Zostałam sama w 6 miesiacu ciąży. Jak dać rade? skąd brać siłe?

Laleczko...powiem Ci tez rowniez, ze moga buzowac Ci hormony, wszystko wydaje Ci sie dwa razy gorsze niz w rzeczywistosci jest...Twoj facet moze wcale Cie nie olewa, moze po prostu ma troche dosc Twoich humorow ciazowych? skoro mowi ze kocha moze faktycznie tak jest? Ojojj..nie mow tak bo podchodzi to pod depresje, figure odzyskasz szybciutko a wrecz nawet macierzynstwo dodaje kobiecie uroku bedzie dobrze tylko sama musisz w to wiezyc ahh i faceci tez jak skurczysyn boja sie tak duzego obowiazku..

Taak taaak mialam miec coreczke, ale synus zrobil mi niespodlzianke! )

Witam serdecznie dziewczyny! WESOŁYCH ŚWIĄT tak na początek:) Chciałabym wam podziękować że się odzywacie....są święta a mi jest strasznie smutno i zle;/ płacze , choć nie powinnam w tak radosny dzień. Czy osoba która nas kocha powinna doprowadzać nas do łez ?? nie sądze...ale od początku. Nie odpisałam szybciej bo przeżyłam koszmar i nikomu tego nie życzę dowiedziałam się na wizycie u lekarza ginekologa że skraca mi się szyjka macicy...i grozi mi przedwczesny poród którego moja dzidzia by nie przeżyła;( dostałam skierowanie do szpitala ...tam miałam ząłożony szew na szyjkę macicy żeby już się nie skracała;( to było straszne przeżycie.... ale musiałam zrobic to dla mojego dziecka...dziewczyny nie wiem co robić...czuje że , chłopak ma mnie totalnie gdzieś;/ nie wspierał mnie...raz odwiedził mnie w szpitalu w dodatku miałam wrażenie że , z łaski;/ . Dzisiaj jest Wigilia ...wyszłam ze szpitala...a on nawet do mnie nie przyjechał ;/ wyobrażacie sobie gdy osoba którą, kochacie nawet w święta ma was totalnie gdzieś???? powiedział mi nawet przez telefon że, jestem poje**** ;/ jesteśmy razem 2 lata...przez ten czas nacierpiałam się więcej niż w całym swoim życiu...nigdy nikt tak mnie nie ranił....kocham go.. i nie wyobrażam sobie żeby moje dziecko nie miało prawdziwego,biologicznego dziecka... skąd mam brać siły  żeby w końcu od niego odejść??? tyle mu wybaczyłam i wybaczam nadal że, on jest przekonany w 100% że, nigdy go nie zostawie...chciałabym go troszkę zadziwić...po prostu przestać się odzywać...tylko że, ja nie potrafie...on jest teraz całym moim światem, mamy razem dziecko...niby mówi że chce ze mną być...a jak mu pisze że, jest mi przykro że, czuje że on nie chce założyć ze mną rodziny i żyć razem to mówi że , pisze mu głupoty i on wie jak jest naprawdę....tylko dlaczego tak się zachowuje ? Ja po prostu czuje że , mu na mnie kompletnie nie zależy. Załamałam się. Mam 20 lat i za 3 miesiące zostanę mamą a sama nie radzę sobie ze swoim życiem....zniszczyłam sobie życie...i najgorsze że, zniszczę go małej istotce bo, nie będę potrafiła byc dobrą mamą:( ...mogłam juz dawno od niego odejść...wiedziałam jaki jest. Ale byłam tak cholernie zaślepiona miłością, i chyba nadal jestem że , nie mam zbyt wiele sił na to zeby udowodnic mu że, on wcale na mnie nie zasługuje! Jestem mu wierna i zawsze byłam....zawsze pisało do mnie wielu chłopaków, chcieli się umawiać ale ja zawsze w głowie miałam tylko jego. Chcem zapomnieć. Wiem że powinnam zapomnieć! TYLKO JAK ? Wiem że, złamane serce w końcu się wyleczy tak jak ludzie po operacji i wszystko w końcu z czasem mija...ale ja nie potrafie spojrzeć optymistycznie na życie...mam ochotę zasnać i się nie obudzić;(  Ratunku

Dziękuje ci ciszo za wsparcie:( tylko skąd mam znaleźć w sobie siłę żeby od niego odejść:( ja go kocham:( No i nie wyobrażam sobie żeby moje dziecko nie miało taty:( kiedy zaczynam sobie jakoś Wszystko układać. Przemówić do rozumu że nie da się nikogo zmusić do związku i tak jak mówisz Skoro nie to nie przecież i tak niczego na siłę nie zmienię . Skoro mu nie zależy to nagle nie zacznie, to on pojawia się . Pisze, dzwoni. Robi mi z mózgu wodę . Jest ze mną chyba wtedy kiedy jest mu wygodnie. Wie że wszystko mu wybacze. Chciałabym pokazać mu że nie jest niezastąpiony i potrafie żyć bez niego. I że to on jeszcze będzie żałował że tak postępował Ale niestety nie potrafie. . . Za każdym razem mu ulegam i wręcz pozwalam chyba siebie poniżać Skoro pozwalam mu na takie zachowanie. Dziękuje:( to było Straszne Ale musiałam znieść to dzielnie dla swojego małego skarbusia . Mam nadzieję że , dziecko będzie zdrowe. Lekarz na USG coś wspominał że z serduszkiem jest coś nie tak:( za to następny że jest wszystko Dobrze:( raz mówią że chłopczyk a raz że dziewczynka już sama nie wiem w co wierzyć . Tam wogóle to mam już dość tego wielkiego brzucha:( bardzo przytyłam ,czuje się nie atrakcyjna:( wgl czuje że wpadam w jakąś depresję boję się że już nie schudnę i nigdy nikt nie zwróci na mnie uwagi   pozdrawiam was

współczuję ci ciszo z całego serduszka:( ja właśnie tak bardzo obawiam się o zdrowie mojego maleństwa:(  . Dowiedziałam się że mój niby partner wybiera się na studniówke z inną dziewczyną:/ czy ty sobie to wyobrażasz? Proszę go żeby nie szedł:( że to nie w porządku że będzie mi przykro. A on na to to tylko studniówka. Dla mnie to by studniówka! Wiem co dzieje się na nich i po nich. Przysięgłam mu że jeżeli studniówka jest ważniejsza odEMnie i od dziecka to już nigdy się do niego nie odezwę. To będzie koniec:( nie poinformuje go nawet o porodzie. Tylko nie wiem czy będę tak potrafiła. Jak on może mi to robić. ja i dziecko chyba nic dla niego nie znaczymy choć mówi że jest inaczej. Do dupy to wszystko

Dziiękuje ci za te słowa. Takie podtrzymywanie na duchu i może takie szczere wypowiedzi dają do myślenia. Wiem że , powinnam odejść tylko że , ja go tak bardzo kocham. On jest dla mnie wszystkim:( ciągle łudzę się że, może wszystko się zmieni. On przecież też mówi mi że mnie kocha. Eh niech ktoś mnie walnie w łeb tak bardzo chciałabym żeby było Dobrze. Nierozumiem czego mu brakuje? Nie Jestem pierwszą lepszą dziewczyną z byle jakiego domu. Nie Jestem brzydka. Nigdy nie narzekałam na brak powodzenia. Będzie miał napewno cudowne dziecko. Jego rodzina bardzo mnie lubi. Nie potrafie zrozumieć tego dlaczego on tak postępuje. Przecież o końcu Każdy będzie pragnął założyć swoją rodzine i ją mieć. Teraz jeszcze się normalnie do niego odzywam . Ale po studniówce przestanę się kąpletnie odzywać.  napisałam dzisiaj do niego czy musi iść na tą studniówke że mnie to boli i czy to jest ważniejsze od dziecka i od matki jego dziecka. Powiedział że to tylko kilka godzin imprezy i że dziecko będzie miał na całe życie i nic nie jest ważniejsze od jego niuni:( i bądź tu mądra ja go kocham:(

dziękuje ci że Jesteś ze mną. Najbardziej niezrozumiałe jest dla mnie to że, on bardzo chce tego dziecka i na każdym kroku to powtarza . Wiem że słowa facetów często mijają się z czynami. Ale ja czuje że on chce tego dziecka. Nie mogę go szantarzować że, jeżeli pójdzie na studniówke to nie zobaczy dziecka. Bo Skoro będzie płacił i będzie mu zależało to nie mam prawa mu tego zabraniać. Tu chodzi o moje uczucia. Jeśli pójdzie już nigdy nie będziemY razem. Powiedziałam mu o tym nie jeden raz. Ale wiecie co dziewczyny? On myśli że ja żartuje . Że mówię to tylko tak sobie i tak jak zawsze wybacze mu to. To się zdziwi. Nie tym razem. Powoli uświadamiam się  przekonaniu że , nie jest on niezastąpiony . I niech on o tym wie! Kurcze to on powinien się starać o mnie i o chęć założenia rodziny. Jeszcze nigdy nie poniżałam tak samej siebie. Co miłość u licha robi z kobietą miałam wielu chłopaków. Ale Raczej była to dziecinada i nigdy nie byłam zakochana. Teraz Jestem i widzę że nie jest to dobre. Poprostu źle trafiłam. Dziewczyny najbardziej boję się tego że już zawsze będę sama. . To że Jestem atrakcyjną dziewczyną (Ale ja skromna) he he. To nie znaczy że jakiś chłopak będzie chciał wychowywać szczerze mówiąc obce mu dziecko. Boję się że jeżeli on nie zechce ze mną być to nikt:( to jest taki wielki strach przed samotnością:(

poczekam. Zobaczymy jak to Wszysto się potoczy. Nie będę w nieskończoność czekała aż zacznie pokazywać że mu zależy. Nie musi robić bóg wie czego. Kurcze przecież to powinno wypływać samo z siebie prawda? W kółko Myśle dlaczego? Nie potrafie zrozumieć nic :/wiem że pewnego dnia Znajdę w sobie siłę a on będzie żałował. Wiem że tak będzie bo znam go . Było już tak nie raz. Tylko że zawsze wracałam Ale mam nadzieję że tym razem tak nie będzie. Życie jest zaskakujące. Nigdy nie spodziewałabym się że , tak to wszystko się potoczy. No trudno . Sama właściwie Jestem sobie winna:( i nie mogę przecież myśleć teraz tylko o sobie. Mam nadzieję że wszystko się ułoży. Choć teraz najchętniej uciekłabym na koniec świata. . .

Witam dziewczyny. Ostatnio dodałam wpis 1 stycznia Ale chyba się nie dodał:( nie wiem nawet od czego zacząć. Ojciec mojego dziecka postanowił że , spędzi sylwestra z kimś innym a nie ze mną. Wcześniej obiecywał że, spędzi go właśnie ze mną i z naszym nienarodzonym dzieckiem. Nie odzywał się przez cały dzień. Więc napisałam dlaczego mnie tak olewa? Czy kogoś ma? Na co on odpisał że ma już kogoś od 4 dni i jest szczęśliwy. Myślałam że serce wyskoczy mi z piersi. Wyłam w głos jak zbity pies. Okazało się że , był niby w towarzystwie innej dziewczyny Ale nie byli sami wrócił na drugi dzień o 22 do cholery przecież nie siedzi się u nikogo tak Poprostu wczoraj spotkałam się z nim na rozmowę. Oczywiście nie wytrzymałam i wybuchłam płaczem dwa razy Poprostu płakałam. Nie mogłam opanować łez. Powiedział mi że z nią nie jest że, był tylko w towarzystwie . Ja tą dziewczynę doskonale Znam . To jest takie Przykre. Pisałam Ostatnio z nią dość długi czas. Mówiłam jej że go kocham że każde jego oszustwo znoszę bardzo złe. Co to za dziewczyną którą wie że chłopak ma w drodze dziecko i go chce? Wiem że to jego wina bo gdyby mnie kochał i nie chciał to by się z nią nie spotykał najbardziej dziwią mnie jego teksty typu że każde zdjęćie będzie oddawał mi pojedynczo żeby się ze mną widywać Kurcze przecież ja go kocham i gdyby chciał mógłby widywać mnie codziennie. Zupełnie go Nierozumiem , nie potrafie się z nim dogadać. To tak boli. Najbardziej to fakt że , nie będziemY razem wychowywać naszego dziecka. I Nierozumiem w czym ona jest lepsza odEMnie ? To naprawdę bardzo boli. Potrafie całą noc nie spać . Płakać i myśleć. Zmarnowałam życie sobie i swojemu dziecku. Jak mam się wziąc w garść? Nie wiem co robić. Dodam że on nie daje mi żadnych pieniędzy robi kurs żeby dostać się do pracy kiedy byliśmy razem rozumiałam to. Bo to było dla naszej wspólnej przyszłości . Nie potrafie być złośliwa i iść załatwić to żeby utrzymywał mnie przez trzy miesiące ciąży bo wiem że istnieje takie coś. Może ciągle się łudzę że wróci nie wiem czy będę potrafiła mu to wybaczyć to tak bardzo boli. Nie wiem naprawdę co robić. Pomóżcie

Z tego co napisalas, ewidetnie wynika, ze Cie zdradzil...a tej dziewczynie nie masz sie co zwierzac, bo wykorzysta Twoja slabosc przeciw Tobie...jetes w na prawde chprym, jesli to jeszcze mozna nazwac zwiazku...przepraszam, ze to powiem ale dajesz soba pomiatac jak zwykla sciera i dopuki twardo sama nie staniesz na nogi, zapomnij, ze on inaczej na Ciebie spojrzy...zreszta zrobil Ci juz taka krzywde, ze nie patrzylabym na nic i dla dobra dziecka i siebie poszlabym do Sadu i odciela sie od niego...blagam nie rob z siebie smiecia, tylko sie tym przytlaczasz...uwiez mi, ze im wiecej Ty bedziesz miala sily i niezaleznosci tym on bedzie spadal na psy...

Kocham go . Dlatego. Nie wyobrażam sobie , że miało by go nie być. Wiem , że on nie chce już ze mną być. Tylko tak trudno mi się z tym pogodzić. Ja siedzę w domu a on się Dobrze bawi i w ogóle nie interesuje się tym , że ja cierpię. Ciągle mam jakieś wizje. Wspominam i zalewam się łzami. Przepraszam, że tak marudzę Ale nie potrafie sobie poradzić:( zawalił mi się świat

Boli cholernie! Są chwilę kiedy łzy Poprostu lecą same. Kurcze . Pare dni temu mówił mi , że ciągle mnie kocha. I teraz nagle ktoś inny jest ważniejszy odEMnie i od jego własnego dziecka? Ale dlaczego? Po dwóch latach związku? Po wspólnych nocach i dniach? Czy ja Jestem jakas nienormalna , że nie potrafie tego zrozumieć? Czy on kłamał? Ale dlaczego?

opowiem ci pewna historie .mialam 16lat jak urodzilam synka to byla wieka milosc ,on mnie zdradzal chodzil na imprezy a ja go nadal kochalam potem zaczal mnie bic a ja go nadal kochalam i tak minelo 1 5lat w ty m czasie na swiat przyszo jeszcze 3dzieci .dzis nie ma go a ja mam dzieci silna nerwice i brak checi do zycia .:-)

Jeśli ktoś zostawia młodą kobietę w ciąży to jest on totalnym dupkiem. To oznacza nic innego jak tylko jedno że ten facet nie był wart tej kobiety . Na szczęście w wieku 20 lat i więcej można znaleźć wartościowego faceta . Nie koniecznie musi mieć samochód i być przystojny, bo najważniejsze żeby miał dobrze poukładane w głowie . Wielkim problemem młodych atrakcyjnych kobiet jest to że szukają przystojniaków, bogatych a zapominają o mniej urodziwych facetach ale wartościowych . Ja jako facet mogę wszystkim kobietom w ciąży powiedzieć że jestem takim mężczyzną którego warto mieć przy sobie . To jest propozycja dla wszystkich kobiet z województwa łódzkiego zwłaszcza z Kutna.

nie wracaj do niego..on jest poprostu pewny ze ty mu wybaczysz...on sie juz nie zmieni...niewazne co ty przeszlas dla niego, wazne to jego wydzimisie i to dla niego sie tylko liczy, teraz ma ochote byc z toba, ale przyjda problemy i znow sie zacznie...inaczej by bylo jakby sie pogubil i niewiem czasu potrzebowal...ale on z innymi laskami sie spotykal itd i teraz jakies marne teksty na wytlumaczenie ci mowi...nie wracaj do niego
jesli juz bardzo chcesz to niewiem...niech sie stara, powiedz mu ze niewiem niech sie stara, i nie tydzien czy dwa, ale dluzej jak juz tak go kochasz... kobieto jesli on by cie KOCHAL nigdy by nie skrzywdzil cie w taki sposob.....i to jeszcze jak nosisz jego dziecko...
czemu kobiety zawsze szukaja wytlumaczenia i wybaczaja to wszystkie zlo jakie ONI nam robia....ludzie!!!!! sama taka glupia kiedys bylam, ale dalo mi to nauczke i wyciagnelam wnioski
jesli uwierzysz w to ze dasz sobie rade sama jako smaotna mama, i ze musisz mu pokazac na co ty i wasze dziecko zaluguje to moze wtedy i cos zdzialas, ale tak schodzac sie i rozchodzac, i za kazdym razem sluchac jakis glupawych wymowek ze zrobiles to dlatego czy dlasiego...to totalna dzieciniada
ja jakos kobieta ktora tak samo zostawil facet w ciazy WIEM ze taki facet zasluguje tylko na porzadnego kopa w cztery litery, zal..zal ....zal...szkoda zycia, nerwow...
kobieto uwierz w siebie i swoje sily...tej koles na ciebie nie zaluguje...on sie bawi tylko twoimi uczuciami..traktuje cie jak zabawke...pewnie z tamta laska mu nie wyszlo co byl na studniowce i chce wrocic do ciebie ...na stowe...
trzymaj sie jakos, i nie daj sie...

dziewczyny urodziłam! 2 miesiące przed terminem:( to wszystko pewnie z nerwów. Mój synuś leży w inkubatorze niestety:( Ale dzisiaj już odłączyli go od sprzętu. Bardzo się o niego boję. To było Straszne wrócić do domu bez niego. Miałyście rację odkąd syn pojawił się na świecie wszystko inne mam po prostu gdzieś ! Nie interesują mnie nawet samochody przejeżdżające przez ulice nic tylko on. Jest najważniejszy i nic innego się nie liczy. Skupiam się na tym żeby dowozić mu moje mleczko ktore jest dla niego bardzo ważne! Tak przy okazji to znacie może jakiś dobry laktator? Chciałam karmić go piersią Ale niestety muszę odciągać mleko i mu dawać. Dlatego potrzebuje dobrego laktatora. Mój synek jest cudny i kocham go całym SERDUSZKIEM! A ojciec dziecka? Przyjeżdża do mnie , jeździmy razem do synka, zostaje nawet na herbatę. Ale co z tego? Ja już nie chce z nim być. Ciążą przez niego była koszmarem ! Byłam głupia! Nie powinnam wtedy szlochać za nim w poduszkę tylko być spokojnym dla mojego słoneczka! Żałuję że tak przeszłam ciążę. Dzisiaj wszystko wyglądało by zupełnie inaczej. Pamiętajcie dziewczyny. Jeżeli ojciec waszego dziecka was zostawi olejcie go! Nie jest niczego wart! I tak po porodzie dziecko staje się najważniejsze-szkoda że dowiedziałam się o tym dopiero teraz !

hej dziewczyny Jesteście tu jeszcze? Jeszcze gorzej w zyciu chyba u mnie nie było niż teraz. Kocham ojca mojego dziecka:( chciałam żebyśmy byli rodziną Ale on znalazł sobie nową dziewczynę:( tym razem to już chyba na poważnie. Nie wiem co robić:( nie potrafie się ogarnąć. Cały czas płaczę jest mi Strasznie źle:( on już nie chce ze mną być. Chciałam żeby mój synek miał przy sobie mamę i tate , rodzine :(a on woli tamtą dziewczynę od nas. To boli

Ale dlaczego podłym?
Zaakceptuj swoje uczucia. Nie ma w nich nic podłego.
Możesz być szczęśliwa, jeśli nie będziesz się o wszystko obwiniać.

eśli Cię nie chce to naucz się być szczęśliwa TYLKO z najważniejszym facetem w Twoim życiu - synem.Pomyśl o nim, o tym, że wszystko czuje - Twoje cierpienie, nieszczęście, smutek.Musisz się nauczyć żyć sama, porzucić nadzieję.Wypracować jakieś układy z ex by zapewnił dziecku godne utrzymanie i opiekę.By był dla niego ojcem, choć z oddali.Swoje uczucia musisz dla dobra dziecka wykreślić.

Kobiety , przyszłe mamuśki samotne wychowujące dzieci jest nas naprawde sporo i to nie z naszej winy jak niektórzy na forach krytykują . Mam 27 lat i od 3 lat jestem samotną matką co nic na to nie zapowiadało .... Byłam w zwiazku 5 lat musze dodac że w bardzo szczesliwym zwiazku  , slub był zaplanowany na sierpien 2010r ,ponad rok staralismy sie o dziecko bo jak to bywa jak się chce szkraba to nie zawsze się da. Do tego stopnia , że w sierpniu pojechaliśmy do Czestochowy prosić o potomka . Wydawało mi się że ojciec dziecka wtedy 25 letni chłopak jest zdecydowany , gotowy stworzyc dziecku prawdziwy kochający dom.. Niestety tylko mi się wydawało ..4 mc przed ślubem okazało się że jestem w ciazy wkoncu była taka radość , niestety nie trwała ona długo , dwa miesiące przed ślubem dowiedziałam się że jestem zdradzana jak wiecie świat jest mały . Nie mogłam uwieżyc takie plany starania i wszystko pryslo nie to jakiś koszmar  mc przed ślubem, przyznał się że poznał młodszą o kilka lat dziewczynę bez żadnych zobowiazan i odszedl- ZOSTAWIAJĄC MNIE I JEGO DZIECKO W BRZUCHU ... Była to dla mnie najwieksza tragedia życia (( Ślub odwołalam , dziecko naszczęscie urodziłam , chodz było cięzko po jego odejściu wylądowałam w szpitalu w złym stanie (( Usłyszałąm najgorsze słowa z jego ust ZE ON NIGDY NIE ZECHCE MNIE I TEGO DZIECKA !!! Zastanawiałam się skad sie bieże taka nagła zmiana, ta jego złość tak chciał , taki był szcześliwy ..Przez ten koszmar mało co nie straciłam teraz najważniejszej osoby syna . Leżałam sama w szpitalu ( przychodziła rodzina , ale jak wiecei to nie to samo ) . Bół mi sprawiało jak do innych kobiet na sali przychodził mąż dbał o nie , ja czułam sie taka samotna , chciałąm wtedy biec przed siebie i krzyczec z bezradności. Teraz z perspektywy kilku lat jest mi smutno ,  ze mnie to spotkałao ale wiem ze jestem bardzo silną kobietą - czego i wam życzę ! W tym miejscu powinnam Wam kobiety polecic super ksiązke Agnieszki Przybysz ,, Przyciągnij Miłość" - dostałąm ją od kolezanki i bardzo często do niej wracam .Zawsze dodawała mi siły , wieżyłam że wkoncu bede szczesliwa. Mineły 3 lata ( cała ciąza i 2 latka synka ) poznałąm chłopaka , bardzo dobrego dla mnie i dziecka . Kiedyś wydawało mi się to nie możliwe teraz to on zastępuje prawdziwego ojca a moj syn i ja jestesmy dla niego najwazniejsi co nam pokazuje kazdego dnia. Zamieszkalismy razem i jest wspaniale. Ksiązka Agnieszki Przybysz dodałą mi takiej siły pewnosci siebie , podjelam decyzje o ograniczeniu władzy biologicznemu ojcu dziecka i sie udało . Myśle ,że każda z nas musi znalezc zdrodlo siły w tych najgorszych chwilach bo nie zawsze jest łatwo . Po swoich przejsciach postanowiłam w miare mozliwosci czasowych pomagac kobieta pozostawionym w ciązy i jestem z siebie bardzo dumna , gdyż do dzisjaj dostaje meile od takich kobiet jak również od tych , które juz maja to za sobą . Stworzyłam specjalnego meila do rozmów , może którejs z was sie przyda pomocnadlondlaciebieMAŁPAwp.pl. Ja już to przeżyłam , teraz patrze na to inaczej że w życiu wszystko zdarza się po coś i tak musiało byc w moim przypadku . Jęśli , któras z kobiet będzie chciaął porozmawiac zachęcam do napisania do mnie wiadomosci. pozdrawiam i poprosze o uśmiechy na twarzy - wasz maluszek napewno to doceni .... Ja od swojego synka słysze jestes najkochansza mamusia na swiecie ))

Jejku dziewczyny nie zaglądałam tu wieki czasu. Czytam Wasze wpisy z wielkim zdumieniem ! Nie sądziłam, ze moja historia pomoze wielu z Was Ciesze sie z tego przeogromnie ! I co Wam mogę powiedziec z perspektywy wielu juz miesięcy:
Jestem szczęsliwa !!!
Synek mój ma już rok i 10 miesięcy, kocham go najmocniej na świecie i nie żałuje, ze go urodziłam a wręcz czuje sie taka dumna z kazdym jego nowym słowem, każdą nową nauczoną i odkrytą rzeczą,jest dla mnie taka mała siła napędowa do życia
Pracuje w zawodzie w ktorym chcialam zawsze pracować, urzędnik
I co najwazniejsze, jestem szczęsliwie zakochana
Poznałam kogoś kto kocha rownie mocno mnie jak i mojego synka.
A były? Ani razu na oczy syna nie widział, zabił człowieka jadąc autem po pijaku, dostał wyrok, 2 lata i 10 miesiecy. Widziałam się z nim pare naście razy i nie żałuje na dzień dzisiejszy tego dnia kiedy spakowalam manatki i sie od niego wyprowadziłam, bo po prostu wiem, ze miałabym piekło, a mój Synuś patrzyłby na to wszystko niepotrzebnie.

Także dziewczyny, każda z Nas musi przejsc te gorsze dni, przepłakać ale co najwazniejsze uwierzcie mi czeka Was cos znacznie lepszego. Uwierzcie, że los leży w Waszych rękach ! Że teraz jest źle...ale przyjdzie czas kiedy spojrzycie sobie w lustro i powiecie : Jestem cholernie szczęsliwa i dumna ! Dałam sobie rade i tylko moge sobie pogratulowac !
Wierzę w Was ! Bedzie dobrze, uwierzcie mi...:))

Czy jest tu jeszcze jakaś dziewczyna w podobnej sytuacji?
Jestem w ciąży, początek 5 miesiąca i zostałam sama... nie potrafię się odnaleźć,
chciałabym z kimś porozmawiać...

Witajcie! Jestem w ciąży-początek czwartego miesiąca i też zostałam sama. Od jakiegoś roku nie układało się między nami (byliśmy ze sobą 8lat). Kłóciliśmy się, on nie potrafił mi zaufać na nowo, bo kiedyś go zawiodłam i zraniłam. I tak wyglądał nasz ostatni rok- kłotnie, powroty, pretensje, rozstania, potem powroty, słowa, że nadal potrzebuje. I w kółko tak samo. W końcu rozstaliśmy się (on podjął taką decyzję) a kilka dni potem okazało się, że jestem w ciąży. To była najpiękniejsza wiadomość (półtora roku temu straciłam ciążę i bardzo to przeżywałam). Powiedziałam mu o dziecku. Był zaskoczony, ale chciał żebym się do niego wprowadziła, co uczyniłam. Bywały dni wspaniałę, choć nie takie jak przed laty i nie takie jak wtedy gdy pierwszy raz byłam w ciąży. Ale były i straszne kłótnie. Bo on potrafił wyjść z kolegami i koleżankami pić zostawiając mnie samą w domu, nic nie mówiąc i wracając późno a czasem nawet dopiero następnego dnia. Gdy miałam pretensje, on się wściekał, mówił, że jakim prawem mu robię wymówki po tym co kiedyś sama zrobiłam. Uważał, że powinnam siedzieć potulnie i powalać mu na wszystko, bez zwracania mu uwagi i pretensji. Gdy się pokłóciliśmy wracałam do siebie a on przez kilka dni z rzędu pił nie wracając do domu po kilka dni. Gdzie był? Nie wiem. I tak w kółko to się kręciło- wracałam do niego sądząc że on coś zrozumie, a potem sytuacja się powtarzała. Wystarczyła moja niezadowolona mina np. dlatego że koledzy namawiają go na picie a o już się wściekał po czym szedł pić za co oczywiście ja byłam "winna". Jakiś czas temu wyjechał za granicę. Sądziłam, że to nam dobrze zrobi, że tam może przemysli swoje zachowanie, dotrze do niego, że będziemy mieli dziecko, że dla jego dobra powinien się zmienić, postarać. Ale nic na to nie wskazuje. Sądziłam, że wtedy gdy powiedziałam mu o ciąży zdecydwał, że spróbujemy razem być, to że postaramy się odbudować coś między nami, że oboje będziemy się starać, ale on tylko ode mnie oczekiwał zmian, sam zaś chciał robić to, na co mu przyszła ochota. Twierdził ze im bardziej mu zabraniam wyjść tym bardziej on ma na to ochotę, Ale czy to jest myślenie dorosłego faceta?(27lat) Czy raczej zachowywanie się jak dziecko i robienie sobie na złość? Zostałam sama, bo on stwierdził, że nie ma zamiaru patrzeć na moje ciągłe fochy. I serce mi pęka. Jak można zostawić kobietę, która nosi w sobie jego dziecko? W głowie mi się nie mieści. Zawsze marzył o dziecku, gdy byłam pierwszy raz w ciąży to był ideałem- troskliwy, opiekuńczy, patrzył na mnie jakbym była jakimś cudem świata. A teraz? W najgorszych snach nie sądziłam że zostanę sama w ciąży. Marzyłam o tym, że razem będziemy chodzić do lekarza, patrzeć jak rozwija się nasze dziecko, oczekiwać go... Nikomu nie życzę, by przeżywał taką samotność jak samotna kobieta w ciąży. Co ja mam teraz zrobić? On za parę dni wraca a mi będzie trudniej wiedząc że jest blisko. Ciągle będę myślała co robi, czy pije, czy spotyka się z inną dziewczyną podczas gdy ja noszę jego dziecko... To jest jakiś koszmar. Czy ktoś potrafi jakoś pomóc, doradzić co powinnam zrobić? A może powinnam zerwać z nim kontakt, nie mówić nic o tym jak się czuję, c z dzieckiem, może wtedy zacznie rozumieć, że może nas stracić? Mam ogromną ochotę pokazać mu że doskonale radzę sobie sama, że jestem silna, żeby widział co stracił...

Przeczytalam cale forum az w koncu czas na mnie. Jestem pod koniec szostego miesiaca ciazy i tez jestem sama. Partner, ktory podobnie jak wiekszosci z Was najpierw sie cieszyl, nagle zdal sobie sprawe, ze imprezy, koledzy i uzywki sa wazniejsze.
Jest mi podwojnie ciezko, bo moj synek jest chory, ja raz na dwa tygodnie musze lezec w szpitalu, mam robiony zabieg, jestem tam sama bo nawet jak neszcze bylismy razem, to on i tak nigdy nie mial czasu nawet na to by zajac sie mna po zabiegu i narkozie.
Dziewczyny, mam 24 lata bardzo chcialam tego dziecka, wierzylam w to, ze nasza milosc jest wyjatkowa i ze wspaniale bedzie jak pojawi sie jej owoc... Teraz mysle, se bylam glupia i naiwna, chcialam wierzyc, ze akurat on jest inny, ze akuray nasze uczucie kest wyjatkowe. Tymczasem jest tak jak zawsze. Ja placze po nocach a on pije z kolegami.
Najgorszs jest jednak to, ze zupelbie nie mam dokad pojsc... Mieszkamy we duzym miescie sami, moja mama mieszka za granica, reszte rodziny mam 400 km stad. A teraz nie moge nawet na spacer wyjsc, bo ciaza jest zagrozona a co tu mowic o podrozy taki kawal drogi.
Bardzo potrzebuje wsparcia i rozmowy a nawet nie mam z kim. Chcialabym odwrocic sie na piecie, spakowac torebke i wyjsc, tylko gdzie?