Coś dla samotnych rodziców!!!

Postanowiłam już nie mazać się, jak małe dziecko, tylko brać od życia to, co najlepsze. Zapisałam sobie Twój nr gg i na pewno odezwę się. Nie mam zamiaru tracić czasu na rozmyślania, tylko do roboty z własnym życiem.
Pozdrawiam serdecznie, dziękując jednocześnie za porady i dobre słowo, które leczy niesłychanie i podnosi na duchu

Anulka, trzeba cieszyć się życiem, bo ono samo pisze nam scenariusze i czasem nie mamy wpływu na jego tło. Wczoraj miałam długaśną rozmowę z synem, sam dopytywał, drążył, co tak na prawdę dzieje się w moim życiu. Szczerze i w dostosowanym do jego wieku języku powiedziałam wszystko, co czuję, jak się mają sprawy z "kolegą" itp. Wiecie, co mi powiedział, że ma najwspanialszą mamę pod słońcem i kocha mnie tak mocno, jak stąd do końca świata . Jestem rozanielona:).

Hej

ja tez jestem samotna mama - mam 12 i 9 letnie córki
daje sobie rade - wszyscy znajomi mnie podziwiają, że się otrząsnęłam (ex jest alkoholikiem)
że daje z wszystkim rade - mam dom, spore podwórko..
i ciesze się tym, jest mi dobrze
tylko ... tylko czasem jestem taka zmęczona i chciałabym żeby ktoś mi pomógł, żebym miała to z kim dzielic, z kim się cieszyc z kim isc do kina...

... ze tez wczesniej nie dostrzeglam tego tematu ... jesli pozwolicie to dolacze sie do Was, jak znajde chwilke doczytam watek i postaram sie uczestniczyc w nim dosc regularnie...

...a na poczatek napisze tylko tyle, ze za niecale 5 tyg. mam sprawe rozwodowa, a w sprawach dotyczacych rodzicielstwa to mozna by rzec, ze jestem samotna od momentu poczecia dziecka, jesli w ogole moge tak to nazwac,  corka w tym miesiacu konczy 2 latka, a problemow jak wiecie jest sporo...

rade dawalam- chodz lekko nie bylo, przy takiej ilosci stresu;
rade daje - bo chce
rade bede dawac - bo warto

pozdrawiam serdecznie

Witaj bałałajko. Znamy się z innych wątków i pewnie juz zauwazylas że tutaj tez jestem. Nasze sytuacje sa nie zawsze mile, ale mile jest to, że powiększa nam się grupka samotnych. Pozdrawiam Cie serdecznie.

AnieKore75 też serdecznie witam ....

Fioleczko, to całkiem normalne, że rodzice zawsze wstawią się za swoim synusiem, tym bardziej, że są nie wiele lepsi od niego. Dobrze zrobiłaś, że wygarnęłaś mu wszystko i niech się od Ciebie odczepią, bo przecież nie masz 15 lat, żeby ktoś Ci mówił, co masz robić. Wiem, że jesteś wkurzona, ale pamiętaj 3 wdechy i do przodu. Następnym razem zlekceważ teścia, bo jakby chcieli pomóc sami by przyszli do Ciebie i zaproponowali, jak nie finansową, to w formie opieki, pomoc. Piszesz, że to alkoholicy, zatem wszystko jest jasne, ja już nie będę dalej komentować . Głowa do góry i ucieknij od nich , jak najdalej

Bałałajka, witaj, fajnie, że tutaj do nas dołączyłaś. Fajnie, że jest ten wątek:)

Aaaaaaaa .... a ja właśnie cały czas na to czekam

Dobrze że słuchasz czasem Devila

Gdybys Chciała Fioleczka, mozesz szukac dalej. Wiem, że jeszcze znalazła bys nie jedną interesującą ofertę.
Pamietaj, że to usługa i przysługuje Ci prawo do targowania się więc wywalcz jeszcze chociaż 2 stówki dla swojego malca, albo chociażby po to bys mogła sobie coś kupić

Brawo! Fioleczko, brawo! Teraz nie pozostaje nic, jak tylko szukać świadków i dowodów, bo niestety dla sądownictwa to jest konkretem . Buziaki, trzymam kciuki:)

hej

ja tez dziękuję, za tak miłe przywitanie
postaram się zaglądac tu regularnie choc u mnie to róznie bywa bo ja ciagle w ruchu ...

fajnie, że taki wątek powstał bo czasem jest tak, że w podswiadomości coś wiemy ale ... nie dopuszczamy tego głosu wewnetrznego do siebie i tkwimy w tych naszych problemach ..

i dopiero jak usiądziemy i zaczniemy pisac albo przeczytamy o tym, że ktoś miał identyczne problemy i ma już je za sobą - nagle wszytsko okazuje się takie oczywiste i proste - i znowu jest chęc do walki o siebie i o nasze pociechy

również to że mozemy tu napisac NARESZCIE JESTEM SZCZESLIWA MIMO ZE SAMA WYCHOWUJE DZIECKO,
SAMA ALE NIE SAMOTNA

daje chyba wiekszy power niz nam sie wydaje ...

przynajmniej w moim przypadku

Witam wieczorkiem

Dopiero niedawno wróciłam z pracy .

Fioleczko dobrze że choć teraz teść będzie się bardziej orientował w twoje sytuacji bo pewnie synek nagadał rodzicom różne cuda niewidy.

Ja załatwiałam wszystko bez adwokata i nawet radcy prawnego.
Wniosek napisałam sama i obyło się bez świadków (no poniosło mnie trochę i sędzina odpuściła )
Było szybko i boleśnie dla mężusia bo dostałam separację z orzeczeniem winy .
Tez alkoholik wiec się sędzina nie pieściła.

Oby wam poszło szybko bez komplikacji .

Opowiem całą moją historię adwokat i ona już mnie naprowadzi na odpowiednie ścieżki.Potrzebuję jej,bo skoro wiem,że synus uciekl do rodzicow to raczej tam pozostanie wiec pozew pojdzie na ich adres, I tu są dwa wyjścia.Mąz to oleje i się nie pojawi o czym już uprzedzałam adwokat albo pojawi się odstrojony i będzie wmawiał,że go wyrzuciłam a ja jestem taką osobą,że zniosę wszystko tylko nie to gdy ktoś kłamie mi w żywe oczy.Wtedy wpadam w furię ;/
Z resztą zdam Wam relację we wtorek co i jak wyszło z pierwszej rozmowy.

Cieszę się,że jest nas coraz więcej i możemy się wspierać, dzielić się własnymi doświadczeniami i naprawde znajdujemy tu zrozumienie jakiego często brak naszym znajomym.
Powiem Wam,że teraz mam największe wsparcie od koleżanki po której bym się tego nigdy nie spodziewała.Zawsze oceniałam ją po pozorach a teraz okazało się,że naprawde potrafi słuchać a z jej rodziną czuję się tak swobodnie jak bym znała ich od lat. Hihi...ona też jest mamą i jest w dość trudnym związku chociaż nie patologicznym no i oboje się kochają a to chyba najważniejsze.

Anula nie wiem, czy dobrze bo po nim to spłynęlo... Zero reakcji.Kazdy dziadek zaoferował by jakąś pomoc, przyszedł by zobaczył w jakich warunkach mieszka dziecko.Przecież tak na dobrą sprawę on nie wie jaką jestem matką.To,że dziecku niczego nie brak to zasługa mojej miłości i pomocy MOJEJ rodziny. A gdybym była inna... Nie boją się o wnuczka którego tak bardzo "kochają"? To mnei boli.Ta obojetność. Synek u nich się bunkruje a oni nawet nie zadzwonili zapytać czy mam co do garnka włożyć.Przecież moje zdrowie jest bardzo ważne dla dziecka. Ach kochana! Widocznie nasi męzowie stwierdzili,że lepszym sposobem na zycie jest bycie lumpem. A my jesteśmy szczęścliwe bo mamy spokój i uśmiech naszych dzieci na codzień. A szczęście w oczach dziecka to największy cud na świecie!!!!

agau jak Synek? i Powiedz jak sytuacja z partnerem wygląda?Posunęło się coś na przód w sprawie spotkania?Czy postanowiłaś poczekać?

Czasem trzeba kimś porządnie potrzepać żeby cokolwiek doszło.
Takie są zasady walki nie tylko o dziecko ale o własną niezależność.

Jesteś zła,wściekła masz do tego prawo i nikt z nas nie przechodził tego w inny sposób na zimno.

Ja zaczęłam swoją drogę od psychologa po pół roku zaproponowała że jak dostaną dofinansowanie to ruszą z programem pomocy własnie żoną alkoholików .
Szczytny cel ale dofinansowania nie dostali
A szkoda bo to nie miał być program dla osób współuzależnionych ale dla osób które chciały się uwolnić od życia z alkoholikiem .
Nie tylko pogadanki ale konkretne działania .
Na pomoc alkoholikom wydaje się ogromne pieniądze a na dzieci ta ilość gubi się pomiędzy papierkami .
A jak jesteś zoną alkoholika ,,widziały gały co brały''
Ale,, nie wiedziały co dostały'' a to już nikogo nie obchodzi

Kiedyś w pewnym poradniku przeczytałam że w Polsce wystarczy uciec w Bieszczady aby nie płacić alimentów.
Jednym zdaniem jesteś po rozwodzie(separacji) cudów się nie spodziewaj.

Jak masz ciężką sytuację to naślą kuratora a nie wiesz na kogo trafisz jak na biuralistkę bez serca to ograniczą ci prawo do własnego dziecka albo wystąpią z wnioskiem do sadu rodzinnego o zabranie dziecka do placówki państwowej.
Samo życie.

Za brak ciepłej wody i brak pomocy socjalnej zabrano matce dzieci.
Ten program miał pomagać właśnie takim matką które nigdy nie pracowały i były bezradne.(bez pieniędzy i dachu nad głową)
Na to brak funduszy a na lumpów nie.

Wiesz dlaczego nie zwróciłam się do adwokata bo umiem własnych spraw dochodzić sama i tak jest do teraz .
Kuratorzy od ex nie raz proponowali pomoc że coś załatwią lub gdzieś szepną słówko grzecznie odmawiałam.
Jedyny papierek jaki mi wypisali to opinia i potwierdzenie interwencji.
A w kwietniu tego roku gratulowali samozaparcia i uporu
W sprawie mieszkania no po tylu pucowaniu klamek wywalaniu drzwiami i włażeniu oknem mam je dostać w tym roku

Czytam Wasze posty,bo sama jestem w podobnej sytuacji.

Z jednej strony brakuje mi ciepla drugie osoby z drugiej boje sie zblizyc do kogos,bo mam zwyczajnego stracha,ze poraz kolejny zafunduje moim dzieciom koszmar....wiem nie wszyscy sa tacy sami,nie mozna mierzyc wszystkich taka sama miara,ale cos siedzi w czlowieku takiego,ze trudno to okreslic.

Mialam tylko tyle szczescia,albo nieszczescia,ze moj ex jak tylko odeszlam od niego to nigdy nie interesowal sie dziecmi,juz trzy lata minelo a on nawet nie zadzwonil zeby zapytac jak sie czuja,alimenty placi fundusz..chyba nawet nie wie ze jego syn idzie do piewszej klasy,a drugi byl u komuni...to sie nazywa tatus.Powiem Wam ze sie ciesz z takiego obrotu sytuacji,dzieci juz prawie zapomnialy o nim,tylko jakos nie zapomnialy,ze tatus bil mame i krzyczal na nia!!Daje Wam slowo,ze nigdy nie nastawialam ich przeciwko niemu,bo to nie ma sensu pluc w twarz komus kto jej nie ma!!

Agau nie boska wszyskiego musiałam się nauczyć.

Nawet dogłębnie przeczytałam prawo rodzinne ,prawa i obowiązki kuratora wobec dzieci .
Człowiek uczy się całe życie .

jednego się nauczyłam i to działa w 100% gdzie kol wiek idę stawiam sprawę jasno i rzeczowo bez emocji.
Jest jedna prawda jak facet krzyczy w urzędzie to zły i jest wysłuchany a jak kobieta to histeryczka i ją olewają ..

Kobitki poradzicie sobie śpiewająco bo kto jak nie wy

witam nowa koleżankę

Bałałajko masz rację ja miałam teściową zakłamaną jędzę nie napiszę dosadniej bo obraziła bym moje sunie

Co to za matka i babka która szczuła pijanego ojca na dzieci a swoje wnuki .
Nie obchodzi mnie zdanie rodziny mojego ex a status sobie poprawiłam choć jest ciężko .

Najcięższa przeprawę miałam własnie z teściową no w obrazek takie nieomylne i piękne cudo włożyć
Sorki ode mnie ramki nie dostanie wypadła poza moja .

Ex-siu się w końcu pokapował co wyrabia jego mamuśka ale parę latek za późno choć mawiają że lepiej późno niż wcale.
Udało mi się niemożliwe i jestem z tego dumna

Kochaniutkie z was też mocne babeczki i macie kochane dzieciaczki .
Teściową jak szefa zawsze można zmienić na inny model tylko pierun wie jaki się dostanie oby nie gorszy od poprzedniego bo już się nie dacie tak łatwo i ząbki sobie połamie kobitka

The_devil..jest mi przykro,bo wiem po czesci jak sie czujesz...ale mysle,ze tak jest lepiej niz burzyc spokoj dzieci co jakis czas i udawac dobra mamusie lub tatusia.Moze to brzmi brutalnie ale tak mysle.W sytuacji w jakiej my sie znajdujemy to chyba lepsze zlo!!Wystarczajaco nasze dzieci przeszly wraz z nami podczas trwania "zwiazkow".

The_devil..podziwiam Cie za odwage..pewnie jako mezczyznie,samotnemu tatusiowi nie jest Ci lekko,mimo,ze jestem kobieta to uwazam,ze Wy tatusiowie w naszym kraju jestescie traktowani jak ludzie gorszej kategorii..bez obrazy,ale slyszey sie co nie co...wiec wielki uklon w Twoja strone!!!

Wiesz mialam wielka ochote klikac w twoje gg,ale nie chcialabym sie narzucac..czasem poprostu mam ochote pogadac z kims ktomoze choc w czesci zrozumie moje polozenie..a Ciebie doskonale rozumiem,kobieta zawsze latwiej byc samotna mama,pomijajac samotnosc taka bardziej jakby to powiedziec duchowa..przepraszam nie jestem dobra w wypowiedziach,wiec moze urzywam nie wlasciwych slow.

Bo wiesz bałałajka tak jak mezczyzni potrafia byc okrutni to i my kobiety jestesmy czasem...niczym nie roznimy sie od facetow,to wszystko zalezy od samego czlowieka..moj kolega powiedzial kiedys,ze takich intryg jak my kobiety potrafimy wymyslic w jedna minute,to oni nie wymysliliby nawet przez cale zycie..

Dzieci bite,nieszczesliwe to chyba byla codziennosc w naszych chorych zwiazkach..zaluje tylko jednego,ze w moim przypadku trwalo to az 5 lat..nie zwroce dzieciom tego czasu,choc oniczym innym nie marze..!!!Dzieki Bogu,ze nie uczysz dziecka,ze kobiety sa beeee,trudno w to uwierzyc jak ma sie takie a nie inne doswiadczenia,ale my potrafimy byc kochajace,cieple i oddane..

Nie nauczyłem się odróżnaić kobiet, ale nauczyłem sie odróżniać miejsca gdziemożna spotkać te beeee oraz te - jak piszesz - kochajace,cieple i oddane ... Dlatego jestem właśnie na tym forum ...

Bo tutaj jest wiele kobiet i mezczyzn ktorzy wiedza o zyciu wiecej niz mozna sobie wyobrazic i nie wazne ile maja lat.Takie forum to jest najlepsza rzecz pod sloncem,bo mzna sie wyplakac w rekaw calkiem obcej osbie,co udaje sie czasem lepiej niz sztywna pogawedka z kims "bliskim"...sama korzystalam kiedys z opini innych na forum opisujac moja przedziwna historie i powiem Wam,ze czasem ryczalam,bo wydawalo mi sie,ze nikt nie ma racji,ale zawsze czytalam po kilka razy i dochodzilam do wnisku,ze tylko obcy patrzy obiektywnie na to co sie dzieje..dziekuje,ze jestescie!!!!

Pewnie ze chce jest jej poczatek..w porzednim watku tutaj na forum...to tylko poczatek a moze i koniec historii..jeslimacie ochote poczytac to jest tytul moje postu,niestety nie wiem jak to sie robi zeby wkleic go tutaj jestem strasznie malo oswojona z komputerem...
?  Co dale jak to zrozumiec..?

My tez bysmy znosili Anhedonia, gdyby sie kurczowo trzymali dzieci i chcieli mieć kontakt. Wszyscy wiemy doskonale, co jest potrzebne do prawidłowego rozwoju dziecka. Ale oni ... wyrwali się z korzeniami sami ... To ich wola ... i pokój z nimi ....

Kochani, mogę się przyłączyć? Czytam Was od kilku dni i czuję ogromne ciepło i wsparcie. Mam niepełnosprawnego synka, niestety ja też jestem poważnie chora. Mąż zostawił mnie z dnia na dzień, po 20 latach małżeństwa, w momencie kiedy dowiedziałam się o swojej chorobie.

Na szczęście dobrze sobie radzę, mam pracę, dziecko dobrą opiekę ale czasem dokucza mi samotność - jak pewnie nam wszystkim.

Cieszę się, że jest tu mężczyzna, a zasadzie supermężczyzna . Męski punkt widzenia bardzo się przydaje.

Jesli chodzi o mnie ... to dzięki :)

Witaj Józefina.  Zostan tu z nami oczywiście. Samotnie wychowujesz i chętnie powiękaszmy naszą wspólnotę. Na pewno będzie Ci z nami miło.
Jeśli masz jakąś poważną chorobę, możesz tez o tym napisać w innym dziale. Przeszukaj forum i zobaczysz ze jest tu pełno miejsca do Ciebie ...
Takie wsparcie " z dwóch stron" na pewno stłumi Twoj żal, po odejściu męża i pozwoli chociaż przez chwilę nie myśleć o chorobie.

Możesz natomiast opowiedzieć o niepełnosprawności synka. Co mu jest ? Pewnie nie wiesz, że między nami są także ludzie, którzy mają podobne problemy do Twoich. Nigdy nie ma takich samych, ale podobne są ....
Trzymaj się Józefina ...

Anula gratuluję i mam nadzieję,że będzie Wam się dobrze mieszkało!!!! Ja zrobiłam kolejny krok i szukam pracy.

Cieszę się,że jest nas coraz więcej!!! Mam nadzieję,że z czasem pojawi się następny mężczyzna, przydał by się kolejny męski punkt widzenia poza naszym nieocenionym i bez wątpienia jedynym w swoim rodzaju devilem;)

Ja mam problemy ze spaniem od kąt pamiętam Mama mówi że od urodzenia sorki nie pamiętam aż tak dokładnie

Super Fioleczko mam nadzieję że uda Ci się coś znaleźć satysfakcjonującego
Ostro trzymam kciuki .!

Mój problem ze spaniem pomaga mi w pracy pracuję w systemie 3 zmianowym nieregulowanym mi to pasuje .
Lubię moją pracę choć czasami daje popalić ale co tam

Dzis mam wolne wiec za szleje ze spaniem do 7.30

Ah Fioleczka ... gdybym tak był młodszy ..... ....

Tobie też Anula dziekuję za słodkości ... i prześpij się lepiej ... korzystaj z tego, że możesz odpocząć ...

No ... na komplementy .... mówisz ? Ale to chyba nie za pisanie w forum ?

Eh .. odradzam tej własnej firmy .... trzeba miec stalowe nerwy i dużo pieniędzy ....