Kącik dla płaczących - czyli kiedy dopada nas ten gorszy dzień....

Aga ja tez mam ostatnio same gorsze dni a w szczegolnosci weekendy. Jednym slowem katastrofa. Dzisiaj znowu powtorka z rozrywki. I tez wydaje mi sie ze sotoje w miejscu. Niby w pracy OK, studia tez zmierzaja ku koncowi, ale uczuciowo klapa. Tez wydaje mi sie ze za wysoko podnosze poprzeczke ale przeciez tez nie chce miec kogos by miec. Facet przede wszystkim ma byc zadbady a nie chodzic w jednej koszulce 3 dni i ma mnie pociagac. Nie wierze w milosc od pierwszego wejrzenia tylko w te calkiem przyziemne rzeczy. a tu okazuje sie ze fajni faceci wymarli razem z mamutami... buuuu....
Ja wiem ze trzeba ruszyc i zmierzac ku dobremu, tylko my chyba za malo w to wierzymy. ja przestalam myslec o milosci, mysle o sobie a byc moze reszta ulozy sie po drodze.

Mirella, może temu Twojemu koledze trzeba po prostu kupić parę t-shirtów? Zadbany facet to akurat nie są przesadne wymagania. U mnie gorzej - ja chcę emocji i uwielbienia I niestety myślę o sobie za dużo...

Jejciu wyje jak bobr tak mi sie poparało w zyciu... Placze coraz czesciej od dwoch tygodni, potrafilam nie plakac z dwa dni. Wygladam jakbym wcale nie wygladala, nie nadaje sie do nic czego,a on mnie tak zranil...Moje mysli skupione na nim,Boze jak ja sie pozbieram tak mysle jak???

Mirella przeczytałam Twój post o randce z (delikatnie mówiąc) niezbyt zadbanym facetem.
Ja też kilka tygodni temu miałam taką rankde- ja ZAWSZE staram sie wyglądać na zadbaną a mój rankowicz przyszedł w powyciąganej koszulce,  "pachnący inaczej" (bidul pewnie nigdy nie słyszał o antyperspirancie) i zastanawia mnie jedno; chyba tylko w Polsce jest tak, że dziewczyna stara sie idą na randke wyglądać atrakcyjnie o chłopak przychodzi niedomyty.
Czytałam wywiad z Trinity i Susane (te które ubierają całą Europę) i jedna z nich powiedziała, że pod zwględem ubioru faceci w Polsce są lata świetlne do tylu, bo nieważne jak bedą wyglądali my i tak bedziemy ich akceptować ( i mają racje, choć ja z Panem Niedomytym wiecej sie nie spotkałam- niech zainwestuje w TIK-TAKI).

A ja wpadłam jak śliwka w kompot Again! Przypomnę, że jakieś 1,5 roku temu poznałam Pana Idealnego i tak sobie potem żyłam ze świadomością, że już nigdy więcej nie poczuję TEGO w takim natężeniu. Potem bywało różnie, raz były motyle, raz nie, ale zawsze coś przeszkadzało. No i teraz też przeszkadza i absolutnie wręcz uniemożliwia cokolwiek (wprost tego nie napiszę, ale latwo można się domyśleć), jednak jest on IDEALNY i absolutnie zwariowałam. I mógłby nawet dłużej niż 3 dni chodzić w tej samej koszulce (taki żarcik ) Jednak oboje wiemy, że nie możemy nic z tym zrobić - bez sensu to życie...

Aga pare razy pisałaś o Panu Idealnym, dlaczego nie możecie być ze sobą???
Może te wszystkie przeszkody są jedynie w Twojej głowie, tym bardziej, że on w Twojej głowie siedzi dość długo.
Ma kogoś???

Zazdroszczę Wam, przynajmniej kogoś poznajecie, a ja tkwię w miejscu:( Spadłam na dno i idę po tym dnie, stoję w miejscu bez żadnego celu w życiu:(

Ja już nie myślę tak o byłym, martwi mnie moja przyszłość. Boję się, że tak już zostanie, że będę sama:( W miarę możliwości (ze względu na brak pracy) dbam o siebie, ubrania itp. Jednak zazdroszczę Wam, że poznajecie kogokolwiek, ja nie mam gdzie kogoś poznać. Wiem, ktoś powie, że wszędzie można kogoś poznać. No niby prawda, ale ja nie mam takiego szczęścia. Jeśli ja o kogoś nie zawalczę to chyba już nikt sam się mną nie zainteresuje, a nie mam siły i ochoty na szukanie kogoś:( Kiedyś nawet założyłam konto na jakimś portalu randkowym, ale jakiegoś wielkiego powodzenia nie odczułam. Nie wiem, może samotność jest mi pisana:(

Wiesz, zauważyłam, że gdy myślę, że samotność jest mi pisana, to wszystko wokół do tego zmierza. Wystarczy, że zmienię myślenie (plus zachowanie) i niemal od razu widać efekty. A co z pracą? Nie kojarzę, żebyś pisała wcześniej o jakichś problemach...

Ciągle czuję jakąś taką presje czasową. Boje się, że kiedyś obudzę się, gdy będę miała 40lat i będę sama, że nie będę mogła już mieć dzieci. Jeszcze do tego zdiagnozowano u mnie pewne zaburzenie, a co się z tym wiąże, fakt że nie powinnam zwlekać z dzieckiem bo kiedyś mogę mieć z tym duże problemy. To już mnie całkowicie dobiło:( Załamałam się. Będę samotna, bez rodziny:( Czas biegnie na moją niekorzyść a ja stoję w miejscu. Inni mają jakieś życiowe plany, cel, a ja żyję niczym. Czuję się jak kobieta po 50. która przeżyła już wszystkie radości życia, która zaczyna przekwitać:( Czuje, że moje całe życiowe szczęście jest już za mną i że nic takiego już mnie nie spotka.

Zamiast Aga powinnam wymyślić sobie ksywkę Ćma... Tak jak ona lecę do światła choć wiem, że się konkretnie poparzę. Mam chyba jakiś defekt - niedobór adrenaliny albo coś Zawsze wybiorę coś bardziej emocjonującego, nawet jeśli będzie to ze szkodą dla mnie i innych aktorów dramatu ((((((((((((((

No tak Niobe, ale nie oszukujmy się, że znajdziemy kogoś, kto będzie nam dostarczał przez całe życie emocji na najwyższym poziomie, a my będziemy czuć przy TEJ osobie wieczne WOW... Ja niby już to jakiś czas temu zrozumiałam, że powinnam również odczuwać szczęście w momentach równowagi. No właśnie, powinnam... Ale ostatnie wydarzenia udowadniają, że ciągnie mnie do bycia na "haju". Jest to jednak desrukcyjne przede wszystkim dla mnie. Czy to znaczy, że nie dla mnie posiadanie rodziny?

Przeczytałam milion poradników. Teorię mam w małym palcu, gorzej z wdrożeniem jej. Ale myślę, że teraz może być już tylko lepiej, bo dno już jakiś czas temu osiągnęłam, więc teraz już tylko w górę Kusi mnie tylko jeszcze zrobienie jednego "małego" błędu...

Zawsze liczyło się tylko moje szczęście. Pierwszy raz życie postawiło mnie w sytuacji, w której prawdopodobnie będę musiała zrezygnować z czegoś czego chcę... Ale jest ok.

Cieszę się, że w "kąciku" robi się czasami optymistycznie

To zbyt banalne, by o tym pisać. Ale paradoksalnie dało mi siłę i wierzę, że teraz mogę wszystko Tylko czasami jestem taka leniwa... Albo boję się. Nie wiem... Wiem, że to denerwujące jak się czyta takie zaszyfrowane dyrdymały ) Obiecuję, że następnym razem będzie konkretniej

Cholera, dawaj tę książkę - widzę, że działa lepiej niż Prozac ) A poważnie, baaaaaaaaardzo się cieszę, że masz dobry nastrój!!

Dzięki:) A teraz w ramach walki z leniem ruszę się jednak z domu

Kącik coś opustoszał, trzeba więc trochę depresyjnego klimatu wskrzesić Zauważyłam, że sinusoida w moim życiu przybiera na sile: niedawno wyżyny szczęścia, dziś zostało po tym poczucie, że nic się jednak nie zmieniło............

Ja nad pozytywnym myśleniem, afirmacjami pracuję od dawna. Brakuje mi jednak konsekwencji, ale jak się wysilę, to efekty naprawdę zauważam.
Mój aktualny dół ma związek z kimś, kto niedawno pojawił się w moim życiu. Muszę jednak to skończyć. Pocieszam się, że jestem już rozsądniejsza niż kiedyś i jednak trochę na błędach się uczę. Ale tęsknię... Pozytywne myślenie w tej sytuacji może tylko zaszkodzić.

hmm, a ja tak sobie myślę, że może to jednak za ostro? w końcu nie znaliście się (chyba), wytłumaczył się korkami - wydaje mi się, że herbatę można było wypić

muszę to w końcu z siebie wykrzusić - zakochałam się w żonatym facecie. Poznałam go przypadkiem przez znajomych, gdy już nie spodziewałam się, że poczuję taką fascynację. Od pierwszej chwili oboje mieliśmy świadomość, że spotkały się bratnie dusze. To jest niesamowite, jak dwoje ludzi może się wzajemnie rozumieć, jak niemal czytają sobie w myślach. To wszytko plus chemia, którą można było kroić nożem stworzyło jedyne w swoim rodzaju połączenie. To nie jest klasyczny romans - on żyje dla dzieci i z nich nie zrezygnuje. Ja nawet nie śmiem o tym myśleć... To co było już się nie powtórzy, pozostała ogromna tęsknota, namacalny ból... Dziś płaczę, ale wiem, że koniec to najlepsze rozwiązanie. Chcę jednka go mieć w swoim życiu, ale czy to nie będzie mi przeszkadzać? Czy wytrwam tylko jako przyjaciel?

Oj Aga, ale wpadłaś. Takiej miłości nawet odwzajemnionej nie  życzyłabym nikomu.
Nie wiem co Ci poradzic, bo takie związki zawsze są trudne i niezależnie jak to sie dalej potoczy z pewnością ktoś bedzie cierpiał.
Jesteś nim bardzo zafascynowana (i on toba- fajnie napisałaś o tej chemii)wiec o przyjaźni nie ma mowy.
Ciesz sie tym co przeżyłaś, bo ja jeszcze z nikim nie doświadczyłam chemi " którą możnaby nożem kroić" i żyj dalej ale bez niego. Nie komplikuj sobie niepotrzebnie życia.

Aga nie tylko ty masz popierd... zycie, jak wiesz moje też jest daleeeeeekie od wyobrażenie wyobrażenia ideału.
Twój przyjaciel mąrdze powiedział, mieszkasz sama i daltego często jesteś wystawiona na pastwę myśli o NIM, a to niezbyt dobrze dla ciebie, ale fajnie że wyjeżdzasz na wakacje- zdysntandujesz sie troszke, nie bedziesz tylke myslała, może przydarzy ci sie wakacyjny romans (życze ci) i JEGO osoba troche sie rozpłynie.

A on już odpuścił... Już mnie przekonuje, nawet już nie dzwoni... Koniec. Wiem, że to dobrze, ale... I wiem, że w tej sytuacji nie mam prawa tęsknić, ale kolejne ale Musiałam się wygadać.

Zastanawialam czy tu napisac ale w koncu musze to z siebie wyrzucic...

Od rana mam zly dzien, rycze mam zmiany nastrojow, kazdego dnia sobie uswiadamiam jaka jestem beznadziejna, dla nikogo nic nie znacze, nie mam przyjaciol, pisze sobie tylko czarny scenariusz, kazdego pocieszam bedzie dobrze jestes mloda cale zycie przed Toba! A sama sobie nie umiem pomoc. Czy to moja wina?:(...
Pracuje za granica, ale nie mam tutaj nikogo bliskiego no po za NIM. Co z tego, ze poznalam kogos jak z tego i tak pewnie nic nie wyjdzie, znow narobie sobie nadzieji, przywiaze sie i potem znow bede cierpiec.
Nic mi w zyciu nie wychodzi nie wiem jak mam sobie z tym wszystkim poradzic, pojde do lozka i znow bede ryczec w poduszke bo boje sie,ze nic juz w zyciu nie osiagne choc jestem taka mloda. Mam straszne kapleksy, uzalam sie nad soba....
W pracy, usmiechnieta, rozgadana niby bez zadnych problemow a to tylko takie pozory.
Czy naprawde ze mna jest cos nie tak? Zawsze gdy juz mam swiatelko w tunelu ono nagle gasnie i wszystko szlak trafia...

The devil - nie wydaje mi się, żeby moje marzenia były jakieś oryginalne

Mela, nikt nie wie jak potoczą się jego losy. Kiedys myślałam, że jak nie będę popełniać błędów, jak stanę się idealna to będzie dobrze. Teraz myślę, że mimo wszystko każdy ma zapisaną jakąś drogę, bez względu na to jak bardzo się stara...

Aga fajnie napisałaś o wściekaniu sie, skarpetach i Star War, ja też czasem o tym marze, by wreszcie trafić na w miare logicznego faceta i stworzyć w miare zdrowy zwiazek.

Złości mnie fakt, ze niektóre baki tak właśnie mają i zdobyły to bez wiekszego wysiłku a jaz trudem dociagam do trzeciej randki ( to ostatnio mój związkowy rekord) i  marze o zmywaniu garów ( chyba zrobie sobie lobotomie).

Napisałś o błędach- ja na to patrze tak; wszystkie błędy jakie popełniłyśmy z pewnościa przybliżają nas do czegoś dobrego (bo tylko na nich sie uczymy i stajemy lepsi).
Teraz czas na rade cioci Niobe- koniec z żonatym,  oni jeszcze bardziej komplikują życie niż wolni (tak sobie bredze- jestem ostatnia osobą która ma prawo komuś radzic).

Terapia pozytywnym myśleniem przynosi rezutlaty!!!!!!!!!!!!!!! i to bez Prozacu.

Niobe, dawaj te rezultaty! I sprzedaj jakieś techniki Bo ja się kręcę w kółko...
A z moim ostatnim wyrzutem sumienia zostaliśmy przyjaciółmi
Moje ostatnie znajomości też są jakieś krótkowtrwałe - myślę, że szybko się zniechęcam, gdy nie ma TEGO i jestem zniecierpliwiona - moja wada nr 1

No przecież The devil mowil, ze go zatkalo

Nie mogłem juz Edytować. Zbyt długo to trwało. Przepraszam, ale odpowiadałem na prywatne listy.
Tak się składa, że przeglądając setki tematów, mało który wywołuje mój uśmiech. I tak się stało tu u was ....
Chciałbym to jakoś opisać, ale chyba nie bardzo potrafię ... Moze poprostu jest juz zbyt poźno, a moze za krótko tu jestem.
W każdym razie tak zadziałały na mnie list Agi Niobe - my chyba znamy sie z innych dyskusji ...
Wybaczcie. Nie czesto doznaję takich problemów z pisaniem. Takich banalnych i jakoś nie bardzo umiem to wytłumaczyc ...

Aga piszesz o zniecirepliweniu- to zupełnie naturalne, ja też już jestem zniecierpliwiona (i wkurzona, i czasem ogarnia mnie flustracja) w końcu czekamy juz dość długo i nie jest wazne czy czekam biernie i szukam aktywnie bilans i tak wychodzi na zero.

Wrrrrrr!! Kacik dla placzacych, wiec ja sobie tak tu chwilke sama poplacze... i tak nikogo nie ma na forum... a jutro jak wstane to juz moze nie bede nalezec do tych "placzacych". Poprostu dol, chandra... nie wychodzilabym dzisiaj z lozka najchetniej...
No dobra, milego poczatku weekendu zycze