Nie potrafię zapomniec.......

Po co do niego wróciłaś, skoro go nie kochałaś? Aż tak ważne jest dla Ciebie to, czego chcą rodzice? Przecież nie jesteś dzieckiem i masz swoje zdanie, a tym bardziej prawo, by ułożyć sobie życie z kimś kogo kochasz.
Odejście od męża tyrana nie jest trudne, szczególnie, jeśli się ma do kogo wyprowadzić.
Nie możesz zawsze sugerować się dobrem innych. Tobie też coś się od życia należy.
Ja też odeszłam od męża i miałam głęboko w... gdzieś, co o mnie ludzie mówią. Nawet było tak, że mojemu ojcu się, to też nie podobało, bo jak to tak może być, że nigdy w jego rodzinie nie było rozwodu, a ja się odważyłam. Ale z czasem zrozumiał, że moje dobro jest najważniejsze i cieszy się z mojego szczęścia.
Musisz wziąć swoje sprawy w swoje ręce. Przede wszystkim zebrać dowody na swojego męża o  znęcanie psychiczne i szantaż emocjonalny oraz inne przewinienia, które na niego masz.

Pijesz? Uważasz, że jesteś złą matką? W naszym kraju trudno jest odebrać dziecko matce, na ogół robi się to w skrajnych przypadkach. Żeby walczyć o swoje życie musisz zebrać dowody i świadków przeciw niemu. Ja odchodząc od męża tez nie miałam pracy, ani mieszkania, ale byłam dobrą matką- może nie wylewną w uczuciach, ale (to już inna historia) dbałam o nie. Wystąpiłam o alimenty, które początkowo były niskie, ( po 150 zł na dziecko) po to, by mojemu eks ułatwić drogę do wolności, by spłacił wspólnie zaciągnięty kredyt. Poza tym, zanim znalazłam pracę, korzystałam z Opieki Społecznej, ale nie zamierzałam tam długo prosić o jałmużnę, tylko szukałam pracy. Przedtem nie miałam nikogo, kto by mi pomagał finansowo, byłam sama. Ty z tego, co wnioskuję masz oparcie w mężczyźnie, którego kochasz- zresztą z wzajemnością, więc sama nie będziesz. Nie powinnaś być z nim tylko ze strachu. Przede wszystkim nie robić tego błędu, który ja popełniłam- mianowicie : nie ukrywać tego horroru, który dzieje się w waszym domu. Ja tak właśnie robiłam, nie prałam brudów publicznie, a gdy doszło do rozwodu, to każdemu wyszły gały ze zdziwienia, że zostawiam takiego porządnego chłopa, bo nikt- poza kilkoma osobami, nie mięli pojęcia, co się dzieje między nami i na co go było stać.
On też często mnie szantażował grożąc, że odbierze sobie życie. Początkowo nabierałam się na to, ale z czasem stwierdziłam, że to jego życie i jego sprawa. Na ogół tacy ludzie, to potworne tchórze. Nic sobie nie zrobił, dał sobie radę.
Jakby nie patrzeć, masz lepszą sytuację. Masz koleżanki i faceta, który Ci pomoże.

Zgadza się. Myśle że niuni mi nie odbierze bo ja mam wieksze prawa do niej spedzam z nia cale dnie a on w tym czasie pracuje a nocy nawet nie rozmawia z nami idzie spac no chyba że ma jakis problem to i do 1 w nocy moze trwac awantura. Najbardziej boli mnie to jak mnie poniza przy kolegach no i kolezankach moich tylko one to mu jada po calosci .a rodzice no wiecie starej daty ślub to ślub świeta rzecz ale ja na to nie patrze...

a smsy moga byc dowodem?kolezanki ktore widzialy nie raz jego glupie zachowanie moga byc swiadkami

to nawet dobrze bo mam znajomego byc moze mi pomoze jest bieglym sadowym a jak Pani dokuczyl mąż?jesli moge wiedziec ja sie z tym nie kryje mowie kazdemu bo co tu kryc

No tak oni to potrafia skutecznie obrzydzic chec do zycia.......moj ma jak tylko wspominam o odejsci idzie sie wieszac...ale boi sie i konczy sie na straszeniu mam jego smsy o wieszaniu.to chociaż dawal Tobie te marne 1000zl moj niestety jest skapcem a pieniadze ma.....ja dostaje na dziecko jemu nic nie brakuje ale mi to sie nie wiele nalezy tyle co ukrece ewentualnie da mi jego babcia bo wie ze jest skapy i nie daje mi kasy.boli mnie to bo od mlodych lat pracowalam i mialam swoje pieniadze na co chcialam zdjae sobie sprawe ze nie musze miec wszystkeigo ale sorry jak ja mam spodnie sprzed2 lat bo na nowe mnie nie stac ale kombinuje sprzedaje na allegro to w czym nie chodze czesto nowe rzeczy bo nie podobaja mi sie zawsze pare groszy jest a na rozwod sie przyda

zgadza się... nie jest dobrze tyle wiem bo skoro ja robie wszystko w domu a on twierdzi ze nic nie potrafie i jestem do niczego to jest przykre sluchac takie uwagi....a najlepsze ze przy znajomych potrafi edziec ze ja jestem nikim nie mam kasy itp....... czlowiek sie pograza czasami nie wiem czy zalamuje.....przeciez ja nawet nie moge do mamy z dzieckiem pojechac jak czlowiek bo mowi ze latam.....ostatnio powiedzial ze nic nigdy nie mialam..... wkurza mnie

Co do wrzucania, to mam lepszy pomysł :):)
Jest taka fajna skarbonka z napisem; "możesz mi nawrzucać" :);)
Na pewno w jakiś sposób chłop sobie ulży- jak nie psychicznie, to na pewno w kieszeni

nawet przestalam jako tako dbac o siebie nie chodzi o to że brudna chodze ale zero makijazu itd tak jakos wyszlo a kiedys nie bylo dna bez tego zawsze zadbana itp gryze sie tym. pocieszam sie że ktos czeka na mnie.... i kocha mnie taka jaka jestem

a może mniej wiecej wiecie ile kosztuje rozwód?

Jeśli do tej pory byłaś na jego utrzymaniu, to za rozwód nie płacisz nic, jedynie ponosisz opłatę skarbową ok. 30 zł -jeśli wzrosła od 5 lat, to niewiele więcej. Musisz wraz z pozwem rozwodowym złożyć oświadczenie majątkowe i napisać o umorzenie kosztów sądowych.
Jeśli dowody będą niewystarczające, to może się na jednej sprawie nie  skończyć, więc musisz się starać zebrać tego jak najwięcej.

Nie sądzę, ale nawet jeśli, to koszt 600zł, rozłożony w ratach
Jeśli sąd orzeknie, że to z winy męża, to wiadomo, kto poniesie koszty
Wiesz... brak mi słów na Twojego męża, tzn. mogłabym się wypowiedzieć, ale cenzura obowiązuje
Niech on sobie zrobi operację, najlepiej przeszczep mózgu!
PS. Okazyjnie życzę Ci wszystkiego naj..., by spełniły się Twoje nawet te mniej ważnie życzenia, a uśmiech towarzyszył każdego dnia ;*

Prawda jest taka, że nikt na siłę Was nie połączy.
Dużo w rekach koleżanek. Skoro masz znajomego prawnika, korzystaj z jego rady

Twój mąż zachowaniem przypomina mi trochę mojego.
Walcz o swoje szczęście

Nie, nie dostałam. W sumie, to nigdy nie wierzył, gdy go zapewniałam, że się z nim rozwiodę.
Jeśli chodzi o kwiatki, to przez te wszystkie lata dostałam tylko trzy. Pierwszy jeszcze przed ślubem- na początku naszej znajomości, na Dzień Kobiet, drugi na Walentynki, w dodatku sztuczny i przejechany przez ciężarówkę Trzeciego dostałam już po rozwodzie, również na Walentynki. W sumie, to były cztery róże, jak na pogrzeb:) Brakowało tylko wstążki z napisem " ostatnie pożegnanie"

Winka pod swój gust pewnie?:)
Dobrze, że coś z tej stówki kupił
Ja, na urodziny chyba nigdy nic nie dostałam, a jeśli on miał, to zawsze mu jakiś drobiazg kupiłam, ze swoich zapracowanych pieniędzy. Nigdy jednak nie był z niczego zadowolony, zawsze mogło być coś innego, lepszego. W sumie kupowałam, to co chciał, ale jak już dostał, to zamiast usłyszeć:
"dziękuję", to słyszałam:"pff... takie g..wno"?

Może napisz do tego chłopaka przy którym czułaś się bezpieczna, poszukaj pomocy tam gdzie czułaś oazę bezpieczeństwa. Jeśli będziesz się bała to nigdy nie będziesz szczęśliwa... napisz listę za żeby zostać i przeciw. Poszukaj też pozytywnej strony waszego związku, może uda się go jeszcze uratować... może żałujesz że wróciłaś do niego bo teraz nie czujesz tego co było kiedyś. Napisz list do niego, zrób wszystko co w Twojej mocy żeby to uratować ( ale nie zmuszaj się ). Przed nieodwracalnym krokiem musisz zrobić wszystko powtarzam WSZYSTKO żebyś nie żałowała i mówiła że mogłaś jeszcze tyle zrobić. Jesteście małżeństwem, macie córeczkę... na pewno były piękne chwile, kaseta z wesela, zdjęcia , wakacje... ROZMAWIAJ, ROZMAWIAJ i jeszcze raz ROZMAWIAJ. Zachowaj spokój i rozwagę. Jeśli jednak jesteś zdecydowana, uważasz że nic się nie da zmienić bo on Cię nie dowartościowuje przez to myślisz o tym drugim bo teraz nie czujesz się spokojna, bezpieczna... To zrób pierwszy krok, zostaw to wszystko... teraz poszukaj pracy, potem się wyprowadź. Nie maja prawa zabrać Ci dziecka jeśli nie jesteś pijaczką i masz pracę, nie mają prawa.

więc tak.......wczoraj bylo nawet miło nie kłocilismy sie starałam sie nie zwracac uwagi na nie które docinki męża poszliśmy spac on do swojego  łozka ja do swojego a tu słysze wiesz ja Cie nienawidze,poprostu tak powiedzial. Boli i to bardzo

zgadza sie jestem tak prze niego rozpeszczana,szok po prostu...ale jakby malo tego ze mnie nienawidzi to zaczal latac po imprezkach od czwartku do wczoraj non stop koledzy.... a orientujecie sie jaki koszt żłobka dla dziecka?

nio tak kolejny dzien jakich wiele....smutno tęskni sie i na dodatek moje dziecko znowu jest przeziebione  cala noc płakało przez katar a mąz jak krzyknelam raczyl wstac. powiedzcie mi moje drogie czy do rozwodu konieczna jest separacja czy tak po prostu skaladm papiery o rozwod

Żadnej separacji nie potrzebujesz. Separacja jest raczej dla tych nie do końca zdecydowanych, a Ty chyba do takich nie należysz?
Powinnaś wziąć się za pisanie pozwu. Wzór znajdziesz w internecie, ale uzasadnienie musisz napisać sama od siebie, bo każdy ma inne życie i inne problemy.
Mam nadzieję, że wszystko pójdzie po Twojej myśli i Ty również będziesz się cieszyć wolnością.
Nie będę Cię zapewniać,że samotnej matce jest lekko, bo nie jest, ale jeśli będzie przy Tobie ktoś, kto będzie Cię wspierać, to już tylko masz z górki i raczej nie odczujesz tego rozwodu.
U mnie po zamknięciu drzwi sali sądowej poczułam jednocześnie ulgę i smutek, bo żal mi było tych 10 zmarnowanych lat. Zamykając drzwi sądu, zamyka się pewien etap swojego życia.
Z biegiem dni człowiek się oswaja ze swoim nowym życiem i pojawia się nadzieja i perspektywy na lepsze życie.
Żadne pieniądze nie zastąpią tego wewnętrznego spokoju...

Może przynajmniej po rozwodzie poczuje się lepszym ojcem.
Tak przynajmniej było z moim. W małżeństwie wszystko musiałam robić ja, jemu było ciężko nawet dziecku buta zawiązać, a jak się rozstaliśmy, to nagle poczuł się do ojcostwa. Nie tylko mnie ten rozwód wyszedł na dobre, ale i naszym dzieciom

hmmmm juz drugie cv wysłane kurde moze w koncu cos znajde moze bedzie taka jak ja chce......moze dopisze mi szczescie. chyba łapie doła........

Wiem że to mało ale wiesz jak kiedys mi sie udawalo od razu tak pech no szukam w sklepach pracy mam srednie wyksztalcewnie to do biura mnie nie ze chca:)w moim perniczonym misteczku z praca jest LIPA

Ja wiem...... moja mama ostatnio tak sobie chciala dorobic w takim obozie to fatalnie sie skonczylo. ja szukam w sklepach a ze mam 5lat pracy w sklepie to moze ktos mnie przyjmie..

No to gratulacje. Trzymam kciuki!

Hm czyli chcesz zostać z kimś kto Cię poniża ze względu na swoje dziecko, któremu chcesz zapewnić szczęśliwe dzieciństwo z obogiem rodziców? Tak szczerze to ja nie wiem co bym na Twoim miejscu zrobiła. Szczęście Twoje , a jednocześnie Twojej córeczki jest najważniejsze, także znajdujesz się miedzy młotem i kowadłem. Popełniłaś błąd w przeszłości, nie powinnaś liczyć się w takich sprawach z rodzicami, przecież to Twoje życie.. Ja bym w sumie odeszła... Pozdrawiam!

Więc tak cieszyłam sie że znalazłam prace ze jakos to bedzie i co? i beda zwolnienia kilku osob ja pewnie polece nie podizuje sie do kierowniczki i ostatnio ciagle sie mnie czepia a to za wolno a to nie podoba jej sie jak sprzedaje....porazka dól i niech nikt mi nie mowi że mam szczescie w życiu bo nigdy go nie miałam i miec pewnie nie bede. chyba zwariuje:((((((((

Ancia, jak wygląda Twoja sytuacja? Nie zniechęcaj się, tak teraz jest z tą pracą. Jak nie tu, to gdzie indziej- grunt, żeby "przezimować"

nio i siedze w domu nudze sie bez pracy jest tragicznie i jeszcze maz ktory zartam typu zdzira chce sobie pozartowac ze mna:(

Witaj Ancia31!
Mam sytuację podobną do twojej i b. ci współczuję.Wiem jak ciężko jest odejść(chodzi głównie o kasę)-niestety nie ma innej opcji,bo szkoda marnować życia swojego a przede wszystkim dzieci.Ich mi żal najbardziej!Ja tak miotam się od kilku lat i chyba wreszcie dojrzałam do tej decyzji-mam już napisany pozew o alimenty i rozwodowy.Dawno straciłam nadzieję,że będzie lepiej,bo jest z roku na rok coraz gorzej.On widzi,że go tylko straszę rozwodem a nic nie robię i pozwala sobie na coraz gorsze rzeczy.Dla niego jestem tylko szmatą,kur... itp.
Dlatego powiedziałam:dość!Nie pozwolę się więcej poniżać!
Tobie też radzę walcz,bo szkoda łez dla takich bydlaków-oni nigdy się nie zmienią!

witam, miałam do czynienia kiedyś z taka sytuacją nie jako uczestnik ale jako widz(o ile można tak to nazwać) walcz kobieto o siebie i przyszłość swojej córki, zrobiłaś błąd wracając do niego no ale wcale nie jest powiedziane że po raz kolejny nie możesz od niego odejść... dorastanie dziecka w takich warunkach niczym dobrym się nie skończy, nie masz pracy to nic zawsze możesz jej poszukać o poza tym są różne instytucje które pomagają w takiej sytuacji. nie trać życia na takiego faceta, on robi co chce a ty......??? związek rozpadnie się z jego winy(o ile udowodnisz) ale nie to jest najważniejsze, tylko to że zaczniesz żyć tak jak ty chcesz i że córeczka będzie miała szczęśliwą mamę a kiedy mama zadowolona to i córka też....

Pozdrawiam:0