Emerytka, rencistka - mówimy o wszystkim :) - Netkobiety.pl

Witajcie, Dziewczynki.

Naskrobałam dużo do Was na dzień dobry i - wyrzuciło mnie. Na nowo się zalogowałam ale nic z mojej pisaniny nie zostało. No to teraz już tylko w skrócie:

Wróciłam z Bielska, krewkę pobrali, ciśnienie 115/70 - pan doktor anestezjolog zakwalifikował do operacji.

Martwię się bardzo o naszą BABCIĘ - tego jeszcze nie było aby nie zagadała do nas nocą i rano! A jak pamiętam, to nawet obiecywała, że w ciągu niedzieli wpadnie?? Jaka szkoda, że nie mamy innej płaszczyzny kontaktu! BABCIU - wróć do nas, musisz przecież wiedzieć, że się martwimy?

SANDRO - jestem najdalsza od posądzanie Ciebie o kłamstwa, takie normalne! Tylko wydaje mi się tak nieprawdopodobne, żeby taka młoda dziewczyna jak Ty miała  takie jedno pasmo przykrych przeżyć, aby życie mogło się tak okrutnie układać jak Tobie! A jeszcze dzisiaj dołożyłaś....

Zaczęłam się chwilami zastanawiać, czy przypadkiem nie jesteś tą przyprawą, którą ktoś wrzucił do tygielka z emerytkami i rencistkami, aby skupiły się na Tobie zamiast dumać nad swoim pozawodowym życiem.... A może siedzi tam, po drugiej stronie jakiś mężczyzna i - jak przy pisaniu powieści myśli: co tu jeszcze im wrzucić, aby skomplikować życie bohaterki....

Poza tym jest w Tobie mnóstwo sprzeczności - mówisz o problemach z czytaniem - wszystkie bardzo się przejęłyśmy, wpychamy Ci książeczki dla dzieci aby "nauczyć" Ciebie czytać a Ty  - zasuwasz nam nagle z Williamem Whartonem...., z medycyną, która mogła się stać Twoim zawodem itp.
Nurtuje mnie też np. taka rzecz - jeśli dobrze rozumiem, mieszkasz w domu wielorodzinnym pod miastem, nie w bloku, z teściową i szwagierkami - skąd więc opłata za mieszkanie ponad 1.000 zł na miesiąc, jeśli dobrze pamiętam...

Przepraszam, nie czuj się urażona - ja po prostu znam życie z różnej strony i uważam, że nie można wykluczyć jakiejś fikcyjnej postaci wśród nas. Chociaż - komu by się chciało ?? 

Ale - wiesz, że Ciebie lubimy i życzymy Ci dobrze - super, że idziesz jutro do pracy - będziemy czekać na wrażenia. A co z Twoją terapią u psychologa? Bardzo dawno nic na ten temat nie mówiłaś?

Życzę wszystkim miłego dnia.

IZOLDO ja też czytając SANDRĘ, mam mieszane uczucia.
Dlatego do jej ostatniego postu się nie odniosłam.

Dziewczyny na  dobry humorek

Ten sam turysta w następne wakacje zachodzi w deszczu do bacówki,
baca gościnnie częstuje go gorącą strawą, turysta zajadając spostrzega,
że do talerza leci mu z góry woda...
- Baco dach ci przecieka.
- Wim...
- To dlaczego nie naprawisz??
- Ni mogę, przecież dysc pada.
- To dlaczego nie naprawisz kiedy nie pada??
- A bo wtedy nie cieknie...
--------------------------------------------------------------------------------
W jednym przedziale jadą mężczyzna i kobieta, sami, trasa długa.
Facet czyta gazetę, a kobieta - to się na siedzeniu powierci, a to oczami pomruga, a to westchnie...
Facet - siedzi jak skała. W końcu, po godzinie, babka nie wytrzymuje:
- Panie, pan jesteś mężczyzna, czy nie?
Już godzinę pana kokietuję, a Pan na mnie uwagi nie zwraca! Powiem wprost: zajmijmy się seksem!
- Zawsze mówiłem - odparł facet odkładając spokojnie gazetę na bok
- że lepiej godzinę przeczekać niż trzy godziny namawiać.
--------------------------------------------------------------------------------
Studentka przychodzi do sali profesora, nikogo poza nią i psorem nie ma,
zamyka drzwi za sobą, przysuwa się do niego i słodkim głosikiem tak rzecze:
- Zrobiłabym wszyyystko, żeby zdać ten egzamin... - i przysuwa się jeszcze bliżej do profesora
i tym razem szepcze mu do ucha:
- Zrobiłabym wszszszyyystko...
Na to profesor pobudzony:
- Naprawdę wszystko?
Ona mruga słodkimi oczkami, kokieteryjnie poprawia włosy i mruczy:
- Tak, wszyystkooo...
Na to psorek równie słodko na uszko do niej mówi:
- Aaa... pouczyłabyś się może trochę?

Izlodo - mieszkam pod miastem, za miastem, w zasadzie na jego obrzeżach. To jest domek ADM-owski. To nie jest dom wykupiony. To tak, jakbym mieszkała w bloku. I po prostu dom ma ponad 100 metrów i metr mieszkania od września kosztuje 10,20 zł. Jeśli nie wierzysz to może znajdziesz informacje w necie. W Gdyni chyba nie ma takich czynszów - bo to w Gdańsku pan Adamowicz tak sobie wymyślił.
http://www.mmtrojmiasto.pl/372481/2011/5/24/gdansk-wracaja-strefy-czynszowe?category=news
Tu podałam fragment, nawet go nie czytałam, ale mówi o tych podwyzkach i kilka dni temu dostaliśmy aneks.

Mam problemy z czytaniem - bo nie umiem się skupić. Co nie oznacza, że nie umiem czytać. Takie "cięższe" książki czytałam, bo jak byłam u kogoś na wakacjach - to np. ciocia mi dała i tak ciągnęłam, ciągnęłam. to nie są sprzeczności - ja po prostu próbuję żyć "na jakimś poziomie intelektualnym".
Na studiach jak wykładowca dał np. na ekonomii tekst do przeczytania, to dziewczyny przeczytały i juz pisały analizę, a ja jeszcze nie dobrnęłam do końca. Wydaje mi się, że to tez dlatego, że nie rozumiem wszystkich pojęć. Anię z Zielonego Wzgórza chętnie poczytam, ale chciałabym coś cięższego, mądrzejszego...

Jeśli chcesz, możesz mnie uważać za pana z wąsami. Ja wiem, że tak nie jest, jestem matką 2 dzieci, sprzątam, gotuję, mam prawo jazdy, pijam kawę, spotykam się z koleżankami. jaki mialabym w tym cel, żeby pisać takie głupoty w necie?
Wiesz, nie każdy ma życie poukładane na tip-top.
Ja wiem kim jestem.
Więc proszę, nie zastanawiaj się, że mogę być kimś innym - bo może kiedyś się ze mną będziesz miała okazje spotkać (w życiu bywa różnie) i zobaczysz jaka kobietą jestem.

Nie zamierzam więcej nic udowadniać, ale chciałabym, byś traktowała mnie jak każdą "netkę" w emerytkach. Nie chciałabym czuć się jak intruz - zakładam też, że nie taki jest zamiar tej "rozmowy".

Więc pozdrawiam - Wasz Beniaminek

Doczytałam jeszcze, Izoldo, że pytasz o terapię. No i doczytałam, ze Wifa tez już nie wierzy.

W sierpniu zrobiłyśmy sobie urlop i teraz czekam na telefon
Moja pani psycholog zmieniła "siedzibę" i zaprasza mnie do nowego gabinetu, a ja nie mam dla niej nic. Kupie jakiś wazonik, albo coś innego - jak zapracuję.
Kobieta jest świetna, koło 40-stki. Trzyma mnie w pionie. Podpasowała mi i pomaga mi bardzo.

Dodam jeszcze, że przykre jest to, że nie wierzycie. Bardzo mnie to poruszyło.
Po raz kolejny mam nauczkę, żeby za dużo o sobie nie mówić.
Kiedyś moja znajoma z pracy też w wiele rzeczy nie wierzyła, aż sama była świadkiem pewnego zajścia.

Mimo wszystko pozdrawiam i zyczę tip - topowego życia.

Witam, WIFO w biegu, bo już zamykam lapka i pędzę w świat obowiązków.  Dziś mam o 15-tej zebranie zarządu wspólnoty mieszkaniowej u andministratora więc muszę się przygotować.

WIFO - a już myślałam, że to tylko ja tak dziwnie reaguję na życie SANDRY.... choć nie należę do osób, które tworzą historie spiskowe w życiu !

OLDOYKA - o... jak miło z Twojej strony. Na pewno skorzystam - Mirów i Bobolice znam sprzed lat - ostatnia moja wizyta mogła tam mieć miejsce jakieś 5 lat temu... Teraz darowałam sobie, bo w weekend pewnie tłumy ludzi tam chodzą - teren, jak pamiętam - jest spacerowy, a nie - wyczynowy!

Ale jak czas pozwoli, to w tygodniu, pewnie między deszczami w październiku - chętnie przyjadę na jakieś dwa dni. Moja kwatera w Siedlcu pewnie nie będzie rozchwytywana, bo tam diabeł mówi dobranoc... Nawiasem mówiąc, w Beskidy i na Wasze tereny mam tę samą odległość - około 80 km (np.do Ustronia: 70 km)

Zauważyłyście, że oprócz Babci -  FIOLETTA też nie powiedziała nam dzień dobry!

Byłam dzieckiem bitym, wyzywanym przez najważniejszego faceta
w życiu małej dziewczynki, a potem nastolatki. W domu było piekło.
Rozwalone meble, wybite szyby i policja często w domu.
Jak myślicie, czy to pozytywnie wpłynęło na późniejsze wybory, czy pozwoliło
nie popełniać takich samych wyborów?
A guzik ,prawda, bo zło lubi sie powielać i nikt mnie nie nauczył, jak wybrać, by było
dobrze, bo takiej recepty nikt nie posiada. Można zwalić na intuicję, ale ona
też bardzo często zawodzi i dlatego żyłam tak jak żyłam, co też wpłynęło na moje
postrzeganie świata i dlatego bardzo dobrze rozumiem Sandrę.

SANDRO - przepraszam, Kochana! Nie obrażaj się proszę - wolałam wyrazić swoje rozterki myślowe - jeszcze raz powiem - szokujące jest dla mnie to, że może ktoś przez całe swoje życie, od dzieciństwa do dorosłości spotykać na swojej drodze ludzi, którzy go krzywdzą! Stąd to moje wyczulenie - w końcu to tylko jest internet i wszystko się może zdarzyć....

Ale jeszcze raz proszę - nie gniewaj się na mnie, nie było moim celem Ciebie zranić!

SANDRO, ja nie chcę powiedzieć, że Tobie nie wierzę,
ale jesteś pełna sprzeczności.
Albo niezbyt dokładnie piszesz, bo jak piszesz, ze np.dukasz, to jak mamy uwierzyć, że skończyłaś studia.
Ja nigdy z góry nie zakładam,że ktos ma złe intencje i tak jest w Twoim przypadku.

Pisz i się nie zrażaj, ani nie płacz, bo nie było nasza intencją Ciebie obrazić.
To jest internet i niestety ludzie mają prawo pisać co czują, bo innej komunikacji
między nami nie ma.

SANDRA - ja też Ci wierzę - to nie o to chodzi - jeżeli jesteś dziewczyną z krwi i kości a nie - internetową postacią, to nie mam żadnych powodów Ci nie wierzyć! Jestem najdalsza od myślenia, że kłamiesz! Bardzo żałuję, że aż taką przykrość Ci wyrządziłam...
Masz predyspozycje na psychologa - co już nieraz udowodniłaś - pomyśl, czy nie mogłoby się tak zdarzyć, że ktoś pisze na bieżąco scenariusz do serialu "emerytka i rencistka - mówimy o wszystkim...". Takie założenie zrobiłam na chwilę i - wyraziłam to.

Powiedz, proszę, że nie masz już żalu do mnie, bo nie będę już więcej czuła się uprawniona do odzywania się na forum!

Teraz, żeby oko nacieszyć.

FIOLA nikt nic, aż tak złego nie napisał.
Do tego przeprosiłyśmy SANDRĘ i chyba zrozumie,
że pisząc na forum, będzie raz po raz oceniana, jak my wszystkie.

Oj, Dziewczyny, ja się nie gniewam, było mi tylko przez moment przykro, no ale jesteśmy babki na poziomie i umiemy rozmawiać. Wszystko wyjaśnione. Może i ja bym nie wierzyła, ale akurat to ja tak żyłam.
Być może jakbym była z "dobrego domu" to takie rzeczy wydawałyby się mi niemożliwe. Więc po części was tez rozumiem, dlatego proszę o niedopatrywanie się we mnie "ducha".

Dlatego też pytałam kiedyś Was jakimi jesteście babciami, bo zastanawiam się często nad moją mamą.  Teraz też opowiem coś "niemożliwego". Po u. wychowawczym spytałam maę, czy popilnuje mi dzieci. Potem poszłam do pracy, a raczej wróciłam tam, gdzie pracowałam od liceum.. Godz. 8 rano - dostaję telefon "wracaj, bo mi się już tu nie chce siedzieć". Ja mówię "Mama, jestem pierwszy tydzień w pracy, tak nie mogę". Dyskusja trwała chwilę (w zasadzie kłótnia z mamą), koleżanki robiły co raz to większe oczy. Zrobiłam telefon na głośnomówiący - bo już miałam tego dość. A mama mówi "masz tu być za 15 minut, jesli nie to pójdę w piz.u i już dzieci nie zobaczysz". Do tego mama popijała, czego nie robiła nigdy wcześniej, ani nie robi teraz.
Niewiarygodne?? Koleżanki z pracy też do tamtej pory uważały mnie za bajkopisarkę. Po tym telefonie mi uwierzyły, przeprosiły i pomogły znaleźć żłobek. Choć był już lipiec i lista była zamknięta, udało mi się dostać, bo pani dyrektor żłobka miała kiedyś w swoim życiu podobną sytuację.

Ale mimo wszystko szanuję swoją mamę

No niestety, to się w głowie nie mieści. Poszłam odwiedzić koleżankę, która urodziła dziecko i jak weszłam i zobaczyłam jak jej matka trzyma na rękach jej synka i jemu śpiewa a do tego upiekła dla nas na spotkanie ciasto to się popłakałam.

Nie tworze opowieści, jestem może trochę roztrzepana (nawet dziś szwagier powiedział, że wszystko robię w biegu) i może stąd jakieś nieścisłości.

Na koniec na zgodę (choć niezgody nie było ) podaję wino.

Witajcie Może wreszcie net się ustabilizował, wciąż uciekał, a na ekranie była biała plama.

Eeeech , nie odniosę do do zaistniałej dyskusji.

Dobrze, że wrzesień-wracają seriale, można się przenieść w swiat problemów bohaterów, a swoje na chwilę wyłązcyć . Tak poczytałam Wasze wpisy i doszłam do wniosku, że każda z nas mogłaby napisać książkę o swym życiu, i na pewno byłaby to ciekawa książka. Ja nawet próbuję, ale to nie takie łatwe , wiec chyba zrezygnuję .
Izoldo, to chyba Ty pytałaś kiedy jedziemy do sanatorium. Otóż termin się zbliża powoli...i nastąpi 28 września. Cieszę się,że zobaczę znowu kawałek Polski i że może przestanie mnie bolec to co boli. Chciałam sobie obejrzeć w necie ten ogród japoński, ale nie chciało się załadowac. Ale to chyba bliżej Kudowy niż Dusznik? Podziwiłam wszystkie cudne obrazki i poczytałam dowcipy, też mi się jakieś przypominają, może jakiś kiedyś dam

Dzisiaj wiersz - już nie tak słodki i łatwy...

Gdzie to niebo

w oczach głodnych miłości i chleba
drżąca łza szepce - chcę do nieba

Oooo, znowu mi uciekło, ale przezornie skopiowałam i nic nie straciłam , poluję na neta jak kot na mysz

Oczywiście pozdrawiam serdecznie wszystkie dziewczynki te wczesniej i te później urodzone . A Babcia może ma takie problemy z netem jak ja ?

Dziś rozpoczyna sie emisja serialu "Na Wspólnej". Także papapa dziewczyny
i mam nadzieje, że jutro będzie lepszy dzień.

Elu, ja tez szykuję się na seriale, ale chyba będą powtórki, kilka odcinków sprzed wakacji???

Werciu, do dyskusji się nie odniesiesz, bo w zasadzie nie ma do czego. Dziewczyny pomyślały, ze jestem "podszyta", a ma każdy prawo myśleć co chce.

Jesli chodzi o net - to mi tez ciężko się wchodziło, czasami wcale nie ładowały się strony.

Sandro Kochana wsłuchaj się w słowa piosenki Grechuty którą wkleiła Ela.Słowa te powinnaś wprowadzić w swoje życie.Jak Ci pisałam wcześniej , nie oglądaj się do tyłu bo to nic nie daje a tylko potęguje depresję."Ważne są tylko te dni których jaszcze nie znamy"te słowa napisz sobie  dużymi literami na dużym arkuszu i powieś sobie w miejscu najbardziej dla Ciebie widocznym .
   Dzisiaj spędziłam bardzo miły dzień na działce u moich znajomych.Było super i na pewno tam wrócę bo zostałam przez nich zaproszona i nawet obiecano mi że mnie zabiorą jak będą jechać.Prawdopodobnie pojadę bo wróciłam pełna pozytywnej energii.

Oldoyko, jesteś kochana i masz w sobie duzo empatii
Wsłucham się i to zaraz...
Jak cos przemyślę - to powiem o tym. Mam nadzieję, że nikomu nie będzie to przeszkadzać.

Werciu - ten wiersz - troszkę trudny...Nie wiem, czy dobrze go zinterpretowałam. Czy mówi o biedzie i o tym, jak niektórym nie chce się żyć? Czy może moje przemyślenia są zbyt płytkie?? jakie ma przesłanie?

mhmmm...piosenka Grechuty...nieważne, że stalo się w życiu kiedyś coś złego, nie ma co rozpamiętywać i zatracać się w pretensjach do losu, do ludzi. Ważne, co chce zrobić. To co było już nie wróci i mogę łapać tylko lepsze życie, moje życie.

SANDRO-beniaminku słuchaj co pisze OLDOYKA.

SANDRO nie chcę Tobie opisywać swojego, ale jak miałam 4 latka umarła moja matka.
Ojciec ożenił sie po raz drugi. Ja nawet nie lubie wspominać tych czasów.
W moim domu jest wszystko na odwrót, niż w moim rodzinnym, bo tak go niemiło wspominam.

Witam! Wiem że to nie na temat ale szukam rozpaczliwie pomocy:( Jestem w związku z kobietą trzy lata. Na początku było super jak zawsze po pół roku zamieszkaliśmy razem i też było ok ale później jak by w nią coś wstąpiło: nie chce się spotykać z moimi przyjaciółmi, rodziną a co w tym wszystkim dziwnego jest wszyscy ją lubją, nikt jej nie powiedział nic przykrego żeby tak się zachowywać. Ona od nich się izoluje a także mnie przy tym. Buntuje mnie przeciwko nich. Ale do swoich zawsze jedzie w skowronkach Wiecznie jest nie zadowolona, w domu tylko by siedziała a ja jestem takim typem że lubię czasami wyjść do ludzi, pogadać, pośmiać się. Nawet nikogo nie zapraszamy do siebie bo jej się nie chce z nikim widzieć. Moja praca jej nie odpowiada bo za późno wracam że nie mam dla niej czasu a ona sama musi siedzieć cały dzień w domu. Wiecznie pretensje, że jej nie pomagam w domu kiedy ja jestem w pracy... zawsze coś. Zawsze musi być na jej. Nawet jak jedę coś załatwić (np. naprawić auto albo pomóc komuś z rodziny przy czymś)to jest zła że długo mnie nie ma a ona chciała by gdzieś ze mną pojechać np. nad wodę.Owszem możemy ale później to nie bo już jest za późno a była np. godz 13 to jeszcze kupa czasu w lato. Raz z nią zerwałem ale zeszliśmy się niby było ok ale długo to nie trwało później było tak samo a nawet gorzej. Chciała mieć dostęp do mojego konta itd. Szczerze to już nie przypomina już miłości. Tak mi się wydaje.Jest ciężko myślę że to ta jedyna. Co robić? Proszę o pomoc z góry dziękuję. Pozdrawiam.

SANDRO, moje życie nauczyło mnie jednego.

Jak liczysz, to licz na siebie.
tego tez nauczyłam mojego syna.
Dla mojego męża, to ja raczej byłam i jestem podporą.

Kiedy ja ją tak bardzo kocham. myślałem że to na początku była zaborczość. Sam już nie wiem...

Witaj wieczorowo Izoldo to juz szykujesz się na ten zabieg?

On Wifa ma rację, ona Cię wcale nie kocha. Jest perfidna, próbuje sobie Ciebie wcisnąć pod pantofel i dobrze się zabawić Twoim kosztem.
Pomyśl ile wycierpiałeś przez nią, chcesz tak cierpieć całe życie?

Izoldo, a dlaczego masz mówić mniej?

Szukamy Babci od rana, a jej nie ma. Może ma problem z siecią?
To praktycznie niemożliwe, żeby jej nie było.

Witajcie moje Laleczki:):):):):)
Zgubiłam się wśród drzew od Wify.
Piękny las, cudowny zapach.....i odpłynęłam.
A tak na poważnie, to nie mogłam się wbić do naszego kącika.
Od 5.45 próbowałam zdać relację z niedzieli, ale się nie udało.
O 6.30 machnęłam ręką na zamknięte drzwi kafejki i pojechałam do Sabinki.

Napisałam dzisiaj długiego posta, ale go zeżarło, więc ten będzie ciut krótszy.
Niedziela należała do Tych, co już odeszli.
Przez moją Sabinę straciłam rachubę czasu.
Zapomniałam, że moja Mama ma imieniny, a o fakcie przeczytałam na wyświetlaczu w autobusie.
Szkoda, że nie widziałyście mojej miny...ha, ha, ha!
Wysiadłam z autobusu, zaopatrzyłam się w kwiaciarni w bukiet oraz znicze i popędziłam na cmentarz.
Do domu nie dojechałam, bo musiałam wracać do Sabinki.
Po 18-tej zadzwoniła moja córcia i zaproponowała wizytę na cmentarzu łostowickim.
Tam leży Jej Tata, który miał kolejną rocznicę śmierci.
Nie wiedziałam, w co się pakuję, wyrażając zgodę
Gdańsk to teren wykopków i wykopalisk.
Były gigantyczne korki i mnóstwo objazdów, a do tego miałyśmy niedzielnego kierowcę.
Dotarłyśmy do Tatuśka, gdy było bardzo ciemno i nieprzyjemnie.
Ale oświetliłyśmy mu płytę nagrobną i nawet "pogadałam z nim"
Wróciłam do domu o 23.30.
Chciałam do Was skrobnąć, ale już nie mogłam wejść na stronkę net-kafejki.

Teraz, gdy piszę, widzę, że mam na poczcie cztery wiadomości.
Znowu któraś naskrobała, w czasie, gdy ja piszę mój elaborat, ale to nic....

Przeczytałam posty do Sandry.
Sandro, wiesz przecież, jak trudno czyta się takie historie, w których pisząca osoba, dokłada wciąż jakieś fakty
i niesamowite historie.
Ja nigdy nikogo nie oceniam, ani nie neguję, ale sama wiesz, że czasami trudno uwierzyć w to, co ktoś napisze.
Wycofałam się z wątku, gdzie o mały włos, panie i Lupus nie pobiły się, o dziewczynę, która opisywała niesamowitą
historię, o porzuceniu dzieci przez matkę.
To była historia INNEJ.
Od tamtej pory siedzę grzecznie w naszym kąciku, na wygodnej kanapie, słucham pięknych piosenek, chodzę po lesie,
słucham szumu wodospadów, śmieję się z dowcipów i jestem SZCZĘŚLIWA, ŻE WAS MAM.
Inne kafejki mnie nie interesują, ani nie udzielam sie na forum.
Tu jest mój drugi dom i moje miejsce.
                                                            Wasza Babcia

No i masz babo placek. Mówiłam, ze babcia siedzi w parku i czeka na Wifę

Babciu, wiem, ze się trudno czyta, przecież nikogo nie zmuszam. A co ja na to poradzę, że jestem gaduła, a do tego szczera, chyba zbyt szczera.
No kończymy ten temat, winko w dzień podałam, ale skorzystała tylko Wifa
Szkoda, bo wypiłyśmy po lampce a reszta stoi.
Historię tamta tez poznałam, a z panem L. nauczyłam się nie dyskutować, bo on wszystkich krytykował, zwłaszcza kobiety, a ja zawsze szukałam dobrej strony i prawdziwych przyczyn, bo ze mnie, jak stwierdziły dziewczyny taka mała "psycholog".

A u mnie właśnie lunął deszcz.

W tym parku to czekam na Was wszystkie, tu jest cudowne powietrze.

Łatwo Ci mówić, jak nie mogłam wpisać nawet jednego słowa.
A chciałam napisać tak wiele....

No właśnie tak myślałem i upewniłem się w tym:). Sandra.sandra i wifa bardzo wam dziękuję za pomoc.Życzę miłego wieczoru. Pozdrawiam:)

3-maj się chłopie i się nie daj.