pojechal... troche odpisywal na sms. rozmawialam z nim dwa razy przez tel bedac w PL zmienial ton i dobor slow bardzo zauwarzalnie.
Po dwoch tygodniach wrocilam do DE. poprosilam zeby przyjechal po mnie do siostry. Przyjechal ale byl straszny... TO NIE BYL ON!:( straszyl mnie... powiedzial ze wejdzie do mieszkania tylko po zeczy ktore zostawil jak mnie nie bylo... w mieszkaniu powiedzial ze kazdy zyl swoim zyciem... odpowiedzialam ze ja zylam jego powiedzial ze za malo rozmawialismy... odprowadzilam go do samochodu. Spytalam czy o mnie mysli, odpowiedczial "no wlasnie ze nie" spytalam czy teskni odpowiedzial "nie"... poweidzial ze juz zaczol ukladac sobie swoje zycie... to byl czwartek.
W niedziele poprosilam o rozmowe. POwiedzialam mu ze juz nie bede namawiac.. tylko zebysmy sprobowali inaczej. zebysmy sie spotykali i nie przekreslali tak wszystkiego przytaknol. porozmawialismy jeszcze na ten temat posiedzial i poszedl... w poniedzialek przyszedl sam z siebie. Fajnie sie rozmawialo, nawet flirtowalismy.... pocalowal mnie i spytal czy trzeba bylo sie tak czaic... kochalismy sie... potem wstal pocalowal mnie i poszedl. napisalam mu na drugi dzien... napisal ze nie powinnismy miec ze soba tak czesto stycznosci bo to moze negatywnie wplynac na nasze kontakty... ze dla niego to za czesto... przyszedl znow w czwartek sam z siebie... znow bylo rewelacyjnie... mowilam ze moze to co sie stalo bylo potrzebne zyby oczyscilo sie miedzy nami, powiedzial "no.. w ten sposob o tym nie myslalem" rozmawialismy. potem znow sie kochalismy mowil ze ladnie pachne ze mam cieple rece... ze bylo by lepiej jak by go glowa nie bolala... flirtowalismy... potem lezelismy w lozku i rozmawialismy. powiedzialam mu ze bede sie starac usmiechnol sie i powiedzial "no to masz cel w zyciu" powiedzialam ze nie jest warto tak bez sprobowania jak bedzie po tym co sie stalo wszystkiego przekreslac i ze j a nadal wierze ze jest warto walczyc i ze mam nadzieje ze on tez to zauwarzy tylko moze jeszcze jest za wczesnie, zamyslil sie odpowiedzial "moze" chwile jeszcze pogadalismy lezac w tym lozku i musial juz isc. potem juz bylo zle nie widzielismy sie tydzien codziennie przekladal spodkanie mowiac ze nie wyrobi sie... Dowiedzialam sie ze kreci sie kolo niego jakas su... mam z tesciowa dobry kontakt. ona chce zyby nam sie ulozylo. Zadzwonil do niej pytala o "kolerzanke" powiedzial ze jakas tam jest ale to nic powaznego. POwiedzial ze zauwarzyl jak sie zmienilam ze schudlam ze inaczej sie ubieram... ze musi od tego odpoczac i zobaczymy co czas pokaze,.. w piatek byl w reszcie u mnie... powiedzial przez tel. "chce miec juz ta rozmowe z glowy" spytalam czy nie chce sie ze mna spotykac ze tak mowi powiedzial ze jak by nie chcial to by mi powiedzial i ze po prostu nie ma czasu... Przyjechal w piatek. pytal o papiery, powiedzial ze w sobote jedzie na ryby jako kierowca. spytalam czy moge jechac z nim... odpowiedzial ze nie... powiedzial ze nie chce tak czestych kontaktow... znow byl niedostepny...powiedzial ze jest tak jak mowil mi w PL i nie zmienil zdania ani troche... powiedzial ze jak byl te razy wczesniej to mydlil mi oczy... A JA PYTAM PO CO MIAL BY TO ROBIC? spytalam sie go czy kochal sie ze mna tez zeby zamydlic mi oczy... nic nie odpowiedzial. powiedzialam ze mam do niego dwie sprawy... zaczelam od tego ze jestem w ciazy... zalamal sie... pokazalam mu zdjecie. przygladal sie dlugo. powiedzialam mu o tej dziewczynie. Oczywiscie zaprzeczyl... spytalam czemu w takim razie ludzie mowia co innego, odpowiedzial ze sa "pop...eni" (jego mama tez?) powiedzial ze musi sobie teraz wszystko od nowa poukladac... ze wiedzial malo a teraz nie wie juz nic...
Dzisiaj dzwonil do mamy... mial podobno przybity glos i mowil ze wszystko sie wali ze nic sie nie uklada... mama spytala co sie stalo a on na to ze zostanie tata... ze juz nic nie wie... ze musi sobie poukladac wszystko...
Czemu zawsze jak sie dluzej nie widzimy to on sie taki robi? wiem ze ci ludzie maja na niego wplyw... on zaprzecza... mieszka u kogos z tej rodziny... w piatek jak sie widzielismy mialam wrarenie potwierdzone ze wszystko co mu powiedzialam i co osiagnelam odkad przyjechalam z PL przez ten tydzien znowu jest zatracone...
Nawet jego mama powiedziala ze widzi ze cos jest nie tak... zawsze do nich dzwonil i to czesto a teraz musza sie go o to prosic.. jak byl wtedy w PL to malo co siedzial z nimi zawiodl wszystkich...
Teraz sie nie odzywa drugi dzien... Nie wiem jak sobie to przemysli...
Siedze w tym mieszkaniu i wszystko mi go przypomina... mam juz dosc. nie wytrzymuje. dusze sie tutaj... Ile mozna jezdzic po ludziach? To juz dla mnie za dlugo trwa teraz czekam na jego decyzje. nie wiem ile czekac? kiedy sie do niego odezwac? chcialam jutro wieczorem jesli sie nie odezwie do tej pory...
NIE WIEM JUZ NIC...!
