Nie potrafię zapomniec.......

Witam.....pracuje  hmmmm dowiedzialam sie o kłamstwie meza to boli.nie wiem co ja mam zrobic zupelnie jak życiowa oferma!żal

Jak co masz robić? Odejść od niego w cholerę! Na co Ty liczysz, że się zmieni, stanie się przykładnym mężem i ojcem?? Może i się zmieni, ale na pewno nie na lepsze, na to akurat nie licz.
Im dłużej będziesz zwlekać, tym trudniej będzie Ci ułożyć sobie życie na nowo.
Próbowaliście chociaż ratować Wasz związek z pomocą jakiejś poradni małżeńskiej, psychologa?
Przypominasz mi koleżankę, która jest bita przez swojego partnera, poniżana. On robi co chce, a ona co on chce. Zostawiła dla niego męża, który okazał się mniejszym draniem, straciła prawa do dzieci... Awantury, różne chore sytuacje powtarzają się regularnie co miesiąc, czasem częściej. Zdarzyło się, że zapewniłam jej u siebie nocleg, dałam namiary na tanią stancję (ona pracuje).
Zarzekała się, że ostatni raz ją poniżył, uderzył... Ten ostatni raz trwa już półtora roku, bo tak długo się znamy. Słuchaczem jestem dobrym, ale czasem już boli mnie głowa od słuchania tych żalów, od tego zapewniania, że go zostawi, że to koniec. Mam coraz większą ochotę zdzielić jej w łeb, bo skoro jego ciosy nie dały jej nic do myślenia, to może po moim jej mózg zatrybi?
Sorry, ale też życia lekkiego nie miałam, ale zdołałam dostrzec granice, gdzie kończy się rola żony i kochanki. Ancia31, możesz się na mnie pogniewać za szczerość, ale od co najmniej roku (nie chce mi się sprawdzać dokładnie) nic nie robisz poza użalaniem się nad sobą i narzekaniem. Ile jeszcze chcesz tak żyć? Czekasz, aż depresja się pogłębi i pewnego dnia po kłótni z mężem pękniesz? Pomyśl o córce, którą tak kochasz. Dobra mama, to szczęśliwa mama. Weź się w garść i zrób w końcu jakieś kroki, żeby to zmienić. Masz przecież alternatywę, jest chłopak, którego kochasz, więc na co czekasz?

Mam nadzieję, że w końcu napiszesz, że wszystko zaczyna się układać.
My, tu na forum niewiele możemy Ci pomóc, jedynie doradzić, tyle tylko, że Ty niebardzo słuchasz tych rad, więc już nic więcej zrobić nie możemy-wszystko w Twoich rękach.

Pozdrawiam

Ancia witaj

Powiem Ci że ja również przeżyłam niestety kilkanaście lat
z tyranem i obłudnikiem...itd... ale kiedy już miałam dość
przygotowywałam się do odejścia,tak żeby nie zauważył nic...
Miałam dość poniżania i obelg... Zaczęłam pakować się,niby
sprzątając w pokoju. Pakowałam ciuszki dzieci do wielkiej torby.
Wcześniej wysłałam telegram,bo wtedy inaczej nie można było
wysyłać ważnych wiadomości. W ciągu tygodnia wszystko było
gotowe.Mama załatwiła auto i przyjechała po mnie z bratem.
Wsiedliśmy i ........................... w trasę....

Przemyśl Kochana bo to idzie o Twoje Zdrowie i Dzieci.
A on niech się ............. buja........ 

Pozdrawiam i życzę Wszystkiego Dobrego
Lewwa również i Tobie Jak i Wszystkim
kobietom , które cierpią z powodu takich
TYRANÓW !!!!

Pierwsze koty za płoty..........jestem z siebie dumna odważylam sie na spotkanie z adwokatem,zdecydowalam sie odchodze !!!!!!na sama myśl jestem szczęsliwa:)

A ja Ci pogratuluję, jak już będzie po wszystkim Życzę powodzonka

Ancia31- Kochasz innego, a pilnujesz męża. Chciałaś od niego odejść, ale masz żal, że z kimś się spotyka. Kochana ty też z kimś utrzymujesz kontakt i nawet go kochasz. O co chodzi? Miałaś się rozwieść. Masz już pracę. Czego właściwie chcesz?

Cóż....ja też już rzadko tu bywam i myślałam, że Anka w końcu poszła po rozum do głowy, ale widzę, że chyba jej dobrze tak jak jest. Dla mnie to patologiczna sytuacja i nie wyobrażam sobie, żeby w czymś takim tkwić. Anka, opamiętaj się!  Jesteś zakochana w innym facecie, Twój mąż dmucha pod Twoim dachem inną kobietę, a Ty z takim spokojem stoisz obok i się temu przyglądasz. Na co Ty kobieto liczysz? Uważasz, że facet, którego kochasz będzie czekał na Ciebie w nieskończoność? Żebyś nie obudziła się z ręką w nocniku kiedyś ;-)