Mussuka napisał/a:O ja piernicze:) Przy was kobiety to najwieksi geniusze informatyki i technologii w szeregach tutejszej Nokii to maly Pikus:) Kazdego Symbiana rozpracujecie;) (...)
Nie sadze, ze latwo byloby mojemu partnerowi uzyskac biling mojej komorki sluzbowej od naszej ksiegowej, do wgladu. Ani od operatora sieci. Wiec zdumiona jestem jak latwo udaje wam sie dotrzec do tych wszystkich zestawien i dokumentacji waszych obecnych czy bylych partnerow. No ale nie w tym rzecz.
Wszystko jest możliwe. Mąż nie musiał nikogo prosić o bilingi. Zajmował z księgową trzy pomieszczenia 
. Po jej wyjściu do domu wypiął z segregatorów bilingi. Taki był pewny? głupi ? bezczelny? i wręczył mi swoje bilingi z 4 lub 5 miesięcy. Zrobił to na moją prośbę a nie groźbę. Kiedy mi je wręczał, pewna byłam, że są to dowody na jego uczciwość i zwątpiłam w celowość sprawdzania ich. Do głowy mi nie przyszło, że można wręczyć małżonce jako dowód swojej niewinności : np. 90 sms- ów w październiku wysyłanych w komplecie 4 sztuk w tej samej minucie i powtarzających się kilka razy dziennie + rozmowy z nią prowadzone przez telefon kilka razy dziennie + wspólne 8 godzin pracy spędzonych samotnie w 3 pomieszczeniach. Bilingi przeleżały nietknięte kilka dni. Jednak...korciło mnie...jednak zerknęłam w nie. Przeraziłam się kilkoma stronami. Całość obrazu powaliła mnie i pojawiła się myśl, bezczelny? idiota? czy bezczelny idiota?
Operator sieci ma obowiązek na polecenie wydać bilingi. Wiem, że czasami pracodawcy potwierdzają bilingami uczciwość pracownika. Dla operatorów prośba pracodawcy o biling nie jest zaskoczeniem. Wcześniej operatorzy wraz z fakturami przysyłali bilingi wszystkich numerów służbowych.
Symbian coś o tym słyszałam, ponoć to jakieś oprogramowanie...no ja się na tym nie znam a czy znać muszę
Mussuka napisał/a:Ja jakos czuje wewnetrzna niechec do paprania sobie wlasnych rak takimi metodami sledczymi. W ogole, jakimikolwiek.
W wypadku mojego juz dosc zaawansowanego podejrzenia, ze cos nie gra i ktos mnie chce w balona zrobic, preferuje poinformowanie owej osoby o tym, ze kiepsko mu ta cala mistyfikacja idzie i ze mam pelna swiadomosc tego co robi. Wiec niech on tez wie i liczy sie z konsekwencjami, bo te na pewno beda. I pytanie prosto w oczy: jaka jest prawda, bo dalsze klamstwo juz i tak nie ma sensu. Tylko kwestia czasu, zeby prawda ujrzala swiatlo dzienne.
Nie miałam nigdy zapędów do kontrolowania, sprawdzania. Dawałam mężowi dużo swobody. Nigdy nie zakazywałam niczego. "Przypatrywanie" się zachowaniom ...to samo się dzieje. Początkowo postrzegałam to jako coś "niewłaściwego". Obserwowałam , wsłuchiwałam się w słowa, wpatrywałam w reakcje. Pojawiła się myśl o rozstaniu. On nie chciał, on życia beze mnie sobie nie wyobraża. I znowu któregoś dnia dziwne jego zachowanie i znowu moje obserwowanie. Sprawdzanie go miało na celu najpierw udowodnienie sobie jego niewinności a dopiero potem jego kłamstw i winy. Oporów miałam mnóstwo i chwilami miałam uczucie obrzydzenia do siebie, ale chęć wyjaśnienia sprawy była tak ogromna....
Piszesz, jak bym czuła,że coś nie gra, że ktoś chce ze mnie balona zrobić, ale to są tylko odczucia a nie pewność. Tysiące razy mówiłam o swojej pewności jego oszustw, nie radzeniu sobie z tą sytuacja i rozstaniu.... zaczął mi wmawiać OBSESJE. On jest uczciwy, wierny, szlachetny - tak mówi a ty w jakiś obłęd popadasz, krzyczał, kobieto opanuj się. I dzieci w to wciągał i płakał, że on niewinny i mama go krzywdzi już samymi podejrzeniami.
Dalsze działania to było UDOWODNIENIE mu, że ze mną jest wszystko w porządku a to on ma problem. Udowodniłam ! ( nigdy dzieci nie przeprosił)
Dzisiaj po doświadczeniach wiem, że zwiewać powinnam od niego już wcześniej. Za zabawę w chowanego i w kotka i myszkę zapłaciłam wysoką cenę. Trzeba było wiać, wiać jak najdalej.
Mussuko od pewnego rodzaju ludzi NIGDY prawdy nie usłyszysz. Jeśli nawet udowodnisz im kłamstwa to w tłumaczeniach dostajesz kłamstwa kolejne lub słowa, ty masz problem, musisz się leczyć. Jest pewien rodzaj ludzi, którzy NIGDY nie przyznają się do błędu i NIGDY nic nie jest ich winą.
W ubiegłym tygodniu rozmawiałam ze znajomym męża i usłyszałam wersję, że to ja wepchnęłam go w ramiona innej ... romansował z nią 3 lata i ja go w jej ramiona wepchnęłam? Ja go próbowałam z tych ramion wyrwać , ale nie tłumaczyłam temu znajomemu, nie prostowałam wersji. Jak dał wiarę we wpychanie przeze mnie w ramiona innej i dobrze mu z tym to i mnie też.
Mussuka napisał/a:Niech sobie wtedy idzie w zaparte i mowi, ze biale jest czarne a ja i tak swoje wiem i czcza gadanina oczy mi nie zamydli. Oczywiscie, powtarzam, tak dzieje sie kiedy juz wszystkie znaki na ziemii i niebie wskazuja na winowajce. Czyli innymi slowy - intuicja do mnie mowi glosno i wyraznie a pokretne zachowanie partnera tylko to potwierdza.
Dzisiaj tez tak bym zrobiła i każdej powiem, że warto toksyny się pozbyć. Rozważanie winny a może nie, a jednak kasuje sms-y, no ale mówi, że nie koresponduje już z nią a jak mówi to chyba szczerze i jeszcze raz zapytam, i jeszcze raz to przemyślę - TO NIE MA SENSU. To jest przedłużanie agonii związku i pogrążanie się kobiety w rozpaczy niepewności, zwątpienia w zdrowe zmysły. Jedyne wyjcie to ucieczka w bezpieczne życie, życie bez niego.
Mussuka napisał/a:Jesli taki delikwent ma choc ociupine szacunku dla mnie i jakiejs cywilnej odwagi to przyzna sie do tego co nabroil (moze sie okazac nawet, ze nabroil mniej niz mu przypisujemy ale i tak kryl sie, czyli sumienia czystego nie mial) a jesli nadal idzie w zaparte jak koziol w kapuscie ..no to znaczy, ze szacunek jest mu obcy i nalezy sie z takim panem pozegnac. A jesli winy, jak nadal twierdzi, naprawde nie ma no to niech mi to udowodni. Moze i troche odwrotnie niz w sadzie (gdzie nie niewinnosc a wine nalezy udowadniac) ale przeciez tak niewiele potrzeba zrobic w tym kierunku - po prostu byc uczciwym, szczerym i otwartym.
Mój przyznał się, kiedy chciał wrócić. Przyznał się, ale jednocześnie winą obciążył ją. To ona mu życie spieprzyła. Mnie w tych opowieściach nie było. Był tylko on i ona. ON się nią rozczarował, on chce wrócić, ona nie taka, ona ma inne zwyczaje, kulturę, ona mu życie spieprzyła. Słuchałam tego z politowaniem dla siebie - z kim ja tyle lat byłam!? Że ja go takiego nie znałam.... szkoda mi się siebie zrobiło...... i taka gnida jest ojcem moich dzieci 
.
Mussuka napisał/a:Rozumiem oczywiscie, ze takie wydruki i bilingi sa w efekcie koncowym pomocne w sadzie ale chyba tylko w wypadku orzekania o winie. Dla mnie nie ma zadnego znaczenia z czyjej winy czy inicjatywy nastepuje rozwod, to i tak koniec zwiazku i nikt po tym nie nosi laurow na glowie, ani winny ani oskarzyciel. Moze w przypadku alimentow to sie liczy ale ja nigdy na niczyje pieniadze nie liczylam tylko na siebie wiec mi ganz egal kto zawinil, wazne tylko zeby cyrk sie skonczyl i kazdy poszedl w swoja strone.
Dla mnie miało znaczenie z czyjej winy jest rozwód i to ogromne. Poza tym rozwód bez orzeczenia winy niesie za sobą przeróżne konsekwencje prawne.
W końcu to Twój Misiek.
