po jej zdradzie chcę byc z nią ale ona nie zgadza się na moje warunki

Dlatego wybaczający musi postawić warunki. Jeszcze raz sformułować zasady, na jakich opiera się związek i mieć zapewnienie zdradzającego, że dołoży wszelkich starań, by tych zasad przestrzegać.
Oraz musi wystapić zadośćuczynienie - coś, co dla zdradzającego będzie trudne i/lub bolesne, a co musi przejść, by udowodnić, że nie powtórzy zdrady oraz "wyrówna rachunki" między partnerami.

I to prawda, Mars, tego nie było w moim związku. I nie rozpadł się dlatego, że zdradzałam a on mi głupio wybaczał, tylko dlatego, że nie umieliśmy rozmawiać i się porozumieć.
A bić to mnie bił, ale nie z powodu zdrady. Może szkoda?

Zakładanie wątków jest bardzo łatwe
I też prawda, nie myślałam o jego cierpieniu, kiedy zdradzałam, bo zajmowałam się kojeniem własnego cierpienia.

Nie, nietrudno. Tylko zupełnie inne przyczyny w tym wszystkim widzę. Podświadome oczekiwania, psychologia głębi, te sprawy.

I co dziwniejsze, on próbował mnie zdradzić. A może nawet mu się udało - w jego pojęciu. Bo ja wciąż uważam, że mnie się zdradzić nie da.

Żywia, po co żal ? Mam rozumieć, że jesteś osobą z sercem niczym głaz i czujesz się dumna z powodu swojej zdrady ? Pogratulować ...
Tak, chcesz się wybielić, bo może nie wiesz, ale Ty też mogłaś spróbować z mężem pogadać, a skoro w końcu widziałaś, że związek nie ma sensu, to mogłaś się rozstać, a nie zdradzać po kątach, ale co tam...
Wiem, na pewno liczyłaś na to, że przyklaśniemy Tobie, a Twojego męża nazwiemy świnią. Jednak nie dostaniesz tu tego. Powody swoje pewnie jakieś miałaś, lecz to nie zmienia faktu, że mogłaś postąpić inaczej, że poszłaś na skróty, a Twoje próby usprawiedliwiania się sa żałosne i szkoda czytać. Nie wiem gdzie zagubiłaś swoje sumienie...

Dziękuję. I za ocenę, i za gratulacje.

Och, łeb pękał od tego mojego gadania. A pragnienia też miałam zupełnie od czapy, np. żeby dotrzymywać słowa.
Przyznaję Ci jednak rację z tym odejściem - nie wyobrażałam sobie. Nie umiałam, byłam tchórzem. I żyłam wtedy w paranoicznej sytuacji i z paranoją w głowie. Taka niedojrzała.
Jestem dumna, że z tego wyszłam; żałuję, że się pakowałam w ten związek, bo sprawiłam byłemu wiele bólu, a równocześnie jestem wdzięczna za trudne doświadczenia, jakie z nim zyskałam i jemu za to, że mi pomógł wyjść z jeszcze większej paranoi.
Nie muszę żałować, bo zrozumiałam. Bo się wyleczyłam.

Fakt pozostaje faktem: zdradzałam. Temu nie trzeba przyklaskiwać. Liczyłam raczej na to, że komuś się zechce zrozumieć, że zdrada może być etapem w rozwoju człowieka. Skoro się zdarzyła, to wyciągnąć z tego wnioski i nie akceptując zdrady, jednocześnie nie potępiać człowieka.
Każdy jest wolny i sam sobie wybiera, czy odrzucać zdradzających i naiwnie liczyć na to, że nigdy się już z takimi osobnikami nie spotka, czy czegoś się o człowieku nauczyć.
Wystawienie oceny zamyka proces zdobywania mądrości.

Akurat Ty nie musisz się troszczyć o to, gdzie jest moje sumienie.

Poproszę jeszcze.
Uwielbiam czytać, jak kto mnie ocenia - może nie tyle z powodu tego, jak to świadczy o oceniającym; raczej z powodu dociekania, jak opis jednej sytuacji kształtuje obraz człowieka.
To naprawdę ciekawe, jak mnie odbieracie.
Ale to chyba już off topic, nie?

ja bym swojej kobiety nigdy nie zdradził..a chodzą tu takie szprychy ze ho! (szczególnie te mieszanki azjatki z białymi ).
Ale nie przeszkodziło jej to domniemywać, że ją zostawię jak zobaczę te piękne kobiety..
Okazało się że to ona mnie zostawiła heh..ironia losu

sms? jak można sms'em coś załatwić?
fakt, to że ona w żadnej postaci nie chce się rozstać z tym facetem jest podejrzane.
wedle zasady, jak raz zdradziła, posmakowała, ciągnęła 4 mc'e, więc chyba było miło, to zostawiło jej coś w główce.
szkoda teraz martwić się i zastanawiać kiedy znów to zrobi, po co koleś ma się starać, żeby ona łaskawie go nie zdradzała.
autorowi chyba zależy skoro po spacerku już zadecydował o daniu szansy, ja bym ostrzej zrobiła, żeby zrozumiała jak zraniła. teraz ona powinna, tak jak wspomniał wyżej

teraz ona
stara się być miła, ok, wiadomo, chce jakoś to zatuszować, zasłonić, ale to prawda, ona zawsze będzie miała nieczyste sumienie i można jej to wytknąć. po co się męczyć? nie byłam nigdy w  takiej sytuacji, ale bycia z kimś kto mnie zdradził sobie nie wyobrażam, także gratuluję odwagi autorowi jaką podjął, ja bym się chyba nie odważyła.

Ja poprosilam swojego meza,zeby zadzwonil do swojej kochanki/mimo ze to bylo zakonczone/bo chcialam uslyszec w jaki sposob on sie do niej odnosi i powiedzial jej ze to koniec.Nie bylo to mile dla niej,mnie owszem przynioslo ulge.Maz zrobil to bez chwili zastanowienia,chociaz wczesnie jego rodzice probowali na nim to wymusic i wtedy tego nie zrobil.Mysle,ze byl swiadomy tego,ze jesli nie spelni mojej prosby to nie na nic szansy.
Mysle,ze ta prosba jest uzasadniona

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi, jak się do niej nie odzywałem i powiedziałem że po niedzieli się wynoszę z domu, gdyż nie mogę życ z osobą która twierdzi że mnie kocha i chce byc ze mna i zależy jej na wybaczeniu a nie chce spełnic moich warunków to odpowiedziała że wyśle takiego smsa, tylko jakoś na razie nie mam czasu aby z nią usiąśc i aby przy mnie to zrobiła, gdyż mieliśmy dzisiaj spotkanie rodzinne. Weekend też mamy zajęty bo jedziemy do jej rodziny, więc pewnie to będzie w niedziele popołudniu. Zobaczymy czy się odważy. Tak naprawdę to ona chciała się z nim spotkac aby to zakończyc, jednak ja nie chce aby się z nim spotykała, bo mi się krew gotuje na samą myśl, że miałaby się z nim jeszcze się spotkac. Zobaczymy co z tego wyjdzie w niedzielę. Najgorsze jest to że jak się spotykamy z jej rodzicami to jest mi strasznie ciężko, muszę udawac że jest wszytsko w porząku, ma taka fajną rodzinkę do której już się przyzwycziłem a ona ma coś jakby niepoukładane w głowie bo dopuściła się takiego czynu. Jeszcze jedna sprawa, romansowała z nim przez 4 miesiące, jednak spotykali się raz na ok 2 tygodnie na 3-4 godziny, innej możliwości nie miała, tak przeanalizowałem jej wszystkie wyjazdy i wyjścia, jednak smsów miesięczynie wysyłali do siebie ponad 100 - sprawdziłem bilingi.

ciekawe wysłać smsa nie chciała bo sprawa zamknięta itd a tu nagle spotkać się chciała aby to zakończyć, nie chcę krakać ale coś nie do końca wierzę w szczere intencje Twojej żony.

no mowie, to tylko moze zrobic egoista ktory/a 4 miesieczny romans nazywa *bledem* przypisywanie ideologii pod swedzenie w kroku, bo nie chcial rozmawiac?... nie! to ty nie chcialas, bo mialas ochote na galop z kims innym. to wszystko!   to on mial problem czy ty ? kto powinien wyjsc z iniciatywa rozmowy,  ON ? jakas kpina. blad mozna popelnic raz, po czym zalowac i starac sie wytlumaczyc, a romans jest poprostu romansem! i poza egoistycznymi pobudkami nie ma nic! podziwiam autora ktory w ogole sprawe chcial zalatwic, smieszne bo to on zalatwial, nie ona ale widze jego obawy jak bedzie pozniej, i ja akurat sobie nie wyobrazam normalnego zwiazku po takim czyms, odpowiedz sobie chlopie na spokojnie, dam rade jej znowu zaufac ? jak zaaragujesz na jej wyjazdy ? spoznienia, usmiech gdy dostaje sms. jestem prawdopodobnie mlodszy od ciebie i jednak mniej doswiadczony, chodzi o to ze poki co jestem kawalerem i te rozstania przychodza mi dosc latwo, ale czy naprawde warto udawac ze nic sie nie stalo? bo bedziesz musial udawac. chyba ze faktycznie ludzie az tak sie od siebie roznia, i poza  umiejetnoscia wybaczenia maja tez slaba pamiec zeby zapomniec. ja mam dobra, odpowiedz sobie sam  jak u ciebie.

czym innym jest jednorazowy wystepek ktory mozna wytlumaczyc iloscia alkoholu, zagubieniem, zlymi relacjami w domu itp a czym innym kilku miesieczny umiejetnie ukrywany romans gdzie dochodza uczucia (bo nikt mi nie wmowi ze po kilku miesiacach w jednym lozku ich tam nie ma) i w tym przypadku jakie kolwiek tlumaczenia sa niewiarygodne, przypisywania ideologii pod romans jest zalosna proba wybielenia sie z tego co sie zrobilo, czy tez sami przed soba chcecie  sie tlumaczyc, nic wiecej. swoja droga to jest dopiero cyrk, ze kobiety zawsze doszukuja sie glebszych znaczen w swoich romansach ktore zazwyczaj sa wina partnera   przepraszam ze mowie tylko o kobietach ale z moim otoczeniu nie znam lub tez nie wiem o zadnym mezczyznie ktory by regularnie zdradzal swoja partnerke.

Chłopaku, gdzie Ty mieszkasz? Przeprowadzam się!

no i co wierzysz że poszłaby na to spotkanie i od razu zakończyła romans? gdybyś się nie dowiedział to dalej by się spotykali, tak samo pewnie by ustalili podczas tego spotkania.
a ten facet dowiedział się o tym że wszystko wyszło na jaw? kontaktował się z nią od czasu kiedy się dowiedziałeś?

spokojnie, ja napewno o wszystkim nie wiem

no czyli dostala 2 hit combo, bo z jednej strony ty sie o wszystkim dowiedziales, a z 2 on sie jasno okreslil ze nie chce miec z nia juz nic wspolnego, to ze chciala byc z toba akurat nikogo nie powinno zaskoczyc, w koncu kochanek ja poprostu pozegnal

oczekiwala innej reakcij niz *zycze ci powodzenia*, ciekaw jestem jak by sie zachowala jak by jej powiedzial wprowadz sie do mnie wlasciwie nie jestem ciekawy, bo cos mi sie wydaje ze przeczucie mnie nie myli, i bys po powrocie zastal oproznione z jej ciuchow mieszkanie do tego sms, przykro mi, nieukladalo sie nam.

to tlumaczy ze nie chciala wyslac do niego sms, w koncu  kto by mial ochote pisac do czlowieka ktory  ja traktowal jak wypozyczona maskotke do zabawy, pewnie ma do niego wielki zal ona nie zaluje ze cie zdradzala, ona zaluje ze to sie wydalo i on ja zostawil

Nie tak żeby napisać tylko sprawdzić reakcje owego nowego a pozatym co mogła napisać ?
że wraca do "rogalca" ? no co Ty wierzysz w te bajki ? przecież musiała "zachować twarz"

ale jaja

ps.

chce na razie zostać sama

RACZEJ NAPEWNO POWINNA

A to prawda coraz więcej faktów

Hmmm... jak sobie pomyślę, co można zrobić w 3-4 godziny.... Nie rozumiem? Czy to ma być jakieś usprawiedliwienie?

Może nie zauważyłaś, ale dość często jestem zmuszona usuwać Twoje posty, ponieważ off-topujesz. Od luźnych pogawędek służą netkafejki.
Moderatorka-apoteoza

...nic dodac, nic ująć, Tisha dobrze interpretuje...chyba jednak ją ten kochanek zafascynował, a jak kiedys wspomniałam kochanka jej z głowy młotkiem nie wybijesz...chyba że przeczekacie aż jej przejdzie....
A tak wogóle - masz niezbite dowody na zdrade fizyczna, czy tylko emocjonalną? Hmmm?

tak to usprawiedliwienie bo zamiast dwanaście razy pod rząd robili to tylko cztery razy, więc tą "skromną" ilością pokazała że jednak dalej kocha swego męża.

a teraz driver spójrz na to z tej strony, tamten facet jasno pokazał gdzie ją teraz ma, ona zagroziła poniekąd że jak nic nie zrobi zostanie z Tobą, a teraz to spotkanie jest jej potrzebne właśnie do tego aby namówić go na reaktywację romansu lub po prostu chce go namówić na to aby byli już razem oficjalnie, bo ja nie wierzę że ona tak chce się spotkać z nim i zakończyć romans skoro on już sam to zrobił za nią, więc moim zdaniem cała ta chęć spotkania z nim jest po coś innego niż zwykłe zakończenie znajomości.

ja widze ze ty juz postanowiles, co post pojawiaja sie coraz nowsze fakty, jedne ja zdecydowanie obciazaja, a w nastepnym poscie ja usprawiedliwiasz, piszac cos czego wczesniej nie pisales. dostales kilka scenariuszy jak to widzimy. a decyzja jest twoja. powodzenia. najwyrazniej dasz rade wybaczyc i zapomniec. ale jesli myslisz ze wybaczenie, zapomnienie  polega na inwigilacij to sie grubo myslisz. i podejrzewam ze caly ten okres wybaczania bedzie jednym z najgorszych jaki miales.

wiesz teraz żałuje i mówi że by tego więcej nie zrobiła a gdyby romans nie wyszedł na jaw to dalej by Ciebie okłamywała i zdradzała, więc liczą się czyny a nie słowa a czyny mówią jasno ze jej nie specjalnie zależy na Tobie, to że dzisiaj jest z Tobą to zasługa tego że kochanek się zawinął, a i przecież co powie jej rodzina na wiadomość że ich córeczka zmienia męża na nowy model.

pewnosci niestety nigdy nie bedziesz miec, i zadne zapewnienia ci jej nie dadza, dlatego wlasnie podziwiam osoby ktore umia szczeze wybaczyc i zapomniec. tyle odemnie. nikt ci z decyzja nie pomoze. to twoje zycie, ty ja znasz najlepiej.

O Boże, o Boże....
Czyli jeszcze miała nadzieje, żeby w razie czego do niego wrócić jakbyś jej nie wybaczył.. Spryciara Nawet tamtego też by wtedy okłamała, że została sama przemyślała i wybrała tamtego. hehehehehehehehe dramat przemienił się w komedie.

Heh.. coraz to nowsze i gorsze fakty... Co za baba

Czekałem chyba na taką odpowiedź osoby która zdradzała i żyje nadal ze swoim partnerem po wyjściu sprawy na jaw, czyli jednak jest to możliwe, ale wiadomo każdy jest inny. Sam spreparuje takiego smsa, wpisze numer pokaże jej i poproszę o wysłanie, zobaczymy czy się zdecyduje, muszę tylko jeszcze przemyśleć co mam w nim napisać, oczywiście w imieniu żony. Jeżeli chodzi o te coraz to nowsze fakty to jest właśnie tak że jest ich dużo, nie wszystko jestem w stanie opisać, jest to takie trochę dla mnie skomplikowane.

sms wysłany, sam go napisałem na jej komórce wpisałem numer, zona przeczytała i od razu wcisnęła wyślij. Jednak po chwili widziałem że jakoś jest poddenerwowana, pytam czy myśli teraz o nim i o tym smsie, to odpowiedziała mi szczerze że tak, że zastanawia się czy odpisze, minęła już ponad godzina i nie odpisał, żona trochę mniej poddenerwowana ale jednak widzę w jej oczach jakby niepewnośc, jednak upiera się że chce byc ze mną i mnie kocha że to był błąd którego nie powtórzy. Zobaczymy co przyniesie nowy dzień.

A Ty jesteś posiadaczką gumki wymazującej wspomnienia z mózgu? To masz super. Zaręczam Ci, że żaden normalny człowiek NIGDY nie zapomni, że został zdradzony. Jeśli zostanie w związku ze zdrajcą/zdrajczynią to nie tylko po 30, ale i 50 latach wciąż będzie to miał w głowie. A jeśli zdrajca chce w związku zostać, to jego wybór, musi liczyć się z tym, że łatwo nie będzie.

To prawda, nigdy się nie zapomni. Skoro wybaczamy, to po prostu nadal jesteśmy z tą osobą, lecz nigdy nie będzie tak jak przed zdradą. Długi czas będzie niepokój, brak wiary. No, ale oczywiście jak ktoś ma cały czas wypominać zdradę, to na pewno lepiej się rozstać, bo to znaczy, że nie umieją już być razem - i wcale się nie dziwię ... Zdrada to coś strasznego..

driver, ja jestem w takim związku, po zdradzie, a właściwie po zdradach. Zdradziłam pierwsza. Mąż się  dowiedział. Wybaczył, bo trudno było przekreślić tyle lat. W całej tej sytuacji dobrą stroną było to , że mogliśmy w końcu szczerze do bólu porozmawiać (a nagromadziło się przez tyle lat wzajemnych pretensji, żalów). Przeszłość została odcięta grubą kreską. Życie toczyło się dalej i wydawało się, że jest pięknie. Do dnia w który dowiedziałam się, że kocha nie tylko mnie. Moja rozpacz i ponowna próba odbudowania związku. Jakoś trudniej było wszystko zapomnieć , bo z natury jestem zazdrośnicą i dość pamiętliwą osobą. Ale udało się. Dziś, po kilku latach, wiem, że warto wybaczyć, bo samemu można się w życiu pogubić. Jeśli naprawdę w grę wchodzi prawdziwe uczucie, są dzieci, jest prawdziwa rodzina, to warto budować , sklejać, scalać... Najtrudniej jest odbudować zaufanie.. I chyba nigdy już tego zaufania stuprocentowego nie będzie, ale jest teraz w naszym życiu tyle szczęśliwych chwil... Czas leczy rany. Pozwala inaczej myśleć. Życie biegnie i brakuje czasu na analizowanie. Minęło kilka lat.  Za nami tyle trudnych chwil, również chwil zwątpienia, ale poradziliśmy sobie. Dojrzałość  i miłość pozwala nam cieszyć się każdym dniem.
Wiem, żę niektórzy tu radzą, aby zakończyć związek, bo nie warto, bo trudno, bo trzeba wymienić złą żonę, na kogoś innego, ale jaka jest gwarancja, że następny związek będzie idealny ?
Myślę, że twoja żona naprawdę bardzo żałuje i jest jej po prostu bardzo głupio, że wpakowała się w romans.
Czasu nie cofniesz, ale możecie RAZEM zamknąć pewien rozdział i RAZEM zacząć żyć od nowa, bez wspominania, wypominania, RAZEM ciesząc się małymi rzeczami (nawet słońcem za oknem). To trudne, ale wykonalne. Pozdrawiam. Szczęśliwa Kobieta.

Znalazłam taki wątek na Netkobietach - "JESTEM SZCZĘSLIWA? Dajmy nadzieję tym, którzy odbudowują swój związek". Może w wolej chwili zajrzysz ?

Różnie można to interpretować... Znał ten ból  a zrobił to samo, mimo, że zapewniał, że nigdy nikomu tego nie byłby w stanie zrobić... Myślę, że nie było w tym przypadku zdrady fizycznej a emocjonalna, a ta zabolała mnie bardziej, niestety. Oboje chcieliśmy zamknąć przeszłość i się udało. Żyjemy inaczej, lepiej.

Pisząc posta powyżej, do autora wątku chciałam aby zobaczył, że może mimo wszystko się udać odbudować związek, i można być szczęśliwym w tym nowym-starym związku.