20 lat i zawsze sam...

To sprawdź jeszcze raz . . . zanim mnie znów zbanują

Zawsze gdy jestem w pracy, to toczy się tutaj fajna dyskusja, a później nie jestem w temacie i nie wiem co mam napisać, a raczej do czego się odnieść .
Emilia, ja się już w to nie bawię, nie chce mi się . Zachowujmy się jak dorośli, a nie jak dzieci .
Ale to już jest ostatni raz, bo nie mogłem się powstrzymać .

Pisze się: Żarty się Ciebie trzymają :D:D. Dobra, wystarczy już tego . Zakopmy ten wojenny topór .

Ja plany co do pewnego portalu (wydaje mi się, że najlepszego w Polsce) już mam. Ale teraz jeszcze nie skorzystam, nie pali się.

Jak macie duzy dystans i jestescie silni psychicznie to możecie probować na takich portalach. Ja tych cech jak się okazało w praktyce nie mam a myślałam, że mam więc sama zrezygnowałam.

Stwierdziłam, że tylko mały procent użytkowników to wartosciowi ludzie, a poza tym wartościowi normalni ludzie są już zajęci, a jak są jeszcze wolni to na pewno nie szukają miłości przez neta bo takie strony są im zbędne i mają ciekawsze rzeczy do robienia.
Nie mam zufania do ludzi to po drugie, wiec nawet jak wyłapałam wydawało mi się fajną osobę to zjadały mnie schizy, stałam się podejrzliwa, kontrolujaca a w dodatku za szybko się przywiązuje do znajomości. Mnie samą to zaskoczyło jak to na mnie wpłyneło i nie chciałam sie w to bawić bo nie podobało mi się to wszystko.
To prowadziło też do tego, że gdyby przyszło do spotykania się z taką osobą z portala randkowego/swatajacego miałabym za uszami myśli, że on pewnie nie skasował swojego konta, wiec pewnie zaczełabym sprawdzac go. Pomyslalabym tez że skoro on taki szukajacy znajomosci w necie, to na pewno ma kilka kont w roznych miejscach bo tak ludzie faktycznie robią wiec zaczełabym myśleć, że nie jestem jedna i pewnie romansuje z kilkoma.
Idąc dalej, ludzi z neta nie mamy w swoim gronie znajomych więc nie znamy jego otocznia, znajomych itd. wiec nie mamy mozliwosci przekonania się o prawdziwosci jego słów i tego co mowi o sobie. W dodatku na moich obserwacjach wynika, ze w wiekszosci facetow i kobiet tez chodzi o zabawe, przelotne zwiazki, niezobowiazujace znajomosci. To oni spędzają wiekszosc czasu na portalach randkowych.

Ja tak nie chce. Chce zaczynac związek z czystą kartą, bez zadreczania się, braku zaufania i ciągłego zastanawiania się o zamiarach tej drugiej ososby. Nie chce w ten sposob przypadkowo zranic niewinnego człowieka, ktory moze podobnie jak ja trafił na taką stronę. Nie chce zaczynac związku z jakims bagażem wątpliwosći spowodowanych niewytłumaczalnymi schizami.

Poza tym miłość tak nie działa. Ona smieje się nam w twarz i te portale to tylko dobry pomysl na ozywienie swojego zycia towarzyskiego i znajomych. Prawdziwej miłości tam sie nie znajdzie, a pojedyncze przypadki osob które tam się poznały i są z sobą, to margines i kwestia szczescia/losu.

ja właśnie z takim nastawieniem podchodziłam do wszelkich internetowych znajomości...poznałam kilkoro bardzo wartościowych ludzi, z którymi już od kilku lat mam dobry kontakt...każda forma znajomości może być dobra...nie ma gwarancji, że ktoś poznany w autobusie będzie tym, za kogo się podaje, tak samo jak ktoś poznamy przez neta..

Emiliaaa, Ty masz bardzo dobry wpływ na Suahiliego...w końcu przestał źlamdać i się użalać nad sobą

Nie napisałem, że najpopularniejszy. Chodzi mi o przeznaczeni.pl

I w swoim profilu mam zamiar jasno określić moje zasady i oczekiwania.

Haha. A gdzie ja się użalałem nad sobą?

Bo moje uczucia zostały zranione to co, miałem skakać z radości?

No mam co nie zmienia faktu, że serducho nadal boli

W sumie jednym z takich for, jest to na którym się teraz wypowiadamy .

To bierz się w garść. Jest świetna metoda na tego typu troski dla facetów - sport. Regularne ćwiczenia, rozgrzewki, bieganie, spacery. Wstajesz o 6 rano, ogarniasz się i idziesz pobiegać lub na spacer. Inwestujesz w siebie za darmo. Ja do tego często lubię podjechać autobusem do centrum miasta i tam się przespacerować głównymi alejami, po rynku, posiedzieć chwilę na ławce i poobserwować pędzących gdzieś ludzi.

Na tym forum to szanse znalezienia faceta są raczej zerowe. W końcu to nie dla nas to forum zostało stworzone. A co do Twojej pasji, to cóż to takiego jest??? Pewnie muzyka .

ziołolecznictwo . . . oj, może być ciekawie
BTW. podejrzewam, że Wicherek jest z tego samego miasta co i ja

Ja mam takie marzenie, jak tylko zdobędę fundusze. Kupić taki zwykły, ale dobry aparat na film.
Oglądam czasami stare albumy rodzinne. Te zdjęcia miały coś w sobie, swój urok. Tak samo filmy na kasetach.
A dzisiaj to wszystko cyfrowe, na komputerach, skasuje się lub nie, nie wywoła tego, nikt nie ogląda zdjęć z jakiegoś wydarzenia bo jest ich 1000+ bez ładu i składu zamiast kilkudziesięciu z duszą.
Jak komuś o tym marzeniu mówię, to zazwyczaj się śmieją lub nie rozumieją. Ale co tam, nie słucham ich.

Austerlitz, rozumiem o czym mówisz. Ja pstrykam cyfrowką i szlag mnie trafia, bo zdjęcia nie oddaja do konca klimatu. Jest to też wina tego, że to automat i mam minimalny wpływ na ustawienia. Mam kumpla, który jest zawodowym fotografem i stale namawia mnie na lustrzanke, jak zdarza mu się mowic "marnujesz się dziewczyno" i twierdzi, że mam talent Mam tez wujka, ktory od wieki wieków jest pasjonatem starych aparatów. Nigdy w zyciu nie kupil by cyfrowej lustrzanki, choc uważam że wtedy łatwiej by mu było wyciagnąc wiecej z mozliwości aparatu jak i własnych umiejętnosci. Bo na starym nie przewidzisz efektu i musisz czekac z tym na wywołanie. A tak masz podgląd i wiesz czy zdjęcie wyszło czy nie.
Popatrz sobie na zdjęcia na stronie 3ge kropka pl (nie można na forum wklejac linków). Takie zdjęcia wywołują u mnie ciary a oglądanie ich to czysta przyjemnosc

Suahili, to jak wiało to pewnie byłam to ja Juz sprawdzam.

I o to chodzi, kochasz to zdjęcie takie, jakie wyszło.

Bardzo dobrze. Masz coś swojego w życiu, wyjątkowego.

Jak miło, też tak myslałam Pozdrawiam

Austerlitz, ale to nie są moje zdjęcia Przede mną daleka droga do tak udanych zdjęc, choć nie powiem w swoich też znajduje perełki. Takie zdjęcia nawet nie muszą być idealne, wystarczy że mają to coś czy raczej mają dusze

Wow! Z takimi zainteresowaniami, to nie powinnaś mieć czasu wolnego , bo cały można sobie zapełnić w fajny i przyjemny sposób. A mimo to czujesz się samotna. Jednak nic nie zastąpi nam drugiej, bliskiej osoby.

Good Man, bo tracimy wiele nie mając z kim dzielić tych naszych przyjamnosci i wtedy samotnosc może dac się we znaki
Ale ja na szczescie tylko czasami mam momenty kiedy czuję, że cos tracę i odczuwam żal, że jestem sama. Choc moj przypadek jest zbyt skomplikowany i zrozumienie tego co siedzi w mojej głowie nie jest łatwe dla kogoś kto nie zna mnie zbyt dobrze. Ja sama mam problem z dojsciem z soba do ładu hehe Moje zycie uczuciowe jest w zawieszeniu bo sama nie wiem co jest dla mnie dobre. Część mnie pragnie być kochanym i chce stałego związku, oparcia w drugiej osobie. A druga część mnie pogodziła się z tym, że wiedzie życie w pojedynke teraz i w przyszłosci  a co gorsza uważa nawet, że tak będzie lepiej. I wez tu siebie zrozum

A tak swoja drogą, autor Maciek milczy, ciekawe co u niego.

Oj tak kobiety potrafią byc bardzo skomplikowane. Zreszta wogle ludzie są czasem nie do rozgryzienia, nie tylko kobiety. Ale tak juz jest, ze kobiety - meźczyzni to dwie rozne planety i dwa odrebne światy. Gdyby nie te roznice swiat byłby nudny i zbyt prosty.

Moje uczuciowe zamieszenie czy tez moja przyszłosc (pod kazdym wzgledem, nie tylko uczuciowa) jest w duzej mierze wypaczona przez bagaz doswiadczen i przez wpływ destrukcyjnego otoczenia - rodziny, ojca  na moją psychikę - moje "ja" . Nie chce tu wnikac, bo to nie jest watek na temat moich problemow, ale każdy z nas ma jakis bagaz z przeszłosci/terażniejszosci który wplywa na nasze zycie, postrzeganie swiata i ludzi a w moim przypadku facetów.
Cięzko jest ruszyc z miejsca czy rozwinąc skrzydła kiedy masz na sercu ciężar którego chyba nikt nie zdejmie a sam nie masz zbytniej siły, wiary w siebie by isc do przodu przez zycie tak jakbys sobie tego wymarzył. Po co sie oszukiwac i wierzyc, ze stanie sie cud i moje zycie sie odmini, ze bede szczesliwa, ze ktos mnie pokocha itd. Nie dla psa kiełbasa, dlatego nie liczę na nic, wolę zając sie sobą i postarac sie czerpac z zycia tyle na ile sama mogę. Miłość... bezgraniczne uczucie, akceptacja przez drugiego czlowieka. Udane zycie u boku męźczyzny. Bujda.

nie do końca tak jest...ktoś kiedyś powiedział, że kobieta to taka istota, która jednego dnia by poczuć się seksowna chce, żebyś nie zważając na nic rzucił się na nią i brał jak szalony...następnego dnia z kolei, za podobny numer  uderzy Cię w twarz i zarzuci egoistyczne podejście do własnych potrzeb, bo nie przytulałeś jej pół godziny...skomplikowane? na początku i owszem, ale z czasem poznajesz tą drugą osobę i już uczysz się odczytywać pewne sygnały...jeśli to będzie, tak jak napisała Emiliaaa, odpowiednia osoba, to wcale jej zrozumienie nie będzie tak trudne

Semiramida dobrze to ujełaś Usmiechnełam się nawet

Dokładnie takie samo mam zdanie o was. Jesteście skomplikowane jak kostka rubika . My myślimy prosto i mówimy prosto z mostu jak coś nam nie odpowiada. A Wy... O Was można referat napisać

mój "połówek" potrafi ułożyć całą kostkę rubika oczywiście opanowanie tej sztuki zajęło mu trochę więc da się? da się, ale trzeba wytrwałości...tak samo z kobietami

a Ty Damian myślisz, że Wasze proste myślenie jest dla nas od początku zrozumiałe? nawet Waszej prostoty trzeba się uczyć latami   najbardziej aktualny przykład z mojego życia: kiedy zaczęłam spotykać się z moim "połówkiem", robiłam remont łazienki...oczywiście cudowałam, przymierzałam...koszyszki, duperele..zawieszałam nowe ręczniki, a mój mężczyzna w tym czasie był na meczu siatkówki...kiedy wrócił, zawołałam go "kochanie, Co o tym sądzisz?" a że jeszcze wtedy nie wiedziałam, że facet aż tak prosto myśli, nie przyszło mi do głowy, żeby nie zadawać takiego pytania...po jego minie widziałam, że to pytanie było dla niego zbyt trudne ..z czasem jasne stało się dla mnie, że facet nie powie: No, rewelacja! Kolor ręczników tak pięknie wtapia się w kolor ściany łazienki, a mydelniczka i kubek na szczoteczki tak świetnie do siebie pasują...w zeszłym tygodniu zrobiłam małą reorganizacje w łazience...zawołałam go i już nie zadałam mu takiego pytania...tylko poinformowałam, które mydło służy do mycia twarzy i rąk, a którym ręcznikiem ma się wycierać aby nie zostać zabitym no i proszę, zrozumiał tak że z czasem wszystkiego się można nauczyć

Zgadzam się, pewnych sygnałów można się nauczyć, gdy się drugą osobę poznaje z czasem. Ale najlepsza właśnie u kobiet jest ta zmienność i wahania nastrojów . Większość narzeka, że jesteście skomplikowane, ale właśnie ta większość to kocha . Nawet kosza można dostać, tylko dlatego, że się miało pecha i wybrało nieodpowiedni moment. Pamiętam czasy, gdy często nocowałem u mojej byłej i poranne budzenie było przeważnie hmmmm dosyć niestandardowe . Wkurzała się na mnie dosyć często, ale tak samo często było wręcz przeciwnie, pozwalała nawet na więcej .
Odmowa też była fajna, bo zawsze lubiłem, gdy się na mnie wkurzała . Ale mnie na sentymenty wzięło...

niestandardowe? a mnie się wydaje, że to u Was standard

Mam podobną sytuację. Mam 20 lat ( w sierpniu stuknie mi 21), a jeszcze nigdy nie miałam chłopaka. Z jednej strony jest mi z tym dobrze, bo póki co jestem dziecinna i jakoś mi się nie śpieszy, słuchając narzekań przyjaciółki, która wiecznie się kłóci ze swoim chłopakiem, ale z drugiej strony jestem obiektem pogaduszek w rodzinie, że nigdy jeszcze nikogo nie miałam Wtedy to jest naprawdę przykre i zdaję sobie sprawę, że nawet nie wiem co to miłość, oprócz takiej rodzinnej miłości...
W dodatku jestem nieśmiała - no może nie aż tak bardzo, ale szczególnie w stosunku do chłopaków, po prostu jak mam rozmawiać z chłopakiem to mam ochotę schować się pod ziemię...

Wiem, że na mnie przyjdzie pora
Czasem się trochę tym przejmuję, ale zazwyczaj nie myślę o tym. Nie szukam na siłę, bo to bez sensu.

Damian, jak możesz tu nas dziewczyny nazywać "potwora"? No wiesz, karygodne!

Na mnie w rodzinie też patrzą trochę jak na debila ale w sumie mam to w d**ie. Chociaż często sam sobie zadaję pytanie "Kurde, co ze mną jest nie tak?" ; )
Doman, pytasz się czy Delicja boi się samotności. Powiedz mi A KTÓŻ Z NAS SIĘ TEGO NIE BOI? ; )

Ja się nie boję samotności. Jeżeli tak ma być to do końca życia będę sam i robił to co uważam za słuszne. Nieraz trzeba się pogodzić z niektórymi sprawami

Przecież ja jestem samotny... Dzisiaj kolejny wieczór przed tv/komputerem. Nie załamuję się bo po co ? U mnie też presja otoczenia jest ale nie ma się co przejmować tym. Kiedyś inne czasy były i się ludzie szybciej dobierali w pary:)