Zostałam sama w 6 miesiacu ciąży. Jak dać rade? skąd brać siłe?

Wiele osób Cie tu rozumie cciszoo, i nikt nie mówi że bedzie łatwo. Że łatwo jest. Ale kopiąc go w dupę, zrobisz sobie najlepszy w życiu prezent.
Teraz dopuszczas mysl o pojednaniu, o dobrych chwilach, o tym, że to chwilowy amok ... A wiesz ... co by bylo gdyby tak doszlo do zgody ?
Nie poznawala bys sie codziennie w lustrze ... i z taką świadomością, cieżko sie żyje ... wierz mi ...

Rozumiem Cie, Twoja trudna sytuacje i to ze masz tak zmienne nastroje i podejscie ...
Napisze moze troszke o sobie, bo wlasciwie przeszlam przez cos podobnego...Mialam 17 lat gdy zaszlam w ciaze...pierwszy mezczyzna( nie powiem pierwsza milosc, bo teraz wiem,ze to milosc nie byla). Nie zostawil mnie w ciazy,ale zle zaczelo sie dziac juz wtedy...Ja chodzilam jeszcze do szkoly- dalam rade, skonczylam ja:)..Niby cieszyl sie,ze sie ucze, ale potrafil takze o to robic mi wyrzuty- chyba czul sie przez to gorszy, bo sam skonczyl tylko zawodowke. On starszy ode mnie 6 lat- niby powinien juz byc dojrzalszy-NIBY..Ciezko bylo, nie moglismy sie dogadac w wielu kwestiach..On powiedzial, ze nigdy mnie nie zostawi, zarzekal sie ze tak bardzo kocha..Ale tak naprawde co mi bylo po tych slowach, skoro nasza relacja byla tak ograniczona- do klotni, pretensji, a do tego jego zazdrosc o kazdego (nawet kolege, ktoremu powiedzialam "czesc"na ulicy). Nie chcialabym przechodzic przez to jeszcze raz!! Strasznie ciezko bylo mi odejsc..Naleze do osob silnych,ale to tez do czasu, bo okradal mnie z energii i to bardzo...bylismy razem prawie 5 lat...Z persprektywy czasu tez latwiej mi o tym pisac, bo juz nie czuje tego zalu, tej zlosci i tego rozbicia, ktore towarzyszylo mi wtedy..I kazdej kobiecie, ktora ma watpliwosci w sytuacji gdy facet okazuje jej brak szacunku, zainteresowania(szczegolnie jesli maja razem dziecko),  powiedzialabym to samo:" ODEJDZ" i zyj dalej, bo nic dobrego z tego nie wyniknie. Jedynie dalsze upokorzenia, bol i rozczarowanie..Ja tak odchodzilam i wracalam ze 2,5 roku...Na chwilke bylo lepiej, nawet powiedzialabym "dobrze", ale to tylko iluzja..Teraz jestem sama- juz ponad 2 lata. Wycierpialam sie, nie powiem ze malo i krotko, bo sklamalabym,ale nie zaluje ani przez chwile swojej decyzji. Moja corka ma prawie 6 lat, a tatus nie interesuje sie w ogole co u niej- w ogole!
I wiesz bolalo mnie, kiedy wszystko bylo na mojej glowie, a on beztrosko sie bawil! Tez niby cierpial, odizolowal sie na jakis czas od znajomych..A ja za bardzo ogladalam sie na niego! To co robil bolalo jeszcze bardziej. Bo on mogl sie bawic a ja niee...ja mialam obowiazki i do tego tak mlodo mama zostalam. Dolek byl niesamowity! Chcialam na przemian cofnac czas, przyspieszyc- co z tego?! Czas biegl do przodu, a ja wreszcie sie otrzasnelam:) Jestem szczesliwa mama, samotna mama! Nie zwiazalam sie z nikim,ale tak tez jest dobrze. Nie spotkalam odpowiedniego mezczyzny, coz jak narazie widocznie tak musi byc. Wrocila mi moja dawna sila, choc potrzebowalam czasu, ale odzyskalam ja!!:))) A on pewnie dalej by mnie okradal..z resztek energii..
Wiedz jedno cierpienie jest nieuniknione, zal do niego( moze czasem i do siebie samej), ale...Pocierpisz, poboli i bedzie dobrze uwierz w to! A wiara czyni cuda,sama sie o tym mialam okazje przekonac,ale to juz inna kwestia. Tymczasem postaraj sie nie ogladac na niego, bo tym tylko sobie sytuacje utrudniasz(wiem,bo sama tez tak postepowalam).
Gorsze dni tez beda- owszem,ale nadejda i te lepsze! Takie sytuacje zyciowe wrecz z czasem dodaja nam sily.Najpierw slabosc, a pozniej juz mniej sparw bedzie w stanie Cie przytloczyc, czy tez zdolowac. Bedziesz silniejsza kobieta!! Ja stalam sie silniejsza- jeszcze silniejsza niz bylam! Doswiadczenia zreszta nikomu nie sa dawane bez przyczyny. Tak mysle!
Takze trzymam kciuki za Ciebie, masz dobrze o tyle ze chociaz tutaj mozesz napisac, poczytac co mysla inni..Ja bylam wlasciwie zupelnie sama i dala rade! Ty tez dasz, wierze w to i sciskam Cie mocno:)))

Nie dam dłużej rady..nie umiem już. Nienawidze weekendow, swiadomosc, ze on sobie imprezuje w najlepsze, w nocy przebudzalam sie co chwila, mialam takie wstretne sny jego z innymi kobietami. Nie daje rady. Proszę doradzcie co mam zrobić? Tylko nie mówcie zebym przypomniala sobie co zlego mi zrobil bo to nie pomaga. Tęsknie za nim jak cholera i nie wyobrazam sobie dnia dluzej bez niego...
Dzidzi tak kopie okropnie, nasze wspolne dzidzi...Czuje taka okropna bezradność, bezsens całkowity.

Nie wyobrażam sobie matki zostawiajacej swoje dziecko. W ogole nie umiem zrozumieć rodzica, ktory jest w stanie zostawić swoje dziecko.
The_devil miedzy nami jest ta roznica, ze Ty masz tą swiadomość, ze tęsknisz za kimś, kto Cie kocha, zawsze mozesz uslyszec jego glos. Zreszta mowa tu o zupełnie innych kwestiach...
Ja nie mogę zadzwonić, powiedzieć,że tęsknie...Musze sie bić sama ze soba, ze swoimi myslami i swoja samotnością. Coraz wiecej bliskich ma dosyc, że w kółko mówię o tym samym. Co się zreszta dziwić, każdy z nich jest młody, wolny. Nie rozumie, co znaczy ból ,co znaczy to uczucie, kiedy zostaje sie samą z maluszkiem, ktorego ojciec po prostu musi się wyszaleć. Z mama nigdy nie umialam rozmawiać, więc jest nijakim oparciem.
Zostały 3 miesiace...a ja jestem taka głupia, każda moja myśl, każde moje marzenie jest związane z tym, że on sie opamięta, że zrozumie. Każdy go tylko krytykuje,( tak zasłużył sobie na to ! ) ale nikt zupelnie nie probuje zrozumieć...A ja...wiem, ze moje nadmierne kontaktowanie się z nim tylko mi zaszkodzi, ale nie wyobrażam sobie jak ja wytrzymam dłużej. To jest taka okropnie boląca udręka, taka bezsilna bezradność, coś tak okropnie niesprawiedliwego. Gdybym chociaż umiała przestać go kochać..:(

cciszaa hej:) jestem tez w 6 miesiacu ciazy, dokladnie 24 tydzien, facet tez mnie zostawil twierdzac ze tak bedzie lepiej dla dobra dziecka, przy tym mowil mi ze nie jest pewny tego co do mnie czuje, raz usłyszałam jak mówił do kolego bo zadzwonilam do niego a on nie wiedzial ze odebral ze -jakby mial wybor nigdy by nie mial baby- a ja lezalam wtedy w szpitalu, uslyszalam od niego zebym wkoncu zaczela myslec logicznie, ze to nie ma sensu, ze nic nas nie laczy oprocz jakis rozmow o jedzeniu czy jakis pierduł i sexu....dodam ze jestesmy czy bylismy razem pond 8 lat..zwiazek partnerski...ja mialam nadziej na jakies osiwdczyny czy cos a on mi wzamian powiedzial ze on nigdy nie chial sie zenic, co wczesniej mi mowil za kazdym razem jak z nim zrywalam bo nie chial zrobic kroku do przodu ze chce sie zenic , mieszkac ze mna itd...wiec uslyszlam ze on nigdy nie chcial sie zenic , co wiecej staralismy sie o dzieco, on mi mowil jak mamy miec razem dzeicko skoro nie chce sie kochac, a pozneij uslyszlam ze on nie wiedzial ze mozemy miec razzem dziecko..
dodam ze mieszkam w anglii, odkad zaszlam w ciaze mieszkamy ze soba, on niby pozneij jak zerwal ze mna mowil ze sie zawiodl bo niby obiecywalam mu ze bedzie inaczej jak zamieszkamy raze, owszem mowilam mu tak, ale to nie znaczylo ze on tez nie ma zmienic paru rzeczy w zyciu...jak i wczesneij tak i teraz chodzil sobie 4 razy w tygodniu na silownie, wracal po 7 do domu, on konczy prace o 2 ja o 5, mial do mnie pretensje wczesneij zanim zaszlam w ciaze ze siedze tylko w domu i nic nie robie, dodatkowo teraz niedawno uslyszalam ze jakies babce mowil na silowni jakby on to chial zebym ja chodzila tak samo na silownie...wiec znow mnie to dobilo
lezalam 5 razy w szpitalu, pierwsze 2 razy tam sie jeszcze martwil, ale pozneij to juz czulam jaby wymuszalnie ze mial do mnie przyjsc czy cos, raz wrocilam ze szpitala poprosilam go aby nie szedl na silownie bo wymiotowalam, ale powiedzial ze NIE ze on i tak idzie i poszel, aja wyladowalam znow w szpitalu..tak wlasnie moglam liczyc na niego, ale on tego i tak nie rozumial jak mu mowilam, juz wtedy zaczelo byc bez sensu
pozneij uslysszlam od niego te  slowa co mi napislam wyzej, chodzilam sie do niego przytulac a on zaraz chcial si ekochac wiesz szlam od niego, chcialam z nim rozmaiwac ale on zawsze mowil zebym zaczela myslec i ze to nie ma sensu, plakalam a on nic na to
mieszkamy nadal razem.. zdecydowalam sie zjechac do polski na swieta  i juz nie wracac, on na to ze to moja decyzja, i jeszcze mowil ze on wie ze ja bym chciala uslyszec od niego zebym nie jechala, ale on tego nie powiem, zalamka znow...
niewiem co robic, bije sie ciagle z myslami co mam robic, czy on ma jakies zalamnie czy porpstu naprawde mnie nie chce...
zdecydowlaam ze faktycznie zjade do poslki, cala rodzina jest ze mna i mowi ze bedzie mi pomagac
ale mam lwasnie tak samo jak ty, kocham go bezgranicznie, i choc wczesniej juz tyle dawalam mu szans, wybaczylabym i teraz jakby tylko przyszedl i przeprosil, ale jak widze nato sie nie zapowiada, wewnetrznie czuje ze juz wiecej nie powiennam mu dawac szans, ze on na mnie poprostu nie zasluguje, ale serce mnie boli jak pomysle ze mam wyjechac i nie widziec go wiecej, a bede wychowywac jego dziecko
on spi teraz w drugim pokoju, w ciagu dnia chodzi po domu jakby nigdy nic, dzis rano poszlam si eprzytulic do niego, polozyl najpierw reke na brzuchu ale pozniej znow zaczol rece pchac w majtki, mowilam ze zaraz ojde itd, tak z 20 min sie z nim silowalam, w sumie nie wiem czemu wczesneij nie wyszlam, imowie mu ze zaraz wyjde, a on wtedy , gdzie??? ale znow zaczol dotykac mnie, i mowie ide!, a on to- to idz!!, poszlam do pokoju, placz...on przychodzi sie ubierac do sklepu bo szafe ma u mnei w pokoju i pyta co chce ze sklepu, i mowi ze dopiero bylam si eu niego przytulac a teraz sie juz nie odzywac..taka banie mi robi porpsotu....
tak sobie chodzi po domu wlasnie jakby nigdy nic, gadac chce ze mna, pyta o to czy sramto ,ale nic wiecej, zaczynam gadac a on na wszystko- niewiem, jego jedyna odpowiedz
takze doskonale rozumiem toco piszesz, i pwoiem ci ze nikt ci ani mnei nie powie co ma zrobic, same musimy zdecydowac co dla nas dobre, bo nawet ja ci bede pisac ludzie zrobn to czy to to i tak my bedziemy sie bic z myslami, bo my kochamy i chcemy z nim byc, tylko wlasnie ja sie zastanawiam czy warto???
wybacze mu, bedzie ok, przyjdzie drugie dziecko i co wtedy?? a jak znow mnie wtedy zostawi?? i wtedy bede z 2 dzieci?? ogolnie jak mysle ze mielibysmy byc razmem to sie naprawde boje , bo juztyle dawalam szans a dalej to samo
takze musimy obie byc silne, choc wiem ze sa wlasnie takie momenty zalamania jak masz ty teraz , i ja mam nieraz, i placze wtedy w podzuszke, ty masz lepiej bo go nie widzisz, a ja mam go obok w pokoju..to jest udreka, ale jeszcze 3 tyg i bede w polsce
szkoda mi i ciebie i siebie poprostu ze trafilismy na takich facetow, naprawde, ale ile mozna w zyciu razy wybaczac i dawac szanse?? sama sie nad tym zastanwiam, u mnie limit chyba sie juz skonczyl, teraz trwa walka serca z rozumeim i dobrem moim i dziecka

Witaj Cciszo
Jestem, myślę i czytam Cię regularnie.
Jestem pod ogromnym wrażeniem Twojej dojrzałości i tego jak sobie radzisz!!!
Nawet teraz...kiedy jest Ci tak strasznie ciężko...pocieszasz innych...:)
Jesteś świetną babką i dasz radę !!!

Nie obwiniaj się tylko. Nie myśl o tym co by się stało gdyby....To nie ma znaczenia. Postaraj się też nie myśleć za dużo co będzie.

Czy wróci??? Czy się zmieni ??? Czy sama będziesz chciała z nim być ???Czy na to zasłuży ????

Za dużo pytań...
Co ma być to będzie.... a jestem pewna że BĘDZIĘ DOBRZE
Wiem to !!!Bo sama już tulę swoje malenstwo i wierz mi że czekają Cię cudowne chwile!!!

Na ten moment najważniejsze jest to byś się niepotrzebnie nie martwiła. Spróbuj zająć swoje myśli. Ja przeczytałam tone książek...i było łatwiej. Oglądałam same komedie...i było łatwiej. Słuchałam duuuuużo spokojnej muzyki....i było łatwiej
Bardzo szczegółowo i starannie organizowałam sobie czas. Drobne radości, spotkania z przyjaciółmi.
I nie martw się...nawet jeżeli po raz 100000 powiesz im jak Ci cięzko...zrozumieją.

I przede wszystkim pamiętaj....jesteś silna!!!! Przejdziesz przez TO !!!!
i już niedługo będziesz cudowną mamą dla swojego dzidzusia!!!

ściskam mocno!!!

Ehh...całkiem bezradna sprawa...Jesteś teraz zła, zraniona, przesycona negatywnymi emocjami i złością. Odoczynek od niego dobrze Ci zrobi, przemyslisz wszystko na "trzeźwo", teraz widzisz same zle strony, moze dojrzysz te dobre. Znajdziesz jakies rozwiązanie.
Uwież mi , że w Polsce nie bedziesz miała lepiej. Choćby ze względow finansowych.
Nasz nowy rzad juz kombinuje aby odebrac w ogole jakie kolwiek becikowe, a w anglii daja bardzo duza pomoc i wsparcie dla maluszka.
Ja mam znajoma, ktorej mama mieszka w Anglii, mam propozycje wyjazdu do Anglii i zamieszkania tam. Ponoc tam samotnej matce niczego nie brakuje i nie musi sie martwic, ze nie bedzie miala za co wyzywic siebie czy maluszka. W Polsce niestety co druga samotna matka podlicza grosze by malenstwo mialo za co zjesc, by kupic pampersy.
Ale wyjazd do Polski na troche jest jak najbardziej OK. Mysle, ze pare dni ciepla, przy najblizszej rodzinie Cie podbuduje. Ale wiedź, że na dłuższą mete nie bedzie tak kolorowo.

cciszaa przerazilas mnie tymi realiami w polsce
mam racje moze i mam duzo zlosci w osbie, ale ceizko mi naprade ciezko sobei wyobrazic ze moglo by byc juz dobrze, on mi powiedzial ze jest egoista i mysli o sobei i ze on sie juz nie zmieni...takze stoje w martwym punkcie
neiwiem co robic, wrcoci na jakis zcas do poslki, urodzic w polscee czy jak, juz neiwiem naprawde:((

Droga Pe. Jak ja się czuje? Dziś? Jak wyssana z uczuć lecz przepelniona nadzieja do szpiku kosci bezradna baba. Boję się sama swoich myśli, w nich nie ma innego rozwiązania procz powrotu. A jak narazie o on milczy i ja... Jutro wizyta u lekarza, mam nadzieje, ze dzidzi się nic nie stało przez te moje nerwy.

agnieszk@@ to mieszkanie jest Twoje w Anglii? Jesli on cie tak traktuje, to nie licz sie z jego zdaniem. Najlepiej w ogole do czasu wyjazdu sie do niego nie odzywaj. daj sobie spokoj. Im bardziej naciskasz tym bardziej on ma Cie dość. Sama po sobie wiem, ze im bardziej naciskalam na rozmowe tym uslyszalam wiecej przykrych slow, co zreszta szlo w druga strone, ja tez dopuki sie nie zamknelam w sobie i nie przemyslalam wszystkiego na spokojnie, mowilam takie rzeczy , ktorych nigdy nie chcialam mu powiedzieć. Twoje milczenie da mu powod do myślenia.

Myslę, ze najlepiej będzie jesli po prostu bedziesz mu odpowiadać lecz oschle i konkretnie. Ale i tak mysle, ze najlepszym rozwiazaniem będzie, jesli po prostu powiesz mu jasno i bez zadnych gierek, ze nie masz ochoty przez pewnien czas z nim rozmawiać, niech sobie wszystko przemyśli, że potrzebujesz paru dni spokoju, ze potrzebujesz czasu by sobie to wszystko przemilczec i przemyśleć. To Ty bądz Panią własnego losu. To Ty mu powiedz, że jesli bedziesz gotowa sie do niego odezwać, to po prostu to zrobisz.

A jeśli nie daj boże to co on mówi jest prawdą, że nie kocha, ze mu wszystko obojętne. W Anglii  z tego co wiem, samotne matki dostaja jakies mieszkania, maja je oplacane, dostaja bony dla maluszkow na najzwyklejsze rzeczy. Ale mam nadzieje, ze On sie otrzasnie, zrozumie, tylko pokaz mu, ze bez niego dalabys sobie rade ! Pokaż mu, ze on ma o co walczyć. Nawet w głupich sprawach, umaluj się i wyjdz na zakupy bądz na jakis koktajl owocowy do miasta. I nic mu nie mów. Niech chłopaczyna bedzie mial powod do myslenia.
Ja pamiętam jak tak zrobiłam. Nie odzywalam się do niego (choc wtedy klotnia byla z mojego powodu, jednak obarczalam go wina za kazde niepowodzenie) umalowalam się, ubrałam ladniej, ulozylam wlosy, wzielam ksiazke,odprezylam się, jego mina jak wrocil z pracy byla niesamowita. Pierwsze co zauwazyl, ze mam blyszczyk na ustach, nastepnie, ze slicznie wygladam a kiedy udawałam, ze jego uwagi kompletnie przeszły mi kolo ucha zaczal wypytywać czy nikim sie nie zainteresowalam. To byla zabawna historia, ktora milo wspominam ) Przez pare dni pozniej jak tylko przyszedł z pracy, przeglądał mi telefon, wzbudzilam w nim zazdrość głupim sposobem

Duzo mi pomaga to, że dziele się Tobą tym co wg mnie ja sama powinnam zrobić by uniknąc blędu.
Nie ma związku bez problemow, kryzysów, kłotni. Nie ma i nigdy nie było.
Znajdziesz prace w Polsce? Ja probuje ją znaleźć od miesiaca, nikt nie chce nawet slyszec o przyjeciu kobiety w ciązy...Wyslalam już chyba z milion CV, bylam na wielu rozmowach...i nic...
Wiesz, ja bym nie postepowala tak drastycznie od razu...przeprowadzka, wyjedz po prostu na troszke dluzej niz planowalaś, jemu też nic nie wspominaj ze masz zamiar zostac pare dni dluzej.
Jeśli to już nie pomoże, to jak najbardziej daj sobie z nim spokoj. Jednak uwierz mi, zacznie Ci go brakować...Złe chwile odejdą w niepamięc, zaczniesz wspominać jak to było kiedy było dobrze, i wtedy zaczniesz załować, zaczniesz myslec, ze moglas rozegrac to inaczej...bynajmniej ja tak mam...
Żaluje, ze wtedy sie spakowalam i wyprowadzilam z wielkim hukiem i awanturą, chyba wiekszym hukiem mojej mamy...wyzwala wtedy wszystkich i wszystko... Moglam po prostu na pare dni zniknąć...wiem, ze teraz bym wciąż z nim mieszkala i inaczej patrzylibysmy na to wszystko razem...

Tak jak Ci napisalam, pokaz mu, ze to ty teraz bedziesz Panią własnego losu i ze masz dość takiego traktowania. Pokaz mu, ze sie szanujesz i ze jestes mądra i logicznie myslaca babką ! Jesli nie chce z Toba rozmawiać, ok widocznie ma nadsyt klotni , rozmow...wiec tak jak Ci pisalam tez mu powiedz, ze masz dosc i sie do niego nie odzywaj. Tylko błagam nie popelniaj zbyt pochopnych decyzji...A wyprowadzka do Polski to już dosc ostateczna i nieodwracalna decyzja. 
A propo dziecka...własnie nie mozesz myślec tylko o swoich uczuciach. To malenstwo będzie pragnelo miec pelną rodzine. kto wie, moze wasze chwilowe rozstanie się wywola w nim tesknote, moze jak sie dzidzi urodzi to wywola w nim milosc?

jak sie dzis czujesz cciszaa?? poprawilo sie cos??

wiesz co, tak sobie myslalam o tobie i wydaje sie ze u ciebie i u mnie inna sytuacja, u ciebie bylo dobrze zanim zdarzylo sie to wszystko , a u mnie widzisz jest tak ze to znow "powtorka z rozrywki".
mysle ze twoj facet przyjdzie wkoncu do ciebie, jakos go to przytloczylo wszystko i najlepiej mu bylo tak powiedziec ze ma juz odsc itd. ale napewno jak jest sam w domu to mysli o tym wszystkim, czy jak widdzi dziecko na ulicy...mysle ze u ciebie sie wszystko ulozy tylko trzeba mu czasu:)

oj to smutne a sny jeszcze nie pomagaj, dobrze ze z niunia wszystko dobrze i rosnie zdrowo, ja ostatnio ak bylam na usg to beczalam jak niewiem, bo facet z boku siedzial ani przytulic ani nic, naprawde dol mega, lepiej samej juz chodzic naprawde- on sie jeszcze mnie pozneij pytal czemu plakalam pfff

a co do walki o zwiazek to sie zgadzam, ale wiesz ja tylko walcze i chce gadac on ma wyjebane wiec wiesz...w ten piatek ide do poloznej i owiem jej jaka sytuacja, wczesniej w czwartek zpytam go czy jest pewien tego co mowil, jesli odpowie niewiem jak zawzse to kaze mu spadac, bo mam juz dosc niepewnosci itd...i zaczne zalatwiac papiery, bo w glebi serca czuje ze nie powinnam mu juz dawac szansy

jakbym zrobila taka liste za i przeciw to wszystko by bylo przeciw. 80 proc przeciw, 20proc moze za.

tak pokochalam innego czlowieka 8 lat temu, to jaki jest teraz moze w 20 proc jest taki jak byl kiedys...a teraz tylko egoizm i dbanie o jego wlasne dobro, i ponizanie mnie..przykre ale prawdziwe...zla nie jestem, ale popostu stalam se juz obojetna na to co sie dzieje, jak widze ze on ma wszystko gdzies a ja sie martwialam i plakalam, takze wiesz, to raczej obojetnnosc juz...
wczoraj wracalam z pracy i pomyslalam sobie- boze no z takim czloweikiem nie mozna byc, zeby on przynajmniej chial rozmawiac czy cos, a tu nic, kompletnie ma w dupie, wie wiesz, obojetny na wszytsko, poprostu mam dosc usprawiedliwiania go w sobie..chce przyjac to wszystko co mi mowil do glowy a nie ciagle zapominac o przykrosciah co mi wyrzadzil teaz jak i kiedys

jak sie dzis czujesz???
bo ja masakra, pol nocy nie spalam...pislaas mizebym sie nie odzywala do niego, ale ni edalam rady bo do piatku musze zdecydowac czy zjezdzam czy nie, mam spotkanie z polozna i musze jej powiedziec co i jak, i tak samo musze zaczac zalatwac papiery aby miec ubezpieczenie na siebie i dzidziusa w pl
ostatnio z nim gadalam w ostatni czwartek, i poszlam wczoraj i  mu mowie ze chcialabym wiedziec czy on ejst pewien tego co mowi, ze ide do polzonej w piatek i chialabym wiedziec, a on wtedy mowi -"po co mi to mowisz??" zatkalo mnie z deka, ale poweidzialam ze musze polozej powiedziec o wszystkim, ze z dnia na dzien pozniej nie zalatwie wszystiego, on nic patrzyl na mnie i tyle i wyszlam
tak mnie meczylo to co mowil ze pol nocy nie spalam;// wyprowadze sie chyba wczesneij niz data wylotu, bo nie daje rady juz, on sobie chrapal i spac zaraz jak zgasil swiatlo, a ja pol nocy sie meczylam;(( to jest naprawde podle zachowanie wg mnie, ja chce mu powiedziec na czym stoi aby mial czas jeszcze zmienic cos, a on takie zdanie po co mu to mowie;o
to boli naprawde, i nic juz go nie usprawiedliwia, niech on sobie bedzie sam skoro chce:( zeby sie tylko pozniej nie obudzil jak sie mala urodzi bo wtedy bedzie juz za pozno dla mnie..tyle przykrosci w ciazy:((

naprawde tobie zazdroszcze ze nie widujesz swojego partnera, naprawde, bo oboje macie czas dla siebie, i ty nie widzisz jak on wychodzi sobie cz dba tylko o siebie, i jest ci latwiej, co z oczy to z serca-niestety tak jest i to prawda

Gratulacje, kurcze znalesc prace w ciazy brawo brawo!!! nieiwedzialam ze przyjmuja kobiety w ciazy nawet do pracy bo to wiadomo pozneij macierzynski itd, wiec super ze ci sie udalo:))

a co facetow to masz racje, moj to juz przeszedl samego siebie...obydwaj sa poje***

dokladnie to samo i ja mysle, i moja mama zadaje sobie to samo pytanie, czemu akurat nas to spotyka. Ja sobei to tlumacze tak ze ta ciaza to chyba mi miala oczy otworzyc na to jakim moj byly jest czlowiekiem, ze jakby nie to to ciagle bym mu wybaczala i miala nadzieje na zmiany i wierzyla w jego slowa, a bylabym tylko laska chyba do zaspoajania jego potrzeb..bo tak sie juz czuje...
czemu nas to spotyka-niewiem, ale mam nadzieje ze to ma jakis cel, i ze kiedys bedziemy szczesliwe u boku facetow "normalnych" a nie nieodpowiedzialnych palantow, dla ktorych kobieta w ciazy znaczy tyle co nic.

wiesz z niunia mam konflikt serologiczny i 16 grudnia mam szczepionke w immunoglobulina, tutaj w uk daja ja podczas ciazy. dzwonilam dzis do mojego ginekologa zapytac czy w pl tez tak robia, ale powiedzial ze w pl taki zastrzyk daja jak sie urodzi dziecko. czyli moglabym wracac juz 5, bo od 2 grudnia mam urlop a pozniej automatycznie macierzynski juz (w uk macierzynski mozna 11 tyg przed porodem zaczac). sa tanie bardzo bilety na 1 grudnia-10f kosztuja + podatki, ale niewiem czy zdaze wyrobic te papiery bo czeka sie ok 2 tyg.
a chcialabym jechac do pl majac je w rece, a nie ze ktos je wysle mi je jak przyjda, musze miec pewnosc ze bede ubezpieczona i moja dzidzia.

oj mam nadzieje ze twoj facet sie nawroci, ze mu przjdzie ale i tak nie zapomimy jak czulysmy sie w ciazy, i jak nas potraktowali...wybaczyc mozna ale zapomniec?? ciezko

wiesz myslalam zeby tu zostac, ale wiesz zyc tak na benefitach?? za meiszkanie bym placila 400f/mies+rachunki ok 150f/mies to jest 550f...i tak czy dostane benefuty i ile, max jakies 600f moze (znajoma ma 2 dziecki i wychowuje je z mezem i dostaja 800f razem okolo=wiec dla samotnej matki srednio jakos 600f licze moze mniej)
i tak liczyc na panstwo zeby pomoglo, zlobki jesli bym chiala isc do pracy tam kiedys to sa za jakies 3f za godzine, i jak bym poszla do pracy to bym miala mniejsze benefity, chyba ze bym pracowlaa te 16 h tyg co tu trzeba zeby miec jakies tam benefity, ale wtedy to juz by bylo w tych 600f liczone, wiec jesli bym nie pracowala te 16h tyg to mialabym marne benefity naprawde...i zero pomocy , sie wydaje ze kasy w ciul, ale tu wydac tu i bym byla naminusie, sama bym byla, zalamka i wogole...nie chce tak zyc, w pl bede miala bliskich i rodzine, pomoga mi wyjsc z tego wszystkiego jakos, wesprza, mama mi moze, bracia tak samo, moze nie bedzie latwo ale mysle ze lepiej niz tutaj bym miala...do pracy nie mam jak wracac swojej po macierzynskim bo podczas mojego macierzynskiego przenosza biore daleko odemnie wiec nie opalaca sie totalnie jezdzic, a przeprowadzka juz wogole nie wchodzi w gre, z mala, sama...nie mam sily na tyle zeby tu zostac i mijac sie z bylym facetem na ulicy, i widzac go szczesliwego, czy idacego poprostu soebie z kims czy facetem czy kobieta, bo bym miala zalamki znow. bylabym sama poprostu, znajomi niby znajomi, ale jak dzis zapytalam ich o to czy bym mogla sie do nich wpowadzic na 3 tyg bo juz nie moge to taka sume walneli za pokuj jakbym miala caly pokuj zajmowac, a mowilam ze na materacu sie rozloze w zabawkowym co ich dzieci maja zabawiki , i raptem z jedna torba bym byla, bo reszta spakowana by byla na przewoz do pl,  wiec tylko przetrzymac u nich zeby byc spokojna , a oni mi cene z kosmosu, takze widzisz pomoc pomoc ale sama na siebie i tak trzeba liczyc;// niestety

moja mama jest cudowna, nie bylam z nia zrzyta tak bardzo jak teraz jestem, naprawde, bede jej wdzieczna za wszytsko do konca zycia chyba
szkoda ze twoja mam ci jeszcze tak mowi skoro sama widziala jaka jest sytuacja i jak cie potraktowal twoj men. wiec nie powinna ona cie jescze obciazac, kucze troszke niefajnie bo jeszcze od niej musisz sluchac, ale niunka si eurodzi serce jej zmieknie mysle

co do angli to sie wydaje ze tutaj daja w ciul kasy bo jak sie na polskie przeliczy itd to jest, ale ta kasa nie pokryje wszystkich kosztow zwiazanych z dziekiem i zyciem w uk i jestem tego pewna, chyba ze bys miala 3 dzieci (znajoma jako mama 3 dziecki ma 1800f mies wiec to jzu jest kasa i mozna spokojnie, ale to jzu 3 dzieci)
co do tego czy bys tak od reki kase dotala to niewiem,m bylo by naprawde duzo zalatwiania i gmatwaniny, a z jezykiem zapewne ciezko bo w pl jestes...musialabys spelniac tam jakies warunki, i tez cos pracowac przed ciaza.. poczytaj soebie na forach jakis o zyciu w uk jako samotna matka, ale dodajac ze nie pracowalas tutaj, musialbys miec home office, insurance-czyli numer insurance po ktorym stwierdza czy placilas jakies skladki, nieznam sie na tym jak to jest jak ktos niepracowal, ale mysle ze tak kolorowo to nie jest..wszedzie dobrze gdzie nas nie ma, a prawda taka ze jak dostje sie wyplate odejmuje koszty mieszkania, zywienia, kupic to czy tamto, zostaje ci prawie tylke co i pl zapracuejsz, a w pl masz rodzine i wszytko, ubezpieczenie dziecka, takze wg mnie nie ma co se glowy zawaracac, ale sprawdz sobei co i ja, poczytaj, moze anuz...
ale bylabys sama, akomus latwo powiedziec ze omoge, a jak sie zaczna problemy i nie bedziesz miala kasy na mieszkanie czy cos bo ci wstrzymaja benefity czy cos to co wtedy?? oszczednosci pewnie nie masz wiec kto zaplaci za ciebie??
wg mnie z dzieckiem lepiej sie nie pchac z motyka na ksiezyc..wg mnie...bo tak latwo i kolorowo wcale ni ejest naprawde, a kasa to nie wszytsko
a nie dostaniesz jej napewno siecej ze powinnas...a w pl pojziesz do pracy, dolozysz sie do mamy rachunkow, alimety dostaniesz, i mysle ze bedzie k, moze teraz nie jest kolorowo u ciebie z mama, ale mysle ze bedzie ok

Nie no aż tak tragicznie z mama nie mam. Choruje na nerwice, dlatego jak sie czasem klocimy to powie o wiele słów za duzo...A no i jest nadopiekuńcza...Co doprowadza mnie do istnej furii. Ale takto moge bardzo na nią liczyc To ona mi przetłumaczyła, że jesli mojemu lubemu będzie zalezało, to sam sie odezwie a puki co nie mam sie co poniżać, bo bedzie tylko jeszcze gorzej...i powtarza mi to prawie codziennie. To ona mi daje pieniądze na wszystko. Wczoraj wykupiła mi drogie leki i nawet slowkiem nie pisnela.
No ja własnie tez sie zastanawiam czy warto z malenka dzidzia, mieszac sie w takie powiklane "pomoce", boje sie, ze pozniej to wyjdzie na moja niekorzyść.
Chyba sobie odpuszcze...

A no...ale tak sie boje mysli, ze jemu nie zalezy na Nas. Że sobie odpusci. Ale nie umiem sobie nawet wyobrazić, ze jak sie malenstwo urodzi to on na nie nie spojrzy i nie bedzie czuł takiej milosci do swojego wlasnego dziecka.Postanowilam , że jesli sie do mnie nie odezwie do porodu, to mam zamiar jak bede rodzic, zadzwonic do niego i go o tym poinformowac i powiedziec zeby przyjechal, mysle, ze taka chwila, kiedy zobaczy jak jego mala kruszynka wyszla na swiat obudzi w nim normalne, ojcowskie, odpowiedzialne uczucia...ale tak sie cholernie boje, ze sie myle...ze tylko mnie wysmieje, ze bedzie mial u boku juz nowa panienke(chociaz to tylko niecale 3 miesiace)..ale tak sie cieszyl z dzidzi...zalatwial sobie juz u szefa 3 tyg wolnego po jej urodzeniu.  mowil, ze jak sie urodzi to odwiedzi kazdego wujka, kolege, kazdego znajomego zeby go o tym poinformowac...ehh...

Łódź. Teraz aktualnie w Łodzi mieszkam z mama

Ehh...do kastracji ********* !!! ;| Boże nigdy w zyciu nikogo tak nie nawidzialam jak i zarazem kochałam...

Na forum nie używamy wulgaryzmów.Proszę o zapoznanie się z regulaminem.Moderatorka Agatka

U mnie teraz nastąpiła chwilowa awaria... Przyjaciolka opowiada mi o przezyciach seksualnych z chłopakiem. Na momencie wpadlam w ryk...Tak mi brakuje jego bliskosci, jego ciała, jego dotyku, a jeszcze bardziej dobija mnie myśl, ( On jest wyjątkowo przystojnym facetem, ciało jak u boga, ciemna karnacja, ciemne oczy, ciemne wlosy) i wystarczy, ze zadzwoni do kolezanki czy pojdzie na imprezke...i noc spedzona z inna kobieta to dla niego nic trudnego...

Ja tez sobie codziennie powtarzam , ze jesli cos sie konczy to po to zeby zaczelo sie cos lepszego.
Ale jest mi tak cholernie ciężko...pewnie, jesli zdecydujesz sie na wyprowadzke do pl tez to poczujesz...Jak ja z nim mieszkalam, kiedy mielismy, chwile klotni i awantur, tez mialam mysli, ze wyprowadzka bedzie najlepszym rozwiazaniem...
A jesli moge zapytac ile masz lat?

A jesli tym razem tez bedzie błagał i prosil? Wrocisz do niego...?
Ja 20...:)

A dzis probowalas cos z nim rozmawiac?
Mi po placzu przychodzi dwa razy wieksza sila. I wiem, ze dam rade ) Musze dać
A dzidzia mi takie smieszne fale na brzuchu robi, ze najchetniej juz bym chciala ja wysciskac i wycałowac ! )
I w takich momentach jak ten, wierze, ze to ja jestem na wygranej pozycji ! To ja mam przy sobie malutką i to ja pierwsza usłysze "mama" i zobacze jej usmiech, a on pożałuje. Kiedy koledzy zaczną zakladać swoje rodziny, on wtedy bedzie mial wyrzuty...że mogl miec rodzine, ale sam ją zostawił...
Jeszcze, ze On przyklad nowo zalozonej rodziny ma we własnym domu. Jego siostra i jej narzeczony mieszkali z nami i im sie urodzil synek we wrzesniu, wiec ma na co dzien styczność z niemowlakiem.
Kiedy mu sie zateskni, a na pewno musi przyjsc taki moment..i usłyszy płacz małego, pomysli, ze on tez ma dziecko...

ja tez bym juz dzidke moja wziela i sobie ja przytuila, pwoeidzala ze kocham i tak patrzyla na nia ciagle:)) a jeszcze jakby sie usmiechnela to moje serce by bylo juz calkiem happy i wyleczone z bolu:))

hejka, nom zbandowali mnie, muszę się uspokoić i myśleć co pisze, bo już się martwiłam ze nie będę mogla z tobą pisać i wiedzieć co u ciebie:(
a u mnie bez zmian, dziś ostatni dzień kiedy on mógł przyjść i coś zagadać, ale siedzi w pokoju zamknięty i sobie gra...jego wola
ja zbieram już pudelka na wyjazd

a ty jak się czujesz??

najchętniej pojechałabym tam do niego, przywaliła mu w mordę i powiedziała żeby się zastanowił co on dobrego robi ! Ale nie moge tego zrobić...

he he dobre, dokładnie to samo myślałam...

jutro idę do położnej i mowie ze rodzę w Polsce, dziś wysłałam papiery żeby mieć ubezpieczenie dla siebie i malej w Polsce
wiesz co wydaje mi się ze on mnie naprawdę nie kocha, nie widzę żeby się jakoś przejmował tym, wręcz jest mu to na rękę.
3 tyg temu byl na disco, i właśnie obczaiłam jego telefon, i zobaczyłam ze on chciał sobie jechać gdzieś poza miasto na jakaś mega disco, i wiesz co, tyle razy ja go prosiłam żeby gdzieś jechać to zawsze znajdował powód żeby nie jechać, a teraz sam jak jest to już jest w stanie załatwić....wyszło mu za drogo za transport wiec nie pojechać i poszedł tu na disco...masakra

nie mogę uwierzyć jak człowiek może zmienić się tak..8 lat bycia razem;(