Witam drogie Panie,
czytam Was od poczatku i powoli sie zbieralam, zeby tu napisac. Jestem dzieckiem DDD, co odkrylam niedawno przy okazji kolejnej intrygi mamusi. Od malego pamietam,ze miedzy rodzicami nie ukladalo sie najlepiej.Mama krzyczaca przez telefon, ze jest jak pies uwiazana w domu. Ojciec mowiacy do niej, ze jest brzydka. Takie urywki pamietam. Z ojcem mialam dobry kontakt, mama zawsze wolala brata i tak zostalo.Oboje rodzice nie umieja okazywac uczuc wiec patrzac na nich z moja corka normalnie opada mi szczeka. Cos niesamowitego widzac moja mame bedaca oaza spokoju i cierpliwosci w stosunku do mojej corki.
Jak mialam 13-14 lat mama powiedziala mi,ze ojciec mial romans. Nie moglam sie po tym zupelnie pozbierac. W ogole powiedziala mi wiele historii z ich malzenstwa stawiajac ojca jako tyrana i zlego czlowieka. Znam swoja mame,wiem,ze nie byla bez winy. Wiem, ze niezle nim manipulowala i on po prostu czasami nie wytrzymywal jej wrzaskow, wymyslania ze jest nieudacznikiem, ze mogla byc z innym, lepszym itp. Co jest nieprawda. Jest histeryczka, tez DDD i naprawde ciezko z nia wytrzymac. Manipuluje ludzmi klamiac, jak ludzie sie pokloca i wyjdzie na jaw, ze to jej wina - placze oskarzajac wszystkich dookola. Moj brat nie utrzymuje z nimi blizszych kontaktow, ja owszem bo tatko juz jest bardzo wiekowy i kiepsko u nich z kasa. Mnie sie niezle powodzi,wiec im pomagam ile moge, ale uwierzcie mi, duzo mnie to kosztuje. Jestem rozwiedziona,mama staje na glowie, zebym odseparowala eks od dzieciaka, ale jej sie nie udaje, bo postawilam sprawe na ostrzu noza. Jednak co jakis czas probuje od nowa. Jak bylam nastolatka, totalnie urwal nam sie kontakt. Nie umialam poprosic o jakies ubrania, ubieralam naprawde takie ciuchy, ze bylam posmiewiskiem w liceum. Nie zdalam przez to, potem w drugiej szkole bylo lepiej, ale rodzice nie kupowali mi ciuchow wcale, wiecie?Sama je organizowalam z lumpeksow.Moze dlatego bylam punkiem, tak bylo latwiej:) Pracowalam w wakacje od 14 roku zycia. I ciagle sluchalam, ze wygladam jak idiotka i w ogole jestem beznadziejna.A ja skonczylam studia, dostalam dobra prace i wyjechalam za granice na kontrakt. Mama nie powiedziala slowa, ze jest ze mnie dumna. Powiedzial to brat, mowiac ze jestem niesamowita, sama z dzieckiem, za granica, ze jest ze mnie dumny. Mamusia teraz czasem mowi, jak to syn jest gorszy od corki, jak to corka pomaga itp, a ja wciaz pamietam, jak po rozwodzie z eks, podczas klotni uslyszalam,ze mial racje, ze mi przylozyl bo jestem nie do wytrzymania. Mamusia nigdy nie przeprasza, ona placze
Ostatnio wyciela mi numer i powiem Wam, nie zdziwil mnie. Ale po prostu poczulam niesmak. Powoli biore sie za to wszystko, bo wybor poprzednich facetow i mojego eks uswiadomil mi, ze to moze byc przez to. Przeraza mnie tez fakt, ze czasem bedac z corka funkcjonuje jak robot. Taki schemat mam, jedzenie, bajka i spac. I nie umiem na przyklad usiasc obok niej i przytulic, bo schemat musi byc. Lapie sie na tym czesto i to mnie przeraza, bo nie chce zamienic sie w swoja matke.
Pozdrawiam Was mile Panie, czuje sie jakbym Was znala od wiekow
I przepraszam za dluuuugi tekst 