Emerytka, rencistka - mówimy o wszystkim :) - Netkobiety.pl

Dario, dzięki, że się odezwałaś. Jest mi przykro. To wszystko może tak wygląda. Fajnie, że gdybym była Twoja córką to byś mi się kazała wyprowadzić. Moja mama niestety nie pomaga mi. Kazala nie zakładać sprawy o pobicie "bo za co będę żyć?". Nie mam w niej żadnego wsparcia.

To naprawdę nie tak, ze ja latam do łóżka z innym facetem. Są dni, gdy wyjeżdżam tylko do jego mamy by nie być z mężem.

Ja jestem przeciwniczką zdrad i do niedawna prosiłam męża "jeśli choć słowem powiesz, że chciałbyś spróbować to zrobię wszystko".
Ile kobieta w moim wieku może wytrzymać, gdy mąż się masturbuje przy niej w łóżku a jej nie dotknie? Tego się nie da opisać.

Potem się oddalaliśmy. Pijany szwagier wyzywał mnie przy mężu, a mąż się uśmiechał. Zaczełam "wołać" o pomoc poprzez rozmowy z mężem "dlaczego mnie nie obroni". Zawsze wychodził z domu.
Więc w tyłku to miał mnie od zawsze.

Dlatego...naprawdę - to  nie jest tak.

Szukam teraz pracy, mam dorywczą "na telefon", a szukam czegoś lepszego. Nie chcę od "kochanka" pieniędzy, niczego, nie chcę by budować związek "z litości". Mam klucze do Jego mieszkania, ale chce być niezależna i do tego dążę. Jego mieszkanie "w remoncie" gruz na podłodze. Czekam...(jest dużo innych przeszkód o których tu nie piszę).
Kocham "kochanka", chcę stworzyć związek oparty na uczuciu.

A na nerwicę się leczę. Miałam nawrót choroby i od roku znów jadę na Seroxacie.

Jeszcze tak szybciutko bo zaraz biegnę po samochód i do kuzynki  i na zakupy......... A jutro wyjazd !!!!!!!!

Pewnie już nie będę miała kiedy wejść .

Sandro  ja na Twoim miejscu chyba wyjechałabym za pracą za granicę. O dzieci się nie martw, mają opiekę. Tam zarobisz na wszystko!!!!!! Inaczej spojrzysz na swoje zycie. Jesteś młoda i wszystko przed Tobą.

Wiesz ja też nie miałam lekko. Ale wreszcie pokochałam siebie,tylko za póżno!!!!! Ale lepiej póżno niż wcale. Teraz żyje tylko dla siebie i robię to co sprawia mi przyjemność albo dążę do tego. I czuję się fajnie i jestem zdrowsza.

A teraz pożegnam Was!!!! Trzymajcie się ciepło i piszcie,piszcie bo fajny wątek.     Pa pa !!!!!! Buziaczki !!!!!!!!

Elu, masz rację, gdybym miała mamę, która by mnie "wyszarpnęła" stąd wtedy, gdy mnie pobił byłoby inaczej. A ona mówiła "zostań", "zrobił to tylko raz", "nie przesadzaj". Gdy przyjechałam do mamy z sinym okiem (bo mama od pobicia u mnie nie była ani razu) i mąż przyjechał za mną, to mama na jego widok podała mu kawę, ciastka, spytała, czy chce mleczko, jakby mnie tam nie było. Nikt nigdy mu nie powiedział złego słowa (a powiem, że na to liczyłam, to by mi dało siłę, że ktoś stoi za mną). Potem on w domu powiedział "widzisz jaka jesteś, skoro nawet twoja matka ma to gdzieś?" (no i miał rację - bo tak to wyglądało). Mama mnie nie wychowywała, miała odebrane prawa rodzicielskie, ale ja mimo to zawsze liczyłam, że  może jak już jestem dorosła to mama się zdążyła zmienić.
Potem poznałam mojego Ukochanego. Nie chciałam się umówić. Był moim "klientem" w pracy (w tym sensie, że ja stałam po drugiej stronie lady, byłam uprzejma, byłam w pracy).

Któregoś dnia, po kolejnej kłótni z mężem powiedziałam do Ukochanego (rozmawialiśmy o tym czy wierzymy w miłość, w szczęście), że ja już nigdy nie będę szczęśliwa, bo "źle" wyszłam za mąż i do śmierci jestem żoną.

On wtedy mi powiedział, że tak może być, ale tak nie musi być. Skoro mąż mnie nie szanuje, ze mną nie sypia, nie wyraził skruchy, nie zgodził się na terapię małżeńską, czyli skoro mężowi nie zależy, to to małżeństwo może mi dać tylko łzy. Powiedział, ze mogę to zmienić, ale już tylko sama. Że gdyby mężowi zależało, to razem nawet po tym  pobiciu moglibyśmy "jakoś sie naprawić". Skoro mąż był na NIE, to mi nie pozostaje nic innego, jak się stąd usunąć.
Ale warunki finansowe nie pozwalają mi odejść stad z dnia na dzień.
Mąż się dowiedział, że kogoś mam, bo się z tym nie kryłam. Poniekąd byłam z siebie dumna, że ktoś "mnie chce" (bo mąż zawsze twierdził, że niemożliwością jest by ktoś mnie pokochał).
Wyglądało na to, że jest mu to na rękę. Mówił, że się cieszy, bo nie będzie miał mnie na karku (od kilku lat mówił, że mój okres ochronny kończy się z dniem pełnoletności dzieci).

Zadzwonił kiedyś do mojego Ukochanego. Wyraził się, że jemu to pasuje, jest na rękę...

Dla mnie i nie tylko dla mnie (również dla znajomych jak i dla lekarza psychiatry, psychologa) mój mąż to ewenement i w swojej karierze nie mieli takiego przypadku. Sugerowali, że mąż ma zaburzenia emocjonalne, dlatego jest taki "obojętny". Tym bardziej, że mnie pobił na trzeźwo (agresja świadoma), a często podczas jazdy samochodem rozpędzał samochód i udawał, że gdzieś walnie żeby nas zabić. A to wszystko robił ze stoickim spokojem. Naprawdę go nie rozumiem.
Teraz się uspokoił. Ale moje wczorajsze pytanie "kto odebrał dzieci z przedszkola" wywołało odpowiedź "Nie! Nie! Nie!". Pytam się co nie, a on na to "gó..." i wyszedł. Płakałam jak bóbr. On ma takie jazdy, tak reaguje na mnie.

Elu, pewnie już spisz, albo oglądasz seriale. Ja byłam po 19 na pół godzinki na plaży. Było fajnie, ale ludzi bardzo mało. Praktycznie oprócz mnie z dziećmi to 3 pary - małolaty.

Nie wiem czemu, ale zawsze jak wrócę z plaży to szczypią mnie stopy - jakby od piasku.

Zużywam tony balsamu...co mnie denerwuje. Bo skóra rozleniwiona i wiecznie szczypie, a po kąpieli to już wogóle.
Staram się kupować najtańsze, bo lepsze to duży koszt, jeśli kupować co jakiś czas.

Ale od pewnej dziewczyny dostałam "przepis" na włosy.
2 ampułki witaminy C (niestety na receptę), 2 całe jajka, troszkę piwa. To na głowę i po 20 minutach spłukać i umyć. Stosuje (ta dziewczyna) 2 razy w miesiącu. Ponoć działa.

Dobranoc dziewczyny.
Dario, szerokiej drogi.
Jutro pogadamy, bo dla mnie już późno - papapa

Dzień dobry Sandro.
A co ma Cię dopingować, skoro wszystkim zwisa, że jesteś w tym domu?
To zrozumiałe, że nic Ci sie nie chce.
Rób dla swoich dzieci, popierz im ciuszki, cos smacznego przygotuj
do zjedzenia i idź z nimi na spacer. Nic innego do głowy mi nie przychodzi.
Jestes zniechęcona i ja to rozumiem. Ja też mam takie stany, ale się
zmuszam, bo lubię sama dla siebie mieć porządek w miarę wokół siebie.
Sprzątam po mężu także, bo jest strasznym bałaganiarzem i gdybym
odeszła od niego, to by utonął w śmieciach, bo niec nie wyrzuci do śmietnika
i nic nie położy na miejsce. Wszystko rano zbieram i odkładam i nie nauczyłam
go porządku i to jest moje fiasko życiowe.
Sandro mnie tez puchną nogi na te upały i bardzo się z tym męczę.
Mam leki, ale niewiele mi to pomaga - ech, starość.
Miłego dnia Sandro, trzymaj się pionu, jaki i ja także hihihi

Sandro, to miłe, że tak do mnie piszesz.
Ja jestem taka, że staram się zrozumień i wczuć się w sytuację drugiego człowieka.
Nie było mi lekko na świecie, oj nie było, ale nie sprawilo to, że jestem wredna.
Wredna jestem do tych wszystkich bab, które szły z nim do wyrka, prawie pod moim domem.
Kurde, jaka ja byłam ślepa, zagoniona, a teraz jak pomyślę, to jakby ktoś mi wkładał nóż w serce.
Mnie tez by była potrzeba psycholog, bo nie moge sobie poradzić czasami z emocjami,
które latami się nawarstwiły i z nimi umrę.
Staram się jednak dla innych byc wyrozuiamła i dla Ciebie sandro także,
bo skoro tu piszemy o takich osobistych sprawach, to musimy byc sobą i niczego nie musimy udawać.

Sandro proszę podziękować śławkowi za  piekne  wiersze .
                   Co u niego ?? jak sobie radzi z samotnością???
                   Przekaż bardzo serdeczne pozdsrowienia odemnie .
dzisiaj jak narazie drugi dzień bez burzy - ale pada co chwilę .
teraz nawet po raz pierwszy w dniu dzisiejszym zaświecilo sloneczko .

Dobry wieczór

Elu, to prawda, jest szczerość między nami. Każdy sobie pozwala, bo poniekąd jest anonimowy.

Niu7nia, przekaże Sławkowi. Kiepsko masz z tymi burzami, no ale to uroki tej pory roku.

Leno, masz rację nie ma co oglądać w TV i oby pogoda dopisała, to można korzystać z uroków lata.

Zupełnie zgadzam sie z ostatnim postem Cabanki -
czekam na twoje  pełne wrazliwości wiersze . Fioretto

Dzień dobry moje drogie na wątku.
Moje wiersze takie sobie. Czasami tak mam, że chce mi się
coś napisać, ale to nic takiego.
Fajnie, że cabanka zajrzała i niu7nia, bo brakowało was tutaj.
Sandro ja pamiętam, że tez byłam taka nieśmiała i pamiętam, że w szkole średniej miałam jeszcze problemy
z akceptacją wszystkiego i bardzo przeżywałam wyjazd do internatu po weekendzie.
Tacy ludzie sa na świecie i ja mam do dziś zahamowania przed kontaktami z ludźmi.
Musisz pracować nad dzieckiem Sandro, bo będzie jej bardzo źle w życiu.

Sandro, ja siedze z kawa prze kompem. Odpowiadasz, bo pytałaś, a potem zabiorę sie
za małe porządki w domu i może pojadę rowerem do córki na kawę.

Wkleję wiersz o miłości, której nigdy nie zaznałam, prawdę powiedziawszy.

List do jedzącej Eurydyki

Piszę
Bo ci nigdy nie opowiem
Jakbym jadać chciał przy tobie
Jak ten facet w barze ?Smok?
Piszę
Że nie umiem ci wysłowić
Co się ze mną co dzień robi
Gdy zobaczę cię o krok
Piszę
Jak głód sycąc daniem z rożna
Można,
Tobą sycić głodny wzrok

Piszę
List mój pełen smutku
List co w sensie skutków
Nic nie może dać
Piszę
Przy niezdrowych zmysłach
Nawet by go wysłać
Mnie nie będzie stać
Piszę
Że to w głowie się nie mieści
Jak prześlicznie jesz naleśnik
Lub sok sączysz swój co dzień

Piszę
Że to dla mnie jest tak wiele
Jak nóż trzymasz i widelec
Tylko tego gościa zmień
Piszę
O nim może zbyt zuchwale
Ale,
On jest jak na tobie cień
Piszę
A choć styl mam podły
Ja do ciebie modły
W moim liście ślę

Piszę
Zdania nie najlepsze
A ty nie podeprzesz
Nie pocieszysz mnie
Piszę
Jak do Eurydyki
Jak wiersz do muzyki
Która brzmi gdy jesz

Piszę
Choć nie wyślę listu
Gdy zabraknie mi słów
Mnie zabraknie też

Jeremi Przybora

Brakuje mi tego, co na obrazku, oj jak brakuje.

Moje dzieciństwo bylo bardzo szczęsliwe otoczone wielką milościa rodziców do siebie i do nas jako do dzieci /mam siostrę mlodszą /.
                    Dostałam  i doznałam  tyle milości , czulości .  poczucia bezpieczeństwa ze profituje to do dnia dzisiejszego i jest mi  w trudnych momemntach bardzo pomocne .
                    Od małego byłam bardzo dowatościowana slowami , gestami  czynami  - i moze dlatego zawsze bylam bardzo pewna siebie ???
To równiez procentuje   po dzien dzisiejszy gdy zmagam sie samotnie z przeciwnościami  nieraz zlośliwego losu  .

Oj Leno, truskawki...mmm...pycha.

Gofry szwedzkie... gofry to znam, a na czym polegają szwedzkie?

Narobiłaś mi smaku tymi goframi. Podaj przepis, proszę... Pisałam też do Ciebie na gg z prośbą o przepis na ciasto, ale chyba nie odczytałaś

Ja lubię "nowości" kulinarne, ale jestem "tępa" w gotowaniu i beż przepisu toczka w toczkę nie umiałabym zrobić.
Wiem, mogę przepisu poszukać w necie, ale powiem szczerze, że wolę od "koleżanki" (mam nadzieję, że nie gniewasz się za spoufalenie w tym przypadku   )

Kiedyś, przed Wielkanocą  Ela dala mi przepis wycięty z internetu na prędce na babke. Babka super. Wyszła taka suchutka, prawdziwie "piaskowa" - (teściowa się zakrztusiła nią).

Dziewczyny! Zrobiło się czarno na podwórku jak w zimie. W domu musiałam zapalić światło bo nie dość, że małe okno, to jeszcze jedno.

A propos tych okien to jestem zadowolona, bo maja 100x120 (kupuję małe firanki, niekoniecznie tanio, bo sa niestandardowe) i myje stojąc na podłodze.

Oj dotarłam.
Umyłam dziś swoją łazienkę od góry do dołu i mam dobrze spełniona misję
dla swego domu.
Potem padłam bo zdaje się, że ciśnienie też spadło.
Obejrzałam film i już wieczór.
Jeśli chodzi o moje dzieciństwo to było do d...y.
Nie bede się rozpisywała, bo rany wciąż otwarte i a po co
mam na noc się denerwować.
Potem w życiu dorosłym czułam się zawsze gorsza od innych,
chociaż nie byłam. Moja nieśmiałość sięgała zenitu nawet w pracy.
Teraz nie mam takiej styczności z ludźmi, a więc wewnętrznie
jestem chyba spokojniejsza. Zawsze bałam się ludzi - zawsze.
Przez pewien czas pomagałam sobie pewnymi tabletkami,
z których musiałam, bo byłam bliska uzależnienia.
Te tabletki mnie pozytywnie napędzały i dodawały odwagi,
ale wszystko co dobre, szybko sie kończy.

Dziewczyny kończę i zyczę Wam fajnego wieczoru, chociaż wiem, że jest duszno,
przynajmniej u mnie.

witam
sorry sandro dopiero teraz doczytalam ze to ty prosilas o przepis na figowca
co jakis czas go kupuje bo jest pyszny
a przepis w necie znalazlam
jak znajde str to ci ja podam to troche potrwa

Przepisu nie dałaś, ale podałaś taki adres, że nie sposób nie zbłądzić Dziękuję bardzo. Jeszcze podpowiedz te gofry, bo jak nie to się na nie wproszę
Oczywiście żartuję z tym wpraszaniem.

Jak zrobię to powiem co wyszło.

Dziewczyny spicie?

Figowiec znalazłam   Ło losie ile tych przepisów, a jakie pyszne zdjęcia

Dopiero teraz zdałam sobie sprawę co jadłyśmy do kawy, gdy nas Lena poczęstowała   To pyszne i bogate ciasto.

Cabanko dziękuję

Staram się jak mogę, rozmawiam z psycholog, pracujemy nad tym.

Sama wychowywałam się w dziwnej rodzinie. Nie wiem, czy czytalaś, ale mama miała odebrane prawa rodzicielskie. Wychodziła po zapałki i tyle ja widzieli. Wychowywała mnie babcia i dziadek, ale co z tego, jak nigdy nie przytulali. W domu było też 3 braci mojej mamy, którzy często byli nie pijani, a nawaleni jak bąki. No i awantury. Czasami "z bronią" - nóż, popielniczka...
Byłam dzieckiem płaczliwym. Ciągle bolał mnie brzuch (może to była nerwica już)...

Tak więc mam złe wzorce...Babcia starała się jak umiała. Gdyby nie ona może byłabym w domu dziecka.

W każdym razie ja jak wychodzę z domu, to mówię dzieciom, o której będę - pokazuję na zegarku, lub wyjeżdżając pokazuję na kalendarzu. Nie maja do mnie żalu - rozmawiamy o tym.
Ja mam zasadę - dzieciom nie kłamię, że idę po zapałki.

Wiadomo, że wolałyby rodzinę pełną - ale szczęśliwą.
Zawsze - odkąd psuło się nasze małżeństwo jak przytulam dzieci, to mówię "kocham Was (Cię), tata tez Was tak mocno kocha". Zawsze chwalę tatę przy dzieciach. Nie kłócimy się przy nich. Jednak, choć chciałam nie potrafię mężowi wybaczyć tego, że mnie tak bardzo pobił. Trzymałam wtedy za rękę córeczkę. Poniekąd "wybaczyłam", ale ciągle mi to wraca w pamięci. Nie umiałabym się do niego przytulić. Tym bardziej, że on pokazuje obojętność.

Ostatnio "złapałam" go jak kazał dzieciom, żeby mi skłamały. Przykre - bo ja nie namawiam dzieci przeciwko ojcu.
Wiem, ze nie naprawię wszystkiego na 100%, ale walczę.

Mojemu nowemu partnerowi powiedziałam tak - Kocham Ciebie, jako mężczyzna jesteś dla mnie najważniejszy. Ale w życiu mam dwa skarby - one bardziej potrzebują mnie - jako matki.
Gdy ty pójdziesz do nieba, a dzieci do piekła, ja pójdę za nimi do piekła. Jeśli nie potrafisz zaakceptować tego, że czasami są sytuacje, w których muszę być tylko dla dzieci, to nie możemy być razem.
Są dwie miłości - do mężczyzny i do dzieci. I nie wolno ci o nie byc zazdrosnym.
Jakoś na razie nam się to udawało.

Dzieci są na pierwszym miejscu. Jednak na siłę nie odnowię małżeństwa (ja wiele razy głośno wyrażałam chęć naprawy, on wprost się wycofywał).

Dziekuję jeszcze raz. Chyba poprzedniego Twojego posta nie zrozumiałam do końca. Ale to nic. Po to rozmawiamy, by wyjaśnić co nieco...

Może gdybym miała inne wzorce, dziś nie byłoby tak w moim małżeństwie. Często myślałam o tym, czy się nie poświecić, ale sama "miasta" nie zbuduję.

Dzień dobry.
Dziś troszkę póxniej jestem, bo obudziłam sie o 6, a potem zasnęłam ponownie i obudziłam sie o 9.
Rzadko mi sie to zdarza, a jednak.
Sandro, masz rację, że dzieci są w Twoim życiu najważniejsze, ale szukaj miłości
dziewczyno, bo jesteś młoda i należy Ci się odrobina czułości od mężczyzny,
a skoro ten Twój Ci jej nie dał, to buduj drugi związek.
Ja nie miałam nigdy na to odwagi i byłam targana między dziećmi, a szukaniem akceptacji
u tego, którego strasznie kochałam, a teraz to trzeba pozamiatać moje marzenia.
Jesteśmy razem, prowadzimy gospodarstwo, ale wystarczy małe nieporozumienie, a wszystko się
odnawia i ból w sercu, rozsadza mi wnętrze.
Staram się tak żyć, aby nie rozdrażniać, aby nie rozmawiać, a jednak mam czasami chwile,
że bym wszystko mu wyrzygała i sobie poszła, gdzie rośnie pieprz, ale
nie mam dokąd, no i tak tkwię. Nie jestem szczęśliwa, bo nigdy nie miałam oparcia
w nim, a jak miałam, to teraz wiem, że ta druga i trzecia też miały i to mnie strasznie boli.

Oj, za dużo na dzisiaj!!!

Pogoda u mnie łada i wybiorę się do córki - bywajcie.

witam
lato juz bylo teraz jesien chmury ciemne wiatr goni na przejasnienia nie ma sie
ziab ciagnie okno zamknelam ogacilam sie cieplo siedze z kompem
sandro w lewiatanie kupuje gofry bez cukru---ciasto gofrowe w gofrownicy zrobione po wystygnieciu do woreczka zapakowane sztuk 10 w cenie 1.99
bardzo je lubie jako przegryzke do kawy herbaty
sa takze w sprzedazy rurki waflowe---pychota z lodami
zapraszam na takie co nieco do kawki
milego dnia

sandro wejdz na gofry latwy przepis i zobaczysz ze wystarczy skladniki zmieszac i wlac do gofrownicy oby miala silna moc i uzyaj cukru pudru
chrupiace wyjda
a ty w ktorym miescie mieszkasz sandro?
ja w stolicy gor swietokrzyskich
Lewiatan lubie jest ode mnie rzut kamieniem a personel pomaga mi zrobic zakupy
jestem zadowolona

Ja mieszkam na samej północy - woj. pomorskie.

Wiec mieszkamy daleko od siebie:(

Mam chrzestną we wsi Ruszkowiec koło Ostrowca (nie tak bliziutko).
Odnalazłam ja przez NK kiedyś, jak wyjechała po mojej komunii, a potem tylko pisała pocztówki, potem już nic. @ lata temu ją odwiedziłam... Potem, po pół roku zadzwoniła, czy mogłabym jej pożyczyć 1000zł. Nie miałam tych pieniędzy, a poza tym rodzina mnie obśmiała, że ponad 20 lat mnie nie widziała, a jak raz zobaczyła to zadzwoniła po pieniądze. Jak odmówiłam już więcej nie dzwoniła. Ciekawe dlaczego??
Ja do niej póki co nie dzwonie, bo zawsze mam grosiczki na koncie, a dzwonić po dłuższym czasie to na dłuższą pogawędkę by się zdało.

Jeśli chodzi o gofry - to bardzo zależy mi i całej reszcie ciasteczkowych potworów, żeby były chrupiące. Ale z ta silna moca gofrownicy to nie tak łatwo. Te domowe to chyba kicha...

Witaj WIFO Opowiedz co i jak było...

no zgadza sie poczytalam i nalezy najpierw ciasto w piekarniku podsuszyc by woda odparowala a potem w gofrownicy upiec 
wychodza chrupiace
to by bylo na tyle pozdrawiam milo

Dobranoc dziewczyny.
Oglądam Opole.
Będę jutro, postaram się wcześniej wstać hihihi

Skonczyłam  ogladanie  Opola - zwyciężył laureat "Szansy na sukces"  niejaki Chudziński .
Jego glos kojarzy mi sie z glosem  Cugowskiego .
      Czy także macie takie wrażenie ???
Zycze Wam dobrej spokojnej nocy .
   Dobranoc
Zaczyna sie Noc Kabaretowa

Witam, ja nie oglądałam NIC. Rzadko kiedy oglądam TV. Może godzinę dziennie, przy dobrych wiatrach. Jedak ostatnio to jest godzina chyba na tydzień.

Dostałam dziś pismo mailem od Pobieraczka, że zgłoszą mnie do sądu i że grozi mi do 8 lat więzienia. Już sama nie wiem co mam z tym zrobić. Weszłam na ich stronę z ciekawości, wpisałam dane, ale zrezygnowałam, bo się zniechęciłam od razu.
Nie wiem, czy traktować te groźby w jakikolwiek sposób, czy coś odpisać. Nie znam się na prawie i nie umiem odpowiednio się obronić. Może któraś coś wie. Elu, Ty kiedyś pisłaś, że też z nimi miałaś problem.

hejka
dzis inny swiat slonko sie pokazuje cieplej weselej
troche wieje i spacer chyba bedzie
jutro chrzciny bratowki brata corka
drobiazg i zyczenia dla maluszka mam i dylemat takze czy wsunac jakis banknot tez
milego weekendu

Ja w zasadzie cały dzień na podwórku byłam. Była mama w dzień. Potem myłam okna, zmieniałam pościel, no a teraz odkryłam wilgoć w szafie i połowa pościeli do prania, choć nieużywana

Jeszcze spać nie idę. Zajrzę niebawem.

Cześć, Dziewczyny.
Ja wstałam rano, jestem po śniadaniu.
Jestem znudzona monotonią życia. Od wczoraj mi nie poschły rzeczy. Dziecko wylało mi herbatę na kołdry i je wyprałam, ale nie doschły. Wisi to wszystko, a ja czuję się brudna od tego nieporządku. Taki stan niechęci do wszystkiego dopada mnie z reguły z rana. Męczy mnie to, bo to takie moje depresyjne nastroje,biorę tabletki na te depresje, ale już z nich schodzę. Może to efekt odstawienia?
Wolałabym sama nad tym zapanować. W każdym razie wiem, że jak u mnie jest choćby siostra, to jestem od razu żywsza. Mi brakuje LUDZIA - ale pozytywnego LUDZIA. Sama dla siebie nie jestem wystarczalna, jak niektórzy.
O dziwo, jak kiedyś byłam z dziećmi u mojego Ukochanego, a jego nie było, dzieci na podwórku,to mi samotność nie przeszkadzała. Cały czas coś robiłam,nawet jedzenie Jogurtu było dla mnie super zajęciem.

Dziś pogoda w miarę ładna. Słońce jest, choć obłoczki są gdzie niegdzie.
Wieczorem zauważyłam, że chyba idzie pełnia księżyca (?) Wtedy jestem jakaś inna...

Elu, nie konsultowała. Wizyta kosztowała 100 zł. Wcześniej chodziłam do ośrodka zdrowia, bezpłatnie, ale ten lekarz, gdy zobaczył jak mnie mąż pobił - to kazał mi się z domu wyprowadzić. Ja po 3 miesiącach przyszłam do niego i powiedziałam, że wróciły lęki (a wcześniej leczył mnie i ponad rok byłam zdrowa). Wtedy lekarz powiedział, że dopóki będę mieszkać z mężem, to będą wracały. Zaproponował pobyt w szpitalu na 3 miesiące. Nie zgodziłam się i więcej nie poszłam. Potrzebowałam pomocy od zaraz i poszłam prywatnie, bo było już tak, że płakałam nawet u fryzjerki.
Psychiatra trafiona (nie czytać pijana!), łatwo wprowadziła mi leki, gdzie inni ten sam lek próbowali nauczyć mnie brać bez skutku (zawsze dostawałam kolejnych ataków). Tym razem wpływ tej pani, jej stanowczość podziałały na mnie tak, że te leki przyjęłam i szło mi dobrze.
Miałam dojść tylko do połowy leku, tylko pół tabletki. Potem nie miałam pieniędzy, i od około 8 miesięcy jem pół tabletki co 2-gi dzień (tak naprawdę nei wiem, czy on na mnie działa).
Wiem, że powinnam pójść do tej pani, ale brakuje mi pieniędzy.
Ciężko jest znaleźć dobrego psychiatrę.
Kiedyś mi ta pani powiedziała, że jakbym miała zejść to np. obrać sobie środę i na początek przez 3-4 tygodnie nie brać w środę, potem dodać do tego np. sobotę...
Pani ta stawia na to, by większość walczyć samemu, tabletki mają mi pomoc zniwelować lęk, ten najsilniejszy. Resztę ma załatwić psychoterapia...

Elu - zejść z tabletek, z leczenia, czyli je zakończyć. Życia nie mam zamiaru kończyć!

Byłam z dziećmi na plaży. Było zimno, ale się kapaliśmy.
Wybaczcie, jesli robię jakieś błędy, ale coś się dzieje z moim kompem i mam pokratkowany monitor, połowę słów muszę się domyślać. Piszę w ciemno

Niedługo idziemy spać...no przynajmniej za godzinkę, ale pewnie nie później.
Może jeszcze się odezwę.
Do jutra (o ile komp. nie padnie).

Dzień dobry Sandro.
Nie ma Izydory i Cabanki, a Daria też się nie pokazuje, bo chyba jest wyjechana.
Zostałyśmy my z leną, ale i tak jest fajnie.
Na innych wątkach jest więcej piszących, ale trudno.

Ja dziś nie pozbierana jeszcze do kupy. Spałam dość dobrze, a czuję się rozbita
i nie wiem od czego zacząć dzień.
Sandro, ratuj komputera, bo z kim ja wymienię te parę zdań.
Sandro ratuj ciuchy i zrób coś, aby wypędzić ta wilgoć z szaf.
Nigdy czegoś takiego nie miałam i nie wie co doradzić, ale
w necie pewnie są porady na ten temat.
Wilgoć jest wstrętna, bo pewnie ciuszki brzydko pachną, a wybawić plamy
z niej jest bardzo trudno.
Pracuj, już Ci nie przeszkadzam.
Mimo wszystko, miłego dnia.