Emerytka, rencistka - mówimy o wszystkim :) - Netkobiety.pl

Ja miałam zła pogodę, ale nie było zimno. Było nawet ciepło. Teraz widzę, że widać błękit nieba. Koleżanka z Bydgoszczy właśnie pisała, że się zachmurzyło.
Dobrej nocy, ja będę śnić o słoneczku, ale nie afrykańskim lecz o polskim.

U mnie do końca jeszcze nie ma słońca, coś tu brakuje, niebo jest jakby mleczna mgiełka przykryte. Jedna z bluzek pokryła się w zgięciu, mhm...chyba grzybem .  Och jak ja lubię te stare ponad 100 letnie domy, gdzie szyby mam mokre jakby wewnątrz padało   Ostatnio walczyłam z pleśnią w szafach, a teraz doszło do tego że ubrania na suszarce zaczynają żyć własnym życiem (och, gdybym miała ich charakter ).
Dziś muszę się z lekka sprężyć z pakowaniem dzieci, chyba jednak pojadą, choć każdemu z nich jest mnie szkoda, że zostanę sama w domu. Te 2 tygodnie to dla mnie nie tragedia, ale oczekiwanie na  bezpieczny finał ich podróży obie strony to dla mnie duża nerwówka prawie do łez.

Wpadnę jeszcze.

Sandro, Twoje małżeństwo to dziwny przypadek i, że wytrzymałaś
z nim tyle lat, jak dziecko we mgle, to należy Ci sie order za zasługi
w tym małżeństwie. Mnie tez taki się należy, tylko nie wiem o jakiej nazwie.
Chyba męczennica dla dobra dzieci.
Teraz już chyba wiesz, że nie warto było trzymać się norm, bo wypada
być zamężną.
A teraz staraj się brać czas bez dzieci dla siebie. Nie wiem czy masz przyjaciółkę taką na kawę,
abyś mogła z nią sobie pospacerować i pogadać.
Wiem, że jesteś pod obstrzałem rodziny i wszystko co zrobisz, będzie mężowi doniesione,
a jak mąż do Ciebie mówi - kobieto, to Ty do niego chłopie w kapeluszu ze słomy i ze słomą w butach.
Jestem dzisiaj trochę sama i też czas wykorzystuję tylko dla siebie.
Miłego dnia Sandro.

Leno, Ty jesteś taki skowronkiem na tym wątku,
takim dobrym duszkiem.
Potrafisz opisać swoje wrażenia z życia Twojego,w sposób leciutki,
bezkonfliktowy i tak trzymaj.
Sandro, gdzie jesteś. Wszak dzieci wyjechały, czyżbyś odsypiała bezsenną noc?
ja się musze przyznać bez bicia, że mogę padać na pysk i nie zasnę w dzień, ani minutki.
Czasami mam także chęć się zdrzemnąć, a tu figa z makiem.
Dobrze chociaż, że moje noce są dobre i śpię te 8 godzin.

Dzień dobry Sandro.
No widzisz, zostałyśmy dziś we dwie.
Nie martw się dziećmi, proszę.
Skoro one z ojcem pojechały, to znaczy, że on ma do nich jakieś swoje uczucia.
Nie mówi prawdy Tobie, ale im krzywdy nie zrobi i wrócą do domu, do Ciebie całe i zdrowe.
To dobrze, że stara im sie odmienić środowisko, a Ty sie nie zamartwiaj,
bo one są już w takim wieku, że wiele rozumieją.
Jadę na grilla z  mężem, a więc trochę mnie nie będzie.

Dzień dobry Sandro. Witam Ciebie, bo nikogo więcej nie ma - trudno.
Sandro, nie przesądzaj z góry, że nic nie załatwisz, bo może jednak coś się uda.
U mnie całą noc padało i grzmiało, a teraz totalne zachmurzenie,
a więc czas na kawę, bo nie mogę się rozbudzić.
Wczoraj była piękna pogoda i na grillu było super.
Pojechaliśmy nad niewielką rzekę, gdzie można było rozpalić ognisko
i jak za dawnych czasów - kiełbasa z patyka. Nie chciało mi się wracać do domu.
Miłego dnia wszystkim życzę, tym co czytają tylko też.

Dzień dobry Elu, witam też innych "czytających" (wiadomo:) )
Niestety, stało się tak, jak mówiłam - nie dostanę bo już kiedyś na szkoleniu byłam. Nawet, gdybym chciała pogłębić swoją wiedzę i poszerzyć tamto szkolenie o następne z tej dziedziny - nic z tego. Urząd nie ma pieniędzy. Poprosiłam o jedno ze szkoleń, na które nie było zbytnio chętnych - pani nie może mnie na to zapisać - bo dyrektor zabronił  
Więc na dalszy rozwój w zawodzie nie mam szans, a żeby zdobyć jakieś inne umiejętności (choćby obsługa kasy fiskalnej - to niby nie sztuka - ale jeśli nie umiesz - to pracodawcy mi dziękują za współpracę) to też nie. Nic tylko mieć znajomości - i jeśli ktoś po dobroci Ci pokarze, jak się taka kasę obsługuje - to dobrze... Podaję tu przykład typowo hipotetyczny z kasą - ale z takimi "drobnostkami" pracodawcy robią największy problem. Skoro nie mogłam tak - to myślałam o stażu - niestety za stara na to jestem Podejrzewam, że wystarczyłoby kilka wskazówek - by tę balszają technikę opanować. A przecież nie powiem, że umiem...bo jak mnie postawi na kasie to co zrobię?? Muszę jedynie co, to zapewniać, że szybko się nauczę tego czy owego...i użyć uroku osobistego.

Kucharka też nie jestem, a w domu gotuję i całkiem dobrze mi wychodzi, nianią tez nie a dzieci wychowuję... jacy Ci panowie pracodawcy są tępi... Do mnie zadzwonił pan i zapytał jak mam zamiar pracować posiadając dzieci... Odpowiedziałam, że skoro aplikuję na dane stanowisko - to oznacza, że dzieci nie stanowią dla mnie problemu. jednak pan powiedział, że mimo wszystko dziękuje i w razie czego się odezwie... Logiczne, że będzie cisza, bo trwa to już jakiś czas...Miałam ochotę imbecyla zapytać, skąd się wziął (czy urodziła go kobieta czy jest z probówki).
Takie podejście pracodawcy zniechęca do wszystkiego.
Inna pani - na początku rozmowy powiedziała, że nie ma zwolnień i urlopów. Nie mówię, że chodzę ot tak, bo nie lubię czegoś takiego, ale czy to oznacz, że dziecko zachoruje na coś poważnego a ja mam tkwić w pracy?? miałam taki przypadek w pierwszej pracy, gdzie panie ze żłobka kazały mi zabrać dziecko (podejrzewały sepsę) a koleżanka w moim wieku powiedziała, że absolutnie nie wyjdę z pracy...Wyszłam. dziecko trafiło do szpitala. To nie była sepsa, ale ropień okołomigdałkowy i miało następnego dnia zabieg. Pani doktor powiedziała, że taki ropień to powikłanie po niedoleczonej anginie... Więc miałam wyrzuty, bo nie raz dla pracy nie szło się z dzieckiem do lekarza do kontroli, tylko po tygodniu siedzenia dziecka w domu oddawało się je do żłobka.

Co innego jak się ma "chętną" babcię... U mnie obydwie pracują...Niani do pilnowania maluchów wynająć nie mogłam, bo teściowa sobie nie życzyła by obca osoba kręciła się po domu. Więc chodziły do żłobka.

Pokręcone to wszystko... Nie można zaniedbać dzieci. Na szczęście moje już wyrosły z chorowania (tak najgorzej to było do 4-5 roku życia).
rodzice sami nie wiedzą, co ważniejsze. Ja jednak zawsze kogoś do pilnowania w czasie choroby zorganizowałam. Z reguły to była siostra - jednak ona dziś mogła - jutro nie i tak w kółko... Ciągły stres, czy juto się zgodzi...No i musiałam dzieci wozić do niej, bo ona do mnie nie chciała przyjechać. Więc dzieci z temperaturą woziłam przed 6 rano do niej...
Lubię pracować i lubię zrobić wszystko od początku do końca, nigdy nie zostawiam "na jutro". To fajnie, jak się osiąga sukcesy, nawet te małe...

No widzisz, Elu. Napisałyśmy o tym samym problemie... Ja z jednej strony rozumiem pracodawcę, bo ktoś na tę firmę musi pracować, no ale świat tak jest ułożony, że kobiety rodzą dzieci...
Pracowałam kiedyś bardzo krótko u takich państwa, którzy mieli dwie córki, mniej więcej w moim wieku. Ja miałam wtedy 19 lat, starsza ich córka pracowała ze mną. Państwo ci uczyli mnie różnych rzeczy (mieli płyty, blaty pod meble i trzeba było robić rysunki i sprzedawać). Nie wiem czy pracowałam dobrze, czy źle, ale po moich 2 tygodniach pracy tam ci państwo uznali, że mogą mnie zostawić z ich córką na tydzień i wyjechali gdzieś sobie. Ja z ta dziewczyną pracowałam, mimo, że kończyliśmy pracę o 16, to ja zostawałam z nią do 17, a czasami do 17.30 bo rozliczała pieniądze i bała się sama zostać z tymi pieniędzmi. Prosiła mnie bym została, bo biuro było w bardzo dużej oszklonej hali. Pod koniec tego tygodnia ta dziewczyna (córka właścicieli) powiedziała do mnie - powiem rodzicom, że bardzo dobrze mi się z tobą pracuje, szybko łapiesz o co chodzi...To była sobota po pracy. Ucieszyłam się. Wróciłam do pracy w poniedziałek, jej mama pod koniec tego dnia powiedziała mi, że już od następnego dnia mam nie przychodzić, bo kończył mi się okres próbny i ona z mężem ustaliła, że może i ja dobrze pracuję, ale w czasie ich wyjazdu doszli do porozumienia, że jednak nikogo nie zatrudnią. Dali mi 20 zł za 2 tygodnie pracy, ten pierwszy tydzień uznali, że mnie uczyli, więc nie sa mi nic winni. Czułam się oszukana i wykorzystana...Ale nie walczyłam, bo nie chciałam pracować u takich ludzi. Ta pani mając dwójkę dzieci, dzwoniąc co kilka minut do swojej prawie dorsłej córki (zjedz marcheweczkę, w lodówce na 2 półce jest; wypij soczek, wyjdź na spacerek...) powiedziała do mnie tak: "mam nadzieję, że pani nei jest z typu tych bezczelnych dziewczyn, które szybko zachodzą w ciąże. Mielismy tu taką, po miesiącu zaszła w ciąże, to był dla nas koszmar". Te jej słowa dały mi do myślenia. Sama miała dzieci i dbała o nie jak o przedszkolaki.
Ja dzis tez troszke sie zdenerwowałam. U mojej mamy w pracy zrobiło się wolne miejsce, bo jedna z pań poszła na dłuższy urlop ze względu na zdrowie. Mama zamiast mnie tam wciągnąć (praca tylko na 4 godziny dziennie, ale to by było dla mnie super póki co) to ściągnęła swoją koleżankę. Spytałam mamę czemu mnie nie zawołała a mama mi na to, że skąd mogła wiedzieć, że będę chciała. Ręce mi opadły. Logiczne, ze bym chciała. Potem szwagier mi powiedział, że względem swojej mamy jestem zbyt dokładna w pracy i mama dlatego mnie nie zawołała, bo patrząc na mnie musiałaby robić tak samo. Wierzę szwagrowi, bo znam troszkę mamę i jej tok myślenia.

Widzisz, sytuacja podobna miała miejsce z moją koleżanką, co za jej przyczyną dyrektorka podważyła moje zwolnienie lekarskie (a nie miała racji, ale afera była). Nie pracuję już tam, na cała umowę, jaka z ta firmą zawarłam wzięłam po roku 5 dni zwolnienia. To koleżanka poleciała do dyrektorki, że "jest pewna" że ja oszukuję. Ja akurat nigdy w życiu nie brałam "wymuszonego" zwolnienia, wręcz przeciwnie - gdy lekarz po operacji chciał mi dać miesiąc, to ja po tygodniu poleciałam do pracy. Teraz mnie pytała co słychać - to jaj napisałam, że nie mam pracy, ale jestem szczęśliwa, mam dzieci i to cała moja radość. To się "koleżanka" obraziła. Bo chyba spodziewała się innej odpowiedzi...Przecież mnie udupiła i powinnam wić się na dnie piekła, a tymczasem jestem szczęśliwa. Ona nie ma dzieci i myślę, że to ją zabolało.

Elu, Witam:)
Bez dzieci - różnie. Szczególnie rano, jak się budzę jest mi smutno. W niedzielę wyjeżdżają dalej - na inną wieś - nadal z tatą - i przed nimi kolejna podróż. Znów się denerwuję. By się nie dołować jadę mieszkać u mamy. Nie wiem dlaczego - ale mam takie uczucie, że jeśli wyjadę z domu to za karę coś im się stanie. Ale wiem, że tylko się nakręcam, że to wina mojej wyobraźni - dlatego jadę. Nie mogę żyć "urojeniami". Nie umiem być sama. Wcale nie widzę sensu gotowania obiadów dla samej siebie. W zasadzie od soboty nie jadłam nic oprócz śniadań (mimo to nie schudłam ani deka).
Wczoraj pani podpowiedziała mi, że przecież są bezpłatne szkoły policealne, można dzięki temu zdobyć zawód.
Co do szkoleń - to np. Wczoraj moja znajoma opowiedziała mi jak to urząd pracy wysłał ją na kurs księgowości a ona przecież wybierała się na emeryturę. I tak się stalo, że 1 dzeiń po kursie przeszła na emeryturę. Tłumaczyła to wczesniej w urzędzie, że sensu nie ma - ale urząd (urzedniczka) swoje. Śmiałyśmy się z głupoty tego "systemu". Moja znajoma nie chciała i musiała iść - ja chce bardzo i mi nie dadzą (absurdalnie mimo wolnych miejsc).

hej
goracy parny dzien
od rana zbiera sie na burze teraz pochmurzylo sie a co sie wykluje?oby nie traba ktora w lodzkim porzadzila ja po sasiedzku
u mnie ok stawy sie uspokoily nie biore lekow pbolowych gdy boli smaruje dicloziajka i ulge czuje
prosze lody z owocami---nektaryna morela brzoskwinia maliny jablko pyszne twarde soczyste
jedzac je sladow krwi nie widzialamczyli kuracja szalwia dentosept meridol pomogla chorym dziaslom
poki co jest gut
pozdrawiam milego popoludnia wieczoru

Zmartwiłam sie - ostatni wpis z datą  14 lipca ?buuuuu
                       .Nie miałam dostepu do netu , a i z czasem tez kiepsko .Jak tylko moge to  odwiedzam ten bardzo przyjazny wątek .
Pozdrawiam serdecznie .

Dzień dobry.
Ano się dzieje niu7na, ponieważ ja do ściany nie chcę gadać.
Zniechęciłam się do tego wątku, bo nie ma on szczęścia
do rozmówek.
Jak Sandra pisała o swoich problemach, była ostro oceniania,
to może i Ona się zniechęciła.
Nie mam siły reaktywować już tego wątku.
Jeśli się ktoś zadeklaruje, że dalej warto rozmawiać,
to ja jestem za, a tymczasem życzę Ci miłego dnia.
U mnie pada i jest smutno, ale nie załamuję się,
bo i w takiej pogodzie są pozytywy.

Witam po długiej nieobecności. Dzieci nie było, dziś jeszcze nie ma, więc się nie odzywałam
W zasadzie to nie mam o czym opowiadać, dla mnie ten czas bez dzieciaków to okres wycięty z życia. Dzwoniłam do nich, ale tylko 2 razy udało mi się rozmawiać z dziećmi, bo innymi razy dzieci przy tacie nie było i nie miał jak przekazać telefonu. Czekam w domu na nich z prezentami oraz z książkami do szkoły.
Czuję się w tym mieszkaniu jak obca osoba... Niefajnie
Pozdrawiam.

Elu, ja chyba pisałam do ciebie na pocztę, że mnie może nie być...Juz nie pamiętam
Mam teraz mało czasu, mam dzieci już w domu...
Wcześniej odeszłam stąd, spędzałam czas u mamy itp. byleby nie siedzieć w tym pustym domu. Dołowało mnie to.
Poza tym "jakoś" leci, wiadomo - to nie to samo co w "normalnych warunkach" ale tragedii nie ma.
Dzieci zadowolone, miałam bardzo dziwna przygodę w zeszły weekend.
Spotkałam "dziwnego" człowieka. Nie chcę o tym pisać w szczegółach, ale spotkanie z nim nie daje mi spokoju (tu nie chodzi o miłość, tu chodzi o głębię jego przekonań). Nie napiszę na forum, bo nie chce naruszać jego prywatności.
Pozdrawiam.

Elu, witaj, ja zaraz jadę z dziećmi na plażę
Opowiem Tobie o tym człowieku na poczcie, bo tu nie mogę.

Masz  rację z ta karmą - niektórzy nie potrafią żyć "za swoje" i żyją "za nasze".
Teraz zrobiłam sobie kawkę, potem plaża.

Nie dam sobie ręki uciąć, że do Ciebie pisałam na pocztę, ale tak jakoś mi się wydaje. Piszę z wieloma osobami i teraz nie mam pewności.
Tez na pocztę zbyt często nie zaglądam
W sobotę chyba pojadę z dziećmi na wakacje na około tydzień.
Póki co pozdrawiam, spijam kawkę i zmykam nad morze, bo dopiero wyszło słońce.

Elu, nie pisałam jeszcze, ale zaraz opisze, bo dopiero znalazłam czasu troszkę. Ledwo otwieram komputer, to od razu mam wiadomości na gg Znajomi wylukają, że jestem no i zaczynają "gadać", a że długo się z nimi nie widziałam, to nawet nie wypada nie odpisać.
Ta historia będzie długa...chyba...

Witam troszkę później, Elu.
U mnie szaro, ale bez deszczu. Wczoraj było fajnie pod wieczór, a teraz znów średnio. Jednak nie jest zimno.
Wczoraj nad morzem były bardzo duże fale - no i wiatr. Zajrzyj na pocztę - napisałam te przygodę.
Teraz szukam znów przepisu na gofry. Kiedyś robiłam i nie pamiętam z jakiej stronki

Jutro prawdopodobnie odwiedzę swoich chrześniaków Mam już dwóch i wygląda na to, że to nie koniec.

milego dnia dziewczeta
slonko wyszlo zza chmur
jego promyki wam podsylam
kolejny dzien zabiegow ulge przynosza
pozdrawiam

Elu, ja od 2 dni próbuję odszukać swojego przepisu na gofry, chrupiące i łatwe w wykonaniu. Kiedyś robiłam z netu i jeden przepis mi podpasował i nie mogę go zlokalizować.
Szkoda, bo dzieci u nas sporo i chciałyby zjeść.

teraz od godzi. około 16 u nas pada, jednak jest ciepło
Jutro pojadę jednak do moich maluchów  

Witam dziewczyny:)
Widzę że muszę się zabrać za rozwijanie forum.Mam za długie przerwy w odwiedzaniu Was.

Witam, dziś u mnie też pada, niestety

Dziś spędzam czas poza domem, mam chwilkę na to, by zajrzeć na forum
jutro jadę na urlopik z dziećmi - będzie taki mini zjazd znajomych i zapowiada się wesoło

Zakluk, zakluk.
Wątek nabiera mocy na lepsze czasy.
Szkoda, że niektóre panie się wycofały, a za ścianą nadają.
Szkoda - pa

Karmino, zajrzałam tutaj, ale jakby od niechcenia, bo
nie mam nadziei na reaktywację wątku.
Co by tu nie napisać, będzie brzmiało fałszywie, bo uczestniczki
wątku dobrowolnie odeszły, a mnie samej ze sobą nie wypada pisać.
Może jednak z Toba rozkręcimy jeszcze ten wątek.
Co o tym sądzisz?
Jestem po usłyszeniu wiadomości, że Andrzej Lepper nie zyje
i mam tak strasznie mieszane uczucia, że taki człowiek mocny,
sam sobie odebrał życie - nieprawdopodobne.

Witam po dłuższej przerwie. Mnie niestety teraz często nie ma, objeżdżam, gdyż dzieci są teraz na mojej głowie. Dziś wpadłam wieczorkiem, jutro znów  jadę sprawy załatwiać. Teraz częściej będę tu zaglądać, ale też pewnie tylko późnym wieczorem, gdyż jutro na ten przykład zamierzam opuścić dom około 7-8 rano. I tak będzie wyglądał mój najbliższy czas.

Tez się dziwię bardzo śmierci Leppera, nie mam pojęcia co się mogło stać,  nie chcę gdybać, bo sprawami polityki się zupełnie nie interesuję, wiem tylko tyle co mi przy okazji do ucha wpadnie.
Pozdrawiam

Witam wieczorkiem:)
Próbowałam wbić się na forum wcześniej, ale nie miałam możliwości.
Jestem umęczona całym dniem, ale pozytywnie umęczona.
U mnie dziś zimny wiatr, jednak zaliczony spacer i inne atrakcje

Poza tym bez zmian.
No i tyję ciągle, ale juz nic nie mówię, bo nie mam siły na dietę.
Nie wiem czemu tak zawsze jest, że w stresie jem więcej, a teoretycznie powinno się chudnąć ze stresu ???

Witam Elu, Witam Lenę i pewnie Sławka, który być może nas podczytuje.
Tak Elu masz rację, na wątku jednak trzeba mówić zagadkowo, bo inaczej sa hieny, które bez pożarcia pieprznego kąska nie przeżyłyby. Elu z Tobą mi się miło rozmawia i nie miałabym oporów przed uzewnętrznianiem się, gdyby nie to o czym myślimy
Ale wytłumaczę, bo zdechną
Mam od miesiąca za ścianą taką jedną, która zabrania swojemu dziecku wchodzenia do mojego domu i ona "pełni służbę" przy moich drzwiach by trzymać za klamkę. Dzieciak ryczy a ona na niego z podtekstem oczywiście "Jak tydzień były drzwi zamknięte [tłum. Sandry nie było] to był święty spokój, oby tak dalej". (dodam, że to pani po studiach pedagogicznych).
Więc żyję poniekąd w stresie, bo mi ktoś klamką szarpie i wyznacza moim dzieciom "momenty" na pójście do babci [bo przez te drzwi do babci się chodzi, czego dzieciom nigdy nie zabroniłam].

A najlepsze, że z teściową i z mężem normalnie rozmawiam, dostałam od teściowej niedawno ogórki itp. a ta Dyktatorka po studiach wyższych przejechała całą Polskę by się boczyć. Zaznaczę, że jest wielką katoliczką i biega co tydzień do komunii. Zastanawiam się jak to robi z takim jadem na ustach. Nie cierpię tak obłudnych ludzi...no ale to ich sprawa.

Elu, to coś zacznie mnie omijać chyba dopiero jak ja ominę ich - czyli wyniosę się  tego mieszkania. Bez poparcia męża, którego i tak nigdy nie miałam - nic nie wskóram.

U mnie deszczowo a w zasadzie mżyście - bo nie leje ale sypie rosą

Dziękuję Tobie za życzenia, Tobie równiez życzę dużo siły i wytrwałości
Pozdrawiam. Do wieczorka.

Elu, jest wieczór, po 22, wstawiam linka z piosenką dla Ciebie, bo chyba rozumiesz co to miłość i chyba jak ja - jesteś romantyczką

http://www.youtube.com/watch?v=CMxvzdJIizc

Witaj Sandro. U mnie też kilogramy spać mi nie dają.
Jestem desperatką, kupiłam sobie Alli i łykam, ale nie za bardzo wierzę
w cudowność tego leku, bo to jest lek, tylko dość drogi.
Zobaczymy jakie efekty będą, ale powtarzam, że łykam bez przekonania.
Mało jadam, tak jak Ty, a gdzieś wszystko sie odkłada. Słodycz prawie zero,
a jednak jak sobie pozwolę, to mi się wydaję, że znów parę deko przybyło.
Ja mam juz inny metabolizm, to prawda, ale niektóre chudną jak odstawią chleb
i ziemniaki. Prawie nie jadam tych produktów, ale muszę się przyznać, że niewiele mam ruchu i możę
tu jest przyczyna?
Diety to są dla bogaczy, bo to szyneczka, a to rybka, a dużo owoców i warzyw, a ja
też nie mam na te urozmaicenia kasy - ech...

Witaj, Babciu Miło nam, że się rozgościłaś i jednocześnie przepraszamy, że tak mało tu bywamy. Jakoś tak sie porobiło, teraz lato, ja z dziećmi spędzam dużo czasu.
Dziś byłam z dziećmi w mieście, było super, dużo stoisk i gadźetów na starówce. Dzieci się obkupiły a i popatrzeć było na co. Był teatr wędrowny, była karuzela i wiele osób "grajków" zbierających do kapelusza
Teraz dzieci się kapią, a ja weszłam na chwilkę. Ja mam dobre 10 - o ile nie 15 kg nadwagi. A to chyba przez to, że wszystko co jem - to chyba jedyna przyjemność - tak to odbieram i pewnie podswiadomie chomikuję

Pozdrawiam i zaglądaj do nas częściej.

Witajcie kruszynki:):):
Wyspałam się u Was bardzo wygodnie, myślę, że nie chrapałam, bo żadnej z Was nie obudziłam.
Teraz pędzę, bo zaczynam dzisiaj nowe zajęcie.
Podjęłam się opieki nad panią, która przebywa w tej chwili w szpitalu.
Rodzina nie ma dla Pani czasu, bo niestety wszyscy pracują, a nie chcą tej kobietki pozostawić na łasce "szpitalnego toto=lotka"
Od czterech lat, jak przeszłam na emeryturę, nie byłam w "moim" szpitalu.
Jak wrócę, to zajrzę do Was na pewno.
Pozdrawiam serdecznie, słonecznie,chociaż u mnie pochmurno. Będzie deszcz.....:(

Witam Was Dziewczyny:):):)
Wróciłam ze szpitala od Pani Sabinki, ale to nie taka prosta sprawa.
Muszę za chwilkę jechać ponownie, bo będzie kolacyjka, no i trzeba zrobić wieczorną toaletę.
O 10.15 mogłam już jechać do domu, ale zatrzymałam się i pogadałam z koleżanką, dołączyła druga i nie wiem kiedy, zrobiła się pora obiadowa.
Zostałam, poszłam nakarmiłam moją chorą, a po wyjściu ze szpitala, wlazło babsko do sklepu Biedronka.
No i katastrofa zupełna.
Nakupowałam dupereli, mydło i powidło, a przy kasie zabrakło 15 zł.
Dobrze, że sklep ma wewnątrz bankomat.
Ale zanim wypłaciłam, to kolejka musiała poczekać.
Przeżyłam miłe zaskoczenie, myślałam, że ludzie będą psioczyć, a tu wprost przeciwnie,trzy czekające osoby, z uśmiechem stwierdziły, że
każdemu może się zdarzyć.....
I od razu chce się żyć!
Ale później było już gorzej.
Zapakowałam się w dwie firmowe torby, a w pakiecie do zakupów nie było wielbłąda.
Musiałam wystąpić w tej roli sama /nie pierwszy raz/.
Jakoś dojechałam do domu, przywitałam się z Wami, a teraz kurs powrotny do szpitala.
Pani Sabina jest jak echo.
Zapytałam, czy ma Pani sucho?
-Sucho.
Wygodnie Pani?
-Wygodnie.
-Ma Pani mokro?
-Mam mokro
W ten sposób rozmawia. Zależy jakie padnie pytanie, taka dostanę odpowiedź.
Jednak starość jest okrutna!
Najpierw mylimy nazwiska, później zapominamy twarze znajomych.
Następnie zapominamy o zapięciu rozporka, ale gdy zapominamy go rozpiąć...to już jest starość.
Lecę i czekam na towarzystwo...
U mnie cały dzień byle jaki, ale jest o.k:):):)