Jak kobieta kobiecie...

Mussuka napisał/a:

Jak ona ma starego pierdole w rozciagnietych kalesonach i obumarlym narzedziem w tychze obok siebie..to pewnie, ze by sie nudzila. A kto by nie?

Ale zamiast gadac glupoty "z jej punktu widzenia" to powinna Ci po przyjacielsku powiedziec "ale super, az Ci zazdroszcze. sama tak bym chciala..no ale wiesz, moj Gienek to juz nie ten co kiedys.."

Tylko na to trzeba osoby z duza doza milosci do blizniego..a gdzie Ty teraz takich znajdziesz?

Zazdrość jest różna.. czasem zawistna a czasem nie skrywana i szczera ale też może czyjeś życie spustoszyc.. Mam Koleżankę, przez 30 lat nazywałam ją Przyjaciółką.. teraz juz nie...od przedszkola razem, blok w blok.. wiedziałysmy o sobie wszystko itd.. psiapsiuły jak przystało.. im bardziej dorastałam i dojrzewałam.. zaczynałam sie orientowac w jej toksyczności..polegającej na zazdroszczeniu mi dosłownie wszystkiego.. a wierzcie mi, patrząc na moje zycie zupełnie nie miała czego.... a jednak.. zazdrościła mi, że jestem szczupła ( co tam szczupła- chudzielec) .. zaczęła się tak odchudzać, że doszła do bulimi i anoreksji razem.. wylądowała w szpitalu, a ponieważ zafundowała sobie to w okresie dojrzewania więc same rozumeicie jakim kosztem.. zero biustu ( tego tez mi zazdrościła) nieregularne miesiączki i wszystko co za tym idzie... Ja wyszłam za mąż..miałam dziecko, potem drugie.. dom.. normalne zycie.. Ona nie... nie umiała... nie potrafiła nawiązac normalnych relacji z facetami..no cóż.. zdarza się.. składała na matkę swoją, na dzieciństwo jakie niby jej urządziła.... a nie miała zupełnie racji!!! i co?  oczywiscie mi tego zazdrośiła.. że ja potrafie.. że ja układam sobie zycie... ale ja  jestem DDA  a ona nie... ja wychowywałam się praktycznie sama a koło jej osoby wszyscy skakali... czego mozna było mi zazdrościc...??

i tak.. po kolei
-przytyłam  konkretnie i ani rusz nie potrafię schudnąć..

- rozwiodłam się i rozwalił mi się mój cięzko budowany świat

- biust? ;-))   no teraz to faktycznie jest czego zazdrościć...( korzyśc JEDYNA z przytycia)

wiec moje drogie.. jak po 6 latach.. po rozwodzie spotkałam Miska-księcia usłyszałam od niej : jejuu jak ja Ci zazdroszcze!   
powiedziałam dość....

poza tym ... nie moge skazywać siebie na egoistyczną " niby  koleżankę "  dość... (tup tup nóżką!!)

Malwina69 napisał/a:

CherryBomb napisał/a:

Coś w tym wszystkim jest. Zranione kobiety potrafią być zawistne jak nikt inny.

święęęęęte słowa..    to prosimy nas nie ranić...

ale wiecie co..nie tylko te zranione sa takie zawistne. cos jest takiego ogolnie w babach, ze bez chlopa ani rusz:) o tych zorientowanych inaczej nie wspominam, one bez baby ani rusz:))

I jakos tak chyba juz od epoki szympansa dzieje sie, ze samce leja sie po mordach, pyskach czy w co je tam natura wyposazyla by zdobyc te swoja, a samice drapia oczy, rwa siersc i pluja jadem by miec dla siebie swojego.

Wot, taka to nasza ssaka natura.

Do grona tych zawistnych doliczylabym tzw. kobiety niespelnione. Charakterystyka takiej to:

- wiek sluszny czyli jeszcze nie brzydka a juz nie glupia,
- choc w kwiecie wieku jednak zadbana, ubrana (w koncu na siebie tylko wydaje), oczytana
- zawodowo nie narzeka, finanse tez w porzadku,
- towarzysko..coraz gorzej (bo sie inne kolezanki udomowily, opotomczyly i zwyczajnie czasu na pierdoly typu skok do pubu brak),
- rodzina wciaz dopytuje "no to kiedy tanczymy na weselu?" (ja bym na takie zagajanie odpalila, ze zaraz po stypie!),
- jest ladne mieszkanie, piesek, paprotka, wyjazdy na wakacje z kuzynka, kolezanka (rowniez samotne), czas na szalenstwo po sklepach i wizyte u kosmetyczki, wieczory z DVD i winem, swieta i dluzsze weekendy u rodziny badz znajomych na grillu

w sumie fajnie brzmi..ale czegos tu jednak brak.

Tego, co Wy drogie panie macie a za co te powyzej opisane pazurami by Wam oczy wydrapaly i od braku czego zolci im w watrobach przybywa. Chlopa im brak, jak to w seksmisji madrze Sztur powiedzial. No i fiksuja powoli te niepodlewane roze.

Co widac i slychac golym okiem w kontaktach z tymi..hmm..pechowymi? odrzuconymi? zapomnianymi? paniami.
Riposty jakie mozna uslyszec od tychze samic bez samca sa czasem tak zjadliwe, ze stado zmij niech sie schowa.

przyklady
"no i co, znowu mieliscie "sielskie" wakacje?" - sielskie przesaczone ironia az do wykipienia i oczekiwania na jakies historie o ew. zdradzie
" uwazaj tam nad morzem, on przystojny a tam pelno mlodych lasek sie kreci" - no i co teraz robic? odwolac wyjazd czy jechac na Tybet?
"oj..uwazaj, chyba Ci brzuszek urosl od ostatniego spotkania..a to przeciez nie tak dawno..czy to hormony, bo chyba na ciaze to za pozno?" - dziekuje droga kolezanko za troske o ma figure i zdrowie
"wiesz, chyba widzialam tego Twojego wczoraj pod Empikiem..on ma taka fajna blondynke na kursie?" - nie ma, bo chodzi na kurs spawacza ale dobrze, ze czuwasz

no i takich "przyjaznych" gestow mozna tu mnozyc a mnozyc.

Wniosek - samotna samica czyli zraniona przez los to czesto taki sam wrog jak ta zraniona przez samca. O ile nie gorzej.

Witak Malwinka
Fantastyczny temat

Zauważyłyście kochane koleżanki ,że o wiele rzadziej sie zdarza , że koledzy robią sobie takie rzeczy?
Że faceci jednak bardziej cenią sobie koleżeństwo( przyjaźń  ) między sobą.

Malwina, swietny temat, który nurtuje mnie od dawna więc pozwolę sobie dorzucić kilka swoich przemysleń z nieco innej perspektywy...
My kobiety jesteśmy coraz lepiej wykształcone, zorganizowane, odnosimy sukcesy, potrafimy dążyć do celu, jesteśmy "dobre" w wielu dziedzinach życia, potrafimy pokonywać trudności dnia codziennego, rozwiązywać skomplikowane problemy, pieknie wygladać itp. itd.
Jednak zmiana roli kobiety oraz jej pozycji społecznej wpłynęła na stosunki z innymi kobietami. Czy możemy w dlaszem ciągu mówić o "solidarności jajników", "prawdziwej przyjaźni miedzy kobietami", wrażliwości kobiet, empatii, umiejetnosci niesienia bezinteresownej pomocy? Czy moze dzisiejsze czasy rywalizacji, pośpiechu, stresu odarły nas z tego co miały nasze matki i babcie?
Czy nie jest tak, że kobiety płacą strasznie wysoką cenę za "swoje sukcesy"? Czy nie zatracamy swojej kobiecości? Czy poprzez rywalizację z mężczyznami (może to nie rywalizacja ale ciągła potrzeba udawadniania, że jestesmy tak samo dobre, kompetentne) nie zatraciłyśmy się w chęci dorównania im, lub co wiecej pokazania,że możemy jeszcze więcej, mocniej, dobitniej?
Z moich obserwacji wynika, niestety, że gromadzi sie w nas coraz więcej agresji, którą kierujemy przeciwko innym kobietom. Kobiety okazuja sobie nienawiść, brak szacunku (np. w gestach zarezerwowanych niegdyś dla mężczyzn, np. dość często widuję kobiety jadące samochodem pokazujące gest tzw. Fucka innym uzytkownikom dróg), stają się wulgarne (mam na mysli język jakim się posługuja w wyrażaniu swoich negatywnych emocji), bez skrupułów "zatwardziałe singielki" rywalizuja o mężczyzn (najczęściej pozostajacych w zwiazkach z inną kobietą), nadużywaja alkoholu żeby udowodnić, że jest "równość". Czy o to chodzi?
A co najważniejsze i cały czas niezmienne, zawsze jestesmy w stanie więcej wybaczyc mężczyźnie niż innej kobiecie.